...Περπατώντας με δυσκολία στις πυκνοβλαστημένες, υγρές ζούγκλες του Αμαζονίου, μπορώ να διακρίνω κάπου εκεί ψηλά, στις κορυφές των Άνδεων την ζωσμένη στις αιώνιες ομίχλες πρωτεύουσα της Βολιβίας, την Λα Πάζ. Στο χλωμό φώς του χειμωνιάτικου ήλιου λάμπουν τα ερείπια της Τιχουανάκο, της Αρχαίας πόλης που ο χρόνος και η αφόρητη υγρασία αυτών των υψιπέδων κατέστρεψαν σιγά σιγά. Λίγοι πλίνθοι απομένουν να μαρτυρούν πως κάποτε, εδώ, υπήρξε το λίκνο του πολιτισμού μιας φυλής που τα ίχνη της έσβησαν ξαφνικά, αφήνοντας όμως πίσω ένα από τα πιό μυστηριώδη μνημεία της Αρχαιότητας.
Η Πύλη του Ήλιου.
Παίρνω προσεχτικά ανάσες, γιατί ο αέρας εδώ πάνω είναι εξαιρετικά αραιός, γεμίζοντας με οικονομία τα πνευμόνια μου και κάνω το επόμενο βήμα πρός τα εμπρός...
Αναφορές σαν κι αυτή θα σας έρχονται συχνά από τον επόμενο μήνα μέσα από τον χώρο αυτό, μαζί με φωτογραφίες και όποια πληροφορία μπορέσω να ανακαλύψω στο ταξίδι μου στην Νότια Αμερική.
Από τις 3 Ιανουαρίου 2006 και για 40 περίπου ημέρες, θα διασχίσω το Περού, την Βολιβία, την Χιλή και θα καταλήξω στο...Νησί του Πάσχα.
Σύντροφος μου σε αυτό το ταξίδι θα είναι ένας πολύ γνωστός ερευνητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, που τα βιβλία του παραμένουν πάντοτε πολύτιμα αποκτήματα για μένα.
Η Gateway Τeam θα απλώσει την πολυταξιδεμένη της σημαία στο άλλο άκρο του Ατλαντικού. Η σημαία αυτή θα διασχίσει ζούγκλες, ερήμους, θα σκαρφαλώσει βουνά, θα αναμετρηθεί με το κρύο, την υγρασία, την ζέστη, θα βρεθεί σε μέρη δύσβατα και απρόσιτα, θα κλέψει λίγη από την ενέργεια μυστηριακών τόπων και θα αποθέσει την εμπειρία της εδώ, σε εσάς, μέσα από αυτό το φόρουμ.
Κάπου εκεί, σε ένα μικρό νησάκι, στο πιό απόμερο μέρος του κόσμου, χιλιάδες μίλια μακρύτερα από τον κοντινότερο πολιτισμό, θα τελειώσει αυτό το ταξίδι, που στόχο έχει να ταξιδέψει όχι μόνο εμένα, όχι μόνο την Gateway και το metafysiko, αλλά και όλους εσάς που θα παρακολουθείτε τις περιπέτειες μιας μικρής σημαίας που θα είναι φορτισμένη με την ενέργεια όλων μας.
Για το Ταξίδι ρε γαμώτο...
Η Πύλη του Ήλιου.
Παίρνω προσεχτικά ανάσες, γιατί ο αέρας εδώ πάνω είναι εξαιρετικά αραιός, γεμίζοντας με οικονομία τα πνευμόνια μου και κάνω το επόμενο βήμα πρός τα εμπρός...
Αναφορές σαν κι αυτή θα σας έρχονται συχνά από τον επόμενο μήνα μέσα από τον χώρο αυτό, μαζί με φωτογραφίες και όποια πληροφορία μπορέσω να ανακαλύψω στο ταξίδι μου στην Νότια Αμερική.
Από τις 3 Ιανουαρίου 2006 και για 40 περίπου ημέρες, θα διασχίσω το Περού, την Βολιβία, την Χιλή και θα καταλήξω στο...Νησί του Πάσχα.
Σύντροφος μου σε αυτό το ταξίδι θα είναι ένας πολύ γνωστός ερευνητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, που τα βιβλία του παραμένουν πάντοτε πολύτιμα αποκτήματα για μένα.
Η Gateway Τeam θα απλώσει την πολυταξιδεμένη της σημαία στο άλλο άκρο του Ατλαντικού. Η σημαία αυτή θα διασχίσει ζούγκλες, ερήμους, θα σκαρφαλώσει βουνά, θα αναμετρηθεί με το κρύο, την υγρασία, την ζέστη, θα βρεθεί σε μέρη δύσβατα και απρόσιτα, θα κλέψει λίγη από την ενέργεια μυστηριακών τόπων και θα αποθέσει την εμπειρία της εδώ, σε εσάς, μέσα από αυτό το φόρουμ.
Κάπου εκεί, σε ένα μικρό νησάκι, στο πιό απόμερο μέρος του κόσμου, χιλιάδες μίλια μακρύτερα από τον κοντινότερο πολιτισμό, θα τελειώσει αυτό το ταξίδι, που στόχο έχει να ταξιδέψει όχι μόνο εμένα, όχι μόνο την Gateway και το metafysiko, αλλά και όλους εσάς που θα παρακολουθείτε τις περιπέτειες μιας μικρής σημαίας που θα είναι φορτισμένη με την ενέργεια όλων μας.
Για το Ταξίδι ρε γαμώτο...