Μέσα στις γιορτές έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο, Το Εκκρεμές του Φουκώ. Έχοντας διαβάσει παλαιότερα Το Όνομα του Ρόδου ήμουν κάπως προετοιμασμένη τι περίπου μπορεί να συναντούσα, συνομωσίες, μυστήρια, σκοτεινή ατμόσφαιρα κλπ. Με εξέπληξε το γεγονός, αν και ακόμα δεν το έχω διαβάσει ολόκληρο, ότι ασχολείται με τους Ναϊτες ιππότες, το ιερό Γκρααλ και όλα αυτά τα συνωμοσιολογικά σενάρια τα οποία επανέφερε στο φως ο Νταν Μπράουν. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα όσα αναφέρει ο Έκο ανταποκρίνονται στην αλήθεια, μιας και δεν έχω γνώση του θέματος. Αυτό που μου κάνει κατάπληξη είναι το γεγονός ότι αρκετά χρόνια πριν τον Κώδικα Ντα Βίντσι ένα παρόμοιου είδους μυθιστόρημα ασχολήθηκε με αυτό το θέμα και μάλιστα με την παράθεση πιο αληθοφανών, ας μου επιτραπεί αυτή η λέξη, αποσπασμάτων. Δεν γνωρίζω αν τότε που πρωτοβγήκε το βιβλίο η κοινή γνώμη ασχολήθηκε με τους Ναϊτες και τις διάφορες ομάδες με τις οποίες ειπώθηκε ότι μπορεί να συνδέονται. Αν κάποιος γνωρίζει περισσότερα για την εντύπωση που προκάλεσε όταν βγήκε θα τον παρακαλούσα να τα μοιραστεί με όσους ακόμη μπορεί να ενδιαφέρονται. Το όλο θέμα του βιβλίου μου κίνησε αρκετά την περιέργεια. Επαναλαμβάνω ότι όχι τόσο ως προς τον βαθμό αλήθειας που μπορεί να περιέχει, προσωπικά το εκλαμβάνω ως μυθιστόρημα, αλλά ως προς τις αντιδράσεις των αναγνωστών. Δεδομένου ότι ο Κώδικας Ντα Βίντσι ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα και αναμένεται να κυκλοφορήσει ως ταινία άραγε γιατί δεν συνέβη το ίδιο και στο βιβλίο του Έκο, που στο κάτω κάτω ήταν ήδη πολύ γνωστός και έχαιρε παγκόσμιας εκτίμησης; Υπάρχει μήπως κάποια σκοπιμότητα πίσω από την προώθηση του βιβλίου του Μπράουν την τωρινή χρονική στιγμή;
··