ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Είμαι βαθιά θλιμμένη πολλές φορές από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι ο ένας στον άλλον, ειδικά τελευταία νιώθω μοναξιά από την οικογενειά μου, αλλά και από τους φίλους, τον άνθρωπο που αγαπάω κανείς δεν με καταλαβαίνει... σε παιδιά της ηλικίας μου αρέσει να βγαίνουν σε κλάμπ και καφετέριες εμένα μ αρέσει να κάθομαι να παρατηρώ τα άστρα, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται την ζωή στους άλλους πλανήτες, τα ΑΤΙΑ,τα φαντάσματα, την μαγεία, νιώθω πιο άνετα μεταξύ ζώον παρά ανθρώπον έχω την αίσθηση ότι ήρθα εδώ στη γη για να επιτελέσω κάτι σημαντικό. ξέρω ναι ανήκω στο μεγάλο πληθυσμό που νομίζουν το ίδιο που ψάχνουν να βρούν το νόημα της ζωής , αλλά εμένα πλέον μου έχει γίνει εμμονή... έτσι άρχισα το ταξίδι της αναζήτησης μόνη μου...
Πρώτα απ΄ όλα μπήκα στον κόσμο των φαντασμάτων, δεν θα μπορούσα κιόλας να μην ξεκινήσω από το μεγαλύτερο μυστήριο... φάντασμά είναι η ψυχή ή το πνεύμα ενός νεκρού σώματος τι ενώνει τελικά μια ψυχή και ένα σώμα ?! εγώ μικρή είχα δημιουργήσει μια θεωρεία στο μυαλό μου, την ψυχή και το σώμα τους συνδέει μια αλυσίδα, όταν κόβεται η αλυσίδα χωρίζονται...οι "καλές ψυχές" πάνε στον ουρανό και ησχυχάζουν που το παρομοίαζα με τον παράδεισο και οι "κακές ψυχές" , μένουν κολλημένες με το σώμα τους μη μπορώντας να ησυχάσουν θαμμένες μέσα στο χώμα... μεγαλώνοντας η θεωρία μου άλλαξε λιγάκι... έμαθα τις διαστάσεις έμαθα για τις ψυχές που εγκλωβίζονται εδώ... και έτσι κατάλαβα ότι καμιά ψυχή δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "κακή ", νομίζω ότι μετατρεπόμαστε σε κακές ψυχές.
Έτσι το ταξίδι μου από το ένα πήγαινε στο άλλο, στοιχειωμένα σπίτια, δαίμονες, μαγεία, χρονοπύλες, αστρικό ταξίδι, μετενσάρκωση κ.λ.π, βρήκα έτσι και ένα σίτε στο ίντερνετ και έγινε ακόμα πιο ενδιαφέρον...αρχικά στο σίτε γνώρισα μια γυναίκα περίπου 40 χρονόν από την Ρόδο, σκέφτηκα αρχικά καλά τι κάνει αυτή εδώ δεν έχει να ασχοληθεί με πράγματα της ηλικίας της και αμέσως μίσησα τον εαυτό μου πως μπόρεσα να σκεφτώ με αυτόν τον τρόπο, ήταν απλώς ένας άνθρωπος που συνέχιζε ακόμα το ταξίδι για το νόημα της ζωής το μυστήριο...ένας άνθρωπος που αναζητάει τα ίδια με μένα, την συμπάθησα πολύ και έμαθα πολλά απ αυτήν , και κυρίως μου θύμησε ένα κομμάτι μου, που μου άρεσε να γράφω, ίσως να την ευχαριστούσα κάποτε γι αυτό., η συνέχεια ήταν να δημιουργήσω ένα blog το ghost hunters, και αργότερα να αναρτήσω στο σίτε ζητώντας την δημιουργία μιας ομάδας κυνηγών φαντασμάτων. Ανταποκρίθηκαν αρκετοί, αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι γνώρισα τον Δημήτρη, ένα παιδί δεκαοχτώ χρονόν από τα Ιωάννινα, μου εξέφρασε το πάθος του για το μεταφυσικό αλλά και ότι θα ήθελε να συμμετέχει στην ομάδα αλλά δυστυχώς βρισκόταν Ιωάννινα και εγώ Αθήνα. Διέκρινα ένα πάθος σ αυτό το αγόρι ήταν ψαγμένος και του άρεσε πολύ. κάπως θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε και έτσι ανταλλάξαμε email και από κείνη την μέρα κατάλαβα ότι βρήκα την αδερφή ψυχή μου, ένα υπέροχο παιδί, ειλικρινής και αστείος με μια μικρή ανωριμότητα λόγο ηλικίας που την δικαιολογώ και με μια καλοσύνη από την πρώτη κιόλας στιγμή μου ζήτησε να με φιλοξενήσει Ιωάννια και ίσως έτσι να πηγαίναμε και για κυνήγι. δέχτηκα. ήταν μια πρόκληση δεν θα μπορούσα να αρνηθώ. περνούσαμε ατέλειωτες ώρες μιλώντας για το άγνωτο...
Με λένε Λιάνα λοιπόν και είμαι 20 χρονόν είμαι φοιτήτρια λογιστικής και θα σας διηγηθώ την ιστορία μου και του Δημήτρη σε ένα μαγικό ταξίδι γεμάτο μυστήριο και περιπέτεια....
Είμαι βαθιά θλιμμένη πολλές φορές από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άνθρωποι ο ένας στον άλλον, ειδικά τελευταία νιώθω μοναξιά από την οικογενειά μου, αλλά και από τους φίλους, τον άνθρωπο που αγαπάω κανείς δεν με καταλαβαίνει... σε παιδιά της ηλικίας μου αρέσει να βγαίνουν σε κλάμπ και καφετέριες εμένα μ αρέσει να κάθομαι να παρατηρώ τα άστρα, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται την ζωή στους άλλους πλανήτες, τα ΑΤΙΑ,τα φαντάσματα, την μαγεία, νιώθω πιο άνετα μεταξύ ζώον παρά ανθρώπον έχω την αίσθηση ότι ήρθα εδώ στη γη για να επιτελέσω κάτι σημαντικό. ξέρω ναι ανήκω στο μεγάλο πληθυσμό που νομίζουν το ίδιο που ψάχνουν να βρούν το νόημα της ζωής , αλλά εμένα πλέον μου έχει γίνει εμμονή... έτσι άρχισα το ταξίδι της αναζήτησης μόνη μου...
Πρώτα απ΄ όλα μπήκα στον κόσμο των φαντασμάτων, δεν θα μπορούσα κιόλας να μην ξεκινήσω από το μεγαλύτερο μυστήριο... φάντασμά είναι η ψυχή ή το πνεύμα ενός νεκρού σώματος τι ενώνει τελικά μια ψυχή και ένα σώμα ?! εγώ μικρή είχα δημιουργήσει μια θεωρεία στο μυαλό μου, την ψυχή και το σώμα τους συνδέει μια αλυσίδα, όταν κόβεται η αλυσίδα χωρίζονται...οι "καλές ψυχές" πάνε στον ουρανό και ησχυχάζουν που το παρομοίαζα με τον παράδεισο και οι "κακές ψυχές" , μένουν κολλημένες με το σώμα τους μη μπορώντας να ησυχάσουν θαμμένες μέσα στο χώμα... μεγαλώνοντας η θεωρία μου άλλαξε λιγάκι... έμαθα τις διαστάσεις έμαθα για τις ψυχές που εγκλωβίζονται εδώ... και έτσι κατάλαβα ότι καμιά ψυχή δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "κακή ", νομίζω ότι μετατρεπόμαστε σε κακές ψυχές.
Έτσι το ταξίδι μου από το ένα πήγαινε στο άλλο, στοιχειωμένα σπίτια, δαίμονες, μαγεία, χρονοπύλες, αστρικό ταξίδι, μετενσάρκωση κ.λ.π, βρήκα έτσι και ένα σίτε στο ίντερνετ και έγινε ακόμα πιο ενδιαφέρον...αρχικά στο σίτε γνώρισα μια γυναίκα περίπου 40 χρονόν από την Ρόδο, σκέφτηκα αρχικά καλά τι κάνει αυτή εδώ δεν έχει να ασχοληθεί με πράγματα της ηλικίας της και αμέσως μίσησα τον εαυτό μου πως μπόρεσα να σκεφτώ με αυτόν τον τρόπο, ήταν απλώς ένας άνθρωπος που συνέχιζε ακόμα το ταξίδι για το νόημα της ζωής το μυστήριο...ένας άνθρωπος που αναζητάει τα ίδια με μένα, την συμπάθησα πολύ και έμαθα πολλά απ αυτήν , και κυρίως μου θύμησε ένα κομμάτι μου, που μου άρεσε να γράφω, ίσως να την ευχαριστούσα κάποτε γι αυτό., η συνέχεια ήταν να δημιουργήσω ένα blog το ghost hunters, και αργότερα να αναρτήσω στο σίτε ζητώντας την δημιουργία μιας ομάδας κυνηγών φαντασμάτων. Ανταποκρίθηκαν αρκετοί, αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι γνώρισα τον Δημήτρη, ένα παιδί δεκαοχτώ χρονόν από τα Ιωάννινα, μου εξέφρασε το πάθος του για το μεταφυσικό αλλά και ότι θα ήθελε να συμμετέχει στην ομάδα αλλά δυστυχώς βρισκόταν Ιωάννινα και εγώ Αθήνα. Διέκρινα ένα πάθος σ αυτό το αγόρι ήταν ψαγμένος και του άρεσε πολύ. κάπως θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε και έτσι ανταλλάξαμε email και από κείνη την μέρα κατάλαβα ότι βρήκα την αδερφή ψυχή μου, ένα υπέροχο παιδί, ειλικρινής και αστείος με μια μικρή ανωριμότητα λόγο ηλικίας που την δικαιολογώ και με μια καλοσύνη από την πρώτη κιόλας στιγμή μου ζήτησε να με φιλοξενήσει Ιωάννια και ίσως έτσι να πηγαίναμε και για κυνήγι. δέχτηκα. ήταν μια πρόκληση δεν θα μπορούσα να αρνηθώ. περνούσαμε ατέλειωτες ώρες μιλώντας για το άγνωτο...
Με λένε Λιάνα λοιπόν και είμαι 20 χρονόν είμαι φοιτήτρια λογιστικής και θα σας διηγηθώ την ιστορία μου και του Δημήτρη σε ένα μαγικό ταξίδι γεμάτο μυστήριο και περιπέτεια....