Παγκόσμια Καλή Θέληση - Δελτίο 3 - 2005

Ο.Η.Ε: Η ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΟΡΑΜΑΤΟΣ

Έχει λεχθεί ότι το ανθρώπινο είδος διακατέχεται από ένα είδος "έξεως κρίσεων", και όντως από τα βάθη της ιστορίας αυτή η τάση μοιάζει να είναι βαθιά χαραγμένη στη συνείδηση της ανθρωπότητας. Η ιστορία της ανθρώπινης εξέλιξης προχωρά σύμφωνα με μια "αρχή διαμάχης", που επιφέρει διαρκώς σημεία κρίσης, από τα οποία εκπηγάζουν νέα οράματα, μέσω  των οποίων επέρχεται η ανάπτυξη, ως επακόλουθο. Αυτή τη διαδικασία τη βλέπουμε να λειτουργεί σε επίπεδο ατόμων, οργανισμών, θρησκειών και εθνών. Τα διακριτικά της γνωρίσματα μένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στην πολυτάραχη ιστορία των Ηνωμένων Εθνών και είναι σήμερα δραστήρια όσο ποτέ πριν.

Κρίση σημαίνει "διαχωρίζω, αποφασίζω ή κρίνω" και έχει το νόημα ότι είμαι ικανός "να διακρίνω". Γι αυτό οι πνευματικές κρίσεις συνιστούν μείζονες δοκιμασίες της διάκρισης, και καταλήγουν  είτε σε διεύρυνση του οράματος είτε σε μεγαλύτερη χωριστικότητα και απομόνωση. Αυτή τη δυναμικότητα και δυνατότητα μετασχηματισμού είναι σύμφυτη με την έξη μας για τις κρίσεις. Η κρίση της παγκόσμιας σύγκρουσης από την οποία γεννήθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη, έδωσε σάρκα και οστά στο εκπληκτικό όραμα του Καταστατικού Χάρτη και της Παγκόσμιας Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Όπως εκθέτουμε πιο κάτω, στο άρθρο με τίτλο Από τον Πραγματισμό στο Όραμα, μολονότι κατά την εποχή της ίδρυσης των Η.Ε. χρειάστηκε να γίνουν συμβιβασμοί απέναντι στις παγκόσμιες δυνάμεις, αυτό το ευρύ όραμα της παγκόσμιας αδελφότητας των εθνών, καθόρισε έκτοτε τον στόχο, προς την κατάκτηση του οποίου βαδίζει η ανθρωπότητα. Το ότι βεβαίως σημειώθηκαν λοξοδρομήσεις στην πορεία δεν μας προκαλεί έκπληξη, αν προσμετρήσουμε το μεγαλείο και τον ιδεαλισμό του αρχικού οράματος. Ομως η αισθητή αποτυχία των Η.Ε. να σταθούν στο ύψος των αρχών τους, έφερε ως αποτέλεσμα τις τωρινές πρωτοβουλίες για μεταρρύθμιση.

Με τη δημοσίευση της έκθεσης του με θέμα: Με Περισσότερη Ελευθερία: Προς την Ανάπτυξη, την  Ασφάλεια και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα για Όλους, ο Kofi Annan   υποβάλει προτάσεις για ένα εποικοδομητικό προχώρημα, και τώρα όλα τα κράτη μέλη έχουν ενώπιον τους μια μείζονα δοκιμασία της ικανότητας τους για διάκριση. Πιο καθαρά από ποτέ τα έθνη καλούνται να επιλέξουν μεταξύ της οδού της αυτοθυσίας, προς όφελος του γενικού καλού, και μεταξύ της οδού των εγωιστικών εθνικών συμφερόντων, που αναπόφευκτα καταλήγει στον διαχωρισμό, την εχθρότητα και σε περαιτέρω σύγκρουση. Ηδη σημειώνεται μια φρενήρης κούρσα διαβουλεύσεων για την εξασφάλιση θέσης μεταξύ των τακτικών Μελών στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αλλά και πληθώρα εναλλακτικών προτάσεων για μεταρρυθμίσεις, από διάφορες πηγές. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις κυνικές παρατηρήσεις και τις ευθύνες που προσάπτονται στο ίδιο το σώμα των Η.Ε. για τις αισθητές αποτυχίες τους, θα μπορούσαν ενδεχομένως να επισκιάσουν το ευρύτερο όραμα, που εμπεριέχεται στο έγγραφο του Γενικού Γραμματέα.

Αληθεύει ότι η επέκταση της γραφειοκρατίας στους κόλπους των Η.Ε. δημιούργησε εσωτερικά προβλήματα, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται αποτυχίες του διοικητικού συστήματος, διαφθορά και σκάνδαλα, καθώς επίσης το φτιασίδωμα εγκληματικών και καταπιεστικών καθεστώτων που καταλαμβάνουν θέσεις κριτών στα έδρανα  της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αυτά και άλλα προβλήματα είναι προφανές ότι χρήζουν εξέτασης, και απαιτείται όλα τα κράτη μέλη να αναλάβουν τις ευθύνες τους για την συλλογική τους απώλεια του οράματος, που επέτρεψε να ακμάσουν τέτοιου είδους μολυσματικές καταστάσεις. Χρειάζεται επίσης να γίνει βαθύτερα κατανοητό ότι τα   Η.Ε. υπάρχουν ως ένα μέσον να πλησιάσουν τα έθνη προς εξυπηρέτηση και ενδυνάμωση του συνόλου, με βάση το αμοιβαίο όφελος μάλλον, παρά την εξυπηρέτηση των δικών τους, και αποκλειστικά εθνικών, βλέψεων.

Οπωσδήποτε το ιδρυτικό όραμα των Ηνωμένων Εθνών δεν θα ήταν ποτέ δυνατό να υλοποιηθεί μέσα σε μια νύχτα. Όμως μέσα από τους κύκλους σύγκρουσης, κρίσης και ανανέωσης του οράματος, το παγκόσμιο σώμα σημείωσε, και συνεχίζει να σημειώνει, ξεκάθαρη πρόοδο προς την κατεύθυνση της κοινωνίας των εθνών του οράματος. Τα Η.Ε. έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αναχαίτιση της ακραίας πείνας, της ένδειας και της ασθένειας, συμπεριλαμβανομένης της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, αλλά και στην προώθηση της ειρήνης, της εκπαίδευσης και των δικαιωμάτων για όλους. Πλην όμως έχει ωριμάσει πλέον ο καιρός για παραπέρα ξεδίπλωμα του αρχικού οράματος, που με τόση διαύγεια παρουσιάζεται στην έκθεση του Γενικού Γραμματέα. Μέσα από τις προτάσεις προβάλλει επιτακτική η ανάγκη επαναπροσδιορισμού της απόφασης για εφαρμογή των Στόχων Ανάπτυξης της Χιλιετίας, και πάνω σε αυτό θα δοκιμαστούν πολλά έθνη, τα οποία  αποφεύγουν μέχρι σήμερα να τηρήσουν τους όρους των προτάσεων που συμφωνήθηκαν στη Διάσκεψη της Χιλιετίας το 2000.

Ευτυχώς σήμερα η επιρροή που ασκεί η κοινωνία των πολιτών αυξάνει με ραγδαίους ρυθμούς, με αποτέλεσμα η κοινή γνώμη να πιέζει τις κυβερνήσεις του κόσμου να υιοθετήσουν το όραμα της καλής θέλησης. Αυτό ρίχνει φως στα επίμαχα θέματα και τα ξεκαθαρίζει, ενώ οι πνευματικές αρχές αποσπώνται και διαχωρίζονται από την στενή, και αποκλειστικά εθνική, οπτική. Η φιλεύσπλαχνη, φιλάνθρωπη καλή θέληση που εκφράζεται σε ολόκληρο τον κόσμο, έρχεται ως απόρροια της αυθόρμητης αναζήτησης των μαζών για πνευματικό νόημα μέσα στην τρέχουσα κατάσταση των παγκόσμιων υποθέσεων. Σημειώνεται μια στροφή, από την αντίληψη πως η πνευματικότητα είναι ένα μέσο για την ατομική σωτηρία και φώτιση, προς την αναγνώριση πως η πνευματικότητα εμπεριέχει την καλλιέργεια ενός πνεύματος καλής θέλησης και ορθών σχέσεων, τόσο μεταξύ μας, όσο και με το περιβάλλον. Αποτελέσματα τούτου είναι ότι πολλοί άνθρωποι πλέον στρέφονται στο διαλογισμό, ως  μια πράξη υπηρεσίας.

Έχοντας αυτά κατά νου, η Παγκόσμια Καλή Θέληση δρομολόγησε την πρωτοβουλία του  Κύκλου των Συνδιασκέψεων, χρησιμοποιώντας τη δύναμη του εσωτερικού οράματος για την διαύγαση της ατμόσφαιρας, μέσα στην οποία διεξάγονται τα παγκόσμια συνέδρια και διασκέψεις. Αυτή την εποχή η πρωτοβουλια μας επικεντρώνεται στο θέμα της μεταρρύθμισης των Η.Ε. Η ενέργεια της θέλησης - για - το - καλό κατευθύνεται, μέσω του οραματισμού, προς στα διάφορα   συνέδρια και συσκέψεις που διενεργούνται εν όψει της συζήτησης, κατά τη Γενική Συνέλευση του Σεπτεμβρίου. Η εργασία αυτή αποσκοπεί στο να ενδυναμώσει τις  υποκείμενες πνευματικές αρχές  που διακυβεύονται, ώστε να μετατραπεί η τρέχουσα κρίση των Η.Ε. σε κομβικό σημείο, από όπου μπορεί να ξεκινήσει μια καινούργια πορεία προς την ολοκλήρωση. Μπορούμε όλοι να   συμβάλλουμε σε αυτή την εργασία, ούτως ώστε να εκπληρωθεί το άρθρο στο Προοίμιο του Καταστατικού Χάρτη των Η.Ε., που αναφέρεται στην "προώθηση  της κοινωνικής προόδου και στην καλύτερη εκτίμηση της ζωής, μέσα σε μεγαλύτερη ελευθερία." (Για περισσότερες πληροφορίες για τον Κύκλο των Διασκέψεων επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.lucistrust.org/cycle/cycl.shtml, ή απευθυνθείτε στην Παγκόσμια Καλή Θέληση για υλικό στην ελληνική γλώσσα).

Η ελευθερία συμβαδίζει με την ευθύνη, γιατί κανένας δεν είναι πραγματικά ελεύθερος, όσο υπάρχουν σκλαβωμένες ανθρώπινες υπάρξεις, που αποστερούνται ακόμη και τα βασικά χρειώδη της ζωής.  Είναι επιτακτικό λοιπόν, όσο τα έθνη του κόσμου θα εξετάζουν και θα συζητούν  τις μεταρρυθμίσεις των Η.Ε., μέσα σε ένα πνεύμα πραγματισμού και διαλλακτικότητας, να διατηρείται το ιδρυτικό όραμα των Ηνωμένων Εθνών ζωντανό στα μάτια της ανθρωπότητας. Με τον τρόπο αυτό η τρέχουσα κρίση οράματος μετατρέπεται σε έρευνα τρόπων ενδυνάμωσης του σκοπού, της αγνότητας και του κινήτρου που εκπηγάζουν από τα αποθέματα της καρδιάς και ρίχνουν το φως της σοφίας μέσα στο πεδίο  της γνώσης. Έτσι,  μέσω μιας τέτοιας διαδικασίας, ο κόσμος εμπλουτίζεται.

ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ .... το κλειδί για φωτισμένη διεθνή συνεργασία

ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΜΟ ΣΤΟ ΟΡΑΜΑ

Μια γοργή ματιά πάνω στο υλικό που καταχωρείται στο διαδίκτυο σχετικά με τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, αρκεί  για να αποκαλυφθεί το μέγεθος της διάστασης απόψεων που χωρίζει τους υποστηρικτές και τους επικριτές του διεθνούς σώματος του οργανισμού. Ο Γενικός Γραμματέας προφανώς είχε σαφή αντίληψη αυτών των εντάσεων, όταν εργαζόταν για τη διατύπωση των μεταρρυθμίσεων που προορισμό έχουν να οδηγήσουν τον  Οργανισμό στον 21^ο Αιώνα.

Υπάρχει βαθιά αμφισβήτηση απέναντι στα κίνητρα των Η.Ε. και η δράση τους αποδοκιμάζεται έντονα. Ισόρροπα όμως, υπάρχει και η ενίσχυση εκ μέρους εκείνων που υποστηρίζουν την ύπαρξή  των Η.Ε. και τάσσονται υπέρ της διεύρυνσης του πεδίου δράσης και των αρμοδιοτήτων τους. Η έλλειψη εμπιστοσύνης φαίνεται να απορρέει από την πεποίθηση ότι τα Η.Ε. επιδιώκουν να αναμειγνύονται στη δικαιοδοσία της εξουσίας των εθνικών κυβερνήσεων, και ότι μέσα στις προθέσεις τους βρίσκεται η επιβολή κάποιας μορφής ομογενοποίησης, μιας παγκόσμιας κυβέρνησης. Οπότε η αντίθεση απέναντι στην ίδια την ιδέα της ύπαρξης ενός φορέα όπως τα Ηνωμένα Εθνη, βασίζεται σε αντιλήψεις αγώνα για εξουσία, για εθνική αναγνώριση και ανεξαρτησία. Στον αντίποδα αυτής της οπτικής βρίσκονται εκείνοι που τρέφουν υπέρμετρα ανεδαφικές προσδοκίες, νομίζοντας ότι  τα Η.Ε. είναι σε θέση και ότι έχουν την υποχρέωση να επιλύουν εν γένει όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Φαίνεται λοιπόν, πως παράλληλα με τις προτεινόμενες από τον Γενικό Γραμματέα μεταρρυθμίσεις, που θα συζητηθούν   στη Γενική Συνέλευση το Σεπτέμβριο, απαιτείται επιπλέον και συντονισμένη προσπάθεια για ευρύτατη και εκ νέου ενημέρωση των λαών του κόσμου και των ηγετών τους, σχετικά με την προέλευση και τους σκοπούς των Ηνωμένων Εθνών. Με αυτό τον τρόπο είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν διάφοροι ανυπόστατοι φόβοι σχετικά με τα κίνητρα των Η.Ε., αλλά και εξίσου ανυπόστατες προσδοκίες ως προς τη δυνατότητα εξυπηρέτησης κάθε μας ανάγκης. Οι περισσότεροι άνθρωποι, μεταξύ αυτών και πολλοί αντιπρόσωποι των Η.Ε.,   έχουν  ελλιπή γνώση ή ακόμη και στρεβλή εικόνα περί των βασικών στοιχείων που διαμόρφωσαν τη δομή του οργανισμού στον Αγιο Φραγκίσκο, και αυτή η άγνοια δυσκολεύει σήμερα κάθε γνήσια και ρεαλιστική απόπειρα μεταρρύθμισης των Η.Ε.

Η γέννηση των Η. Ε. δεν καθορίστηκε τόσο από ένα πνεύμα φιλίας και καλής θέλησης, όσο από την ανάγκη να διευθετηθούν, ύστερα από μια μεγάλη και σκληρή σύγκρουση, χρόνιες προστριβές και διενέξεις, που αφορούσαν συνοριακές ανακατατάξεις. Κάθε   εθνική αντιπροσωπεία μετέφερε δια της παρουσίας της το φορτίο των δικών της ιστορικών αποσκευών και χρειάστηκαν σκληρές διαπραγματεύσεις προκειμένου σε αυτή την ανομοιογενή ομάδα να επιτευχθεί κάποιο μέτρο ομοφωνίας. Η κυανοτυπία (το πρωτόλειο)  για τα Η.Ε. βασίστηκε στην πραγματικότητα της εποχής και ποτέ δεν υπήρξε αφέλεια σχετικά με την άσκηση δύναμης επιρροής εκ μέρους ορισμένων εθνών πάνω στη λειτουργία τους. Αυτή η ρεαλιστική προσέγγιση  εκφράζεται πολύ χαρακτηριστικά με την συγκρότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας, του οποίου τα πέντε μόνιμα μέλη έχουν το δικαίωμα της αρνησικυρίας (βέτο), Εδώ βρίσκεται ίσως το πιο αμφιλεγόμενο θέμα για όσους διέπονται από πιο ιδεαλιστικές απόψεις περί του ότι δηλαδή ένα διεθνές σώμα θα έπρεπε να διαπνέεται από πνεύμα συνεργασίας και να προσβλέπει στο γενικό καλό. Και ίσως μεν αυτό γίνει κάποτε στο μέλλον πραγματικότητα,  πλην όμως το 1945 μια παραχώρηση τέτοιου είδους προς τις μεγάλες δυνάμεις ήταν ουσιώδης και αναπόφευκτη, αν ήταν να υπάρξει έστω και υποτυπωδώς κάποιος βαθμός συνεργασίας και συμμετοχής. Χωρίς έστω και εκείνου του είδους την συμμετοχή, σε λαθεμένη και εγωιστική βάση,  τα Η.Ε. δεν θα μπορούσαν να έχουν επιβιώσει, πόσο μάλλον αναπτυχθεί. Σήμερα βρισκόμαστε εν όψει μιας παρόμοιας κατάστασης.

Η μεγαλύτερη ίσως παρεξήγηση σχετικά με τα Η.Ε. ανάγεται στην περιοχή της ικανότητας τους για δράση. Δεν διαθέτουν εξουσία να επιβάλουν   τις αποφάσεις τους  πέρα και πάνω από την εξουσία  και τη βούληση που έχουν τα μέλη του να τις επιβάλουν. Το Συμβούλιο Ασφαλείας μπορεί να απευθύνει μόνο συστάσεις στην παγκόσμια κοινότητα. Η υποχρεωτική αποδοχή των αποφάσεων του οργανισμού εκ μέρους όλων των εθνών μελών, περικόπτει τα κυριαρχικά τους δικαιώματα κατά τρόπο που δεν θα ανεχόταν καμιά χώρα. Και ενώ οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας απαιτούν τη συγκατάθεση όλων των κρατών   μελών, το ίδιο το Συμβούλιο δεν διαθέτει δικά του όργανα εφαρμογής της θέλησής του  (όπως φάνηκε καθαρά στην πληθώρα των αποφάσεών του για τα όπλα στο  Ιράκ). Αφ ενός μεν τα έθνη υπογράφουν Συμβάσεις, που ενδεχομένως σκοπεύουν όντως να εφαρμόσουν, τις οποίες όμως, μόλις πάψουν να τα εξυπηρετούν τις βάζουν αμέσως στην άκρη, ενώ εφ ετέρου και το Συμβούλιο Ασφαλείας βρίσκεται σε αδυναμία να εμποδίσει από μόνο του εχθροπραξίες που ξεσπούν σε οποιαδήποτε περιοχή του κόσμου. Σε αυτούς τους τομείς τα Η.Ε. πράγματι έχουν φανερά χάσει την  εμπιστοσύνη τόσο των εθνικών κυβερνήσεων όσο και των απλών πολιτών.  Και ενώ πολλοί αναγνωρίζουν και μάλιστα υποστηρίζουν όλο το καλό έργο που γίνεται από τα Η.Ε., όλο αυτό παραβλέπεται όποτε βρίσκεται σε κίνδυνο η εθνική ή ατομική τους ελευθερία και ασφάλεια, άμα δεν είναι αμέσως πρόσφορη να φθάσει η διεθνής ανταπόκριση.

Φυσικά η πραγματική ευθύνη βαραίνει τις εθνικές κυβερνήσεις των μελών των Η.Ε., πλην όμως εύκολα ρίχνουν το φταίξιμο και τις ευθύνες στα Η.Ε., αν οι λαοί δεν είναι σωστά ενημερωμένοι για τη λειτουργία του οργανισμού και τους περιορισμούς που έχει. Αυτοί καθαυτοί οι περιορισμοί έχουν τεθεί, διότι οι λαοί εκτιμούν και  αισθάνονται ότι πρέπει να προστατεύσουν την ελευθερία τους, τον πολιτισμό και την εθνικότητα από ένα όραμα για  Ένα Κόσμο και Μία Ανθρωπότητα, καθώς το αντιλαμβάνονται με στρεβλό τρόπο. Ενώ όμως τα Η.Ε. αποτελούσαν ανέκαθεν μια Αγορά εθνικών κυβερνήσεων, η αληθινή αποτελεσματικότητα και η εξουσία τους πρέπει να εκπορεύεται από την υποστήριξη των  πολιτών που εκπροσωπούνται από τους εθνικούς αντιπροσώπους. Ακριβώς σε πάνω σε αυτό το στοιχειώδες επίπεδο πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας, ούτως ώστε να εμπνευστεί η καρδιά και ο νους ανδρών και γυναικών από το ενδεχόμενο ενός αληθινά παγκόσμιου οργανισμού που θα εργάζεται για το κοινό καλό, χωρίς φόβο και μεροληψία.

Αν πραγματικά αληθεύει ότι η υποστήριξη προς τα Η.Ε. είναι «γενικόλογη και χλιαρή», τότε η ανάπτυξη μιας εκστρατείας ενημέρωσης θα αποδειχτεί  ζωτικής σημασίας, προκειμένου να μπορέσουν τα Η.Ε. να εκπληρώσουν το ρόλο τους ως φορέας που διαπνέεται από όραμα για το μέλλον μας,, επί τη βάσει της εξουσίας των πνευματικών αρχών. Ο ρόλος των Η.Ε. είναι να καθοδηγούν με το παράδειγμα και να θέτουν τις ηθικές προδιαγραφές για σωστή διακυβέρνηση και ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Δεν μπορούν όμως σε καμιά περίπτωση να είναι τα πάντα και για τους πάντες. Ο Γενικός Γραμματέας δικαίως υποστήριξε,  πως η μεταρρύθμιση πρέπει  να βασιστεί σε μια νέα συναίνεση μεταξύ των κυβερνήσεων σχετικά με το τι μπορούν τα Η.Ε. να κάνουν καλύτερα, τι θα έπρεπε να κάνουν με τους  άλλους και τι θα έπρεπε να αφήσουν στους άλλους να κάνουν. Σε αυτά τα πλαίσια οι προτεινόμενες από τον Kofi Annan  μεταρρυθμίσεις επιδιώκουν να μεταστρέψουν την φιλοσοφία των Η.Ε., από μια προπολεμική και ψυχροπολεμική νοοτροπία προς έναν  οργανισμό που προασπίζεται τις ορθές σωστές ανθρώπινες σχέσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα εκφράζονται μέσω κάθε έθνους που ακολουθεί την δική του πολιτιστική ταυτότητα και αναλαμβάνει την ευθύνη να ενσωματώσει αυτή την ταυτότητα μέσα στην πραγματικότητα της Μίας Ανθρωπότητας.

Για να αναφερθούμε και πάλι στα λόγια του Γενικού Γραμματέα Από μια πραγματιστική αφετηρία θα μπορούσε να αναδυθεί ένα όραμα αλλαγής  στην κατεύθυνση του κόσμου μας.

Σχόλιο της Παγκόσμιας Καλής Θέλησης: Τα Ηνωμένα Έθνη: Η Πρόκληση της Ανθρωπότητας. Καθώς πλησιάζουμε τη εξηκοστή επέτειο των Ηνωμένων Εθνών, αξίζει να αναλογιστούμε τη ζωτικής σημασίας ανάγκη να υπάρχει αυτό το παγκόσμιο φόρουμ/αγορά. Ξεπρόβαλε μέσα από τις στάχτες των Παγκοσμίων Πολέμων, ως ένας οικουμενικός τόπος συνάντησης, που καλεί στο συμμερισμό της ευθύνης για την κατάσταση του κόσμου. Εμπνέεται από την ψυχή της ανθρωπότητας για να εκφράσει παγκόσμια υπηρεσία σε μια τεράστια ποικιλία δημιουργικών εγχειρημάτων. Και είναι τόπος όπου η ενέργεια της καλής θέλησης μπορεί να συστήσει ορθές σχέσεις, που οδηγούν στην εμφάνιση της αληθινής ειρήνης. Το όλο σύστημα των Η.Ε διαθέτει τη δυναμική να ενεργεί πληρέστερα ως όργανο διανομής της δύναμης και του πλούτου των πλουσιότερων εθνών, προς τα έθνη όπου η ποιότητα της ζωής απαιτείται να βελτιωθεί. Σε μας επαφίεται, "Εμάς, τους λαούς", να υποστηρίξουμε τα Η.Ε να εξελιχθούν προς αυτό το υψηλό πεπρωμένο.

Για τεύχη του εντύπου Τα Ηνωμένα Έθνη: Η Πρόκληση της Ανθρωπότητας, παρακαλούμε συμπληρώστε το σχετικό έντυπο.

ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΧΙΛΙΕΤΙΑ:

ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ, ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ

"Όπως διασαφηνίζει ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών, τα Ηνωμένα Έθνη σκοπό είχαν να θεσπίσουν νέες αρχές στις διεθνείς σχέσεις, επιφέροντας μια ποιοτική διαφορά στον τρόπο που διεξάγονται καθημερινά."¹

Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Kofi Annan 

Όσο η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης επιταχύνεται, τόσο τα Ηνωμένα Έθνη  έρχονται στο επίκεντρο των παγκόσμιων γεγονότων. Υπάρχουν πολλές ισχυρές δυνάμεις που μετασχηματίζουν τον κόσμο σήμερα. Οι οικονομικές δυνάμεις επαναπροσδιορίζουν τις σχέσεις των εθνών. Η κοινωνία των πολιτών γίνεται περισσότερο μορφωμένη και πιο ικανή να προκαλεί αλλαγές. Σαν αποτέλεσμα ο άνθρωπος ως παράγων αρχίζει να γίνεται όλο και μεγαλύτερη δύναμη μέσα στα Ηνωμένα Έθνη. Παρότι πολλά είναι τα προγράμματα που έχουν δρομολογηθεί και υλοποιηθεί από τα Ηνωμένα Έθνη, οι αρχές που ίσως σήμερα προκαλούν περισσότερο τον κόσμο, είναι οι Στόχοι της Χιλιετίας των Ηνωμένων Εθνών, όπως καθορίστηκαν το 2000.

Οι Στόχοι των Η.Ε. για τη Χιλιετία προτείνουν "ένα κόσμο ενωμένο, με κοινές αξίες και αγωνιζόμενο με ανανεωμένη αποφασιστικότητα να επιτύχει ειρήνη και ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί …"². Τα Κράτη Μέλη των Ηνωμένων Εθνών δεσμεύτηκαν ώστε μέχρι το 2015 να εξαφανίσουν την ακραία φτώχεια και την πείνα, μειώνοντας στο μισό το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα? να βελτιώσουν την μητρική υγεία? να αντιμετωπίσουν το ιό HIV/AIDS, την ελονοσία και άλλες ασθένειες? να διασφαλίσουν την περιβαλλοντική αειφορία? και να αναπτύξουν παγκόσμια συνεργασία για την ανάπτυξη, προάγοντας επιπλέον ένα ανοικτό εμπορικό και οικονομικό σύστημα , που να βασίζεται σε κανόνες και να είναι προβλέψιμο.³

Προκλήσεις:

Οι προκλήσεις για την επίτευξη αυτών των στόχων είναι πολλές και περίπλοκες. Μία από τις πιο σημαντικές προκλήσεις είναι να επέλθει ειρήνευση και σταθερότητα εντός και μεταξύ όλων των μαστιζομένων από τον πόλεμο κρατών. Απαιτείται η ανακατάταξη των προτεραιοτήτων και ο επαναπροσδιορισμός της παγκόσμιας οικονομικής δομής - η παγκόσμια αναπτυξιακή βοήθεια πρέπει να υπεδιπλασιαστεί κατά τα επόμενα λίγα χρόνια. Αυτό δεν απαιτεί νέες δεσμεύσεις από τα κράτη δότες, αλλά την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που ήδη έχουν γίνει. "Τον προηγούμενο χρόνο, είδαμε το φάντασμα, της αύξησης και της συστηματικής παραβίασης του διεθνούς νόμου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να σηκώνει το άσχημο κεφάλι του και πάλι στην περιοχή Νταρφούρ του Σουδάν. Μαζικές παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, που περιλαμβάνουν αναγκαστικές εκτοπίσεις, χωρίς δίκη εκτελέσεις και σεξουαλική βία, σε συνδυασμό με τον υποσιτισμό και αποτρέψιμες επιδημίες, εξαιτίας της έλλειψης πρόσβασης σε τροφή, νερό και βασική υγιεινή, έχουν οδηγήσει στο θάνατο δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και στον εκτοπισμό πάνω από ένα εκατομμύριο άλλων, όχι μόνο στο εσωτερικό, αλλά ακόμη και σε γειτονικές χώρες … Ο αριθμός των νέων μολύνσεων με τον ιό HIV/AIDS ήταν υψηλότερος στο τελευταίο ημερολογιακό έτος από ποτέ πριν, προκαλώντας δυσοίωνες προοπτικές για την ανάπτυξη ολόκληρων περιοχών του κόσμου, στις οποίες διαμένουν εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων."⁴ Επιπλέον υπάρχουν και οι προκλήσεις των αλλαγών καθαυτής της γης: - Τσουνάμι, τυφώνες και άλλες φυσικές καταστροφές. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις πολλές προκλήσεις που αντικρίζει ο κόσμος.

Αντιμετώπιση:

Επιπρόσθετα στο έργο των Μη-Κυβερνητικών οργανισμών και της κοινωνίας των πολιτών, μία από τις πιο σημαντικές πρωτοβουλίες για την επίτευξη των Στόχων των Η.Ε. για τη Χιλιετία, είναι το Πόνημα των Η.Ε. για τη Χιλιετία, που διευθύνεται από τον Καθηγητή Jeffrey D. Sachs, Διευθυντή στο Ινστιτούτο της Γης, στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και Ειδικό Σύμβουλο του Kofi Annan πάνω στους Στόχους Ανάπτυξης για τη Χιλιετία. Ο Καθηγητής Sachs απολαμβάνει φήμης διεθνώς για την εργασία του ως οικονομικός σύμβουλος. Ο κύριος όγκος αυτής της ενδελεχούς εργασίας [το Πόνημα για τη Χιλιετία] έχει εκτελεσθεί από 10 θεματικές ομάδες που περιλαμβάνουν περισσότερους από 250 ειδικούς από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων επιστημόνων, επαγγελματιών της ανάπτυξης, κοινοβουλευτικών, δημιουργών, πολιτικής, και αντιπροσώπων από την κοινωνία των πολιτών, τις υπηρεσίες των Η.Ε., τη Διεθνή Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τον ιδιωτικό τομέα. Το Πόνημα των Η.Ε. για τη Χιλιετία δίνει αναφορά κατευθείαν στον Γενικό Γραμματέα των Η.Ε. Kofi Annan και στον Διαχειριστή του Προγράμματος Ανάπτυξης των Η.Ε. Mark Malloch Brown, με την ιδιότητά του ως Προέδρου της Ομάδας για την Ανάπτυξη των H.E."⁵. Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να γίνει μαθητής του Ινστιτούτου της Γης, να πάρει μέρος σε αυτό και σε πολλά άλλα έργα.

Κοινωνικός Αντίκτυπος

Σύμφωνα με την έκθεση της αναφοράς με θέμα Επενδύοντας στην Ανάπτυξη, στα πλαίσια του Πονήματος των Η.Ε. για τη Χιλιετία, " έχει συντελεστεί σημαντική πρόοδος στον κόσμο προς την επίτευξη πολλών από τους Στόχους. Ανάμεσα στο 1990 και το 2002 το μέσο συνολικό εισόδημα αυξήθηκε κατά 22 % περίπου. Ο αριθμός των ανθρώπων που διατελούν υπό ακραία φτώχεια εκτιμάται ότι μειώθηκε κατά 130 εκατομμύρια. Η αναλογία παιδικής θνησιμότητας έπεσε από τους 103 θανάτους ανά 1000 γεννήσεις το χρόνο στους 88. Η προσδοκώμενη διάρκεια ζωής αυξήθηκε από τα 63 χρόνια κοντά στα 65 χρόνια.»⁶.

Σύμφωνα με ένα πολύ λεπτομερές διάγραμμα στη σελίδα 3 της έκθεσης, η κατάσταση των εθνών δείχνει ότι καμία χώρα δεν έχει ακόμη ικανοποιήσει όλους τους στόχους, αλλά είναι ενθαρρυντικό να επισημάνουμε ότι πολλά κράτη μέλη έχουν ικανοποιήσει μερικούς από αυτούς. Για παράδειγμα, ο Στόχος να Εξαφανιστεί η Ακραία Φτώχεια έχει επιτευχθεί στην Ανατολική Ασία, και ήδη βρίσκεται σε τροχιά προς τούτο σε άλλα τμήματα της Ασίας? ο αναλφαβητισμός έχει μειωθεί ισότιμα μεταξύ νέων ανδρών και γυναικών στην Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία, τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική. Στην έκθεση καταχωρούνται πολύ περισσότερες πληροφορίες σε σχέση με την πρόοδο που έχει συντελεστεί.

Όπως επισημαίνει ο Kofi Annan στην αναφορά του το 2004 σχετικά με την Υλοποίηση της Διακήρυξης των Η.Ε. για την Χιλιετία (οι Στόχοι Ανάπτυξης συμπεριλαμβάνονται στη Διακήρυξη της Χιλιετίας), "… η παγκόσμια κοινότητα χρειάζεται ένα αποτελεσματικό πλαίσιο κανόνων που να διέπουν τη συμπεριφορά των Κρατών, τα οποία συνεχίζουν να είναι οι πρωτεύοντες παίκτες στις διεθνείς σχέσεις. Οι κανόνες του διεθνούς δικαίου που έχουν αναπτυχθεί μέχρι τώρα συνιστούν πολύτιμη κληρονομιά από το παρελθόν και   θεμέλιο για τη διεθνή συνεργασία στο παρόν. - Η γνώση, η ικανότητα και η πολιτική βούληση να δράσουμε και η διάθεση ικανών πόρων είναι τα τρία απαραίτητα συστατικά μιας επιτυχούς πορείας για την υλοποίηση της Διακήρυξης της Χιλιετίας"⁷.

Ο κοινωνικός αντίκτυπος που θα έχει για την ανθρωπότητα ο προσδιορισμός και η υλοποίηση των Στόχων της Χιλιετίας των Η.Ε. μπορεί να είναι μεγάλος. Η υλοποίηση αυτών των στόχων είναι ένα βήμα προς την παγκόσμια ολοκλήρωση, προς την ειρήνη και την ασφάλεια, μέσω της εξάλειψης της φτώχειας, και τελικά, προς την απελευθέρωση κάθε ατόμου να επιδιώξει τον δικό του/της δημιουργικό σκοπό στο εξελικτικό ταξίδι του πλανήτη μας.

ΕΠΕΤΕΙΟΙ ΤΟΥ 2005: ΕΣΤΙΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Το 2005 έχουμε την 100^η επέτειο από τη γέννηση του Dag Hammarskjold και την 60^η επέτειο της ίδρυσης των Ηνωμένων Εθνών.  Αυτές οι επέτειοι είναι κάλεσμα για την ενίσχυση των προσπαθειών για την ολόπλευρη καθιέρωση των ορθών ανθρώπινων σχέσεων και την άνευ όρων αποδοχή τους εκ μέρους όλων εκείνων who are ready for the personal challenge to embody and make brotherhood a living ethics. The solidarity generated by the Tsunami relief efforts has demonstrated how much Goodwill is present within mankind to make the achievement of such goals a reality που είναι έτοιμοι να δεχθούν την πρόκληση και να ενσωματώσουν και να καταστήσουν έθος στη ζωή τους την αδελφότητα.  Η αλληλεγγύη που επιδείχθηκε με τις προσπάθειες ανακούφισης μετά το Τσουνάμι απέδειξε πόσο ζωντανή η Καλή Θέληση μεταξύ των ανθρώπων, τόσο που η επίτευξη τέτοιων στόχων να θεωρείται πλέον ρεαλιστική. 

Οι μέρες που περνάμε είναι πυρετώδεις για είναι πλέον στα Ηνωμένα Έθνη, στη Νέα Υόρκη.  Στις συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση των Η.Ε. το πολιτικό προσωπικό και οι αντιπρόσωποι των κρατών και της κοινωνίας των πολιτών διίστανται ανάμεσα στον πολιτικό πραγματισμό (realpolitik) και την σαφή αντίληψη ότι οι συνθήκες διαβίωσης δισεκατομμυρίων ανθρώπων πρέπει να βελτιωθούν χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις.  Οι τωρινές συζητήσεις στο θέμα της μεταρρύθμισης χαρακτηρίζονται από φόβο από τη μια πλευρά και ελπίδα για αλλαγή από την άλλη.   Μια πιο άνετη ατμόσφαιρα γίνεται αισθητή σε τοπικό επίπεδο, σε χώρες  όπου ομάδες των ΗΕ εργάζονται με τον σκοπό της εξυπηρέτησης της τοπικής κοινότητας, κάτι δηλαδή που ενώνει.

Αν και τα τεχνικά στοιχεία της διαδικασίας για τη μεταρρύθμιση τα έχουν αναλάβει ειδικοί, μερικές σκέψεις μπορεί να βοηθήσουν στην κατανόηση της διαδικασίας και το νόημά της, προκειμένου να εστιαστούμε πάνω σε αυτό και να το υποστηρίξουμε.

-Τα Η.Ε. είναι καθρέφτης της ζωής και της δυαδικοτητάς της. Σαν τέτοιος συμβολίζει αφενός μεν ένα κέντρο σκοπού, θέλησης, και ενότητας, παρόν σε κάθε άνθρωπο, και αφ’ ετέρου ένα κέντρο δράσης.  Με άλλα λόγια, πνεύμα και ύλη.  Τα Η.Ε. δεν είναι η λύση για τις παγκόσμιες προκλήσεις, αλλά μάλλον δείκτης των διεξόδων που δυνάμει  προς ένα δυνάμει δίκαιο, βιώσιμο και ειρηνικό κόσμο.

-Τα ΗΕ είναι ένας οργανισμός του οποίου η δράση και η αποτελεσματικότητα διέπονται από το συντονισμό και τις ορθές σχέσεις μεταξύ τεσσάρων κύριων οντοτήτων: α) Των αντιπροσώπων των κρατών, διορισμένων στα διοικητικά σώματα, όπως η Γενική Συνέλευση, το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο και το Συμβούλιο Ασφαλείας, β) των αντιπροσώπων των ΜΚΟ, γ) των ανεξάρτητων ειδικών, και δ) το πολιτικό προσωπικό των ΗΕ.   Με άλλα λόγια η δράση των ΗΕ συνιστά κοινή ευθύνη όλων, και πρέπει να διέπεται από κατανόηση της ενότητας και από προσήλωση σε αυτήν.

-Η τρέχουσα κρίση στο Κέντρο των Η.Ε. και  το  κάλεσμα για ενίσχυση των Αντιπροσωπειών των Η.Ε. στις διάφορες χώρες  δείχνουν πως τα Η.Ε. συνιστούν ενότητα σκοπού και όχι μορφής.  Η αλληλεπίδραση μεταξύ Έδρας των Η.Ε. και των κατά τόπους Επιτροπές αντικαθρεφτίζει την μετάβαση από την ενέργεια της 6^ης στην 7^η ακτίνα, ή από κάθετες δομές σε πλέγμα (όπως ένας αστερισμός), που συμβολίζει την αυξανόμενη ανάδυση πολλών κέντρων φωτός, εξ ου και την πραγμάτωση της αρχής του άρθρου 1 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που γράφει ότι "όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα. Είναι προικισμένοι με λογική και συνείδηση και οφείλουν να συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλο, με πνεύμα αδελφότητας". Αυτό είναι ένα αναγκαίο βήμα προς την κοινή ευθύνη και την ομαδική προσπάθεια.

-  Η προαναφερθείσα αναδιάταξη μεταξύ του Κέντρου των Η.Ε. και των Τοπικών Αντιπροσωπειών πρέπει να συνοδευτεί από μια αναδιάταξη των δυνάμεων ανάμεσα στη Γενική Συνέλευση, το Συμβούλιο Ασφαλείας και το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο,  ώστε να ενισχυθεί περαιτέρω η εκδήλωση της συλλογικής θέλησης και ο συντονισμός της πολιτικής για δράση μέσω της Γενικής Συνέλευσης. Η υπερβολική σημασία και η κεντρική θέση που αποδίδεται στη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας είναι παραπλανητική.  Η εστία της μεταρρύθμισης πρέπει να αποδοθεί στα Η.Ε. σαν σύνολο, άρα και στη δυναμική των σχέσεων των οργάνων τους.

- Η τόνωση μιας πιο δυνατής αίσθησης νομιμότητος στους λαούς και στις μεταξύ τους σχέσεις, αποτελεί θεμελιώδη σκοπό του Καταστατικού Χάρτη των Η.Ε. και συνεπώς καθοδηγητική αρχή για τη διαδικασία της μεταρρύθμισης. Ο νόμος, όπως τον θέτει ο Καταστατικός Χάρτης και η Οικουμενική Διακήρυξη, είναι κάτι πολύ ευρύτερο από ένα όργανο επιβολής. Είναι μάλλον έκφραση και εργαλείο της δημιουργικής δυναμικής της ανθρωπότητας.  Η αρχή της νομιμότητας αποτελεί οργανωτικό κανόνα για τα συστήματα διακυβέρνησης και συντελεί στην απαλλαγή από την ανάγκη και το φόβο.  Ο Νόμος αντιπροσωπεύει ένα δυναμικό εργαλείο, με το οποίο οι άνθρωποι φαντάζονται και οργανώνουν τις σχέσεις και το ρυθμό που διέπουν το εσωτερικό ενός συστήματος  / ομίλου, και συνεπώς του φορέα για την εκδήλωση του Σκοπού αυτού του ομίλου.  Με άλλα λόγια μία αύξηση της συμμόρφωσης της ανθρωπότητας στο Νόμο θα προκαλέσει βαθύτερη κατανόηση εκ μέρους των ατόμων περί της ενότητας και της εγγύτητας της ανθρωπότητας με τα ανώτερα και κατώτερα βασίλεια της ζωής,   και με τον κοινό τους σκοπό.

-  Κρίσιμη καθοδήγηση για τις τρέχουσες   προσπάθειες μεταρρύθμισης, που αποσκοπούν στη βελτίωση των Η.Ε. τόσο ως όργανο όσο και ως σύμβολο της εκδήλωσης της ψυχής της ανθρωπότητας, περιέχεται στο  άρθρο 1.4 του Καταστατικού Χάρτη, που λέει που λέει ότι ένας από τους Σκοπούς των Η.Ε. είναι  να καταστεί κέντρο εναρμόνισης της δράσης των εθνών για την επίτευξη.... των κοινών στόχων. Αυτό υπονοεί ότι για να αντιμετωπιστούν οι τρέχουσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι λαοί του κόσμου πρέπει πρώτα να εναρμονιστεί η δράση των εθνών, και για να επιτευχθεί αυτή η εναρμόνιση, πρέπει να κατασκευάσουμε ένα κέντρο ενιαίας και ενοποιού θέλησης. Η δημιουργία ενός τέτοιου κέντρου απαιτεί ισχυρή αποφασιστικότητα και αμέριστη αφοσίωση εκ μέρους εκείνων που "επικεντρώνονται ", οι οποίοι θα ενσωματώνουν και θα βοηθούν στο κράτημα της εστίασης πάνω στο ιδεώδες πρότυπο που έχει προσληφθεί μέσω της ενόρασης της ανθρωπότητας και έχει αποκρυσταλλωθεί στον Καταστατικό Χάρτη και τις Αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης.  Αυτή είναι η ευθύνη διεθνώς των πολιτικών εξυπηρετητών. Το μήνυμα του Καταστατικού Χάρτη φαίνεται να είναι πως μόνο όταν επιτευχθεί σε λογικό βαθμό το άρθρο 1.4 θα είναι πιθανό να επιτευχθούν και οι σκοποί που περιέχονται στα άρθρα 1.1 (η διατήρηση της ειρήνης και ασφάλειας με ειρηνικά μέσα και με πλήρη σεβασμό του διεθνούς νόμου), 1.2. (η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων μεταξύ των εθνών) και 1.3. (η επίτευξη διεθνούς συνεργασίας στην επίλυση διεθνών προβλημάτων οικονομικού, κοινωνικού, πολιτιστικού και ανθρωπιστικού χαρακτήρα και η προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων).  Αυτό βοηθά για τον εντοπισμό των σωστών επιλογών και προτεραιοτήτων που καλούμαστε να κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή, απαντώντας έτσι στην αποθαρρυντική ερώτηση "τι μπορώ να κάνω";

Ολα τα παραπάνω συνιστούν πολύ μεγάλη πρόκληση;   Ο Dag Hammarskjold με την όλη θητεία του ως Γενικός Γραμματέας κατέδειξε ότι αυτά μπορούν  να γίνουν.  Ανάμεσα στα πολλά στοιχεία της κληρονομιάς του, τρία έχουν σχέση με όλα αυτά.

Στη βάση της ηθικής της στάσης του βρισκόταν μια απόφαση να αναλάβει την ευθύνη ως άτομο να υποστηρίξει και να καθοδηγήσει ομαδικές προσπάθειες που να βασίζονται σε ορθές και δίκαιες σχέσεις.  Το σημείο της αφετηρίας του είναι η αξία και οι δυνατότητες του ατόμου και η ανάγκη να επιλεχθεί η υπηρεσία,[1]  για τη βελτίωση των ανθρώπινων συνθηκών. Για να ενισχύσει εκείνους που ήταν πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε αυτή την προσωπική πρόκληση για ομαδική προσπάθεια, ανάπτυξε μια σαφή θεωρία και πρακτική για το ρόλο, τις λειτουργίες και τις ευθύνες μιας διεθνούς πολιτικής υπηρεσίας.[2]  Υπό τη δική του διεύθυνση στα 1953 θεσπίστηκε ο πρώτος κώδικας λειτουργίας της διεθνούς πολιτικής υπηρεσίας.[3] 

Αυτός ο κώδικας, που ολοκληρώθηκε το 2001 [1] συνιστά ένα σαφή και εμπεριστατωμένο οδηγό για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει στην υπηρεσία του, όχι μόνο το πολιτικό προσωπικό των Η,Ε., αλλά και όσοι υπηρετούν κατά τόπους αλλά και διεθνώς. 

Κεντρικός άξονας της υπηρεσίας και της ηγεσίας του Dag Hammarskjold ως Γενικού Γραμματέα, ήταν η μόνιμη συνηγορία για σεβασμό της διεθνούς νομοθεσίας ως το αδιαμφισβήτητο μέσο επίτευξης ισότιμων πολιτικών δικαιωμάτων και οικονομικών ευκαιριών για τα έθνη, μεγάλα και μικρά, και για τα άτομα, άρα και ορθών ανθρώπινων σχέσεων ως έκφραση καλής θέλησης.

Τέλος, ο Dag Hammarskjold κατέδειξε ότι  οι διαδικασίες μεταρύθμισης δεν αφορούν τόσο την αλλαγή της μορφής των πραγμάτων, όσο την υπομόχλευση σχέσεων και δυναμικών που διαμορφώνουν την πραγματικότητα. Πράγματι, υπό την δική του ηγεσία έλαβαν χώρα ορισμένοι από τους σημαντικότερους νεωτερισμούς του οργανισμού, όπως η διενέργεια των επιχειρήσεων ειρήνευσης και το σύστημα της διατήρησης διπλωματικών αποστολών των κρατών μελών στο Κέντρο των ΗΕ.

Το 1953, τη χρονιά που ανέλαβε υπηρεσία ως Γενικός Γραμματέας, υποστήριξε: "Ο δημόσιος λειτουργός υπάρχει για να βοηθάει, σα να λέμε από μέσα, εκείνους που παίρνουν αποφάσεις που γράφουν ιστορία.  Οφείλει -όπως το αντιλαμβάνομαι - να ακούει, να αναλύει και να μαθαίνει να κατανοεί πλήρως τις δυνάμεις που ενεργούν και τα συμφέροντα που διακυβεύονται, ώστε να μπορέσει να δώσει τη σωστή συμβουλή όταν το απαιτεί η περίσταση.  Ας μη θεωρηθεί πως - επειδή ακολουθεί αυτή την τακτική προσωπικής πολιτικής - ο ρόλος του στην ανάπτυξη είναι παθητικός. Είναι ενεργητικότατος. Αλλά είναι ενεργητικός ως όργανο, ως καταλύτης, είναι ένας εμπνευστής ίσως - υπηρετεί.[2]

Ο Hammarskjold προκάλεσε το προσωπικό των Η.Ε. με την παρακάτω δήλωση: "....Γιατί έχει τόσο μεγάλη σημασία το επίπεδο του τρόπου λειτουργίας και η ανεξαρτησία της Γραμματείας; Όσο περισσότερο επισκοπώ το έργο των Η.Ε., τόσο περισσότερο πείθομαι για αυτή τη σημασία. Οι χώρες εξοπλίζονται προκειμένου να διαπραγματευθούν από θέση ισχύος. Αλλά και η Γραμματεία θα πρέπει να διαπραγματεύεται, όχι απλώς όμως για δικό της λογαριασμό, αλλά και για λογαριασμό της ειρήνης και της ειρηνικής ανάπτυξης του κόσμου μας.  Το δικό μας κύρος δεν εξαρτάται από τη φυσική δύναμη ή από τον αριθμό των ανθρώπων που απαρτίζουν την επικράτειά μας. Βασίζεται αποκλειστικά στην εμπιστοσύνη για την αμεροληψία μας, την εμπειρία και τη γνώση μας, για την ωριμότητα της κρίσης μας.  Αυτές οι ποιότητες είναι τα δικά μας όπλα. Δεν πρόκειται για μυστικά όπλα, αλλά αποκτώνται εξ ίσου δύσκολα με τα κανόνια και τις βόμβες.  Η Γραμματεία έχει να παίξει έναν ουσιαστικό ρόλο σήμερα στις παγκόσμιες υποθέσεις.  Θα παίξουμε αυτό το ρόλο αν αποδεχθούμε να πληρώσουμε το τίμημα να συστήσουμε μια δική μας θέση δύναμης. 

"Πρέπει να απορρίψουμε τον ασήμαντο ρόλο, να εκτεθούμε σε διαρκή κριτική και να ριχτούμε στους κινδύνους που συνεπάγεται η αμέριστη συμμετοχή μας μέσα στον κόσμο.  Πρέπει να επιλέξουμε ρόλο υπευθυνότητας και ανεξαρτησίας, θυσιάζοντας μέρος της απατηλής μας ασφάλειας, ξεκινώντας ίσως μ ετο άνοιγμα μιας κλειδωμένης πόρτας.[3]

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Αυξάνουν σε όλο τον κόσμο οι τρομοκρατικές φρικαλεότητες και  αγγίζουν τους πάντες. Στην Νέα Υόρκη, τη Μαδρίτη, το Μπεσλάν, το Λονδίνο την Αίγυπτο, οι άνθρωποι  έχουν υποστεί μεμονωμένες επιθέσεις, ενώ οι λαοί του Ιράκ και του Αφγανιστάν υφίστανται διαρκείς αγριότητες χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα κάποιο τέλος.   Μια παγκόσμια κρίση αυτού του μεγέθους απαιτεί μια παγκόσμια αντίδραση και αυτό προσφέρει βεβαίως μια ευκαιρία για την κινητοποίηση της συλλογικής ενέργειας της καλής θέλησης.

Μπορούμε άραγε να διακρίνουμε τι λογής θα ήταν μια αντίδραση καλής θέλησης - δηλαδή μια απάντηση που θα οδηγούσε τελικά σε καλύτερες σχέσεις μεταξύ  όλων    των λαών;

Αυτά τα γεγονότα  εκφράζουν το κακό της χωριστικότητας, που επιδιώκει να διασπάσει την ανθρωπότητα στις αντιμαχόμενες φατρίες. Κατά μια έννοια, θα μπορούσαν να ιδωθούν ως "υπόλειμμα" και κληρονομιά εντάσεων που εκκρεμούν, προερχόμενες από τις αποφάσεις που λήφθηκαν και τις ενέργειες που έγιναν από την ανθρωπότητα με το τέλος του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου και λίγο καιρό μετά. Οι δυνάμεις του κακού, στις οποίες επιτράπηκε να κάνουν είσοδο μέσα σε την πλανητική ζωή μας κατά τη διάρκεια του πολέμου, δεν νικήθηκαν ολοκληρωτικά εκείνη την περίοδο και έκτοτε τους έχει επιτραπεί για να μεγαλώσουν και να δυναμώσουν - δημιουργώντας έτσι τις υποκείμενες συνθήκες που αποτελούν τον πυρήνα της παρούσας κρίσης. Στις διδασκαλίες της Αλίκης Μπέιλυ διαβάζουμε ότι την είσοδο του κακού μέσα στην πλανητική μας ζωή την επιτρέπει η ίδια η ανθρωπότητα - με την δική της "εγωιστική επιθυμία, το μίσος και τη χωριστικότητα, με την πλεονεξία, τους φυλετικούς και εθνικούς φραγμούς, τις ποταπές προσωπικές φιλοδοξίες και την αγάπη της δύναμης και της σκληρότητας". Συνεχίζει λέγοντας, "Όσο η καλή θέληση και το ρεύμα του φωτός διαχύνονται μέσα στις διάνοιες και τις καρδιές των ανθρώπων, τόσο αυτές οι κακές ποιότητες, που διατηρούν ανοικτή την θύρα του κακού, θα δώσουν τη θέση τους στην λαχτάρα για ορθές ανθρώπινες σχέσεις, στην αποφασιστικότητα για τη δημιουργία καλύτερου και πιο ειρηνικού κόσμου και σε παγκόσμια έκφραση της θέλησης - για - το - καλό".    Άραγε δεν στέκουμε μάρτυρες αυτού με την ενότητα και την αφοσίωση που εκφράζονται στην διεθνή κοινότητα για την εξάλειψη των αιτίων της τρομοκρατίας και παράλληλα τη γνήσια αντίδραση καλής θέλησης, που επιδεικνύουν τόσο πολλοί άνθρωποι αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο;

Αυτή η δημόσια αντίδραση εκ μέρους ηγετών και απλών ανθρώπων, συνεχίζει να είναι μια όμορφη έκφραση αλληλεγγύης και ενότητας σε  όλο τον κόσμο. Αποκαλύπτει την αλήθεια της δήλωσης ότι "η καρδιά της ανθρωπότητας είναι υγιής".    Σημαντικό μέρος της παγκόσμιας κοινής γνώμης αναγνωρίζει σαφώς τους κινδύνους της εσπευσμένης και χωρίς διάκριση δράσης, και από αυτό θα πρέπει να διέπεται η συμπεριφορά των πολιτικών ηγετών.   Όπως έχει πει η Αλίκη Μπέιλυ, "η εστιασμένη, αποφασιστική, διαφωτισμένη κοινή γνώμη είναι η πιο ισχυρή δύναμη στον κόσμο".  Με τη βαρύτητα που έχει η κοινή γνώμη και μέσω της ορθής ανθρώπινης επιθυμίας, η θύρα όπου παραμονεύει και ενοικεί το κακό, μπορεί συμβολικά να σφραγιστεί. "Τίποτα δεν είναι δυνατόν να το αποτρέψει αυτό", είπε η Αλίκη Μπέιλυ. Ενας τρόπος λοιπόν, με τον οποίο όλοι οι άνθρωποι καλής θέλησης μπορούν θετικά να επηρεάσουν την κοινή γνώμη είναι η συνεχής έκφραση και διατύπωση φωτισμένων απόψεων. Αυτή η κοινή γνώμη συνεχίζει να αναπτύσσεται και να παίρνει σχήμα. Δεν έχει παγιωθεί ακόμα και όλοι ακόμα σκεφτόμαστε την έννοια και τη σημασία των πρόσφατων γεγονότων.    Επομένως, όλοι οι άνθρωποι καλής θέλησης που αφοσιώνονται να ενημερωθούν καλά για την παγκόσμια κατάσταση μπορούν να βοηθήσουν προκειμένου να ενισχυθούν οι πνευματικές αξίες, όπως η θυσία του εγωισμού, η αγάπη της αλήθειας, η αίσθησης της δικαιοσύνης προς όλους, το πνεύμα της διεθνούς συνεργασίας και η αίσθηση της προσωπικής ευθύνης, που απαιτούνται όλα για την επίλυση αυτής της κρίσης.

Μια άλλη διάσταση προς μια σοφή αντίδραση είναι η ανάγκη για τη διάκριση - να αναδειχθούν, όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, οι πολλές ρίζες που έχει η όλη κατάσταση. Παραδείγματος χάριν, υπάρχει το ζήτημα του ποία είναι τα άμεσα μέτρα που πρέπει να ληφθούν ως προς τους άμεσους δράστες των τρομοκρατικών ενεργειών, και κατόπιν έρχεται το πιο λεπτό ζήτημα του πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν οι ευρύτεροι ιστορικοί, οικονομικοί και πολιτιστικοί παράγοντες που προσφέρουν το έδαφος όπου μια τρομοκρατική ιδεολογία μπορεί να ακμάσει.     Και τα δύο πρέπει να εξεταστούν εάν η ανθρωπότητα θέλει να κερδίσει κάτι από  αυτά τα γεγονότα.

Με όρους άμεσης αντίδρασης, είναι σαφές ότι εκείνοι που εμπλέκονται στο σχεδιασμό και την εκτέλεση τέτοιων άνευ διακρίσεως - αληθινών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας - δεν πρέπει να συνεχίσουν να το κάνουν  για πολύ ακόμη. Αληθεύει βεβαίως ότι δεν δικαιολογείται ούτε μπορεί να χρησιμοποιείται αδιακρίτως κάθε τρόπος και μέσο γι αυτή την επιδίωξη. Πρέπει συνεπώς να διατηρηθεί μια δύσκολη ηθική ισορροπία εκ μέρους εκείνων που συντονίζουν την αναζήτηση των υπόπτων.     Κι εδώ, όπως παντού άλλως τε, οι άνθρωποι καλής θέλησης μπορούν να συμβάλλουν στο λύσιμο αυτού του γόρδιου δεσμού   υποστηρίζοντας τις απόψεις τους μέσα σε πνεύμα καλής θέλησης.

Σε μεσοπρόθεσμη κλίμακα εν μέρει η πρόκληση περιγράφεται σαν να προκύπτει από την  αντίθεση μεταξύ των αξιών της Δύσης και του Ισλάμ. Δεν χρειαζόμαστε να βλέπουμε μια τέτοια αντίθεση ως επικίνδυνη ούτε ως ότι στοιχειοθετεί έλλειψη καλής θέλησης στον κόσμο.    Η Αλίκη Μπέιλυ θίγει το θέμα ως εξής: "Μια ενδιαφέρουσα πτυχή της καλής θέλησης είναι ότι, καθώς αναπτύσσεται στην ανθρώπινη συνείδηση, αρχικά φέρνει μια αποκάλυψη των  χασμάτων που ήδη διακρίνουν την πολιτική, θρησκευτική, κοινωνική και οικονομική ζωή των ανθρώπων παντού. Η αποκάλυψη ενός σχισίματος συνοδεύεται πάντα (γιατί τέτοια είναι η ομορφιά του ανθρώπινου πνεύματος) από κάθε λογής και σε όλες τις πιθανές γραμμές, προσπάθειες να γεφυρωθεί ή να επουλωθεί το χάσμα."   (Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων,  Τ V σ. 750)    Αυτές οι τραγωδίες   μπορούν να ανοίξουν χώρο για τη δημιουργία της βαθύτερης αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας.  

Μια πρόσφατη πρωτοβουλία που προσπαθεί αυτό να το κάνει είναι η "Συμμαχία των Πολιτισμών" που εξαγγέλθηκε στην έδρα των Η.Ε στις 14 Ιουλίου 2005. Υποστηρίζεται από κοινού από τις κυβερνήσεις Ισπανίας και Τουρκίας, και αυτή η πρωτοβουλία προορίζεται "να ανταποκριθεί στην ανάγκη για δεσμευμένη προσπάθεια εκ μέρους της διεθνούς  κοινότητας  -  σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο - προς τη γεφύρωση των διαιρέσεων και ξεπέρασμα των προκαταλήψεων, των παρερμηνειών, των εσφαλμένων εκτιμήσεων και της πόλωσης που πιθανώς απειλούν την παγκόσμια ειρήνη." Η Ισπανία και η Τουρκία έχουν ήδη δεσμευτεί να κάνουν τις αρχικές συνεισφορές για την  δημιουργία ενός Ταμείου Εμπιστοσύνης για τη χρηματοδότηση της πρωτοβουλίας, και ο Γενικός Γραμματέας θα προσκαλέσει να λάβουν μέρος κι άλλες κυβερνήσεις και οργανισμοί. Ο κ. Annan  συγκεντρώνει επίσης μια υψηλού επιπέδου ομάδα διακεκριμένων προσώπων για να καθοδηγήσουν την πρωτοβουλία, με μια έκθεση που συμπεριλαμβάνει συστάσεις και ένα πρακτικό σχέδιο δράσης που αναμένεται ως το τέλος του 2006. Συνεπώς η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με την ελεύθερη επιλογή του αν θα λάβει μέρος ή όχι σε αυτήν την διαδικασία ανάπτυξης διαλόγου. Είτε μπορούμε είτε όχι να συναντηθούμε άμεσα με ανθρώπους των οποίων το πολιτιστικό πλαίσιο (η κουλτούρα) διαφέρει, έχουμε όλοι την ευθύνη να εμβαθύνουμε την εκ μέρους μας κατανόηση του πολιτισμού τους, μέσω της εξεύρεσης αξιόπιστων πηγών πληροφόρησης.  

Τι άλλο μπορούν να κάνουν επιπλέον εκείνοι που διαθέτουν κάποια κατανόηση των πνευματικών επιπτώσεων που υπολανθάνουν σε αυτά τα γεγονότα, προκειμένου να συμβάλουν στη δημιουργία μιας σκεπτομορφής επίλυσης;  Ατομικά, μια φυσική απάντηση είναι να στραφούν στην πηγή σύμπασας της Ζωής και Αγάπης - όπως κι αν τις ονομάζουν -  με την προσευχή και το διαλογισμό τους.    Μια ενθαρρυντική πτυχή της παρούσης κρίσης είναι ο μεγάλος αριθμός των ψαγμένων, με περίσκεψη απόψεων που  εκφράζονται, τόσο από τα συμβατικά μέσα, όσο και από το Διαδίκτυο. Αυτές οι δηλώσεις  συμβάλλουν  στη δημιουργία ενός μεγάλου αγωγού δια του οποίου η εισροή του φωτός και της δύναμης της αγάπης μπορεί να διαχυθεί στις καρδιές και τις διάνοιες των ανθρώπων καλής θέλησης.

Στην ανθρωπότητα έχει δοθεί ένα ισχυρό εργαλείο που βοηθά στη διαδικασία για την ανύψωση του πλανήτη  -  η Μεγάλη Επίκληση.    Αυτή η προσευχή για όλη την ανθρωπότητα μπορεί να μας βοηθήσει ώστε συλλογικά " το Σχέδιο της Αγάπης και του Φωτός να εκπληρωθεί " κάτι που όπως μας έχει λεχθεί, θα "σφραγίσει την πύλη του κακού" όπου δηλαδή το κακό ενοικεί και παραμονεύει.    Αξίζει να κάνουμε την προσπάθεια να διανεμηθεί όσο ευρύτερα γίνεται και να διαδοθεί η χρήση της Μεγάλης Επίκλησης σε όλους τους φίλους και γνωστούς μας, έτσι ώστε αυτή η μεγάλη "Επίκληση για Δύναμη και Φως" να μπορεί να κατακλύσει τον πλανήτη μας αυτό τον καιρό. Παρακαλούμε επισκεφθείτε τις ηλεκτρονικές μας σελίδες (και στην Ελληνική γλώσσα) για περισσότερες πληροφορίες και υλικό.

Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου ΙΙ οι πνευματικοί αναζητητές του καιρού ίσως να στερήθηκαν τη δυνατότητα να εργαστούν συντονισμένα για να αντιπαλέψουν τις δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στην ανθρώπινη ελευθερία.    Αλλά τώρα, δύο γενεές αργότερα, υπάρχει μια αίσθηση ότι βαθαίνει η ευθύνη που επιδεικνύεται εκ μέρους των ανθρώπων που αναλαμβάνουν μια πνευματική πορεία. Αναμένεται ότι από την παρούσα κρίση μπορεί να προκύψει ένα νέο αληθινό όραμα, μια νέα ελευθερία και ένας ευρύτερος πνευματικός ορίζοντας για όλους τους λαούς και τα έθνη του κόσμου.    Αυτή η κρίση προσκαλεί όλους τους άνδρες και γυναίκες καλής θέλησης να αναλάβουν ενεργητική στάση στο πλευρό των δυνάμεων του φωτός ούτως ώστε η καλή θέληση και οι ορθές ανθρώπινες σχέσεις να μπορέσουν να καταστούν οι αρχές που θα διέπουν κάθε μας ενέργεια και απόφαση.    Εάν  αυτά τα φοβερά γεγονότα  μπορέσουν να βοηθήσουν όλους τους ανθρώπους παντού, ώστε να αποκτήσουν μια πιο περιεκτική εικόνα της ποικιλομορφίας της ανθρώπινης ζωής, τότε επίσης υπάρχει μια καλή πιθανότητα να συμβάλουν ώστε μακροπρόθεσμα να μας ενώσουν. Γιατί πίσω από όλη την καλειδοσκοπική εμφάνιση των διαφορών, βρίσκεται το γεγονός ότι μαζί αποτελούμε μια οικογένεια, με μια Γη στο μερτικό μας. Αν κρατάμε αυτή τη σκέψη στο μυαλό και την καρδιά μας θα μπορέσουμε να δυναμώσουμε την απόφασή μας (τη δική μας θέληση - για - το - καλό) να κάνει αυτό το απλό κι όμως πανίσχυρο όραμα πραγματικότητα για όλους.