Θυμαπάτη: Ένα Παγκόσμιο Πρόβλημα

Ο Ένοικος στο Κατώφλι είναι πάντα παρών. Παρασύρεται όμως σε δράση μόνο στην ατραπό της Μαθητείας.            

[σελ. 26 (25)]

Μη ξεχνάτε, καθώς παρατηρείτε τον κόσμο και το άμεσο περιβάλλον σας, ότι παρατηρείτε μέσω της αύρας σας και έτσι έχετε να κάνετε με την θυμαπάτη και την πλάνη.    

[σελ. 35 (34)]

Είναι πάντα δύσκολο για ένα πρόσωπο τρίτης ακτίνος να καλλιεργήσει την ενόραση.

 [σελ. 38 (36)]

Ο Ένοικος στο Κατώφλι φθάνει σε πλήρη δυναμικότητα στο τέλος αυτής της φυλής, της Αρίας, και στην ζωή όλων των μυημένων προτού λάβουν την τρίτη μύηση.    

[σελ. 41 (39)]

Το όλο πρόβλημα σχετίζεται με την χρήση ή την κατάχρηση της δυνάμεως ή ενέργειας, και αυτό θα ξεκαθαρίσει καλά στην διάνοιά σας αν συνειδητοποιήσετε τρία πράγματα:

1. ότι ο κοινός άνθρωπος στην καθημερινή ζωή και ο ζηλωτής στην Ατραπό της Δοκιμασίας ή της εξαγνίσεως, εργάζεται με τις δυνάμεις της ζωής στα τρία πεδία της ανθρώπινης προσπάθειας, και ακόμη την αρχή αυτής της ίδιας της ζωής.

2. ότι ο μαθητής αρχίζει να διακρίνει μεταξύ των δυνάμεων και ενέργειας. Πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας αρχίζει να εργάζεται με ψυχική-ενέργεια. Αυτή τελικά κυριαρχεί των δυνάμεων.

3.ότι ο μυημένος εργάζεται, πάνω στην Ατραπό της Μυήσεως, με ενέργεια και μαθαίνει να διακρίνει μεταξύ της ενέργειας της ζωής, των ενεργειών της ψυχής, και των δυνάμεων του φαινομενικού κόσμου.          

[σελ. 42 (39)]

 

 

Όνομα	Πεδίο	Αντίθετο	Αντικειμενικός σκοπός	Πεδίο μάχης	Τεχνική
Πλάνη 3η Μύηση Αρία	Νοητικό Ψυχικός Έλεγχος	Ενόραση Πνευματική εποπτεία	Διασκορπισμός των μορφών σκέψεων μέσω Ενόρασης	Ατραπός της Μυήσεως Κόσμος των Ιδεών	Ενατένιση δια της ψυχής
θυμική Αυταπάτη 2η Μύηση Ατλαντίς	Αστρικό Νοητικός Έλεγχος	Φώτιση Διαύγεια Όραμα	Διάλυση της αυταπάτης μέσω του φωτός	Ατραπός της Μαθητείας	Διαλογισμός Συγκράτηση του νου σταθερά στο φως
Μάγια 1η Μύηση Λεμουρία	Αιθερικό Αστρικός Έλεγχος	Έμπνευση	Αποζωτικο- ποίηση	Ατραπός της Δοκιμασίας Εξάγνιση	Αποκρυφισμός Δύναμη του Χειρισμού
Ένοικος στο Κατώφλι	Φυσικό Εγκεφαλική Συνείδησις	Άγγελος της Παρουσίας	Διάκριση	Ολοκληρωμένη προσωπικότης	Ενοποίηση Τέλος της δυαδικότητος

                       

[σελ. 42 (40)]

Η πλάνη της Δυνάμεως είναι ίσως μια από τις πρώτες και σοβαρότατες δοκιμασίες που αντιμετωπίζει ο ζηλωτής.      

[σελ. 51 (50)]

Η πλάνη της δυνάμεως επικρατεί όλο και περισσότερο μεταξύ των μαθητών που έχουν λάβει τις δυο πρώτες μυήσεις.

Είναι αληθινά σπάνιο για οποιοδήποτε μαθητή να ξεφύγει από τα αποτελέσματα αυτού του λάθους της πλάνης γιατί, κατά περίεργη σύμπτωση, βασίζεται πάνω στην ορθή επιτυχία και το ορθό κίνητρο.          

[σελ. 52 (50)]

Το κατ'εξοχήν, αμάρτημα, του νοητικού τύπου είναι η υπερηφάνεια. Η θεραπεία είναι η ανάπτυξη ενός προσεκτικού πνεύματος.

[σελ. 60 (58)]

Κάθε μαθητής έχει ένα σχέδιο στη ζωή του και κάποιο διαλεγμένο πεδίο υπηρεσίας. Αν δεν έχει ένα τέτοιο πεδίο δεν είναι μαθητής.         

[σελ 62 (60)]

Ο κοινός μαθητής, όπως εσύ και οι άλλοι σ'αυτόν τον όμιλο, σπάνια αγγίζουν μια αγνή ιδέα.

 [σελ. 64 (62)]

Μια ενορατική αντίδραση στην αλήθεια θα λάβει χώρα όταν - κατά μήκος μιας ιδιαίτερης γραμμής προσεγγίσεως της αλήθειας - ο μαθητής έχει κατορθώσει να ηρεμήσει τις ροπές της διανοίας για την δημιουργία μορφών σκέψεων.       

[σελ. 67 (64)]

1. Ο Ζηλωτής               Ατραπός της Δοκιμασίας...                Συγκέντρωση...             Μάγια

2. Ο Μαθητής               Ατραπός της Μαθητείας                    Διαλογισμός                θυμαπάτη

3. Ο Μυημένος..           Ατραπός της Μυήσεως                      Ενατένιση                     Πλάνη

[σελ. 67 (65)]

Η τεχνική της διαλύσεως της πλάνης, όπως χρησιμοποιείται από τον μυημένο, είναι η τεχνική της ενατενίσεως. Αλλά σε τι θα χρησιμεύσει να το συζητώ αυτό μαζί σας, αν δεν είστε μυημένοι; 

[σελ. 68 (65)]

Στέκεσθε στα πρόθυρα της αποδεδειγμένης μαθητείας. Αυτό σημαίνει ότι σε λίγο θα πρέπει να προσθέσετε στον αγώνα σας για την θυμαπάτη και τον αγώνα για την πλάνη. Είσθε αρκετά ισχυροί γι'αυτό;

            [σελ. 69 (67)]

Ο περισσότερος καιρός που περνούν οι μαθητές στην Ατραπό είναι μια διαδικασία κυκλικής σχεδόν καταβυθίσεως στην θυμαπάτη και ομίχλη, εναλλασσόμενη με ώρες διαύγειας και οραματισμού.

 [σελ. 70 (68)]

Πάνω στην Ατραπό της Δοκιμασίας επέρχεται η ταλάντευση, που καταγράφεται συνειδητά, μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων, έως ότου οράται και προβάλει ο μέσος δρόμος.

[σελ. 79 (77)]

Το πεδίο της μάχης, (για τον άνθρωπο που πλησιάζει την αποδεδεγμένη μαθητεία ή που βρίσκεται στην ατραπό της μαθητείας, με την ακαδημαϊκή έννοια) είναι πρωταρχικά το πεδίο της θυμαπάτης.

[σελ. 80 (78)]

Η θυμαπάτη δεν διαλύεται μέσω της ενοράσεως ούτε η πλάνη κατανικάται από την χρήση της φωτισμένης διάνοιας.          

[σελ. 81 (79)]

Μόνο όταν ο άνθρωπος είναι μυημένος, μπορεί να γίνει κανονικά δυνατή η άσκηση της αληθινής ενοράσεως.    

[σελ. 81 (79)]

Επίκριση, χωριστηκότητα, υπερηφάνεια. Οι παραπάνω ιδιότητες είναι ορισμένως, οι τροφείς της θυμαπάτης. Αποκρυφιστικά, είναι "τα θυμικά χαρακτηριστικά". Αν ένας άνθρωπος μπορέσει να ελευθερωθεί από τα τρία αυτά χαρακτηριστικά, βρίσκεται ασφαλώς στον δρόμο για την εγκατάλειψη και την διάλυση της θυμαπάτης.     

[σελ. 82 (80)]

Είναι η ίδια η ψυχή που διαλύει την πλάνη μέσω της χρήσεως της ικανότητος της ενοράσεως. Είναι η φωτισμένη διάνοια που διασκορπίζει την θυμαπάτη.

[σελ. 83 (81)]

Η μάγια, δοκιμάζεται μόνο όταν ο άνθρωπος βρίσκεται πάνω στην Ατραπό, αρχίζοντας με την Ατραπό της Δοκιμασίας ή της Εξαγνίσεως.   

[σελ. 84 (82)]

Ο ζηλωτής πρέπει να μάθει να παραμένει ελεύθερος από την πλάνη, θυμαπάτη και μάγια, και για να το επιτύχει πρέπει να κατανοήσει τα μέσα της ελευθερίας τα οποία είναι: Ενόραση, Φώτιση και Έμπνευση.     

[σελ. 85 (83)]

Σήμερα βρίσκουμε μια αυξανόμενη έμφαση στη φυσική κουλτούρα, στις πειθαρχίες και φυσικές εκγυμνάσεις, όπως έχουν επιβληθεί στον κόσμο των σπορ, στις αθλητικές ασκήσεις και την στρατιωτική εκπαίδευση. Παρά τα λανθασμένα κίνητρα και τα τρομερά και κακά αποτελέσματα (μιλώντας ξανά με την πλατιά γενίκευση) η εκγύμναση του σώματος και η οργανωμένη φυσική κατεύθυνση της νεολαίας στον κόσμο σήμερα σ'όλες τις χώρες, ιδιαίτερα στις στρατιωτικές χώρες της Ευρώπης, προετοιμάζουν τον δρόμο για να περάσουν εκατομμύρια άνθρωποι στην Ατραπό της Εξαγνίσεως.   

[σελ. 89 (86)]

1. Οι Ακτίνες που κυβερνούν το νοητικό σώμα ...                      Ακτίνες 1,4,5

2. Οι Ακτίνες που κυβερνούν το αστρικό σώμα ...                     Ακτίνες 2,6

3. Οι Ακτίνες που κυβερνούν το φυσικό σώμα ...                     Ακτίνες 3,7.

Αυτή η δήλωση, σχετικά με τις κυβερνώσες ακτίνες, είναι μια δήλωση ενός αλάνθαστου κανόνα, εκτός από τις περιπτώσεις των αποδεδεγμένων μαθητών.  

[σελ. 92 (90)]

1.Οι μάζες σ'όλες τις χώρες παλεύουν με το πρώτο ζεύγος των αντιθέτων, το ζεύγος του φυσικού πεδίου. Όταν λάβει χώρα η "διάλυση", οι μάζες αυτές θα βαδίσουν στην Ατραπό της Εξαγνίσεως.

2. Ο μέσος μορφωμένος πολίτης σ'όλες τις χώρες αντιμετωπίζει σήμερα την εμπειρία του Αρτζούνα και τα ζεύγη των αντιθέτων πάνω στο αστρικό πεδίο.

[σελ. 99 (98)]

Ο κόσμος σήμερα χωρίζεται σε τρεις ομάδες, που όλες τους υπόκεινται σε ωρισμένες φάσεις θυμαπάτης.

1. Αυτούς που έχουν Ατλάντεια συνείδηση και θυμαπατώνται, συνεπώς, τελείως από:

α) Εκείνο που είναι υλικό και γίνεται επιθυμητό.

β) Εκείνο που αισθάνονται σ'όλες τις σχέσεις.

γ) Εκείνο που πιστεύουν ότι είναι ιδανικό, αληθινό ή δίκαιο.

δ) Εκείνο που ζητούν σε κάλος και συγκινησιακή άνεση.

ε) Εκείνο που τους φέρει πνευματική άνεση στον κόσμο της θρησκείας και θρησκευτική επιθυμία. Σημειώσατε αυτή τη φρασεολογία.

2. Αυτοί που είναι τελικά περισσότερο  Άριοι στη συνείδησή τους. Τούτο σημαίνει ότι αφυπνίζεται ο παράγων του νου κι έτσι αποτελεί μια δυσκολία και ότι οι πλάνες του νοητικού πεδίου προσθέτονται τώρα στις θυμαπάτες του αστρικού πεδίου. Οι πλάνες αυτές είναι θεωρητικής και διανοητικής φύσεως.

3. Ένας όμιλος ανθρώπων που ξεχωρίζουν από εκείνους που είναι υποταγμένοι στην θυμαπάτη και πλάνη και οι οποίοι ακούνε την Φωνή της Σιγής και τις απαιτήσεις της ψυχής.

[σελ. 112 (110)]

Φυλή	Δυαδικότης	Πρόβλημα	Μέθοδος	Στόχος
Λεμούρια	Φυσική δύναμη εναντίον Ζωτικής ενέργειας	Μάγια	Αστρικός έλεγχος Χάθα Γιόγκα: Ζηλωτές Λάγια Γιόγκα: Μαθητές	1η Μύηση Έμπνευση
Ατλάντεια	Τα Ζεύγη των Αντιθέτων Ποιότητες Αισθαντικότης	Θυμαπάτη	Νοητικός έλεγχος Μπάκτι Γιόγκα: Ζηλωτές Ράτζα Γιόγκα: Μαθητές	2η Μύηση Φώτιση
Αρία	Ένοικος στο Κατώφλι  Άγγελος της παρουσίας	Πλάνη	Ψυχικός έλεγχος Ράτζα Γιόγκα: Ζηλωτές Αγκνι Γιόγκα: Μαθητές	3η Μύηση Ενόραση

[σελ. 114 (112)]

Μερική καθυπόταξη της θυμαπάτης και διαφυγή από την πλήρη δουλεία της πλάνης είναι ενδείξεις για την Ιεραρχία που παρακολουθεί, ότι ένας άνθρωπος είναι έτοιμος για την διαδικασία της μυήσεως.

Αφού ο μαθητής περάσει από την θύρα της μυήσεως, επιστρέφει κάθε φορά ξανά για να αναλάβει εξ αρχής τα καθήκοντά του στους τρεις κόσμους της δραστηριότητας. Εκεί επαναλαμβάνει τις προηγούμενες διαδικασίες -σύντομα και με κατανόηση- και έπειτα προχωρεί για να κυριαρχήσει τα ουσιώδη του επόμενου μυητικού μαθήματος.     

[σελ. 126 (124)]

Όταν ο μαθητής κατανοήσει την σχέση της κατώτερης μεγαλύτερης δυαδικότητος (της δυαδικότητος της προσωπικότητας και της ψυχής) είναι έτοιμος τότε να περάσει στην ανώτερη πραγματικότητα, την πραγματικότητα του ολοκληρωμένου Εγώ, (προσωπικότητος και ψυχής) και στη σχέση του προς την ΠΑΡΟΥΣΙΑ. Σ'αυτή τη δήλωση, έχετε εκφρασμένο με λίγα σύντομα λόγια το αποτέλεσμα των τριών πρώτων μυήσεων και των δύο τελευταίων.     

[σελ. 127 (125)]

Αν οι άνδρες και γυναίκες θα ήθελαν να υποβάλουν την ζωή τους κάτω από μια λεπτομερέστερη έρευνα από τον αληθινά εσωτερικό ή πνευματικό άνθρωπο και μπορούσαν κατ 'αυτό τον τρόπο να καθορίσουν ποίος συνδυασμός ενεργειών ρυθμίζει την δραστηριότητα της ζωής τους, δεν θα συνέχιζαν να δρουν - όπως κάνουν τώρα - τόσο τυφλά, τόσο ακατάλληλα και τόσο ανώφελα.

Για τον λόγο αυτό η μελέτη και η κατανόηση των κινήτρων έχει τόση αξία και σπουδαιότητα, γιατί μια τέτοια μελέτη προσδιορίζει διανοητικά ( αν ερευνηθεί σωστά) ποιός παράγων ή παράγοντες παροτρύνει την καθημερινή ζωή. Η δήλωση αυτή αξίζει να εξετασθεί με προσοχή. Θα σας ρωτήσω: Ποιό είναι το κύριο κίνητρο δράσεώς σας; Γιατί, οποιοδήποτε και αν είναι, ρυθμίζει και προσδιορίζει την κυρίαρχη τάση της ζωής σας.    

[σελ. 149 (147)]

Ο ερεθισμός επικρατεί απόλυτα αυτές τις μέρες της νευρικής εντάσεως και ορισμένως θέτει σε κίνδυνο την πρόοδο και καθυστερεί τα βήματα του μαθητή στην Οδό. Μπορεί να δημιουργήσει επικίνδυνη ομαδική ένταση, σαν παρουσιασθεί σε κάποιον από σας, και αυτή η προκαλούμενη ομαδική ένταση μπορεί να παρακωλύσει την ελεύθερη λειτουργία της δυνάμεως και του φωτός, που υποτίθεται ότι χρησιμοποιείτε, ακόμη και αν τα άλλα μέρη του ομίλου αγνοούν την πηγή εκπορεύσεως. Ο ερεθισμός τελικά παράγει ένα δηλητήριο το οποίο εντοπίζεται στην περιοχή του στομάχου και του ηλιακού πλέγματος.      

[σελ. 152 (150)]

Οι τομείς με τους οποίους θ'ασχοληθούμε τώρα, έχουν μεγάλη σημασία για όλους όσους   εκπαιδεύονται για μύηση. Είπα "εκπαιδεύονται", αδελφοί μου. Δεν είπα ότι θα πάρετε την μύηση σ’αυτή την ζωή.   

[σελ. 153 (151)]

Ο Ένοικος στο Κατώφλι, είναι ουσιαστικά η προσωπικότης.

[σελ. 154 (152)]

Τα στάδια κατά τα οποία ο 'Ενοικος στο Κατώφλι αναγνωρίζεται, υποβάλλεται στην διακριτική πειθαρχία ενός μαθητή και τελικά ελέγχεται και κυριαρχείται, είναι κυρίως τρία:

α) Το στάδιο κατά το οποίο η προσωπικότης κυριαχεί και κυβερνά την ζωή, τις φιλοδοξίες και τους σκοπούς της ανθρώπινης προσπάθειας. Τότε ελέγχει ο Ένοικος.

β) Το στάδιο ενός αυξανόμενου σχίσματος στην συνείδηση του μαθητή. Ο Ένοικος ή η προσωπικότης σπρώχνεται τότε προς δύο διευθύνσεις: Η μία προς την επιδίωξη προσωπικών φιλοδοξιών και επιθυμιών στους τρεις κόσμους. Η άλλη στην προσπάθεια από τον Ένοικο (σημειώστε αυτή τη δήλωση) να πάρει μια θέση στο κατώφλι της θεότητος και μπροστά στην πύλη της Μυήσεως.

γ) Το στάδιο κατά το οποίο ο Ένοικος ζητά συνειδητά την συνεργασία της ψυχής και, αν συνιστά ακόμη καθ'εαυτόν ουσιαστικά ένα εμπόδιο στην πνευματική εξέλιξη, επηρεάζεται όλο και περισσότερο από την ψυχή και όχι από την κατώτερη φύση του.

Στο τελικό στάδιο ο μαθητής προσπαθεί με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία να σταθεροποιήσει τον Ένοικο.

Μ’αυτόν τον τρόπο η συνεχής ρευστή ευμετάβλητη αλλαγή του Ενοίκου υπερνικάται προοδευτικά.

[σελ. 154-55 (153)]

Ο Λέων... ελέγχει τον θετικό Ένοικο.

Οι Δίδυμοι... Ελέγχουν τις διαδικασίες της ταλαντεύσεως.

Ο Τοξότης... ελέγχει τον αρνητικό Ένοικο.

Μπορεί να προστεθεί ότι τα τρία ζώδια - Σκορπιός, Τοξότης, Αιγόκερως - οδηγούν τελικά στην συγχώνευση του Ενοίκου και του Αγγέλου.          

[σελ. 156 (154)]

Ο εκγυμνασμένος ενορατικός ή μαθητής ζει πάντοτε την διπλή ζωή της κοσμικής δραστηριότητος και του εντόνου και ταυτόχρονου πνευματικού στοχασμού. Αυτό θα είναι το αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του μαθητή της Δύσεως σε αντίθεση με τον μαθητή της Ανατολής, ο οποίος ξεφεύγει από την ζωή σε ερημικούς τόπους μακριά από τις πιέσεις της καθημερινής ζωής και της συνεχούς επαφής με άλλους ανθρώπους. Το έργο του μαθητή της Δύσεως είναι πολύ δυσκολότερο. 

[σελ. 179 (179)]

Ο μαθητής και ο μυημένος εργάζονται εκ των άνω προς τα κάτω.

[σελ. 190 (189)]

Συνεπώς το έργο διαλύσεως της θυμαπάτης, εκτελείται από εκείνους που εμφανίζονται σε εκδήλωση στη γραμμή της ενέργειας, η οποία ενσωματώνει την δεύτερη, τέταρτη και έκτη ακτίνα. Το τονίζω αυτό, γιατί συχνά οι μαθητές αναλαμβάνουν έργα, για τα οποία δεν είναι ιδιαίτερα κατάλληλοι και των οποίων οι ακτίνες δεν τους βοηθούν στην εκτέλεση και μερικές φορές την εμποδίζουν.     

[σελ 199 (199)]

Είναι, ασφαλώς, περιττό να τονίσω ότι τα μέλη του ομίλου θα είναι μόνο εκείνοι που προσπαθούν να κρατήσουν την ζωή τους απαλλαγμένη από θυμαπάτη. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω ότι αν ένα μέλος του ομίλου βρίσκεται αυτό το ίδιο στο κέντρο μιας θυμαπάτης και αγωνίζεται μ’αυτή, θα πρέπει να απέχει από την ομαδική εργασία έως ότου ελευθερωθεί με την βοήθεια του ατομικού τύπου.

[σελ. 226 (226)]

Ο Διδάσκαλος - ελευθερωμένος από τους τρεις και πέντε κόσμους της ανθρώπινης και της ονομαζόμενης υπερανθρώπινης εξελίξεως - έχει τώρα το πλήρες χάρισμα της πανταχού παρουσίας και πανσοφίας.    

[σελ. 266 (265)]

Δεν ασχολήθηκα με το πρόβλημα της θυμαπάτης, της πλάνης και μάγια από την σκοπιά του μέσου ανθρώπου. Ο τελευταίος είναι αναγκαστικά βουτηγμένος σ’αυτή και περνά την ζωή του κάτω από την διαρκή τους επίδραση. Μέσω αυτών μαθαίνει Δεν βρίσκεται στο σημείο όπου ζητά απελευθέρωση απ’αυτές, όπως ο άνθρωπος πάνω στην Ατραπό. Συνεπώς, πραγματεύθηκα το πρόβλημα από την πλευρά των μαθητών και ζηλωτών.         

[σελ. 271 (270)]

 

Μύηση Ανθρώπινη και Ηλιακή

 Η λέξη μύηση προέρχεται από δύο Λατινικές λέξεις: in - εντός, και ire - πηγαίνω. Σημαίνει συνεπώς κάνω μια αρχή, ή εισέρχομαι σε κάτι. (στην Ελληνική παράγεται από το Μυέω – εισάγω κάποιον στα μυστήρια).      

[σελ. 10 (17)]

Η τελετή της μυήσεως γίνεται στα τρία ανώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου, αναλόγως με την απονεμομένη μύηση.

[σελ. 15 (23)]

Επειδή το μπούντι είναι το στοιχείο που ενοποιεί (ή εκείνο που συνδέει τα πάντα) γι' αυτό, κατά την πέμπτη μύηση ο μύστης εγκαταλείπει τους κατώτερους φορείς του και μένει μέσα στο βουδδικό του περίβλημα. Από εκεί δημιουργεί το σώμα με το οποίο εκδηλούται.     

[σελ. 16 (24)]

Το μεγαλύτερο γεγονός που πρέπει να έχουμε στο νου μας είναι ότι οι μυήσεις που δίδονται στον πλανήτη ή στο ηλιακό σύστημα είναι απλά μυήσεις προπαρασκευαστικές για την εισδοχή στη μεγαλύτερη Στοά του Σειρίου.           

[σελ. 17 (25)]

Στο πέμπτο βασίλειο, (το βασίλειο των ψυχών) εισέρχεται κανείς κατά την πρώτη μύηση και το οποίο καλύπτει όλη τη χρονική περίοδο κατά το διάστημα της οποίας ο άνθρωπος λαμβάνει τις πέντε πρώτες μυήσεις.           

[σελ. 22 (31)]

α. Τη -- Στοά που περιλαμβάνει μυημένους άνω του πέμπτου βαθμού μυήσεως και μια ομάδα ντέβα ή αγγέλους.

β. Την Κυανή Στοά, που περιλαμβάνει όλους τους μυημένους της τρίτης, τέταρτης και πέμπτης μυήσεως.

Μετά απ’αυτούς έρχεται μια μεγάλη ομάδα μυημένων της πρώτης και δευτέρας μυήσεως, και έπειτα ακολουθούν οι διαφόρων βαθμών μαθηταί. Οι μαθηταί θεωρούνται μεν σαν συνδεόμενοι με τη Στοά, δεν αποτελούν όμως, κατά κυριολεξία, μέλη Της. Στο τέλος έρχονται όσοι τελούν υπό δοκιμασία και ελπίζουν ότι, με συντονισμένες προσπάθειες, θα συνδεθούν με Αυτήν.

[σελ. 50 (62)]

Οι Μύστες, που σχετίζονται με την εξέλιξη της ανθρώπινης οικογένειας, ανέρχονται σε εξήντα τρεις, αν συμπεριληφθούν και οι τρεις μεγάλοι Κύριοι, για να αποτελεσθεί ο αριθμός εννέα επί επτά που απαιτείται για το έργο. Από Αυτούς οι σαράντα εννέα εργάζονται εξωτερικά (αν είναι δυνατόν να δοθεί τέτοιος χαρακτηρισμός) και οι δεκατέσσερις εσωτερικά, οι τελευταίοι αυτοί σχετίζονται περισσότερο με την υποκειμενική εκδήλωση.     

[σελ. 51 (63)]

Ο Διδάσκαλος Μ. βρίσκεται στην πρώτη Ακτίνα, της θελήσεως ή Δυνάμεως, το Έργο του σχετίζεται κυρίως με την εκτέλεση των σχεδίων του σημερινού Μανού. Ενεργεί σαν Εμπνευστής των πολιτευτών σ'όλο τον κόσμο, και χειρίζεται δια μέσου του Μαχατσόχαν δυνάμεις οι οποίες θα δημιουργήσουν τις επιθυμητές συνθήκες για την προώθηση της εξελίξεως της φυλής.

Ο Διδάσκαλος Μ. εκπαιδεύει ένα μεγάλο σώμα μαθητών και εργάζεται σε συνάφεια με πολλές οργανώσεις εσωτερικής και αποκρυφιστικής φύσεως, καθώς και δια μέσου πολιτευτών και των κυβερνητών του κόσμου.    

[σελ. 55 (67)]

Κατά την ιδιαίτερη αυτή εποχή ο Διδάσκαλος Μ., ο Διδάσκαλος Κ.Χ. και ο Διδάσκαλος Ιησούς, εκδηλώνουν μεγάλο ενδιαφέρον για το έργο της ενοποιήσεως, κατά το δυνατόν, της σκέψεως Ανατολής και Δύσεως, σε σημείο ώστε οι μεγάλες θρησκείες της Ανατολής, με τη μεταγενέστερη ανάπτυξη της χριστιανικής πίστεως σ'όλους της τους κλάδους, να ωφεληθούν αμοιβαία. Μ’αυτό το τρόπο υπάρχει ελπίδα ότι τελικά θα γίνει δυνατό να σχηματισθεί μια μεγάλη παγκόσμια Εκκλησία.       

[σελ. 56 (68)]

Ο Διδάσκαλος Τζβαλ Κουλ ή Τ.Κ όπως συχνά τον ονομάζουν, είναι ο τελευταίος από τους μύστες καθ'όσον έλαβε την πέμπτη μύηση το 1875, έχει επωνομασθεί ο ''Αγγελιαφόρος των Διδασκάλων". Έχει την φροντίδα πολλών μαθητών διαφόρων Διδασκάλων. Εργάζεται επίσης πολύ με ορισμένες ομάδες ντέβα του αιθερικού πεδίου, οι οποίες ανήκουν στην κατηγορία των θεραπευτών ντέβα. Είναι ο Διδάσκαλος που υπαγόρευσε ένα μεγάλο μέρος του συγγράμματος "Μυστική Διδασκαλία". Ο Διδάσκαλος που ενδιαφέρεται ειδικά για τη μελλοντική ανάπτυξη των ζητημάτων της φυλής στην Ευρώπη, και για τη διανοητική πρόοδο στην Αμερική και Αυστραλία, είναι ο Διδάσκαλος Ρακότσκυ.

[σελ. 58 (71)]

Στο σημείο αυτό θα δώσουμε την οριστική διαβεβαίωση ότι, πριν από την έλευση του Χριστού, θα λάβουν χώρα ορισμένες προσαρμογές, σε σημείο ώστε επί κεφαλής όλων των μεγάλων οργανώσεων θα βρεθούν είτε ένας Διδάσκαλος, είτε ένας μυημένος που να έχει λάβει την Τρίτη μύηση.

[σελ. 61 (75)]

Οι μυημένοι διδάσκονται απ' ευθείας από τους Διδασκάλους ή από έναν από τους μεγάλους ντέβα ή αγγέλους.

Οι μαθητές διδάσκονται σε ομάδες στο άσραμ του Διδασκάλου ή στην αίθουσα των παραδόσεων τη νύκτα, αν βρίσκονται σε ενσάρκωση.

Το μεγαλύτερο μέρος της διδασκαλίας του μαθητού έχει ανατεθεί σε κάποιο μυημένο ή σε πιο προχωρημένο μαθητή ο οποίος επιτηρεί το νεώτερο αδελφό του και είναι υπεύθυνος απέναντι του Διδασκάλου για την πρόοδό του, υποβάλλοντας τακτικές αναφορές. Τις σχέσεις αυτές ρυθμίζει κυρίως το κάρμα.

[σελ. 69 (83)]

Μαθητής είναι εκείνος ο οποίος, προ παντός άλλου, έδωσε υπόσχεση πως θα εκτελέσει τρία πράγματα:

α. Να υπηρετήσει την ανθρωπότητα.

β. Να συνεργασθεί με το σχέδιο των Μεγάλων Όντων, όσο μπορεί καλύτερα.

γ. Ν’αναπτύξει τις δυνάμεις του Εγώ, να διευρύνει τη συνείδησή του, σε σημείο που να καταστεί ικανός να δρα στα τρία πεδία των τριών κόσμων και στο αιτιατό σώμα και να συ μορφώνεται προς τη καθοδήγηση του ανωτέρου εαυτού και όχι προς τις υπαγορεύσεις της τριπλής του κατωτέρας εκδηλώσεως.

Μαθητής είναι εκείνος που αρχίζει ν’αντιλαμβάνεται τη σημασία της ομαδικής εργασίας και να μετατοπίζει το κέντρο της δράσεώς του από τον εαυτό του (μέχρι τον άξονα, γύρω από τον οποίο όλα περιστρέφονται) και να το τοποθετεί στο κέντρο του Ομίλου.            

[σελ. 71 (85)]

Μαθητής είναι εκείνος που κατανοεί την ευθύνη του απέναντι όλων των ατόμων που βρίσκονται στη σφαίρα της επιρροής του.    

[σελ. 72 (87)]

Θα ήταν καλό να θυμόσαστε ότι οι μαθητές που βρίσκονται στην πρώτη ακτίνα αντιλαμβάνονται την μαθητεία κυρίως με βάση την ενέργεια, ή δύναμη ή δράση, ενώ οι μαθητές της δευτέρας ακτίνος την αντιλαμβάνονται με βάση τη συνείδηση ή τη μύηση.

[σελ. 80 (95)]

Τα τρία πλανητικά συστήματα στα οποία δοκιμάζεται το μεγάλο πείραμα της μυήσεως, είναι η Γη, η Αφροδίτη και ένα άλλο.

Στα τρία μεγάλα Πλανητικά συστήματα του Ποσειδώνος, του Ουρανού και του Κρόνου, η μέθοδος της μυήσεως δεν θα χρησιμοποιηθεί. Τα συστήματα αυτά θα δεχθούν εκείνους που "έχουν σωθεί", με εσωτερική έννοια, από τα άλλα συστήματα.     

[σελ. 96 (113)]

Οι ντέβα επιδιώκουν να αισθανθούν, ενώ ο άνθρωπος επιζητεί να γνωρίσει. Για τους ντέβα, άρα, οι διευρύνσεις εκείνες της συνειδήσεως, που ονομάζονται Μυήσεις, δεν υφίστανται, εκτός μόνο στις περιπτώσεις των προχωρημένων εκείνων όντων τα οποία, επειδή πέρασαν από το ανθρώπινο στάδιο, αισθάνονται αλλά και γνωρίζουν ταυτόχρονα.   

[σελ. 97 (115)]

Αν η μύηση λαμβάνεται για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε ζωή, η ανάμνησή της φθάνει μέχρι του φυσικού εγκεφάλου.    

[σελ. 102 (121)]

Κατά την τελετή της Μυήσεως, το άνοιγμα των ματιών του Μυημένου για να είναι σε θέση να βλέπει και να εννοεί, διαιρείται, σε τρεις φάσεις, που στην πραγματικότητα αποτελούν μέρη μιας ενιαίας διαδικασίας:

1. Το παρελθόν, παρελαύνει αστραπιαία από μπροστά του, και σ’αυτό βλέπει τον εαυτό του να παίζει πολλούς ρόλους, και αντιλαμβάνεται ότι αυτοί αποτελούν απλώς βαθμιαία ανάπτυξη των δυνάμεων και ικανοτήτων του για να φθάσει στο σημείο εκείνο, κατά το οποίο είναι σε θέση να υπηρετεί τον όμιλό του και να εργάζεται μαζί μ’αυτόν. Βλέπει και συνταυτίζεται - ανάλογα με την εκάστοτε ιδιαίτερη μύηση - με:

α. Τον εαυτό του σε πολλές προηγούμενες ζωές.

β. Τον όμιλό του σε παλαιότερες ομάδες ζωών.

γ. Την ακτίνα του Εγώ του, καθώς διαχύνεται στο διάστημα πολλών χρονικών κύκλων.

δ. Τον Πλανητικό του Λόγο, να δρα στο παρελθόν δια πολλών τύπων εξελίξεως και βασιλείων μέσα σ'όλο το σύστημα.

2. Το παρόν. Του δίδεται η αποκάλυψη του ποιο είναι το ειδικό έργο που πρέπει να γίνει κατά το διάστημα του μικροτέρου κύκλου, με τον οποίο συνδέεται άμεσα.

3. Το μέλλον. Έπειτα, για ενθάρρυνσή του, του επιτρέπεται να δει την εικόνα μιας τελικής επιτελέσεως, μιας δόξας που υπερβαίνει κάθε περιγραφή, με μόνο μερικά σημεία, που εκφράζουν τα κύρια στάδια που οδηγούν σ’αυτή την επιτέλεση. Επί ένα σύντομο δευτερόλεπτο βλέπει την εικόνα όπως πρόκειται να γίνει, και εκείνη της ακτινοβόλου ωραιότητος ατραπό, που θα λάμπει όλο και περισσότερο, έως ότου ανατείλει η μέρα, της τελειώσεως.   

[σελ. 124-25 (145-46)]

 

Το Αποτέλεσμα της Επιθέσεως της Ράβδου

Είναι τετραπλό και μόνιμο, ποικίλλει όμως ανάλογα με την λαμβανομένη μύηση. Η ενέργεια της Ράβδου κανονίζεται προσεκτικότατα και επιστημονικότατα, και σε κάθε επακαλουθούσα μύηση, η τάση ή το βολτάζ της ενέργειας, αυξάνει, και η θερμότητα και η δραστηριότητα του παραγομένου πυρός, γίνεται διαρκώς εντονότερη.     

[σελ. 134 (156)]

Πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι, σύμφωνα με το νόμο της οικονομίας, οπουδήποτε λαμβάνει χώρα εφαρμογή ή μεταβίβαση δυνάμεως, από ένα κέντρο δυνάμεως σ'ένα άλλο, αυτό συνεπάγεται κάποια ελάττωση δυνάμεως στο κέντρο από το οποίο αφαιρέθηκε. Αυτή είναι η βάση στην οποία στηρίζεται ο καθορισμός του χρόνου και των εποχών της τελετής της μυήσεως. Ο ήλιος είναι η πηγή όλης της ενέργειας και της δυνάμεως και το έργο του Ιεροφάντη διευκολύνεται όταν επωφελείται από τις ευνοϊκές ηλιακές συνθήκες. Οι κατάλληλοι καιροί και οι περίοδοι προσδιορίζονται, σύμφωνα με την εσωτερική ηλιακή και κοσμική αστρολογία, τούτο βέβαια, βασίζεται στα ακριβή σχήματα, στην ορθή μαθηματική σύλληψη του θέματος, και στην πραγματική γνώση των βασικών γεγονότων, που αφορούν τους πλανήτες και το ηλιακό σύστημα. Το ωροσκόπιο του μυημένου επίσης, καταρτίζεται σταθερά για να εξακριβωθεί ο χρόνος για την ατομική μύηση και μόνον όταν οι ατομικές ενδείξεις εναρμονίζονται και συμπίπτουν με τον πίνακα της τελετής, τον οποίο ο Μυσταγωγός έχει σαν οδηγό Του, είναι δυνατό να διεξαχθεί η τελετή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ενίοτε η μύηση πρέπει να αναβληθεί για άλλη ζωή, ακόμα και όταν ο υποψήφιος έχει εκτελέσει την απαιτούμενη εργασία.          

[σελ. 142-43 (165-66)]

Κάθε μια από τις πέντε μυήσεις, που έχουν άμεσο ενδιαφέρον για μας (γιατί οι ανώτερες δυό, επειδή δεν είναι υποχρεωτικές, δεν περιλαμβάνονται στη τωρινή μας εξέταση), επιδρά σ'ένα από τα πέντε κέντρα του ανθρώπου δηλαδή:

1. Της κεφαλής

2. Της καρδιάς

3. Του λαιμού

4. Του ηλιακού πλέγματος

5. Της βάσεως της σπονδυλικής στήλης

και του μεταδίδει γνώση, που αφορά τους διαφόρους τύπους δυνάμεως ή ενέργειας που δίνουν τη ζωή και τη κίνηση στο ηλιακό σύστημα και που φθάνουν έως αυτόν δια μέσου ενός ορισμένου αιθερικού κέντρου.    

[σελ. 164 (188)]

Το Φως της Ψυχής

 'Όσοι μεταχειρίζονται την θέλησιν θα παρουσιάζουν επίσης διαφοράς, διότι η χρήσις της ενδέχεται να είναι έντονος, μετρία ή απαλή. Ως προς την κατάκτησιν της αληθινής πνευματικής συνειδήσεως, υπάρχει ένας ακόμη δρόμος.

Σχολιασταί της Σούτρας αυτής τονίζουν ότι, όσοι ακολουθούν την μέθοδον της Ράτζα Γιόγκα και χρησιμοποιούν την θέλησιν διαιρούνται εις τρεις κυρίως ομάδας. Αυτάς μπορούμε να τας διαιρέσουμε εις εννέα. Υπάρχουν εκείνοι, που χρησιμοποιούν την θέλησιν με τοιαύτην έντασιν, ώστε εξαιρετικώς ταχέα αποτελέσματα επιτυγχάνονται, τα οποία εντούτοις παρακολουθούνται από ωρισμένας διακυβεύσεις και κινδύνους. Υπάρχει κίνδυνος ανωμάλου αναπτύξεως, αρνήσεως της καρδιακής πλευράς της φύσεως και μερικών καταστροφών, που θα χρειαστεί αργότερα να επανορθωθούν. Κατόπιν, υπάρχουν οι υποψήφιοι εκείνοι, των οποίων η πρόοδος είναι ολιγότερον ταχεία και οι οποίοι είναι οπαδοί της μέσης ατραπού. Αυτοί προχωρούν σταθερώς και μετριοπαθώς και ονομάζονται οι "Διακριτικοί Μύσται", λόγω του ότι δεν επιτρέπουν οιουδήποτε είδους υπερβολήν. Η μέθοδός των είναι αξιοσύστατος δια τους ανθρώπους, και τον τωρινόν lδιαίτερον κύκλον. Υπάρχουν επίσης αι αβραί εκείναl ψυχαί, που μπορούν να θεωρηθούν ότι χαρακτηρίζονται από άκαμπτον επιμονήν και που προχωρούν σταθερώς και απαρεγκλίτως προς τα εμπρός, και φθάνουν εν τέλει εις τον σκοπόν των. Διακριτικόν των γνώρισμα είναι έντονος επιμονή. Η πρόοδός των είναι βραδεία. Είναι οι "χελώναι" της ατραπού, ακριβώς όπως ο πρώτος όμιλος είναι οι "λαγωοί".

[σελ. 43-44 (40-41)]

Ο μυστικιστής πρέπει τελικώς να γίνει αποκρυφιστής, οι ιδιότητες της κεφαλής και οι ιδιότητες της καρδίας πρέπει εξίσου να αναπτυχθούν, διότι και αl δύο είναι εξ ίσου θείαι.   

[σελ 47 (43)]

Δεν υπάρχουν τίποτε άλλο εκτός από τους Διδασκάλους οι οποίοι είναι και αυτοί επίσης μαθηταί. Όλοι μανθάνουν και όλοι διδάσκουν, που διαφέρουν μόνον κατά βαθμόν πραγματοποιήσεως, Π.χ.:

α) Οι υποψήφιοι της Ατραπού είναι μαθηταί κατωτέρων μαθητών.

β) Οι υπό δοκιμασίαν είς την Ατραπόν είναι μαθηταί ανωτέρων μαθητών.

γ) Οι αποδεδεγμένοι μαθηταί είναι μαθηταί ενος μύστου ή ενός Διδασκάλου.

δ) Ο μύστης είναι μαθητής ενός Διδασκάλου.

ε) Ο Διδάσκαλος είναι μαθητής ενός Μαχάτμα.

στ) Οι Μαχάτμας είναι μαθηταί ακόμη ανωτέρων μεμυημένων.

ζ) Ούτοι, με την σειράν των, είναι μαθηταί του Χριστού ή του αξιωματούχου Εκείνου που ευρίσκεται επί κεφαλής του κλάδου της διδασκαλίας.

Επί κεφαλής του κλάδου της διδασκαλίας ευρίσκεται είς μαθητής του Κυρίου του Κόσμου. Ο Κύριος του Κόσμου είναι μαθητής ενός εκ των τριών πλανητικών πνευμάτων, τα οποία αντιπροσωπεύουν τας τρεις ανωτέρας μυήσεις.

Αυτά πάλιν είναι μαθηταί του Ηλιακού Λόγου.

[σελ. 53 (49)]

Δια τον αποκρυφιστήν η ζωή είς το φυσlκόν πεδίον δεν είναι παρά μια κατάστασις ονείρου.

 [σελ .87 (79)]

Δεν υπάρχει μεγαλυτέρα μύησις δι οιονδήποτε υιόν του θεού, όστις δεν απέκτησε κάποιο μέτρο

ψυχικής ειρήνης.           

[σελ. 88 (80)]

Ο μύστης δύναται να συνταυτισθεί ή να εlσέλθη εις την συνείδησιν του απείρως μικρού. Μπορεί να συνταυτίζεται με το άτομον της ύλης και γνωρίζει ό,τι δεν είναι ακόμη γνωστόν εις τους σημερινούς επιστήμονας.  

[σελ. 90 (81)]

Η γιόγκα της δράσεως που οδηγεί εις την ένωσιν με την ψυχήν είναι η διάπυρος έφεσις, η πνευματική ανάγνωσις και η αφοσίωσις προς τον Ισβάραν.

 [σελ. 119 (107)]

 

α) Εξωτερική αγνότης             Φυσικός φορεύς             Στερεό φυσικό σώμα

β) Μαγνητική αγνότης             Αιθερικός φορεύς             Εσωτερική αγνότης

γ) Ψυχική αγνότης                   Αστρικός φορεύς             Συναισθηματική αγνότης

δ) Νοητική αγνότης                  Νοητικός φορεύς             Αγνότης του συγκεκριμένου νου

 

Με μεγάλη προσοχή πρέπει να ενθυμούμεθα ότι αυτή η αγνότης αφορά την ουσία από την οποία αποτελείται ο καθείς από τους φορείς αυτούς. Επιτυγχάνεται κατά τρεις τρόπους:

 1. Με την εξάλειψιν της ακαθάρτου ουσίας ή των ατόμων και μορίων που περιορίζουν εις την μορφή, ούτως ώστε να μην μπορεί να έχει ελευθέραν είσοδον ούτε έξοδον.

 2. Με την πρόσληψιν των ατόμων και των μορίων εκείνων που θα έχουν την τάσιν να παράσχουν την μορφήν δια της οποίας το πνεύμα να μπορεί με τρόπον κατάλληλον να λειτουργεί.

 3. Με την προστασία της εξηγνισμένης μορφής από την μόλυνσιν και την χειροτέρευσιν.

Επί της ατραπού της Καθάρσεως ή της Δοκιμασίας αρχίζει η διαδικασία αυτή της εξαλείψεως. Επί της ατραπού της Μαθητείας οι κανόνες δια την εποικοδομητικήν ή αφομοιωτικήν εργασίαν εκμαθαίνονται και επί της ατραπού της Μυήσεως (μετά την δευτέρα μύησιν) το προστατευτικό έργο αρχίζει.  

[σελ. 202 (181)]

Σχολιασταί επί της σούτρας ταύτης (50, βιβλ. Γ) υποδεικνύουν ότι τέσσαρες τάξεις τσέλας ή μαθητών υπάρχουν. Ούτοι είναι:

1. Εκείνοι τους οποίους το φως άρχισε ήδη να φωτίζει Ούτοι καλούνται "τηρηταί της ασκήσεως" και είναι εκείνοι που μόλις τώρα εισέρχονται ακριβώς επί της ατραπού. Είναι οι υπό δοκιμασίαν, οι υποψήφιοι.

2. Εκείνοι εις τους οποίους η διαίσθησις αφυπνίζεται και οίτινες παρουσιάζουν αντίστοιχον ανάπτυξιν ψυχικής δυνάμεως. Το στάδιον αυτό εγκλείει κινδύνους, διότι οι μαθηταί αυτοί υπόκεινται εις τον δελεασμόν των δυνατοτήτων της δυνάμεως την οποίαν διανοίγει η κατοχή των ψυχικών ικανοτήτων. Υπόκεινται εις τον κίνδυνον να απατηθούν και να θεωρήσουν την ψυχικήν αυτήν δύναμιν ως ένδειξιν πνευματικής αναπτύξεως και προόδου. Αυτό δεν είναι αληθές.

3. Οι μαθηταί εκείνοι οι οποίοι υπερνίκησαν κάθε έλξιν των αισθήσεων και δεν μπορούν να εξαπατηθούν από την όψιν της μορφής εις τους τρεις κόσμους. Κατέκτησαν τας αισθήσεις και είναι νlκηταί επί της φύσεως της μορφής.

4. Εκείνοι οι οποίοι εξεπέρασαν όλα τα ανωτέρω και ίστανται σταθεροί εις την αληθή πνευματικήν συνείδησιν. Ούτοι είναι οι πεφωτισμένοι, οι οποίοι προόδευσαν δια των επτά σταδίων φωτίσεως.

[σελ. 361 (319-20)]

 

Η Μαθητεία στην Νέα Εποχή

 Αυτοί που προετοιμάζονται για μύηση πρέπει να μάθουν να εργάζονται συνειδητά με τη θυμική αυταπάτη. Πρέπει να εργάζονται αποτελεσματικά με την παρουσιαζόμενη αλήθεια, αψηφώντας κάθε πόνο ή οδύνη ή νοητική αμφιβολία που συνοδεύει την αντίδραση και τους περιορισμούς της προσωπικότητας. Πρέπει να καλλιεργούν την "θεία εκείνη αδιαφορία" σε προσωπικές σκέψεις που αποτελεί το έξοχο διακριτικό γνώρισμα του εκγυμνασμένου μυημένου.     

[σελ. 27 (45)]

Η αρμονία είναι μια από τις απελευθερωτικές δυνάμεις που πρέπει να προηγηθούν της απελευθερώσεως της ενέργειας που χρησιμοποιείται μετά την μύηση.

[σελ. 58 (86)]

Θα καταλάβετε τότε ότι μια γραμμή αποκλεισμού μπορεί να υφίσταται πνευματικά, δείχνοντας αυτούς που μπορούν να περάσουν στο προκαταρκτικό στάδιο της ομαδικής μυήσεως και εκείνους που πρέπει να πλησιάσουν το μεγάλο αυτό γεγονός μόνοι και μεμονωμένοι. Οι τελευταίοι αυτοί ανήκουν πρωταρχικά στην lχθυακή Εποχή. Παίρνουν την μύηση σαν χωριστές ταυτότητες. Εσείς μπορείτε να πάρετε τη μύηση σε ομαδικό σχηματισμό.   

[σελ. 76 (110)]

Η σιγή είναι ένα από τα πρώτα προαπαιτούμενα της μυήσεως και κάτι που κάθε μαθητής πρέπει να μάθει   .

[σελ. 78 (113)]

Ένας αποδεδεγμένος μαθητής είναι ένας που:

1. Έχει αποδεχθεί το γεγονός της Ιεραρχίας με τα συνεπακόλουθα της πίστεως και συνεργασίας που συνεπάγεται αυτή η αποδοχή.

2. Έχει αποδεχθεί το γεγονός ότι όλες οι ψυχές είναι ένα και που έχει, συνεπώς, αφιερωθεί στο να επιζητεί έκφραση σαν ψυχή. Η υπηρεσία που πρέπει να προσφερθεί είναι η αφύπνιση και η διέγερση όλων των ψυχών με τις οποίες έρχεται σε επαφή.

 3. Έχει αποδεχθεί την αποκρυφιστική τεχνική της υπηρεσίας. Η υπηρεσία του προς την ανθρωπότητα καθορίζει όλες του τις δραστηριότητες και υποτάσσει την προσωπικότητά στην ανάγκη του καιρού. Σημειώστε αυτή την φράση. Καλλιεργείστε την διαίσθηση και μια ρευστή ανταπόκριση στην άμεση ανάγκη και όχι μια ευαίσθητη αντίδραση σε κάποιο μακρινό σκοπό.

Έχει αποδεχθεί το Σχέδιο, όπως υποδεικνύεται από τους Δασκάλους της φυλής. Ζητά να κατανοήσει τη φύση αυτού του Σχεδίου και να διευκολύνει την εκδήλωσή τoυ.

[σελ. 83 (119)]

Οι παράγοντες που έχουν σημασία για ένα μαθητή είναι:

1. Το όλο θέμα της ανθρωπότητος

2. Το θέμα της μυήσεως

3. Το θέμα της υπηρεσίας

[σελ. 84 (120)]

Η ομαδική μύηση προϋποθέτει:

1. Την κατοχή και αναγνώριση ενός ενωμένου οραματισμού στον οποίο υποτάσσεται το άτομο μέσα στον όμιλο.

2. Την συγχωνευμένη αφιερωμένη επαφή των προσωπικοτήτων του ομίλου πάνω στα τρία επίπεδα της προσωπικής εκφράσεως - το νοητικό, αστρικό και αιθερικό επίπεδο επιγνώσεως.

3. Την ικανότητα του ομίλου να παραμείνει ενωμένος και χωρίς οποιουδήποτε είδους φραγμούς μεταξύ των μελών του. Αυτό κατ'ανάγκην συνεπάγεται την θυσία των προσωπικών αντιδράσεων, ιδεών και σχεδίων. Τώρα τα διάφορα ιδανικά, οι στάσεις και οι απόψεις χωρίζουν αμοιβαία τους μαθητές. Αυτά πρέπει να εκλείψουν.       

[σελ. 84-85 (121)]

Ο μυημένος είναι έτοιμος για την άμεση αναγνώριση αυτού που είναι νέο, για την άμεση κατανόηση και για να κάνει το επόμενο βήμα στην ανάπτυξη της πρωτοπορούσας ανθρώπινης συνειδήσεως, για την - σταθερή και συνεχώς παρουσιαζόμενη - αποκάλυψη των νέων αντιλήψεων που αντικαθιστούν τις παλιές. Είναι έτοιμος για την άμεση παραίτησή του από ό,τι φαίνεται μάταιο και άχρηστο, ακατάλληλο για την ανάγκη της ώρας, και για την υποδοχή της δυνάμεως από ψηλά, που διασπά και καταστρέφει εκείνο που έχει αποκρυσταλλωθεί, που έχει εξυπηρετήσει το σκοπό του και έχει γίνει άχρηστο. Είναι έτοιμος να εργαστεί σαν αποκρυφιστής (και όχι σαν μυστικιστικός ιδεολόγος) πάνω στα επίπεδα των πρακτικών ανθρωπίνων υποθέσεων.    

[σελ. 86 (122-23)]

Στην εργασία των μαθητών εκείνων που εκπαιδεύονται για μύηση, αυτή η εξωτερική όψη του οραματισμού πρέπει να δώσει τη θέση της σε μια εσωτερική διαδικασία που αποτελεί το πρώτο βήμα προς την διεύθυνση της ενέργειας.        

[σελ. 89 (127)]

Φυσικά σκοπός μου δεν είναι να δηλώσω ποιός προετοιμάζεται για οποιαδήποτε ιδιαίτερη μύηση. Αυτό είναι κάτι που ο καθένας σας πρέπει να το ανακαλύψει μόνος του. Είναι θέμα εσωτερικού προσανατολισμού και όχι εξωτερικών πληροφοριών.

Στο σημείο αυτό θα επιθυμούσα να αναφερθώ σε ένα θέμα σχετικό με τις τρεις πρώτες κυριότερες μυήσεις. Το θέμα αυτό είναι ότι οι μυήσεις αυτές πρέπει να ληφθούν όταν ο άνθρωπος κατέχει ένα φυσικό σώμα και πάνω στο φυσικό πεδίο, εκδηλώνοντας κατ 'αυτό τον τρόπο ότι κατέχει συνείδηση μυημένου τόσο του νου όσο και του εγκεφάλου.

[σελ. 95 (134)]

Έχω συχνά τονίσει ότι ένας μαθητής γίνεται γνωστός από την επίδρασή του στο περιβάλλον του, και ένας μυημένος από την πλατιά έκταση της υπηρεσίας του στον κόσμο.

Πρώτα απ'όλα ο μαθητής μπορεί να κληθεί να ελευθερωθεί από ορισμένες καρμικές σχέσεις, να εκπληρώσει μερικές υποχρεώσεις πολύ παλιάς προελεύσεως και έτσι να "καθαρίσει το έδαφος" για πληρέστερη και αδιάκοπη υπηρεσία στην ανθρωπότητα βραδύτερα. Αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά μεταξύ της πρώτης και δευτέρας μυήσεως.

 [σελ. 96 (137)]

Ένα από τα πρώτα μαθήματα που πρέπει να μάθουν κατά βάθος αυτοί που εκπαιδεύονται για μύηση, είναι η δύσκολη διπλή εκείνη στάση που επιτρέπει σωστή προσωπική δραστηριότητα και αληθινό ενδιαφέρον στις προσωπικές υποθέσεις και που όμως ταυτόχρονα δεν επιτρέπει σε τίποτα το προσωπικό να εμποδίζει την υποκειμενική πνευματική ζωή, την υπηρεσία και την εκπαίδευση, που δίνεται για την προετοιμασία της μυήσεως.

[σελ. 99 (140)]

Πολύ σπάνια είναι ο μαθητής της δεύτερης ακτίνας καλός εκτελεστής, εκτός αν τον κάνει ικανό η δευτερεύουσα ακτίνα.

[σελ. 144 (197)]

Όλοι οι άνθρωποι είναι ψυχές. Ναι, αδελφέ μου, αλλά όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ακόμα έτοιμοι για ανιδιοτελή υπηρεσία.        

[σελ. 144 (198)]

Ψάξε ακόμα για τους συνεργάτες σου έξω από τις τάξεις των ψυχολογικά απελπισμένων και των ανωμάλων ανθρώπων...Δεν είναι ακόμη έτοιμοι και θα μπορούσαν να αποτελέσουν άχρηστους λίθους στο οικοδόμημα και αδυνάτους κρίκους στην εργασία σου.

Ψάξε γι' αυτούς που έχουν συγχωνεύσει κεφαλή και καρδιά και που πάνω στα μέτωπά τους λάμπει το μυστικιστικό σύμβολο του οικοδόμου.   

[σελ. 145 (199)]

Υπάρχουν πολλοί μαζεμένοι γύρω σου, αδελφέ μου, στους οποίους έχεις δώσει πολλή δύναμη και διδασκαλία.

 Άφησε τέτοιου είδους ανθρώπους να φύγουν και -παραμένοντας σαν ακτινοβόλο κέντρο μαγνητικής δυνάμεως - να ελκύσεις προς τον εαυτό σου συνεργάτες στο Σχέδιο και όχι καταναλωτές της ενέργειάς σου.

Μη σε νοιάζει για την επίκρισή τους αλλά αφιερώσου σε σημαντικότερο έργο - ένα έργο που θα εμφανισθεί όταν θα έχεις ελευθερωθεί από τα ενωμένα χέρια των καλοπροαίρετων αλλά νοητικά αδύνατων ζηλωτών.

Υπήρξαν στιγμές που αγωνίστηκα σκληρά για να σε βρω εξαιτίας της συσκοτίσεως που δημιουργείτο απ’αυτούς που σε τριγυρίζουν και σχεδόν σε πνίγουν καθώς κολλούν πάνω σου.

[σελ. 154-55 (210-11)]

Πρέπει να μάθεις να ζεις όλο και περισσότερο τη διπλή ζωή του μαθητού - μια ζωή εξωτερικής δράσεως και εσωτερικής ευαισθησίας.  

[σελ. 160 (217)]

Ένας μαθητής και βραδύτερα ο μυημένος κάποιου βαθμού - από τον ανώτατο στον κατώτατο πρέπει να καταστήσει και να διατηρήσει μια διπλή σχέση:

1. Με εκείνους του ίδιου βαθμού με τους οποίους είναι συνδεδεμένος στην εργασία.

2. Με εκείνους με τους οποίους συνδέεται καρμικά, ή από δική του εκλογή που μπορεί να μην είναι διόλου καρμική αλλά μια νέα ληφθείσα απόφαση, ή από την εκλογή των άλλων που του ανοίγουν λεωφόρους επαφών που αυτός ο ίδιος, εργαζόμενος μόνος του, δεν θα είχε ποτέ ανοίξει, και που είναι το αποτέλεσμα της ελκτικής δυνάμεως της ομαδικής ψυχής.

[σελ. 183 (246-47)]

Όσο περισσότερο ευθυγραμμισμένοι και συντονισμένοι είναι οι μαθηταί, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η δύναμή τους στην υπηρεσία.        

[σελ. 193 (258)]

Αλλά, αδελφέ μου, αν ήσουν τόσο ελεύθερος, δεν θα υπέφερες τόσο πολύ για τους ανθρώπους ή για την απογοήτευση που πάντοτε έρχεται - και πάντοτε θα έρχεται - ωσότου ο μαθητής παύσει να ενδιαφέρεται για την επιτυχία ή αποτυχία, για εκτίμηση ή περιφρόνηση. 

[σελ. 262 (345)]

Ο μαθητής μπορεί να κάνει πολλά για τον δόκιμο από την πλευρά της ψυχής. Ο δόκιμος όμως δεν μπορεί να κάνει το ίδιο για τον μαθητή.            

[σελ. 277 (363)]

Μπορεί να σημειώσεις επίσης, αν θέλεις, μια αυξανόμενη ροπή προς ψυχικό έλεγχο. Λέω ροπή, αδελφέ μου, γιατί όταν η ροπή μεταμορφωθεί σε συνήθεια και δυναμικό καθημερινό ρυθμό ανοίγουν οι πύλες της μυήσεως μπροστά στον μαθητή.            

[σελ. 283 (370)]

Όσοι δεν είναι μαθητές ασκούνται στο ένα ή το άλλο από τα κατώτερα σώματα. Ο μαθητής, όμως, ασκείται συγχρόνως και στα τρία, δηλ. στην προσωπικότητα στο σύνολό της.

Τα μαθήματα που πρέπει να μάθουν όλοι οι μαθητές θα μπορούσαν να εκφρασθούν σαν την ανάγκη αποκτήσεως διακρίσεως ανάμεσα

1. Στις πρωταρχικές αρχές και στις δευτερεύουσες αρχές ή μεταξύ δύο εννοιών του ορθού.

α) Ενός μεγαλύτερου και ενός μικρότερου ορθού.

β) Εκείνο που είναι ορθό για σένα αλλά που μπορεί να μη είναι ορθό για άλλους.

2. Μεταξύ του προσωπικού ντάρμα του ανθρώπου, τις υποχρεώσεις και τα ατομικά καθήκοντα, και των ομαδικών του ευθυνών και σχέσεων.

3. Μεταξύ των αναγκών που η ομαδική εργασία παρουσιάζει και απαιτεί και των αναγκών του ατόμου.

4. Μεταξύ ουσιωδών και μη ουσιωδών.

[σελ. 296 (387)]

 

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να μάθει ένας μαθητής είναι η ορθή κρίση ως

προς την σχετική ηλικία της ψυχής των συντρόφων του. Γρήγορα ανακαλύπτει ότι οι ηλικίες διαφέρουν. Μαθαίνει τότε να αναγνωρίζει εκείνους των οποίων η σοφία και η γνώση ξεπερνά τη δική του, μαθαίνει να συνεργάζεται με εκείνους που βρίσκονται μαζί του πάνω στην Ατραπό και να εργάζεται για κείνους που μπορεί να βοηθήσει, αλλά των οποίων η εξελικτική κατάσταση δεν είναι ίση με την δική του.

 [σελ. 307 (400)]

Το επιτελούμενο με επιτυχία μεγάλο έργο, ανήκει στον κλήρο όλων εκείνων που λαμβάνουν τις μεγάλες Μυήσεις, και προκύπτει από μια συνεχώς διευρυνόμενη συνείδηση, μια συνεχή αποκέντρωση που εκδηλώνεται σε μια σταθερή εκπόρευση συμπόνιας και κατανοήσεως προς τις ανάγκες των μικρών ανθρώπων πάνω στο δρόμο της ζωής, και μια μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της φύσεως του συνόλου.         

[σελ. 310 (404)]

Το αδύνατο σημείο σου υπήρξε η ανικανότης σου να συλλαμβάνεις με ακρίβεια το όραμα. Για να το επιτύχεις πρέπει να μάθεις να εξασκεί σαι στην ακρίβεια της σκέψεως και του λόγου καθημερινά.   

[σελ. 328 (426)]

Η αντίληψή σου δεν είναι εκείνη των μελών του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου που βλέπει τον όμιλο σαν ένα σημείο εκπορεύσεως. Ο άνθρωπος της καλής θελήσεως βλέπει τον εαυτό του σαν σημείο εκπορεύσεως. Ανάμεσα σ’αυτές τις δύο θέσεις υπάρχει μια μεγάλη διαφορά - η διαφορά ανάμεσα σε μια συγκεντρωμένη συνείδηση και σε μια αποκεντρωμένη συνείδηση.   

[σελ. 377 (488)]

Κανείς άνθρωπος δεν λαμβάνει μύηση προτού αναπτυχθεί η εσωτερική του θέληση και προτού αφιερωθεί στην υπηρεσία της Ατραπού, που είναι η υπηρεσία της ανθρωπότητος και της Ιεραρχίας.

[σελ. 381 (493)]

Ένα από τα προβλήματα που πρέπει να λύσουν όλοι οι ειλικρινείς μαθηταί είναι να μάθουν να ζουν σαν να μην υπήρχε το φυσικό σώμα.

[σελ. 433 (561)]

Ο μυημένος βαδίζει πάντοτε σε ευθεία πορεία μεταξύ των ζευγών των αντιθέτων, ήρεμος και ατρόμητος.      

[σελ. 448 (579)]

Η νοητική βοήθειά μας πρέπει να είναι πάντοτε διαθέσιμη αλλά δεν πρέπει να δίνεται όταν ο νους κάποιου είναι σαστισμένος από τις ομίχλες της αμφιβολίας και της αμφισβητήσεως ή όταν υπάρχει ένα πνεύμα επικρίσεως.     

[σελ. 518 (667)]

Ο "Ομφάλιος λώρος" της προσωπικότητας σε συνδέει ακόμη με τα παιδιά σου και θα έπρεπε να είχε κοπεί (και ορθά κοπεί) πριν από αρκετά χρόνια. θα ήταν αληθινά ευεργετικό και για σένα και γι'αυτά. Αυτό το ξέρεις καλά όταν η θυμαπάτη των ευθυνών της μητρότητος δεν βαραίνει πάνω σου. Πρέπει τώρα να συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις τέτοια ευθύνη.            

[σελ. 524 (674)]

Εμείς που διδάσκουμε, παρακολουθούμε και οδηγούμε την εσωτερική ανάπτυξη του ανθρώπου, ξέρουμε ότι αν δεν έχει αποκατασταθεί ένας ορισμένος βαθμός συγχωνεύσεως κατά την ηλικία των πενηνταέξη ετών του ανθρώπου, σπάνια αποκαθίσταται βραδύτερα. Μετά από αυτή την ηλικία ο άνθρωπος μπορεί να συγκρατηθεί στο σημείο που έχει επιτευχθεί και να ενισχύσει την έφεσή του, αλλά η δυναμική καθυπόταξη της προσωπικότητος στην θέληση και ζωή της ψυχής είναι σπάνια μετά απ’αυτήν την ηλικία. 

[σελ. 597 (766)]

 Τα έξη στάδια της μαθητείας

            1. Το στάδιο κατά το οποίο ο μαθητής έρχεται σε επαφή με τον Διδάσκαλο μέσω ενός άλλου   μαθητού στο φυσικό πεδίο. Αυτό είναι το στάδιο της "Μικρής Μαθητείας".

            2. Το στάδιο κατά το οποίο ένας ανώτερος μαθητής διευθύνει τον τσέλα από το εγωϊκό επίπεδο. Αυτό το στάδιο ονομάζεται ένας "Μαθητής στο Φως".

            3. Το στάδιο κατά το οποίο, ανάλογα με την ανάγκη, ο Διδάσκαλος έρχεται σε επαφή με τον τσέλα μέσω:

α. Μιας εντυπωσιακής εμπειρίας ονείρου.

β. Μιας συμβολικής διδασκαλίας.

γ. Της χρησιμοποιήσεως μιας μορφής σκέψεως του Διδασκάλου.

δ. Μιας επαφής στο διαλογισμό.

ε. Μιας ορισμένης συνεντεύξεως στο   Άσραμ του Διδασκάλου που εύκολα μπορούμε να θυμηθούμε.

Αυτό είναι συγκεκριμένα το στάδιο του Αποδεδεγμένου Μαθητού.

4. Το στάδιο κατά το οποίο, έχοντας αποδείξει την σύνεσή του στο έργο, διδάσκεται πώς (σε επείγουσες ανάγκες) να προσελκύει την προσοχή του Διδασκάλου. Αυτό το στάδιο έχει το ιδιαίτερο όνομα του "Μαθητού στο Νήμα" ή σουτράτμα.

5. Το στάδιο κατά το οποίο επιτρέπεται στον τσέλα να γνωρίσει την μέθοδο δια της οποίας μπορεί να προκαλέσει έναν κραδασμό και ένα κάλεσμα που του δίδει το δικαίωμα μιας συνεντεύξεως με τον Διδάσκαλο.

6. Το στάδιο κατά το οποίο ο τσέλα μπορεί να πλησιάσει το αυτί του Διδασκάλου του οποιαδήποτε στιγμή.  

[σελ. 673 (863-64)]

Ο αρχάριος είναι γεμάτος από ερωτήσεις πάνω σε κάθε είδους θέματα. Ο εκγυμνασμένος μαθητής είναι τόσο απασχολημένος με το Σχέδιο, τόσο πλημμυρισμένος από αγάπη για τους συνανθρώπους του ώστε ολόκληρος ο προσανατολισμός του είναι προς την υπηρεσία του Σχεδίου και όχι προς την ατομική του πρόοδο ή προς τον Διδάσκαλο.    

[σελ. 682 (875)]

Ο όμιλος των μαθητών του Διδασκάλου θα είναι αποδοτικός σε παγκόσμιο υπηρεσία και χρήσιμη για τους Ανωτέρους Του καθόσον χρησιμοποιεί την κρίση Του στην συγκέντρωση των ανδρών και γυναικών τους οποίους προετοιμάζει για μύηση.

Μπορείτε λοιπόν να αντιληφθείτε ότι ένας Διδάσκαλος μπορεί να παρεμποδίζεται ή να βοηθείται σε μεγάλο βαθμό στο έργο Του για την ανθρωπότητα από την εκλογή των μαθητών Του.

[σελ. 685 (878)]

Το σπουδαίο πράγμα που πρέπει να κατανοήσει ο αποδεδεγμένος μαθητής είναι τι προσπαθεί να επιτύχει ο Διδάσκαλος δια μέσου του ομίλου Του.    

[σελ. 696 (893)]

Γίνεται αμέσως φανερό ότι το έργο του μαθητού είναι συνεπώς, σχεδόν ολοσχερώς μέσα στον κόσμο της ενέργειας και των δυνάμεων. Η μελέτη του αποκρυφισμού είναι η μελέτη των δυνάμεων, της προελεύσεως και των αποτελεσμάτων τους. Ένα Άσραμ είναι ένας τόπος όπου αυτή η μελέτη μπαίνει στο εργαστηριακό ή πειραματικό στάδιο.

[σελ. 700 (898)]

Ατομικά ο μαθητής πρέπει, συνεπώς, να παρακολουθεί την επίδραση τριών ομίλων ενεργειών που όλες ενεργούν πάνω του μια κρούση:

1. Εκείνες που βρίσκονται μέσα στην ίδια τη φύση του (φυσική, συγκινησιακή και νοητική) και εκείνες που έρχονται προς αυτόν από την ίδια του την ψυχή.

2. Εκείνες που προσκρούουν πάνω του καθώς έρχονται προς αυτόν από άλλα μέρη του   Άσραμ ή του ομίλου.

3. Τις μετουσιωμένες εκείνες δυνάμεις που περιέρχονται στον μαθητή από τον Διδάσκαλο ή μεταδίδονται οριστικά σ'αυτόν από τον Διδάσκαλο.    

[σελ. 701 (899-900)]

Ο μαθητής είναι ανάγκη να έχει στο νου του ότι πρέπει να γίνει "ένα κινούμενο σημείο και από εκεί μια γραμμή". Ανεβαίνει προς την Ιεραρχία και αναλαμβάνει την ορθή πνευματική στάση αλλά, συγχρόνως, κατεβαίνει μέσα σ'αυτό που εσφαλμένα θεωρεί σαν το βάθος της ανθρώπινης δυσκολίας και αδικίας, διατηρώντας πάντοτε την πνευματική του ακεραιότητα αλλά μαθαίνοντας τρία σημαντικά μαθήματα:

1. Την αναγνώριση ότι μετέχει σε όλες τις ανθρώπινες τάσεις, καλές και κακές, και έτσι είναι ικανός να υπηρετεί.

2. Την ανακάλυψη ότι το πράγμα εκείνο που φοβάται και περιφρονεί περισσότερο είναι εκείνο που υπάρχει ισχυρότατα εντός του, αλλά που ακόμη δεν το έχει αναγνωρίσει Μαθαίνει να μη φοβάται τίποτε, είναι τα πάντα.

3. Την ματαιότητα των περασμένων διαθέσεων και των δογματικών τρόπων παρατηρήσεως της ζωής και των ανθρώπων (που βασίζονται συνήθως στην παράδοση και στις περιστάσεις) όταν τον χωρίζουν από τους συνανθρώπους του.

Όταν έχει πραγματικά μάθει αυτά τα τρία πράγματα, είναι μυημένος.

[σελ. 708-09 (909)]

 

Ο ζηλωτής στο στάδιο αυτό (Μικρής Μαθητεία) τρέχει απ'τον ένα διδάσκαλο στον άλλο, σύμφωνα με την κλίση του, την ευκαιρία και την ανάγκη. Είναι ένα παράδειγμα αστάθειας παρακολουθείται όμως προσεκτικά από τον μαθητή που έχει ξεπεράσει το ιδιαίτερο αυτό στάδιο της επιπολαιότητος.

[σελ. 716 (918)]

Αυτό ειδικά, που ονομάζεται Μικρή Μαθητεία, σχετίζεται προς την πρώτη μύηση.

[σελ. 716 (919)]

Ανάμεσα στα στάδια της "απομονωμένης ατομικότητος" και "απομονωμένης ενότητος" βρίσκεται ένα στάδιο στο οποίο δίνεται το όνομα της "απομονωμένης ταυτότητος". Η απομονωμένη ενότης περιγράφει το στάδιο όπου έχει φθάσει ο Διδάσκαλος. Η απομονωμένη ατομικότης είναι το στάδιο του μαθητή. Η απομονωμένη ταυτότης (με την ψυχή) είναι το στάδιο του μαθητή μέχρι της τρίτης μυήσεως.       

[σελ 717 (921)]

Όταν ο άνθρωπος γίνεται μαθητής στο Φως, λαμβάνουν χώρα ορισμένες εξελίξεις. Αυτές είναι οι εξής:

1. Ο ζηλωτής επιτυγχάνει μια μετάσταση συνειδήσεως από το αστρικό προς το νοητικό πεδίο και, ο πρεσβύτερος μαθητής του παρέχει ορισμένη βοήθεια και καθοδήγηση για να το επιτύχει

2. Ο ζηλωτής μαθαίνει να διακρίνει, τελικά αλάνθαστα, μεταξύ των αντιθέτων.

3. Ο ζηλωτής αποκτά συναίσθηση της θυμαπάτης σαν κάποιου πράγματος από το οποίο πρέπει τελικά να ελευθερωθεί και να βοηθήσει στην απελευθέρωση του κόσμου.

Αυτά τα τρία στάδια έχουν εξετασθεί στο Βιβλίο Κανόνων για μαθητές πάνω στην Δοκιμαστική Ατραπό.          

[σελ. 722 (927)]

Όλοι όσοι, σ'αυτή τη ζωή, έχουν περάσει από το στάδιο του μαθητή στο Φως, στο στάδιο του αποδεδεγμένου μαθητή έχουν σταθεροποιήσει δύο αναγνωρίσεις:

1. Μια αναγνώριση του πρεσβύτερου μαθητή που έχουν ανακαλύψει "στο Φως".

2. Μια αναγνώριση του Διδασκάλου. Με το όλο αυτό θέμα της αναγνωρίσεως του Διδασκάλου θα ασχοληθώ αργότερα.       

[σελ 724-25 (930)]

Αναφέρομαι εδώ στον μαθητή μέσα στο Φως:

1. Να εξοφλεί άμεσο κάρμα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη νοημοσύνη και συνειδητότητα.

2.Να επωμίζεται ολίγο κάρμα το οποίο συνήθως θα έπρεπε να κατασταλάξει σε κάποια

            μεταγενέστερη ζωή.

3. Να αρχίζει να επωμίζεται επίσης ένα μέρος του γενικού κάρμα της ανθρωπότητος,

            αυξάνοντας έτσι το δικό του καρμικό φορτίο.

4. Να αρχίσει να εργάζεται πάνω στο πλανητικό κάρμα και να αντιλαμβάνεται κάτι γι'αυτό, αν και έως τώρα δεν αναλαμβάνει ευθύνη σχετικά μ'αυτό. Μόνο μετά την τρίτη μύηση συνεργάζεται συνειδητά και ατομικά με την καρμική ευθύνη του πλανητικού Λόγου.            

 [σελ. 726 (932)]

 

Οι Διδάσκαλοι δεν θεωρούν ως μυημένους εκείνους που έχουν πάρει την πρώτη μύηση. Αυτό είναι ένα σημείο που χρειάζεται να τονισθεί ξανά.

Οι μαθητές που έχουν πάρει την δεύτερη μύηση θεωρούνται σαν "δόκιμοι μυημένοι", και μόνον όταν έχουν πάρει την τρίτη μύηση είναι αληθινά μυημένοι από την άποψη της Ιεραρχίας. Η πρώτη μύηση αναφέρεται κάποτε σαν "Λεμουρεία Μύηση" και η δεύτερη σαν 'Άτλάντεια Μύηση", αλλά η τρίτη μύηση - η μύηση της Αρίας φυλής μας - θεωρείται τεχνικά από εκείνους σαν πρώτη μύηση.

[σελ. 728 (934)]

Η πλευρά των επαφών που καθίστανται δυνατές πάνω στην Ατραπό της Αποδεδεγμένης Μαθητείας είναι πολύ γνωστές αλλά δεν είναι δυνατόν να περιγραφούν με πολλές λεπτομέρειες. Ποικίλλουν ανάλογα με το πρόσωπο, και την ακτίνα.

Είναι όπως ξέρετε:

1. Μια εμπειρία ονείρου.

2. Μια συμβολική διδασκαλία.

3. Η μορφή σκέψη ενός Διδασκάλου.

4. Μια άμεση επαφή με τον Διδάσκαλο κατά τον διαλογισμό.

5. Μια συνέντευξη στο  Άσραμ ενός Διδασκάλου.

Οι τρεις πρώτες είναι συνήθως η εμπειρία του δόκιμου μαθητή. Οι δύο τελευταίες αφορούν τον αποδεδεγμένο μαθητή.            

[σελ. 732 (940)]

Η συνηθισμένη μοναξιά όλων των μαθητών οφείλεται συχνά στο γεγονός του εγωκεντρισμού όλων εκείνων με τους οποίους έρχονται σε επαφή και την έντονη απασχόληση του νεοφώτιστο υ με την ανάπτυξή του. Η κραυγή του νεοφώτιστου είναι: "Πες μου. Πες μου. Τότε θα αλλάξω. Θα παραδεχθώ οτιδήποτε ειπωθεί, αλλά πες μου." Η κραυγή του μαθητή είναι: "Βοήθησε το έργο. Ξέχασε τον εαυτό σου. Ο κόσμος σε χρειάζεται".

Ο βασικός τόνος της Αποδεδεγμένης Μαθητείας είναι, όπως ξέρετε, η εδραίωση επαφής με τον Διδάσκαλο. Είναι πρωταρχικά και τεχνικά έργο του Διδασκάλου να εφελκύσει την άμεση ανταπόκριση και την συνειδητή αντίδραση του μαθητή. Μαζί μ’αυτές τις αντιδράσεις, ο Διδάσκαλος ερευνά για μια προσπάθεια εκ μέρους του μαθητή να είναι απρόσωπος στις πράξεις του, τόσο με Αυτόν όσο και με τους συμμαθητές του. Η απροσωπία είναι το πρώτο βήμα στο δρόμο προς την πνευματική αγάπη και κατανόηση.    

[σελ. 737 (945-46)]

Έχω εργασθεί απρόσωπα με τους συμμαθητές και συνεργάτες μου, οποιαδήποτε κι'αν είναι η θέση τους;

Έχω διατηρήσει το απαιτούμενο πνεύμα της στοργικής συνεργασίας;

Αναγνωρίζω ειλικρινά τους περιορισμούς μου και τους περιορισμούς των συμμαθητών μου και προχωρώ μαζί με εκείνους που υπηρετούν πλάι μου χωρίς επίκριση και με σιγή; Συνειδητοποιώ πού ακριβώς στέκω; Ποιόν μπορώ να βοηθήσω; Και προς ποιόν πρέπει να στραφώ για παραδειγματισμό, βοήθεια και κατανόηση;

Ο νεοφώτιστος είναι πάντοτε πιο συνειδητά ξιπασμένος από τον έμπειρο μαθητή.

Μια σταθεροποιημένη επέκταση συνειδήσεως εξυπονοεί μύηση. Αυτή είναι μια αποκρυφιστική δήλωση μεγάλης σημασίας.       

[σελ. 739-40 (948-49)]

Όλοι οι μαθητές πρέπει να γίνουν ψυχικοί, ανώτεροι και κατώτεροι, όπως ήταν ο Χριστός. Η μόνη προστασία για την οποία φροντίζει είναι να εμποδίσει τις κατώτερες δυνάμεις να εκδηλωθούν ωσότου λειτουργήσουν οι ανώτερες ψυχικές ιδιότητες. Τότε οι κατώτερες ελέγχονται και λειτουργούν (αν μπορώ να το εκφράσω έτσι) από το επίπεδο της ανώτερης συνειδήσεως.

Πως μπορούν να σώσουν και να προστατεύσουν τους άλλους (οι μαθητές) αν φοβούνται να μπουν σε σφαίρες ζωής όπου κυβερνά ο κατώτερος ψυχισμός;       

[σελ. 742 (952)]

Αυτό το τέταρτο στάδιο (μαθητής πάνω στο νήμα) είναι δυνατό μόνο για ένα μαθητή που υπήρξε αποδεδεγμένος μαθητής για περισσότερο από μια ζωή και που έχει επιδείξει την ικανότητά του να εργάζεται με ανιδιοτέλεια και επιμονή. Τα αιτήματα μπορούν να διατυπωθούν ως εξής:

            1. Ο μαθητής έχει επιτύχει να αποκεντρωθεί και δεν είναι πια το σημείο του δραματικού

ενδιαφέροντος της μικρής του σκηνής. Δεν ασχολείται πια με την αισθαντική του φύση και το εξαιρετικό ενδιαφέρον για το εαυτού, που εκδηλώνουν τόσο πολλοί, δεν ελέγχει πια τις σκέψεις και την έφεσή του.

2. Ο μαθητής μπορεί τώρα να εργασθεί με απροσωπία, άσχετα με την αντίδραση της προσωπικής του φύσεως. Αυτό σημαίνει ότι τα αισθήματά του, οι σκέψεις του, οι συμπάθειες, οι αντιπάθειες, και οι επιθυμίες του δεν είναι πια εξουσιαστικοί παράγοντες.

 Κυβερνάται στις καθημερινές του δραστηριότητες και σχέσεις μόνο από τις προθέσεις και τις δραστηριότητες εκείνες που είναι για το καλό του ομίλου. Δεν θα θυσιάσει οποιοδήποτε άτομο για το καλό του ομίλου ώσπου να κατανοήσει και να αποδείξει ορθή σχέση μετά από αναγκαία προσπάθεια να βοηθήσει αυτό το άτομο. Αλλά δεν θα διστάσει να αναλάβει σταθερή δράση όταν θα παρουσιαστεί η ανάγκη και η ευκαιρία.

3. Ο μαθητής έχει αναπτύξει μια αίσθηση αναλογίας ως προς το έργο και την σχετική αξία της συμβολής του στο έργο του Διδασκάλου και στην ζωή του  Άσραμ.

[σελ. 743-44 (954-55)]

Θα θυμάστε σχετικά μ’αυτό πως ακόμη και ο Χριστός είχε τρεις μαθητές που ήταν πλησιέστερα σ' Αυτόν από τους άλλους εννιά. Αυτό είναι πάντοτε αληθινό. Στην Βιβλική ιστορία σχετικά με τον Χριστό σας μεταδίδεται - μαζί μ'άλλα πράγματα - μια εικόνα ενός Άσραμ όπως συντίθεται τεχνικά και της Ιεραρχίας όπως ουσιαστικά υφίσταται. Υπήρχαν οι τρεις μαθητές, αγαπημένοι και πλησίον. Έπειτα οι εννιά που συμπλήρωναν το εσωτερικό  Άσραμ. Έπειτα οι εβδομήντα, που συμβόλιζαν το  Άσραμ σαν σύνολο, και τελικά, οι πεντακόσιοι που συμβολίζουν εκείνους που βρίσκονται πάνω στην Δοκιμαστική Ατραπό που βρίσκονταν κάτω από την επίβλεψη του Διδασκάλου, αλλά όχι των τριών, των εwιά και των εβδομήντα ωσότου έλθει ο καιρός να τους δεχθούν στην Ατραπό της Αποδεδεγμένης Μαθητείας.

Να θυμάσθε, πάντως, ότι οι αριθμοί είναι συμβολικοί και όχι πραγματικοί. Ο αριθμός των μαθητών σ'ένα  Άσραμ ποικίλλει συνεχώς, αλλά υπάρχουν πάντοτε οι τρεις που είναι υπεύθυνοι προς τον Διδάσκαλο για κάθε ασραμική δραστηριότητα.           

[σελ. 758 (972-73)]

Μόνο οι μαθητές που είναι κοντά στην καρδιά του Διδασκάλου (τεχνικά κατανοούμενοι) και, συνεπώς, έχουν συνειδητά επίγνωση της αύρας Του έχουν το δικαίωμα - θα έλεγα το προνόμιο να διευθύνουν την δύναμη προς τις ειδικές κατευθύνσεις. Όταν η θέση τους δεν είναι αυτή, το έργο τους είναι να δρουν σαν αγωγοί για την διανομή της ενέργειας κατά ένα γενικό και καθολικό τρόπο αλλά όχι ειδικό.       

[σελ. 760 (976)]

Όσο πιο κοντά πλησιάζει κανείς στην πραγματοποίηση, τόσο πιο καθαρή γίνεται η αντίληψη ότι το σημείο στο κέντρο και στην περιφέρεια είναι ένα.        

[σελ. 767 (984)]

Ας εξετάσουμε μερικούς από τους τύπους των ανθρώπων που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα.

            1. Υπάρχουν εκείνοι που αγαπούν αληθινά την ανθρωπότητα, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν

καμιά απολύτως γνώση του εσωτερισμού.

2. Οι ψυχικοί τύποι παντού σ’ολόκληρο τον κόσμο και όλων των ειδών. Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει πάντα η θυμαπάτη, η διαστρέβλωση και η παρερμηνεία. Αυτή προκαλεί πολύ αναταραχή αλλά είναι μια δύναμη που πρέπει να υπολογίζουν οι ηγέτες και οι δάσκαλοι της ανθρωπότητος.

3. Οι δόκιμοι μαθητές που δέχονται και ανταποκρίνονται στην εντύπωση πιο πρόθυμα και σαφέστερα από τον παραπάνω όμιλο.

4. Οι αποδεδεγμένοι μαθητές που λαμβάνουν την ιδέα και τα σχέδια του Διδασκάλου σε πολύ μεγαλύτερη πληρότητα, συχνά όμως αστοχούν να τα επιτελέσουν όπως θα έπρεπε στον κόσμο της καθημερινής ζωής και της υπηρεσίας γιατί είναι τόσο απασχολημένοι με τα δικά τους προβλήματα σαν μαθητών, με την εκγύμναση του χαρακτήρα τους, και με την θέση τους στο Άσραμ του Διδασκάλου και το ενδιαφέρον Του γι' αυτούς.

5. Οι μαθητές που είναι κοντά στην καρδιά του Διδασκάλου, οι παγκόσμιοι μαθητές και εκείνοι που βρίσκονται συνειδητά μέσα στην αύρα Του.

[σελ. 769-70 (987-89)]

Ο αληθινός μυημένος δεν προβάλλει ποτέ τον ελάχιστο ισχυρισμό ούτε ιδιαιτέρως ούτε δημοσία, ότι είναι μυημένος.     

[σελ. 780 (999)]

Με την πλήρη έγκρισή μου, αντιταχθείτε σταθερά, της νοσηρής περιέργειας ως προς την κατάσταση και τον τίτλο, που αποτελεί ένα σαράκι σε πολλούς αποκρυφιστικούς ομίλους. Οδηγεί στην αποκορύφωση του συναγωνισμού, της ζήλιας, της επικρίσεως και της προβολής αξιώσεων που διακρίνει την πλειονότητα των αποκρυφιστικών ομίλων, και καθιστά άσκοπες πλείστες από τις εκδόσεις τους. Εμποδίζει γενικά το κοινό από το να δεχθεί τη διδασκαλία στην αγνότητα και απλότητά της. Η κατάσταση και ο τίτλος, ο τόπος και η θέση δεν πρέπει να υπολογίζονται.

Ενδιαφέρει μόνο η διδασκαλία - η αλήθεια της και η ενορατική της έφεση.

[σελ. 781 (1000)]