miisi01

Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων

(Εσωτέρα Ψυχολογία Ι)

Ένας μαθητής που βρίσκεται πάνω στην ατραπό επηρεάζεται έντονα από τον Ερμή και από τον Κρόνο, αλλά όταν αρχίσει την εκγύμνασή του για την πρώτη μύηση έχει να αντιμετωπίσει τις επιδράσεις του Πλούτωνος και του Ηφαίστου... Προ της πρώτης μυήσεως, ο στατικός ορυκτός κόσμος μέσα του θρυμματίζεται.

[σελ. 246 (283)]

Θα παρουσίαζε ενδιαφέρον αν σημειώναμε εδώ ότι η έκτη ακτίς διέπει την Ατραπό της Δοκιμασίας και τροφοδοτεί τα πυρά του ιδεαλισμού μέσα στον ζηλωτή.

 [σελ. 351 (399)]

Η Ατραπός της Μαθητείας της Άννη Μπέζαντ αναφέρεται στις απαιτήσεις της ατραπού της δοκιμασίας, και όχι της ατραπού της μαθητείας. Η Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας δίδει τα αναγκαία δεδομένα για όσους, την εποχή μας, διανύουν την ατραπό της μαθητείας.

[σελ. 354 (403)]

 

Ακτίνες και Μυήσεις

 Το έργο των προπαρασκευαστικών σχολών πρέπει να προηγηθεί, και το έργο τους θα προχωρήσει ωσότου το έργο των Άσραμ των Διδασκάλων αναγνωρισθεί ότι αποτελεί μέρος της εξωτερικής ιεραρχικής δραστηριότητας. Αυτό στον κατάλληλο χρόνο θα οδηγήσει στο να δίδεται η πρώτη μύηση δημόσια, σαν μέρος της μεγάλης λειτουργίας της παγκοσμίου θρησκείας, η οποία τότε θα επικρατεί.       

[σελ. 123 (145)]

Κανείς δεν γίνεται αποδεκτός μέσα στον κύκλο του Άσραμ εφόσον υπάρχει κίνδυνος να εξουσιάζεται από τις φυσικές ορέξεις. Αυτή είναι δήλωση γεγονότος, και εφαρμόζεται ιδιαιτέρως και ειδικώς για όσους προετοιμάζονται για την πρώτη μύηση.

[σελ. 126 (149)]

Οι δύο πρώτες μυήσεις λαμβάνονται, όπως είναι γνωστό, πάνω στο αστρικό πεδίο και οδηγούν στην πλήρη απελευθέρωση τόσο από το πεδίο της θυμικής αυταπάτης, όσο και από τον κόσμο της μάγια. 

[σελ. 187 (221)]

Το πρώτο αμυδρό τρεμούλιασμα της κρούσεως του μοναδικού (monadic) "πεπρωμένου" γίνεται αισθητό, αλλά αποτυπώνεται μόνο από την ψυχή και στο επίπεδο συνειδήσεως της ψυχής. Δεν αποτυπώνεται ποτέ από τον άνθρωπο στο φυσικό πεδίο που λαμβάνει την πρώτη μύηση. Ο εγκέφαλός του δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον ανώτερο αυτό κραδασμό.     

[σελ. 313 (369)]

Μύηση 1η, Γέννηση

Κέντρο γεννητικών οργάνων           7η ακτίς                       Φυσικό πεδίο

Έναρξη                                           Συνάφεια       Σεξ             Μαγεία

[σελ. 340 (399)]

Η ηλεκτρική ενέργεια συντίθεται από δυο δυνάμεις ηλεκτρισμού. Η ενδοτέρα, αδρανής και λανθάνουσα δύναμη των ατόμων του φυσικού πεδίου και η δύναμη που ονομάζουμε πράνα η οποία είναι μια όψη της ενέργειας που συνθέτει το αιθερικό σώμα. Οι δυο αυτές δυνάμεις σμίγουν, συνδυάζονται και σχηματίζουν την "θύρα" δια μέσου της οποίας πρέπει να περάσει ο πνευματικός άνθρωπος, όταν υφίσταται την πρώτη μύηση.

[σελ. 352 (413)]

Θα αντιληφθείτε τι εννοώ όταν τονίσω ότι πολλές χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο σήμερα έχουν λάβει την πρώτη μύηση και είναι προσανατολισμένο ι προς την πνευματική ζωή και την υπηρεσία των συνανθρώπων τους. Οι ζωές τους, ωστόσο, συχνά δεν είναι τόσο ικανοποιητικές...

[σελ. 385 (452)]

 Δεν ασχολούμαι εδώ με την Ατραπό της Δοκιμασίας όπου πρέπει να αποβληθούν τα μεγάλα ελαττώματα και όπου πρέπει να αναπτυχθούν οι μεγάλες αρετές.

[σελ. 446 (525)]

Όλοι οι σοβαροί και αληθινοί ζηλωταί και μαθηταί που εργάζονται σταθερά για πνευματική πρόοδο (με αγνή πρόθεση), και προσανατολίζονται ακλόνητοι προς την ψυχή, έχουν λάβει την πρώτη μύηση.            

[σελ. 484 (570)]

Η μύηση είναι μόνον μια τελετή ως το βαθμό όπου επέρχεται ένα αποκορυφωμένο σημείο στην μυητική διαδικασία κατά το οποίο η συνείδηση του μαθητή αποκτά κατά δραματικό τρόπο επίγνωση του προσωπικού της Ιεραρχίας και της δικής του θέσεως σε σχέση με αυτή. Συμβολίζει στον εαυτό του σαν μια μεγάλη ρυθμική τελετουργία προοδευτικής αποκαλύψεως στην οποία αυτός, σαν υποψήφιος, είναι το κέντρο του ιεραρχικού σταδίου. Αυτό είναι συγκεκριμένα (από τελετουργικής απόψεως) στις δυο πρώτες μυήσεις, και σε σχέση με τον Χριστό, σαν Μυσταγωγό. Όταν ένας μεγάλος αριθμός μαθητών θα επιτύχει να συνδεθεί με την Πνευματική Τριάδα με τη συγχωνευμένη με την ψυχή προσωπικότητα, και θα έχει "εξαπολύσει" αποκρυφιστικά τις ενέργειες της Μονάδος δια μέσω της Ανταχκάρανα, τότε η πρώτη και η δεύτερη μύηση θα μπορούν να αναπαρασταθούν "τελετουργικά" στην γη.          

[σελ. 530-31 (623-25)]

Η πρώτη μύηση βρίσκεται κάτω από την παρορμητική ενέργεια της 7ης ακτίνας.

[σελ 567 (666)]

Το μεγαλύτερο αποτέλεσμα της 6ης ακτίνας, όσον αφορά την ανθρωπότητα, είναι να καταστήσει δυνατή την παρουσίαση χιλιάδων ζηλωτών και υποψηφίων για την πρώτη μύηση. Ο μυημένος που λαμβάνει αυτή την μύηση έχει επίγνωση μεγάλων αλλαγών στην στάση του προς τον εαυτό του, προς τους συνανθρώπους του, προς τις περιστάσεις και στην ερμηνεία του των γεγονότων της ζωής. Ένας νέος προσανατολισμός προς τη ζωή και ένας νέος κόσμος σκέψεως καταγράφονται από τον μυημένο.

Κάθε μύηση φανερώνει ένα στάδιο στην ανάπτυξη και την αύξηση αυτού του νέου παράγοντος στην ανθρώπινη συνείδηση και έκφραση, και αυτό συνεχίζεται έως την τρίτη μύηση, οπότε εμφανίζεται ο "πλήρως ανεπτυγμένος εν Χριστώ άνθρωπος".    

[σελ. 569-70 (668-69)]

Στα αρχικά στάδια, μετά την "γέννηση" και κατά την διάρκεια της "νηπιότητας του Χριστού-Παιδίου" (μιλώντας και πάλι συμβολικά), η υλική όψη θριαμβεύει. Βραδύτερα, θριαμβεύει η Χριστική ζωή.

[σελ. 570 (669)]

Μυημένοι της πρώτης μυήσεως υπάρχουν κατά χιλιάδες σήμερα. Θα υπάρχουν κατά εκατομμύρια το έτος 2025.

Στην πρώτη μύηση η 7η ακτίς κάνει τον μυημένο να αποκτήσει συνείδηση της σχέσεως ψυχή μορφή. Τον κάνει ικανό να επωφελείται απ'αυτή την "προσεγγίζουσα δυαδικότητα" και τελειοποιώντας την επαφή - να προκαλεί πάνω στο φυσικό πεδίο την προβολή σε εκδήλωση του "νέου ανθρώπου". Με την διέγερση που πραγματοποιείται από την ενέργεια της 7ης ακτίνας, η προσωπικότης του μυημένου και η αιωρούμενη επισκιάζουσα ψυχή ενώνονται συνειδητά. Ο μυημένος τότε - γνωρίζει ότι είναι - για πρώτη φορά - μια προσωπικότης εμποτισμένη από την ψυχή. Η προσπάθειά του τώρα είναι ν'αναπτυχθεί σε ομοιότητα προς εκείνο που είναι ουσιαστικά.

Ο μεγαλύτερος ρόλος της 7ης ακτίνας είναι να ενώνει την αρνητική και θετική όψη των φυσικών διαδικασιών. Κυβερνά κατά συνέπεια τις σεξουαλικές σχέσεις όλων των μορφών.

[σελ. 571 (670-71)]

Η ενέργεια της 7ης ακτίνος - στη μυητική διαδικασία μεταξύ της πρώτης και της δευτέρας μυήσεως - καθιστά ικανό τον μυημένο (στη ζωή του φυσικού πεδίου) να εκδηλώνει μια αναπτυσσόμενη αίσθηση τάξεως και οργανώσεως, να εκφράζει συνειδητά όλο και περισσότερο την επιθυμία να βοηθεί τους συνανθρώπους του, και κατ'αυτόν τον τρόπο να αποκαθιστά σχέση με αυτούς, και να καθιστά τη ζωή του δημιουργική κατά πολλούς τρόπους.  

[σελ. 575 (675)]

Στη μυητική διαδικασία μεταξύ της πρώτης μυήσεως της Γεwήσεως του Χριστού και της ενάρξεως της συνειδητής ανελίξεως και Χριστικής ζωής και επιγνώσεως, η ζωή του μυημένου έχει υποστεί ένα ολοφάνερο αναπροσανατολισμό. Είναι τώρα ικανός για μια εξ ίσου αισθητή και συχνά φανατική προσκόλληση στο πρόγραμμα της εφέσεως και της αφοσιώσεως στο καλό. Ο μαθητής μαθαίνει να πειθαρχεί την κατώτερη φύση του και επιτυγχάνει ένα βαθμό κυριαρχίας στις φυσικές του κλίσεις. Έτσι αποδεσμεύει φυσική ενέργεια και φέρει τάξη στη ζωή του. Αγωνίζεται συνεχώς ενάντια στην κατώτερη φύση του και οι ανάγκες της ψυχής του βρίσκονται σε συνεχή πάλη ενάντια στη ζωώδη φύση του και όλο και περισσότερο σε σχέση με την συγκινησιακή φύση.

Ανακαλύπτει ότι η συγκινησιακή του φύση, οι κατώτερες ψυχικές του ικανότητες, η αστρική του ανάπτυξη και η δύναμη της θυμικής αυταπάτης είναι τώρα όλα παρατεταγμένα εναντίον του. Ο αναπροσανατολισμός που τώρα αντιμετωπίζει παρουσιάζεται κυρίως πάνω στο αστρικό πεδίο. Ανακαλύπτει ότι ζει σ'ένα χάος συγκινησιακών αντιδράσεων και περιοριστικής θυμικής αυταπάτης.

[σελ. 576 (676)]

Η μύηση αυτή συχνά λαμβάνει χώρα χωρίς την συνειδητή κατανόηση του φυσικού εγκεφάλου. Η πρώτη αυτή μύηση είναι-και ήταν πάντοτε- μαζική μύηση, ακόμη και όταν κατεχωρείτο και εγράφετο ατομικά.

 Άρτος είναι το σύμβολο αυτής της μυήσεως.        

[σελ. 584 (685)]

Τα αποτελέσματα των επιδράσεων των ακτίνων στις πρώτες μυήσεις έρχονται δια μέσω της ψυχής και ο μυημένος είναι ένας αγωνιζόμενος ζηλωτής, κάτω από την έμπνευση και τη διέγερση της Ιεραρχίας, της οποίας αποκτά όλο και περισσότερο αντίληψη.        

[σελ. 585 (687)]

Κατά την πρώτη μύηση ο μαθητής εκδηλώνει έλεγχο στο φυσικό του μηχανισμό.

[σελ. 588 (691)]

Η Μύηση της Γεννήσεως σήμερα αποτελεί εμπειρία πολλών ανθρώπων, και αυτό αποδεικνύεται πραγματικά από τις ζωές εκείνων που συνειδητά και πρόθυμα προσανατολίζονται προς το φως, που βλέπουν ένα ευρύτερο κόσμο, που είναι ευαίσθητοι στη Χριστική ζωή και στην πνευματική συνείδηση στους συνανθρώπους τους και που βλέπουν έναν ορίζοντα και μια μακρινή θέα επαφών απαρατήρητων από τον συνήθη άνθρωπο. Αντιλαμβάνονται ένα δυνατό πνευματικό επίτευγμα, άγνωστο και ανεπιθύμητο από εκείνους των οποίων οι ζωές επηρεάζονται εξ ολοκλήρου είτε από τις συγκινήσεις, είτε από τον κατώτερο συγκεκριμένο νου. Σ'αυτό το στάδιο ανελίξεως έχουν μια αίσθηση συνειδητού δυαδισμού, γνωρίζοντας το γεγονός της υπάρξεως εκείνου του "κάτι άλλου" από το φαινομενικό συγκινησιακό και νοητικό εαυτού.            

[σελ. 665 (780)]

Η πρώτη μύηση θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν το τέρμα και η ανταμοιβή της μυστικιστικής εμπειρίας.

Ο μυστικιστικός Δρόμος οδηγεί στην πρώτη μύηση. Έχοντας επιτελέσει τον προορισμό του εγκαταλείπεται, και έπειτα ακολουθούμε τον "φωτισμένο Δρόμο" του αποκρυφισμού, που οδηγεί στις φωτισμένες περιοχές των υψηλοτέρων καταστάσεων συνειδήσεως. 

[σελ. 666 (781)]

Ο "νέος άνθρωπος" που γεννήθηκε κατά την πρώτη μύηση πρέπει να διανύσει και θα διανύσει την αποκρυφιστική ή επιστημονική οδό.    

[σελ 667 (781-82)]

Η πρώτη μύηση σημειώνει την αρχή μιας εξ’ολοκλήρου νέας ζωής και τρόπου ζωής. Σημειώνει την αρχή ενός νέου τρόπου σκέψεως και συνειδητής αντιλήψεως.

Η συνείδηση είναι εστιασμένη αλλού. Αυτό οδηγεί σε περισσότερο πόνο και δεινά ωσότου γίνει η οριστική εκλογή, εγκαινιασθεί μια νέα αφιέρωση για υπηρεσία, και ο μυημένος ετοιμασθεί για να υποστεί την Μύηση της Βαπτίσεως.

Όλοι όσοι αληθινά αγαπούν τους συνανθρώπους τους, όσοι ενδιαφέρονται για την εσωτέρα διδασκαλία, και όσοι επιζητούν να διατηρήσουν πειθαρχία για να επιτύχουν μεγαλύτερη ωραιότητα ζωής, είναι μυημένοι και έχουν υποστεί την πρώτη μύηση.

[σελ. 667 (782)]

Η πρώτη μύηση θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι εγκαθιστά μια νέα στάση προς τις σχέσεις. Οι νέες σχέσεις είναι υποκειμενικές. Περιλαμβάνουν την αναγνώριση εκείνων που πρέπει να εξυπηρετηθούν. Προϋποθέτουν τη διεύρυνση της ατομικής συνειδήσεως σε αυξανόμενη ομαδική επίγνωση. Οδηγούν τελικά σε μια πρόθυμη ανταπόκριση στην ιεραρχική ποιότητα και στην μαγνητική έλξη του Άσραμ.            

[σελ. 667-68 (783)]

Μετά την πρώτη μύηση ολόκληρη η σχέση του σεξ μετατοπίζεται βαθμιαία και σταθερά στην πρέπουσα της θέση σαν απλώς μια φυσική φάση της υπάρξεως στους τρεις κόσμους και σαν μια από τις ομαλές και ορθές ορέξεις, αλλά η έμφαση αλλάζει. Αντί του άρρενος και θήλεως, προβάλλει η μαγνητική σχέση μεταξύ της τώρα αρνητικής προσωπικότητος και της θετικής ψυχής, με επακόλουθη δημιουργικότητα πάνω στα υψηλότερα πεδία.

[σελ. 668-69 (784)]

Η μετουσιωτική διαδικασία και οι ενέργειες του κέντρου των γεννητικών οργάνων συγκεντρώνονται προς τα επάνω στο κέντρο του λαιμού - χωρίς, ωστόσο, να αποσύρεται όλη η ενέργεια από το κατώτερο κέντρο, έτσι η κανονική του δραστηριότης διατηρείται καταλλήλως.

Όταν υπάρχει η γραμμή φωτός που επιτρέπει ελεύθερη αλληλεπίδραση μεταξύ του κέντρου άζνα και του κέντρου της κεφαλής, και υπάρχει συγχρόνως μια ανεμπόδιστη σχέση μεταξύ των δυο κέντρων και των δυο αδένων, τότε γίνεται δυνατή η πρώτη μύηση.

Η ενέργεια που ελευθερώνεται κατά την πρώτη μύηση και διανέμεται στο κέντρο των γεννητικών οργάνων και το κέντρο του λαιμού φέρει τη διαδικασία της μετουσιώσεως σε επιτυχές αποτέλεσμα και σταθεροποιεί τη σχέση μέσα στην κεφαλή.  

[σελ. 671 (787)]

Κατά την πρώτη μύηση του προσεφέρθη ένα όραμα μιας ανώτερης δημιουργικότητας και η ενέργεια του κέντρου των γεννητικών οργάνων άρχισε την βραδεία άνοδο στο κέντρο του λαιμού.

[σελ. 678 (795)]

Κάθε μύηση που δεν βρίσκει ανταπόκριση στις καθημερινές αντιδράσεις προσφέρει μικρή υπηρεσία και είναι βασικά μη πραγματική. Κανείς δεν "λαμβάνει" μύηση και δεν περνά δια μέσου αυτών των κρίσεων χωρίς μια προηγουμένη απόδειξη μιας μεγάλης χρησιμότητας και μιας εκγυμνασμένης συνετής ικανότητας. Αυτό μπορεί να μην συμβαίνει στην περίπτωση της πρώτης μύησης.         

[σελ. 678 (795)]

Η πιο μακρά περίοδος μεταξύ μυήσεων είναι η περίοδος που μεσολαβεί μεταξύ της πρώτης και δεύτερης μυήσεως.

[σελ. 683 (801)]

Μύηση Ι

Γέννηση. Ελευθερία από τον έλεγχο του φυσικού σώματος και των ορέξεών του.

[σελ. 685 (804)]

Οι δύο πρώτες μυήσεις - που θεωρούνται απλώς σαν μυήσεις του κατωφλίου - είναι εμπειρίες οι οποίες έχουν προετοιμάσει το σώμα του μυημένου για τη λήψη της τρομερής ηλεκτρικής δυνάμεως της τρίτης μυήσεως.       

[σελ. 687 (806)]

 

Το Πεπρωμένο των Εθνών

Η πρώτη μύηση συνδέεται στενά με το πλανητικό κέντρο που είναι η ίδια η ανθρωπότης. Θα δημιουργήσει, όταν παρέλθει, μια αυξημένη διέγερση της διάνοιας, που θα εκφράζεται σαν διευθετημένη δραστηριότης πάνω στο φυσικό πεδίο. Συνδέεται επίσης στενά με την Τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης.  

[σελ. 136 (143)]

Η πρώτη μύηση μπορεί να περιγραφεί σαν:

α) Την θεμελείωση ή εξωτερίκευση του Χριστικού στοιχείου στην ανθρωπότητα σαν σύνολο και πάνω στο φυσικό πεδίο.

β) Την άνθιση της νοημοσύνης έτσι ώστε ο μυημένος να μπορεί να εργάζεται ισχυρά πάνω στο νοητικό πεδίο και η ανθρωπότης να ανυψωθεί και να βοηθηθεί από πάσης απόψεως από το έργο των μυημένων.

γ) Την είσοδο σε δραστηριότητα του κέντρου του λαιμού και (επειδή η τρίτη ακτίνα είναι στενά συνδεδεμένη με την πρώτη ακτίνα) ο πρώτος ασθενής προσανατολισμός του πνευματικού ανθρώπου προς την Σαμπάλλα μπορεί να λάβει χώρα και να γίνεται ολοένα και πιο ισχυρός και οριστικός κατά τη στιγμή της τρίτης μυήσεως.        

[σελ. 137 (144)]

Στην εποχή του Υδροχόου η Μύηση της Γεwήσεως θα διακανονίζει παντού την ανθρώπινη σκέψη και έφεση.

Σπάνια συνειδητοποιείται το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδων ανθρώπων έχουν πάρει σε κάθε χώρα, ή ετοιμάζονται να πάρουν την πρώτη μύηση που ονομάζεται Γέννηση στη Βηθλεέμ, τον Οίκο του  Άρτου. Ενδείξεις της ακριβείας της παραπάνω δηλώσεως μπορούν να βρεθούν στον αναπροσανατιλισμό των ανθρώπων παντού σε πράγματα του πνεύματος, το ενδιαφέρον που εκδηλώνουν για το ανθρώπινο καλό και την ανθρώπινη ευημερία, την επιμονή που δείχνουν στην αναζήτησή τους του φωτός και τον πόθο και την επιθυμία τους για μια αληθινή ειρήνη, βασισμένη σε ορθές ανθρώπινες σχέσεις, και στην καλή θέληση.

[σελ. 149 (156-57)]

 

Από τη Βηθλεέμ στο Γολγοθά

 Η πρώτη μύηση συμβολίζει την αφιέρωση του φυσικού σώματος και του φυσικού πεδίου ζωής στην ψυχή.

Περνούμε μέσω της μυήσεως της Γεννήσεως κατά κάποιο τρόπο, ασύνειδα.       

 [σελ. 100 (114)]

Οι τρεις μεγάλες μυήσεις, η πρώτη, η τρίτη και η πέμπτη, αποτελούν τις τρεις συλλαβές του Λόγου που έγινε σαρξ. Ενσωματώνουν την μουσική χορδή της ζωής του Χριστού.

Πρώτη μύηση:             Νέα Γέννηση             Έναρξη             Εμφάνιση       

[σελ. 137 (157)]

 

Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορεύς

 Για τον υποψήφιο και ιδιαίτερα για τον ενσυνείδητο μαθητή, η εντύπωση που πρέπει να εξετασθεί προέρχεται από τέσσερις πηγές:

1. Από την ψυχή του ίδιου του μαθητή.

2. Από το  Άσραμ το οποίο πρόκειται να τον προσεταιρισθεί.

3. Απ'ευθείας από τον Διδάσκαλο.

            4. Από την Πνευματική Τριάδα, μέσω της ανταχκάρανα.

Τα πρώτα δύο στάδια καλύπτουν την περίοδο των πρώτων δύο μυήσεων. Το τρίτο (στάδιο) προηγείται της τρίτης μυήσεως και διαρκεί ωσότου ο μαθητής γίνει ο ίδιος Διδάσκαλος. Ο τέταρτος τύπος της πληροφορικής (μορφωτικής) εντυπώσεως μπορεί ν ’αποτυπωθεί μετά την Τρίτη μύηση και να φθάσει στο μαθητή μέσα στο Άσραμ.   

[σελ. 86-87 (93)]

Η πρώτη μύηση είναι καθαρώς ζήτημα που αφορά τη ψυχή ενός ανθρώπου, και τη στιγμή που η μύηση αυτή έχει ληφθεί, ένα μέτρο βουδδικής ενέργειας μπορεί να εισέλθει, η δε διαδικασία της μετακινήσεως των ανωτέρων αιθέρων και η αντικατάσταση των κατωτέρων με αυτούς, μπορεί να προχωρήσει Αυτό επιφέρει διαμάχη. Το αιθερικό σώμα της προσωπικότητας αποβάλλει τον εισερχόμενο ανώτερο αιθέρα και έτσι προκαλούνται κρίσεις στη ζωή του μυημένου.

[σελ. 161 (173)]

 

Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας

 Ο μυημένος ενός κατώτερου βαθμού εργάζεται από το πεδίο της ψυχής και χρησιμοποιεί όργανα αντιλήψεως καθώς και μέσα γνώσεως των οποίων ο κοινός άνθρωπος δεν έχει ιδέα.

[σελ. 26 (26)]

Τα αρχικά στάδια της εφέσεως ενός ανθρώπου, τα πρώτα του βήματα κατά μήκος της Ατραπού της Μαθητείας και οι πρώτες δύο μυήσεις, καλύπτονται από τη λέξη "υπηρεσία".

[σελ 93 (105)]

Όταν το ακτινοβόλο φως της ψυχής σμίξει με το μαγνητικό φως του ζωτικού σώματος, τονώνει τα άτομα του φυσικού σώματος σε τέτοιο βαθμό που το κάθε άτομο γίνεται με τη σειρά του ένα μικροσκοπικό ακτινοβόλο κέντρο. Αυτό, τότε είναι μόνο δυνατό, όταν το κεφάλι, η καρδιά, το ηλιακό πλέγμα και το κέντρο της βάσεως της σπονδυλικής στήλης, συνδεθούν κατά ένα ιδιόρρυθμο τρόπο, που είναι ένα από τα μυστικά της πρώτης μυήσεως.       

[σελ. 106 (119)]

Μια παρόμοια κατάσταση πραγμάτων υπάρχει στα πρώτα στάδια της ατραπού της μαθητείας, και στα τελευταία στάδια της δοκιμαστικής ατραπού. Ο μαθητής αποκτά επίγνωση ικανοτήτων και δυνάμεων που δεν βρίσκονται ακόμα κάτω από τον συνετό του έλεγχο. Δοκιμάζει εκλάμψεις διαισθήσεως και γνώσεως που φαίνονται ανεξήγητες και χωρίς άμεση αξία. Έρχεται σ'επαφή με κραδασμούς και με τα φαινόμενα άλλων περιοχών, αλλά δεν έχει ακόμη επίγνωση της διαδικασίας μέσω της οποίας το έχει καταφέρει αυτό και είναι ανίκανος τόσο να επαναλάβει όσο και ν'ανακαλέσει την εμπειρία αυτή.   

[σελ. 165 (182)]

Πάρα πολλή εκγύμναση δίνεται σ'ένα δόκιμο χωρίς πραγματικά να το αντιλαμβάνεται συνειδητά. Τάσεις λάθους του υποδείχνονται καθώς επιζητεί με ειλικρίνεια να εκγυμνάσει τον εαυτό του για την υπηρεσία, η δε ανάλυση του ελατηρίου, όταν αναλαμβάνεται με φιλαλήθεια, συντείνει μ'ένα τρόπο εκπληκτικό ν'ανυψώσει τον μελλοντικό μαθητή και να τον βγάλει έξω από τον αστρικό ή συγκινησιακό κόσμο, εισάγοντάς τον στον κόσμο του νου. Στο νοητικό ακριβώς κόσμο γίνεται για πρώτη φορά επαφή με τους Διδασκάλους, και εκεί πρέπει να Τους αναζητήσουμε.

[σελ. 167 (184)]

Καθώς ο άνθρωπος προσεγγίζει την Ατραπό, η Δοκιμαστική Ατραπός στρώνεται με πολλές διασπασμένες μορφές, και από τον ένα μικρότερο κύκλο στον άλλο αλλάζει τόνο, συχνά ανυψώνοντας τον κραδασμό του αρκετές φορές στην ίδια ζωή.

Η ζωή των ζηλωτών είναι μια ζωή ακατάπαυστων βασάνων, συχνής συγκρούσεως με τις περιστάσεις που μας περιστοιχίζουν, πολυαρίθμων δεσμών φιλίας που συνάπτονται και μετατοπίζονται, ακατάπαυστης μεταλλαγής και επακόλουθης αγωνίας. Ιδεώδη ξεπερνιούνται, μόνο για να ανακαλύψουμε πως είναι σταθμοί πάνω στο δρόμο προς ανώτερες καταστάσεις. Οράματα βλέπονται, μόνο για να αντικατασταθούν υπό άλλων. Όνειρα κτίζονται, μόνο για να πραγματοποιηθούν και να παραμερισθούν. Φίλοι αποκτούνται, για ν'αγαπηθούν και να εγκαταλειφθούν, και για να ακολουθήσουν έπειτα και πιο σιγά τα βήματα του αγωνιζομένου ζηλωτή. Και όλη την ώρα δομείται η τετάρτη μορφή.

[σελ. 264 (290-91)]

Στην πρώτη μύηση αυτό που ονομάζεται στην Καινή Διαθήκη "νήπιον εν Χριστώ" ξεκινά για το προσκύνημα της ατραπού. Η πρώτη μύηση απλώς αντιπροσωπεύει μια αρχή. Ένα ορισμένο σύστημα ορθού τρόπου ζωής, σκέψεως και συμπερισφοράς έχει επιτευχθεί, η μορφή που μέσα σ'αυτή θα κατοικήσει ο Χριστός έχει δομηθεί και τώρα πρόκειται αυτή η μορφή να ζωοποιηθεί και να ενοικηθεί. Η Χριστική ζωή εισέρχεται και η μορφή ζωντανεύει. Το σπέρμα υπήρχε αλλά ήταν σε λανθάνουσα κατάσταση. Τώρα έχει θραφεί και γεννηθεί, και η πρώτη μύηση έχει επιτευχθεί.

[σελ. 352-53 (386-87)]

Μέχρι την τρίτη μύηση οι μαθηταί οφείλουν να προσπαθούν να εργάζονται ολοκληρωτικά με νοητική. ενέργεια, σε μια προσπάθεια να τη διευθύνουν, να την κυριαρχήσουν και να την χρησιμοποιήσουν.    

[σελ. 383 (420)]

 

Θυμαπάτη

 Η πλάνη της δυνάμεως επικρατεί όλο και περισσότερο μεταξύ των μαθητών που έχουν λάβει τις δυο πρώτες μυήσεις.

[σελ. 52 (50-51)]

Η πλάνη δεν συναντάται ευθέως και δεν αντιμετωπίζεται και υπερνικάται έως ότου ο άνθρωπος έχει λάβει την πρώτη μύηση.

[σελ. 54 (52)]

Ο νοήμων διανοούμενος άνθρωπος, μαθητής ή καλοπροαίρετος ζηλωτής, ή μυημένος πρώτου και δεύτερου βαθμού, πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει μεταξύ της αλήθειας και των αληθειών, μεταξύ της γνώσεως και σοφίας, μεταξύ πραγματικότητος και πλάνης.            

[σελ. 101 (100)]

Στην πρώτη μύηση ο μαθητής αποδεικνύει ότι έλυσε τις δυαδικότητες του φυσικού πεδίου και μπορεί ορθά να επιβάλλει αιθερική ενέργεια (την ανώτερη των δυο) πάνω στην φυσική ενέργεια.

[σελ. 103 (102)]

Φυλή	Δυαδικότης	Πρόβλημα	Μέθοδος	Στόχος
Λεμουρεία	Φυσική Δύναμη εναντίον Ζωτικής ενέργειας	Μάγια	Αστρικός έλεγχος Χάθα Γιόγκα: Ζηλωτές Λάγια Γιόγκα: Μαθητές	1η Μύηση Έμπνευση

[σελ. 114 (112)]

Δια μέσου της τεχνικής της αδιαφορίας τερματίζεται η μάγια γιατί ο έλεγχος του εξαγνισμένου αστρικού φορέως φέρεται συνειδητά και τεχνικά σε δράση, επιφέρει την ελευθέρωση των ενεργειών του αιθερικού σώματος από τον έλεγχο της ύλης ή της ουσίας-δυνάμεως, και οδηγεί τους ανθρώπους σε μεγάλους αριθμούς στην Ατραπό της Δοκιμασίας. Όπου υπάρχει "θεία αδιαφορία" στο κάλεσμα ή στην έλξη της ύλης, τότε η έμπνευση γίνεται δυνατή. Η τεχνική αυτή συνδέεται με την Κάρμα Γιόγκα στην πρακτικότερη μορφή της και στην χρήση της ύλης με πλήρη απροσωπία. Ο στόχος αυτής της τεχνικής είναι η πρώτη μύηση, η οποία κάνει τον άνθρωπο ικανό "να ζει μια ζωή εμπνευσμένη από τον θεό". 

[σελ. 172 (172)]

 

Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή

Εκείνος που έλαβε την πρώτη μύηση είναι κατά κυριολεξία ο άνθρωπος που έκανε το πρώτο βήμα στο βασίλειο του πνεύματος, γιατί εξήλθε από το καθαρά ανθρώπινο βασίλειο και μπήκε στο υπερανθρώπινο.      

[σελ 10 (17)]

Έχει λεχθεί ότι οι δύο πρώτες μυήσεις λαμβάνουν χώρα στο αστρικό πεδίο, αλλά αυτό είναι λανθασμένο, έδωσε αφορμή στη δημιουργία παρανοήσεως. Οι μυήσεις αυτές γίνονται έντονα αισθητές, σχετικά με το αστρικό και το φυσικό σώμα και το κατώτερο νοητικό και έχουν επίδραση στο ζήτημα του ελέγχου των από τον μυούμενο. Επειδή οι κυριότερες συνέπειες γίνονται αισθητές στα σώματα αυτά, ο μυούμενος μπορεί να υποθέσει ότι οι μυήσεις έλαβαν χώρα αληθινά σ'αυτά τα πεδία, γιατί η ζωηρότητα του αποτελέσματος και η διέγερση, που προκαλούν οι δυο πρώτες μυήσεις, εκδηλώνονται κυρίως στο αστρικό σώμα.            

[σελ. 16 (23)]

1. Τη στιγμή της συλλήψεως που αντιστοιχεί με τη στιγμή της ατομικοποιήσεως.

2. Τους εννέα μήνες της κυήσεως, που αντιστοιχούν με τον τροχό της ζωής.

3. Την πρώτη μύηση, που αντιqτοιχεί με την ώρα της γεννήσεως.

Η Ατραπός της Δοκιμασίας αντιστοιχεί με τη τελευταία περίοδο της κυήσεως, με τη γέννηση μέσα στη καρδιά του βρέφους εν Χριστώ. Κατά την πρώτη μύηση το βρέφος αρχίζει τη πορεία του στην Ατραπό. Η πρώτη μύηση αντιπροσωπεύει απλά την έναρξη. Μια ορισμένη διαμόρφωση έχει επιτευχθεί για ένα ορθό τρόπο ζωής, σκέψεως και διαγωγής. Τη μορφή αυτή την ονομάζουμε χαρακτήρα. Αυτή τώρα πρέπει να ζωογονηθεί και να παραμείνει μέσα μας.        

[σελ. 63 (76-77)]

Στο διάστημα αυτό κατά το οποίο ο άνθρωπος βρίσκεται στην Ατραπό της Δοκιμασίας, διδάσκεται κυρίως να γνωρίσει τον εαυτό του, να διαπιστώσει τις αδυναμίες του και να τις διορθώνει.

[σελ. 64 (77)]

 

Μυημένοι του πρώτου και δεύτερου βαθμού διατηρούν τάξεις, για αποδεδεγμένους μαθητές και για μαθητευόμενους υπό δοκιμασίαν, μέχρι της πέμπτης πρωϊνής ώρας, σ'όλες τις χώρες του κόσμου, σε τρόπο ώστε η συνέχεια της διδασκαλίας να είναι πλήρης.           

[σελ 64 (78)]

Κατά την πρώτη μύηση, ο έλεγχος του Εγώ επί του φυσικού σώματος πρέπει να φθάσει σε υψηλό βαθμό επιτεύξεως. "Τα αμαρτήματα της σαρκός" πρέπει να υποταχθούν στην θέλησή του. Η λαιμαργία, η πόση και η ακολασία δεν πρέπει πλέον να κυριαρχούν πάνω του. Το φυσικό στοιχειακό δεν πρέπει πια να ικανοποιείται στις απαιτήσεις του. Ο έλεγχός του αυτός πρέπει να είναι πλήρης και το θέλγητρο των ορέξεων να νεκρωθεί. Μια γενική στάση υπακοής στο Εγώ πρέπει να έχει επιτευχθεί και η προθυμία για υπακοή να είναι πολύ ισχυρή. Ο αγωγός μεταξύ του ανώτερου και του κατώτερου διευρύνεται και η υπακοή της σάρκας γίνεται σχεδόν αυτόματη.

[σελ. 82 (97-98)]

Κατά την πρώτη μύηση το κέντρο που ζωογονείται συνήθως, είναι το κέντρο της καρδιάς, πράγμα που αποβλέπει στο να γίνει περισσότερο αποτελεσματικός ο έλεγχος του αστρικού φορέως, και να παρασχεθεί μεγαλύτερη υπηρεσία προς την ανθρωπότητα. Μετά την μύηση αυτή ο μυημένος διδάσκεται κυρίως τα πράγματα του αστρικού πεδίου. Οφείλει να σταθεροποιήσει το συναισθηματικό του φορέα και να μάθει να εργάζεται στο αστρικό πεδίο με την ίδια ευκολία και άνεση με την οποία κινείται στο φυσικό πεδίο. Έρχεται σε επαφή με τους ντέβα του αστρικού πεδίου, μαθαίνει να ελέγχει τα αστρικά στοιχειακά, οφείλει να δρα με ευκολία στα κατώτερα υποπεδία του αστρικού, η δε αξία και η ποιότητα του έργου του στο φυσικό πεδίο αποκτούν μεγαλύτερη αξία. Κατά την μύηση αυτή, εισέρχεται από την Αίθουσα της Γνώσεως στην Αίθουσα της Σοφίας. Κατά την στιγμή αυτή η έμφαση τοποθετείται σταθερά στην αστρική του ανάπτυξη, αν και η νοητική του κατάρτιση προχωρεί με σταθερό βήμα.

[σελ. 84 (99)]

Πολλές ζωές είναι δυνατόν να μεσολαβήσουν μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μυήσεως. Μακρά περίοδος πολλών ενσαρκώσεων μπορεί να διαρρεύσει πριν συμπληρωθεί ο έλεγχος του αστρικού σώματος και ο μυημένος ετοιμασθεί για το επόμενο βήμα.

[σελ. 85 (100)]

Η επίθεση της Ράβδου της Μυήσεως κατά τις δύο πρώτες μυήσεις από τον Βοδδισάτβα επιτρέπει στον μυούμενο να ελέγχει και να χρησιμοποιεί για υπηρεσία τη δύναμη του κατωτέρου εαυτού, την αληθινή καθηγιασμένη ενέργεια της προσωπικότητας.       

[σελ. 91 (108)]

Ο Κύριος του Κόσμου παρευρίσκεται σ'όλες τις μυήσεις, κατά τις πρώτες όμως λαμβάνει θέση όμοια προς εκείνη του Σιωπηλού Φύλακα, κατά την οποία ο Σανάτ Κουμάρα υπαγορεύει τον όρκο.

[σελ. 107 (126)]

Κατά την τελετουργία της μυήσεως, οι σημαίνοντες παράγοντες είναι οι εξής:

1.0 μυσταγωγός

2. Το τρίγωνο δυνάμεως, που σχηματίζουν τρεις Διδάσκαλοι ή Κουμάρα

3. Οι ανάδοχοι

Στην περίπτωση των δύο πρώτων μυήσεων οι δύο Διδάσκαλοι στέκονται μέσα στο τρίγωνο εκατέρωθεν του υποψηφίου.

Η πρώτη μύηση είναι δυνατόν να ληφθεί από πολλούς, αλλά η απαιτούμενη προσήλωση και η σταθερή πίστη στην επικείμενη πραγματικότητα, συνδυαζόμενα με την προθυμία να θυσιάσει κανείς μάλλον παρά να οπισθοδρομήσει, αποτελούν εμπόδια που αποθαρρύνουν τους πολλούς.

[σελ. 111 (131)]

Κατά την πρώτη μύηση ο μυούμενος λαμβάνει επίγνωση της τρίτης και κατωτέρας όψεως του Εγώ, δηλαδή της ενεργού νοημοσύνης. Έρχεται πρόσωπο προς πρόσωπο με την εκδήλωση εκείνη του μεγάλου ηλιακού αγγέλου (Πίτρι), που είναι ο ίδιος, ο πραγματικός του εαυτός. Γνωρίζει τώρα με βεβαιότητα ανεπίδεκτο αμφιβολίας ότι η εκδήλωση αυτής της νοημοσύνης είναι η αιωνία εκείνη οντότητα, που στο διάστημα των αιώνων εφανέρωνε τις δυνάμεις της στο φυσικό πεδίο δια των διαδοχικών της ενσαρκώσεων.           

[σελ. 114 (135)]

Κατά την πρώτη μύηση, αποκτά οριστική γνώση, του ασήμαντου σχετικά ρόλου, που έχει να παίξει στην προσωπική του ζωή κατά την περίοδο που μεσολαβεί μεταξύ της στιγμής της αποκαλύψεως και της απονομής της δευτέρας μυήσεως. Αυτό πιθανώς θα απαιτήσει μια ακόμη ζωή ή και περισσότερες. Γνωρίζει την κατεύθυνση την οποία οφείλουν να λάβουν, και αντιλαμβάνεται κάπως το ρόλο του, στην υπηρεσία της φυλής. Βλέπει το σχέδιο σαν ένα όλο στο σημείο που αφορά αυτόν τον ίδιο, δηλαδή σαν μια μικροσκοπική ψηφίδα μέσα στο γενικό ψηφιδωτό. Αντιλαμβάνεται με ποιό τρόπο - με το δικό του νου, με το άθροισμα των προσόντων του, των διανοητικών και άλλων, και των διαφόρων ιδιοτήτων του - μπορεί να υπηρετήσει και τι οφείλει να επιτελέσει πριν ακόμη μπορέσει και πάλι να σταθεί μπροστά στην Παρουσία και να δεχθεί μια πληρέστερη αποκάλυψη.    

[σελ. 120 (141)]

Μια Ράβδος Μυήσεως χρησιμοποιείται για τις δυο πρώτες μυήσεις και την χειρίζεται ο Μέγας Κύριος. Έχει μαγνητισθεί δια της επιθέσεως του "Φλογερού Αδάμαντος" και η μαγνήτιση επαναλαμβάνεται σε κάθε περίοδο νέου Παγκόσμιου Διδασκάλου.  

[σελ. 128 (150)]

Όταν επιτεθεί η Ράβδος της Μυήσεως η ροή της δυνάμεως από το Εγώ προς την προσωπικότητα τριπλασιάζεται η δε κατεύθυνση της δυνάμεως αυτής εξαρτάται από το αν τα κέντρα, προς τα οποία στρέφεται η προσοχή, είναι τα αιθερικά ή τα αστρικά, κατά την πρώτη και δεύτερη μύηση. Όταν ιερουργεί ο Παγκόσμιος Εκπαιδευτής, κατά την πρώτη και δεύτερη μύηση, η πορεία της τριαδικής δυνάμεως στρέφεται στην ζωογόνηση των κέντρων της καρδιάς και του λαιμού, με τον σκοπό της συνθέσεως των κατωτέρων. Όταν ο Μόνος Μυσταγωγός, επιθέτει τη Ράβδο της δυνάμεώς Του, η εκροή της δυνάμεως προέρχεται από τη Μονάδα, και παρ' όλο που ο λαιμός και η καρδιά σε απάντηση εντείνουν τους κραδασμούς τους, η κυρία κατεύθυνση της δυνάμεως έχει σαν στόχο της τα επτά κέντρα της κεφαλής.         

[σελ. 139 (162)]

Κατά την πρώτη μύηση δίνεται η Λέξη του φυσικού πεδίου.

[σελ. 160 (184)]

Το γεγονός ότι ο ηλεκτρισμός είναι τριπλός αποδεικνύεται στο μυούμενο κατά την πρώτη μύηση, και κατά την ίδια μύηση του αποκαλύπτεται το μυστικό του τρόπου με τον οποίο να ισοσταθμίζει τις δυνάμεις του φυσικού πεδίου και συνεπώς να επιφέρει την ισορρόπησή τους.

Το μυστικό της συνεκτικότητος του ατόμου αποκαλύπτεται στο μυούμενο, και είναι τότε σε θέση να μελετήσει το μικρόκοσμο, σύμφωνα με τον νόμο των αντιστοιχειών, κατά τρόπο νέο και διαφωτιστικό. Όμοια, χάρη στην αποκάλυψη αυτή, που αφορά το συμπαγέστερο μέρος του σώματος του Λόγου, είναι σε θέση να εξακριβώσει πολλά πράγματα, σχετικά με το προηγούμενο ηλιακό σύστημα, καθώς και τα γεγονότα τα σχετικά με τον πρώτο γύρο του συτήματός μας. Το μυστικό αυτό ονομάζεται επίσης και "το μυστήριο της ύλης". 

[σελ. 169 (193-94)]

Οι τρεις πρώτες μυήσεις λαμβάνονται στην Ακτίνα του Εγώ.

[σελ. 181 (207)]

 

Το Φως της Ψυχής

 Πρέπει να ενθυμούμεθα ότι η ψυχή διέρχεται από μεγάλα στάδια κατά την διαδικασίαν της ενοποιήσεως και ότι η λέξις γιόγκα καλύπτει την εξελικτικήν ανάπτυξιν της ανθρώπινης Μονάδος.

1. Την ένωσιν της ψυχής με την μορφήν και την συνταύτισίν της με την όψιν της ύλης.

2. Την ένωσιν του σκεπτομένου ανθρώπου ή της αυτοσυνειδήτου ανταύγειας εις τους τρεις κόσμους, με τον πνευματικόν άνθρωπον εις το ιδικόν του πεδίον.

Το πρώτον στάδιον καλύπτει την περίοδον από της πρώτης ενσαρκώσεως μέχρις της εισόδου εις την ατραπόν της δοκιμασίας. Το δεύτερον στάδιον καλύπτει την περίοδον της ατραπού της δοκιμασίας μέχρι της τρίτης μυήσεως επί της Ατραπού της Μαθητείας.            

[σελ. 168 (150)]

 

Η Μαθητεία στην Νέα Εποχή

 Η σιγή είναι ένα από τα πρώτα προαπαιτούμενα της μυήσεως και κάτι που κάθε μαθητής πρέπει να μάθει.

[σελ. 78 (113)]

Η μύηση της "πνευματικής εντοπίσεως πάνω στο φυσικό πεδίο" (όπως η γέννηση στη Βηθλεέμ, η πρώτη μύηση, ονομάζεται μερικές φορές) έχει κιόλας ληφθεί από χιλιάδες, και αυτοί κινούνται ειλικρινά και οριστικά μπροστά στην Οδό. θα ήθελα εδώ να σας θυμίσω ότι πολλές, παραπολλές ζωές μπορεί να περάσουν μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μυήσεως - μακρά, πολύ μακρά διαλείμματα σιωπηλής και σχεδόν αφανούς αναπτύξεως.  

[σελ. 94 (134)]

Ένας μαθητής γίνεται γνωστός από την επίδρασή του στο περιβάλλον, και ένας μυημένος από την πλατιά έκταση της υπηρεσίας του στον κόσμο.

Ο μαθητής μπορεί να κληθεί να ελευθερωθεί από ωρισμένες καρμικές σχέσεις, να εκπληρώσει μερικές υποχρεώσεις πολύ παλιάς προελεύσεως και έτσι να "καθαρίσει το έδαφος" για πληρέστερη και αδιάκοπη υπηρεσία στην ανθρωπότητα βραδύτερα- Αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά μεταξύ της 1 ης και 2ης μυήσεως.

[σελ. 96 (137)]

Ο μαθητής ανεβαίνει προς την Ιεραρχία και αναλαμβάνει την ορθή πνευματική στάση αλλά, συγχρόνως, κατεβαίνει μέσα σ'αυτά που εσφαλμένα θεωρεί σαν το βάθος της ανθρώπινης δυσκολίας και αδικίας, διατηρώντας πάντοτε την πνευματική του ακεραιότητα αλλά μαθαίνοντας τρία σημαντικά μαθήματα:

1. Την αναγνώριση ότι μετέχει σε όλες τις ανθρώπινες τάσεις, καλές και κακές, και έτσι είναι ικανός να υπηρετεί.

2. Την ανακάλυψη ότι το πράγμα εκείνο που φοβάται και περιφρονεί περισσότερο είναι εκείνο που υπάρχει ισχυρότατα εντός του, αλλά που ακόμη δεν το έχει αναγνωρίσει. Μαθαίνει να μη φοβάται τίποτε, είναι τα πάντα.

3. Την ματαιότητα των περασμένων διαθέσεων και των δογματικών τρόπων παρατηρήσεως της ζωής και των ανθρώπων (που βασίζονται συνήθως στην παράδοση και στις περιστάσεις) όταν τον χωρίζουν από τους συνανθρώπους του.

Όταν έχει πραγματικά μάθει αυτά τα τρία πράγματα, είναι μυημένος.

[σελ. 708-09 (909)]

Το στάδιο που ονομάζεται Μικρή Μαθητεία, σχετίζεται με την πρώτη μύηση. Η μύηση αυτή είναι συνδεδεμένη με το φυσικό πεδίο, και για ένα πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων (όπως έχω τονίσει αρκετές φορές) βρίσκεται πολύ πίσω. Όλοι οι αληθινοί ζηλωτές έχουν λάβει την πρώτη μύηση. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται από την έντονη πάλη τους να αναπτυχθούν στην πνευματική ζωή, να ακολουθήσουν τον δρόμο του καθορισμένου προσανατολισμού προς τα πράγματα του πνεύματος και να ζουν κοντά στο φως αυτού του πνεύματος.     

[σελ. 716 (919)]

Η πρώτη μύηση. Η μύηση αυτή προηγείται πάντοτε του σταδίου της αποδεδεγμένης μαθητείας. Κανένας Διδάσκαλος δεν θα δεχθεί έναν μαθητή για το άσραμ Του αν δεν έχει λάβει χώρα μέσα του η γέννηση του Χριστού.

Ανάμεσα στα στάδια της "απομονωμένης ατομικότητος" και "απομονωμένης ενότητος" βρίσκεται ένα στάδιο στο οποίο δίνεται το όνομα της "απομονωμένης ταυτότητος". Η απομονωμένη ενότης περιγράφει το στάδιο όπου έχει φθάσει ο Διδάσκαλος. Η απομονωμένη ατομικότης είναι το στάδιο του μαθητή. Η απομονωμένη ταυτότης (με την ψυχή) είναι το στάδιο του μαθητή μέχρι της τρίτης μυήσεως.       

[σελ. 717 (920-21)]

Η πρώτη μύηση αναφέρεται κάποτε σαν "Λεμούρια Μύηση".

Ο όρος της Αποδεδεγμένης Μαθητείας, καλύπτει τα στάδια της πρώτης και δεύτερης μύησης.         

[σελ. 728 (934)]

Ο συγχρονισμός είναι το κλειδί προς την μύηση.

[σελ. 741 (950)]

Ο αληθινός μυημένος δεν προβάλλει ποτέ τον ελάχιστο ισχυρισμό ούτε ιδιαιτέρως ούτε

δημοσία, ότι είναι μυημένος.     

[σελ. 780 (999)]

 

  

Εσωτέρα θεραπευτική

 

Κέντρο	Αδένας	Φυσικά όργανα	Τύπος δυνάμεως	Σώμα
Καρδιά	Θύμος	Καρδιά	Ομαδική συνείδηση	Ανώτερο νοητικό Αιτιατό σώμα

 

Όλoι οι τύποι Πνευματικών Ανθρώπων. Επικρατεί μετά την 1 η Μύηση.

 

Κέντρο	Αδένας	Φυσικά όργανα	Τύπος δυνάμεως	Σώμα
Κέντρο λαιμού	Θυροειδής	Αναπνευστικό σύστ.	Αυτοσυνείδηση	Νοητικό σώμα

 

Δημιουργικοί καλλιτέχνες. Η προχωρημένη ανθρωπότης. Οι Διανοούμενοι.

 

Κέντρο	Αδένας	Φυσικά όργανα	Τύπος δυνάμεως	Σώμα
Ηλιακό πλέγμα	Πάγκρεας	Στόμαχος Ήπαρ	Αστρική Δύναμη	Αστρικό σώμα

 

Μέση ανθρωπότης. Κοινοί ανθρώπινοι τύποι.

 

 

Κέντρο	Αδένας	Φυσικά όργανα	Τύπος δυνάμεως	Σώμα
Κέντρο των γεννητικών οργ	Γεννητικός αδένας	Γεννητικά όργανα	Ζωτική Ενέργεια	Αιθερικό σώμα

 

Χαμηλού βαθμού ζωώδεις τύποι ανθρώπων.                               

[σελ. 45 (46)]

Το κέντρο του λαιμού κυβερνάται από τον Κρόνο ακριβώς όπως τα δύο κέντρα της κεφαλής κυβερνούνται αντίστοιχα από τον ουρανό (κ. κεφαλής) και τον Ερμή (κ. άζνα). Αυτό συμβαίνει μόνο για τους μαθητές, η κυριαρχία αλλάζει μετά την τρίτη μύηση ή πριν από την πρώτη.

[σελ. 151 (155)]

Το κέντρο του λαιμού συνδέεται με την πρώτη μύηση και αναπτύσσει μεγάλη δραστηριότητα όταν επιτευχθεί το σημείο εκείνο της εμπειρίας όπως έχει επιτευχθεί από την μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων που είναι αυτή την εποχή οι ζηλωταί και μαθηταί του κόσμου επί της ατραπού της δοκιμασίας. Η πρώτη μύηση θεωρείται από τους Διδασκάλους ότι σημαίνει είσοδο στην Ατραπό.

[σελ. 152 (156)]

Ο Νόμος των Καρμικών Υποχρεώσεων διέπει τη ζωή στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξελίξεως και τελειώνει οριστικά κατά την τέταρτη μύηση.

[σελ. 405 (418-19)]

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε, ότι αυτή η ανικανότης εκφράσεως "του αληθινού", ή της ''Αλήθειας'', είναι το πραγματικό αίτιο του θανάτου μεταξύ των ανθρώπων που βρίσκονται κάτω από το στάδιο της μαθητείας και που δεν έλαβαν ακόμη την πρώτη μύηση.

[σελ. 568 (587)]

Το κέντρο του ηλιακού πλέγματος αρχίζει να εκδηλώνει ένα ακτινοβόλο αποτέλεσμα σε ανταπόκριση της μαγνητικής "κλήσεως" του κέντρου της καρδιάς. Όταν ληφθεί η πρώτη μύηση, αρχίζει η πρώτη μεγάλη αλληλεπίδραση μεταξύ των δυο και εδραιώνεται η πρώτη συντονισμένη δραστηριότης. 

[σελ. 594 (613)]

Κατά την πρώτη μύηση, και όλο και περισσότερο σ'όλες τις μυήσεις, η ενέργεια έρχεται σε μεγαλύτερη σύγκρουση με τις δυνάμεις. Η ενέργεια της ψυχής διατρέχει το αιθερικό σώμα και όλα τα κέντρα γίνονται "περιοχές μάχης". Η έμφαση τοποθετείται περισσότερο σε ένα κέντρο από όλα τα άλλα. Η φύση της μάχης δεν είναι πια η φύση της αμοιβαίας μάχης μεταξύ των δυνάμεων, αλλά διεξάγεται τώρα μεταξύ των ενεργειών και των δυνάμεων, και αυτό δημιουργεί την αυστηρότητα των δοκιμασιών για τη μύηση. Αυτό προκαλεί τόσες πολλές φυσικές ασθένειες μεταξύ εκείνων που έλαβαν ή ετοιμάζονται να λάβουν την πρώτη και δευτέρα μύηση. Και αυτή εξηγεί επίσης τις ασθένειες των αγίων!

[σελ. 595 (614)]

 

Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός

 Το Πυρ του Νου, όταν αναμειχθεί με τα εσωτερικά πυρά, αποτελεί τη βάση της ζωής του τετάρτου βασιλείου και αυτά ενωμένα, ελέγχουν (μερικώς προς το παρόν και αργότερα ολικώς) τον κατώτερο τριπλό άνθρωπο ή την προσωπικότητα. Αυτός ο έλεγχος διαρκεί μέχρι τη στιγμή της πρώτης Μυήσεως.

Το πυρ του Πνεύματος, όταν αναμειχθεί με τα άλλα δύο πυρά (μια ανάμειξη που στον άνθρωπο αρχίζει κατά την πρώτη μύηση) σχηματίζει μια βάση πνευματικής ζωής ή ύπαρξης.

[σελ 51 (47-48)]

Κατά την πρώτη Μύηση (ο μαθητής) διαφεύγει κατά κάποιο τρόπο απ'τον αξεπέραστο δακτύλιο, όμως του μένει να ξεφύγει από τα τρία ανώτερα νοητικά επίπεδα, που αποτελούν τις νοητικές αντιστοιχίες των αιθέρων, και ν'αναπτύξει πλήρη συνείδηση στα τρία ανώτερα υποπεδία.

[σελ. 114 (105)]

Όταν το τριπλό πυρ της βάσης και το τριπλό πρανικό συναντηθούν και συγχωνευθούν, τότε η εξέλιξη προχωρεί με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα. Αυτό πραγματοποιείται οριστικά κατά την πρώτη Μύηση, όπου η πόλωση σταθεροποιείται σε κάποιο από τα τρία ανώτερα κέντρα - με την επιλογή του κέντρου να εξαρτάται απ'την ακτίνα του ανθρώπου.     

[σελ. 124 (113)]

Η δεύτερη περίοδος, κατά την οποία κυριαρχεί η εγωϊκή ακτίνα, συγκριτικά δεν είναι τόσο μακροχρόνια. Καλύπτει την περίοδο όπου ζωογονούνται το τέταρτο και το πέμπτο τρίγωνο και επισημαίνει τις ζωές στις οποίες ο άνθρωπος συντάσσει τις δυνάμεις του στο πλευρό της εξέλιξης, πειθαρχεί τη ζωή του, πορεύεται στην Ατραπό της Δοκιμασίας και προχωρά μέχρι την τρίτη Μύηση.

[σελ. 175 (164)]

Η Μυητική Ράβδος χρησιμοποιείται στις πρώτες δύο μυήσεις και την χειρίζεται ο Μεγάλος Κύριος, ο Χριστός ο Παγκόσμιος Εκπαιδευτής. Μαγνητίζεται με την επίθεση του "Φλεγόμενου Διαμαντιού"  με την μαγνήτιση να επαναλαμβάνεται κατά την αναγόρευση κάθε νέου παγκόσμιου Εκπαιδευτή.

[σελ. 210 (192)]

Το έργο των μονάδων που απαρτίζουν έναν ιδιαίτερο πλανητικό Λόγο έχει τριπλή φύση:

1. Να συνειδητοποιήσουν τον επιτευχθέντα έλεγχο του ατομικού τους αξεπέραστου δακτυλίου, ή της δικής τους σφαίρας δραστηριότητας. Αυτό καλύπτει την περίοδο εξέλιξης ως την πρώτη Μύηση, ή την είσοδό τους στην Ατραπό και, επομένως, στο πνευματικό βασίλειο. Αφορά στην αφύπνιση της συνείδησης επί των τριών κατωτέρων πεδίων.

2. Να συνειδητοποιήσουν το ιδιαίτερο κέντρο στο σώμα κάποιου πλανητικού Λόγου - με το κέντρο αυτό να ενσωματώνει την ομαδική τους δραστηριότητα. Αυτό τους οδηγεί μέχρι την πέμπτη Μύηση και καλύπτει την περίοδο κατά την οποία η συνείδηση αφυπνίζεται στα πέντε πεδία της εξέλιξης.

3. Να συνειδητοποιήσουν το κέντρο στο Σώμα του Λόγου του οποίου την ολότητα συνιστά κάποιος ιδιαίτερος πλανητικός Λόγος. Αυτό τους φέρνει ως την έβδομη Μύηση και καλύπτει την περίοδο αφύπνισης της συνείδησης στα επτά πεδία του ηλιακού συστήματος.   

[σελ. 289 (264-65)]

 

Η Επανεμφάνισις του Χριστού

 Εις τας δύο πρώτας μυήσεις, οι υποψήφιοι ευρίσκουν τον δρόμο των προς τον Χριστόν, ο Οποίος τους χορηγεί τας δύο πρώτας μυήσεις. Αλλά -με τις λέξεις αυτές- υπαινίσσεται ανωτέρας καταστάσεις αναπτύξεως. Δια των μυήσεων αυτών, που παρέχει ο Χριστός, ο μαθητής καθίσταται παράγων της αγάπης του Θεού. 

[σελ. 87 (93)]

Όπως γνωρίζουν οι εσωτερισταί, ο όρος "μικρά" αναφέρεται εις τους μαθητάς, οι οποίοι "είναι βρέφη εν Χριστώ" (όπως τους ονομάζει η Καινή Διαθήκη) και οι οποίοι έχουν λάβει τις δύο πρώτες μυήσεις, της Γεwήσεως και της Βαπτίσεως.    

[σελ. 87 (93)]

Ο Αιγόκερως (τον Δεκέμβριον), θα εφιστά την προσοχήν μας εις την πρώτη μύηση, την γέννηση του Χριστού εις το σπήλαιο της καρδιάς και θα μας υποδεικνύει την αναγκαιούσα εξάσκηση δια να επέλθει το μέγα γεγονός εις τη ζωή του ατόμου.            

[σελ. 156 (167)]

 

Επιστολαί επί του Αποκρυφισμού

 Οι ομάδες που σχηματίζονται πέριξ ενός Διδασκάλου, είναι εγκεκλισμέναι μέσα στην αύρα Του και αποτελούν μέρος της συνειδήσεώς Του. Περιλαμβάνουν τους ανθρώπους, η ακτίς του Εγώ των οποίων είναι η ίδια με την ιδική Του, ή των οποίων η ακτίς της Μονάδος είναι η ιδία. Αυτό, επομένως, σημαίνει ό,τι αφορά δύο τύπους ανθρώπων.

1. Εκείνους που προετοιμάζονται για την πρώτη και την δευτέρα μύηση, που λαμβάνονται επί της ακτίνος του Εγώ, και

2. Εκείνους που προετοιμάζονται δια τας δύο επομένας μυήσεις, που λαμβάνονται επί της ακτίνος της Μονάδος. Έχετε εδώ μια άλλη αιτία της μεταφοράς των ανθρώπων από μια ακτίνα εις άλλη. Είναι απλώς μεταφορά φαινομενική, έστω και αν συνεπάγεται την είσοδο εις την ομάδα άλλου Διδασκάλου. Αυτό συμβαίνει μετά την δευτέρα μύηση.

[σελ. 267 (297)]

Ο άμεσος σκοπός του Διδασκάλου, κατά την με τον μαθητήν εργασία, είναι να τον παρασκευάσει δια την πρώτην μύησιν.            

[σελ. 275 (307)]

Επικεφαλής της σχολής (προπαρασκευαστικής) θα ευρίσκεται πάντοτε Μεμυημένος του πρώτου ή του δεύτερου βαθμού, καθ'όσον σκοπός της σχολής είναι να προπαρασκευάζει μαθητάς δια την πρώτη μύηση.

Ο βουδδικός φορέας πρέπει να ευρίσκεται εις εμβρυώδη κατάσταση όταν λαμβάνεται η πρώτη μύηση.

[σελ. 318 (351)]