Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων

(Εσωτέρα Ψυχολογία Ι)

Οι σπουδαστές είναι δυνατό να το βρουν υποβοηθητικό αν εξετάσουν αυτό το πρόβλημα από τη σκοπιά της αναλογίας, και συνειδητοποιήσουν πως οι ίδιοι (καθώς και κάθε άλλο ανθρώπινο ον) διέπονται ή ελαύνονται από δύο ακτίνες, δηλ. την ακτίνα της προσωπικότητας και την ακτίνα του εγώ. Μετά την τρίτη μύηση, ο μαθητής έχει τρεις ακτίνες σε δραστηριότητα μέσα του, γιατί η ακτίς της Μονάδος αρχίζει τότε να κάμνει την παρουσία της αισθητή.

[σελ. 237 (273-74)]

Στην τρίτη μύηση, η Σελήνη και ο / Άρης αγωνίζονται να αποκτήσουν ηγεμονία, και εδώ βρίσκεται το πεδίο μάχης για τον μαθητή. Και έτσι στη μεγάλη Μεταμόρφωση, το σώμα "μεταμορφώνεται" σαν ένδειξη θριάμβου.        

[σελ. 246 (283)]

Μετά την τρίτη μύηση (και λόγω ενός γεγονότος που λαμβάνει χώρα) ο άνθρωπος προσανατολίζεται και ασχολείται με μια περαιτέρω συγχώνευση συνειδήσεως, τη συγχώνευση πνεύμα-ψυχή-σώμα.

 [σελ. 329 (374)]

Η πρώτη ακτίς διέπει την Ατραπό της Μυήσεως, επιφέροντας απόσπαση από την μορφή, καταστροφή όλων όσα εμποδίζουν, και τροφοδοτώντας τη δυναμική εκείνη θέληση μέσα στον μυημένο που θα τον καταστήσει ικανό να κάμει τα αναγκαία βήματα προς τον Πατρομύστη.

[σελ. 351 (399)]

 

Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις

Έχετε κατανοήσει απολύτως το γεγονός ότι μετά την τρίτη μύηση, ο μυημένος δεν ενδιαφέρεται διόλου με την συνείδηση, αλλά με τη συγχώνευση της ατομικής του θελήσεως με την θεία θέληση; Δεν ασχολείται τότε για την αύξηση της ευαισθησίας του προς την επαφή, ή με την συνειδητή του ανταπόκριση στις συνθήκες του περιβάλλοντος, αλλά αποκτά όλο και μεγαλύτερη επίγνωση της δυναμικής της Επιστήμης της Υπηρεσίας και του Σχεδίου.

 [σελ. 34 (40)]

Θα ήθελα εδώ να σας θυμίσω ότι η τρίτη μύηση θεωρείται από την Ιεραρχία σαν η πρώτη μεγάλη μύηση, και ότι η πρώτη και η δεύτερη μύηση είναι μυήσεις του Κατωφλίου.

Μετά τις δύο μυήσεις του κατωφλίου, η στάση του μυημένου μεταβάλλεται, βλέπει δυνατότητες, παράγοντες και αποκαλύψεις που έως τώρα ήταν τελείως ακατανόητες και άγνωστες, ακόμη και στην συνείδησή του κατά τις ανώτατες στιγμές της.     

[σελ. 41 (48)]

Το μυστικό της τρίτης μυήσεως είναι η εκδήλωση της τελείας ελευθερίας από τις αξιώσεις και τις απαιτήσεις της προσωπικότητος.       

[σελ. 44 (52)]

Όταν ο άνθρωπος εκφράζει πλήρως το Α.U.Μ. μπορεί να εκφωνεί το O.M. με αποτελεσματικότητα, από προοδευτικά σημεία εντάσεως, μέχρι την τρίτη μύηση. Τότε τα αποτελέσματα του O.M. είναι τέτοιας φύσεως ώστε η προσωπικότης σαν χωριστή ταυτότης εξαφανίζεται, η ψυχή προβάλλει σ'όλη της τη δόξα, και ο πρώτος αμυδρός ήχος του γεννεσιουργού ΗΧΟΥ βροντά πάνω στο αυτί του μεταμορφωμένου μύστου.     

[σελ. 56 (66)]

Το "κυρίαρχο πέμπτο εγώ" γίνεται ακουστό κατά την τρίτη μύηση, σημειώνοντας την επίτευξη της ενοποιήσεως, και αυτό εξαλείφεται κατά την τέταρτη μύηση. Κατά την στιγμή αυτή ο εγωϊκός φορεύς, το αιτιατό σώμα εξαφανίζεται. 

[σελ. 63 (73)]

Αυτή η κατανόηση του μυημένου επέρχεται εξ ολοκλήρου με την αιφνίδια εκτίμηση ή αντίληψη του ήχου, με την αφύπνιση του εσωτερικού ωτός στην σημασία της φωνής, ακριβώς όπως ο μαθητής στο προηγούμενο στάδιο αφυπνίστηκε στη σημασία του οράματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κατά την τρίτη μύηση, ο μυημένος βλέπει τον αστέρα και ακούει τον ήχο. Κατά τις δύο πρώτες μυήσεις βλέπει το φως και ακούει τον Λόγο.  

[σελ. 83 (97)]

Θα γίνει συνεπώς φανερό, ότι όσο περισσότερο γοργά ο ζηλωτής σαν άτομο πλησιάζει την Τρίτη μύηση, τόσο ταχύτερα και αμεσότερα θα εξαλειφθεί το ατομικό κάρμα.

 [σελ. 85 (100)]

Συνεπώς, επειδή δεν έχετε λάβει την τρίτη μύηση η κατανόηση της Μονάδος βρίσκεται πολύ πέρα από εσάς.      

[σελ. 124 (147)]

Οι αλήθειες που αποτελούν το αλφάβητο της ζωής είναι:

1. Η εκδήλωση της θεότητος στο φυσικό πεδίο.

2. Η δοξασία των Αβατάρ.

3. Η φύση της συνειδήσεως, δια μέσου της αναπτύξεως της ψυχολογίας.

4. Η δοξασία της Τριάδος, καθώς εκφράζεται μέσω των όψεων και ιδιοτήτων.

Οι τέσσαρες αυτές εκφράσεις αληθείας θα ανακαλυφθεί ότι μεταδίδουν όλη τη γνώση με την οποία ο μυημένος πρέπει να παραμείνει εφοδιασμένος όταν αναρριχάται στο Όρος της Μεταμορφώσεως κατά την στιγμή της τρίτης μυήσεως.        

[σελ. 139 (164-65)]

Έτσι (ο μαθητής) προχωρεί από δύναμη, σε δύναμη. Η Ιεραρχία τον βοηθεί πάντοτε στην ανάπτυξή του και ταυτόχρονα προστατεύει γι'αυτόν την Οδό έως την στιγμή κατά την οποία η θυμική αυταπάτη δεν μπορεί πια να τον φθάσει. Η ατομική αυτή ασφάλειά του επιτυγχάνεται μόνον μεταξύ του χρόνου λήψεως της δευτέρας και της τρίτης μυήσεως. Πρωτύτερα, θεωρείται ακόμη εκτεθειμένος σε πιθανό κίνδυνο και σαν άστατος. Μετά από τις μυήσεις αυτές, μπορεί να υπόκειται σε πλάνη, αλλά δεν υπάρχει τότε κίνδυνος να επιστρέψει μονίμως προς τα πίσω και να πλησιάσει την ατραπό της αριστεράς χειρός και έτσι ίσως, σε σπάνιες περιπτώσεις, να βρει τον δρόμο του μέσα στη Μαύρη Στοά. Η μεγαλύτερη ευθύνη του κοινού μυημένου είναι η οκνηρία ή η έλλειψη σπουδής. Συλλογισθείτε πάνω σ'αυτό. 

[σελ. 156 (184)]

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ζηλωταί και μαθηταί πριν από την τρίτη μύηση είναι το πρόβλημα της κατανοήσεως της φύσεως της συνταυτίσεως.

[σελ. 172 (203)]

Μύηση 3. Μεταμόρφωση

Κέντρο Άζνα                             5η ακτίς                Νοητικό πεδίο            

Ολοκλήρωση                           Διεύθυνση                  Επιστήμη       

[σελ. 340 (399)]

Μη ξεχνάτε ότι οι σημερινοί μαύροι μάγοι ήσαν μυημένοι του προηγούμενου ηλιακού συστήματος. Όταν η θύρα της μυήσεως είναι έτοιμη ν'ανοίξει για τρίτη φορά, λαμβάνει χώρα ο διχασμός των δρόμων. Μερικοί ακολουθούν εγωιστικές προθέσεις και σταθερή απόφαση να παραμείνουν με την χωριστική κατάσταση της ύλης. Και σε άλλους η θεία θέληση εντυπώνεται καθαρά επάνω τους και γίνεται η κινητήριος δύναμη στις ζωές τους. Σύμφωνα με οδηγίες από την Μεγάλη Λευκή Στοά του Σειρίου, η θύρα παραμένει κλειστή την τρίτη φορά για τους σκοτεινούς αδελφούς. Το κακό, όπως το κατανοούμε, δεν έχει απολύτως καμιά θέση στο Σείριο.      

[σελ. 350 (411)]

Θα μπορούσε να προστεθεί ότι η τρίτη μύηση λαμβάνεται στα τρία ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου, και συνεπώς για τον λόγο αυτό ο ζηλωτής παραμένει πρώτ'απ'όλα μπροστά στη θύρα πάνω στο τέταρτο επίπεδο του νοητικού πεδίου, ζητώντας μύηση.

[σελ. 351 (412)]

Η ηλεκτρική ενέργεια του νου δημιουργεί τώρα την θύρα για την τρίτη μύηση, και το εμπόδιο που αντιμετωπίζει ο μυημένος είναι το εμπόδιο των ηλεκτρικών γεννημάτων φαντασίας των δικών του σκέψεων, που λάμπουν με ένα φως εξ ολοκλήρου δικό τους (γιατί είναι πολύ υψηλής τάξεως και τύπου), αλλά καλύπτουν το αγνό φως που λάμπει πίσω απ'αυτά. Αυτά συνιστούν το σύνολο της πλάνης.

 [σελ. 353 (414)]

Δεν είναι δυνατόν για κανένα μαθητή που δεν έχει λάβει την τρίτη μύηση να εξακριβώσει την ακτίνα της Μονάδος του.

 [σελ. 508 (599)]

Για τη λήψη της τρίτης μυήσεως απαιτείται ενοποίηση και μια αυξανόμενη αίσθηση ολοκληρώσεως, επειδή τη μύηση αυτή λαμβάνει η ολοκληρωμένη προσωπικότης.          

[σελ. 595 (698)]

Κατά την διάρκεια της μυητική ς διαδικασίας μεταξύ της δευτέρας και της τρίτης μυήσεως, ο μυημένος οφείλει να αγωνισθεί με την πλάνη ακριβώς με την ίδια έννοια όπως πρωτύτερα είχε να πολεμήσει με την θυμική αυταπάτη. Η πλάνη είναι, σε τελική ανάλυση, ο έλεγχος των νοητικών διαδικασιών από μεγάλες και μαζικές μορφές σκέψεις. Αυτή η διαμάχη διαρκεί από τη στιγμή που ο μαθητής έχει επιτύχει νοητική πόλωση (στο ενδιάμεσο σημείο μεταξύ της δευτέρας και της τρίτης μυήσεως) έως ότου σταθεί μπροστά στον Μυσταγωγό κατά την έκτη Μύηση της Αποφάσεως, οπότε η τελευταία πλάνη εξαφανίζεται. 

[σελ. 600 (704)]

Η ενέργεια της πέμπτης ακτίνος δημιουργεί τρεις μεγάλες περιοχές σκέψεως, ή τρεις κύριες καταστάσεις κατά τις οποίες εκφράζεται η ενέργεια που προκαλεί μορφές σκέψεις:

α. Επιστήμη... εκπαίδευση... ιατρική

β. Φιλοσοφία.. ιδέες...             ιδανικά

γ. Ψυχολογία.. σε διαδικασία σύγχρονης αναπτύξεως

Η ενέργεια αυτή της πέμπτης ακτίνος λειτουργεί αναφορικά με τον Νόμο των Διαιρέσεων.

[σελ. 601 (706)]

Ο αληθινός μερισμός προϋποθέτει ορισμένως πολλές μικρές απαρνήσεις και πάνω σ'αυτές τις μικρές απαρνήσεις γεννιέται βραδέως η ικανότης για ελευθερία και η συνήθεια της απαρνήσεως μπορεί τελικά να σταθεροποιηθεί. Αυτή η ικανότης και αυτές οι συνήθειες, οι ανιδιοτελείς αυτές δραστηριότητες και οι πνευματικές συνήθεις στάσεις είναι τα προπαρασκευαστικά στάδια για την Μύηση της Απαρνήσεως, ακριβώς όπως η προσπάθεια εξυπηρετήσεως του συνανθρώπου μας είναι προπαρασκευαστική για τη λήψη της τρίτης Μυήσεως της Μεταμορφώσεως.

[σελ. 614 (721)]

Κατά την τρίτη μύηση εδραιώνεται τελικά ο έλεγχος του νου που φωτίζεται από την ψυχή, και την κυριαρχική θέση αναλαμβάνει αυτή η ίδια η ψυχή και όχι η φαινομένη μορφή.

[σελ. 674 (791)]

Η Ατραπός της Μυήσεως ονομάσθηκε κατά καιρούς η Ατραπός της Απελευθερώσεως, και σ'αυτήν την ουσιαστική όψη της μυητικής διαδικασίας επιζητώ να επισύρω την προσοχή σας.

[σελ. 684 (802)]

Μύηση ΙΙΙ. Μεταμόρφωση

Ελευθερία από την αρχαία εξουσία της τριπλής προσωπικότητος, που σημειώνει μια αποκορυφωμένη στιγμή στην ιστορία όλων των μυημένων.      

[σελ. 686 (804)]

Μύηση ΙΙΙ. Η πέμπτη Ακτίνα της Επιστήμης. Η εισρέουσα αυτή ενέργεια προκαλεί τα μεγαλύτερα αποτελέσματά της πάνω στη διάνοια, ή πάνω στο μάνας, το πέμπτο στοιχείο. Επιτρέπει στον μυημένο να χρησιμοποιεί τη διάνοια σαν το κύριο όργανο στο υπό εκτέλεση έργο, προ της λήψεως της τετάρτης και πέμπτης μυήσεως.        

[σελ. 688 (807)]

Υπάρχουν τρεις λέξεις οι οποίες είναι κατευθυντήριοι λέξεις για τον μαθητή καθώς γνωρίζει τη ζωή του, το περιβάλλον του και τις περιστάσεις. Οι λέξεις αυτές είναι: Ολοκλήρωση, Διεύθυνση, Επιστήμη. Το έργο του - καθώς το αντιμετωπίζει μετά την τρίτη μύηση - είναι να δημιουργήσει μεγαλύτερη προσωπική ακεραιότητα έτσι ώστε γίνεται όλο και περισσότερο εμποτισμένη από την ψυχή προσωπικότης, και επίσης να ολοκληρώνεται με το περιβάλλον του για τους σκοπούς υπηρεσίας. Σ'αυτά πρέπει να προστεθεί το λεπτότερο έργο ολοκληρώσεώς του μέσα στο  Άσραμ έτσι ώστε γίνεται ένα ακέραιο μέρος του ομίλου εργατών του Διδασκάλου.  

[σελ. 691 (810)]

 

 

Το Πεπρωμένο των Εθνών

2. Η ενέργεια της ψυχής. Αυτή θα κυβερνάται, θα χρησιμοποιείται και θα εφαρμόζεται δημιουργικά από την δεύτερη μέχρι την τρίτη μύηση.

[σελ. 129 (135)]

 

Από την Βηθλεέμ στον Γολγοθά

Οι τρεις μεγάλες μυήσεις, η πρώτη, η τρίτη και η πέμπτη, αποτελούν τις τρεις συλλαβές του Λόγου που έγινε σαρξ. Ενσωματώνουν την μουσική χορδή της ζωής του Χριστού.

Τρίτη μύηση: Μεταμόρφωση  Αποκάλυψη  Μετάσταση   Ιδιότης 

[σελ. 137 (157)]

 

Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορεύς

Στα πρώτα στάδια και μέχρι την τρίτη μύηση, η Επιστήμη της Εντυπώσεως ασχολείται με την εδραίωση μιας ευαισθησίας (μιας επικλητικής ευαισθησίας) μεταξύ της Πνευματικής Τριάδος (που προσωρινά εκφράζεται μέσω του αφηρημένου νου και της ψυχής ή του Υιού του Νοός) και του συγκεκριμένου νου.    

[σελ. 50 (53)]

Όλοι οι μαθηταί που έχουν πάρει την τρίτη μύηση έχουν τη δύναμη να επικαλούνται και να εφελκύωνται, και γι' αυτό η τεχνική αυτή δεν επιτρέπεται σ'όσους έχουν κατώτερο βαθμό.

[σελ. 73 (77)]

Για τον υποψήφιο και ιδιαίτερα για τον ενσυνείδητο μαθητή, η εντύπωση που πρέπει να εξετασθεί προέρχεται από τέσσερις πηγές

1. Από την ψυχή του ίδιου του μαθητή.

2. Από το Άσραμ το οποίο πρόκειται να τον προσεταιρισθεί.

3. Απ'ευθείας από τον Διδάσκαλο.

            4. Από την Πνευματική Τριάδα, μέσω της ανταχκάρανα,

Τα πρώτα δύο στάδια καλύπτουν την περίοδο των πρώτων δύο μυήσεων. Το τρίτο (στάδιο) προηγείται της τρίτης μυήσεως και διαρκεί ωσότου ο μαθητής γίνει ο ίδιος Διδάσκαλος. Ο τέταρτος τύπος της πληροφορικής (μορφωτικής) εντυπώσεως μπορεί ν'αποτυπωθεί μετά την Τρίτη μύηση και να φθάσει στο μαθητή μέσα στο Άσραμ.   

[σελ. 86-87 (93)]

Οι άνθρωποι της τρίτης ακτίνος είναι επίσης βραδείς, αφού είναι χαμένοι μέσα στα νήματα των ίδιων τους παραισθητικών παρασκευασμάτων και του διεστραμμένου τρόπου του σκέπτεσθαι, και με δυσκολία ξέρουν να πουν πού αρχίζει η αλήθεια και που τελειώνει η παραίσθηση. Η πλάνη, που είναι το πρόβλημα των νοητικών τύπων σ'όλες τις ακτίνες, είναι απείρως πιο προσωρινή στα αποτελέσματά της απ'ό,τι είναι η παραίσθηση.

Όταν ο μαθητής έχει εκμάθει ως ένα βαθμό τη σημαντική διαφορά μεταξύ των μηνυμάτων από το δικό του υποσυνείδητο ή το υποσυνείδητο άλλων ανθρώπων με τους οποίους μπορεί να βρίσκεται σ'επικοινωνία, και των μηνυμάτων που έρχονται από την ίδια του την ψυχή, η ζωή του τότε γίνεται πιο αυτοκατευθυνόμενη και οργανωμένη, πιο καρποφόρα από τη σκοπιά της υπηρεσίας. Ο μαθητής μαθαίνει να ξεχωρίζει τα μηνύματα που προέρχονται από την ίδια του την ψυχή από εκείνα που είναι ιεραρχικά. Η ζωή του γίνεται πιο σαφώς κατευθυνόμενη.

Όταν ο μαθητής μπορεί να διακρίνει μεταξύ των διαφόρων αυτών επικοινωνιών, τότε και μόνο τότε γίνεται δυνατός ο τρίτος τύπος επικοινωνίας - απ'ευθείας μηνύματα που οφείλονται σ'επαφή με το Διδάσκαλο του  Άσραμ του προσωπικά.   

[σελ. 89 (95-96)]

 

Πραγματεία επί της Λευκής Μαγείας

Ο μυημένος, ιδιαίτερα μετά την τρίτη μύηση, αρχίζει, να σκέπτεται ακόμα περισσότερο συνθετικά και να εκφράζει την αλήθεια στον εαυτό του με βάση το Πνεύμα, τη Ζωή, το Ένα.

[σελ. 24 (24)]

Ωσότου περάσουμε την τρίτη μύηση, δεσπόζων παράγων είναι ο φωτισμένος νους και όχι η καθαρή ενορατική αντίληψη ή καθαρή λογική. Μετά την μεγάλη αυτή μύηση, που σημειώνει μια οριστική έξοδο από τη μορφική συνείδηση, ο μυημένος μπορεί να δρα κατά βούληση πάνω στο πεδίο της ενοράσεως και ο νους σταθερά παραμερίζεται στο βάθος ωσότου γίνει μέρος του ενστικτώδους μηχανισμού. τόσο μέρος ακριβώς της υποσυνείδητης ενστικτώδους φύσεως όσο είναι η (ίδια η) ενστικτώδης φύση, που ο υλιστής ψυχολόγος υπογραμμίζει τόσο πολύ.

[σελ. 383 (421)]

Αλλά μέχρι την τρίτη μύηση, ακόμα και η δεύτερη όψη (η όψη της αγάπης) προϋποθέτει δυαδικότητα, αφού ενυπάρχει στην ίδια την αγάπη. Πάντα υπάρχει ο Αγαπών και ο αγαπώμενος, ο Επιθυμών και το επιθυμούμενο, ο Αναζητητής και το αναζητούμενο.            

[σελ. 385 (422)]

 

Θυμαπάτη

Ο αντικειμενικός σκοπός όλης της εκγυμνάσεως που δίδεται στην Ατραπό της Μαθητείας και μέχρι της τρίτης μυήσεως είναι να δημιουργήσει αυτή την καθαρή σκέψη, η οποία θα απελευθερώσει τον μαθητή από την πλάνη και θα του δώσει αυτή την συγκινησιακή σταθερότητα και ισορροπία, που δεν αφήνει χώρο για την είσοδο καμιάς παγκόσμιας θυμαπάτης.

 [σελ. 33 (32)]

Ο Ένοικος στο Κατώφλι φθάνει σε πλήρη δυναμικότητα στο τέλος αυτής της φυλής, της Αρίας, και στην ζωή όλων των μυημένων προτού λάβουν την τρίτη μύηση.    

[σελ. 40 (39)]

Στην τρίτη μύηση, ο μυημένος μπορεί να χρησιμοποιεί την ενόραση για την ορθή εποπτεία της αληθείας και σ'αυτή την μύηση έχει την πρώτη αληθινή αμυδρή εικόνα του Ενοίκου στο Κατώφλι και του Αγγέλου της Παρουσίας.

Στην τέταρτη μύηση, ο μυημένος αποδεικνύει την ικανότητά του να δημιουργεί πλήρη ταύτιση μεταξύ ανωτέρας και κατωτέρας όψεως της ψυχής στην εκδήλωση και βλέπει τον Ένοικο στο Κατώφλι να απορροφάται μέσα στον  Άγγελο της Παρουσίας.    

[σελ. 103 (102)]

 

Φυλή	Δυαδυκότης	Πρόβλημα	Μέθοδος	Στόχος
Αρία	Ένοικος στο Κατώφλι Άγγελος της Παρουσίας	Πλάνη	Ψυχικός έλεγχος Ράγια Γιόγκα: Ζηλωτές Άγνι Γιόγκα: Μαθητές	3η Μύηση Ενόραση

 

[σελ. 114 (112)]

Η Τεχνική της παρουσίας. Με την τεχνική αυτή, η ψυχή αναλαμβάνει τον έλεγχο της ολοκληρωμένης προσωπικότητος και τις οριζόντιες και κάθετες σχέσεις. Γίνεται δυνατή για τον μαθητή η τρίτη μύηση, σαν άμεσος στόχος. Σχετίζεται με την λίγο γνωστή γιόγκα, που ονομάζεται Άγκνι-Γιόγκα ή γιόγκα του πυρός.

[σελ. 171 (171)]

Στην περίπτωση του μυημένου ατόμου, η τρίτη μύηση, η Μεταμόρφωση, σημειώνει την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Τότε φαίνεται μονάχα δόξα. Ακούγεται μόνο η φωνή της Παρουσίας και επιτυγχάνεται η ένωση με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.            

[σελ. 183 (182)]

 Κάθε μαθητής που καταπιάνεται με τη δόμηση της ανταχκάρανα, μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί με προσοχή, διευθυνόμενες αναπνευστικές ασκήσεις. Αλλά, σε τελευταία ανάλυση, μόνο οι μυημένοι του τρίτου βαθμού, οι οποίοι περιέρχονται κάτω από την επίδραση της μονάδος, μπορούν σωστά και επιτυχημένα να χρησιμοποιήσουν αυτή την μορφή διευθύνσεως της ζωής και να φθάσουν σε καλά αποτελέσματα.         

[σελ. 256 (254)]

 

Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή

Τότε το προς εκτέλεση έργο προτού ληφθεί η τρίτη μύηση, συνίσταται στην πλήρη συγχώνευση της προσωπικής απόψεως στην ανάγκη της ολότητος. Τούτο συνεπάγεται την πλήρη κυριαρχία του συγκεκριμένου νου από το Εγώ.    

[σελ. 85 (101)]

Μετά τη δευτέρα μύηση η διδασκαλία μετατοπίζεται σε ανώτερο πεδίο. Ο μυημένος μαθαίνει να ελέγχει το νοητικό του φορέα. Αναπτύσσει την ικανότητα να χειρίζεται τη νοητική ύλη και μαθαίνει τους νόμους της δημιουργικής δομήσεως της σκέψεως. Ενεργεί ελεύθερα στα τέσσερα κατώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου, και πριν από την τρίτη μύηση πρέπει - συνειδητά ή ασύνειδα - να έχει αποκτήσει πλήρη κυριαρχία επί των τεσσάρων κατωτέρων υποπεδίων των τριών κόσμων.

[σελ. 86 (102)]

Ο μυημένος είναι σε θέση σε κάθε στιγμή να αναγνωρίζει τα άλλα μέλη της Μεγάλης Λευκής Στοάς, και οι ψυχικές του ικανότητες διεγείρονται δια μέσου της ζωογονήσεως των κέντρων της κεφαλής. Ούτε αναγκαίο ούτε σκόπιμο είναι να αναπτυχθούν οι συνθετικές ιδιότητες, η ψυχακοή και η ψυχόραση, παρά μόνο μετά από τη 3η μύηση. Ο σκοπός της όλης αναπτύξεως είναι η αφύπνιση της πνευματικής ενοράσεως. Όταν αυτό έχει επιτευχθεί, όταν το φυσικό σώμα είναι αγνό, το αστρικό σταθερό και ήρεμο και το νοητικό σώμα πειθαρχηθεί, τότε ο μυημένος μπορεί με ασφάλεια να χειρίζεται και με σύνεση να χρησιμοποιεί τις ψυχικές του ιδιότητες για τη βοήθεια της φυλής.

 [σελ. 87 (103)]

Κατά την τρίτη μύηση, ένας από τους Κουμάρα διοχετεύει στο αιτιατό σώμα του μυημένου την ενέργεια εκείνη η οποία καταστρέφει την ύλη του τρίτου υποπεδίου και έτσι επιφέρει μερικώς την καταστροφή του φορέως.   

[σελ. 108 (127)]

Κατά την τρίτη μύηση μπροστά στο μυημένο στέκεται το Εγώ σαν τελειωμένη τριαδικότης. Γνωρίζει τότε ότι το Εγώ ή Εαυτού δεν είναι μόνο νοήμων, ενεργός αγάπη, αλλά φανερώνεται επίσης και σαν θεμελειώδης θέληση ή σκοπός, με το οποίο ο άνθρωπος αμέσως συνταυτίζεται και αντιλαμβάνεται ότι οι τρεις κόσμοι δεν κρύβουν γι’αυτόν στο μέλλον τίποτε και χρησιμεύουν μόνο σαν πεδία υπηρεσίας, που εκτελείται με αγάπη και αποβλέπει στην εκπλήρωση ενός σκοπού, που βρίσκεται επί αιώνες κρυμμένος στη καρδιά του Εαυτού. Με τον σκοπό αυτό, που τώρα του αποκαλύφθηκε, μπορεί να συνεργασθεί με νοημοσύνη και κατά το τρόπο αυτό να συντελέσει στην ωρίμανσή του.

[σελ. 115 (135)]

Κατά την τρίτη μύηση αποκαλύπτεται στο μυημένο ο σκοπός της υπο-ακτίνος της ακτίνος στην οποία ανήκει, η υπο-ακτίνα στην οποία βρίσκεται το Εγώ του.

[σελ. 121 (142)]

Κατά τη τρίτη μύηση δίνεται η Λέξη του νοητικού πεδίου.

[σελ. 161 (185)]

Κατά την τρίτη μύηση ανακοινώνεται στο μυημένο, το πρώτο από τα τρία θεμελιώδη απόρρητα του ηλιακού συστήματος, αμέσως μόλις δώσει τον όρκο. Από έλλειψη ενός καλύτερου χαρακτηρισμού, θα μπορούσαμε ίσως να το ονομάσουμε "το μυστικό του ηλεκτρισμού". 

[σελ. 168 (193)]

Κατά τη τρίτη μύηση του δίδεται το "μυστικό του φοχάτ" και τότε, το μυστήριο του τριπλού σώματος του τριπλού Λόγου γίνεται κτήμα του, και το αίτιο των φαινομένων του στερεού, του υγρού και αεριώδους σώματος του Υπερτάτου Όντος αποκαλύπτεται στα κατάπληκτα μάτια του.

[σελ. 170 (195)]

 

Εσωτέρα θεραπευτική

Κέντρο	Αδένας	Φυσικά Όργανα	Τύπος Δυνάμεως	Σώμα
Κεφαλή	Κωνοειδής	Άνω εγκέφαλος Δεξ. οφθαλμός	Πνευματική θέληση	Αιτιατό σώμα

 

Αποκρυφιστής, Μυημένος, Διδάσκαλος. Επικρατεί μετά την 3η Μύηση.

 [σελ. 45 (46)]

 

Το πυρ της Κουνταλίνι είναι στην πραγματικότητα η ένωση των τριών αυτών πυρών, που είναι εστιασμένα από μια εφαρμογή της φωτισμένης θελήσεως, κάτω από την παρόρμηση της αγάπης στο κέντρο της βάσεως της σπονδυλικής στήλης. Το ενοποιημένο αυτό πυρ υψώνεται με την χρησιμοποίηση μιας Λέξεως Δυνάμεως, και με την κοινή αυθεντία της ψυχής και την ολοκληρωμένης και ζωντανή ς προσωπικότητας. Το ανθρώπινο ον που μπορεί να το εκτελέσει με πλήρη συνείδηση είναι συνεπώς ένας μυημένος που έχει ήδη ξεπεράσει την τρίτη μύηση. Αυτός, και μόνο αυτός, μπορεί ασφαλώς να ανυψώσει το τριπλό αυτό πυρ από τη βάση της σπονδυλικής στήλης στο κέντρο της κεφαλής.

[σελ. 185 (190)]

α. Ατραπός της Εξελίξεως                         κέντρα κάτω του διαφράγματος

β. Ατραπός της Μαθητείας              κέντρα άνω του διαφράγματος

 γ. Ατραπός της Μυήσεως                κέντρα στην κεφαλή

[σελ. 188 (193)]

Δεν μου είναι εύκολο να σας δώσω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την σελήνη και τις φάσεις της, γιατί αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια που αποκαλύπτονται μόνον κατά την τρίτη μύηση.

[σελ. 342 (353)]

Υπάρχει ένα μυστικό καλής υγείας που είναι γνωστό σ'όλους τους μυημένους πάνω από την τρίτη μύηση. Και το μυστικό αυτό μπορούν να το χρησιμοποιήσουν, αν επιθυμούν. Ωστόσο δεν το χρησιμοποιούν πάντοτε, εκτός αν εργάζονται με άλλες όψεις του Σχεδίου, που δεν έχουν καμιά σχέση με την ανθρωπότητα.

[σελ. 598 (617)]

Οι βασικοί όροι του Νόμου ΙΧ είναι δυνατόν να εφαρμοσθούν στην πράξη από τον μαθητή και ιδαιτέρως από τον μαθητή που έλαβε την τρίτη μύηση. Ας τους εξετάσουμε ένα προς ένα στη σκέψη μας.

Τέλεια Ισορροπία υποδεικνύει πλήρη έλεγχο του αστρικού σώματος, σε τρόπον ώστε οι συγκινησιακές διαταραχές υπερνικούνται ή τουλάχιστον ελαττώνονται σημαντικά στη ζωή του μαθητού. Δείχνει, επίσης, σ’ανώτερη στροφή της σπείρας, μια ικανότητα ελευθέρας λειτουργίας, στα βουδδικά επίπεδα, η οποία οφείλεται στην απόλυτη ελευθέρωση (και επακόλουθη ισορροπία) του μαθητού από όλες τις επιδράσεις και παρορμήσεις που βρίσκουν τα ελαττήριά τους στους τρεις κόσμους. Αυτός ο τύπος ή η ιδιότης ισορροπίας υποδηλοί - αν θα σκεφθείτε βαθειά - μια αφηρημένη κατάσταση νου.

Μπορείτε να κατανοήσετε βεβαίως ότι, αν είσαστε εξ ολοκλήρου απαλλαγμένος απ'όλες τις συγκινησιακές αντιδράσεις, η διαύγεια του νου σας και η ικανότης σας να σκέπτεται καθαρά θα έχει αυξηθεί καταπληκτικά μ'όλα όσα αυτό συνεπάγεται.

Φυσικά, η τέλεια ισορροπία ενός μυημένου μαθητού και του μυημένου Διδασκάλου είναι διαφορετικές, γιατί η μια αφορά το αποτέλεσμα ή την έλλειψη αποτελέσματος των τριών κόσμων και η άλλη αφορά προσαρμοστικότητα στο ρυθμό της Πνευματικής Τριάδος.

Μια Ολοκληρωμένη Άποψη - όπως δοκιμάζεται στα επίπεδα της ψυχής - υποδηλοί την απομάκρυνση όλων των εμποδίων και την απελευθέρωση του μαθητού από την μεγάλη αίρεση της χωριστικότητας. Έχει συνεπώς δημιουργήσει ένα χωρίς εμπόδια αγωγό για την εισροή αγνής αγάπης.           

[σελ. 673 (695)]

Πάνω στα τελευταία στάδια της Ατραπού της Μαθητείας και στα στάδια της Ατραπού της Μυήσεως αφορούν την περίοδο που μεσολαβεί μεταξύ της δευτέρας μυήσεως και προ της λήψεως της τρίτης. 

[σελ. 678 (700)]

 

 

Επιστολαί επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού

Ο σπουδαστής αρχίζει με την εξάλειψιν των μη επιθυμητών χρωμάτων, φονεύων κάθε χαμηλόν ή ποταπόν κραδασμόν και εν τέλει εκλεπτύνων κατά τοιούτον τρόπον τους φορείς του, ώστε τα τρία κύρια χρώματα, - των οποίων αποτελούν την έκφρασιν - να λάμψουν με πλήρη διαύγειαν. Αυτό τον οδηγεί στην τρίτη μύηση.     

[σελ. 240-41 (271-72)]

 

>3^η ΜΥΗΣΗ

Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων

(Εσωτέρα Ψυχολογία Ι)

Το μεγάλο αυτό μυστήριο, που τελικά αποκαλύπτεται στις ανώτερες μυήσεις, είναι η σχέση μιας ακτίνος μ'ένα πλανήτη.          

[σελ. 25 (38)]

Κανείς από τους Διδασκάλους της έκτης μυήσεως (όπως οι Διδάσκαλοι Μ. και Κ-Χ.) δεν εργάζεται τη στιγμή αυτή μέσω υπαγορεύσεως στους μαθητές Του.

Δύο από τους Διδασκάλους εργάζονται τηλεπαθητικά και μέσον υπαγορεύσεως με αρκετούς αποδεδεγμένους μαθητές, η δε προσπάθειά Τους είναι να εμπνεύσουν αυτούς τους μαθητές, που αναπτύσσουν δραστηριότητα στο παγκόσμιο έργο, για μια μεγαλύτερη χρησιμότητα στο Σχέδιο.

[σελ. 108 (131)]

Στην τέταρτη μύηση, ο Ερμής και ο Κρόνος δρουν σαν οι μεγάλοι μεταφορείς και φέρνουν τον μαθητή στην πόρτα της πραγματώσεως.

 [σελ. 246 (283)]

Ακτίνες και Μυήσεις

Το "κυρίαρχο πέμπτο εγώ" γίνεται ακουστό κατά την τρίτη μύηση, σημειώνοντας την επίτευξη της ενοποιήσεως, και αυτό εξαλείφεται κατά την τέταρτη μύηση. Κατά την στιγμή αυτή ο εγωϊκός φορεύς, το αιτιατό σώμα εξαφανίζεται. 

[σελ. 63 (73)]

Όταν μπορείτε να μάθετε ότι ο ανωτέρου βαθμού μυημένος εργάζεται με ενέργεια της Μονάδος και όχι με δύναμη της ψυχής, μπορείτε να κατανοήσετε γιατί αυτός βρίσκει αναγκαίο να εργάζεται πάντοτε πίσω από τη σκηνή.

[σελ. 65 (75)]

Η ψυχή και το αιτιατό σώμα δεν υπάρχουν πια από τη στιγμή που ελήφθη η τετάρτη μύηση. Ό,τι απομένει είναι η Μονάς και το νήμα, η ανταχκάρανα που την έχει υφάνει από την ίδια τη ζωή και συνείδηση δια μέσου των αιώνων και την οποία μπορεί να εστιάσει κατά βούληση πάνω στο φυσικό πεδίο, όπου μπορεί να δημιουργήσει ένα σώμα αγνής ουσίας και ακτινοβόλου φωτός για παν ό,τι ο Διδάσκαλος μπορεί να χρειάζεται.       

[σελ. 101 (119)]

Κατά την τέταρτη μύηση το αιτιατό σώμα, το σώμα όπου η ψυχή αποκτά πείρα και δρέπει τον καρπό της εμπειρίας, πρέπει να καταστραφεί και θα καταστραφεί.  

[σελ. 116 (137)]

Θα θυμάστε, επίσης, ότι το σώμα της ψυχής, η μορφή στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου που έχει "σαβανώσει" την ψυχή, τελικά εξαφανίζεται Αυτό, όπως γνωρίζετε, λαμβάνει χώρα κατά την τετάρτη μύηση και είναι ένα από τα πιο ανεγνωρισμένα γεγονότα στη διδασκαλία του αποκρυφισμού. Στους τρεις κόσμους, η αντιστοιχία σ'αυτή την εξαφάνιση της μορφής της δευτέρας θείας όψεως, της ψυχής, είναι η διάλυση του αστρικού σώματος - της δευτέρας όψεως της προσωπικότητας.       

[σελ. 161 (191)]

Κατά την τετάρτη μύηση, λάμπει μπροστά του ένα τρίγωνο και όχι αστέρι. Μέσα στο τρίγωνο αυτό διακρίνει ένα μάτι που τον παρατηρεί, και για πρώτη φορά βλέπει τον Ύψιστο "κατάματα".

[σελ. 176 (208-09)]

 Μύηση 4. Απάρνηση

Κέντρο καρδιάς                       4η ακτίς                 Βουδδικό πεδίο

Σταύρωση                               Θυσία                    Αρμονία

 [σελ 340 (399)]

Ο τέταρτος τύπος "πυρός δια τριβής" που αντιμετωπίζει ο μυημένος καθώς παραμένει έτοιμος για τη μύηση εκείνη που ονομάζουμε τη Μεγάλη Απάρνηση, είναι η ηλεκτρική ενέργεια όλης της ολοκληρωμένης προσωπικότητος. Εκείνο που είναι το προϊόν κάθε ενσαρκώσεως - η υψηλά ανεπτυγμένη ισχυρά και "οξυδερκής" προσωπικότης (όπως ονομάζεται) - είναι το τελευταίο αποτέλεσμα και παρουσιάζει το τελευταίο μεγάλο πρόσκομμα.    

[σελ. 353 (414)]

Η Μεγάλη Απάρνηση συνεπάγεται την απόρριψη της φυσικής ζωής αντί πάσης θυσίας, και αυτή η θυσία προϋποθέτει το φυσικό της θάνατο.            

[σελ. 354 (415)]

Όταν ο Διδάσκαλος Ιησούς έλαβε τη Μύηση της Σταυρώσεως,... ταυτόχρονα με την σταύρωση του Διδασκάλου, ο Αρχηγός της Ιεραρχίας, ο Χριστός, έλαβε δύο μυήσεις σε μία: τις Μυήσεις της Αναστάσεως και της Αναλήψεως. Αυτές είναι η πέμπτη και η έκτη μυήσεις, σύμφωνα με την Χριστιανική ορολογία.         

[σελ. 387 (454)]

Κατά την έκτη μύηση, που ονομάζεται η Μύηση της Αποφάσεως, ο Μυημένος κάνει την τελική Του εκλογή όσον αφορά την Οδό την οποίαν θα ακολουθήσει και από την απόφαση αυτή δεν υπάρχει στροφή προς τα πίσω.          

[σελ. 390 (459)]

Η πέμπτη μύηση ονομάζεται συνήθως από τον ορθόδοξο Χριστιανό, μύηση της Αναστάσεως, αυτό όμως δεν είναι το πραγματικό της όνομα. Στην πραγματικότητα είναι η μύηση της Αποκαλύψεως, γιατί ο Μυημένος αποκτά το πρώτο του όραμα της θύρας, δια μέσου της οποίας πρέπει να περάσει για τις επτά Ατραπούς.       

[σελ. 391 (459)]

Η πέμπτη και η έκτη μύηση είναι για τον Διδάσκαλο, ό,τι η πρώτη και η δευτέρα είναι για τον μαθητή - είναι απλώς μυήσεις του κατωφλίου και όχι αληθινές μυήσεις από της κοσμικής σκοπιάς.

[σελ. 391 (460)]

Οι Διδάσκαλοι χρησιμοποιούν την ενέργεια του Σειρίου που ξεπερνά την Σαμπάλλα και εστιάζεται στην Ιεραρχία, όταν εκπαιδεύουν μαθητές για την δευτέρα, την τετάρτη και έκτη μύηση.

[σελ. 415 (488)]

Οι λιγότερο ανεπτυγμένες από τις Ζωές του Σειρίου είναι - από της δικής μας απόψεως – όλοι μυημένοι πολύ υψηλού βαθμού.           

[σελ. 418 (492)]

Κατά την τετάρτη μύηση το ψυχικό σώμα, ο αιτιατός φορεύς, δεν χρειάζεται πια, και τότε εξαφανίζεται, διαλύεται και καταστρέφεται τελείως.          

[σελ. 523 (615)]

Κατά την μύηση της Σταυρώσεως, ο Διδάσκαλος Ιησούς έλαβε την τετάρτη μύηση και ο Χριστός την έκτη.   

[σελ. 524 (617)]

Μη ξεχνάτε ότι όλες οι ακτίνες έχουν τρεις όψεις, και ότι και οι τρεις μπορούν να προσεγγισθούν από την ανθρώπινη συνείδηση του πνευματικού ανθρώπου, θέτοντας κατ'αυτό τον τρόπο στην διάθεσή του τις ενέργειες των επτά ακτίνων και των εικοσιεννέα δυνάμεων. Η σύνθεση αυτή είναι εκείνη που αποκαλύπτεται κατά την πέμπτη μύηση.

[σελ. 644 (756)]

Θα ήταν ίσως ορθό να θεωρήσουμε την φιλοδοξία σαν την κατώτερη έκφραση της εφέσεως. Η φιλοδοξία αυτή καλύπτει όλες τις πολλαπλές φάσεις της ατραπού της Εξελίξεως, από τη φιλοδοξία του άξεστο υ αγρίου στους αρχέγονους χρόνους να αποκτήσει τροφή και καταφύγιο για τον εαυτό του και την οικογένειά του, έως την φιλοδοξία του σύγχρονου ανθρώπου των επιχειρήσεων να φθάσει στο ύψος οικονομικού κέρδους ή δυνάμεως. Έχοντας επιτύχει αυτό το σκοπό, συμβαίνει συχνά, πάνω στο δρόμο για την υψηλότερη κλίμακα φιλοδοξίας (εφέσεως), να έρθει ένας κύκλος υπάρξεων, όπου η φιλοδοξία κατευθύνεται προς τις δημιουργικές τέχνες. Έπειτα έρχεται βαθμιαία  η μετουσίωση όλων αυτών των φιλοδοξιών σε μια συνεχώς αναπτυσσόμενη και συνειδητή πνευματική έφεση. Ο άνθρωπος τότε διανύει τη Δοκιμαστική Ατραπό και τελικά την Ατραπό της Μαθητείας, και καθώς η πνευματική του φιλοδοξία αυξάνει, και παραλληλίζεται με μια εξίσου σταθερά αύξηση νοητικής κατανοήσεως, περνά από μύηση σε μύηση μέχρις ότου φθάνει την κορυφωμένη πέμπτη μύηση.

[σελ. 651 (763-64)]

Αυτός ο ίδιος ο Χριστός έλαβε αυτή την μύηση προ αρκετού χρόνου και πέρασε δια μέσου της Μυήσεως της Αναστάσεως και της εμπειρίας της έβδομης μυήσεως.       

[σελ. 655 (768)]

Μύηση ιν Απάρνηση

Ελευθερία από κάθε ιδιοτέλεια, και απάρνηση της προσωπικής ζωής προς το συμφέρον ενός μεγαλυτέρου όλου. Ακόμη και η αυτοσυνείδηση παύει να έχει σπουδαιότητα και τη θέση της καταλαμβάνει μια πιο παγκόσμια επίγνωση, που είναι πλησιέστερη προς τη θεία Διάνοια.

[σελ. 686 (804)]

Μύηση V. Η πρώτη Ακτίνα της Θελήσεως ή Δυνάμεως. Κατά τη μύηση αυτή ο μαθητής εκτιμά για πρώτη φορά τη σημασία της θελήσεως και την χρησιμοποιεί για να συνδέσει το κέντρο της κεφαλής και το κέντρο της βάσεως της σπονδυλικής στήλης, συμπληρώνοντας κατ’αυτό τον τρόπο την ολοκλήρωση που άρχισε κατά την τρίτη μύηση.

[σελ. 688 (807)]

Οι τρεις σταυροί είναι απλώς σύμβολα εμπειρίας σε σχέση με τον μαθητή ατομικά.

1) Ο Μεταμορφωτικός Σταυρός κυβερνά τους τρεις κόσμους και ιδιαίτερα το αστρικό πεδίο. Στο σταυρό αυτό "σταυρώνεται" ο μέσος άνθρωπος.

2) Ο Σταθερός Σταυρός κυβερνά τους πέντε κόσμους της ανθρώπινης αναπτύξεως και καθορίζει τις εμπειρίες όλων των μαθητών.

3) Ο Ενεργειακός Σταυρός κυβερνά τον Διδάσκαλο καθώς Αυτός περνά δια μέσου των υπολοίπων πέντε μυήσεων. Η τετάρτη μύηση, πράγμα αρκετά περίεργο, δεν διέπεται ούτε από τον Σταθερό Σταυρό ούτε από τον Ενεργειακό Σταυρό.

Θα μπορούσε λοιπόν να σημειωθεί ότι υπάρχουν τρεις μυήσεις που δοκιμάζει ο μαθητής όσον αφορά τη γνώση και εμπειρία. Την πρώτη, τη δευτέρα και την τρίτη. Έπειτα μεσολαβεί μια μεταβατική μύηση, που ακολουθείται από πέντε μυήσεις που υφίσταται ο Διδάσκαλος πάνω στον Ενεργειακό Σταυρό.          

[σελ. 693-94 (813)]

Τετάρτη μύηση, μύηση της σταυρώσεως ή της Μεγάλης Απαρνήσεως. Μια τρομερή εμπειρία προσφέρεται κατά τη στιγμή αυτή στον μυημένο' ο οποίος συνειδητοποιεί (επειδή βλέπει και γνωρίζει) ότι η ανταχκάρανα έχει επιτυχώς συμπληρωθεί και ότι υπάρχει μια ευθεία γραμμή ενέργειας από την Πνευματική Τριάδα, δια μέσου της ανταχκάρανα, προς τη διάνοια και τον εγκέφαλό του.

[σελ. 695 (815)]

Η πέμπτη Μύηση της Αποκαλύψεως και η έκτη Μύηση της Αποφάσεως είναι οι ανώτερες αντιστοιχίες των δύο πρώτων μυήσεων οι οποίες θεωρούνται από τη Στοά του Σειρίου σαν μυήσεις του Κατωφλίου. Αυτό να το θυμάστε προσεκτικά.   

[σελ. 720 (843)]

Θα σημειώσετε ότι τους απεκάλεσα εδώ "μύστας του έκτου βαθμού". Αυτοί στο σύνολό τους σ’οποιαδήποτε στιγμή - αποτελούν τον όμιλο που λαμβάνει την τελική απόφαση για τις ανθρώπινες υποθέσεις. Η απόφαση που έλαβε αυτός ο όμιλος των μυημένων κατά τους χρόνους του αρχαίου πολιτισμού των Ατλάντων ήταν εκείνη που έθεσε τέρμα στον πολιτισμό αυτό. Η απόφαση την οποίαν θα λάβουν τώρα θα δημιουργήσει μεγάλες αλλαγές στο σύγχρονο πολιτισμό μας.

[σελ. 721 (845)]

Κατά την έκτη μύηση οι Διδάσκαλοι που συμμετέχουν σ’αυτή δεν υπόκεινται πια στην δικαιοδοσία της Ιεραρχίας. Έχουν εξέλθει απ’αυτήν.       

[σελ. 722 (846)]

Κατά την πέμπτη μύηση αποκαλύπτεται στον μυούμενο ότι η ζωή στη μορφή είναι αληθινός θάνατος, και ο μυούμενος τότε γνωρίζει αυτή την αλήθεια κατά ένα τρόπο που οι λίγες σύντομες λέξεις μου δεν είναι δυνατόν να μεταδώσουν.   

[σελ. 732 (858)]

Πλείστοι από τους Νιρμανακάγια έχουν λάβει την έκτη και έβδομη μύηση, ενώ τα μέλη του ομίλου που εργάζονται στο ενδιάμεσο μεταξύ της Γης και της Αφροδίτης έχουν όλα λάβει την όγδοη και την ένατη μύηση.

Η έβδομη μύηση παρέχει στον μυημένο το δικαίωμα "να έρχεται και να πηγαίνει στην Αίθουσα Συμβουλίου της Σαμπάλλα" όπως επιβάλλει το έργο Του και απαιτεί η υπηρεσία Του.

[σελ. 735 (862)]

Το Πεπρωμένο των Εθνών

3. Η ενέργεια της ψυχής και του νου, συγχωνευμένη και συντεθειμένη. Αυτός ο συνδιασμός έχει τρομακτική ισχύ. Μετά από την τετάρτη μύηση θα αυξηθεί από την ενέργεια που προέρχεται από την Μονάδα.          

[σελ. 129 (135)]

Από την Βηθλεέμ στο Γολγοθά

Οι τρεις μεγάλες μυήσεις, η πρώτη, η τρίτη και η πέμπτη, αποτελούν τις τρεις συλλαβές του Λόγου που έγινε σαρξ. Ενσωματώνουν την μουσική χορδή της ζωής του Χριστού.           

[σελ. 137 (157)]

Τηλεπάθεια και ο Αιθερικός Φορεύς

Η διαδικασία της ευθυγραμμίσεως θα πρέπει ν'αρχίσει και ν'αναπτύσσεται πάνω στη Δοκιμαστική Ατραπό και να οδηγηθεί σ'ένα σχετικά υψηλό στάδιο αποδοτικότητας κατά τα πρώτα στάδια της Ατραπού της Μαθητείας. Αργότερα, καθώς ο μαθητής δημιουργεί συνειδητά την ανταχκάρανα και γίνεται ένα δρων μέρος του Άσραμ, μαθαίνει (καθώς εξασκεί την ευθυγράμμιση) να παρακάμπτει - αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τέτοια λέξη - δύο όψεις του εαυτού του που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν κεντρική σημασία: τον αστρικό φορέα και το ψυχικό ή αιτιατό σώμα. Το αστρικό σώμα παρακάμπτεται έτσι πριν από την τετάρτη μύηση, και το ψυχικό σώμα πριν από την πέμπτη.

[σελ. 107 (115)]

Θυμαπάτη: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα

Στην τέταρτη μύηση, ο μυημένος αποδεικνύει την ικανότητά του να δημιουργεί πλήρη ταύτιση μεταξύ της ανωτέρας και κατωτέρας όψεως της ψυχής στην εκδήλωση και βλέπει τον Ένοικο στο Κατώφλι να απορροφάται μέσα στον Άγγελο της Παρουσίας.

 [σελ. 103 (102)]

Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή

Ο Διδάσκαλος Τζβαλ Κουλ είναι ο τελευταίος από τους μύστες, καθ'όσον έλαβε την πέμπτη μύηση το 1875, και κατέχει κατά συνέπεια, το ίδιο εκείνο σώμα με το οποίο έλαβε τη μύηση. Έχει ονομασθεί "Αγγελιαφόρος των Διδασκάλων". Έχει την φροντίδα πολλών μαθητών διαφόρων Διδασκάλων.

 [σελ. 57 (70)]

Πριν γίνει δυνατό να ληφθεί η τετάρτη μύηση, το έργο της εκπαιδεύσεως γίνεται πιο έντονο, και η επιτάχυνση και η συσσώρευση της γνώσεως πρέπει να γίνει απίστευτα γοργά. Ο μυημένος συχνά προσφεύγει στη βιβλιοθήκη των αποκρυφιστικών βιβλίων, και μετά τη μύηση αυτή μπορεί να έχει επαφή όχι μόνο με το Διδάσκαλο με τον οποίο συνδέεται και με τον οποίο εργάσθηκε συνειδητά επί μακρό διάστημα, αλλά επίσης να έλθει σε επαφή και να βοηθήσει τους Τσόχανς, το Βοδδισάτβα, και τον Μανού.

Κατά το χρόνο της λήψεως της τετάρτης μυήσεως ο μυημένος έχει γίνει τελείως κύριος του πέμπτου υποπεδίου, και είναι συνεπώς μύστης - για να χρησιμοποιήσω μια τεχνική έκφραση - επί των πέντε κατωτέρων υποπεδίων του φυσικού, αστρικού και νοητικού πεδίου, και ασχολείται σταθερά με την κατάκτηση του έκτου. Ο βουδδικός του φορεύς είναι σε θέση να λειτουργεί στα δύο κατώτερα υποπεδία του βουδδικού πεδίου.

Η ζωή του ανθρώπου ο οποίος λαμβάνει την τετάρτη μύηση, ή την Σταύρωση, είναι συνήθως ζωή μεγάλης θυσίας και οδύνης. Είναι η ζωή του ανθρώπου που επιτελεί τη Μεγάλη Απάρνηση, ακόμα δε και εξωτερικά φαίνεται ότι είναι επίμοχθη, σκληρή και γεμάτη πικρίες.

Όλα τα έχει απαρνηθεί, φίλους, χρήμα, φήμη, χαρακτήρα, τη θέση του στον κόσμο, την οικογένειά του, ακόμη δε την ίδια του ζωή.  

[σελ. 89 (105)]

Μετά την πέμπτη μύηση ο άνθρωπος έχει τελειοποιηθεί μέσα στα όρια του συστήματός μας.

Ο Διδάσκαλος είναι χειριστής του νόμου στους τρεις κόσμους, ενώ ο Τσόχαν της έκτης μυήσεως χειρίζεται το νόμο στην άλυσσο σ'όλα τα επίπεδα. Ο Τσόχαν της έβδομης μυήσεως χειρίζεται το νόμο στο ηλιακό σύστημα.

 [σελ. 90 (106)]

Κατά τη τέταρτη μύηση ένας άλλος Βούδας μεταβιβάζει δύναμη του δευτέρου υποπεδίου, κατά δε τη πέμπτη διοχετεύεται η δύναμη του πρώτου υποπεδίου κατά τον ίδιο τρόπο στα απομένοντα άτομα του αιτιατού φορέως και επέρχεται η οριστική απολύτρωση. 

[σελ. 108 (127)]

Κατά τη τετάρτη μύηση έρχεται σε επαφή με την όψη αγάπη της Μονάδος, και κατά την πέμπτη με την όψη θέληση και, έτσι συμπληρώνει τις επαφές του, ανταποκρίνεται σε όλους τους αναγκαίους κραδασμούς και γίνεται κύριος των πέντε πεδίων της ανθρώπινης εξελίξεως.

[σελ. 117 (138)]

Του αποκαλύπτεται ένα μέρος των σχεδίων του Πλανητικού Λόγου κα η όρασή του περιλαμβάνει την αποκάλυψη του σχεδίου και του σκοπού αναφορικά με τον πλανήτη, αν και ακόμη, η όρασή του, είναι σκοτισμένη όσον αφορά τη σχέση του με άλλα πεδία στις πλανητικές του σχέσεις. Αυτό φέρει τον μυημένο δια μέσου μιας σειράς βαθμιαίων αποκαλύψεων στις πύλες της τετάρτης μυήσεως. Δια της τελείας απαλλαγής του από κάθε εμπόδιο στους τρεις κόσμους, και από όλα τα καρμικά δεσμά, η όρασή του αυτή τη φορά είναι περισσότερο εκτεταμένη και θα μπορούσε να πει κανείς, ότι για πρώτη φορά αποκτά επίγνωση της σπουδαιότητος του πλανητικού σκοπού και του κάρμα μέσα στο σύστημά μας. 

[σελ. 122 (142-43)]

Κατά την τετάρτη μύηση ανακοινώνεται η Λέξη του ανωτέρου νοητικού πεδίου. Κατά την πέμπτη μύηση, δίνεται η Λέξη του βουδδικού πεδίου.

Κατά την έκτη μύηση, η Λέξη του ατομικού πεδίου.

Κατά την έβδομη τέλος μύηση δίνεται η Λέξη του πεδίου της Μονάδος.

Κατά την έκτη μύηση δίνεται από τον Ιεροφάντη η λέξη που αποτελεί τη σύνθεση της τετάρτης, πέμπτης και έκτης λέξεως, και έτσι ο μυημένος αποκτά πλήρη έλεγχο, με τη δύναμη του ήχου, στην ουσία των πέντε πεδίων της ανθρώπινης εξελίξεως.      

[σελ. 161 (185)]

Κάθε μια από τις πέντε μυήσεις, που έχουν άμεσο ενδιαφέρον για μας (γιατί οι ανώτερες δυό, επειδή δεν είναι υποχρεωτικές, δεν περιλαμβάνονται στη τωρινή μας εξέταση), επιδρά σ'ένα από τα πέντε κέντρα του ανθρώπου δηλαδή:

1. Της κεφαλής

2. Της καρδιάς

3. Του λαιμού

4. Του ηλιακού πλέγματος

5. Της βάσεως της σπονδυλικής στήλης

και του μεταδίδει γνώση, που αφορά τους διαφόρους τύπους δυνάμεως ή ενέργειας που δίνουν τη ζωή και τη κίνηση στο ηλιακό σύστημα και που φθάνουν έως αυτόν δια μέσου ενός ορισμένου αιθερικού κέντρου.         

[σελ. 164 (188)]

 

 

Επιστολαί επί του Αποκρυφιστικού Διαλογισμού

Ο Διδάσκαλος της Σοφίας όταν λάβει την έκτη και την έβδομη μύηση, (πράγμα το οποίο δεν γίνεται πάντοτε) μαθαίνει, την σημασία της Θελήσεως όπως εφαρμόζεται στο ηλιακό σύστημα.

[σελ. 263 (294)]

Μετά την πέμπτη μύηση (ο Διδάσκαλος) θα περιλαμβάνει μέσα στην αύρα του τας ομάδας αυτάς καθώς και τας εις τα επίπεδα του Εγώ ομάδας, που είναι ιδικαί του.            

[σελ. 273 (304)]