ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΙ ΨΥΧΗ; ΔΙΑΚΡΙΣΗ
30-6-06
Α. Η Προσωπικότητα (Κατώτερος Εαυτός)
Η προσωπικότητα σύμφωνα με την εσωτερική επιστήμη αποτελείται από ένα φυσικό - αιθερικό φορέα (σώμα), από ένα αστρικό φορέα (σώμα) και από ένα νοητικό φορέα (σώμα).
Τα συναισθήματα και οι σκέψεις μας δεν είναι μέρος του φυσικού φορέα (σώματος), αλλά αντίστοιχα του αστρικού και του νοητικού μας φορέα. Και όπως το φυσικό μας σώμα είναι μέρος του φυσικού κόσμου (που αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις), έτσι και το αστρικό (αισθαντικό) σώμα είναι μέρος του αστρικού (συναισθηματικού, αισθαντικού) κόσμου, ενώ το νοητικό σώμα (κατώτερος νους), είναι μέρος του νοητικού κόσμου.
Ειπώθηκε (παραπάνω μέσα σε παρένθεση), ότι τον φυσικό κόσμο τον αντιλαμβανόμαστε με τις πέντε φυσικές μας αισθήσεις. Τον αιθερικό κόσμο δεν τον κατανοούμε, γιατί δεν τον βλέπουμε με τα φυσικά μας μάτια. Αρκετοί άνθρωποι που έχουν αιθερική όραση βλέπουν στον αιθερικό κόσμο. Είναι ο κόσμος που φωτογραφίζεται με τις μηχανές Κίρλιαν. Οι επιστήμονες μέχρι στιγμής με τα ομολογουμένως θαυμάσια μηχανήματά τους καταγράφουν την ενέργεια του τρίτου και του τέταρτου αιθερικού υποπεδίου, του φυσικού πεδίου.
Με το αστρικό μας σώμα και τις αισθήσεις του καταγράφουμε τις εντυπώσεις από τον αστρικό κόσμο. Οι αισθήσεις του αστρικού μας σώματος είναι εξέλιξη των πέντε φυσικών αισθήσεων. Έτσι η ακοή γίνεται ψυχακοή (αστρική ακοή, τηλεακοή), η αφή εξελίσσεται σε ψυχομετρία, η όραση σε ψυχόραση (συναισθηματική όραση, τηλεοψία), η γεύση εξελίσσεται σε φαντασία και η όσφρηση σε συναισθηματικό (συγκινησιακό) ιδεαλισμό. Με την φυτοφαγία και τον εξαγνισμό, αφυπνίζονται μεταξύ των άλλων, οι εσωτερικές μας αισθήσεις. Επαναλαμβάνουμε οι πέντε αισθήσεις του αστρικού μας σώματος είναι η ψυχακοή, η ψυχομετρία, η ψυχόραση, η φαντασία και ο συναισθηματικός ιδεαλισμός. Αυτές οι αισθήσεις όμως είναι αφυπνισμένες σε πολύ λίγους ανθρώπους για διάφορους λόγους που δεν θα αναπτύξουμε σ' αυτό το περιορισμένο κείμενο. Οι άνθρωποι που κάνουν συνειδητά αστρικά ταξίδια παρατηρούν τον αστρικό κόσμο μέσον των πέντε αυτών αστρικών αισθήσεων (φυσικά αυτές οι εσωτερικές αισθήσεις αφυπνίζονται ανώμαλα συχνά, λόγω του ακτινικού μας εξοπλισμού και πολλών άλλων παραγόντων). Όταν κοιμόμαστε πηγαίνουμε στο αστρικό πεδίο. Το νήμα της συνείδησής μας μεταφέρεται στο αστρικό μας σώμα και εκεί καταγράφει πληροφορίες από τον αστρικό κόσμο, που πιθανόν θυμόμαστε όταν ξυπνήσουμε. Ο κόσμος των ονείρων μας είναι ο αστρικός κόσμος.
Οι περισσότεροι από τους σοβαρούς μελετητές του εσωτερισμού εναντιώνονται στις διάφορες τεχνικές που τα τελευταία χρόνια έχουν δοθεί στον Δυτικό κόσμο σχετικά με τα αστρικά ταξίδια, γιατί όταν ο άνθρωπος δεν έχει φτάσει στο αντίστοιχο εξελικτικό συνειδησιακό στάδιο και επιχειρεί αστρικά ταξίδια, τότε υπάρχει κίνδυνος να μπλέξει με διάφορες σχέσεις μέσα στο αστρικό πεδίο, που κάθε άλλο από εποικοδομητικές μπορεί να είναι. Έτσι θα πρέπει το αστρικό ταξίδι να είναι ένα αποτέλεσμα της συνειδησιακής μας αφύπνισης και όχι μία βίαια τεχνική ανάπτυξης.
Για το αιθερικό σώμα, το αστρικό σώμα, το νοητικό σώμα και το αιτιατό σώμα, μπορεί κάποιος αν θέλει, να μελετήσει τα αντίστοιχα βιβλία του Άρθουρ Πάουελ (Εκδόσεις Κέδρος). Πιθανότατα, μετά από αυτή την ανάγνωση, να αλλάξουν πολλά στον τρόπο της σκέψης του.
Το κατώτερο νοητικό σώμα (γιατί ο νους διαφοροποιείται σε τρία τμήματα), δηλαδή ο κοινός νους (συγκεκριμένος ή συμπερασματικός νους), είναι το ανώτερο τμήμα της προσωπικότητας. Από τον κοινό νου μπορούμε να ελέγξουμε τους κατώτερους δύο φορείς, δηλαδή τον φυσικοαιθερικό και τον αστρικό φορέα. Τον νου όμως μπορούμε να ελέγξουμε μόνον από επίπεδα της Ψυχής. Αυτός ο έλεγχος έχει να κάνει με εκείνο το τεράστιο θέμα που στον εσωτερισμό ονομάζουμε Μυήσεις.
Επαναλαμβάνουμε ότι η Προσωπικότητα είναι ένα σύνολο διαφοροποιημένης και διαβαθμισμένης ύλης - ενέργειας, φυσικοαιθερικής, συναισθηματικής και συγκεκριμένης νοητικής ύλης. Ποιο συγκεκριμένα η προσωπικότητα αποτελείται από ύλη - ενέργεια - δύναμη δεκαοκτώ υποπεδίων (του Φυσικού Κοσμικού Πεδίου). Επτά φυσικοαιθερικών, επτά αστρικών (συναισθηματικών, αισθαντικών) και τεσσάρων νοητικών (συγκεκριμένου νού, ή κατώτερου νου, ή συμπερασματικού νου). Στα βιβλία της Alice Bailey αναφέρονται και σαν ένα σύνολο δεκαοκτώ διαφοροποιημένων στοιχειακών οντοτήτων, που βρίσκονται στο τόξο της καθόδου.
Β. Η Ψυχή
Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών. Όλος ο κόσμος έχει ακούσει αυτά τα λόγια πηγαίνοντας στην εκκλησία, ή διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη. Τι σημαίνουν όμως; Ποια είναι η ψυχή μας;
Υπάρχουν πολλές ερμηνείες της ψυχής, από εύκολες έως δύσκολες. (Πολλοί ορισμοί της). Θα αναφερθούμε σε ορισμένες απ' αυτές και πιθανότατα να προχωρήσουμε και σε πιο δυσκολότερες στην πορεία των συζητήσεων (την στιγμή που δεν θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα εκ μέρους των αναγνωστών συζητητών).
Πρώτος ορισμός και ερμηνεία:
Η ψυχή είναι ένα σύνολο ιδιοτήτων. Ένα σύνολο θετικών και αρνητικών ιδιοτήτων (χαρακτηριστικών γνωρισμάτων). Υπάρχει το κατώτερο τμήμα της ψυχής, που ζωογονεί την προσωπικότητα και είναι τμήμα της (κατώτερος εαυτός, κατώτερο εγώ) και το ανώτερο τμήμα της ψυχής που είναι μέρος της Πνευματικής Τριάδας (Ανώτερος Εαυτός, Άτμα - Βούδδι - Ανώτερος Νούς). Όταν μιλούμε για την (Πνευματική) Ψυχή στον Εσωτερισμό εννοούμε την Ψυχή που βρίσκεται στον Ανώτερο Αφηρημένο Νου. Υπάρχουν πάρα πολλές πληροφορίες σχετικά μ' αυτό το θέμα της Ψυχής στα σοβαρά αποκρυφιστικά - μεταφυσικά βιβλία που κυκλοφορούν ευρύτατα τις τελευταίες δεκαετίες.
Από τα αμέσως παραπάνω σημαντικότερο είναι το θέμα των θετικών και αρνητικών ιδιοτήτων. Ακούμε πολλές φορές στο περιβάλλον μας. Πολύ μικρόψυχος ο τάδε. Εννοούμε ότι υπερισχύουν σε μεγάλο βαθμό τα αρνητικά χαρακτηριστικά του γνωρίσματα (προσωπικά). Ή άλλοτε ότι η τάδε είναι πολύ μεγαλόψυχη ( γνωρίσματα του Ανώτερου Εαυτού). Εννοούμε ότι υπερισχύουν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι θετικές αρετές. Γι αυτό οι γαλήνιοι, γελαστοί, συμπονετικοί, ισορροπημένοι, ευγνώμονες, ανοιχτόμυαλοι, ειλικρινείς, συνεπείς, ... άνθρωποι λέμε ότι είναι μεγαλόψυχοι άνθρωποι. Πάλι το σύνολο των ιδιοτήτων, τους κάνει να είναι αυτό που είναι, μεγαλόψυχοι. Όλοι οι μεγάλοι ανθρωπιστές της ανθρωπότητας, γνωστοί και άγνωστοι, υπήρξαν μεγαλόψυχοι στην ζωή τους. Έτσι το θέμα του χαρακτήρα είναι αυτό, που είναι σχετικό, που προσδιορίζει, το θέμα της ψυχής - συνείδησης.
Ένα σημαντικότατο θέμα επίσης που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας στον εσωτερισμό είναι ότι οι όροι Ψυχή - Συνείδηση - Ιδιότητα - Χαρακτήρας ουσιαστικά βρίσκονται στην ίδια γραμμή και σε πολλές περιπτώσεις οι όροι ψυχή - συνείδηση - ιδιότητα - χαρακτήρας μπορούν να είναι ανταλλάξιμοι όροι. Ψυχή επομένως (για μερικούς που σκέφτονται με μαθηματικές έννοιες) ίσον Συνείδηση, ίσον Ιδιότητα, σε γενικές γραμμές. Όσοι μελετούν το θέμα των επτά ακτίνων σε βάθος μπορούν να το επιβεβαιώσουν αυτό. Οι διαφοροποιήσεις φαίνονται όταν λέμε ότι στον χαρακτήρα ενός συγκεκριμένου ανθρώπου συμπεριλαμβάνονται ένας καθορισμένος τύπος ψυχής, ένας καθορισμένος τύπος προσωπικότητας, καθώς επίσης καθορισμένοι τύποι φυσικού, συναισθηματικού και νοητικού φορέα. Η έννοια χαρακτήρας είναι ένας ευρύτερος όρος. Η λέξη συνείδηση περισσότερο σχετίζεται με την ψυχή στην εξέλιξή της ανά τους αιώνες (μέσον δεκάδων ενσαρκώσεων), γι' αυτό μιλούμε και χρησιμοποιούμε τον όρο διεύρυνση της συνείδησης που συμβαίνει όχι μόνον σε μια ζωή, αλλά σε πολλές. Μπορούμε επομένως να μιλήσουμε για ζωική συνείδηση, για προσωπική συνείδηση καθώς επίσης για πνευματική συνείδηση. Μήπως μας ξενίζει η φράση Πλανητική Συνείδηση ή Ηλιακή Συνείδηση; Σχετικά με την συνείδηση λέγεται ότι: Η συνείδηση μπορεί να ορισθεί σαν ικανότητα αντίληψης και αφορά κυρίως τη σχέση του Εαυτού με το μη-εαυτό, του Γνώστη με το Γιγνωσκόμενο και του Στοχαστή με το αντικείμενο της σκέψης του. Όλοι αυτοί οι ορισμοί συνεπάγονται την αποδοχή της έννοιας της δυαδικότητας ή του αντικειμενικού κι εκείνου που βρίσκεται πίσω απ' την αντικειμενικότητα. Η συνείδηση εκφράζει εκείνο που μπορεί να θεωρηθεί σαν το μεσαίο σημείο της εκδήλωσης. Δεν περιλαμβάνει αποκλειστικά τον πόλο του Πνεύματος. Προκύπτει απ' την ένωση των δύο πόλων και απ' τη διεργασία της αλληλεπίδρασης και της προσαρμογής που αναγκαστικά επακολουθεί. (Από την Πραγματεία επί Του Κοσμικού Πυρός)
Στην Εσωτερική ψυχολογία I λέγεται ότι: α. Η ψυχή μπορεί να θεωρηθεί σαν ο Υιός του Πατρός και της Μητρός (Πνεύμα-Ύλη) και είναι συνεπώς η ενσωματωμένη ζωή του Θεού, η οποία έρχεται σε ενσάρκωση για ν' αποκαλύψει την ποιότητα της φύσης του Θεού, που είναι ουσιαστική αγάπη. … β. Η ψυχή μπορεί να θεωρηθεί σαν η αρχή της νοημοσύνης - μιας νοημοσύνης της οποίας τα χαρακτηριστικά είναι ο νους και η νοητική επίγνωση, που με τη σειρά τους καταδεικνύονται σαν δύναμη ανάλυσης, διάκρισης, διαχωρισμού και διαφορισμού, επιλογής ή απόρριψης, με όλα όσα συνεπάγονται αυτοί οι όροι. Όσο ο άνθρωπος είναι ταυτισμένος με την εμφάνιση, αυτές οι όψεις της νοητικής αρχής προκαλούν μέσα του τη "μεγάλη αίρεση της χωριστικότητας". … γ. Η ψυχή είναι (κι εδώ οι λέξεις περιορίζουν και παραποιούν) μια μονάδα φωτός που χρωματίζεται από έναν ιδιαίτερο ακτινικό κραδασμό? είναι ένα δονούμενο κέντρο ενέργειας που βρίσκεται μέσα στην εμφάνιση ή μορφή της όλης ακτινικής ζωής της. Είναι μια από τις επτά ομάδες εκατομμυρίων ζωών που στην ολότητά τους συνιστούν τη Μία Ζωή. Από την ίδια τη φύση της η ψυχή έχει συνείδηση ή επίγνωση σε τρεις κατευθύνσεις. Έχει συνείδηση του Θεού? έχει συνείδηση της ομάδας? είναι αυτοσυνείδητη. … δ. Η ψυχή είναι η αρχή της αισθαντικότητας που υπόκειται σ' όλη την εξωτερική εκδήλωση, διαπερνά όλες τις μορφές και συνιστά τη συνείδηση του ίδιου του Θεού. Όταν η ψυχή, βυθισμένη στην ουσία, είναι απλώς αισθαντικότητα, παράγει μέσω της εξελικτικής της αλληλεπίδρασης μια προσθήκη και βρίσκουμε να αναδύεται η ποιότητα και η ικανότητα αντίδρασης στον κραδασμό και στο περιβάλλον. Είναι η ψυχή όπως εκφράζεται σ' όλα τα υπανθρώπινα βασίλεια της φύσης. Όταν η ψυχή, έκφραση της αισθαντικότητας και της ποιότητας, προσθέσει σ' αυτές την ικανότητα της αποσπασμένης αυτεπίγνωσης, τότε εμφανίζεται η αυτοταυτιζόμενη εκείνη οντότητα που αποκαλούμε ανθρώπινο ον. Όταν η ψυχή προσθέσει στην αισθαντικότητα, στην ποιότητα και στην αυτεπίγνωση τη συνείδηση της ομάδας, τότε έχουμε την ταύτιση με μια ακτινική ομάδα, οπότε εμφανίζεται ο μαθητής, ο μυημένος και ο διδάσκαλος. Όταν η ψυχή προσθέσει στην αισθαντικότητα, στην ποιότητα, στην αυτεπίγνωση και στην ομαδική συνείδηση τη συνείδηση του θείου συνθετικού σκοπού (που ονομάζουμε Σχέδιο), τότε έχουμε εκείνη την κατάσταση ύπαρξης και γνώσης, η οποία διακρίνει όλους όσους βρίσκονται στην Ατραπό της Μύησης και περιλαμβάνει τις διαβαθμισμένες εκείνες Ζωές, από τον πιο προχωρημένο μαθητή μέχρι τον ίδιο τον πλανητικό Λόγο. (Από την Εσωτερική Ψυχολογία I).
Με την λέξη ιδιότητα εννοούμε ένα εντελώς επί μέρους καθορισμένο χαρακτηριστικό γνώρισμα της προσωπικότητας, ή της ψυχής ή της συνείδησης ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, αλλά και φυσικού αντικειμένου, φυτού, ζώου και γιατί όχι πλανήτη, …(Η ακτίνα της Γης είναι η τρίτη ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης). Η ιδιότητα είναι περισσότερο σχετική με τις επτά ακτίνες.
Δεύτερος ορισμός και ερμηνεία:
Ένας πολύ σύγχρονος ορισμός της συνείδησης μπορεί να είναι ο: Συνείδηση είναι ΣΥΝ (+) ΕΙΔΗΣΗ. Δηλαδή πρόσθεση ειδήσεων (πληροφοριών). Πρόσθεση ή σύνολο συναισθηματικών πληροφοριών, ή πρόσθεση ή σύνολο νοητικών πληροφοριών, ή πρόσθεση ή σύνολο ιδεολογικών πληροφοριών. ..., ή όλα αυτά μαζί. Έτσι όταν κάποιος εκφράζεται συνήθως μέσο του συνόλου των συναισθημάτων του και συνεπώς των επιθυμιών του, τότε μπορούμε να λέμε ότι η συνείδηση αυτού (αυτής), έχει συναισθηματική χροιά. Γι' αυτό οι σύγχρονοι ακαδημαϊκοί ψυχολόγοι ταυτίζουν την ψυχή με το συναίσθημα. Όταν κάποιος εκφράζεται μέσο της νοημοσύνης και συνεπώς του συνόλου των νοητικών του λειτουργιών - σκέψεων, τότε μπορούμε να λέμε ότι η συνείδηση αυτού (αυτής), έχει νοητική χροιά. Η ψυχή των διανοουμένων σήμερα είναι ένα αποτέλεσμα του συνόλου των νοητικών λειτουργιών τους. Οι μαθητές διαφόρων βαθμών της επιστήμης του φωτός, οι μυημένοι και οι μύστες επεξεργάζονται πληροφορίες εννοιών, ιδιοτήτων, ιδεών, αρχετύπων ... και ανάλογα με το σύνολο αυτών των αφηρημένων πληροφοριών, χρωματίζεται η Συνείδηση - Ψυχή τους. Τώρα μάλλον δυσκόλεψε το παιχνίδι των σκέψεων.
Τρίτος ορισμός και ερμηνεία:
Η ψυχή όμως μπορεί να προσεγγιστεί και σαν τον Υιό που προκύπτει από τον γάμο του Πατρός και της Μητέρας. Δηλαδή στην τριαδικότητα Πατήρ Υιός και Άγιο Πνεύμα η μεσαία όψη είναι ή όψη της Ψυχής. Θέμα που το εξετάζει η Εσωτερική Ψυχολογία σε βάθος. Σε αυτή την προσέγγιση στηρίζεται και το γεγονός της αρσενικό - θηλυκής υπόστασης της Ψυχής. Ο θείος ερμαφρόδιτος, η ψυχή δεν έχει φύλο. Η Ψυχή είναι + και - συγχρόνως. Θετική και Αρνητική συγχρόνως.
Η Πρώτη όψη του Πατρός (Ζωή, Πνεύμα) έχει αρσενικό χαρακτήρα, είναι +.
Η Δεύτερη όψη της Ψυχής έχει αρσενικό - θηλυκό χαρακτήρα, είναι +, -.
Η τρίτη όψη της Μητρός (μορφή, προσωπικότητα), έχει θηλυκό χαρακτήρα, είναι -.
Οι παραπάνω σκέψεις διαστρεβλώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τους θεολόγους πατέρες της εκκλησίας και γενικότερα τους πνευματικούς ανθρώπους, με αποτέλεσμα οι γυναίκες επί χιλιετηρίδες να θεωρούνται κατώτερα όντα. … Φυσικά αν υπήρχε η γνώση της μετενσάρκωσης και ήταν γνωστό ότι ο (ίδιος) ο άνθρωπος στην μακρά πορεία της εξέλιξης γεννιέται άλλοτε άνδρας και άλλοτε γυναίκα, μάλλον δεν θα υπήρχαν σε τέτοιο βαθμό διαστρεβλωμένες απόψεις εναντίον των γυναικών.
Στο διάγραμμα των "Επτά Πεδίων του Ηλιακού Συστήματος", μπορεί να ειπωθεί ότι το πρώτο και δεύτερο υποπεδίο κάθε πεδίου συμβολίζεται, σχετίζεται με την πρώτη όψη της Ζωής. Το τρίτο και το τέταρτο υποπεδίο του κάθε πεδίου συμβολίζεται, σχετίζεται με την δεύτερη όψη της Ψυχής. Ενώ το πέμπτο, έκτο και έβδομο υποπεδίο κάθε πεδίου συμβολίζεται, σχετίζεται με την τρίτη όψη της Μορφής. Αυτή η παρατήρηση είναι πολύ σημαντική σε όσους μελετούν σε βάθος των κόσμο των ενεργειών και των δυνάμεων των υποκειμενικών αόρατων κόσμων.
Τέταρτος ορισμός και ερμηνεία:
Στην τριαδικότητα Πατήρ(ζωή), Υιός(ψυχή) και Άγιο Πνεύμα(προσωπικότητα) μπορούμε να παραλληλίσουμε την τριαδικότητα Ρυθμός, Κίνηση, Αδράνεια. Η κίνηση είναι η μεσαία όψη που προσδιορίζει πάλι την όψη της Ψυχής. Ο παράγοντας ιδιότητα είναι αυτός που προσδίδει κίνηση στην μορφή, οιαδήποτε μορφή, είτε είναι υλική, συναισθηματική, νοητική μορφή. Αν αφαιρέσουμε τον παράγοντα των ιδιοτήτων (χαρακτηριστικών γνωρισμάτων), τότε η μορφή (ή οι μορφές), ακινητοποιούνται. Το νεκρό φυσικό σώμα στερείται των ιδιοτήτων(χαρακτηριστικών γνωρισμάτων) που είχε ο άνθρωπος όταν ήταν ενσαρκωμένος. Ένα νεκρό φυσικό ανθρώπινο σώμα δεν έχει λύπη, δεν χαίρεται, δεν φιλοδοξεί, δεν ζηλεύει, δεν σκέφτεται, δεν αδικεί, δεν είναι υπερήφανο ούτε ταπεινό, δεν είναι λαίμαργο, δεν είναι αισιόδοξο ή απαισιόδοξο, δεν είναι αγαθό ή πονηρό, δεν είναι θαρραλέο ή δειλό, δεν … δεν έχει τις ιδιότητες που χαρακτήριζαν την προσωπικότητά του όταν ήταν ζωντανό. Γι' αυτό είναι ακίνητο. Ο εσωτερικός ένοικος, η ψυχή, που είναι ένα σύνολο ιδιοτήτων (με τον θάνατο) αποχώρησε και το φυσικό σώμα παραμένει ακίνητο, ένα άδειο κέλυφος. Την σκέψη αυτή μπορούμε να την επεκτείνουμε σχετικά μ' αυτό που αποκαλούμε άδεια συναισθηματικά κελύφη, όταν επακολουθεί ο δεύτερος θάνατος στο αστρικό πεδίο, αλλά και … σε ουράνια σώματα όπως είναι η Σελήνη που είναι ένα άδειο κέλυφος, ένας νεκρός από Ζωή πλανήτης.
Πέμπτος ορισμός και ερμηνεία: Η Ψυχή, ή το Εγώ, ή ο Ηλιακός Άγγελος. O ηλιακός άγγελος είναι ένας διπλός συνδυασμός ενεργειών - της ενέργειας της αγάπης και της ενέργειας της θέλησης ή του σκοπού - κι αυτές είναι οι ποιότητες του νήματος της ζωής. Αυτές οι δύο, όταν κυριαρχούν την τρίτη ενέργεια του νου, δημιουργούν τον τέλειο άνθρωπο. Eξηγούν το ανθρώπινο πρόβλημα? υποδεικνύουν τον αντικειμενικό σκοπό ενώπιον του ανθρώπου? ερμηνεύουν και εξηγούν την ενέργεια της πλάνης? και δείχνουν το δρόμο της ψυχολογικής ανέλιξης που οδηγεί τον άνθρωπο (από το τρίγωνο της τριπλότητας και της διαφοροποίησης) δια της δυαδικότητας στην ενότητα. (Απο την Εσωτερική Ψυχολογία II)
Η Ψυχή επίσης μπορεί να προσεγγιστεί ως Σκέψη, ως Θέαση, ως Φως, ως Αγάπη, ως ο Ανώτερος Εαυτός, ως ο Ήχος AUM, …
Διάκριση
Τώρα ένα θέμα πολύ σημαντικό, σχετικά με την διάκριση της προσωπικότητας και της Ψυχής. Η προσωπικότητα όπως ειπώθηκε λειτουργεί στους τρεις κόσμους της μορφής. Δηλαδή τον φυσικό αιθερικό κόσμο, τον συναισθηματικό κόσμο και τον συγκεκριμένο νοητικό κόσμο. Είναι απειροελάχιστο τμήμα αυτών των τριών κόσμων. Η προσωπικότητά μας θεωρείται από εσωτερική σκοπιά ως μηχανισμός της ψυχής συνείδησης. Δεν συμβαίνει όμως αυτό στην πραγματικότητα. Η προσωπικότητα έχει τον έλεγχο έως ότου ο άνθρωπος φτάσει σε εκείνο το εξελικτικό σημείο που ονομάζεται ατραπός της επιστροφής. Ο άνθρωπος αποφασίζει να θέσει την προσωπικότητά του υπό τον έλεγχο της ψυχής που κατοικεί στα τρία ανώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου. Γι' αυτό οι σπουδαστές της προαιώνιας σοφίας προσπαθούν παίρνοντας στάση επί των ανώτερων υποπεδίων του νοητικού πεδίου να ελέγξουν την προσωπικότητα. Η στάση "ως εάν ψυχή" είναι γνωστή σε όλους τους σπουδαστές της σύγχρονης εσωτερικής φιλοσοφίας. Στην πορεία της εξέλιξης της Ατραπού της Γνώσης, της Μαθητείας και της Μύησης, πρώτα επιτυγχάνεται η ευθυγράμμιση της Ψυχής με την προσωπικότητα, έπειτα σταδιακή ενοποίηση της Ψυχής με την προσωπικότητα και τελικά αυτό το ενοποιημένο σύνολο της Ψυχής με την προσωπικότητα ενοποιείται με την Μονάδα. Το τελευταίο στάδιο είναι πάρα πολύ ψιλό στάδιο και ελάχιστοι πάνω στον πλανήτη το διανύουν.
Η προσωπικότητά μας διαχωρίζει την πραγματικότητα. Η ψυχή την ενοποιεί. Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη, το μεγαλύτερο ποσοστό, αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα προσωπικά, δηλαδή χωριστικά και όχι ενωτικά. Η προσωπικότητα παίρνει, η Ψυχή δίνει. Γι' αυτό μιλούμε για ιδιοτέλεια και ανιδιοτέλεια. Η προσωπικότητα όταν ο άνθρωπος είναι επικεντρωμένος στο αστρικό σώμα, αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα εγωκεντρικά, όταν είναι επικεντρωμένος στο νοητικό αλαζονικά. Όταν ο άνθρωπος αποκεντρώνεται από την προσωπικότητα και λειτουργεί από επίπεδα της Ψυχής, λειτουργεί απρόσωπα. Οι σπουδαστές του εσωτερισμού μαθαίνουν να εκφράζονται στην καθημερινότητα απρόσωπα, με ταπεινότητα.
Ακόμη όμως και εκείνοι οι συνάνθρωποί μας που έχουν πετύχει ικανοποιητική σχέση - σύνδεση με την πνευματική ψυχή τους, ακόμη και εκείνοι όταν βρίσκονται σε διαφορετικό τύπο συνείδησης, δυσκολεύονται να συνεννοηθούν. Εδώ υπεισέρχεται το θέμα των επτά ακτίνων και της διαφοροποίησης σε επίπεδο ψυχής.
Σίγουρα ο καθένας μας έχει μέσα στο μυαλό του ένα ειδικό τρόπο κατανόησης της πραγματικότητας. Γι' αυτό λέμε ότι η αλήθεια είναι υποκειμενική.
Όταν παρατηρούμε τους συνανθρώπους μας διαπιστώνουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθούν μεταξύ τους για θέματα που δεν είναι συγκεκριμένα και αντικειμενικά, αλλά είναι αφηρημένα και υποκειμενικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι μας προσεγγίζουμε την πραγματικότητα με διαφορετικά μάτια συνείδησης και ερμηνεύουμε το νόημα των λέξεων, με διαφορετικό τρόπο. Λέγεται στην εσωτερική φιλοσοφία ότι κάθε λέξη έχει επτά διαφορετικές ερμηνείες. Για σκεφτείτε το μπέρδεμα που δημιουργείται!!! Ο πύργος της Βαβέλ. Αν κάποια στιγμή στο μέλλον μελετήσει κανείς εσωτερική ψυχολογία σε βάθος, θα παρατηρήσει ότι υπάρχουν επτά διαφορετικοί τύποι συνειδήσεων ή ψυχών. Ο τύπος ψυχής - συνείδησης της Θέλησης, ο τύπος ψυχής - συνείδησης της αγάπης, ο τύπος της ενεργού νοημοσύνης, ο καλλιτεχνικός τύπος, ο επιστημονικός τύπος, ο ευλαβικός τύπος και ο τύπος της οργάνωσης. Όλα αυτά σε επίπεδο ψυχής - συνείδησης. Με αφετηρία τα προηγούμενα για σκεφτείτε την δυσκολία των ανθρώπινων σχέσεων που υφίσταται ακόμη και σε επίπεδο συνείδησης - ψυχής! Γι' αυτό έχει επικρατήσει ο όρος αδελφή ψυχή. Οι ψυχές διαφοροποιούνται σε επτά μεγάλες ομάδες και από υψηλότερο σημείο της Μονάδας, σε σαράντα εννέα ομάδες. Σίγουρα χρειάζεται μεγάλη υπομονή, καθώς επίσης στοχαστική ερευνητική διάθεση για τα παραπάνω θέματα!!!
Όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας έως τώρα σε όλη την πορεία της ιστορίας, οφείλονται στην δράση της προσωπικότητάς μας, επειδή αυτή επιθυμεί και έχει τον έλεγχο επί της ψυχής. Επειδή δεν παίρνει τη θέση της ως όργανο της ψυχής . Αυτό είναι πολύ δύσκολο να το δεχτεί κανείς, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτή η μάχη της ψυχής με την προσωπικότητα υφίσταται ανά τους αιώνες.
Συμπληρωματικές ιδέες - έννοιες για την προσωπικότητα.
Απορώ!!!
Ναι απορώ που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι είναι η προσωπικότητα τους. Νομίζουν ότι η προσωπικότητά τους είναι το σώμα τους!!! Το σώμα τους που δημιουργεί τα συναισθήματά τους και την νοημοσύνη τους. Και όμως κανένα μηχάνημα (που τα μηχανήματα συνήθως μετρούν με ποσοστά, ή κάποια κλίμακα αρίθμησης) μέχρι τώρα όσο ευαίσθητο και αν είναι δεν έχει καταγράψει ότι ο τάδε λυπάται 27% που έχασε τον παππού του, ή η τάδε ευχαριστήθηκε 73% που πήγε εκδρομή στην … Βραζιλία. Όσο για την νοημοσύνη την ψάχνουν ακόμη στον εγκέφαλο και ναι υπάρχουν διάφορες θεωρίες, αλλά κανείς μαγνητικός τομογράφος ή οποιοδήποτε ηλεκτρονικό υπέρ σύγχρονο μηχάνημα δεν έχει καταγράψει την πολυπλοκότητα της νοημοσύνης, την αρχή και την αιτία της. (Δεν γίνεται λόγος εδώ για τα τεστ της ψυχολογίας σχετικά με τον δείκτη ευφυΐας, αλλά με αυτήν την ίδια την νοημοσύνη, ως τύπο ποιότητας και ενέργειας, όπως εξετάζεται ευρύτατα η δομή και σύσταση του φυσικού σώματος). Θα ψάχνουν ακόμη για πολύ οι (υλιστές) επιστήμονες που παρόλη την εκπληκτική εξέλιξη της τεχνολογίας δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι αυτό που μπορούν να καταγράψουν με τα ομολογουμένως υπερευαίσθητα μηχανήματά τους, είναι ο τρίτος και τέταρτος αιθέρας ακόμη!!! Η γνώση της σημερινής επιστήμης (ακόμη) περιορίζεται στην έρευνα της (αντικειμενικής) πραγματικότητας με την χρήση των πέντε φυσικών αισθήσεων, γι' αυτό δεν μπορεί να κατανοηθεί το τι συμβαίνει με τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας.
Επειδή η σκέψη είναι κολλημένη (της συντριπτικής πλειοψηφίας της ανθρωπότητας) στον φυσικό μας φορέα, το αντικειμενικό μας σώμα, γι' αυτό δεν μπορεί να κατανοηθεί από τους επιστήμονες, αλλά και από τον περισσότερο κόσμο ότι τα συναισθήματα και οι σκέψεις μας, βρίσκονται εκτός φυσικού σώματος.
Υπάρχουν όμως εκατοντάδες βιβλία εσωτερισμού που έβγαλαν την πραμάτεια τους, για πρώτη φορά στην ιστορία, στην φόρα και ο κάθε ελεύθερος, αδογμάτιστος, προβληματισμένος, σκεπτόμενος και ανοικτόμυαλος άνθρωπος μπορεί να κατανοήσει όταν μελετήσει, σχετικά με το τι είναι η προσωπικότητα, η Ψυχή και χιλιάδες άλλες ιδέες και έννοιες που έως τώρα ήταν κρυμμένες.
Ας δούμε το τι αναφέρεται σχετικά με την προσωπικότητα στο βιβλίο
"Εσωτερική Ψυχολογία II" της Alice Bailey.
-------------------------------
Πρέπει να διατηρούμε σταθερά στο νου μας τις ακόλουθες δηλώσεις. H προσωπικότητα είναι ένας τριπλός συνδυασμός δυνάμεων που εντυπώνουν και ελέγχουν απόλυτα την τέταρτη όψη της προσωπικότητας, που είναι το πυκνό φυσικό σώμα. Oι τρεις τύποι ενέργειας της προσωπικότητας είναι το αιθερικό σώμα που είναι ο φορέας της ζωτικής ενέργειας, το αστρικό σώμα που είναι ο φορέας της αισθηματικής ενέργειας ή της αισθαντικής δύναμης και το νοητικό σώμα που είναι ο φορέας της νοήμονος ενέργειας της θέλησης η οποία προορίζεται να είναι η δεσπόζουσα δημιουργική όψη. Σ' αυτή την αλήθεια έδωσε έμφαση η Xριστιανική Eπιστήμη. Oι δυνάμεις αυτές απαρτίζουν τον κατώτερο άνθρωπο. O ηλιακός άγγελος είναι ένας διπλός συνδυασμός ενεργειών - της ενέργειας της αγάπης και της ενέργειας της θέλησης ή του σκοπού - κι αυτές είναι οι ποιότητες του νήματος της ζωής. Αυτές οι δύο, όταν κυριαρχούν την τρίτη ενέργεια του νου, δημιουργούν τον τέλειο άνθρωπο. Eξηγούν το ανθρώπινο πρόβλημα? υποδεικνύουν τον αντικειμενικό σκοπό ενώπιον του ανθρώπου? ερμηνεύουν και εξηγούν την ενέργεια της πλάνης? και δείχνουν το δρόμο της ψυχολογικής ανέλιξης που οδηγεί τον άνθρωπο (από το τρίγωνο της τριπλότητας και της διαφοροποίησης) δια της δυαδικότητας στην ενότητα.
(Από το βιβλίο "Εσωτερική Ψυχολογία II" της Alice Bailey).
-------------------------------
O άνθρωπος, το μέσο ανθρώπινο ον, είναι το άθροισμα των χωριστικών τάσεων, των ανεξέλεγκτων δυνάμεων και των διαιρεμένων ενεργειών που αργά και βαθμιαία συντονίζονται, συγχωνεύονται και σμίγουν στη χωριστική προσωπικότητα. O άνθρωπος, ο Hλιακός Άγγελος, είναι το άθροισμα εκείνων των ενεργειών και των δυνάμεων που είναι ενοποιημένες, συγχωνευμένες και ελεγχόμενες από εκείνη την "τάση για αρμονία" που είναι αποτέλεσμα της αγάπης και της εξέχουσας ποιότητας της θειότητας. O άνθρωπος, η ζώσα Ενάδα, είναι η συγκαλυμμένη πραγματικότητα κι εκείνο που κρύβει ο Άγγελος της Παρουσίας. Eίναι η συνθετική έκφραση του σκοπού του Θεού, που συμβολίζεται μέσω της αποκαλυπτόμενης θείας ποιότητας και εκδηλώνεται μέσω της μορφής. Eμφάνιση, ποιότητα, ζωή - πάλι αντιμετωπίζουμε την αρχαία αυτή τριπλότητα. (Από το βιβλίο
"Εσωτερική Ψυχολογία II" της Alice Bailey).
-------------------------------
Ορισμοί:
-------------------------------
Προσωπικότητα είναι ένα χωριστό ανθρώπινο ον. Θα μπορούσαμε εξίσου καλά να πούμε ένα χωριστικό ανθρώπινο ον. Είναι ο πιο φτωχός και πιο χαλαρά χρησιμοποιούμενος ορισμός? ταιριάζει στην κοινή χρήση και θεωρεί κάθε ανθρώπινο ον σαν πρόσωπο. Συνεπώς αυτός ο ορισμός δεν είναι αληθινός. Πολλοί άνθρωποι είναι απλώς ζώα με αόριστες ανώτερες παρορμήσεις που μένουν απλώς παρορμήσεις. Yπάρχουν επίσης εκείνοι που πρωτίστως δεν είναι τίποτε περισσότερο ή λιγότερο από μέντιουμ. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται εδώ για να περιγράψει όλους εκείνους τους τύπους προσώπων που βαδίζουν τυφλά κι ανίσχυρα στο δρόμο τους, παρασυρόμενοι από την κατώτερη και πυκνή επιθυμητική τους φύση της οποίας το φυσικό σώμα είναι απλώς η έκφραση ή το μέσον. Eπηρεάζονται απ' τη μαζική συνείδηση, τις μαζικές ιδέες και τις μαζικές αντιδράσεις κι επομένως είναι εντελώς ανίκανοι να είναι κάτι σαφώς αυτοδημιούργητο, αλλά τυποποιούνται από τα μαζικά συμπλέγματα. Eίναι συνεπώς μέντιουμ των μαζικών ιδεών? παρασύρονται από τις παρορμήσεις που τους επιβάλλονται από δασκάλους και δημαγωγούς και είναι δεκτικοί - χωρίς καμιά σκέψη ή λογική - σε κάθε σχολή σκέψης (πνευματική, αποκρυφιστική, πολιτική, θρησκευτική και φιλοσοφική). Ας επαναλάβω ότι είναι απλώς μέντιουμ? είναι δεκτικοί σε ιδέες που δεν είναι δικές τους ή αυτοδημιούργητες.
Προσωπικότητα είναι κάποιος που λειτουργεί με συντονισμό, λόγω των προσόντων του και της σχετικής σταθερότητας της συναισθηματικής του φύσης και του υγιούς κι ολοκληρωμένου αδενικού εξοπλισμού του. Υποβοηθείται απ' την παρόρμησή του για δύναμη και τις κατάλληλες περιβαλλοντικές συνθήκες. H κατάσταση αυτή μπορεί να εκδηλωθεί σε κάθε πεδίο της ανθρώπινης προσπάθειας, καθιστώντας τον άνθρωπο είτε καλό επιστάτη σ' ένα εργοστάσιο είτε δικτάτορα, ανάλογα με τις περιστάσεις, το κάρμα και την ευκαιρία του. Δεν αναφέρομαι εδώ καθόλου στον επιθυμητό συντονισμό ψυχής και σώματος, που είναι μια μεταγενέστερη ανάπτυξη. Aπλώς προϋποθέτω έναν καλό φυσικό μηχανισμό κι έναν υγιή συναισθηματικό έλεγχο και νοητική ανάπτυξη. Eίναι δυνατό να έχουμε μια υπέρτατη εσώτερη ανάπτυξη κι όμως να έχουμε ένα τόσο φτωχό όργανο στο φυσικό πεδίο ώστε ο συντονισμός να είναι ανέφικτος. Στις περιπτώσεις αυτές το υποκείμενο σπάνια επηρεάζει το περιβάλλον του με κάποια μόνιμη ή ισχυρή έννοια. Δεν μπορεί να μεταφέρει ή να ακτινοβολήσει την εσώτερη δύναμή του, επειδή ο φυσικός του μηχανισμός είναι φραγμένος σε κάθε σημείο. Ένας άνθρωπος με πολύ μικρότερη εσώτερη ανάπτυξη, αλλά με ένα ανταποκριτικό φυσικό σώμα και με αδένες που λειτουργούν καλά, αποδεικνύεται συχνά πιο αποτελεσματικός πράκτορας επιρροής στις περιβαλλοντικές του περιστάσεις.
Προσωπικότητα είναι ένας άνθρωπος με αίσθηση του πεπρωμένου. Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει αρκετή βουλητική δύναμη για να υποβάλει την κατώτερη φύση του σε μια τέτοια πειθαρχία ώστε να μπορεί να εκπληρώσει το πεπρωμένο του οποίου υποσυνείδητα έχει επίγνωση. Tα άτομα αυτά υποδιαιρούνται σε δύο ομάδες:
α. Eκείνους που δεν έχουν κανενός είδους ψυχική επαφή. Oι άνθρωποι αυτοί ωθούνται στο πεπρωμένο τους από μια αίσθηση δύναμης, από αγάπη για τον εαυτό τους, από έντονη φιλοδοξία, από ένα σύμπλεγμα ανωτερότητας και από μια αποφασιστικότητα να φτάσουν στην κορυφή του ιδιαίτερου κλάδου τους.
β. Eκείνους που έχουν ένα μικρό μέτρο ψυχικής επαφής. Είναι άνθρωποι των οποίων οι μέθοδοι και τα κίνητρα είναι συνεπώς μείγμα ιδιοτέλειας και πνευματικού οράματος. Tο πρόβλημά τους είναι δύσκολο, αφού το μέτρο της ψυχικής επαφής τους φέρνει μια εισροή δύναμης που διεγείρει την κατώτερη φύση, ακόμη κι όταν αυξάνει τον ψυχικό έλεγχο. Δεν είναι όμως αρκετά ισχυρή για να υποτάξει ολοκληρωτικά την κατώτερη φύση.
Προσωπικότητα είναι ένα πλήρως ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον. Στην περίπτωση αυτή έχουμε έναν άνθρωπο του οποίου η φυσική, συναισθηματική και νοητική φύση μπορούν να συγχωνευθούν και μπορούν ακολούθως να λειτουργήσουν σαν ένα κι έτσι να δημιουργήσουν ένα μηχανισμό που είναι υποταγμένος στη θέληση της προσωπικότητας. Aυτό μπορεί να συμβεί με ή χωρίς συγκεκριμένη ψυχική επαφή και σ' αυτό το στάδιο έρχεται η προδιάθεση για τη δεξιά ή για την αριστερή ατραπό. O συντονισμός προχωρεί ως εξής:
α. Συντονισμός της συναισθηματικής ή αστρικής φύσης με το φυσικό σώμα. Aυτός συνέβη με φυλετική έννοια στους Ατλάντειους καιρούς? συνεχίζεται σήμερα στις κατώτερες ομαδοποιήσεις της ανθρώπινης οικογένειας. Πρέπει να είναι ο αντικειμενικός σκοπός της ανάπτυξης των παιδιών από την ηλικία των επτά ως δεκατεσσάρων ετών.
β. Συντονισμός της φυσικής, αστρικής και νοητικής φύσης σε ένα συγχωνευμένο σύνολο. Aυτός συμβαίνει φυλετικά στην Αρεία φυλή σήμερα και η διαδικασία θα συμπληρωθεί (για τον όγκο της ανθρωπότητας) όταν ο ήλιος εισέλθει στο ζωδιακό σημείο του Tοξότη, όπως ακριβώς τώρα εισέρχεται στον Yδροχόο. Aυτός ο συντονισμός συνεχίζεται γοργά μεταξύ των προχωρημένων μελών της ανθρώπινης οικογένειας και πρέπει να είναι ο αντικειμενικός σκοπός της εκπαίδευσης όλων των νέων από την ηλικία των δεκατεσσάρων μέχρι των είκοσι ενός ετών.
γ. Κατόπιν αρχίζει ο συντονισμός ανάμεσα στην ψυχή και την προσωπικότητα, με την εστία της προσοχής της ψυχής στην αστρική ή επιθυμητική φύση. Aυτό είναι το άμεσο έργο των ζηλωτών του κόσμου την εποχή αυτή και θα είναι ο στόχος της επόμενης φυλής που θα διαδεχθεί την Αρεία.
δ. Συντονισμός ανάμεσα στην ψυχή, το νου και τον εγκέφαλο με τον αποκλεισμό του σώματος της πλάνης, του αστρικού σώματος. Είναι ο ιδιάζων στόχος των παγκόσμιων μαθητών.
ε. Kατόπιν πρέπει να εδραιωθεί συντονισμός ανάμεσα στην ψυχή, την εξαγνισμένη προσωπικότητα και την Iεραρχία. Aυτός είναι ο στόχος των μυημένων του κόσμου την εποχή αυτή κι όλων όσων προετοιμάζονται για την πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη μύηση. Aυτό το επιστέγασμα επιτυγχάνεται τελικά στη μύηση της Mεταμόρφωσης.
ζ. Συντονισμός ανάμεσα στην ψυχή, την προσωπικότητα και το πνεύμα. Aυτός συμβαίνει μέσω της Iεραρχίας των Ψυχών - μια φράση που μόνο οι μυημένοι μπορούν να ερμηνεύσουν και να κατανοήσουν σωστά. H διεργασία αυτή διεξάγεται μετά την τρίτη μύηση.
Ένας άνθρωπος μπορεί να θεωρηθεί αληθινά σαν προσωπικότητα όταν η μορφική όψη και η ψυχική φύση είναι ενοποιημένες. Όταν η ψυχή επηρεάζει την προσωπικότητα και διαπερνά όλη την κατώτερη εκδήλωση, τότε και μόνο τότε η προσωπικότητα αποκτά την αληθινή σημασία της, που είναι να αποτελέσει τη μάσκα της ψυχής, εκείνο που είναι η εξωτερική εμφάνιση των εσώτερων πνευματικών δυνάμεων. Οι δυνάμεις αυτές είναι εκφράσεις της ψυχής και η ψυχή είναι η κεντρική ταυτότητα ή η θεμελιώδης εστία στο νοητικό πεδίο της ζωής του ίδιου του Θεού. Oυσία, συνείδηση και εμφάνιση είναι οι τρεις όψεις της θειότητας και του ανθρώπου? η προσωπικότητα, όταν είναι πλήρως αναπτυγμένη, είναι η "εμφάνιση του Θεού στη γη". Zωή, ποιότητα και μορφή είναι ένας άλλος τρόπος έκφρασης της ίδιας αυτής τριπλότητας. Έδωσα τους ορισμούς αυτούς με πραγματική απλότητα κι επίσης εξαιρετική συντομία. H πολυπλοκότητα του ορισμού δεν εγγυάται αναγκαστικά την ορθότητα και το σαφές περίγραμμα μιας αλήθειας συχνά χάνεται σ' ένα λαβύρινθο λέξεων.
(Από το βιβλίο "Εσωτερική Ψυχολογία II" της Alice Bailey).
Κώστας Ταμπάκης, @hotmail.com