Λοιπον, ειμαι 28 χρονων και απο τοτε που θυμαμαι τον εαυτο μου,ειχα ενα παθος και ενθουσιασμο για ιστοριες μυστηριου,θαυματα,πνευματα και διαφορα αλλα φαινομενα! απο μικρος ακομα,οταν ακουγα τετοιες ιστοριες το μυαλο μου μπορουσε χωρις να το κανω επιτειδες,να επεξεργαζεται τα γεγονοτα και τις ιστοριες με εναν πολυ περιεργο τροπο, την στιγμη που τα υπολοιπα παιδια της ηλικιας μου δεν αντιλαμβανοντουσαν ακριβως αυτα που ακουγαν ..... γενικα, δεν θεωρω τον εαυτο μου ουτε εξυπνο και ουτε ιδιαιτερα ευστροφο, αλλα εχω μια απιστευτη ικανοτητα να αντιλαμβανομαι καταστασεις, ανθρωπους, συμπεριφορες και εχω πολυ ανεπτιγμενο ενστικτο.....πολλες ειναι οι φορες οπου με το που συνανταω εναν ανθρωπο ,χωρις να το θελω, ειναι σαν να βλεπω πολυ βαθια μεσα του, και καταλαβαινω σε μεγαλο βαθμο το τι ανθρωπος ειναι, ακομα και η αρραβωνιαστικια μου εχει μεινει αφωνη μερικες φορες.....δεν εχει πολλα χρονια ομως που εχω καταλαβει οτι εχω αυτη την ικανοτητα, και ουτε την χρησιμοποιεισει ποτε επειτηδες,απλως οταν μου ερχεται αβιαστα ειναι σχεδον αλανθαστη.......τελος παντων ηθελα να πω αυτα τα πραγματα για μενα ,σαν ενα ειδος συστασης στην σελιδα σας,την οποια εχει καποιες μερες που ανακαλυψα τυχαια!
δεν ξερω απο που να ξεκινησω, δεν μου εχουν συμβει πολλα λη ιδιαιτερα μεταφυσικα φαινομενα και γι αυτο δεν θεωρω σημαντικο να τα αναφερω. Ομως μου εχουν συμβει καποια αλλα περιστατικα που πραγματικα με ανησυχουν γιατι θεωρω οτι εχουν αρχισει να μου χαλανε την ζωη τη δικη μου αλλα και της οικογενιας μου,και πραγματικα στεναχωριεμαι και ανησυχω.....
απο το δημοτικο εχω εναν φιλο κολλητο!! στο λυκειο προστεθηκε και ενας ακομα στην παρεα μας! γιναμε και οι 3 αχωριστοι!!! στις πανελληνιες ο πρωτος μου κολλητος περασε σε σχολη που ηθελε εκτος πολης και την κρατησε, οι υπολοιποι 2 ξαναδωσαμε πανελληνιες....εγω περασα στην ιδια σχολη με του πρωτου μου φιλου οπου ηταν και η πρωτη μου επιλογη! ο αλλος σε μια αλλη σχολη πολη μακρυα απο εμας....Σαυτο το σημειο θελω να αναφερω οτι αυτο το διαστημα που μειναμε οι 2 μας στην πολη μας,ηρθαμε ακομα πιο κοντα και οι οικογενιες μας.ειχε και μια αδελφη ενα χρονο μικροτερη με την οποια ολοι ειχαμε πολυ καλη σχεση και φιλια! συγνωμη που τα λεω ολα αυτα αλλα πρεπει να βαλω καποια πραγματα της ιστοριας μου σε μια σειρα. Λοιπον, αφου ηρθε η ωρα να παμε στις σχολες μας,χωριστηκαμε. εγω εκει που πηγα γνωρισα μια κοπελα,με την οποια ημαστε ακομα μαζι και συντομα θα αρραβωνιαστουμε! μεχρι εδω ολα καλα! σε καποια φαση μεσα στο 6 μηνο ,επειδη μου ειχε πει και η αδελφη του φιλου μου να ερθει καμια βολτα να μας δει στην πολη που ειχαμε περασει οι 2 μας,απο καλοσυνη την καλεσα να μεινει σε μενα το σ/κ. απο εκεινη τη στιγμη αρχιζουν ολα!!!! οταν ηρθε και γνωριστηκε και με την κοπελα και σχεδον χωρις να την ξερει αρχισε με θρασος να της λεει διαφορα που μου ειπε αργοτερα αφου εφυγε η αδελφη του φιλου μου!και με λιγα λογια της ειπε οτι ηθελε εμενα και της αρεσω.... αρχισε η αδελφη του φιλου μου να γινεται παρα πολυ επιθετικη και με τον αλλο κολλητο μου και γενικα με ολους στην παρεα. εν το μεταξυ ο αλλος κολλητος μου στην αλλη πολη αρχισε να εχει πολυ περιεργη συμπεριφορα, δεν μας πολυ μιλουσε,δεν μας εξηγουσε τον λογο και γενικα αρχισε να γινεται αλλος ανθρωπος. αυτο το ειχε καταλαβει απ οτι μας ειχε πει μια φορα και ενας αλλος φιλος που ειχε στην πολη που ηταν,χωρις κι αυτος να μπορει να καταλαβει το λογο.......μια φορα μαλιστα η μανα του γυρισε με κακια και μας ειπε κατα λεξη : "ευτυχως ο γιος μου δεν περασε μαζι σας στην ιδια πολη γιατι θα τον παρασερνατε και δεν θα εβγαζε ποτε την σχολη" μας πειραξε παρα πολυ αυτο ,γιατι ημασταν κολλητοι και δεν λεγονται τετοια πραγματα!!! ισα ισα που εμεις δεν ειμαστε ουτε τιποτα "κοπροσκυλα" και τις σχολες μας τις βγαλαμε με μολις ενα 6μηνο παραπανω! τελος παντων , οποτε βγαιναμε μαζι του η μανα του και η αδελφη του τον επερναν καθε τεταρτο -μασαωρο τηλεφωνο, και του χαλουσαν συνεχεια τη διαθεση! σε σημειο που τις περισσοτερες φορες μας παρατουσε ξαφνικα και εφευγε,δεν ξεραμε τι του ελεγαν......εγω απο την αρχη-αρχη ειχα πει στον φιλο μου οτι κατι δεν παει καλα και λενε λογια και διαφορα,στην αρχη δεν εδινε σημασια οταν ομως αρχισαν να γινονται πολλα τοτε αρχισε να το πιστευει! δεν θελω να σας κουρασω πολυ περισσοτερο και απλως θα σας πω καποια λιγα περιστατικα και οτι θελετε μετα ρωτηστε με. απο τοτε ενω δεν με επιανε ποτε "ματι" ειμαι συνεχως ματιασμενος, και δεν το λεω γιατι το φανταζομαι......ειναι αληθεια.....οι γονεις μου εχουν "αλλαξει" πολυ, στο σπιτι των γονειων μου δεν μπορω να κατσω πανω απο μιση ωρα γιατι με το που μπαινω με πιανει ψυχοπλακωμα δυσφορια και νευρα,ΧΩΡΙΣ να υπαρχει κανενας απολυτος λογος! καιτωρα τα 3 πιο συγκλονιστηκα γεγονοτα τα οποια με επεισαν οτι ειναι κατι πολυ χειροτερο απο αυτο που πιστυεα......πριν 3 χρονια η γιαγια μου επαθε ελαφρυ καρδιακο επισοδιο και την πηγαμε στο νοσοκομειο,δεν ηταν "βαρυα" και πηγαινε καλα!ειχαμε βγει για καφε και μας λεει ο φιλος μου να παμε μετα για λιγο σπιτι του να μας δειξει κατι στον υπολογιστη.....παμε λοιπον,καθομαστε στο δωματιο του και μπαινει η μανα του μεσα και κατευθειαν με ρωταει (μαλλον ο φιλος μου της ειχε πει για τη γιαγια μου,οχι εγω) "πως ειναι η γιαγια σου?" ..."καλυτερα" της απαντω . μετα απο λιγο φυγαμε και μολις πηγα σπιτι ,πηραν απ το νοσοκομειο γιατι η γιαγια ειχε παθει θρομβωση και την εγχειριζαν.....την γλιτωσε.....σε 2 βδομαδες ηταν στο χωριο και ειχε αρχισει να γινεται πολυ καλα.....μεσα σε 2 μηνες ηταν σαν να μην ειχε τιποτα και ολοι χαιρομασταν....παραμονη χριστουγεννων , πηγαινουμε για καφε και στον γυρισμο μας λεει να ανεβουμε στο σπιτι του για λιγο .εκει η μανα του ηρθε παλι στο δωματιο και με ρωταει "πως ειναι η γιαγια σου?"...........της απαντω "δοξα το θεο πολυ καλα"........μετα απο λιγο φευγουμε,και με το που παω στο σπιτι,τηλεφωνο απο το χωριο.... η γιαγια μας "αφησε"........ ακομα και ο παππους μου λεει οτι ηταν μια χαρα....... μετα απο κανα 6μηνο τα ιδια....για καφε και μετα για λιγο απο το σπιτι του φιλου μας,η μανα του με ρωταει "πως ειναι οι γονεις σου?" ο αλλοας φιλος μου που παρεπιπτοντως ειλικρινα δεν του ειχα αναφερει τιποτα απο αυτα που πιστευα και δεν του ειχα κανει συγκριση των 2 προηγουμενων γεγονοτων, με κοιταξε με ενα απιστευτο βλεμα......δεν της απαντησα. επεμενε 2-3 φορες ακομα και αναγκαστηκα να της πω ενα ξερο "καλα"......μεσα σε 5 λεπτα με πηρε η μανα μου τηλεφωνο να παω αμεσως σπιτι να παμε τον πατερα μου στο νοσοκομειο. ειχε παει κολικο και ηταν πεσμενος κατω απο τον πονο! πηγαμε στο νοσοκομειο και ευτυχως δεν ηταν κατι περισσοτερο,μετα ηρεμισε! με πηρε ο κολλητος μου και μου ειπε απο μονος του οτι αυτο που εγινε ηταν απιστευτο και φοβηιθηκε! απο μονος του εκατσε και συγκρινε τα 3 γεγονοτα μεταξυ τους και τρελαθηκε! εννοειται οτι ηταν η τελευταια φορα που πηγα σπιτι τους και δεν εχω ξαναδει απο τοτε την μανα του! εχουν γινει παρα πολλα γεγονοτα .........την πρωτοχρονια που βγηκα με την κοπελα μου για την αλλαγη του χρονου, δυστυχως το πρωτο γνωστο ατομο που ειδαμε ηταν η αδελφη του!!!! απο τοτε ,εκανε εγχειρηση καρδιας ο πατερας μου,προστατη ο παππους μου,και το πιο συγκλονιστικο το οποιο με εκανε να αρχισω να ψαχνω τροπο να δω πως θα το ξεπερασω, ειναι οτι η κοπελα μου εντελως ξαφνικα χωρις να εχει τιποτα τιποτα τιποτα,ενιωσε πονους στην κοιλια,πηγαμε στο νοσοκομειο,ηταν κατι γυναικολογικο και παρα πολυ επειγον!!!! κατευθειαν χειρουργειο και ενατικη!!! οι γιατροι μας ειπαν οτι ημασταν πολυ τυχεροι...........ξερω οτι σας κουρασα αλλα κοντευει να με τρελανει η κατασταση......ο δε φιλος μου (πρωην φιλος μου μαλλον) εχει καταστραφει σαν ανθρωπος...εχει ξεκοψει απ οτι μαθαινω απο αλλους,σχεδον απο τα παντα και απο ολους ,εκτος του οτι βλεπει κοπελα και αλλαζει στην κυριολεξια πεζοδρομιο!!! και το παιδι δεν ειχε ποτε τετοιο προβλημα (καταλαβαινεται τι εννοω) .τι να πω και αυτουνου του κανανε μαγεια η ιδια του η οικογενεια???? η δε μανα τους αν και 50 χρονων εχει πολλα προβληματα υγειας,αλκολισμου και απ οτι εμαθα τωρα τελευταια της εχουν πεσει και ολα τα δοντια,το οποιο απ οτι καπου εδω μεσα ειχα διαβασει,μπορει να ειναι και σημαδι οτι οντως εχει "πει" πολλα...................
δεν ξερω απο που να ξεκινησω, δεν μου εχουν συμβει πολλα λη ιδιαιτερα μεταφυσικα φαινομενα και γι αυτο δεν θεωρω σημαντικο να τα αναφερω. Ομως μου εχουν συμβει καποια αλλα περιστατικα που πραγματικα με ανησυχουν γιατι θεωρω οτι εχουν αρχισει να μου χαλανε την ζωη τη δικη μου αλλα και της οικογενιας μου,και πραγματικα στεναχωριεμαι και ανησυχω.....
απο το δημοτικο εχω εναν φιλο κολλητο!! στο λυκειο προστεθηκε και ενας ακομα στην παρεα μας! γιναμε και οι 3 αχωριστοι!!! στις πανελληνιες ο πρωτος μου κολλητος περασε σε σχολη που ηθελε εκτος πολης και την κρατησε, οι υπολοιποι 2 ξαναδωσαμε πανελληνιες....εγω περασα στην ιδια σχολη με του πρωτου μου φιλου οπου ηταν και η πρωτη μου επιλογη! ο αλλος σε μια αλλη σχολη πολη μακρυα απο εμας....Σαυτο το σημειο θελω να αναφερω οτι αυτο το διαστημα που μειναμε οι 2 μας στην πολη μας,ηρθαμε ακομα πιο κοντα και οι οικογενιες μας.ειχε και μια αδελφη ενα χρονο μικροτερη με την οποια ολοι ειχαμε πολυ καλη σχεση και φιλια! συγνωμη που τα λεω ολα αυτα αλλα πρεπει να βαλω καποια πραγματα της ιστοριας μου σε μια σειρα. Λοιπον, αφου ηρθε η ωρα να παμε στις σχολες μας,χωριστηκαμε. εγω εκει που πηγα γνωρισα μια κοπελα,με την οποια ημαστε ακομα μαζι και συντομα θα αρραβωνιαστουμε! μεχρι εδω ολα καλα! σε καποια φαση μεσα στο 6 μηνο ,επειδη μου ειχε πει και η αδελφη του φιλου μου να ερθει καμια βολτα να μας δει στην πολη που ειχαμε περασει οι 2 μας,απο καλοσυνη την καλεσα να μεινει σε μενα το σ/κ. απο εκεινη τη στιγμη αρχιζουν ολα!!!! οταν ηρθε και γνωριστηκε και με την κοπελα και σχεδον χωρις να την ξερει αρχισε με θρασος να της λεει διαφορα που μου ειπε αργοτερα αφου εφυγε η αδελφη του φιλου μου!και με λιγα λογια της ειπε οτι ηθελε εμενα και της αρεσω.... αρχισε η αδελφη του φιλου μου να γινεται παρα πολυ επιθετικη και με τον αλλο κολλητο μου και γενικα με ολους στην παρεα. εν το μεταξυ ο αλλος κολλητος μου στην αλλη πολη αρχισε να εχει πολυ περιεργη συμπεριφορα, δεν μας πολυ μιλουσε,δεν μας εξηγουσε τον λογο και γενικα αρχισε να γινεται αλλος ανθρωπος. αυτο το ειχε καταλαβει απ οτι μας ειχε πει μια φορα και ενας αλλος φιλος που ειχε στην πολη που ηταν,χωρις κι αυτος να μπορει να καταλαβει το λογο.......μια φορα μαλιστα η μανα του γυρισε με κακια και μας ειπε κατα λεξη : "ευτυχως ο γιος μου δεν περασε μαζι σας στην ιδια πολη γιατι θα τον παρασερνατε και δεν θα εβγαζε ποτε την σχολη" μας πειραξε παρα πολυ αυτο ,γιατι ημασταν κολλητοι και δεν λεγονται τετοια πραγματα!!! ισα ισα που εμεις δεν ειμαστε ουτε τιποτα "κοπροσκυλα" και τις σχολες μας τις βγαλαμε με μολις ενα 6μηνο παραπανω! τελος παντων , οποτε βγαιναμε μαζι του η μανα του και η αδελφη του τον επερναν καθε τεταρτο -μασαωρο τηλεφωνο, και του χαλουσαν συνεχεια τη διαθεση! σε σημειο που τις περισσοτερες φορες μας παρατουσε ξαφνικα και εφευγε,δεν ξεραμε τι του ελεγαν......εγω απο την αρχη-αρχη ειχα πει στον φιλο μου οτι κατι δεν παει καλα και λενε λογια και διαφορα,στην αρχη δεν εδινε σημασια οταν ομως αρχισαν να γινονται πολλα τοτε αρχισε να το πιστευει! δεν θελω να σας κουρασω πολυ περισσοτερο και απλως θα σας πω καποια λιγα περιστατικα και οτι θελετε μετα ρωτηστε με. απο τοτε ενω δεν με επιανε ποτε "ματι" ειμαι συνεχως ματιασμενος, και δεν το λεω γιατι το φανταζομαι......ειναι αληθεια.....οι γονεις μου εχουν "αλλαξει" πολυ, στο σπιτι των γονειων μου δεν μπορω να κατσω πανω απο μιση ωρα γιατι με το που μπαινω με πιανει ψυχοπλακωμα δυσφορια και νευρα,ΧΩΡΙΣ να υπαρχει κανενας απολυτος λογος! καιτωρα τα 3 πιο συγκλονιστηκα γεγονοτα τα οποια με επεισαν οτι ειναι κατι πολυ χειροτερο απο αυτο που πιστυεα......πριν 3 χρονια η γιαγια μου επαθε ελαφρυ καρδιακο επισοδιο και την πηγαμε στο νοσοκομειο,δεν ηταν "βαρυα" και πηγαινε καλα!ειχαμε βγει για καφε και μας λεει ο φιλος μου να παμε μετα για λιγο σπιτι του να μας δειξει κατι στον υπολογιστη.....παμε λοιπον,καθομαστε στο δωματιο του και μπαινει η μανα του μεσα και κατευθειαν με ρωταει (μαλλον ο φιλος μου της ειχε πει για τη γιαγια μου,οχι εγω) "πως ειναι η γιαγια σου?" ..."καλυτερα" της απαντω . μετα απο λιγο φυγαμε και μολις πηγα σπιτι ,πηραν απ το νοσοκομειο γιατι η γιαγια ειχε παθει θρομβωση και την εγχειριζαν.....την γλιτωσε.....σε 2 βδομαδες ηταν στο χωριο και ειχε αρχισει να γινεται πολυ καλα.....μεσα σε 2 μηνες ηταν σαν να μην ειχε τιποτα και ολοι χαιρομασταν....παραμονη χριστουγεννων , πηγαινουμε για καφε και στον γυρισμο μας λεει να ανεβουμε στο σπιτι του για λιγο .εκει η μανα του ηρθε παλι στο δωματιο και με ρωταει "πως ειναι η γιαγια σου?"...........της απαντω "δοξα το θεο πολυ καλα"........μετα απο λιγο φευγουμε,και με το που παω στο σπιτι,τηλεφωνο απο το χωριο.... η γιαγια μας "αφησε"........ ακομα και ο παππους μου λεει οτι ηταν μια χαρα....... μετα απο κανα 6μηνο τα ιδια....για καφε και μετα για λιγο απο το σπιτι του φιλου μας,η μανα του με ρωταει "πως ειναι οι γονεις σου?" ο αλλοας φιλος μου που παρεπιπτοντως ειλικρινα δεν του ειχα αναφερει τιποτα απο αυτα που πιστευα και δεν του ειχα κανει συγκριση των 2 προηγουμενων γεγονοτων, με κοιταξε με ενα απιστευτο βλεμα......δεν της απαντησα. επεμενε 2-3 φορες ακομα και αναγκαστηκα να της πω ενα ξερο "καλα"......μεσα σε 5 λεπτα με πηρε η μανα μου τηλεφωνο να παω αμεσως σπιτι να παμε τον πατερα μου στο νοσοκομειο. ειχε παει κολικο και ηταν πεσμενος κατω απο τον πονο! πηγαμε στο νοσοκομειο και ευτυχως δεν ηταν κατι περισσοτερο,μετα ηρεμισε! με πηρε ο κολλητος μου και μου ειπε απο μονος του οτι αυτο που εγινε ηταν απιστευτο και φοβηιθηκε! απο μονος του εκατσε και συγκρινε τα 3 γεγονοτα μεταξυ τους και τρελαθηκε! εννοειται οτι ηταν η τελευταια φορα που πηγα σπιτι τους και δεν εχω ξαναδει απο τοτε την μανα του! εχουν γινει παρα πολλα γεγονοτα .........την πρωτοχρονια που βγηκα με την κοπελα μου για την αλλαγη του χρονου, δυστυχως το πρωτο γνωστο ατομο που ειδαμε ηταν η αδελφη του!!!! απο τοτε ,εκανε εγχειρηση καρδιας ο πατερας μου,προστατη ο παππους μου,και το πιο συγκλονιστικο το οποιο με εκανε να αρχισω να ψαχνω τροπο να δω πως θα το ξεπερασω, ειναι οτι η κοπελα μου εντελως ξαφνικα χωρις να εχει τιποτα τιποτα τιποτα,ενιωσε πονους στην κοιλια,πηγαμε στο νοσοκομειο,ηταν κατι γυναικολογικο και παρα πολυ επειγον!!!! κατευθειαν χειρουργειο και ενατικη!!! οι γιατροι μας ειπαν οτι ημασταν πολυ τυχεροι...........ξερω οτι σας κουρασα αλλα κοντευει να με τρελανει η κατασταση......ο δε φιλος μου (πρωην φιλος μου μαλλον) εχει καταστραφει σαν ανθρωπος...εχει ξεκοψει απ οτι μαθαινω απο αλλους,σχεδον απο τα παντα και απο ολους ,εκτος του οτι βλεπει κοπελα και αλλαζει στην κυριολεξια πεζοδρομιο!!! και το παιδι δεν ειχε ποτε τετοιο προβλημα (καταλαβαινεται τι εννοω) .τι να πω και αυτουνου του κανανε μαγεια η ιδια του η οικογενεια???? η δε μανα τους αν και 50 χρονων εχει πολλα προβληματα υγειας,αλκολισμου και απ οτι εμαθα τωρα τελευταια της εχουν πεσει και ολα τα δοντια,το οποιο απ οτι καπου εδω μεσα ειχα διαβασει,μπορει να ειναι και σημαδι οτι οντως εχει "πει" πολλα...................