ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΠΛΑΝΗΣ, ΚΤΛ.
Ιούνιος 2007
Στην εσωτερική φιλοσοφία αναφέρονται πάρα πολλά σχετικά με την έννοια των λέξεων. Εμείς οι άνθρωποι σ' αυτό τον αντικειμενικό κόσμο που ζούμε χρησιμοποιούμε τις περισσότερες φορές τις λέξεις με πολύ διαφορετική προσέγγιση. Αυτό οφείλεται σε διάφορους παράγοντες που έχουν να κάνουν με αυτή την ίδια την συνείδησή μας. Αν ρωτήσετε δέκα διαφορετικούς ανθρώπους να σας πουν πως κατανοούν την αγάπη, θα σας αναφέρουν όλοι διαφορετικά πράγματα γι' αυτήν. Ορισμένων η κατανόηση θα είναι πλησιέστερη και άλλων πολύ διαφορετική. Το ίδιο συμβαίνει και με την λέξη αλήθεια. Οι άνθρωποι έχουν πολύ διαφορετική άποψη γι' αυτήν μεταξύ τους. Για ποιό λόγο συμβαίνει αυτό;
Συμβαίνει γιατί οι άνθρωποι διαφέρουν:
------------------------------------
Οι σπουδαστές της ανθρώπινης φύσης (και τέτοιοι πρέπει να είναι όλοι οι ζηλωτές) θα κάνουν καλά να έχουν υπόψη πως υπάρχουν πρόσκαιρες διαφορές. Οι άνθρωποι διαφέρουν:
α. Στην ακτίνα (που επηρεάζει κατεξοχήν το μαγνητισμό της ζωής). β. Στην προσέγγιση στην αλήθεια, οπότε είτε η αποκρυφιστική είτε η μυστικιστική ατραπός θα έχουν την πιο ισχυρή ελκτική δύναμη. γ. Στην πόλωση που καθορίζει τη συναισθηματική, νοητική ή φυσική πρόθεση μιας ζωής. δ. Στη θέση τους στην εξέλιξη, που οδηγεί στις διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ των ανθρώπων. ε. Στο αστρολογικό ζώδιο που προσδιορίζει τη ροπή οποιασδήποτε ιδιαίτερης ζωής. ζ. Στη φυλή που φέρνει την προσωπικότητα κάτω απ' την ιδιάζουσα φυλετική σκεπτομορφή.
(Από το βιβλίο "Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας".)
------------------------------------
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε πρώτα απ' όλα όλοι μας είναι ότι είμαστε πολύ διαφορετικοί ως άνθρωποι γι' αυτό δυσκολευόμαστε να συνεννοηθούμε!!!
Στα λεξικά επίσης το νόημα των λέξεων διαφοροποιείται τόσο πολύ και είναι τόσο πολύ ατελές που η έννοια λέξεων με υποκειμενικό και ιδεολογικό υπόβαθρο να υστερεί σε σημαντικό βαθμό. Έτσι οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν όταν μάλιστα χρησιμοποιούν στο λεξιλόγιό τους λέξεις που δεν είναι συγκεκριμένες αλλά θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε αφηρημένες. Όταν χρησιμοποιούμε λέξεις όπως η αγάπη, πραγματικότητα, αλήθεια, ψυχή, ελευθερία, ιδιότητα, καλό, κακό, αρνητικό, θετικό, ζωή, πνεύμα, θέληση, κίνηση, ενέργεια, δύναμη, χωριστικότητα, ενότητα, αβλάβεια, … ο καθένας μας τις χρησιμοποιεί με παραπλήσια ή με πολύ διαφορετική εννοιολογική προσέγγιση.
Υπάρχει επίσης η εξωτερική συνηθισμένη χρήση των λέξεων αλλά όσοι μελετούν βιβλία εσωτερισμού αρκετά γρήγορα κατανοούν ότι αυτές οι ίδιες οι λέξεις έχουν και ένα εντελώς διαφορετικό και βαθύτερο εσωτερικό νόημα όταν προσεγγίζονται από εσωτερική - αποκρυφιστική σκοπιά.
Έτσι όπως η λέξη αγάπη σημαίνει κάτι εξωτερικό για έναν καθημερινό μη προβληματισμένο συνάνθρωπό μας, έτσι η ίδια λέξη σημαίνει πολύ διαφορετικά πράγματα για ένα μελετητή του εσωτερισμού και φυσικά ακόμη περισσότερο για ένα Διδάσκαλο της Σοφίας και ανώτερο μυημένο.
Το ίδιο συμβαίνει και με την λέξη αλήθεια.
Οι συνηθισμένοι καθημερινοί άνθρωποι την κατανοούν ως οτιδήποτε αντιλαμβάνονται με τις πέντε φυσικές τους αισθήσεις. Τα διάφορα αντικείμενα του περιβάλλοντος τους όπως τα σπίτια, ζώα, βουνά, λουλούδια, ποτάμια, …είναι πέρα για πέρα αληθινά γι' αυτούς και με τίποτε δεν σκέφτονται ότι όλα αυτά μπορεί να είναι … συγχρόνως ηλεκτρόνια και πρωτόνια , … κβάντα ενέργειας και ίσως είναι και ψευδαίσθηση, … … Έτσι προκύπτει η φυσική αντικειμενική πραγματικότητα. Γι' αυτό στα δικαστήρια ζητούν συνήθως αντικειμενικά υλικά στοιχεία για να αποδείξουν κάποιο αδίκημα ως αληθινό. …
Τώρα όταν εμπλέκεται ο συναισθηματικός παράγων αυτόματα εισέρχεται η λεγόμενη υποκειμενικότητα γιατί κάθε άνθρωπος εισπράττει τα διάφορα συναισθήματα με διαφορετικό τρόπο. Έτσι ένα όμορφο τοπίο σε κάποιον μπορεί να του δημιουργήσει χαρά, κάποιο άλλο να τον αφήσει αδιάφορο και ορισμένες φορές ένας άλλος να λυπηθεί γιατί του θυμίζει μία δυσάρεστη στιγμή από το παρελθόν.
Ένα κλασικό μουσικό κομμάτι μπορεί κάποιον να του δημιουργήσει συναισθηματική εφορία και κάποιον άλλο δυσφορία. …
Η αντικειμενική αλήθεια βλέπουμε εδώ στον κόσμο των συναισθημάτων ότι αρχίζει να κλονίζεται, … αφού όλοι την εισπράττουμε με διαφοροποιημένο τρόπο.
Λέγεται στον εσωτερισμό ότι ο κόσμος των επιθυμιών και των συναισθημάτων μας είναι υπεύθυνος για την εγωκεντρικότητά μας. Συμβαίνει αυτό γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη έχουν συναισθηματική πόλωση και συνεπώς συμπεριφέρνονται συνεχώς εγωκεντρικά στην ζωή τους. Από την σκοπιά του εσωτερισμού λέγεται επίσης ότι όλοι αυτοί οι συνάνθρωποί μας βρίσκονται σε αυταπάτη αν όχι συνεχώς, αλλά για αρκετό χρονικό διάστημα της ζωής τους. Παρ' όλα αυτά συμφωνούμε ότι άλλος περισσότερο και άλλος λιγότερο βιώνει τα συναισθήματα στην καθημερινή του ζωή, αν και με διαφορετικό τρόπο. Δηλαδή όλοι μας λίγο πολύ έχουμε διάφορες επιθυμίες κατώτερου ή ανώτερου είδους οι οποίες είναι υπεύθυνες για τα διάφορα συναισθήματά μας. Ορισμένοι εξελιγμένοι μάλιστα συνάνθρωποί μας σπανιότερα έχουν φτάσει στο σημείο που ελέγχουν τα συναισθήματά τους σε σημαντικό βαθμό και ελάχιστα επηρεάζονται απ' αυτά.
Φτάσαμε τώρα στο σημείο να μιλήσουμε για τον νου, τον κύριο εκπρόσωπο της πλάνης.
Γιατί όμως ο νους θεωρείται από τον αποκρυφισμό φονέας του πραγματικού;
Ο νους διαφοροποιείται σύμφωνα με την εσωτερική φιλοσοφία σε τρεις καταστάσεις κυρίως. Στον συγκεκριμένο νου που είναι συνδεδεμένος με την προσωπικότητά μας και έχει υλιστική υπόσταση, στον υιό του νου και στον αφηρημένο νου που είναι συνδεδεμένος και τμήμα του Ανώτερου Εαυτού. Όταν λειτουργούμε προσωπικά για να συνεννοηθούμε κάνουμε χρήση συνήθως της συγκεκριμένης διάνοιάς μας ή του κτώτερου νου (που όπως είπαμε είναι συνδεδεμένος με την προσωπικότητά μας. Η χρήση αυτού του νου συνδέεται άμεσα με την αντικειμενική εξωτερική υλική πραγματικότητα. Στις ειδήσεις παραδείγματος χάρη γίνεται χρήση κατά κόρον αυτού του νου μέσω της περιγραφής των εξωτερικών γεγονότων στην οποία εμπλέκεται η προσωπικότητά μας. Όταν μιλούμε για πλάνη παίρνοντας σαν δεδομένη κατάσταση μόνο αυτό το τμήμα της συγκεκριμένης κατώτερης διάνοιας είναι γιατί η πόλωσή μας βρίσκεται κυριολεκτικά στην προσωπικότητα και αρνούμαστε να παραδεχτούμε ότι υπάρχουν καταστάσεις οι οποίες δεν είναι τόσο σαφώς υλικά καθορισμένες αλλά εμπλέκεται και ο αφηρημένος νους. Υπάρχουν συνάνθρωποί μας οι οποίοι όχι μόνον δεν μπορούν να κάνουν καθόλου χρήση της αφηρημένης διάνοιας αλλά όταν κάποιος αρχίσει να μιλάει αφηρημένα εκνευρίζονται ή αισθάνονται μεγάλη δυσφορία.
Ο αφηρημένος νους όπως είπαμε είναι συνδεδεμένος με τον ανώτερο νου και ελάχιστοι σχετικά συνάνθρωποί μας κάνουν συνειδητή χρήση του. Στον αφηρημένο νου λέγεται ότι βρίσκονται τα αιτιατά μας σώματα (σε ομάδες) που είναι ο φορέας αυτής της ίδιας της ψυχής μας. Σε αυτό το σημείο αρχίζουν να εμφανίζονται και τα δύσκολα σχετικά με το θέμα της πλάνης!!! Θα πρέπει να είναι κάποιος αρκετά συνειδησιακά εξελιγμένος για να μπορεί να μιλάει με άνεση γι' αυτό το θέμα της αφηρημένης νοημοσύνης και δεν αρκεί να είναι μόνο εξελιγμένος αλλά θα πρέπει να έχει ασχοληθεί με το θέμα για αρκετά χρόνια για να μπορεί να ξέρει τι συμβαίνει μέσα στην καθημερινότητα και να διακρίνει πότε σκέφτεται συγκεκριμένα και πότε λειτουργεί και συμπεριφέρεται αφηρημένα. Πότε συνδέεται με τα κατώτερα τμήματα της προσωπικής πλάνης κα πότε με τα ανώτερα τμήματα της αφηρημένης πλάνης. … Η αμέσως παραπάνω πρόταση είναι αυτή που δημιουργεί την σύγχυση σε όλους του ζηλωτές και μαθητές όσων μελετούν την εσωτερική φιλοσοφία γιατί δεν έχουν ξεκαθαρίσει επαρκώς μέσα τους το τι είναι ο νους και τον βαθμό που είναι συνδεδεμένος αυτός με την πλάνη. Γατί η πλάνη απ' ότι μας λένε διαρκεί μέχρι το στάδιο του μύστη αν και οι πλάνες του μύστη θεωρούνται σημείο επίτευξης για όλους τους σπουδαστές των κανόνων και των αρχών της προαιώνιας σοφίας των πρώτων βαθμών. Αυτά λέει η θεωρία.
Ο νους διέπεται από τον Νόμο των Διαιρέσεων. Είναι αυτός που χωρίζει. Είναι υπεύθυνος για τον χωρισμό και την ποικιλία των μορφών. Γι' αυτό μιλούμε, κάνουμε λόγο για την χωριστικότητα που είναι η κύρια ιδιότητα της προσωπικότητας, γιατί η προσωπικότητα όπως είπαμε κάνει χρήση του κατώτερου υλιστικού νου μόνο. Ο σύγχρονος επιστημονικός κόσμος παραδείγματος χάριν και όσοι είναι μόνον προσωπικοί σε όλη τους την ζωή λειτουργούν κυρίως χωριστικά εκτός από εκείνες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες είναι συνδεδεμένοι με τις ανώτερες καταστάσεις της αφηρημένης διάνοιας η οποία από εσωτερική σκοπιά δεν θεωρείται καθ' αυτή πλάνη αλλά (ίσως) η αιτία της πλάνης. … Χρησιμοποιήθηκε η έννοια αιτία της πλάνης γιατί η διαφοροποίηση των ψυχών μας σε διαφοροποιημένες ομάδες αν και ενωμένες είναι συγχρόνως και διαιρεμένες, … έστω και χρωματικά. Όταν οι ψυχές μας μοιάζουν να λειτουργούν ως το λευκό χρώμα να έχει διαφοροποιηθεί στα επτά κύρια χρώματα και αυτές εντάσσονται σε κάποιο από τα επτά χρώματα που αυτά γίνονται σαράντα εννέα, … τότε αυτή η διαφοροποίηση και διαίρεση είναι η αιτία της αρχής της πλάνης. … Επειδή εμείς ως άνθρωποι ανήκουμε σ' αυτές τις ομάδες Ψυχών - Συνειδήσεων σε διαδικασία εξέλιξης όσο βρισκόμαστε στο ανθρώπινο Βασίλειο, γι' αυτό τίθεται το θέμα της πλάνης προκειμένου να προχωρήσουμε στο επόμενο Βασίλειο του Θεού που είναι το Βασίλειο των απελευθερωμένων Ψυχών από τα δεσμά των επανενσαρκώσεών μας μέσα στους τρεις κόσμους της μορφής. Αυτή η απελευθέρωση επιτυγχάνεται στην τέταρτη μύηση, ένα πολύ υψηλό σημείο εξέλιξης. … Ελάχιστοι το επιτυγχάνουν μέσα στην ανθρωπότητα και λέγεται ότι ένας μύστης είναι το απόσταγμα μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων. … Μετά εμφανίζεται το θέμα της Ανάληψης …το οποίο έχει παραποιηθεί σε μεγάλο βαθμό όπως άλλωστε και κάθε τι σχετικά με τα διάφορα θέματα του εσωτερισμού και φυσικά το θέμα των μυήσεων.
Παρατηρούμε λοιπόν ότι η πλάνη είναι το αποτέλεσμα της δράσης του νοητικού παράγοντα μόνο που αυτό αλλάζει ανάλογα από ποια σκοπιά προσεγγίζουμε το θέμα.
Οι άνθρωποι που είναι επικεντρωμένοι στην προσωπικότητα και προσκολλημένοι στα πολιτικά, θρησκευτικά, επιστημονικά, οικονομικά … δόγματα θεωρούν πλάνη ότι ξεφεύγει από την δική τους στενή και περιορισμένη αντίληψη της πραγματικότητας γιατί ερμηνεύουν τα πάντα από την δική τους κατανόηση νομίζοντας ότι κατέχουν όλη την αλήθεια. Η προσέγγισή τους χρησιμοποιεί κυριολεκτικά τον κατώτερο νου και ορισμένες φορές μπορεί και την αφηρημένη σκέψη αλλά και πάλι είναι παγιδευμένη σε μία από της διαφοροποιήσεις των διαφόρων ομάδων Ψυχών που βρίσκονται σε πορεία αφύπνισης και διεύρυνσης, όπως (ήδη) ειπώθηκε. Όσο περισσότερο ο νους είναι προσκολλημένος στην συγκεκριμένη διάνοια (τα κατώτερα υποπεδία του νου) τόσο περισσότερο θα υπάρχει μία τάση να θεωρεί ως πλάνη και εσφαλμένο κάθε τι που είναι αφηρημένο και δεν είναι χειροπιαστό και υλικό.
Αντιθέτως στον εσωτερισμό θεωρείται ως πλάνη (επειδή αντιστρέφεται η κατάσταση) κάθε τι που είναι συγκεκριμένο και αντικειμενικό. Αυτό συμβαίνει γιατί ο αφηρημένος νους ως τμήμα της πνευματικής τριάδας ή του Ανώτερου Εαυτού κατέχει μία θέση, … αντίθετη από αυτή της προσωπικότητας. Ο αφηρημένος νους στον εσωτερισμό θεωρείται ως ο κύριος απελευθερωτής και αυτός που μεσολαβεί στην ένωση μέσω της ανταχκάρανα της προσωπικότητας και της Ψυχής. … Δηλαδή ενώ ο νους στα αρχικά σταδία της εξέλιξης της συνείδησης (στις πρώιμες ενσαρκώσεις) λειτουργεί χωριστικά ενώ στα τελικά στάδια όταν ο άνθρωπος γίνει μαθητής των κανόνων και των αρχών της προαιώνιας σοφίας (στις τελικές ενσαρκώσεις) λειτουργεί ενωτικά και απελευθερώνει από την πλάνη.
Όταν ο άνθρωπος απελευθερωθεί από του τρεις κόσμους της μορφής σταματά να υφίσταται ο παράγων της πλάνης.
Για τους αληθινούς εσωτεριστές όμως που σκέφτονται πολύ περισσότερο διευρυμένα όλα είναι διαφοροποιημένη δύναμη και ενέργεια. Γι' αυτό άλλωστε τέθηκε και το διάγραμμα των επτά πεδίων του Ηλιακού Συστήματος όπου μπορεί να προσεγγιστεί το θέμα ως μία διαφοροποίηση της ύλης - δύναμης - ενέργειας από το κατώτερο έβδομο πεδίο έως το ανώτερο πρώτο πεδίο του Φυσικού Κοσμικού Πεδίου. Οι αποκρυφιστές εσωτεριστές δεν μιλούν για μάγια - αυταπάτη - πλάνη αλλά για: Την Υλική πραγματικότητα του φυσικού πεδίου. Την Συναισθηματική πραγματικότητα του αστρικού πεδίου. Την Νοητική πραγματικότητα του νοητικού πεδίου. Την Βουδική πραγματικότητα του ενορατικού πεδίου προέλευσης των ιδεών και της αληθινής αγάπης. Της άμεσης ενορατικής λογικής όπως αλλιώς ονομάζεται. Την Ατμική πραγματικότητα του πεδίου των αρχετύπων και της πνευματικής θέλησης. Του Μοναδικού πεδίου από όπου προέρχονται οι ανθρώπινες μονάδες …
Σε όλα αυτά τα πεδία υπάρχουν εκατομμύρια οντότητες για τις οποίες αρχίζουν να μαθαίνουν οι μαθητές του αποκρυφισμού ενώ κάποιοι προχωρημένοι (μυημένοι) αρχίζουν να έρχονται σε συνειδητή επαφή και σχέση μαζί τους και φυσικά τότε αυτό το θέμα της αυταπάτης - πλάνης σταματά να τους απασχολεί τόσο πολύ … παρά υφίσταται στη συνείδησή τους ως αποτέλεσμα εμπλοκής με κατώτερου επιπέδου οντότητες και δυνάμεις και δέσμευσης με καρμικές δραστηριότητες που σκλαβώνουν σε δραστηριότητες κατώτερων κόσμων και που δεν τους αφήνουν να ελευθερωθούν στην δράση με οντότητες και ενέργειες των ανώτερων κόσμων. …
Κώστας Ταμπάκης, @hotmail.com
