Η παιδική ηλικία και τα πρώτα βήματα επί της ατραπού...
|
από την Edelweiss ********* |
|
Πόση μαγεία, πόση σοφία κρύβεται μέσα στην ίδια τη φύση! Και πόσο σωστά επιλεγμένη είναι, ώστε να μιλά κατευθείαν στον υποσυνείδητο κώδικα του ανθρωπίνου γένους, ακόμη και πριν από την προσπάθεια αποσυμβολισμού του. Αντανακλά στα εσωτερικά αρχέγονα πρότυπά μας. Είναι η τριαδική θεότητα που κομμάτι της είναι κάθε ένας και κάθε μία από μας. Είναι ο ανώτερος εαυτός μας σε ασυνείδητο επίπεδο, που όμως είναι η αρχαιότερη κοινή μνήμη όλων μας. Ένα κομμάτι Θεού έρχεται κάθε φορά να κρούσει τη θύρα με κάθε γέννηση. Έρχεται να μαθητεύσει ώστε να κατορθώσει να βρει συνειδητά πλέον τον τριαδικό αυτόν Θεό μέσα του. Και εμείς, ως μεγαλύτεροι, καλούμεθα να του δείξουμε τον δρόμο και να τον εφοδιάσουμε με τα απαραίτητα εργαλεία – δυνατότητες, ώστε να δυνηθεί να το πράξει. 
Κάθε κομμάτι
αυτής της
θεότητας για
να
αποκαλυφθεί
στο
συνειδητό
του φέροντα
αυτήν, απαιτεί
απαλλαγή από
τα βάρη της
συνειδήσεως,
που
λειτουργούν
ως παρωπίδες
ψυχικές στην
αντίληψη της
φωτεινής
καθαρότητας
μέσα από την
οποία
αναδύεται η
Θεότης.Μέσα σε καθέναν από μας υπάρχει αυτή η υποσυνείδητη γνώση της ύπαρξης του Τριαδικού Θεού και αυτή είναι που εκδηλωνόμενη ως ανησυχία και ανικανοποίητο άνευ λόγου μας οδηγεί στην αναζήτηση. Έτσι γεννιόμαστε στον κόσμο της πορείας προς το Φως, στον κόσμο της απόκτησης γνώσης, στον κόσμο της ύλης. |
|
Μέχρι την ηλικία των τριών ετών βιώνουμε διάφορες καταστάσεις, τις οποίες δε θυμόμαστε, η μνήμη τους όμως, καταγράφεται βαθιά μέσα μας και καθοδηγεί ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή μας. Έτσι
ακριβώς
λειτουργεί
στο νοητικό ή
ψυχικό
επίπεδο ο
Θεός που
έχουμε την τιμή
να
φιλοξενούμε
μέσα μας.
|
 Μέχρι
τα τρία του
χρόνια το
ανθρώπινο
βρέφος έχει
κατορθώσει
να αποκτήσει
τα "όπλα" που
θα το
βοηθήσουν να
επιβιώσει
οργανικά. Έχει
ήδη
ολοκληρώσει
3 κύκλους
ζωής. Ο πρώτος,
μέχρι τη
συμπλήρωση
του πρώτου
έτους, είναι
αυτός κατά τον
οποίον το
βρέφος, παρ’
όλο που
εξαρτάται
απόλυτα από
τους γονείς
του ή εν γένει,
τους
μεγαλυτέρους
τους για την
επιβίωσή του,
διατηρεί τον
απόλυτο
εγωκεντρισμό
του,
ασχολούμενο
αποκλειστικά
και μόνο με
τις δικές
του ανάγκες.
|
Είναι η φάση της ζωής του όπου πρέπει να εστιαστεί στο να αναπτύξει τα οργανικά του συστήματα (πέψη, αναπνοή, νευρικό σύστημα κλπ.) ούτως ώστε, πρωτόλεια έστω, να μπορέσει να φθάσει σε ένα νέο σημείο εκκίνησης. Αυτό συμβαίνει στο δεύτερο κύκλο της ζωής του. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου έτους ζωής, το βρέφος εστιάζεται στο να αποκτήσει τη δυνατότητα μετακίνησης και μάσησης. Έτσι αρχίζει να στηρίζεται στα ποδαράκια του, δειλά και με πτώσεις στην αρχή, τρέχοντας στο τέλος και αρχίζει να αναπτύσσεται η οδοντοστοιχία του, η οποία ολοκληρώνεται στον τρίτο κύκλο της ζωής του. |
|
Με τη συμπλήρωση του τρίτου έτους, το μικρούλι μας, ικανοποιημένο από τις ήδη αποκτηθείσες δεξιότητες και αφού δύναται πλέον να ξεχωρίζει το εγώ από τους άλλους που το περιτριγυρίζουν, αρχίζει την εξερεύνηση του περιβάλλοντός του, καθώς και των έμψυχων όντων μέσα σ’ αυτό. Είναι η στιγμή που οι βιολογικές ανάγκες μοιάζουν ολοκληρωμένες και αρχίζει η εκλογίκευση, η αναζήτηση και η εξερεύνηση. Αρχίζει η φάση του ανικανοποίητου, της αντίδρασης. Εκλείπουν ακόμη οι ικανότητές της κρίσης, της μνήμης και της εξαγωγής συμπερασμάτων. |
Στη φάση αυτή, ενώ το παιδί χρειάζεται σαφέστατα την γνώση και την καθοδήγηση των γύρω του, εν τούτοις αντιδρά, γιατί μέσα στο μικρό του μυαλουδάκι πιστεύει, ως κέντρο του κόσμου, ότι επειδή έμαθε να περπατά και να μιλά, τα γνωρίζει όλα και παράτολμα, θέλει να εξερευνήσει μόνο του τα πάντα. Είναι η στιγμή όπου τη διάθεση προστασίας του από τους γνωρίζοντες περισσότερα από το ίδιο μεγαλυτέρους του, την εκλαμβάνει ως προσπάθεια καταστολής της ελευθερίας του και καταπίεσης κι έτσι, αντιδρά. Την ίδια όμως ακριβώς στιγμή αρχίζουν και οι ερωτήσεις του προς τους γύρω, γι’ αυτά που κινούν την προσοχή του και δε δύναται να τα ερμηνεύσει το ίδιο. Αν οι άνθρωποι που το περιβάλλουν ικανοποιήσουν τις απορίες του, τότε το ενισχύουν να προχωρήσει πιο ήρεμα και πιο ισορροπημένα. 
Αν αποτύχουν ή
δείξουν άρνηση
έχουμε
υποσυνείδητα
σοβαρά
παιδικά
τραύματα.
Ανασφάλεια,
αίσθηση
απόρριψης,
έλλειψη
στόχων κλπ. τα
οποία λόγω μη
ανάπτυξης της
μνήμης
καθορίζουν
υποσυνείδητα
την ενήλικη ζωή
του αργότερα.
Ας
σημειωθεί, ότι
ο
εγωκεντρισμός
του βρέφους ή
κατ’ άλλους
το ένστικτο
επιβίωσής
του, είναι
απαραίτητος,
διότι κατ’
επιταγήν της
εσωτερικής
θεότητας, το
βρέφος πρέπει
να κτίσει έναν
στέρεο και
δυνατό
οικοδόμημα
σε όλα τα
επίπεδα της
ύπαρξής του,
ώστε να είναι
ικανός να
φιλοξενήσει
τη θεότητα
αυτή και να
ολοκληρώσει
την πορεία
που έχει
εκείνη
επιλέξει. Η μη
κάλυψη λοιπόν,
των αναγκών
του βρέφους
στο χτίσιμο
αυτού του
οικοδομήματος,
στην ανάπτυξή
του δηλαδή,
προκαλεί ένα
σταμάτημα της
μετέπειτα
εξέλιξής του.
Ακόμη και η
απειλή ή ο
κίνδυνος της
μη κάλυψης
αυτών των
αναγκών είναι
ικανά να
σταματήσουν
την ως άνω
εξελικτική
πορεία και
τοιουτοτρόπως,
βλέπουμε
εγωκεντρικούς
ενήλικες να
μας
πλαισιώνουν,
οι οποίοι
έχουν και
πλήρη άγνοια
της αιτίας
της ύπαρξης
του
εγωκεντρισμού
τους. Στην
πάλη τους να
ανακαλύψουν
αυτήν την αιτία,
συνήθως
στρέφονται
κατά του
εαυτού
τους, της
θεότητας
δηλαδή και
του ναού η
οποία τη
φιλοξενεί,
καλλιεργώντας
εξαιρετικά
αυτοκαταστροφικές
συνήθειες,
χωρίς όμως και
πάλι να
πλησιάζουν
έστω την πηγή
του κακού. |
|
Στην ηλικία λοιπόν, των τριών ετών, θέλουμε να μαθητεύσουμε, να καθοδηγηθούμε από ικανούς ανθρώπους, οι οποίοι θα μας φέρουν με αγάπη, λεπτότητα και γνώση στο μονοπάτι της ανέλιξής μας και θα μας κρατούν τρυφερά το χέρι μέχρι να νοιώσουμε ασφαλείς, πράγμα που ξεκινά στην ηλικία των 5 ετών, ηλικία όπου αρχίζει να αναπτύσσεται η μνήμη και ολοκληρώνεται στην ηλικία των 7 ετών, όταν μπορούμε πλέον μέσω ανάγνωσης και γραφής να καθοδηγηθούμε από άλλες σοφές πηγές γύρω μας. |
 Η
μαθητεία
λοιπόν,
δείχνει να
ξεκινάει από
την ηλικία των
τριών ετών
περίπου και
μόνο αν
γνωρίζουμε
τα ανωτέρω, τα
κατανοούμε
και τα
αποδεχόμαστε
ως γονείς
ενός τέτοιου
λατρεμένου
παιδιού και
με τη
συναίσθηση
του
τρομακτικού,
αλλά
υπέροχου
καθήκοντος
της σωστής
καθοδήγησης
μιας ψυχής,
μπορούμε να
αποδεχθούμε
την τιμή του
διδασκάλου
αυτού του
παιδιού.
Βαρείς και
δύσκολοι
και οι δύο
ρόλοι. Αλλά
τόσο
υπέροχοι!! Ο
στόχος
κοινός: το
φως της
αλήθειας. Το
φως όμως,
μπορεί να
κατακτηθεί
μόνον βαθμηδόν
και ποτέ
εντελώς.Χρειάζεται απεριόριστη υπομονή και περίσσεια αγάπη και επιμονή στο έργο αυτό. Είναι πορεία δύσβατη αλλά και γεμάτη ικανοποιήσεις. Δεν είναι εύκολο να διδάξουμε ένα βρέφος. |
Δεν είναι όμως, ακατόρθωτο, γιατί το ίδιο το παιδί υποτιμά τις δεξιότητες και τις δυνατότητές του, τις οποίες εμείς πρέπει να του αποκαλύψουμε και να του συμπαραστεκόμαστε μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι τις διαθέτει. |
Το έργο είναι επίσης δύσκολο από μόνο του για έναν ακόμη λόγο. Το παιδί καλείται να ερμηνεύσει εσωτερικό πλούτο μέσω εκλογίκευσης. Βγαίνει από έναν διαφορετικό κώδικα επικοινωνίας για να εισαχθεί και να υιοθετήσει τελικά έναν άλλο. |
Καλείται μέσω λογικής διεργασίας να ανακαλύψει το Θεό της Αγάπης που φέρει μέσα του από τη γέννησή του. Πρέπει να ταυτίσει τους δύο κώδικες και να τους κάνει έναν. |
Ο Θεός όμως, μέσα του, το καλεί να τον ανακαλύψει. Και μπροστά σε ένα τέτοιο κάλεσμα, τα πάντα γίνονται εφικτά. |
Είμαστε τριών ετών λοιπόν. |
Σε οποιοδήποτε σημείο της πορείας μας προς το φως της αλήθειας, της όποιας προσέγγισης, ας είμαστε τριών ετών. Με ψυχή ανοιχτή στην αναζήτηση της Αλήθειας. Με φρεσκάδα του νου και λαχτάρα για μάθηση. Με σεβασμό στην γνώση των μεγαλυτέρων μας γύρω. Με συνεχή ανάγκη αυτοβελτίωσής μας, ώστε να φιλοξενείται η Θεότητά μας μέχρι να ολοκληρώσει το έργο της. Τέλος, με άπειρη ευγνωμοσύνη προς αυτό το κομμάτι της Θεότητας, που μας επέλεξε για να μας φέρει στο μονοπάτι του Φωτός. |
| *** |
Aν θέλετε να παρακολουθήσετε σχετικές συζητήσεις στην Αγορά μας, χρησιμοποιήστε το σύνδεσμο . (Για να δημοσιεύσετε σχόλιό σας, θα πρέπει να εγγραφείτε.) |