Μystery Πραγματικότητα και Μεταπραγματικότητα Ποιοι είμαστε: Μα, κάποιοι ανάμεσά σας, και όλοι εσείς ταυτοχρόνως. Σχολιάζουμε και καταθέτουμε απόψεις χωρίς φόβο και με πολύ πάθος. Συμμετέχετε: MΕΛΛΟΝΤΙΚΑ,
θα μπορείτε να μας στέλνετε δικά σας σχόλια (των οποίων θα έχετε εσείς το copyright και την ευθύνη) προς δημοσίευση: @mystery.gr. Η επιλογή και η δημοσίευση θα γίνεται χωρίς οποιαδήποτε αιτιολόγηση από τους συντελεστές του
Mystery, κατόπιν ενημέρωσής σας για την ημερομηνία δημοσίευσης. Θέματά μας: Ανθρωπολογία, Τα Όρια της Αντίληψης, Αστικοί Μύθοι, Βιβλία, Αρχαιολογία, Θετικές Επιστήμες, Οικολογία, Κοινωνική Ψυχολογία, Σεξ, Ιατρική, Διάφορα
Ανανεώνεται κάθε δέκα περίπου ημέρες ΓΕΝΝΗΣΗ KAI ΘΑΝΑΤΟΣ: Οι Δύο Όψεις του Ίδιου Νομίσματος Αποφάσισα να αρχίσω με μία γνωστή σε όλους μας φράση: η μετά θάνατον ζωή . Οξύμωρη φράση θα μου πείτε αλλά αν δεν σας εμποδίζει κανείς να αφαιρέσετε το οξύ.
Το κακό είναι ότι ο άνθρωπος, έχοντας επίγνωση του θανάτου, αφιερώνει διάφορες νοητικές διεργασίες στην ανωτέρω φράση. Ο κοινός νους όμως απαντά πως σύμφωνα με την κρατούσα αντίληψη υπάρχουν δύο μη αναστρέψιμα γεγονότα
στην ανθρώπινη ζωή, η γέννηση και ο θάνατος. ’ρα η ζωή συμπεριλαμβάνει και τα δύο. Τώρα, σκεφθείτε ότι αντιλαμβανόμαστε το χρόνο, απλά, ως την διαδοχική αλληλουχία των γεγονότων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία ορίζουμε το βέλος του χρόνου με το
παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ποιοι το ορίζουμε; Μα εμείς, οι εκάστοτε αβέβαιοι παρατηρητές. ’ραγε, λοιπόν, η γέννηση είναι η αρχή και ο θάνατος το τέλος; Χμ, μυστήρια πράγματα, διότι η αντίληψη του χρόνου αποτελεί ψευδαίσθηση
που μας έχει εμφυτευθεί μέσω της κοινωνικής διαμόρφωσης. Και είναι Μυστήρια, γιατί η ύπαρξη βασίζεται στο αιώνιο Τώρα, που διαποτίζεται από τους ανελέητους αλλά δίκαιους φυσικούς (κοσμικούς) νόμους. Μερικές σκέψεις τώρα για την γέννηση.
Είναι, πράγματι, άξιο θαυμασμού πώς από ένα κύτταρο (το γονιμοποιημένο ωάριο) χτίζεται ο ανθρώπινος οργανισμός. Ας πάρουμε ως δεδομένο ότι όλες οι απαραίτητες πληροφορίες υπάρχουν στην αλληλουχία των γονιδίων του DNA. Ποιος
καθόρισε την συγκεκριμένη αλληλουχία και μήπως δεν θα πρέπει να προϋπάρχει ένας δομικός σκελετός πάνω στον οποίο οικοδομείται η ανθρώπινη ύπαρξη; Δύσκολες οι απαντήσεις αλλά και απλές με τη βοήθεια της νοητικής προέκτασης. Έτσι, θα πρέπει να
υφίσταται κάποιος δομικός σκελετός πριν από τη γέννηση, αλλά και με την επίδραση του περιβάλλοντος στο οποίο πρόκειται να εκδηλωθεί το έμβιο ον να παίζει καθοριστικό ρόλο. Για παράδειγμα, διαφορετικός οργανισμός θα κατασκευασθεί εάν
πρόκειται το ον να ζήσει στον Κρόνο απ ό,τι στη Γη ή, με άλλα λόγια, δημιουργούνται διαφορετικά είδη με τη χρήση της ίδιας αναπαραγωγικής διαδικασίας. Απλά αναρωτηθείτε ανάμεσα σε πόσο λεπτές διακυμάνσεις και σε πόσο μικρό εύρος
φυσιολογικών ορίων επιτρέπεται η ανθρώπινη ζωή, ή ακόμη το γεγονός ότι η ίδια η ύπαρξη του σύμπαντος βασίζεται σε σταθερές με ελάχιστη δυνατότητα αλλαγής των τιμών τους. Περισσότερες απαντήσεις αναζητήστε στην βιβλιογραφία.
Τουλάχιστον έτσι θα ψάξετε!!! Ας αλλάξουμε κλίμα τώρα, προσεγγίζοντας την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Ο θάνατος για το συνήθη άνθρωπο ερμηνεύεται ως το τέλος της συνείδησης και της ύπαρξης του εγώ. Η συνείδηση, όμως, αποτελεί ένα μικρό τμήμα
της ανθρώπινης οντότητας, είναι ένας φακός που μπορεί να εστιάσει σε συγκεκριμένα σημεία κάθε φορά. Η ζωή διαχέεται παντού και διαποτίζει τα πάντα. Ας προχωρήσουμε όμως. Υπάρχουν διάφορα είδη θανάτου. Ο
περισσότερο γνωστός και αποδεκτός είναι ο θάνατος από φυσικά αίτια. Ο βίαιος θάνατος αποτελεί μία άλλη, πιο επώδυνη μορφή του. Αλλά, υπάρχει και το ζήτημα του ενδομήτριου θανάτου. Έφθασε όμως η ώρα να ασχοληθούμε και με τον εγκεφαλικό
θάνατο. Παραθέτω τον ορισμό του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων: Εγκεφαλικός θάνατος (brain death) είναι η κατάσταση της μη αναστρέψιμης βλάβης του εγκεφάλου, με απώλεια όλων των λειτουργιών του εγκεφαλικού στελέχους
(brain stem death), που από επιστημονική, ηθική και νομική άποψη είναι αποδεκτή σαν θάνατος του ανθρώπου. Βέβαια, υπάρχει ο επιστημονικός αντίλογος, που προτείνει την αναγγελία του θανάτου μετά την οριστική, μη αναστρέψιμη
παύση της καρδιακής λειτουργίας. Καλά όλα αυτά, αλλά το μείζον ζήτημα είναι ότι στον εγκεφαλικό θάνατο έχουμε το τέλος της συνείδησης, αλλά αγνοούμε τι συμβαίνει το υποσυνείδητο και το ασυνείδητο. Δεν μπορώ να απαντήσω επί του παρόντος, πάντως έχω δει
ανθρώπους με βαριές εγκεφαλικές βλάβες, στους οποίους αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι υπάρχει εκεί μέσα που προσπαθεί να επικοινωνήσει, αλλά είναι παγιδευμένο, ή ακόμη ανθρώπους με αφασικές διαταραχές λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου να
επανέρχονται σε διάφορους βαθμούς. Οι δυνατότητες του εγκεφάλου είναι απεριόριστες. Τα κύτταρά του, οι νευρώνες, αλληλοσυνδέονται μεταξύ τους πολλαπλώς, οργανώνονται σε εξειδικευμένα κέντρα που επιτελούν συγκεκριμένες λειτουργίες και τα οποία
επικοινωνούν και αλληλοεξαρτώνται. Βέβαια εξακολουθούν, πεισματικά, να υπάρχουν πολλά μυστήρια και ανεξήγητα στην εγκεφαλική λειτουργία, όπως π.χ. η ταχύτητα της σκέψης, η λειτουργία της μνήμης κ.λπ., αλλά παρ όλα αυτά δεν
αποδεικνύεται ότι στον εγκέφαλο, ή οπουδήποτε αλλού, εδράζεται το «κέντρο της ζωής». Εδώ τίθεται το θέμα του συντονισμού της συχνότητας του ηλεκτρικού νευρικού κύματος με την ιδιοσυχνότητα των νευροδιαβιβαστών καθώς και με την ύπαρξη
εστιών δίνης και συνδετικών μεταξύ τους χορδών. Μπορούμε να παρομοιάσουμε τον εγκέφαλο με ένα βιολογικό υπερυπολογιστή (κβαντικό μήπως;) ο οποίος ανάλογα με τα αισθητήρια όργανα που διαθέτει μας παρέχει την εικόνα που έχουμε ως παρατηρητές.
’ραγε, η βλάβη ή η κατάρρευση του υλικού οδηγεί σε ανεπανόρθωτη ή μη επανακτήσιμη ζημιά του λογισμικού; Πιθανώς ναι ή και πάλι όχι. Μένει να το μάθουμε. Τελευταίο άφησα τη χειρότερη μορφή θανάτου, τον πνευματικό θάνατο. Εδώ, το άτομο είναι αποκλειστικά
υπεύθυνο για το δρόμο που διαλέγει. Υποκύπτοντας στην κοινωνική διαμόρφωση καθώς και σε κάθε -ισμό, απαρνείται το υπέροχο δώρο της ατομικότητάς του. Μέσα στο κοπάδι ο άνθρωπος αισθάνεται ασφαλής αλλά το περισσότερο που μπορεί
να κάνει είναι να βελάζει. Ο συνειδητός εφησυχασμός του πνεύματος, η έτοιμη μασημένη τροφή, με τον επακόλουθο μηρυκασμό, ατονούν τον εγκέφαλο, ο οποίος, χωρίς την ευεργετική γυμναστική της ανεξάρτητης σκέψης, ατροφεί (όπως
κάθε όργανο που δεν χρησιμοποιείται) και ως μικρότερη επίπτωση επακολουθεί η γνωστή σε όλους μας νόσος Altzheimer (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Αρκετά όμως. Παραλίγο να το λησμονήσω. Αφήστε τη μεμψιμοιρία. Η αυτολύπηση οδηγεί με μαθηματικά βέβαιο τρόπο
στον αφανισμό. Πιστέψτε στο ένστικτό σας και να γνωρίζετε ότι οι πλέον λεπτές αποχρώσεις του χιούμορ οδηγούν στην αρχή της σοφίας. Πάντως σαν Αργοναύτες προσπαθήστε να ακούσετε τον μαγικό αυλό που παίζει η γοργόνα πέρα από κάθε
ορίζοντα. Προϋπήρχαμε πριν τη γέννηση ή προϋπάρχουμε για μετά το θάνατο; Η απάντηση δική σας. Ιάσων Προτεινόμενη βιβλιογραφία 1. Α. Διαμαντόπουλος, Εγκυκλοπαίδεια Ψυχολογίας Έκδοση 2001 2. Wade N., The New York Time
Cell, a Small Computer 3. Ken Wilber, Ο Δρόμος της Συνείδησης 4. Γιώργος Μπαλάνος, Κοσμική Βιοδυναμική 5. Prigogine I., Το τέλος της βεβαιότητας 6. Stanislav Grof, Η ψυχολογία του Μέλλοντος Κείμενα Αρχείου
Παλαιότερα άρθρα Αρχική Σελίδα Αναγέννηση και Αθανασία "Ο θάνατος για την πρωτόγονη νοοτροπία είναι μια ανωμαλία στην ιστορία του ανθρώπινου γένους. Οι άνθρωποι είτανε ή μπορούσανε να ναι αθάνατοι, μα χάσαν την αθανασία τους ή δεν μπόρεσαν να την πάρουν
όταν τους δινόταν. Η περιπέτεια τούτη σχετίζεται με ορισμένα σύμβολα της ανανέωσης της Ζωής και της Αθανασίας: Είναι το Φεγγάρι, το Φίδι, το Δέντρο. Το φεγγάρι, που γεννιέται, μεγαλώνει κι ύστερα λιγεύει και χάνεται, για να
ξαναρχίσει τον κύκλο του (και που, ρυθμίζοντας, όπως πιστεύεται, τη γεννητική λειτουργία των γυναικών, συνδέεται με τις ιδέες του Ξαναγεννημού) είναι από τα σταθερά σύμβολα της Ανανέωσης της Ζωής και της Αθανασίας. ( )
Οικουμενική, πάλι, είναι η ιδέα πως το φίδι κ άλλα ερπετά, αλλάζοντας το δέρμα τους, ρίχνουν μαζί και τα γηρατειά και ξανανιώνουν. Ένας τύπος της χαμένης αθανασίας των ανθρώπων είταν ναλλάζουν κι ετούτοι το δέρμα
τους και, ρίχνοντας τα γηρατειά, ν ανανεώνουν τη ζωή τους. Μα εδώθε, ίσα-ίσα, τον πήραν τα ερπετά, αφήνοντας το θάνατο για τους ανθρώπους. ( ) Η Ψυχή, Παναγή Λεκατσά Μystery, 2004 - Απαγορεύεται οποιαδήποτε αναδημοσίευση κάθε μορφής κι εκδοχής
μέρους ή συνόλου των κειμένων χωρίς την έγγραφη άδεια των ιδιοκτητών του site. E-mail: @mystery.gr