Και μετά την κλωνοποίηση τι;.....
Αν είστε μεταξύ αυτών που αναρωτήθηκαν το παραπάνω, η απάντηση είναι (δυστυχώς ή ευτυχώς) η προφανής. Συνθετικοί μικροοργανισμοί (προς το παρόν!) εξ' ολοκλήρου κατασκευασμένοι από τον άνθρωπο.
Μέχρι στιγμής οι επιστήμονες είχαν αρκεστεί στο να "πειράζουνε" το dna των οργανισμών και στη δημιουργία υβριδικών ειδών. Ο όρος δημιουργία ωστόσο δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής, αφού αυτό που έκαναν θύμιζε διορθωτική παρέμβαση. Φυσικά, αυτό δε θα μπορούσε να είναι παρά μόνο η αρχή και ήρθε πλέον η ώρα για το επόμενο βήμα. Αφού διαβάσαμε (βλ. αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος), ήρθε η ώρα και να γράψουμε. Το τολμηρό αυτό βήμα ανέλαβαν να το κάνουν Καναδοί επιστήμονες στο Βανκούβερ, με επικεφαλής τον Robert Holt και τον Craig Venter.
Οι Καναδοί θέλουν να γράψουν οι ίδιοι το γεννετικό κώδικα ενός βακτηρίου, συνθέτοντας κάθε μέρος και κάθε χημική του ένωση, κίνηση που απέχει πολύ από οποιες παρόμοιες κινήσεις έγιναν στο παρελθόν (περιορίζονταν στη "συγγραφή" γονιδίων), γι'αυτό και η μελλοντική επιτυχία του project κρίνεται αβέβαιη. Άμεσος στόχος είναι η κατασκευή ενός βακτηρίου με πρότυπο το μονοκύτταρο Mycoplasma genitalium, που έχει μόλις ένα χρωμόσωμα με 517 γονίδια. Ωστόσο, οι επιστήμονες ευελπιστούν το δικό τους βακτήριο να έρθει στη ζωή με ακόμη λιγότερα γονίδια.
Ήδη η είδηση έχει προκαλέσει αντιδράσεις διαφόρων μορφών. Ηθικολόγοι δυσπιστούν ως προς την παρέμβαση αυτή, κρίνοντας ανάξιο τον άνθρωπο για κάτι τέτοιο. ΆΛλοι φοβούνται για το που μπορούν να οδηγήσουν οι νέες εξελίξεις, ενώ το project ήδη βρίσκεται κάτω από την πλήρη εποπτεία της Αμερικάνικης κυβέρνησης, με το πρόσχημα της πιθανής χρήσης του ως βιολογικό όπλο.
Θα ήθελα κάπου εδώ να παρουσιάσω κάποια από τα ζητήματα που προκύπτουν με το πείραμα αυτό. Κατ' αρχάς το εγχείρημα δεν έχει εξασφαλισμένη επιτυχία. Όμως και από μόνο του μπορεί να προκαλέσει συζήτηση, για το κατά πόσον μπορεί ο άνθρωπος να γίνει θεός (το θέτω κάπως χοντρά, δε νομίζω πως ένα πείραμα, έστω και με επιτυχή κατάληξη αρκεί για να πούμε κάτι τέτοιο), ή έστω για το αν είναι έτοιμος να μπει και σε αυτά τα χωράφια της δημιουργίας της ζωής. Επίσης, ένα ζήτημα είναι το κατά πόσον μπορεί από αυτό να ωφεληθεί μελλοντικά ο άνθρωπος. Το γνωστό και αίωνιο πρόβλημα του ποιου τελικά υπηρετεί η επιστήμη, την πρόοδο του ανθρώπου ή τον εαυτό της; Και τι θα γίνει αν τελικά το πείραμα στεφθεί με επιτυχία; Θα πρέπει να αλλάξει τις απόψεις μας για τη φύση της ζωής; Εάν αποτύχει, τι θα μπορούσε να φταίει; Η ανικανότητα του σύγχρονου ανθρώπου, ή μήπως η πιστή τήρηση κάποιων κανόνων δεν είναι αρκετή για να δώσει τη σπίθα της ζωής;
(Προτίμησα να γράψω εδώ και όχι στα "Νέα", γιατί οι προεκτάσεις της είδησης είναι ίσως πιο ενδιαφέρουσες και από την ίδια. Την είδηση τη διάβασα εδώ http://www.theglobeandmail.com/serv...ienceandHealth/. Εδώ μπορείτα να βρείτε και κάποιες λεπτομέρειες που δε συμπεριέλαβα παρπάνω)
Αν είστε μεταξύ αυτών που αναρωτήθηκαν το παραπάνω, η απάντηση είναι (δυστυχώς ή ευτυχώς) η προφανής. Συνθετικοί μικροοργανισμοί (προς το παρόν!) εξ' ολοκλήρου κατασκευασμένοι από τον άνθρωπο.
Μέχρι στιγμής οι επιστήμονες είχαν αρκεστεί στο να "πειράζουνε" το dna των οργανισμών και στη δημιουργία υβριδικών ειδών. Ο όρος δημιουργία ωστόσο δεν είναι ιδιαίτερα ακριβής, αφού αυτό που έκαναν θύμιζε διορθωτική παρέμβαση. Φυσικά, αυτό δε θα μπορούσε να είναι παρά μόνο η αρχή και ήρθε πλέον η ώρα για το επόμενο βήμα. Αφού διαβάσαμε (βλ. αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος), ήρθε η ώρα και να γράψουμε. Το τολμηρό αυτό βήμα ανέλαβαν να το κάνουν Καναδοί επιστήμονες στο Βανκούβερ, με επικεφαλής τον Robert Holt και τον Craig Venter.
Οι Καναδοί θέλουν να γράψουν οι ίδιοι το γεννετικό κώδικα ενός βακτηρίου, συνθέτοντας κάθε μέρος και κάθε χημική του ένωση, κίνηση που απέχει πολύ από οποιες παρόμοιες κινήσεις έγιναν στο παρελθόν (περιορίζονταν στη "συγγραφή" γονιδίων), γι'αυτό και η μελλοντική επιτυχία του project κρίνεται αβέβαιη. Άμεσος στόχος είναι η κατασκευή ενός βακτηρίου με πρότυπο το μονοκύτταρο Mycoplasma genitalium, που έχει μόλις ένα χρωμόσωμα με 517 γονίδια. Ωστόσο, οι επιστήμονες ευελπιστούν το δικό τους βακτήριο να έρθει στη ζωή με ακόμη λιγότερα γονίδια.
Ήδη η είδηση έχει προκαλέσει αντιδράσεις διαφόρων μορφών. Ηθικολόγοι δυσπιστούν ως προς την παρέμβαση αυτή, κρίνοντας ανάξιο τον άνθρωπο για κάτι τέτοιο. ΆΛλοι φοβούνται για το που μπορούν να οδηγήσουν οι νέες εξελίξεις, ενώ το project ήδη βρίσκεται κάτω από την πλήρη εποπτεία της Αμερικάνικης κυβέρνησης, με το πρόσχημα της πιθανής χρήσης του ως βιολογικό όπλο.
Θα ήθελα κάπου εδώ να παρουσιάσω κάποια από τα ζητήματα που προκύπτουν με το πείραμα αυτό. Κατ' αρχάς το εγχείρημα δεν έχει εξασφαλισμένη επιτυχία. Όμως και από μόνο του μπορεί να προκαλέσει συζήτηση, για το κατά πόσον μπορεί ο άνθρωπος να γίνει θεός (το θέτω κάπως χοντρά, δε νομίζω πως ένα πείραμα, έστω και με επιτυχή κατάληξη αρκεί για να πούμε κάτι τέτοιο), ή έστω για το αν είναι έτοιμος να μπει και σε αυτά τα χωράφια της δημιουργίας της ζωής. Επίσης, ένα ζήτημα είναι το κατά πόσον μπορεί από αυτό να ωφεληθεί μελλοντικά ο άνθρωπος. Το γνωστό και αίωνιο πρόβλημα του ποιου τελικά υπηρετεί η επιστήμη, την πρόοδο του ανθρώπου ή τον εαυτό της; Και τι θα γίνει αν τελικά το πείραμα στεφθεί με επιτυχία; Θα πρέπει να αλλάξει τις απόψεις μας για τη φύση της ζωής; Εάν αποτύχει, τι θα μπορούσε να φταίει; Η ανικανότητα του σύγχρονου ανθρώπου, ή μήπως η πιστή τήρηση κάποιων κανόνων δεν είναι αρκετή για να δώσει τη σπίθα της ζωής;
(Προτίμησα να γράψω εδώ και όχι στα "Νέα", γιατί οι προεκτάσεις της είδησης είναι ίσως πιο ενδιαφέρουσες και από την ίδια. Την είδηση τη διάβασα εδώ http://www.theglobeandmail.com/serv...ienceandHealth/. Εδώ μπορείτα να βρείτε και κάποιες λεπτομέρειες που δε συμπεριέλαβα παρπάνω)