Το ο,τι θα σας περιγραψω μου συμβαινει εδω και 2 εβδομαδες περιπου.
Τα βραδυα ο συντροφος μου δουλευει ως αργα στον υπολογιστη, οποτε εγω οταν ξαπλωσω στο κρεβατι για το βραδυνο υπνο ειμαι μονη και ή θα χαζεψω τηλεοραση μεχρι να νυσταξω, ή θα βαλω να δω καποιο εργο.
Ετσι λοιπον εκανα και πριν 2 εβδομαδες, νυσταξα, εκλεισα την τηλεοραση και επεσα να κοιμηθω.
Απο παιδακι κοιμαμαι παντα γυρισμενη στο ενα πλευρο και μου αρεσει να ειμαι γυρισμενη προς την ανοιχτη μπαλκονοπορτα για να δεχομαι τα οποια "κυματα" δροσιας εισβαλουν απο εκει στο δωματιο.
Να σημειωσω πως στο δωματιο δεν ανεχομαι το πληρες σκοταδι και πως παντα ενα μικρο πορτατιφ, με χαμηλο φως, μενει παντα αναμμενο.
Γυρισμενη προς την μπαλκονοπορτα λοιπον, εκανα τις σκεψεις που ολοι λιγο-πολυ κανουμε πριν κοιμηθουμε, τι εκανα σημερα, τι εχω να κανω αυριο, κλπ.
Ξαφνικα ενοιωσα να κουνιεμαι ολοκληρη, μαζι με ολο το στρωμα, οπως νοιωθουμε οταν ειμαστε ακινητοι και ξαπλωμενοι και καποιος ερθει και κατσει πανω στο κρεβατι μας.
Επειδη εχω σκυλιτσα, υπεθεσα οτι ηρθε και ανεβηκε στο κρεβατι να κοιμηθει στα ποδια μου, κατι που το κανει συχνα τον χειμωνα.
Δεν σκεφτηκα τιποτε αλλο γιατι ακουγα στο διπλα δωματιο τον συντροφο μου να γραφει στο πληκτρολογιο του υπολογιστη.
Ετσι αυθορμητα γυρισα και κοιταξα για την σκυλιτσα μου.
Πανω στο κρεβατι δεν ηταν κανεις.
Σηκωθηκα, πηγα μεχρι διπλα και την ειδα να κοιμαται βαθεια και "φαρδυα-πλατυα" μπροστα στην πορτα της κουζινας.
Στραφηκα στον συντροφο μου ρωτωντας, "Εγινε κανενας σεισμος πριν λιγο?", ομως πηρα αρνητικη απαντηση.
Ετσι ξαναγυρισα στο κρεβατι μου, επεσα και κοιμηθηκα κανονικα.
Το ιδιο ομως γεγονος επαναληφθηκε και την επομενη μερα, οταν ξαπλωσα ομως το μεσημερι.
Αρχισα να πιστευω πως το στρωμα του κρεβατιου μου θελει αλλαγμα και πως ολη η "δουλεια", προερχοταν απο τα ελατηρια του στρωματος.
Ετσι συνεβαινε-δεν συνεβαινε, ουδεμια σημασια εδινα πλεον, οταν μαλιστα ο συντροφος μου με διαβεβαιωσε οτι το ενοιωσε καποιες φορες και αυτος.
Ολα αυτα μεχρι πριν 4 βραδυα.
Τι συνεβη λοιπον τοτε???
Ενω κοιμομουν και μαλιστα βαθεια, ενω ο συντροφος μου δουλευε διπλα, ξυπνησα νοιωθωντας ενα φοβερο κυριολεκτικα καψιμο στο ποδι.
Ενοιωσα σαν κατι ή καποιος, να εβαλε ενα σιδερο στην φωτια να πυρωσει και μετα το αγγιξε πανω στο ποδι μου.
Σηκωθηκα φωναζοντας απο πονο, ετρεξα στο μπανιο και εβαλα το ποδι μου κατω απο το κρυο νερο.
Ο συντροφος μου αναυδος, να ακουει τι μου συνεβη, να νοιωθω ακομη το καψιμο, αλλα εγκαυμα ή κοκκινιλα να μην υπαρχει ουτε για αστειο.
Τα πραγματα ηρεμησαν, το καψιμο σταματησε, ομως απο εκεινο το βραδυ ειναι αδυνατον να κοιμηθω.
Οχι δεν φοβαμαι να κοιμηθω, θελω να κοιμηθω, ομως για καποιο ανεξηγητο λογο δεν μου "κολλαει" ο παραμικρος υπνος!
Εκοψα επιτηδες και το παραμικρο ιχνος καφέ, βλεπω τηλεοραση μεχρι αργα, νυσταζω, αλλα οταν ξαπλωσω ιχνος υπνου.
Καποια στιγμη βεβαια κουραζομαι και κοιμαμαι, αλλα αυτο συμβαινει πλεον οταν αρχιζει και χαραζει και ο υπνος αυτος κρατα λιγο γιατι πρεπει και να σηκωθω για την δουλεια μου.
Και ενω το λογικο λεει πως θα επρεπε να σερνομαι λογω της αυπνιας ολη την ημερα, εγω ειμαι γεματη ενεργεια, λες και κοιμηθηκα πολλες ωρες!
Εχω αρχισει και πιστευω: Μηπως διαισθανομαι κατι κακο που θα συμβει σε εμενα ή σε κοντινο μου ατομο? μηπως καποιος θα πεθανει? Δεν ξερω πλεον τι να υποθεσω.
Τα βραδυα ο συντροφος μου δουλευει ως αργα στον υπολογιστη, οποτε εγω οταν ξαπλωσω στο κρεβατι για το βραδυνο υπνο ειμαι μονη και ή θα χαζεψω τηλεοραση μεχρι να νυσταξω, ή θα βαλω να δω καποιο εργο.
Ετσι λοιπον εκανα και πριν 2 εβδομαδες, νυσταξα, εκλεισα την τηλεοραση και επεσα να κοιμηθω.
Απο παιδακι κοιμαμαι παντα γυρισμενη στο ενα πλευρο και μου αρεσει να ειμαι γυρισμενη προς την ανοιχτη μπαλκονοπορτα για να δεχομαι τα οποια "κυματα" δροσιας εισβαλουν απο εκει στο δωματιο.
Να σημειωσω πως στο δωματιο δεν ανεχομαι το πληρες σκοταδι και πως παντα ενα μικρο πορτατιφ, με χαμηλο φως, μενει παντα αναμμενο.
Γυρισμενη προς την μπαλκονοπορτα λοιπον, εκανα τις σκεψεις που ολοι λιγο-πολυ κανουμε πριν κοιμηθουμε, τι εκανα σημερα, τι εχω να κανω αυριο, κλπ.
Ξαφνικα ενοιωσα να κουνιεμαι ολοκληρη, μαζι με ολο το στρωμα, οπως νοιωθουμε οταν ειμαστε ακινητοι και ξαπλωμενοι και καποιος ερθει και κατσει πανω στο κρεβατι μας.
Επειδη εχω σκυλιτσα, υπεθεσα οτι ηρθε και ανεβηκε στο κρεβατι να κοιμηθει στα ποδια μου, κατι που το κανει συχνα τον χειμωνα.
Δεν σκεφτηκα τιποτε αλλο γιατι ακουγα στο διπλα δωματιο τον συντροφο μου να γραφει στο πληκτρολογιο του υπολογιστη.
Ετσι αυθορμητα γυρισα και κοιταξα για την σκυλιτσα μου.
Πανω στο κρεβατι δεν ηταν κανεις.
Σηκωθηκα, πηγα μεχρι διπλα και την ειδα να κοιμαται βαθεια και "φαρδυα-πλατυα" μπροστα στην πορτα της κουζινας.
Στραφηκα στον συντροφο μου ρωτωντας, "Εγινε κανενας σεισμος πριν λιγο?", ομως πηρα αρνητικη απαντηση.
Ετσι ξαναγυρισα στο κρεβατι μου, επεσα και κοιμηθηκα κανονικα.
Το ιδιο ομως γεγονος επαναληφθηκε και την επομενη μερα, οταν ξαπλωσα ομως το μεσημερι.
Αρχισα να πιστευω πως το στρωμα του κρεβατιου μου θελει αλλαγμα και πως ολη η "δουλεια", προερχοταν απο τα ελατηρια του στρωματος.
Ετσι συνεβαινε-δεν συνεβαινε, ουδεμια σημασια εδινα πλεον, οταν μαλιστα ο συντροφος μου με διαβεβαιωσε οτι το ενοιωσε καποιες φορες και αυτος.
Ολα αυτα μεχρι πριν 4 βραδυα.
Τι συνεβη λοιπον τοτε???
Ενω κοιμομουν και μαλιστα βαθεια, ενω ο συντροφος μου δουλευε διπλα, ξυπνησα νοιωθωντας ενα φοβερο κυριολεκτικα καψιμο στο ποδι.
Ενοιωσα σαν κατι ή καποιος, να εβαλε ενα σιδερο στην φωτια να πυρωσει και μετα το αγγιξε πανω στο ποδι μου.
Σηκωθηκα φωναζοντας απο πονο, ετρεξα στο μπανιο και εβαλα το ποδι μου κατω απο το κρυο νερο.
Ο συντροφος μου αναυδος, να ακουει τι μου συνεβη, να νοιωθω ακομη το καψιμο, αλλα εγκαυμα ή κοκκινιλα να μην υπαρχει ουτε για αστειο.
Τα πραγματα ηρεμησαν, το καψιμο σταματησε, ομως απο εκεινο το βραδυ ειναι αδυνατον να κοιμηθω.
Οχι δεν φοβαμαι να κοιμηθω, θελω να κοιμηθω, ομως για καποιο ανεξηγητο λογο δεν μου "κολλαει" ο παραμικρος υπνος!
Εκοψα επιτηδες και το παραμικρο ιχνος καφέ, βλεπω τηλεοραση μεχρι αργα, νυσταζω, αλλα οταν ξαπλωσω ιχνος υπνου.
Καποια στιγμη βεβαια κουραζομαι και κοιμαμαι, αλλα αυτο συμβαινει πλεον οταν αρχιζει και χαραζει και ο υπνος αυτος κρατα λιγο γιατι πρεπει και να σηκωθω για την δουλεια μου.
Και ενω το λογικο λεει πως θα επρεπε να σερνομαι λογω της αυπνιας ολη την ημερα, εγω ειμαι γεματη ενεργεια, λες και κοιμηθηκα πολλες ωρες!
Εχω αρχισει και πιστευω: Μηπως διαισθανομαι κατι κακο που θα συμβει σε εμενα ή σε κοντινο μου ατομο? μηπως καποιος θα πεθανει? Δεν ξερω πλεον τι να υποθεσω.