ΝΟΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑ - ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
ΒΙΒΛΙΑ
10)
ΘΥΜΑΠΑΤΗ: ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, 11) ΜΥΗΣΗ
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΗΛΙΑΚΗ
ΘΥΜΑΠΑΤΗ: ΕΝΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Η καταγραφή (στον εγκέφαλό σας) παλιών πληροφοριών και η γνώση για τους αριθμούς σε ένα σύμβολο, χρησιμεύει στο να σπρώξει τη συνείδηση σας ψηλά στο νοητικό πεδίο και να την εστιάσει εκεί στον κόσμο των ιδεών και των αντιλήψεων. Οι αντιλήψεις υπάρχουν ήδη στα συγκεκριμένα επίπεδα του νοητικού πεδίου. Είναι η νοητική και φυλετική σας κληρονομιά και είναι οι παλιές νοητικές μορφές που μπορείτε τώρα να χρησιμοποιήσετε για να φτάσετε στην έννοια και τη σημασία.
(σελ.13-14)
Το πρόβλημα της Πλάνης βρίσκεται στο γεγονός ότι είναι μια ψυχική δραστηριότητα και το αποτέλεσμα της νοητικής όψης όλων των ψυχών σε εκδήλωση. Είναι η βυθισμένη στην πλάνη ψυχή που αστοχεί να δει με καθαρότητα, ωσότου έρθει ο καιρός που θα μάθει να διαχύνει το φως της ψυχής μέσα στη διάνοια και τον εγκέφαλο.
Το πρόβλημα της Θυμικής Αυταπάτης συναντάται όταν η νοητική πλάνη εντείνεται δια της επιθυμίας.
Αυτό που οι Θεοσοφιστές ονομάζουν κάμα-μάνας δημιουργεί Θυμαπάτη. Είναι πλάνη στο αστρικό πεδίο.
(σελ. 21)
…Οι πιο αδύνατοι και περισσότερο κοινοί νοητικοί τύποι ανθρώπων υποκύπτουν στο γενικό πεδίο της πλάνης και στη μαζική πλάνη. Το νοητικό πεδίο εκδηλώνει ένα διαφορετικό είδος διαστρέβλωσης...από το αστρικό ή αιθερικό πεδίο. Η ικανότητα της διάκρισης που έχει εξελιχθεί δημιουργεί οξύτερες γραμμές διαχωρισμού και αντί της πυκνής ομίχλης και καταχνιάς του αστρικού πεδίου ή τα στροβιλιζόμενα κύματα και ρεύματα ενεργείας του αστρικού πεδίου, έχουμε στο νοητικό πεδίο μάζες σαφώς φανερών μορφών σκέψεων μιας ιδιαίτερης ποιότητας, νότας και τόνου γύρω από τις οποίες συσσωρεύονται μικρότερες μορφές σκέψεως, που έχουν δημιουργηθεί από εκείνους που ανταποκρίνονται σε αυτές τις μορφές και στη νότα, την ποιότητα και τον τόνο τους.
(σελ.29)
Δια μέσου ευθυγραμμίσεως και επακόλουθης επαφής, η ενέργεια της ψυχής γεννάται, αφυπνίζεται και χρησιμοποιείται. Αυτός είναι ο μεγάλος διαλυτικός παράγων και διαχύνεται από τα ψυχικά επίπεδα (τα υψηλότερα επίπεδα του νοητικού πεδίου) μέσω του νου στον εγκέφαλο του μαθητή μεταφέροντας φώτιση στο αστρικό πεδίο.
(σελ. 41-42)
...γιατί ο μέσος μαθητής είναι ανίκανος να ελευθερωθεί από τις δυνάμεις που δημιουργούν τη θυμαπάτη και που έχουν αναπτυχθεί στο παρελθόν και τόσο δύσκολο είναι γι΄ αυτόν να διατηρήσει τις σωστές διαστάσεις και μια αληθινή έννοια των αξιών σε σχέση με τις αλήθειες του νοητικού πεδίου.
(σελ. 43)
Ο φόβος υπήρξε η αιτία εκείνων των συνθηκών που προκάλεσαν τη θυμαπάτη του αστρικού πεδίου, όχι όμως τις πλάνες των νοητικών επιπέδων της συνείδησης.
(σελ. 44)
Η πλάνη δεν συναντάται ευθέως και δεν αντιμετωπίζεται και υπερνικάται έως ότου ο άνθρωπος έχει:
α) μετατοπίσει το κέντρο της συνείδησης του στο νοητικό πεδίο
β) εργαστεί ορισμένα στο έργο της νοήμονος υπηρεσίας
(σελ. 52)
…ιδέα κατέρχεται στα υψηλότερα επίπεδα του νοητικού πεδίου και εκεί επενδύεται με την ύλη αυτών των πεδίων. Παραμένει ακόμη μια αφαίρεση από τη σκοπιά του κατώτερου νου....
(σελ. 54)
...ορισμένες μεγάλες ιδέες, υφίστανται σαν ρεύματα ενεργείας πάνω στο νοητικό πεδίο και είναι δυνατόν εκεί να συλληφθούν και να εξαναγκαστούν σε ενσωμάτωση δια μέσου της εκγυμνασμένης
προσοχής των μαθητών. Αυτά τα ρεύματα της νοητικής ενεργείας, χρωματισμένα από μια βασική ιδέα, έχουν ενταχθεί εκεί από την ιεραρχία.
(σελ. 59)
Οι μέθοδοι της πέμπτης ακτίνας είναι οι μέθοδοι του νοητικού πεδίου.
Πολύ συχνά ο μαθητής συλλαμβάνει μια ιδέα ενορατικά και επίσης διανοητικά (σημειώστε τη διάκριση που εκφράζεται εδώ) και την εφαρμόζει λανθασμένα. Αυτή είναι ίσως μια όψη της σύνθετης πλάνης ή της πλάνης του όλου νοητικού πεδίου όπως το προσεγγίζει ο σύγχρονος άνθρωπος.
(σελ. 62)
Είναι ο προσδιορισμός του απατηλού νου επάνω στο νοητικό πεδίο, εκείνο που ονομάζουμε σύνολο επιθυμιών του ενσαρκωμένου ανθρώπου (αστρικό σώμα). Όταν η πλάνη και η θυμαπάτη υπερνικηθούν, το αστρικό σώμα εξαλείφεται από την ανθρώπινη συνείδηση. Δεν έχει απομείνει καμιά επιθυμία για το ξεχωριστό εγώ. Το κάμα-μάνας εξαφανίζεται και τότε ο άνθρωπος θεωρείται ότι αποτελείται ουσιαστικά από ψυχή - νου - εγκέφαλο, μέσα στο φυσικό σώμα. Αυτό είναι ένα μεγάλο μυστήριο...
(σελ. 64)
Μπορεί να λεχθεί ότι το αστρικό σώμα του ανθρώπου γεννιέται σαν ένα μέρος της γενικής παγκόσμιας θυμαπάτης. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει μεταξύ του δικού του αστρικού σώματος και της θυμαπάτης, η οποία τον επηρεάζει, τον εξουσιάζει και τον καταβυθίζει. Το πρόβλημα του πάνω στο νοητικό πεδίο είναι πιο ξεκαθαρισμένο, αν και είναι εξίσου δύσκολο.
...Με τις μορφές σκέψης έρχεται αντιμέτωπος πρόσωπο με πρόσωπο, αλλά δεν είναι βυθισμένος.
(σελ. 70)
Ο κόσμος σήμερα χωρίζεται σε τρεις ομάδες...
Σε αυτούς που έχουν Ατλάντεια συνείδηση και θυμαπατώνται συνεχώς...
Σε αυτούς που είναι περισσότερο Άρειοι στη συνείδηση τους. Τούτο σημαίνει ότι αφυπνίζεται ο παράγων του νου κι έτσι αποτελεί μια δυσκολία και ότι οι πλάνες του νοητικού πεδίου προστίθενται τώρα στις θυμαπάτες του αστρικού πεδίου. Οι πλάνες αυτές είναι θεωρητικής και διανοητικής φύσεως.
Σε έναν όμιλο ανθρώπων που ξεχωρίζουν από εκείνους που είναι υποταγμένοι στη θυμαπάτη και πλάνη και οι οποίοι ακούν τη Φωνή της Σιγής και τις απαιτήσεις της ψυχής.
(σελ. 110)
Όταν ιδανικά και νοητικές αντιλήψεις και διατυπωμένες μορφές σκέψης κυριαρχούν στη διάνοια ενός ατόμου, μιας φυλής ή της ανθρωπότητας γενικά, αποκλείοντας όλες τις άλλες προοπτικές ή οραματισμούς και την πραγματικότητα, τότε αποτελούν μια πλάνη...
...Έτσι μπορεί να αποτελούν ένα ‘αποκρουστικό σκοτεινό σύννεφο βροχής’ που χρησιμεύει στο να κρύψει από τη θέα το ‘νέφος των επιστητών πραγμάτων’ (στο οποίο αναφέρεται ο Πατάντζαλι), το νέφος αυτό της σοφίας που αιωρείται πάνω από τα κατώτερα νοητικά πεδία...
...ας θυμόμαστε ότι η πλάνη φυλακίζει τον άνθρωπο στο νοητικό πεδίο, τον περιζώνει εντελώς με δημιουργημένες από ανθρώπους μορφές σκέψεις και αποκλείει τη διαφυγή στους υψηλότερους τόπους της επίγνωσης ή προς τη στοργική εκείνη υπηρεσία που πρέπει να παρέχεται στους κατώτερους κόσμους της συνειδητής εκδηλωμένης προσπάθειας.
(σελ. 133-134)
Για ένα μακρό χρονικό διάστημα οι δυνάμεις της προσωπικότητας δε αποτελούν έναν Ένοικο.... Όταν όμως η ζωή του ανθρώπου κυβερνάται από το νοητικό πεδίο και από την επιθυμία ή φιλοδοξία και ελέγχεται τουλάχιστον σε κάποια έκταση από τη νοητική επίδραση, τότε ο Ένοικος αρχίζει να μορφοποιείται σαν ενοποιημένη δύναμη.
(σελ.152)
Όταν η θέληση του Θεού…η Αγάπη του Θεού και η νοήμων επιθυμία της ανθρωπότητας…ευθυγραμμιστούν…τότε θα γίνει ένας μεγάλος αναπροσανατολισμός.
...Το δεύτερο αποτέλεσμα θα είναι η ακτινοβολία στο νοητικό πεδίο και ο διασκορπισμός όλης της περασμένης πλάνης και η βαθμιαία αποκάλυψη των νέων αληθειών των οποίων όλα τα περασμένα ιδανικά και οι δήθεν διατυπώσεις της αλήθειας δεν ήταν παρά μόνο οδοδείκτες…
Ο οδοδείκτης δείχνει το δρόμο. Δεν αποκαλύπτει το τέρμα. Είναι ενδεικτικός αλλά όχι αποφασιστικός.
(σελ. 169-170)
Η τεχνική της παρουσίας όταν ακολουθηθεί με επιτυχία, επιτρέπει την ενόραση να εισρεύσει και να αντικαταστήσει τη δραστηριότητα του ορθολογιζόμενου νου, να διαλύσει την πλάνη, αποκαθιστώντας αυτήν την πλάνη με θείες ιδέες, διαμορφούμενες σε έννοιες τις οποίες ονομάζουμε ιδανικά.
(σελ. 192)
… τεχνική της Παρουσίας γίνεται αποτελεσματική στο νοητικό πεδίο.
(σελ. 193)
‘Οδήγησε μας από το σκότος στο φως’ αναφέρεται στο νου, καθώς φωτίζεται τελικά από το φως της ενοράσεως. Αυτή η φώτιση πραγματοποιείται δια μέσου της Τεχνικής της Παρουσίας από την οποία λάμπει το φως. Αυτός είναι ο μεσολαβών παράγων που προκαλεί την Μεταμόρφωση της πραγματικότητος και ένα κέντρο ακτινοβόλου φωτός πάνω στο νοητικό πεδίο.
(σελ. 197)
…οι ομάδες που εργάζονται συνειδητά στην υπηρεσία διαλύσεως της θυμαπάτης...
Θα σχηματίζονται από εκείνους οι οποίοι:
Α)…
Β) Είναι εστιασμένοι στο νοητικό πεδίο και έχουν συνεπώς κάποιο βαθμό νοητικής φώτισης. Κατέχουν απόλυτα την Τεχνική του Φωτός.
(σελ. 200)
(Το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας) που ακολουθείται από τον μαθητή που εργάζεται συνειδητά για τη διάλυση της θυμαπάτης στη ζωή του (είναι)…το στάδιο της εστιάσεως της συνείδησης του μαθητή στο νοητικό πεδίο και στη συγκέντρωση του φωτός σε αυτό το εστιακό σημείο…
(σελ. 203)
Στο μικρότερο φως της ύλης προστίθεται το φως της ψυχής και τότε τα δύο αυτά σμιγμένα φώτα ή όψεις του Ενός Φωτός εστιάζονται πάνω στο νοητικό πεδίο μέσω της δύναμης της δημιουργικής φαντασίας. Αυτό κάνει ικανό τον άνθρωπο ουσιαστικά να διαλύει τη θυμαπάτη και τον ελευθερώνει από το αστρικό πεδίο
(σελ. 209)
ΜΥΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΗΛΙΑΚΗ
Όταν αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο μέσου τύπου άνθρωπος μόνο την συνείδηση του φυσικού κόσμου έχει μέχρι τώρα πλήρως αναπτύξει, ότι έχει περίπου τη συνείδηση του συγκινησιακού πεδίου, και ότι μόλις τώρα αναπτύσσει τη συνείδηση του νοητικού πεδίου, είναι φανερό ότι η κατανόηση από τον άνθρωπο των στοιχείων του σύμπαντος κατ΄ ανάγκη θα είναι υποτυπώδης. Όταν, συνεπώς, αναγνωρίσουμε το γεγονός, ότι το να έχει κανείς συνείδηση ενός πεδίου και το να είναι σε θέση να έχει τον έλεγχο αυτού του πεδίου, είναι δύο πράγματα διαφορετικά, γίνεται φανερό πόσο απέχει ακόμη για μας η δυνατότητα του να αντιληφθούμε, έστω και κατά προσέγγιση, την πορεία γενικά που ακολουθεί το σχέδιο του Σύμπαντος.
(σελ. 11)
Η τελετή της μυήσεως γίνεται στα τρία ανώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου, όπως και στα τρία ανώτερα πεδία, αναλόγως με την απονεμόμενη μύηση. Ο πεντάκτινος αστέρας, κατά τις μυήσεις στο νοητικό πεδίο, λάμπει επάνω από την κεφαλή του μυούμενου. Αυτό συμβαίνει κατά τις πρώτες μυήσεις που λαμβάνονται στον αιτιατό φορέα. Έχει λεχθεί ότι οι δύο πρώτες μυήσεις λαμβάνουν χώρα στο αστρικό πεδίο, αλλά αυτό είναι λανθασμένο, έδωσε δε αφορμή στη δημιουργία παρανόησης. Οι μυήσεις αυτές γίνονται έντονα αισθητές, σχετικά με το αστρικό και το φυσικό σώμα και το κατώτερο νοητικό και έχουν επίδραση στο ζήτημα του ελέγχου των από το μυούμενο
(σελ. 23)
Στο φυσικό πεδίο όλοι οι μεγάλοι κυβερνήτες των εθνών, οι προικισμένοι με προβλεπτικότητα και που πιστεύουν στο ιδεώδες της διεθνούς ενότητας, επηρεάζονται από τον διδάσκαλο Μορύα. Μαζί του συνεργάζονται μερικοί μεγάλοι ντέβα του νοητικού πεδίου, και τρεις μεγάλες ομάδες αγγέλων εργάζονται μ΄ αυτόν στα επίπεδα του νοητικού πεδίου, σε συνάφεια με τους κατώτερους ντέβα, οι οποίοι ζωογονούν μορφές-σκέψεις και κατά τον τρόπο αυτό κρατούν στη ζωή μορφές-σκέψεις των Οδηγών της φυλής προς όφελος του συνόλου της ανθρωπότητας.
(σελ. 67)
Οι διδάσκαλοι έχουν τις Αίθουσες των Αρχείων τους, όπου φυλάσσονται οι πίνακες, και εφαρμόζουν σύστημα ταξινομήσεως, το οποίο λόγω του κατ΄ ανάγκη περιπλόκου της φύσεως του, είναι για μας ακατάληπτο.
(σελ.82)
Αυτές οι Αίθουσες των Αρχείων βρίσκονται κυρίως στα κατώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου, όπως και στις ανώτερες υποδιαιρέσεις του αστρικού, για το λόγο ότι στα επίπεδα αυτά μπορούν πληρέστερα να χρησιμοποιηθούν και είναι πολύ εύκολα προσιτές.
(σελ. 83)
Κατά τη μύηση αυτή (τη δεύτερη) αν ακολουθηθεί η κανονική πορεία, (πράγμα το οποίο, και πάλι δεν είναι διόλου βέβαιο), το κέντρο του λαιμού ζωογονείται. Αυτό δημιουργεί την ικανότητα να αξιοποιηθούν, για την υπηρεσία του Διδασκάλου και για τη βοήθεια του ανθρώπου τα αποκτήματα του κατώτερου νου. Παρέχει την ικανότητα να εκστομίζουμε και να προφέρουμε μόνο ό,τι είναι ωφέλιμο με τον προφορικό λόγο, ασφαλώς όμως όταν πρόκειται για κάποιο είδος υπηρεσίας.
(σελ. 101)
Κατά τον χρόνο της λήψεως της τετάρτης μυήσεως ο μυημένος έχει γίνει τελείως κύριος του πέμπτου υποπεδίου, και είναι συνεπώς μύστης – για να χρησιμοποιήσω μια τεχνική έκφραση- επί των πέντε κατώτερων υποπεδίων του φυσικού, αστρικού και νοητικού πεδίου, και ασχολείται σταθερά με την κατάκτηση του έκτου. Ο βουδικός του φορέας είναι σε θέση να λειτουργεί στα δύο κατώτερα υποπεδία του βουδικού πεδίου.
(σελ. 105)
Θα ήταν σκόπιμο για τον σπουδαστή, καθόσον μελετά τα μυστήρια που εξετάζουμε εδώ να έχει στο νου του: Ότι εξετάζουμε γεγονότα, που έχουν ουσιαστική υπόσταση επί του νοητικού πεδίου – του πεδίου στο οποίο λαμβάνουν χώρα όλες οι μεγαλύτερες μυήσεις - τα οποία όμως γεγονότα δεν έχουν υλική υπόσταση στο φυσικό πεδίο, και για τούτο δεν αποτελούν φαινόμενα του φυσικού κόσμου. Ο σύνδεσμος μεταξύ των δύο αυτών πεδίων υφίσταται στη συνέχεια της συνείδησης την οποία θα υποχρεωθεί να αναπτύξει ο μυημένος, και η οποία θα του επιτρέψει να μεταφέρει στο φυσικό εγκέφαλο, τη γνώση περιστατικών και γεγονότων, που ανήκουν στα υποκειμενικά πεδία της ζωής.
(σελ. 118-119)
...ο καθένας από Αυτούς (τους τρεις Κουμάρα ή Βούδες της δράσης) αποτελεί ενσωμάτωση της δύναμης ή ενέργειας του ενός ή του άλλου από τα τρία ανώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου. Για τούτο, κατά την τρίτη μύηση, ένας από Αυτούς τους Κουμάρα διοχετεύει στο αιτιατό σώμα του μυημένου την ενέργεια εκείνη η οποία καταστρέφει την ύλη του τρίτου υποπεδίου και έτσι επιφέρει μερικώς την καταστροφή του φορέως. Κατά την τέταρτη μύηση ένας Βούδας μεταβιβάζει δύναμη του δεύτερου υποπεδίου, κατά δε την πέμπτη διοχετεύεται η δύναμη του πρώτου υποπεδίου κατά τον ίδιο τρόπο στα απομένοντα άτομα του αιτιατού φορέως και επέρχεται η οριστική απολύτρωση.
(σελ. 127)
Κατά την τέταρτη μύηση ο υποψήφιος φέρεται μπροστά στην Παρουσία της όψεως εκείνης του Εαυτού Του, που ονομάζεται ‘ο Πατήρ Του ο εν τοις Ουρανοίς’. Έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με την ίδια του τη μονάδα, την καθαρή εκείνη πνευματική ουσία, στο ανώτατο πεδίο, η οποία όμως, σε σχέση προς το Εγώ του ή το ανώτερο εαυτού, είναι ότι το Εγώ αυτό σε σχέση με την προσωπικότητα
(σελ.137)
Όταν ο άνθρωπος ατομικοποιήθηκε κατά την εποχή των Λεμουριών, αυτό έγινε δια της επιθέσεως της Ράβδου της Μυήσεως επί του Λόγου της γήινης μας αλύσσου, και αυτό έθεσε σε δράση ορισμένα κέντρα του σώματος Του, με τις αντιστοιχούσες ομάδες στα κέντρα αυτά. Η επίθεση αυτή προκάλεσε κυριολεκτικά την αφύπνιση της ζωής σε νοήμονα δράση στο νοητικό πεδίο. Ο άνθρωπος – ζώο κατείχε τη συνείδηση του φυσικού και του αστρικού πεδίου. Με τη διέγερση, η οποία πραγματοποιήθηκε, με τη χρήση της ηλεκτρικής ράβδου, ο ζωάνθρωπος αυτός αφυπνίστηκε στη συνείδηση της νοήσεως. Με τον τρόπο αυτό τα τρία σώματα του συντονίστηκαν και μέσα σ΄ αυτά μπόρεσε να λειτουργήσει ο Διανοητής.
(σελ. 148)
Ο Ιεροφάντης εκφωνεί τη λέξη, και η δύναμη ρίχνεται κυριολεκτικά στα σώματα και στα κέντρα του μυούμενου, περνά δια μέσου των κέντρων του αστρικού σώματος, στα κέντρα του νοητικού πεδίου και τελικά στα κέντρα των αιθερικών επιπέδων όπου και απορροφάται. Είναι μια καταπληκτική στιγμή για τον μυούμενο, και του επιτρέπει να αντιληφθεί πόσο, κυριολεκτικά και απόλυτα αληθινή είναι η φράση ‘Ο Θεός είναι κατακαίον πυρ’.
(σελ. 155-156)
Ο σπουδαστής πρέπει να έχει στο νου του την σπουδαιότητα της σημασίας του γεγονότος ότι, στο φυσικό πεδίο αποτελεί μια προσωπικότητα που δρα, με γνωστά και διαπιστωμένα γνωρίσματα, παρ΄ όλα αυτά όμως, ότι είναι μια υποκειμενική Ζωή που χρησιμοποιεί αυτή την προσωπικότητα σαν μέσο έκφρασης, η οποία - δια μέσου του φυσικού, του συναισθηματικού και του νοητικού σώματος, που αποτελούν τον τριπλό κατώτερο άνθρωπο - έρχεται σε επαφή με το φυσικό πεδίο και έτσι αναπτύσσεται.
(σελ. 158)
Κατά τη μύηση τα κέντρα, δέχονται μια νέα κραδασμική ικανότητα και δύναμη, και τούτο καταλήγει στην εξωτερική ζωή σαν:...μια βαθμιαία κατανόηση του νόμου του κραδασμού σαν μια όψη του βασικού νόμου της δομήσεως, του νόμου της έλξεως, και έτσι ο μυούμενος μαθαίνει συνειδητά να δομεί, να χειρίζεται την ύλη της σκέψεως για να εκτελεί τα σχέδια του Λόγου, να εργάζεται με τη νοητική ουσία, να εφαρμόζει το νόμο στα νοητικά επίπεδα και κατά τον τρόπο αυτό να επιδρά στο φυσικό πεδίο.
(σελ. 162-163)
Ύστερα από κάθε μύηση ο λωτός διανοίγεται περισσότερο, και φως από το κέντρο αρχίζει να αστραποβολεί, φως ή πυρ που στο τέλος κατακαίει τελείως τα τρία πέταλα που το φυλάσσουν και επιτρέπει, ώστε η εσωτερική δόξα να γίνει στην πληρότητα της ορατή και το ηλεκτρικό πυρ του πνεύματος να εκδηλωθεί. Επειδή αυτό συμβαίνει στο δεύτερο υποπεδίο του νοητικού πεδίου (όπου τώρα βρίσκεται ο λωτός του Εγώ), μια αντίστοιχη διέγερση λαμβάνει χώρα, στην παχυλή ουσία από την οποία αποτελούνται τα πέταλα ή οι τροχοί των κέντρων στα αστρικά και αιθερικά επίπεδα.
(σελ.163-164)
Ένας μυημένος του τρίτου βαθμού, που προφέρει τη λέξη του βαθμού του, επηρεάζει την ύλη των κατώτερων νοητικών υποπεδίων και συνεπώς, την ύλη του αστρικού και φυσικού πεδίου. Μεγάλης έκτασης αποτελέσματα προκαλούνται κατ΄ αυτό τον τρόπο, και έτσι, επηρεάζεται το έργο πολλών.
(σελ.182)
Κατά την Τρίτη μύηση δίνεται η λέξη του νοητικού πεδίου. Κατά τη μύηση αυτή, κατά την οποία, όπως είπαμε πρωτύτερα, Ιεροφάντης είναι ο Κύριος του Κόσμου, δίνεται όχι μόνο η Λέξη του κατώτερου νοητικού πεδίου, αλλά ανακοινώνεται και μια λέξη που αποτελεί τη σύνθεση των τριών Λέξεων των τριών κόσμων. Η λέξη αυτή δίνεται στο μυούμενο σαν θέμα διαλογισμού, έως ότου λάβει την τέταρτη μύηση, του είναι όμως απαγορευμένο να τη χρησιμοποιήσει έως τη στιγμή της τελικής του απολυτρώσεως, γιατί παρέχει πλήρη έλεγχο πάνω στα κατώτερα πεδία. Κατά την τέταρτη μύηση ανακοινώνεται η Λέξη του ανώτερου νοητικού πεδίου.
(σελ. 185)
Από τη στιγμή που ο άνθρωπος θα γίνεται συνειδητά ισχυρός στο νοητικό πεδίο, η δύναμη του για το καλό εκατονταπλασιάζεται.
(σελ.197)
Το σημείο που πρέπει ιδιαίτερα να υπογραμμιστεί είναι, ότι οι μεγαλύτερες μυήσεις ή οι μυήσεις του μάνας, είναι εκείνες που λαμβάνονται στο νοητικό πεδίο και μέσα στο αιτιατό σώμα....Μυήσεις είναι δυνατό να ληφθούν στο φυσικό σώμα, στο αστρικό και κατώτερο νοητικό πεδίο, αλλά δεν θεωρούνται σαν μεγάλες μυήσεις, και δεν αποτελούν συνειδητή, συντονισμένη ενοποιημένη διέγερση, η οποία εκτείνεται στο σύνολο του ανθρώπου….Έχουμε συνεπώς τρεις βαθμούς μυήσεων: Πρώτον, μυήσεις κατά τις οποίες ο άνθρωπος μεταφέρει τη συνείδηση του από τα τέσσερα κατώτερα υποπεδία του φυσικού, αστρικού και νοητικού πεδίου αντιστοίχως στα τρία ανώτερα υποπεδία. Όταν αυτό γίνεται στο νοητικό πεδίο, τότε ο άνθρωπος, από τεχνική άποψη, αναγνωρίζεται σαν μαθητής, μυημένος ή μύστης. Χρησιμοποιεί τότε καθένα από τα τρία ανώτερα υποπεδία του νοητικού πεδίου σαν αφετηρία εργασίας, για να βγει εντελώς από τους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εκδήλωσης, και να εισέλθει στην τριάδα. Συνεπώς είναι φανερό ότι, εκείνες, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σαν μικρότερες μυήσεις, μπορούν να ληφθούν στο φυσικό και στο αστρικό πεδίο, και συνεπάγονται τον συνειδητό έλεγχο των τριών ανώτερων υποπεδίων. Αυτές είναι πραγματικές μυήσεις, αλλά δεν μεταβάλλουν τον άνθρωπο σε κείνο που νοούμε από τεχνική άποψη, σαν Διδάσκαλο της Σοφίας. Είναι απλώς μύστης κατώτερου βαθμού. Δεύτερον, υπάρχουν μυήσεις κατά τις οποίες ο άνθρωπος μεταφέρει τη συνείδηση του από ένα πεδίο σε άλλο, αντί από ένα υποπεδίο σε άλλο.
(σελ. 204-205)
...δίδεται στο μαθητή η παραίνεση να περάσει από την κάμινο του πυρός τα ελατήρια εκείνα, τους λόγους και τις σκέψεις, που είναι το κύριο αίτιο της δράσεως και που πηγάζουν από το νοητικό πεδίο.
(σελ. 221)
Ο μύστης είναι δημιουργός σε νοητική ύλη, πρωτουργός παρορμήσεων στο νοητικό πεδίο, και με τον τρόπο αυτό, προκαλεί αποτελέσματα στην αστρική ή φυσική εκδήλωση. Τα αποτελέσματα αυτά είναι ισχυρά και δραστικά, σ΄ αυτό οφείλεται και η ανάγκη για τον υποκινητή τους να είναι αγνός στη σκέψη, ακριβής στους λόγους και επιδέξιος στην πράξη. Όταν αυτές οι ιδέες γίνουν αντιληπτές στους υποψηφίους, θα έχουν σαν άμεση συνέπεια, σπουδαίες μεταβολές στην καθημερινή ζωή.
(σελ. 226)
Κανόνες για Υποψηφίους
Κανόνας 11. Ο μαθητής ας μεταφέρει το πυρ από το κατώτερο τρίγωνο στο ανώτερο, και ας διαφυλάξει ότι δημιουργήθηκε δια μέσου του πυρός του ενδιάμεσου σημείου. Αυτό, κατά κυριολεξία, σημαίνει τον έλεγχο από μέρους του μυημένου της γενετήσιας ορμής, όπως συνήθως νοείται, και τη μεταφορά του πυρός που σήμερα ζωογονεί φυσιολογικά τα γεννητικά όργανα, στο κέντρο του λαιμού, το οποίο οδηγεί στην δημιουργία επί του νοητικού πεδίου, δια μέσου του νου. Τότε εκείνο που πρέπει να δημιουργηθεί, πρέπει να τραφεί και να συντηρηθεί, από την ενέργεια της αγάπης, που πηγάζει από το κέντρο της καρδιάς.
(σελ. 231-232)
ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, Τόμος Ι.
...η νέα μαθητεία είναι πρωταρχικά ένα πείραμα ομαδικής εργασίας και ότι το κύριο αντικείμενο της δεν είναι η τελειοποίηση του μεμονωμένου μαθητή στον όμιλο. Θεωρώ αυτή τη δήλωση σαν βασική και ουσιώδη. Τα άτομα προορίζονται για να αλληλοσυμπληρώνονται και να αποτελούν απαραίτητα στοιχεία το ένα του άλλου. Στο σύνολο δε των ιδιοτήτων τους, θα έπρεπε τελικά να παρουσιάσουν ένα όμιλο ικανό για χρήσιμη, πνευματική έκφραση και όμιλο δια μέσου του οποίου η πνευματική ενέργεια μπορεί να διαχύνεται σε βοήθεια της ανθρωπότητας. Το έργο που πρέπει να γίνει ανάγεται στο νοητικό πεδίο…Το πρώτο αντικείμενο είναι, συνεπώς, να συνδέσουν και να ενοποιήσουν την ομάδα, ώστε κάθε πρόσωπο σ΄ αυτήν να μπορεί να εργαστεί σε στενή νοητική επικοινωνία και πνευματική συνεργασία με τα άλλα…Πάρα πολλοί άνθρωποι υψηλού βαθμού σήμερα έχουν μία υπερανάπτυξη του αναλυτικού νου.
(σελ. 20)
…οι Διδάσκαλοι έχουν τρεις βαθμούς εργατών. Είναι αυτοί που κάνουν το δύσκολο έργο στον εξωτερικό κόσμο. Υλοποιούν τις μορφές δια μέσου των οποίων μπορεί η Ιεραρχία να εκφράσει τις προθέσεις της και αναλαμβάνουν τις ανθρώπινες επαφές….Υπάρχουν, κατά δεύτερο λόγο εκείνοι που δρουν σαν κρίκοι μεταξύ των Πρεσβύτερων Αδερφών της φυλής, των Διδάσκαλων της Σοφίας που ενσωματώνουν το θείο σχέδιο, και των εργατών που ανέφερα προηγουμένως.
Ο τρίτος όμιλος είναι αυτός που αποτελούν οι Ίδιοι οι Διδάσκαλοι και οι συνεργαζόμενοι μυημένοι Τους. Εργάζονται πρωταρχικά πάνω στην εσωτερική πλευρά. Οι δραστηριότητες τους περιορίζονται σε μεγάλο βαθμό στο νοητικό πεδίο και στην επιστημονική χρήση της σκέψης. Έτσι οδηγούν τους εργάτες και βοηθούς Τους και επηρεάζουν και διευθύνουν τους εργαζόμενους μαθητές Τους και τους παγκόσμιους μαθητές.
(σελ. 32-33)
Ο τωρινός αντικειμενικός σκοπός είναι ότι η ανθρώπινη οικογένεια πρέπει τώρα, σαν ένα σύνολο, να κάνει τρία πράγματα και κάθε τι που εναντιώνεται σε αυτά είναι κακό.
1.Να εκδηλώσει τη φύση της ψυχής, δια μέσου της ολοκληρωμένης προσωπικότητας.
2.Να μεταφέρει την ενέργεια, που τώρα διευθύνεται στη ζωοποίηση του φυσικού σώματος και της φυσικής δημιουργίας, στη γαλούχηση του δημιουργικού στοιχείου πάνω στο νοητικό πεδίο. Έτσι ολόκληρη η ανθρώπινη οικογένεια θα μετουσιωθεί σε ένα δυναμικό, αυτοσυνείδητο, δημιουργικό παράγοντα.
3.Να εγκαινιάσει μια περίοδο πνευματικής ανέλιξης σε κάθε βασίλειο της φύσεως.
(σελ.34)
Ο όμιλος μαθητών ενός Διδασκάλου, πάνω στην εσωτερική πλευρά της ζωής, αποτελεί έναν ολοκληρωμένο οργανισμό, που χαρακτηρίζεται από αμοιβαία ζωή, αγάπη και αλληλεπίδραση. Οι σχέσεις σε έναν τέτοιο όμιλο είναι εξ ολοκλήρου σε νοητικά και αστρικά επίπεδα και έτσι οι περιορισμοί του αιθερικού σώματος δύναμης και του φυσικού εγκεφάλου δεν γίνονται αισθητοί. Είναι περιττό να πούμε ότι η βασική σχέση είναι σε ψυχικά επίπεδα.
(σελ.36)
Η στενή ατραπός που όλοι οι μαθητές οφείλουν να διανύσουν, απαιτεί υποταγή προς τους αρχαίους κανόνες για μαθητές… Ο μαθητής αναπτύσσεται με τη νοήμονα προσαρμογή της ζωής του προς αυτές τις απαιτήσεις, εφόσον είναι λογικά δυνατό και όχι με την προσαρμογή των απαιτήσεων αυτών προς τη ζωή του. Χρειάζεται πάντοτε ελαστικότητα μέσα σε ορισμένα όρια, αλλά η ελαστικότητα αυτή δεν πρέπει να κινητοποιείται από οποιαδήποτε αδράνεια της προσωπικότητας ή νοητική αμφιβολία.
(σελ. 37)
Το πείραμα που διεξήχθη από έναν όμιλο μέσα στο Άσραμ μου, είναι ένα πείραμα νοητικών σχέσεων και ψυχικής επαφής, με την έμφαση και προσοχή τοποθετημένη βασικά σ΄ αυτά. Οι αστικό -φυσικές αντιδράσεις του εγκεφάλου πρέπει να θεωρούνται σαν ανύπαρκτες και σαν πλανερές και πρέπει να αφήνονται να γλιστρούν κάτω από το κατώφλι της ομαδικής συνείδησης – για να εξαφανιστούν εκεί από έλλειψη προσοχής.
(σελ. 38)
Ακριβώς όπως ο άνθρωπος μετατοπίζει την εστία της συνείδησης (όταν βρίσκεται στην Ατραπό της Μαθητείας) στο νοητικό πεδίο και μαθαίνει να συντρίβει τη θυμική αυταπάτη, η οποία τον συγκρατούσε έως τώρα στο αστρικό πεδίο, έτσι το πρόβλημα που βρίσκεται μπροστά στην Ιεραρχία σήμερα είναι να πραγματοποιήσει ένα παρόμοιο γεγονός στη ζωή της ανθρωπότητας στο σύνολο της, γιατί η ανθρωπότητα βρίσκεται στο σταυροδρόμι και η συνείδηση της εστιάζεται γοργά στο νοητικό πεδίο.
(σελ. 43)
Σιγά–σιγά, η εικόνα των δυνατοτήτων και του Σχεδίου θα αποκαλύπτεται μπροστά σας καθώς θα αυξάνει η ευαισθησία της διάνοιας σας και ο εγκέφαλος σας θα ανταποκρίνεται περισσότερο στις νοητικές παρορμήσεις. Σιγά-σιγά οι μαθητές του κόσμου θα εργάζονται για την αναπαραγωγή - επί του φυσικού πεδίου - αυτού που υπάρχει υποκειμενικά. Σιγά-σιγά, θα εμφανιστούν πάνω σ΄ όλη τη γη, όμιλοι φωτισμένων ψυχών που μπορούν να συνεργαστούν με τους Διδασκάλους με τέλεια ελευθερία διανοητικής επικοινωνίας γιατί η ανταποκριτικότητα τους έχει επιστημονικά καλλιεργηθεί και αναπτυχθεί.
(σελ.47)
Υπάρχει ένας όμιλος ανθρώπων τους οποίους θα μπορούσαμε να ονομάσουμε Τηλεπαθητικούς Επικοινωνούς. Οι άνθρωποι αυτοί είναι δεκτικοί εντυπώσεως από τους Διδασκάλους και μεταξύ τους. Είναι οι θεματοφύλακες του ομαδικού σκοπού και, συνεπώς, συνδέονται στενά με όλους τους άλλους τύπους ομίλων. Η εργασία τους διεξάγεται κυρίως στο νοητικό πεδίο και εργάζονται με ύλη σκέψεως και με τη λήψη και διεύθυνση των ρευμάτων σκέψεως.
Η επικοινωνία τελικά θα είναι:
Α. Μεταξύ ψυχών στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου. Αυτό συνεπάγεται μια πλήρη ευθυγράμμιση, έτσι ώστε ψυχή -νους- εγκέφαλος να είναι πλήρως ενωμένα.
Β. Μεταξύ διανοιών, στα κατώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου. Αυτό συνεπάγεται μια πλήρη ολοκλήρωση της προσωπικότητας η του κατώτερου εαυτού, ώστε ο νους και ο εγκέφαλος να είναι ενωμένα.
(σελ.56)
Ο όμιλος των Εκπαιδευτών της Νέας Εποχής (του οποίου το έργο αφορά την εκπαίδευση των μαζών) είναι ένα απ΄ ευθείας ενδιάμεσο μεταξύ του ανωτέρου και του κατωτέρου νου. Τα μέλη του ομίλου ασχολούνται με τη δομή της αντακάρανα και το έργο του είναι να συνδέσουν τα τρία σημεία της νοητικής εστίασης – τον ανώτερο νου, την ψυχή και τον κατώτερο νου- ώστε να μπορεί να εδραιωθεί μία ομαδική αντακάρανα μεταξύ του βασιλείου των ψυχών και του κόσμου των ανθρώπων.
(σελ. 59)
Άλλοι εμφανίστηκαν κατά μήκος του δρόμου της νόησης. Αυτοί ήταν οι διανοητικοί Γνώστες. Ο δρόμος είναι ο αυστηρά αποκρυφιστικός και έχει γίνει βαθμηδόν ο δρόμος των σημερινών μας ζηλωτών. Ο λόγος γι΄ αυτό είναι ότι η πόλωση της φυλής μετατοπίζεται πάντα σταθερότερα προς το νοητικό πεδίο. Μερικά από τα άτομα σ΄ αυτόν τον δρόμο του νου ήταν ο Σανκαρατσάρια, ο Απόστολος Παύλος και ο Μάϊστερ Έκχαρτ.
(σελ.68)
Πρέπει να θυμόμαστε ότι οποιοσδήποτε νομίσει ότι η εργασία που πρέπει να γίνει είναι αποκλειστικά στα εσωτερικά πεδία και ότι εργάζεται μόνο από νοητικά ή πνευματικά επίπεδα συνείδησης λανθάνει στην αντίληψη του της διαδικασίας. Το εσωτερικό έργο που δεν εκδηλώνεται σε αντικειμενική δραστηριότητα πάνω στο φυσικό πεδίο έχει λανθασμένη κατεύθυνση και έμπνευση.
(σελ. 69)
Ορθή παρατήρηση της πραγματικότητας πάνω στο πεδίο της ψυχής. Αυτή οδηγεί σε ορθή νοητική αντίληψη, σε ελευθερία από πλάνες και θυμική αυταπάτη και στην φώτιση του εγκεφάλου...
Έπειτα έρχεται η ιδιότητα της νοητικής πόλωσης. Τι ακριβώς είναι αυτή η δύναμη ή ιδιότητα; Για σας (αυτή τη στιγμή) πρέπει να εκφράζεται με δύο τρόπους:
1. Με τη ζωή του διαλογισμού.
2. Με τον έλεγχο του αστρικού σώματος.
Όλο και περισσότερο πρέπει να ζείτε την εσωτερική σας ζωή πάνω στο νοητικό πεδίο. Σταθερά και χωρίς κάθοδο πρέπει να κρατιέται η στάση του διαλογισμού - όχι για λίγα λεπτά κάθε πρωί ή σε ορισμένες στιγμές την ημέρα, αλλά συνεχώς, καθ΄ όλη την ημέρα.
(σελ. 75)
Σωματικά εργάζεται κάτω από μεγάλη πίεση, συναισθηματικά, μπορεί να μαθαίνει το δύσκολο μάθημα της απόσπασης και συνεχώς μπορεί να είναι γεμάτος από πρόσκαιρη αναταραχή. Όμως στο νοητικό πεδίο, έχει επίγνωση μιας νοητικής διαύγειας και μιας ικανότητας να σκέφτεται, που τον κρατά συνεχώς και εποικοδομητικά ενεργητικό. Οι επόμενοι τρεις όροι, συνεπώς, εκφράζουν αρκετά συχνά την κατάσταση του μαθητή όσον αφορά την κατώτερη φύση του: υπερβολική κούραση, συγκινησιακή αναταραχή και νοητική διαύγεια. Πως πρέπει να καταπιαστεί μ΄ αυτό το πρόβλημα;
(σελ. 83)
Η καλλιέργεια αμοιβαίων σχέσεων τηλεπαθητικής φύσης πάνω στο νοητικό πεδίο είναι ουσιώδης. Αυτό ήταν πάντα ένα εδραιωμένο γεγονός ή κατάσταση στην περίπτωση ενός Διδασκάλου και του μαθητού Του και μεταξύ των πρεσβυτέρων μαθητών σ΄ οποιοδήποτε όμιλο αποδεδεγμένων μαθητών. Ήρθε τώρα ο καιρός που αυτή η ομαδική ιδιότητα πρέπει – εξαιτίας ενός κόσμου που βρίσκεται σε ανάγκη – να αναπτυχθεί από μαθητές μικρότερης πραγμάτωσης μέσα στον όμιλο.
(σελ. 92)
Οι Κύριοι της Μορφής εργάζονται εξ ολοκλήρου στα κατώτερα και από τα κατώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου και με την ενέργεια της γνώσης. Η όψη αγάπης αυτής της ίδιας της ψυχής είναι αδρανής και συνεπώς από την άποψη και την εποπτεία της Μεγάλης Λευκής Στοάς, τα κίνητρα είναι λανθασμένα και οι αντικειμενικοί σκοποί εγωιστικοί. Αυτό αληθεύει τόσο για τα άτομα όσο και για τους ομίλους... Κι εσείς επίσης πρέπει να εργάζεστε από τα νοητικά επίπεδα, αλλά η γνώση και η αγάπη πρέπει να επενεργούν μαζί, δημιουργώντας μόνο εκείνα τα αποτελέσματα που βρίσκονται αρμονικά και λογικά σε γραμμή με το Σχέδιο.
(σελ. 94)
Η ενέργεια που χρησιμοποιείται στην τηλεπαθητική εργασία είναι το ‘τσίτα’ (όπως το ονομάζουν οι Ινδοί) ή το υλικό του νου που αποτελεί τη βάση και που είναι η αληθινή ουσία αυτής ταύτης της εκδήλωσης. Ο Θεός, η πλανητική Ζωή ή Λόγος, πάντως, εργάζεται με την ανώτερη αντιστοιχία του νοητικού αυτού υλικού και οι δυνάμεις του νοητικού πεδίου αποτελούν την αντανάκλαση ή μάλλον την πύκνωση της ανώτερης αυτής νοητικής ουσίας.
(σελ. 99)
Σήμερα (οι Διδάσκαλοι της Σοφίας) εργάζονται πρωταρχικά πάνω στο νοητικό πεδίο, ασχολούνται με ιδέες και με την εντύπωση τους πάνω στις διάνοιες των μαθητών Τους και της προχωρημένης ανθρωπότητας. Είναι το πρόβλημα της ίδιας της ανθρωπότητας, σαν ενός συνόλου, να εργάζεται μέσα στον κόσμο της θυμικής αυταπάτης. Ευθύνη των ζηλωτών του κόσμου είναι να οδηγήσουν την ανθρωπότητα έξω από την κοιλάδα της θυμικής αυταπάτης. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να κατανοούν και τελικά - βοηθούμενοι από τους Διδασκάλους της Σοφίας - να την μετουσιώνουν και να την διαλύουν.
(σελ. 100-101)
Προσπαθώ να δημιουργήσω μια πολύ επιτακτική ολοκλήρωση. Η πόλωση αυτού του ομίλου - σαν ενότητας πάνω στο νοητικό πεδίο - δεν έχει ακόμη γίνει. Χρειάζεται πάρα πολύ και ωσότου επιτευχθεί αυτή η ολοκλήρωση, η ενωμένη ομαδική αλληλεπικοινωνία δεν θα είναι δυνατή και το επιθυμητό ομαδικό έργο δεν θα είναι δυνατόν να εκτελεστεί. Πολλοί από σας πρέπει να κάνουν μερικές προσεκτικές σκέψεις και πρέπει να ευθυγραμμιστείτε με αγάπη με τους συμμαθητές σας, αποβάλλοντας κάθε αίσθημα επίκρισης και προσωπικής αυτοϊκανοποίησης στην κρίση και ευθύτητα σας.
(σελ.114-115)
Θα επιθυμούσα ακόμη σ΄ αυτό το σημείο να φέρω στην προσοχή σας το γεγονός ότι ένας αποδεδεγμένος μαθητής δεν είναι στην πραγματικότητα κάποιος που έχει γίνει δεκτός από ένα Διδάσκαλο για εκπαίδευση. Αυτή είναι η διαστρέβλωση μιας αληθινής ιδέας που, στην πορεία της από το νοητικό πεδίο στο φυσικό πεδίο, έχει υποστεί μια πλήρη αντιστροφή ή διαστρέβλωση. Ένας αποδεδεγμένος μαθητής είναι ένας που:
1. Έχει αποδεχθεί το γεγονός της Ιεραρχίας…
2. Έχει αποδεχθεί το γεγονός ότι όλες οι ψυχές είναι ένα…
3.Έχει αποδεχθεί την αποκρυφιστική τεχνική της υπηρεσίας. Η υπηρεσία του προς την ανθρωπότητα καθορίζει όλες του τις δραστηριότητες και υποτάσσει την προσωπικότητα του στην ανάγκη του καιρού…
4. Έχει αποδεχθεί το Σχέδιο…
(σελ. 118-119)
Ο οραματισμός είναι κυριολεκτικά η δόμηση μιας γέφυρας μεταξύ του συγκινησιακού ή αστρικού πεδίου και του νοητικού επιπέδου και είναι, συνεπώς, μια προσωπική αντιστοιχία στη δόμηση της αντακάρανα….
Η δημιουργική φαντασία «ζωγραφίζει μια μορφή» με την ικανότητα του οραματισμού και η ενέργεια σκέψης του νου δίνει ζωή και κατεύθυνση σ΄ αυτή τη μορφή. Ενσωματώνει σκοπό.
(σελ. 129)
Το να παραμένεις σε πνευματική ύπαρξη -όπως τόνισα νωρίτερα- είναι το κλειδί του προβλήματος σου. Πρέπει να παραμείνεις έτσι και με μεγαλύτερη ισορροπία. Μια δυναμική, νοητική συγκέντρωση θα σε σώσει από πολλή εξάντληση. Αν, αδελφέ μου, παραμείνεις πάντα στο πεδίο του νου, δεν μπορεί τόσο εύκολα να σε πλησιάσει η πλειοψηφία που έρχεται σε επαφή μαζί σου και που τώρα σε αποξηραίνει από την δύναμη σου. Συλλογίσου αυτή τη φράση.
(σελ. 204)
Κάποια μέρα θα αναγκαστείς να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα και να αποφασίσεις από ποιο πεδίο και διαμέσου ποιου σώματος θα εργαστείς. Θα είσαι νοητικά μαγνητικός, και θα διεγείρεις τα νοητικά σώματα εκείνων που εξυπηρετείς, ή ο μαγνητισμός σου θα είναι αστρικός και θα διατρέφει τη συγκινησιακή φύση αυτών με τους οποίους έρχεσαι σε επαφή;
(σελ. 256)
ΜΑΘΗΤΕΙΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, Τόμος ΙΙ.
Οι Διδάσκαλοι αρχίζοντας την εργασία Τους σε κάποιο από τα πεδία της Πνευματικής Τριάδας, αντί του νοητικού πεδίου όπως κάνουν οι μαθητές Τους, συγκεντρώνονται στο υπό εξέταση «θέμα» κατά τη διάρκεια της περιόδου των τριών Πανσελήνων.
(σελ. 165)
Η Ε.Π.Μ. δίδαξε ότι η ανταχκάρανα ήταν κυρίως ο αγωγός ενέργειας που συσχέτιζε τις μορφές και τις δυνάμεις τους με τις πηγές προέλευσής τους και ότι το νήμα της ζωής διερχόταν αναγκαστικά από το νοητικό πεδίο (με τις τρεις όψεις του νου), συνδέοντας Ενάδα, ψυχή και προσωπικότητα σε ένα ζωντανό όλο.
(σελ. 217)
Το εγχείρημα – και είναι πραγματικό – της δόμησης της ανταχκάρανα και της δημιουργίας εκείνου που θα γεφυρώσει το χάσμα, είναι στ΄ αλήθεια η σχεδιασμένη και συνειδητή προσπάθεια να προβληθεί η εστιασμένη σκέψη του πνευματικού ανθρώπου από το κατώτερο νοητικό πεδίο σε περιοχές επίγνωσης που έγιναν αισθητές αλλά δεν ψαύστηκαν.
(σελ. 217)
Με την απλή αυτή παρουσίαση της ανταχκάρανα μπορεί να σας φανεί ευκολότερο να εργαστείτε στη διάρκεια του ερχόμενου έτους. Καθώς αυτή η διαδικασία ή άσκηση προβολής της σκέψης θα αποβαίνει μέρος της κανονικής κατάστασης του νου σας, θα χρησιμεύει επίσης να σας εστιάζει στο νοητικό πεδίο, αποσύροντας έτσι την προσοχή σας από τον κόσμο των συναισθημάτων και της επιθυμίας και τοποθετώντας σας "στο φωτισμένο σημείο πάνω στο φωτισμένο δρόμο, όπου μπορεί να λάμψει το φως και να δείξει ένα αστέρι που λάμπει πάνω στο μέτωπο του Μυσταγωγού".
(σελ.218-219)
Αυτός καθαυτός ο όμιλος (ο ΝΟΕΚ) εργάζεται διαμέσου ενός άλλου ομίλου: των νοημόνων αντρών και γυναικών πάνω στο νοητικό πεδίο, εκείνων οι οποίοι, επιπρόσθετα με τη νοημοσύνη, κατέχουν αγάπη για τους συνανθρώπους τους. Aυτοί με τη σειρά τους εργάζονται μέσω των ιδεαλιστών που επιδιώκουν έναν καλύτερο κόσμο κι εκείνων που ανταποκρίνονται στην έμπνευση της καλής θέλησης. Ο τελευταίος αυτός όμιλος με τη σειρά του εργάζεται με όλους εκείνους που είναι συναισθηματικά παρασυρμένοι από την επιθυμία να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να αλλάξει προς το καλύτερο τις συνθήκες ζωής της. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι ανοιχτοί σε άμεση πνευματική εντύπωση, αλλά η διανοητική προσέγγιση και η παρουσίαση των ιδεών τους ελκύει και αποτελούν τον ενεργό δημιουργικό όμιλο που δρα σαν η δυναμική έμπνευση του έβδομου ομίλου, ο οποίος είναι η ίδια η ανθρωπότητα.
(σελ.237)
Η πέμπτη Ακτίνα της Συγκεκριμένης Γνώσης εκφράζεται επίσης ισχυρά στο διαλογισμό και το στοχασμό των επιστημόνων του κόσμου σε κάθε τομέα ανθρώπινου ενδιαφέροντος. με τα χέρια τους οικοδομείται η μορφή τoυ νέου πολιτισμού. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι όταν χρησιμοποιώ τη λέξη "επιστήμονας", αναφέρομαι σε όλους εκείνους που εργάζονται στις κοινωνικές επιστήμες και τις οικονομικές επιστήμες καθώς και στο μεγάλο όμιλο των χημικών, βιολόγων, φυσικών κ.λ.π., που συνήθως καλύπτει αυτός ο όρος. Η οργανωτική, προσδιοριστική δύναμη του νοητικού πεδίου, μεταφέρεται σε όλες τις φάσεις της ανθρώπινης ζωής από τους επιστήμονες των πολλών σχολών σκέψης. Από τη διαλογιστική και δημιουργική αυτή σκέψη, που τόσο θαυμαστά εκδηλώνουν όλοι τους, θα έρθει η δομή του νέου πολιτισμού.
(σελ.246)
ΣΤΟΧAΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜAΣΙA ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Στάδιο Ι.
Αφού επιτύχετε μια θετική και σκόπιμη ηρεμία της προσωπικότητας, διατυπώστε σαφώς με δικά σας λόγια τις απαντήσεις στα ακόλουθα ερωτήματα:
1......
2……
3. 'Έχω άραγε - στην προσωπική μου καθημερινή ζωή - κερδίσει το δικαίωμα (λόγω συγκεκριμένης προσπάθειας κι όχι τόσο λόγω επιτυχίας) να στέκω μαζί με εκείνους τους Υπηρέτες που αναλαμβάνουν τώρα το έργο της Προετοιμασίας;
Αυτή είναι η μόνη φορά στο διαλογισμό που σκέφτεστε τον εαυτό σας και αυτό επειδή είναι μια μέθοδος προσωπικότητας, εστιασμένης προσοχής και ευθυγραμμίζει την προσωπικότητά σας στο νοητικό πεδίο.
(σελ. 252-253)
Το δεύτερο σημείο που τόνισα, το οποίο βασιζόταν στην αποκρυφιστική κοινοτοπία ότι "η ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη", θα πρέπει να προκαλέσει εμπνευσμένες επιπτώσεις στον ειλικρινή μαθητή, αν εξετάσει αληθινά τις δηλώσεις που έγιναν και θεωρήσει ότι έχουν πρακτική εφαρμογή.
Δυο πράγματα, σας είπα, είναι αποτέλεσμα της σκέψης και μολονότι μπορούν να συλληφθούν νοητικά από το νοήμονα μαθητή, πολύ σπάνια κατανοούνται. Αυτά είναι:
1.Η σκέψη παράγει ενέργεια ανάλογη με τη δυναμικότητα της σκέψης και εμποτισμένη από το θέμα της σκέψης. Θα διαπιστώσετε λοιπόν απ΄ αυτό μερικά από τα επακόλουθα που περιέχονται στο διαλογισμό που σας όρισα. " «Όπως ο άνθρωπος σκέφτεται στην καρδιά του, έτσι είναι» αποτελεί δήλωση του Χριστού: Από το εκδηλωτικό αυτό προσωπικό κέντρο σκέψης η ενέργεια θα διαχυθεί στο φυσικό εγκέφαλο μέσω του αιθερικού σώματος. Θα ρυθμίσει τότε τον τύπο ζωής, την έκφραση και την επιρροή του ανθρώπου πάνω στο φυσικό πεδίο.
2.Σαν αποτέλεσμα της εστιασμένης σκέψης "στην καρδιά" ανοίγει ο πνευματικός οφθαλμός και αποβαίνει ο κατευθυντήριος πράκτορας που χρησιμοποιείται συνειδητά από το μυημένο καθώς επιτελεί το έργο του υπό το Νόμο της Θυσίας. Τι άραγε νοείται εδώ με τις λέξεις "στην καρδιά"; Η ψυχή είναι η καρδιά του συστήματος του πνευματικού ανθρώπου, είναι η έδρα της ζωής και της συνείδησης που εμψυχώνει την προσωπικότητα και είναι η κινητήρια δυναμικότητα σε κάθε ενσάρκωση, ανάλογα με την εμπειρία που καθορίζει την έκφραση του πνευματικού ανθρώπου σε κάθε ιδιαίτερη επαναγέννηση. Στα πρώτα στάδια της εμπειρίας ο "οφθαλμός" αυτός παραμένει κλειστός. Δεν υπάρχει καμιά ικανότητα για σκέψη και καμιά δυνατότητα για σκέψη στην καρδιά, δηλαδή από ψυχικά επίπεδα. Καθώς αναπτύσσεται η διανόηση και αυξάνεται η δύναμη για εστίαση στο νοητικό πεδίο, το γεγονός της ύπαρξης της ψυχής γίνεται γνωστό και αλλάζει ο στόχος της προσοχής. Ακολουθεί η ικανότητα εστίασης στην ψυχική συνείδηση κι έτσι της συγχώνευσης ψυχής και νου...
(σελ. 320)
Υπάρχει ένα σημείο που συχνά παραβλέπεται, αλλά σας το έδωσα νωρίτερα κι αυτό είναι η νοητική προσέγγιση στη μύηση. Δόθηκε τόση έμφαση πάνω στην ποιότητα της αγάπης της Ιεραρχίας, ότι είναι έκφραση της δεύτερης θείας όψης, ώστε η ιεραρχική νοητικότητα (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω τέτοια φράση) συχνά λησμονιέται. Όμως είναι νόμος - που σχετίζεται στενά με τη μύηση - ότι "το έργο του μυημένου προωθείται μέσα στον αξεπέραστο δακτύλιο του Παγκόσμιου Νου". Θα σας ζητούσα να αφιερώσετε σ αυτές τις λέξεις ήρεμη και ώριμη εξέταση.
Ο πλανητικός Λόγος εργάζεται - όσον αφορά την εκδήλωσή Του, τη Γη - από κοσμικά νοητικά επίπεδα. Οτιδήποτε εκδηλώνεται δια της Δημιουργικής Του Λέξης είναι η εστιασμένη Του σκέψη και η σταθερή νοητική Του πρόθεση. Προκειμένου να δημιουργήσει έναν υλικό κόσμο, κατευθύνει τη σκέψη Του απ΄ ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν τα συγκεκριμένα επίπεδα του κοσμικού νοητικού πεδίου. Η όλη διαδικασία είναι διαδικασία καταστάλαξης, παγίωσης και ακτινοβολίας.
(σελ. 425)
Οι μαθητές είναι οι βασικοί πράκτορες, καθώς συλλαμβάνουν το Σχέδιο και πληροφορούνται πνευματικά τα βήματα που πρέπει να γίνουν στην τροποποίηση του Σχεδίου επί του νοητικού πεδίου, προκειμένου η αποδοχή του από την ανθρωπότητα να είναι νοημόνως προοδευτική κι όχι δυναμικά επιβαλλόμενη με τα επακόλουθα καταστροφικά αποτελέσματα. Αποδέχονται την ευθύνη του αναγκαίου συμβιβασμού γιατί είναι δική τους ευθύνη κι όχι ευθύνη των Διδασκάλων. Οι διάφορες όψεις του Σχεδίου - όπως τους παρουσιάστηκαν στο Άσραμ - τροποποιούνται τότε κι επαναδιευθετούνται έτσι ώστε το Σχέδιο να αποβεί μια σειρά διαδοχικών βημάτων κι όχι η βίαιη κρούση μιας μη αντιληπτής ιδέας. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ο πνευματικός συμβιβασμός του μαθητή (που εργάζεται με το Σχέδιο) μετασχηματίζει τη βασική ιδέα (δια νοητικής τροποποίησης) σε αποδεκτό ιδανικό.
(σελ. 433)
H στιγμή "κατά την οποία ο μυημένος καθώς στέκεται στο σημείο μέσα στο τρίγωνο κι όχι στο τετράγωνο" βλέπει (σε μια αστραπή χρόνου) τη μεγάλη διαδικασία ευθυγράμμισης που θα τον μεταφέρει από το άμεσο σημείο αποκάλυψης στην τελική δόξα, πρέπει και θα προστατεύεται για πάντα.
Η Θέση του ιδιαίτερου αυτού σημείου αποκάλυψης είναι πάνω στο νοητικό πεδίο. Με την ευθυγράμμιση του συγκεκριμένου, κατώτερου νου, του Υιού του Νου και του αφηρημένου νου δημιουργείται ένας ευθύς αγωγός οράματος. Το μέσον της αποκάλυψης σ΄ αυτή τη μύηση είναι η ανταχκάρανα, που δομείται γοργά και μπορεί έτσι να αποτελέσει το συνδετικό κρίκο και τον εσωτερικό τρόπο όρασης
(σελ. 441)
Οι Διδάσκαλοι λοιπόν απέσυραν την προσοχή Τους από τους ζηλωτές της Δοκιμαστικής Ατραπού και τους άφησαν να εκπαιδευτούν από μαθητές του ενός ή του άλλου Άσραμ κι έστρεψαν πρωταρχικά την προσοχή Τους σ΄ εκείνους πάνω στο νοητικό πεδίο που μπορούσαν να προσελκυστούν από την τριαδική έκφραση κι ενέργεια και που δεν ήταν ολοκληρωτικά απορροφημένοι στο έργο της επαφής με την Ψυχή.
Το πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Ιεραρχία ήταν ενδιαφέρον. Αυτός ο νέος τύπος ζηλωτή ανταποκρινόταν σε τρεις τύπους φωτός:
1.Στο φως της ουσίας ή στο έμφυτο φως της προσωπικότητας.
2.Στο φως της ψυχής που είναι εναρμονισμένο με το φως της αγάπης που δεσπόζει στην Ιεραρχία.
3.Στο φως της Τριάδας, που είναι μια όψη της πνευματικής Θέλησης και διαχύνεται από τη Σαμπάλλα.
(σελ. 456)
Οι αναμειγμένες ενέργειες διεισδύουν με το μέσον της σταδιακής συνειδητής επίγνωσης. Όμως επηρεάζουν μόνο εκείνες τις μορφές ζωής που αντιδρούν ενστικτωδώς στην επίδρασή τους. H σπουδαιότητα της παρούσας διείσδυσης έγκειται στην πληρότητά της και στο γεγονός ότι η ανταπόκριση στις αναμειγμένες αυτές ενέργειες είναι οριστικά ταχύτερη και περιεκτικότερη από ποτέ άλλοτε στην πλανητική ιστορία.
Υπάρχουν λοιπόν τρία στάδια στη διαδικασία διείσδυσης την ιδιαίτερη αυτή περίοδο:
1.Η αρχική πράξη της διείσδυσης που λαμβάνει χώρα "στην περιοχή που φρουρείται από τα Πνεύματα των επτά Ακτίνων". Αυτή υποδηλώνει ακραία δραστηριότητα στη Σαμπάλλα και επίσης απαιτεί τη συνεργασία του Κυρίου του Κόσμου κι ολόκληρου του Συμβουλίου του οποίου προΐσταται.
2.Η επίτευξη ενός σημείου πόλωσης. Η προηγούμενη διείσδυση των ενεργειών φτάνει σε ένα σημείο εστίασης στο νοητικό πεδίο κι εκεί - για ένα σύντομο διάστημα - επιτελείται μια μοναδική διαδικασία παγίωσης και συνεπώς μεγαλύτερης συγχώνευσης. Στη μοναδική αυτή στιγμή της ιστορίας της ανθρωπότητας, αυτή η στιγμή της δυναμικότητας οικειοποιείται από το ανθρώπινο γένος.
Αναρωτιέμαι αν αντιλαμβάνεστε τη βαρύτητα και τη σπουδαιότητα αυτής της δήλωσης. Επειδή η ανθρωπότητα διήλθε από μια μεγάλη διαδικασία καθαρμού κι επειδή υπάρχουν σήμερα στον κόσμο πολλοί ζηλωτές και μαθητές, η επίδραση των διεισδυτικών αυτών ενεργειών είναι τέτοια ώστε αναπόφευκτα εφελκύουν ανταπόκριση. Πολώνονται ή εστιάζονται στο νοητικό πεδίο. Εξαιτίας αυτού όμως, οποιοσδήποτε επικεντρώνεται κι ελέγχεται νοητικά και υποκινείται εφεσιακά, αντικρίζει μια επιτακτική ευκαιρία. Η ευκαιρία αυτή είναι πρωτοφανής στην ανθρώπινη ιστορία και βασίζεται ακόμη σε ορισμένες αστρολογικές σχέσεις που τις έθιξα στη σειρά αυτή.
3.Εξαιτίας της εξελικτικής προετοιμασίας που είναι φανερή στη συνείδηση της ανθρωπότητας, η διείσδυση των ενεργειών που έφτασαν ήδη σ΄ ένα σημείο πόλωσης στο νοητικό πεδίο, συνεχίζεται πλέον και το αποτέλεσμα είναι μια οριστική καταστάλαξη όλων αυτών των ενεργειών στο φυσικό πεδίο, σε πυκνή φυσική ουσία. Η καταστάλαξη είναι επίσης φανερή στη συνήθη συνείδηση του κοινού ανθρώπινου γένους. Τη δήλωση αυτή θα πρέπει να τη δεχτείτε με καλή πίστη. Η απόδειξη της αλήθειας της δήλωσης αυτής θα βρεθεί στην αυξημένη ανθρώπινη δεκτικότητα έναντι της θέλησης-για-το-καλό που προάγεται από τη δραστηριότητα και των επτά ακτίνων (των θεματοφυλάκων του θείου σκοπού).
(σελ. 472-743)
Πράκτορας της αποκάλυψης στις δύο πρώτες μυήσεις είναι η Ψυχή και - γι αυτό το λόγο - η πρώτη μύηση λέγεται ότι είναι (και αληθινά) έκφραση της εσώτερης θειότητας του ανθρώπου. Αυτός είναι ο λόγος που οι δυο πρώτες αυτές μυήσεις θεωρούνται "μυήσεις του κατωφλίου". Εδώ είναι που πρέπει να εξεταστεί το έργο του Χριστού ή οποιουδήποτε είναι κυκλικά Αρχηγός της Ιεραρχίας, που εργάζεται σε συνεργασία με την Ψυχή του μυημένου στο πεδίο της Ψυχής, το νοητικό πεδίο. Ο Υιός του Νου ελευθερώνεται και τότε γίνονται εφικτές οι ανώτερες μυήσεις. Μετά απ' αυτό μπορεί να αντικριστεί ή να αντιμετωπιστεί βήμα προς βήμα ο 'Ένας Μυσταγωγός και χορηγείται η αποκάλυψη του κόσμου της ψυχής, της πλανητικής συνείδησης - εκείνης της οποίας η Ψυχή ή η ατομική συνείδηση αποτελεί ακέραιο τμήμα.
(σελ. 480)
ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ
Η αποκρυφιστική μελέτη έχει βαθιά σπουδαιότητα, και οι σπουδαστές αυτών των επιστημών πρέπει να επιστρατεύσουν για το σκοπό αυτό όλα όσα διαθέτουν σε νοητική εφαρμογή και συγκεντρωμένη προσοχή. Συνεπάγεται επίσης τη σταθερή εφαρμογή των αληθειών που έχουμε μάθει.
Η αποκρυφιστική μελέτη, όπως την αντιλαμβάνεται η Δύση ερευνάται διανοητικά αλλά δεν ακολουθείται πρακτικά. Θεωρητικά, κάποιο τρεμόσβυσμα φωτός μπορεί να εκτιμάται από τον άνθρωπο που ανατείνει (aspires) προς την αποκρυφιστική ατραπό, αλλά η συστηματική εφαρμογή των σχετικών νόμων λίγη πρόοδο έχει, κάμει μέχρι στιγμής.
Ένα από τα κύρια εμπόδια στην ορθή αντίληψη των νόμων του αποκρυφισμού και στην πρακτική εφαρμογή τους, βρίσκεται στο γεγονός της σχετικής νεότητας της ηλικίας της Δύσεως, και στις γοργές αλλαγές πού υπήρξαν το προέχον χαρακτηριστικό γνώρισμα του Ευρωπαϊκού και του Αμερικανικού πολιτισμού. Η ιστορία της Ευρώπης ανάγεται χρονολογικά σε μόλις τρεις χιλιετηρίδες από σήμερα, και η ιστορία της Αμερικής, όπως ξέρουμε, στον ίδιο μόλις αριθμό αιώνων. Ο αποκρυφισμός ακμάζει σε μια προπαρασκευασμένη ατμόσφαιρα, σε ένα εξαιρετικά μαγνητισμένο περιβάλλον, και σε μια σταθεροποιημένη κατάσταση που είναι αποτέλεσμα παμπάλαιας εργασίας πάνω στο νοητικό πεδίο.
Αυτός είναι ένας λόγος που η Ινδία προσφέρει μια τόσο επαρκή σχολή προσπάθειας. Εκεί η γνώση του αποκρυφισμού ανάγεται χρονολογικά σε δεκάδες χιλιάδες χρόνια προς τα πίσω, και ο χρόνος έχει επιθέσει τη σφραγίδα του ακόμα και πάνω στη σωματική διάπλαση των ανθρώπων, δίδοντάς τους σώματα που δεν παρουσιάζουν την αντίσταση εκείνη την οποία τα σώματα στη Δύση τόσο συχνά εμφανίζουν. Το περιβάλλον έχει για μεγάλο χρονικό διάστημα διαποτιστεί από τους έντονους κραδασμούς των μεγάλων Όντων, που κατοικούν μέσα στα σύνορά του και που, κατά τη διέλευσή Τους από σημείο σε σημείο, και μέσον της γειτνιάσεώς Τους, συνεχώς μαγνητίζουν τον περιβάλλοντα αιθέρα. Αυτό από μόνο του παρέχει ακόμα μια γραμμή ελάσσονος αντιστάσεως, γιατί αυτός ο αιθερικός μαγνητισμός (δηλ. μαγνήτισις, magnetization, Στμ.) επηρεάζει τα αιθερικά σώματα του πληθυσμού με τα οποία έρχεται σε επαφή. Αυτά τα δύο γεγονότα, του χρόνου και του υψηλού κραδασμού, έχουν σαν αποτέλεσμα τη σταθερότητα εκείνη του ρυθμού που διευκολύνει την αποκρυφιστική εργασία και προσφέρει ένα ήσυχο πεδίο για μαντρική και τελετουργική ενασχόληση.
Αυτές οι συνθήκες δεν συναντώνται στη Δύση, όπου βρίσκουμε μια συνεχή αλλαγή σε κάθε κλάδο της ζωής, όπου η συχνή και γοργή μετατόπιση της σκηνής της δράσεως δημιουργεί εκτεταμένες περιοχές διαταραχής, που αντιστρατεύονται κάθε έργο μαγικής φύσεως. Τα αποτελέσματα που επέρχονται δεν δικαιολογούν το μέγεθος της δυνάμεως που χρειάστηκε γι΄ αυτά και αφέθηκε να περάσει χρόνος στην προσπάθεια να δημιουργηθούν αποτελέσματα ανάλογα.
(σελ. 86-87)
Μέσον της βαθμιαία αναπτυσσόμενης συνθέσεως της διαλογιστικής διαδικασίας που διεξάγεται από την ψυχή στο δικό της πεδίο και της διαλογιστικής διαδικασίας του ζηλωτή, ο άνθρωπος εμφανίζει (στο φυσικό εγκέφαλο) ένα σημείο φωτός που έχει υπό αποκρυφιστικήν άποψη αναφτεί πάνω στο πεδίο του νου. Το φως πάντα υποδηλώνει δύο πράγματα, ενέργεια και την εκδήλωσή της σε κάποιου είδους μορφή, γιατί φως και ύλη είναι όροι συνώνυμοι. Η σκέψη του ανθρώπου και η ιδέα της ψυχής έχουν βρει ένα σημείο σχέσεως, και το σπέρμα μιας μορφής-σκέψεως έχει λάβει υπόσταση. Αυτή η μορφή-σκέψη, όταν συμπληρωθεί, θα ενσωματώνει τόσο μέρος του μεγάλου σχεδίου (πάνω στο οποίο εργάζεται η Ιεραρχία) όσο μπορεί να οραματισθεί, να συλλάβει και να ενσωματώσει στο νοητικό πεδίο ο άνθρωπος. Αυτό, στα αρχικά στάδια της εφέσεως ενός ανθρώπου, στα πρώτα του βήματα κατά μήκος της Ατραπού τής Μαθητείας και στις πρώτες δύο μυήσεις, καλύπτεται από τη λέξη «Υπηρεσία».
(σελ. 105)
Αρκετές ανθρώπινες μονάδες (unίts) έχουν τη στιγμή αυτή έρθει σε επαφή με το ιεραρχικό σχέδιο, ώστε να μπορεί βάσιμα να εξαχθεί το συμπέρασμα πως ο συλλογικός εγκέφαλος της ανθρώπινης οικογένειας (της οντότητος εκείνης που αποκαλούμε τέταρτο Βασίλειο της Φύσεως) είναι επιδεκτικό στον οραματισμό και έχει διαπλάσσει τη φωτισμένη του μορφή πάνω στο νοητικό πεδίο. Αργότερα, η ιδέα της υπηρεσίας και του εαυτού θα κριθεί ανεπαρκής και θα εξευρεθεί μια πιο κατάλληλη μορφή εκφράσεως, όμως αυτό αρκεί για την ώρα.
(σελ. 106)
Όταν χρησιμοποιείτε τους όρους : «άνθρωπος με πόλωση στο αστρικό του σώμα» - στην πραγματικότητα εννοείτε έναν άνθρωπο που το εγώ του δρα κυρίως μέσον αυτού του φορέως. Η πόλωση δείχνει την διαύγεια του αγωγού. Ας το επεξηγήσω. Το εγώ του μέσου ανθρώπου εδρεύει στο τρίτο υποπεδίο του νοητικού πεδίου. Αν ένας άνθρωπος έχει αστρικό σώμα που απαρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από αστρική ύλη του τρίτου υποπεδίου και ένα φορέα νοητικό που ως επί το πλείστον είναι στο πέμπτο υποπεδίο, το εγώ θα συγκεντρώσει την προσπάθειά του στο αστρικό σώμα. Αν έχει νοητικό σώμα από ύλη του τετάρτου υποπεδίου και αστρικό σώμα του πέμπτου υποπεδίου, η πόλωση θα είναι νοητική.
Όταν αναφέρεσθε στο εγώ λέγοντας ότι έχει περισσότερο ή λιγότερο τον έλεγχο ενός ανθρώπου, στην πραγματικότητα εννοείτε πως ο άνθρωπος έχει δομήσει μέσα στα σώματά του ύλη των ανώτερων υποπεδίων.
Το εγώ αναλαμβάνει τον έλεγχο με ενδιαφέρον μόνο όταν ο άνθρωπος έχει εξ ολοκλήρου αποβάλει ύλη του έβδομου, έκτου και πέμπτου υποπεδίου από τους φορείς του. Όταν έχει δομήσει μέσα σ΄ αυτούς μια ορισμένη αναλογία ύλης του τέταρτου υποπεδίου το εγώ επεκτείνει τον έλεγχό του. Όταν υπάρχει ορισμένη αναλογία του τρίτου υποπεδίου, τότε ο άνθρωπος είναι πάνω στην Ατραπό. Όταν ύλη του δεύτερου υποπεδίου επικρατεί, τότε λαμβάνει μύηση και όταν έχει μόνο ύλη της ατομικής ουσίας, γίνεται Διδάσκαλος. Επομένως το υποπεδίο πάνω στο οποίο βρίσκεται ένας άνθρωπος έχει σημασία, και η αναγνώριση της πολώσεώς του διευκρινίζει τη ζωή (του).
Το τρίτο πράγμα που χρειάζεται να θυμάστε είναι ότι, και όταν ακόμα τα δύο αυτά σημεία γίνουν αποδεκτά, η ηλικία της εμπειρίας της ψυχής συχνά επιφέρει έλλειψη κατανοήσεως. Τα παραπάνω δύο σημεία δεν μας διαφωτίζουν πολύ, γιατί η ικανότης διαγνώσεως της ακτίνος ενός ανθρώπου δεν ανήκει σ΄ αυτή τη φυλή ακόμα. Η κατά προσέγγιση υπόθεση και η χρήση της ενοράσεως είναι παν ό,τι είναι δυνατό για την ώρα.
(σελ. 126-127)
Πρέπει, επομένως, vα έχουμε υπόψη πως ένας μαθητής οποιουδήποτε από τους Διδασκάλους θα έχει τον ιδιάζοντα εξοπλισμό του και το ατομικό ενεργητικό του και τα μειονεκτήματά του. Μπορεί, ωστόσο, να είναι βέβαιος πως ωσότου η ατραπός της Γνώσεως, προστεθεί στην ατραπό της Αγάπης, δε μπορεί ποτέ να πάρει τις μεγαλύτερες μυήσεις, γιατί αυτές παρέχονται στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου. Ωσότου η ατραπός του φωτός ενωθεί με την ατραπό της ζωής η μεγάλη μετάβαση από το τέταρτο στο πέμπτο βασίλειο δε μπορεί να γίνει.
(σελ. 134)