| ΠΑΤΗΡ | ΥΙΟΣ | ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ |
ΠΑΤΗΡ ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Νοέμβριος 2006
Η τριαδικότητα ΠΑΤΗΡ - ΥΙΟΣ - ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ παρόλο που μας είναι τόσο γνωστή φράση από την Εκκλησία, ελάχιστες φορές έχει απασχολήσει την σκέψη μας.
Στην εισήγηση που ακολουθεί θα πραγματοποιηθεί μία συνοπτική ανάλυση του θέματος με παρεμφερείς χαρακτηριστικές φράσεις - έννοιες, που σκοπό έχουν να διευρύνουν την συνείδησή μας.
Ο πίνακας που ακολουθεί περιέχει σχεδόν όλες αυτές τις αντίστοιχες λέξεις, φράσεις κλειδιά προερχόμενες από όλα τα βιβλία της Alice Bailey, που θα διευκολύνουν τον προβληματισμό μας.
Με μια πρώτη ματιά παρατηρούμε ότι όλες οι λέξεις που υπάρχουν στην 3η όψη και η έννοιά τους, καθορίζουν την υπόσταση, τον χαρακτήρα και τις δραστηριότητες της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων σ' όλη την ανθρωπότητα. Οι λέξεις που υπάρχουν στην δεύτερη όψη και η έννοιά τους, αφορούν όσους με τον α ή β τρόπο είναι ανοικτοί σε διάφορα στάδια επαφής - κατανόησης - βίωσης, με την Ψυχή - συνείδηση.
Οι λέξεις της πρώτης όψης και η έννοιά τους αφορούν ελάχιστο κόσμο ως βίωση, αφού έχουν να κάνουν με το Πνεύμα και την Ζωή και το μόνο που μας βοηθούν είναι να καθορίζουμε θεωρητικά και εννοιολογικά καταστάσεις που ξεφεύγουν εντελώς, από τα ανθρώπινα δεδομένα.
Θα ασχοληθούμε επομένως με την έννοια των λέξεων της 2ης και 3ης όψης πρωταρχικά και όταν χρειάζεται μπορούμε να αναφερόμαστε και στην έννοια των λέξεων της 1ης όψης. Αυτό που επίσης είναι σημαντικό και πρέπει να προστεθεί είναι ότι οι περισσότερες από αυτές τις λέξεις της ίδιας κατηγορίας μπορούν να αντικαταστήσουν η μία την άλλη, έχοντας ανταλλάξιμη και εξισωτική έννοια. Δηλαδή σε πολλές περιπτώσεις άνετα μπορούμε να χρησιμοποιούμε αντί της λέξης ψυχή, την λέξη συνείδηση, ή την λέξη ιδιότητα και γιατί όχι την λέξη σκέψη, υποκειμενική φύση, ή την λέξη χαρακτήρας. …
Οι καθημερινές πράξεις, οι δραστηριότητες και τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων παντού στον κόσμο βρίσκονται στην γραμμή της τρίτης όψης. Είναι ενδιαφέροντα και πράξεις προσωπικές, μορφικές, αντικειμενικές, σωματικές, υλιστικές πράξεις του κατώτερου εαυτού μας. Είναι πράξεις στις οποίες συμμετέχει η προσωπική μας νοημοσύνη χρησιμοποιώντας κυρίως ως μέσον, τις μορφικές μας σκέψεις. Οι πράξεις και δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχει η Ψυχή - Συνείδηση συγκριτικά με τις προσωπικές πράξεις είναι πολύ ολιγότερες και αφορούν ένα πολύ μικρό ποσοστό της ανθρωπότητας.
Ας εξετάσουμε κάποιες απ' αυτές τις λέξεις της 3ης όψης πρωταρχικά και έπειτα θα προχωρήσουμε σε ορισμένες της 2ης όψης.
Οι λέξεις είναι, σώμα, προσωπικότητα, μορφή, εμφάνιση, ύλη. Στοχαζόμενοι τον άνθρωπο στις καθημερινές του σχέσεις παρατηρούμε ότι όλα όσα κάνει έχουν να κάνουν με την προσωπικότητά του, με το σώμα του, με τις διάφορες αντικειμενικές μορφές που τον περιβάλλουν, με αυτό που είναι φανερό μέσα από τις πέντε φυσικές του αισθήσεις και με κάθε τι που θεωρείται υλικό, χειροπιαστό. Από τότε που ο άνθρωπος πηγαίνει στο σχολείο αρχίζει να διαμορφώνεται η προσωπικότητά του και κάποτε ορισμένες φορές φτάνει στο σημείο που αυτή η προσωπικότητα έχει ολοκληρωθεί σε τέτοιο βαθμό που προκύπτει ένας πολιτικός, θρησκευτικός, επιστημονικός, στρατιωτικός, καλλιτεχνικός ηγέτης. Τότε αυτός έχει φτάσει στο σημείο να επηρεάζει αρκετό κόσμο στο περιβάλλον του προς κάποια κατεύθυνση. … Θα μπορούσαν πολλά να γραφτούν για το θέμα της ανθρώπινης προσωπικότητας αλλά προς το παρόν θα περιοριστούμε στην διαπίστωση ότι οι προσωπικότητες των ανθρώπων, ατελείς - μη ολοκληρωμένες στους περισσότερους και ολοκληρωμένες σε λιγότερους, καθορίζουν την συμπεριφορά και τον χαρακτήρα σχεδόν όλων μας. Μας είναι γνωστό επίσης ότι το φυσικό μας σώμα έχει πολύ μεγάλη σημασία για όλους μας γιατί είμαστε αναγκασμένοι να ασχολούμαστε συνεχώς με αυτό, είτε για την τροφή του, είτε για την ένδυσή του, είτε να είναι σε καλή φόρμα και να υγιαίνει, είτε να εντυπωσιάζει με την ωραιότητά του …κ.λ.π. Δεν εξετάζουμε όμως μόνο το δικό μας σώμα αλλά και το σώμα των ζώων, την μορφή των φυτών, της φύσης, την δομή της ύλης και πάει λέγοντας. Οι υλικές σχέσεις έχουν την σπουδαιότερη σημασία σε όλη την ζωή των περισσοτέρων και σ' όλο τον πλανήτη οι άνθρωποι σχεδόν όλη τους την ζωή την καταναλώνουν στην υλική επιβίωση, την απόκτηση υλικού πλούτου, τις οικονομικές συναλλαγές και οτιδήποτε εννοούμε με την λέξη υλισμό. …
Θα σταματήσουμε εδώ αυτή την μικρή τοποθέτηση για να επαναλάβουμε ότι οι λέξεις της τρίτης όψης από τις παραπάνω τριαδικότητες, καθορίζουν την συμπεριφορά, τον χαρακτήρα και τα κίνητρα των περισσότερων ανθρώπων παντού στον κόσμο. Έτσι είναι.
Κάποτε όμως στην ζωή ορισμένων ανθρώπων, έρχονται ορισμένες σκέψεις και στοχασμοί που ξεφεύγουν από τα καθιερωμένα και τότε αυτοί οι συνάνθρωποί μας αρχίζουν να σκέφτονται και να προβληματίζονται με πραγματικότητες που δεν αφορούν τον περισσότερο κόσμο. Αυτές οι πραγματικότητες και οι προβληματισμοί έχουν να κάνουν με τις λέξεις της δεύτερης όψης στην γραμμή της Ψυχής - Συνείδησης. Λέξεις όπως τι είναι η Ψυχή, η Συνείδηση, ο Ανώτερος Εαυτός, η Φώτιση, η Αληθινή Γνώση, ο Άγγελος της Παρουσίας, η Αγάπη, η Δύναμη, Το AUM, …, στις μέρες μας απασχολούν όλο και περισσότερους ανθρώπους και πιθανότατα όλοι αυτοί αποτελούν την μελλοντική ελπίδα για το Καλό της Ανθρωπότητας … Είναι αυτοί που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στα ανθρώπινα δρώμενα τις μέρες που έρχονται, αφού επικεντρώνουν την προσοχή τους στην έννοια των φράσεων της δεύτερης όψης, που είναι η Όψη της Αθάνατης Ψυχής.
Ας εμβαθύνουμε λιγάκι. Γνωρίζουμε ότι η αλήθεια είναι υποκειμενική υπόθεση του κάθε ανθρώπου και επειδή ο κάθε άνθρωπος σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο από τους συνανθρώπους του, με μια πρώτη ματιά καταλαβαίνουμε ότι η αλήθεια είναι αρκετά διαφοροποιημένη από άνθρωπο σε άνθρωπο!!! Τι είπαμε; Είναι δυνατόν αυτό; Μα φυσικά είναι, αφού ο κάθε άνθρωπος ζει στον δικό του κόσμο, βιώνει την δική του προσωπική αλήθεια που τις περισσότερες φορές είναι αρκετά διαφορετική από των συνανθρώπων του, προκύπτει ότι η προσωπική του αλήθεια δεν έχει ουδεμία σχέση με την Αλήθεια. Μας πως είναι δυνατόν αυτό; Αφού η υποκειμενικότητα παρατηρούμε ότι ανήκει στην δεύτερη όψη την ψυχή (και όλες τις αντίστοιχες λέξεις της δεύτερης όψης) πως είναι δυνατόν να μην έχει σχέση με την Αλήθεια; Η αλήθεια βρίσκεται στο γεγονός ότι πολλά από τα νοήματα της δεύτερης όψης της Ψυχής στο πεδίο της (που βρίσκεται στον ανώτερο νου) έχουν υποβιβαστεί και χρησιμοποιούνται στα δεδομένα της προσωπικότητας. Δηλαδή η φράση "ψυχολογικές διαταραχές" ενώ συνήθως οφείλεται σε συναισθηματικές διαταραχές, αποδίδεται από την ακαδημαϊκή ψυχολογία στην ψυχή, ενώ αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πνευματική ψυχή στο πεδίο της, που με την σειρά της δεν έχει ουδεμία σχέση με την προσωπικότητα ως τύπος ενέργειας. Η Ψυχή και το Πνεύμα παραδοσιακά από αρχαιοτάτων ετών βρισκόταν σε διαμάχη με την μορφή, την ύλη, την προσωπικότητα. Αυτό σκόπιμα οι δυνάμεις του υλισμού το διαστρέβλωσαν έτσι ώστε οι άνθρωποι να νομίζουν ότι η ψυχή είναι τμήμα της προσωπικότητάς μας. Απέδωσαν έτσι στον συναισθηματικό παράγοντα την ψυχική ιδιότητα που στην πραγματικότητα, το συναίσθημα ουδεμία σχέση έχει με τη πραγματική Αθάνατη Ψυχή. Είναι γνωστό σε όλους ότι τα συναισθήματά μας δεν έχουν αιώνιο χαρακτήρα, αλλά υπόκεινται σε φθορά, με τον χρόνο. Τα συναισθήματα και οι επιθυμίες δεν έχουν ουδεμία σχέση με την Ψυχή στο πεδίο της (τον ανώτερο νου), αλλά είναι απλά πιο λεπτεπίλεπτη ύλη της προσωπικότητάς μας. Το ίδιο συμβαίνει και με τις μορφές σκέψεις του κοινού συμπερασματικού συγκριτικού κατώτερου νου μας. Αυτός ο κοινός νους είναι το ανώτερο τμήμα της προσωπικότητάς μας και δεν έχει ουδεμία σχέση με την Αθάνατη Ψυχή μας, τον Ανώτερο Εαυτό μας. Τα παραπάνω πρέπει να κατανοηθούν όσο το δυνατόν από περισσότερους που μελετούν βιβλία εσωτερικής φιλοσοφίας, γιατί υπάρχει μεγάλη σύγχυση όχι μόνον μεταξύ των απλών καθημερινών μέσων ανθρώπων για καθημερινές έννοιες και αρχές, αλλά και σε ένα υψηλότερο επίπεδο μεταξύ των φερομένων ως εσωτεριστών. Δηλαδή παραδείγματος χάριν δεν αναγνωρίζεται από χιλιάδες ανθρώπους που μελετούν βιβλία εσωτερισμού ότι το αστρικό πεδίο είναι το κατεξοχήν πεδίο της γοητείας - αυταπάτης και ότι μέσα σ' αυτό κατοικεί το σύνολο των σκοτεινών υλιστικών δυνάμεων. Δεν αναγνωρίζεται ότι η χρήση των συναισθηματικών δυνάμεων είναι χρήση κατώτερων ψυχικών δυνάμεων που δεν έχουν ουδεμία σχέση με τις ανώτερες αιώνιες Ψυχικές δυνάμεις όπως είναι η Ενόραση, η Πλανητική Ψυχομετρία, η Κατανόηση των τεσσάρων ήχων, η Θεραπεία, η Παντογνωσία, … Όλοι οι σπουδαστές της προαιώνιας σοφίας πρέπει να κατανοήσουν ότι από την σκοπιά της αθάνατης Ψυχής η προσωπικότητα είναι ένας αρνητικός - παρεμποδιστικός παράγοντας για τους σκοπούς και τις επιδιώξεις της. Όταν η προσωπικότητα λόγω άγνοιάς της δεν αναγνωρίζει ότι η Πνευματική Ψυχή είναι αυτή που την διατηρεί σε ζωντανή εκδήλωση, τότε ο άνθρωπος συνεχώς έχει την τάση να ζει με λανθασμένο τρόπο. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας; Ιδιοτέλεια, υπερηφάνεια, εγωισμός, υποκρισία, χωριστικότητα, ανασφάλεια, υλιστικότητα, … Τα κύρια χαρακτηριστικά της Ψυχής είναι ανιδιοτέλεια, ταπεινότητα (απροσωπία), αγάπη προς κάθε κατεύθυνση, ψυχική ομαδική ενότητα, … Περιεκτικά η κύρια λέξη της προσωπικότητας είναι "Παίρνω", ενώ της Ψυχής "Δίνω" (γι' αυτό κατά την διάρκεια της πνευματικής μαθητείας, ο μαθητής μαθαίνει να υπηρετεί - δίνει, χωρίς να ζητά τίποτε για τον τριπλό χωριστό κατώτερο εαυτό του την προσωπικότητα, ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του).
Φυσικά θα ήταν παράληψη να μην πούμε ότι η προσωπικότητά μας είναι ένας πανίσχυρος τύπος δύναμης και μαζί με τις αρνητικές ιδιότητές της (από την σκοπιά της Ψυχής) διαθέτει και ιδιότητες που με κανένα τρόπο δεν μπορούν να θεωρηθούν αρνητικές αλλά μπορούν να είναι χρήσιμες στην Ψυχή όταν αυτή αποκτήσει τον έλεγχο και μπορεί να την χρησιμοποιήσει, κάποτε … ως όργανό της. Τα αρνητικά γνωρίσματα της προσωπικότητάς μας (ανάλογα με τον τύπο της), μπορεί να είναι: Εγωισμός, υπερηφάνεια, φιλοχρηματία, καλοπέραση, ανασφάλεια, φόβος, υποκρισία, προσκόλληση, ψυχρότητα, αδιαφορία για τους άλλους, ιδιοτέλεια, πονηριά, βλαβερότητα, ισχυρογνωμοσύνη, αχαριστία, ανακρίβεια, ασυδοσία, στενότητα, προκατάληψη, σπατάλη, βίαια οργή, αυταπάτη, μισαλλοδοξία, δεισιδαιμονία, εσπευσμένα συμπεράσματα, άγχος, απιστία, ανακρίβεια, αδικία, στενομυαλιά, τεμπελιά, τυπικότητα, φανατισμός, επιπολαιότητα, αστάθεια, … Τα χρήσιμα μπορεί να είναι (πάλι ανάλογα με τον τύπο της προσωπικότητας), προσαρμοστικότητα, επιφυλακτικότητα, διαυγής διανόηση, δικαιοσύνη, νομιμοφροσύνη, ευστροφία, ευθύτητα, ευγένεια, αυτοπεποίθηση, εμμονή, υπομονή, εντιμότητα, συμπάθεια, γενναιοδωρία, σεβασμός, θάρρος, πίστη, εργατικότητα, τρυφερότητα, αφοσίωση, ανεξαρτησία, άκρα προσοχή στις λεπτομέρειες …
Συνεχίζοντας την περιεκτική μας εισήγηση, παρατηρούμε ότι όλος ο κόσμος έχει μία έμφυτη τάση προς τα θεάματα, που είναι επίσης χαρακτηριστική λέξη της τρίτης όψης. Είτε αυτά τα θεάματα έχουν σχέση με τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, είτε με τους αθλητικούς αγώνες και το ποδόσφαιρο, είτε με τις διαφόρων ειδών πασαρέλες, … ο κόσμος πολλές φορές ταυτίζεται σε τέτοιο σημείο με αυτό που παρατηρεί, …που φέρεται παράλογα, … Κατανοούμε ότι δεν ασχολείται καθόλου με την θέαση (που είναι λέξη της δεύτερης όψης), δηλαδή την εποπτεία και το κοίταγμα αφ' υψηλού, την παρατήρηση, αλλά το παρατηρούμενο. Σε τελική ανάλυση όταν παρατηρούμε την συμπεριφορά, τον χαρακτήρα των συνανθρώπων μας, (προσέξτε πήραμε θέση στην δεύτερη όψη, αφού εξετάζουμε τον χαρακτήρα), υπάρχει η τάση σχεδόν όλοι οι συνάνθρωποί μας να ασχολούνται με αποτελέσματα (συμπεριφορά 3ης όψης) και όχι με αιτίες (συμπεριφορά 2ης όψης). Η ομιλία και η σκέψη σχεδόν όλων, είναι αναφορά και περιγραφή γεγονότων της καθημερινότητας. Δεν έχετε από το να παρατηρήσετε για λίγο, με στοχαστικό τρόπο, τα δελτία ειδήσεων στην τηλεόραση, τον ημερήσιο τύπο και γενικότερα τις καθημερινές συζητήσεις των ανθρώπων. Όλες οι ειδήσεις και οι συζητήσεις είναι περιγραφικού χαρακτήρα. Συνέβη το τάδε γεγονός, συμμετείχαν τόσοι άνθρωποι, συζητήθηκαν αυτά και αυτά, πήραν τις εξής αποφάσεις, κ.λ.π. δεν αναφέρονται σχεδόν ποτέ στο για ποιους λόγους οι άνθρωποι συμπεριφέρονται με τον α ή τον β τρόπο, τι είναι αυτό που κατευθύνει τις εξωτερικές τους δραστηριότητες, τι κρύβεται πίσω από την σκηνή. Γιατί; Μα γιατί τότε θα αρχίσουν να μιλούν για τους χαρακτήρες, να κάνουν χαρακτηρισμούς, τους οποίους αποφεύγουν συστηματικά. Γιατί τότε θα υπεισέλθει ο παράγοντας της Ψυχής και πολύ θα χαρακτηριστούν ως … ασυνείδητοι, θα θιχθεί η προσωπικότητά τους, στην οποία στηρίζεται όλη τους η ύπαρξη, … θα αρχίσουν οι μηνύσεις, …, γιατί τα δικαστήρια δικάζουν σύμφωνα με προσωπικούς κανόνες, αφού οι νόμοι θεσπίζονται από προσωπικούς ανθρώπους και όχι από ανθρώπους που λειτουργούν και εκφράζονται ως αθάνατες Ψυχές.
Πίσω όμως από την σκηνή, την Γνώση, την Σκέψη, την Θέαση, το Εγώ, την Αγάπη, την Ψυχή και την Συνείδηση βρίσκεται αντίστοιχα ο Γνώστης, ο Στοχαστής, ο Θεατής, η Ενάδα (Μονάδα), η Θέληση, το Πνεύμα, η Ζωή, έννοιες και σημασίες τις οποίες όλοι οι αληθινοί αναζητητές των πνευματικών πραγματικοτήτων, έχουν ως μελλοντικό στόχο βιωματικής εμπειρίας.
Κώστας Ταμπάκης, @hotmail.com
