Του Έρικ Σμυρναίου ~
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν, ακόμα και στις μέρες μας, ότι ο σύγχρονος homo sapiens (άνθρωπος ο σοφός) είναι η κορύφωση μιας γραμμικής εξελικτικής διαδικασίας που ξεκίνησε πριν από εκατομμύρια χρόνια. Για παράδειγμα, υποτίθεται ότι μια φορά και έναν καιρό ζούσε ένα ανθρωποειδές, ο Ηomo Εrectus τον οποίο κάποια στιγμή διαδέχτηκαν οι Neanderthals οι οποίοι παραχώρησαν τη θέση τους στον Cro Magnon, τον άμεσο πρόγονο του σύγχρονου ανθρώπου. Σήμερα ωστόσο, γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά πως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Οι Νεαντερτάλιοι ας πούμε, δεν είναι πρόγονοι του σύγχρονου ανθρώπου αλλά ξαδέλφια του που συνυπήρξαν μαζί του και οι οποίοι εξοντώθηκαν από τους πολύ επιθετικούς προπάτορές μας, αν και κάποιο ποσοστό απ’ το ιδιαίτερο DNA τους ενδέχεται να επιβιώνει μέσα στο δικό μας γονιδίωμα μέσω επιμειξιών. Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχουν ανακαλυφθεί απολιθώματα ανθρωποειδών πλασμάτων που έζησαν παράλληλα με τους δικούς μας πρόγονους, όπως είναι τα μικρόσωμα «Hobbit» όπως ονομάστηκαν χαϊδευτικά ή homo floresiensis, που ανακαλύφθηκαν στις ζούγκλες της μακρινής Ινδονησίας. Ο άνθρωπος μοιάζει να αποτελεί το παρακλάδι ενός πελώριου γενεαλογικού δέντρου, μια προέκταση ενός πολυδαίδαλου οργανισμού η οποία κατάφερε να αναπτυχθεί περισσότερο και να επισκιάσει όλες τις άλλες στο πέρασμα των χιλιετιών. Πως θα νιώθατε όμως αν σας έλεγε κάποιος ότι υπάρχουν κάποια χειροπιαστά στοιχεία τα οποία μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μέχρι ένα πολύ πρόσφατο παρελθόν που εντάσσεται στα πλαίσια της επίσημης καταγεγραμμένης ιστορίας, παράλληλα με τους ανθρώπους υπήρξε μια φυλή κάποιων άλλων πλασμάτων, ανθρωποειδών στην εμφάνιση, που ήταν μάλιστα και πολύ πιο εξελιγμένα τεχνολογικά από τους περιπλανώμενους προγόνους μας;
Ας πάρουμε ωστόσο τα πράγματα από την αρχή: Kατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών που έλαβαν χώρα σε κάποιους πανάρχαιους τύμβους οι οποίοι βρίσκονται κοντά στην πόλη Omsk της Σιβηρίας, ανακαλύφθηκαν ορισμένοι αρκετά μεγαλόσωμοι σκελετοί τα κρανία των οποίων είχαν ένα πολύ παράξενο σχήμα. Ήταν «δολιχοκέφαλα,» δηλαδή μακρόστενα, τόσο πολύ που το μέγιστο πλάτος τους να είναι λιγότερo από το 80% του μέγιστου μήκους τους. Αυτή η ανατομική ιδιομορφία είχε ως αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα κρανία να παρουσιάζουν μια πολύ ασυνήθιστη εμφάνιση: Έμοιαζαν αφύσικα τραβηγμένα προς τα πίσω και η χωρητικότητά τους ήταν αρκετά μεγαλύτερη από αυτή ενός ανθρώπινου κεφαλιού. Ωστόσο, αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που οι σκαπάνες των αρχαιολόγων ξέθαβαν τέτοια αλλόκοτα κρανία. Το 1928, στην Νότια Ακτή του Περού, στην περιοχή Paracas, ένας αρχαιολόγος, ο Julio Tello, ανακάλυψε έναν πελώριο και περίτεχνο νεκροταφείο που περιείχε τάφους οι οποίοι περιείχαν σκελετούς με παρόμοια μακρόστενα κρανία. Σήμερα ονομάζονται «Τα κρανία του Paracas» και είναι 300 στον αριθμό. Η ηλικία τους υπολογίστηκε ότι κυμαίνεται στα τρεις χιλιάδες χρόνια ενώ η χωρητικότητά τους ξεπερνάει αυτή των ανθρώπινων κρανίων κατά 25% έως 60%…
Η επίσημη άποψη των αρχαιολόγων όσον αφορά αυτές τις παραμορφώσεις είναι ότι οφείλονται σε μια συγκεκριμένη εθιμοτυπική πρακτική κατά την οποία τα κεφάλια νεογέννητων νηπίων δένονται για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα με πανιά ή με ξύλα προκειμένου να συμπιέζονται και να αναπτύσσονται κατά τον πολύ ασυνήθιστο αυτό τρόπο, να γίνονται δηλαδή υπερβολικά μακρόστενα. Υπάρχουν ακόμα κάποιες φυλές στην Αφρική όπως είναι οι Mangbetu και οι Zande που εξακολουθούν να δένουν τα κεφάλια των παιδιών τους σύμφωνα με αυτή τη λογική, αν και οι παραμορφώσεις που προκύπτουν δεν μοιάζουν πάντα με αυτές που παρατηρούνται στους αρχαίους εκείνους δολιχοκέφαλους.
Ωστόσο, τα παράξενα κρανία που βρέθηκαν στο Περού αποδείχτηκε ότι δεν ήταν τα αποτελέσματα μιας εκούσιας και επιβεβλημένης παραμόρφωσης που προκλήθηκε με τεχνητά μέσα. Σύμφωνα με κάποιες σχετικές ανακοινώσεις, η γενετική τους ανάλυση, καθώς και η εξέταση μαλλιών, νυχιών και υπολειμμάτων δέρματος που βρέθηκαν σε παρόμοιους τάφους, αποκάλυψε τμήματα μιτοχονδρίων που δεν ταίριαζαν ούτε με το ανθρώπινο, ούτε και με το νεαντερτάλιο γονιδίωμα. Δηλαδή, που δεν ήταν εντελώς ανθρώπινα. Η ηλικία τους προσδιορίστηκε στα 2.000 με 3.000 χρόνια αν και θα μπορούσαν να είναι ακόμα αρχαιότερα γιατί οι αρχαιολόγοι δεν είχαν ασχοληθεί καθόλου μαζί τους μέχρι πρόσφατα, θεωρώντας ότι η παραμόρφωση που τα χαρακτηρίζει ήταν το αποτέλεσμα κάποια σκόπιμης τελετουργικής παρέμβασης. Επίσης, ενώ η εκούσια παραμόρφωση που αλλάζει το σχήμα ενός ανθρώπινου κρανίου δεν μπορεί να μεταβάλλει το βάρος ή τον όγκο του, όπως έχει ήδη ειπωθεί παραπάνω, τα κρανία που βρέθηκαν είχαν μεγαλύτερη χωρητικότητα από αυτή που χαρακτηρίζει ένα ανθρώπινο κρανίο.
Έρευνες που διεξήχθηκαν στη Μάλτα, στην Αίγυπτο στο Ιράκ και στη Συρία αποκάλυψαν ακόμα περισσότερα μακρόστενα κρανιά τα οποία, κρίνοντας απ’ το μέγεθος και την τεχνοτροπία των τάφων τους καθώς και απ’ τον τρόπο ενταφιασμού τους, θα πρέπει να ανήκαν σε άτομα που είχαν πολύ υψηλή κοινωνική θέση, που ήταν βασιλιάδες και ιερείς και που θα πρέπει να ασκούσανε πολύ μεγάλη εξουσία στις τοπικές κοινωνίες τους. Ένα επιπρόσθετο στοιχείο που έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον όσων αποφάσισαν να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ότι σε πολλές απεικονίσεις που βρέθηκαν σε ναούς και τάφους της φαραωνικής Αιγύπτου, αντικρίζει κανείς βασιλιάδες (φαραώ) οι οποίοι φοράνε εξαιρετικά μακρόστενες και ψηλές τιάρες ή καλύμματα της κεφαλής καθώς και ιερείς με έντονα δολιχοκέφαλα κρανία, πράγμα που υποδεικνύει ότι παρουσίαζαν παραπλήσια χαρακτηριστικά. Η γνωστή σε όλους μας Νεφερτίτη αλλά και ο Ακενατόν αποτελούν χαρακτηριστικότατα παραδείγματα αυτής της ανατομικής ιδιομορφίας που ήταν κληρονομική και μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά, όπως απέδειξε η γενετική εξέταση των μουμιοποιημένων πτωμάτων εκείνης της εποχής που βρέθηκαν μέσα σε τάφους της κοιλάδας των βασιλέων. Τα δολιχοκέφαλα κρανία αποτελούσαν επομένως γενετικό χαρακτηριστικό των Αιγυπτιακών δυναστειών και δεν ήταν το σύμπτωμα κάποιας ανίατης ασθένειας…
Το ερώτημα που προκύπτει επομένως είναι το εξής: Από πού προήλθαν όλα αυτά τα δολιχοκέφαλα κρανία που βρέθηκαν στη Ρωσία, στην Αίγυπτο, στη Μάλτα, στη Νότια Αμερική, στο Ιράκ καθώς και σε άλλα μέρη του κόσμου; Θα μπορούσαν να είναι τα υπολείμματα κάποιας αινιγματικής και πολύ αρχαίας φυλής η οποία ήταν πολύ πιο προηγμένη από τον άνθρωπο και της οποίας οι εκπρόσωποι λατρεύτηκαν ως θεοί ήρωες και βασιλιάδες; Εφόσον η μελέτη των διαστάσεων των συγκεκριμένων κρανίων μας αποκάλυψε ότι η χωρητικότητά τους ήταν κατά μέσο όρο 25%-30% πιο μεγάλη απ’ αυτή των σημερινών ανθρώπων, ίσως μπορούμε να κατανοήσουμε τους λόγους για τους οποίους πολλές φυλές της αρχαιότητας προσπαθούσαν να παραμορφώσουν τεχνητά τα κρανία των παιδιών τους: Ίσως να ήθελαν να τους προσθέσουν κάποια απ’ τα χαρακτηριστικά εκείνων των πλασμάτων που αναγνώριζαν ως θεούς. Γιατί, αν υποθέσουμε ότι όντως υπήρξε μια τέτοια φυλή η οποία θα διέθετε μια τεχνολογία συγκριτικά ανώτερη απ’ αυτή των ανθρώπων εκείνης της μακρινής εποχής, έχοντας προλάβει να εξελιχθεί πριν απ’ αυτούς, ήταν πολύ φυσικό για τους προγόνους μας να πιστεύουν ότι τα παιδιά τους θα γίνονταν πιο έξυπνα αν έμοιαζαν με τους εφευρετικούς αφέντες τους.
Εξάλλου σε όλες τις μυθολογίες του κόσμου υπάρχουν κάποιες παράξενες αναφορές για «γίγαντες» που κάποτε κυβερνούσαν τη γη, που είχαν αναπτύξει μια περίτεχνη τεχνολογία την οποία δίδαξαν στους ανθρώπους (όπως ο μυθικός Προμηθέας) και οι οποίοι εξαφανίστηκαν μετά από μια παγκόσμια φυσική καταστροφή, εξαιτίας ενός τρομερού κατακλυσμό όπως μας λέει η Βίβλος ή μιας παγκόσμιας πυρκαγιάς όπως αναφέρεται σε κάποιες πολύ αρχαίες Κινέζικες δοξασίες. Ίσως μάλιστα αυτή η θεωρία να προσφέρει μια απάντηση στο γιατί, σε πολύ αρχαίες εποχές οι οποίες αγγίζουν τα ομιχλώδη βάθη της προϊστορίας, παρουσιάστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα, κοινά πολιτιστικά πρότυπα σε ολόκληρο τον κόσμο όπως ήταν η ανέγερση πελώριων μεγαλιθικών κατασκευών, η ανάπτυξη της μεταλλουργίας, η ταρίχευση των νεκρών, η λατρεία του ήλιου και του ερπετού, η τεχνική της ύφανσης και της κατασκευής αρωμάτων. Φυσικά η παραπάνω θεωρία αφήνει πολλά κενά: Για παράδειγμα, τι απέγινε τελικά αυτή η αρχαία και ανεπτυγμένη φυλή των δολιχοκέφαλων «γιγάντων» που μεταλαμπάδευσαν στους ανθρώπους τις βάσεις του σημερινού πολιτισμού και γιατί εξαφανίστηκαν; Ή μήπως ζουν ακόμα ανάμεσά μας και διαφεντεύουν απ’ τις σκιές τις τύχες αυτού του κόσμου κρυμμένοι πίσω από μυστικές εταιρίες και δαιδαλώδη ιεραρχικά συστήματα δύναμης και εξουσίας;
(Δημοσιεύθηκε στο ένθετο «Φαινόμενα» το καλοκαίρι του 2015) 1) http://en.wikipedia.org/wiki/Artificial_cranial_deformation
2) http://hiddenincatours.com/elongated-skulls-of-paracas-a-people-and-their-world/
3) http://www.collective-evolution.com/2014/02/12/dna-analysis-of-paracas-elongated-skulls-released-unknown-to-any-human-primate-or-anim
4) http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-3176210/Strange-skeleton-unearthed-Russia-s-Stonehenge-Elongated-head-probably-bound-tribal-tradition-2-000-years-a 5) http://weeklyworldnews.com/aliens/6638/elongated-skulls-discovered/