mind05 - Νοητικό Σώμα - Μέρος Πέμπτο

ΝΟΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑ - ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ

 

15) ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΠΥΡΟΣ, 16) ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ -ΤΟΜΟΣ Ι - ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ, 17) ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ -ΤΟΜΟΣ ΙΙ - ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

 

ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΠΥΡΟΣ

Νοητικό  

1. Ανώτερη τηλεακοή.............................7^ο

2. Πλανητική ψυχομετρία........................6^ο           ΜΟΡΦΙΚΑ

3. Ανώτερη τηλεοψία..............................5^o

4. Διάκριση..............................................4^o

5. Πνευματική οξυδέρκεια.............................3^ο

6. Ανταπόκριση σε ομαδικό κραδασμό......2^ο              ΑΜΟΡΦΑ

7 .Πνευματική τηλεπάθεια.............................1^ο

(σελ. 174)

Η ακοή στο νοητικό πεδίο δεν είναι παρά μια επέκταση της ιδιότητας διαφοροποίησης του ήχου. Η ακοή την οποία πραγματευθήκαμε σ' αυτά τα πεδία σχετίζεται με τη μορφή, αφορά στον κραδασμό της ύλης και ασχολείται με το μη-εαυτό. Δε σχετίζεται με την ψυχή, ή την τηλεπαθητική επικοινωνία ανάμεσα σε διάνοιες, αλλά με τον ήχο της μορφής ή μ' εκείνη τη δύναμη δια της οποίας κάποια χωριστή μονάδα συνείδησης αποκτά επίγνωση μιας άλλης διαφορετικής απ' την ίδια. Αυτό να το έχετε προσεκτικά υπόψη. Όταν η ακοή επεκταθεί τόσο ώστε να συμπεριλάβει την ψυχή, τότε θ' αποκαλείται τηλεπάθεια, δηλαδή εκείνη η μη λεκτική επικοινωνία που αποτελεί τη σύνθεση της ακοής των τριών κατώτερων πεδίων και είναι γνωστή απ' το Εγώ στο αιτιατό σώμα επί των άμορφων επιπέδων του νοητικού πεδίου.

(σελ. 177-178)

Η αφή είναι εκείνη η έμφυτη αναγνώριση της επαφής δια της άσκησης του μάνας ή νου κατά έναν τριπλό τρόπο:

Σαν αναγνώριση.

Σαν μνήμη.

Σαν πρόβλεψη.

Καθεμιά από τις πέντε αισθήσεις, όταν συνδυαστεί με το μάνας, αναπτύσσει μες στο άτομο μια αντίληψη που ενσωματώνει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Όταν, λοιπόν, ο άνθρωπος είναι πολύ εξελιγμένος, έχει υπερβεί το χρόνο (όπως είναι γνωστός στους τρεις κόσμους) και μπορεί συνεπώς να θεωρεί τα τρία κατώτερα πεδία υπό το πρίσμα του Αιώνιου Τώρα, αντικαθιστά τις αισθήσεις με την πλήρη ενεργό συνείδηση. Γνωρίζει και δε χρειάζεται πλέον τις αισθήσεις για να τον οδηγούν στην γνώση.

(σελ.178-179)

 

Ο Νόμος της Έλξης λειτουργεί, η συνείδηση εξωστρέφει βραδέως προς εκείνο που έγινε ακουστό - και η επαφή που επιτελείται με το μη-εαυτό ονομάζεται αφή. Η  τελευταία μεταδίδει καινούργιες ιδέες στην ψηλαφούσα συνείδηση, ιδέες μεγέθους, εξωτερικής υφής και διαφορών στην επιφάνεια. Έτσι διευρύνεται αργά η αντίληψη του Στοχαστή. Μπορεί να ακούει και να ψαύει, όμως δε γνωρίζει ακόμη αρκετά για να συσχετίζει ή να ονοματίζει. Όταν κατορθώσει να δίνει ονόματα έχει προοδεύσει αλματωδώς. Μπορούμε, λοιπόν, να παρατηρήσουμε εδώ ότι τα πρωταρχικά κοσμικά σύμβολα βρίσκουν αντιστοιχία και στις αισθήσεις:

Το σημείο στο κέντρο - συνείδηση και μη-εαυτός στο στάδιο όπου επισημαίνεται μονάχα ο ήχος.

Ο διχοτομημένος κύκλος - συνείδηση με επίγνωση του μη-εαυτού μέσα από μια διπλή αναγνώριση.

  Η όραση ακολουθεί και η τρίτη αυτή αίσθηση επισημαίνει οριστικά το συσχετισμό ιδεών ή την αμοιβαία σχέση. Παραλληλίζεται με την έλευση του Νου τόσο χρονικά όσο και λειτουργικά. Αναπτύσσουμε ακοή, αφή ή ψαύση και κατόπιν όραση. Αναφορικά με τις αντιστοιχίες πρέπει να σημειωθεί ότι η όραση εμφανίστηκε στην τρίτη φυλετική ρίζα αυτού του γύρου κι ότι στην τρίτη φυλή εμφανίστηκε επίσης ο Νους. Ο Εαυτός κι ο μη-εαυτός συσχετίστηκαν ακαριαία και συντονίστηκαν. Η στενή τους σύμπραξη έγινε πια τετελεσμένο γεγονός κι η εξέλιξη επιταχύνθηκε με μια ανανεωμένη ώθηση.

(σελ. 180)

Τελικά, ότι ο Υιός αποτελεί, επομένως, την ενδιάμεση εκδήλωση και, με την αποκρυφιστική έννοια, προκύπτει από εκείνο που βρίσκεται άνω και από εκείνο πού βρίσκεται κάτω. Κατά συνέπεια, ο Υιός στο δικό Του πεδίο (το κοσμικό νοητικό) είναι το εγωικό σώμα του Λόγου με την ίδια έννοια υπό την οποία το εγωικό σώμα του μικρόκοσμου αποτελεί προϊόν της ένωσης της Μονάδας ή Πνεύματος, με την ύλη. Όπως ακριβώς το εγωικό σώμα του ανθρώπου (το αποκαλούμενο αιτιατό σώμα) βρίσκεται απλά στη διαδικασία σχηματισμού, δίχως να έχει τελειοποιηθεί ακόμη, έτσι μπορούμε ν' αποφανθούμε πως συμβαίνει και στο ηλιακό σύστημα, καθώς εκφράζει τη Ζωή του Θεού. Βαίνει προς τελείωση. Ο Υιός, εκδηλούμενος μέσο του Ηλίου και της σφαίρας επιρροής του, βρίσκεται ακόμη στη φάση της σταδιακής ανάπτυξης και μόνο όταν κάθε κύτταρο του σώματος Του θα εκδηλώνει πλήρη ζωντάνια και ομοιόμορφο κραδασμό, θα  είναι «τέλειος» και ολοκληρωμένος. Μόνο όταν η ακτινοβολία Του και η φωτεινή Του δραστηριότητα είναι τέλεια ορατές και αισθητές, θα κερδίσει τη θέση Του ανάμεσα στους ουράνιους αστερισμούς (αποβαίνοντας Υιός του Θεού με κοσμική έννοια).

(σελ. 213)

Όταν το φως του ανθρώπου λάμψει ολικά, όταν η μαγνητική του ακτινοβολία φτάσει στο στάδιο της έντονης αλληλενέργειας ή της ομαδικής δραστηριότητας, τότε θα έχει πετύχει πλήρη αυτοέκφραση και θα έχει περιλάβει το νοητικό πεδίο μέσα στη σφαίρα επιρροής και ελέγχου του. Θα θεωρείται τότε Διδάσκαλος.

(σελ. 213-214)

α. Ο Άνθρωπος εκπορεύεται απ' το εναδικό επίπεδο, έχει το κύριο εστιακό του σημείο στο πέμπτο επίπεδο, το νοητικό, αλλά επιζητά πλήρη συνειδητή ανάπτυξη στα τρία κατώτερα πεδία, το νοητικό, το αστρικό και το φυσικό.

Β. Ο Ουράνιος Άνθρωπος έχει την πηγή Του έξω απ' το ηλιακό σύστημα (όπως κι ο άνθρωπος έξω απ' τους τρεις κόσμους του μόχθου του), το κύριο εστιακό σημείο Του βρίσκεται στο δεύτερο πεδίο του συστήματος, το εναδικό, και ζητά ν' αποκτήσει συνείδηση στα πεδία της Τριάδας - το τελευταίο αναφορικά μ' όλα τα κύτταρα του σώματος Του. Ανέπτυξε συνείδηση στα τρία κατώτερα πεδία των τριών κόσμων διαρκούντος του πρώτου ηλιακού συστήματος, και πάλι αναφορικά με τα κύτταρα του σώματος Του. Ο άνθρωπος επαναλαμβάνει αυτή την προσπάθεια μέχρι την πέμπτη Μύηση, η οποία θα τον οδηγήσει σ' ένα στάδιο συνείδησης που κατακτήθηκε απ' τον Ουράνιο Άνθρωπο σε μια πολύ προγενέστερη μαχαμανβαντάρα. Αυτό πρέπει να το λάβετε προσεκτικά υπόψη σας σε σχέση με τις μυήσεις.

Γ.Ο ηλιακός Λόγος κατάγεται από ένα ακόμη ψηλότερο κοσμικό επίπεδο, έχει το κύριο εστιακό Του σημείο στο κοσμικό νοητικό πεδίο αλλά εκφράζεται μέσο των τριών κατώτερων κοσμικών πεδίων, όπως ακριβώς κι ο άνθρωπος επιζητά αυτοέκφραση στους τρεις κόσμους. Κατά συνέπεια, τα επτά κύρια πεδία του ηλιακού συστήματος έχουν την ίδια σχέση μ' Αυτόν, από κοσμική άποψη, όπως και το φυσικό πεδίο ως προς το ανθρώπινο ον. Σχηματίζουν το αιθερικό και το πυκνό σώμα Του. Μπορεί νά δηλωθεί ότι:

1.Τα ζωογονεί με τη ζωή και τη θερμότητα Του.

2.Τα εμψυχώνει.

3.Έχει πλήρη συνειδητότητα μέσ' απ' αυτά.

4.Το αιθερικό αποτελεί χρονικά την κατώτατη αρχή Του, ενώ το πυκνό φυσικό δε λογαριάζεται. Το πυκνό κοσμικό φυσικό σώμα συνίσταται από ύλη των τριών κατώτερων πεδίων του ηλιακού συστήματος, του νοητικού, του αστρικού και του φυσικού. Το βουδδικό πεδίο αποτελεί συνεπώς τον τέταρτο κοσμικό αιθέρα.

5.Τα ανθρώπινα όντα, όταν επικεντρωθούν στους ομίλους τους επί των αιτιατών επιπέδων, σχηματίζουν κάποιο απ' τα επτά κέντρα στο σώμα ενός Ουράνιου Ανθρώπου.

(σελ. 248-249)

ΟΡΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΜΑΝΑΣ 'Η ΝΟΥ

Όπως ήδη γνωρίζουμε, το μάνας είναι η πέμπτη αρχή.

Εδώ υπεισέρχονται ορισμένοι συντελεστές και κάποιες ανα­λογίες που θα ήταν επωφελές ν' αναφερθούν.

Αυτή η πέμπτη αρχή ενσωματώνει το βασικό κραδασμό του πέμπτου πεδίου, θεωρουμένου είτε κοσμικά είτε συστημικά. Όταν ένας ορισμένος ήχος της λογοϊκής Λέξης φτάσει στο νοητικό πεδίο, προκαλεί κάποιο κραδασμό στην ύλη αυτού του πεδίου, αναχαιτίζει την τάση της να διασκορπίζεται, την αναγκάζει να προσλάβει σφαιροειδή μορφή και την οικοδομεί κυριολεκτικά σ' ένα σώμα που διατηρείται σε συνεκτικό σχήμα από μια παντοδύναμη ντεβαϊκή Οντότητα, τον Άρχοντα Ράτζα (Raja) του νοητικού πεδίου. Η ίδια ακριβώς διαδικασία έλαβε χώρα στα κοσμικά επίπεδα, όταν ένας πανίσχυρος ήχος εκπέμφθηκε απ' τον ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΠΩΘΕΙ και η εκφώνηση αυτή προκάλεσε κραδασμό στο πέμπτο κοσμικό πεδίο. Δραστηριοποιήθηκαν ορισμένες μεγάλες Οντότητες, συμπεριλαμβανομένων και ασήμαντων σχετικά Όντων όπως ο ηλιακός μας Λόγος και ο όμιλος Του.

Η πέμπτη αυτή αρχή συνιστά τη διακριτική χροιά μιας ιδιαίτερης ομάδας ηλιακών Λόγων επί του αιτιατού επιπέδου του κοσμικού νοητικού και αποτελεί το ζωοποιητικό παράγοντα της Ύπαρξης Τους, την αιτία της εκδήλωσής Τους μέσο ποικίλων ηλιακών συστημάτων και τη μεγάλη Θέληση–για-είναι που Τους προτρέπει σε αντικειμενικότητα.

Το μάνας έχει οριστεί σαν νους, ή σαν εκείνη η ικανότητα της λογικής αναγωγής και συμπερασματολογίας και της έλλογης δραστηριότητας που διακρίνει τον άνθρωπο απ' τα ζώα. Όμως είναι κάτι περισσότερο απ' αυτά καθόσον υπόκειται όλης της εκδήλωσης, και κάποιου είδους νους υποκινεί ακόμη και τη διαμόρφωση μιας αμοιβάδας ή τη διακριτική ικανότητα του ταπεινότερου ατόμου ή κυττάρου. Μόνο όταν κατανοηθεί και αναγνωριστεί η θέση αυτού του εκλεκτικού κυττάρου ή ατόμου μες στη μεγαλύτερη σφαίρα του, θ' αντιληφθούμε σαφέστερα τι μπορεί να είναι αυτή η συγκροτημένη έλλογη περιεκτική νοητικότητα.

...Το μάνας είναι ηλεκτρισμός.

Το πυρ του Νου είναι βασικά ηλεκτρισμός, από την άποψη των ανώτερων λειτουργιών του κι όχι τόσο σαν δύναμη στην ύλη.

Ο ηλεκτρισμός επί του πρώτου πεδίου, του λογοϊκού ή θείου, εκδηλώνεται σαν Θέληση-για-είναι, που είναι η πρωταρχική όψη εκείνης της δύναμης η οποία καταλήγει τελικά σε αντικειμενικότητα. Από κοσμική άποψη είναι η πρωτογενής ώση ή δόνηση που εκπορεύεται απ' το λογοϊκό αιτιατό σώμα επί του κοσμικού νοητικού πεδίου, κι έρχεται σ' επαφή με το πρώτο κοσμικό αιθερικό ή το ηλιακό πεδίο του άδι.

(σελ. 287-288)

 Θα πρέπει επίσης ν' αναλογιστούμε πως και στα επτά υποπεδία ενός ηλιακού πεδίου μια διαδικασία, σε συνάρτηση με τα ηλεκτρικά φαινόμενα της αιθερικής ύλης, βαίνει παράλληλα προς όλες τις διαδικασίες των κυρίων πεδίων. Αυτό διακρίνεται εύκολα στο νοητικό πεδίο, για παράδειγμα, αναφο­ρικά με τον Άνθρωπο. Γίνεται παραδεκτή θεωρητικά, κατά το πέρας της περιόδου σύνθεσης, η απορρόφηση απ' το αιτιατό σώμα κάθε ικανότητας καθώς και η ανάσχεση όλης της επιβλη­θείσας αντικειμενικότητας στους τρεις κόσμους. Όμως στα άλλα πεδία δεν είναι τόσο φανερή. Στο βουδδικό πεδίο, οι Οικοδόμοι επί του ανελικτικού τόξου, ή ένα μεγάλο τμήμα της ντεβαϊκής εξέλιξης, υπόκεινται σε μια παράλληλη σύνθεση. Στο φυσικό πεδίο λαβαίνει χώρα μια μυστηριώδης σύνθεση αναφορικά με το «πνεύμα της Γης», και οι πρώτοι τρεις αιθέρες σχετίζονται μαζί του κατά έναν τρόπο ελάχιστα κατανοητό προς το παρόν.

Θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε ως εξής:

Πρώτο, η εξισορρόπηση των ηλεκτρικών φαινομένων, ή η επίτευξη της σύνθεσης σε συνάρτηση με τον Άνθρωπο, διαδραματίζεται επί των τριών ανώτερων επιπέδων του νοητικού πεδίου.

Δεύτερο, μια παρόμοια διαδικασία αναφορικά με τον Ουράνιο Άνθρωπο διαδραματίζεται επί των τριών ανώτερων υποπεδίων του εναδικού πεδίου. Υπό ένα ευρύτερο πρίσμα, αυτή λαβαίνει χώρα επί των τριών κυρίων πεδίων - ατμικού, βουδδικού και μανασικού - όπως ακριβώς στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης - φυσικό, αστρικό και νοητικό - η διαδικασία σύνθεσης βαίνει επί του ανωτέρου εκ των τριών ενεχομένων.

(σελ. 291)

ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ-ΤΟΜΟΣ Ι

ΕΣΩΤΕΡΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Επιδιώκω να πραγματευτώ με το υλικό που έχει πρακτική αξία και που μπορεί να το συλλάβει η φωτισμένη νοημοσύνη του μέσου ανθρώπου. Είναι ανάγκη όλοι οι σπουδαστές που επιζητούν φώτιση και ορθή κατανόηση της αλήθειας να σταματήσουν να δίδουν έμφαση πάνω στο ότι ορισμένες όψεις και αναλύσεις της αλήθειας είναι πνευματικές και άλλες νοητικές. Στην περιοχή ακριβώς του λεγόμενου νου συναντάται η μεγάλη αρχή της χωριστικότητας. Στην περιοχή του νου επίσης πραγματοποιείται η μεγάλη ενοποίηση Είναι ακριβώς μέσον του νοός που διατυπώνεται η θεωρία, διακρίνεται η αλήθεια και γίνεται αντιληπτή η Θεότητα.

(σελ. 28)

Ο ΠΕΜΠΤΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ

Ακτίνα V. Συγκεκριμένη Γνώση ή Επιστήμη

Προτού απαριθμήσω τα ονόματα αυτής της μεγάλης Ζωής, θα ήθελα να κάνω την υπόδειξη πως η πέμπτη ακτίνα έχει μοναδική και ιδιάζουσα ισχύ σε σχέση με το ανθρώπινο βασίλειο. Ο λόγος είναι ότι το πέμπτο πεδίο του νοός είναι η σφαίρα της κυριότερης δραστηριότητας Του, και πάνω σ΄ αυτό ακριβώς το πεδίο βρίσκουμε τις τριπλές όψεις του νου:

Αφηρημένο ή ανώτερο νου, την ενσωμάτωση μιας ανώτερης τριαδικότητας.

Συγκεκριμένο ή κατώτερο νου, την ανώτατη όψη του κατώτερου εαυτού.

Το εγώ ή τον ηλιακό Άγγελο, τον καθαρό Υιό του Νοός, ο Οποίος εκφράζει τη νοημοσύνη, και αφηρημένα και συγκεκριμένα, και είναι το σημείο της ενοποίησης.

  Οι σπουδαστές θα διδάσκονταν πολλά αν αντιπαρέβαλαν τη δύναμη δομήσεως του ανώτερου νου με την καταστροφική δύναμη του κατώτερου. Ακριβώς όπως η προσωπικότητα δεν έχει άλλο ρόλο μέσα στο θείο σχέδιο από του να είναι ο αγωγός και το μέσον έκφρασης της ψυχής, έτσι και ο κατώτερος νους προορίζεται σαν ο αγωγός για την καθαρή εισροή της ενέργειας του ανώτερου νου.

Η πέμπτη αυτή ακτίνα είναι ένα Ον με το πιο έντονο πνευματικό φως και την ενσάρκωση Της πάνω στο πέμπτο αυτό πεδίο, που είναι δικό Της κατά ένα ιδιόρρυθμο τρόπο, συμβολίζει τις τρεις όψεις με ένα τρόπο που δεν επιτυγχάνεται από καμιά άλλη ακτίνα. Μέσον της επταδικής ομαδικής κατατάξεως των ηλιακών ζωών πάνω στα νοητικά επίπεδα που εμφανίζονται, έφερε σε ενεργό δραστηριότητα επτά αντίστοιχες αντανακλάσεις των επτά κέντρων της Θεότητας, σχετικά με ότι αφορά τον πλανήτη μας, κάτι που καμιά από τις επτά αδερφές ακτίνες δεν έχει κάνει.

(σελ. 94-95)

Ο Διδάσκαλος Π εργάζεται ουσιαστικά εξ ολοκλήρου στο νοητικό πεδίο, με τη δύναμη της σκέψης και είναι άγνωστος και μη αναγνωρισμένος, εκτός από τους συναδέλφους- εργάτες του στις διάφορες χώρες του κόσμου, και από τους μαθητές που είναι στην ακτίνα Του, την τέταρτη ακτίνα. Μεγάλο μέρος όσων διανοίγονται στον κόσμο της ψυχολογίας σήμερα οφείλεται στο έργο που αυτός κάνει για να κεντρίσει τις διάνοιες των ηγετών των κινημάτων. Εργάζεται μαζί τους στο νοητικό πεδίο, αλλά δεν κάνει επαφή με αυτούς σαν άτομα του φυσικού πεδίου.

(σελ. 128)

Ο μυημένος έχει επίγνωση του φωτός και της κατάστασης της ψυχής, καθώς και του νοητικού επιπέδου, αλλά δεν στρέφει την προσοχή του στη φροντίδα των υποθέσεων του ζηλωτή στο φυσικό πεδίο, ούτε στην εκγύμναση της συγκινησιακής του φύσης και στην αστρική του ανάπτυξη....Πότε θα μάθουν οι ζηλωτές ότι οι διδάσκαλοι και οι ανώτεροι μαθητές που έχουν την φροντίδα τους εργάζονται μόνο στα νοητικά επίπεδα και με την ψυχή;

...Αν αυτά τα λόγια σας φαίνονται σκληρά σημαίνει ότι είσαστε εγωκεντρικοί και ερωτευμένοι με τη δική σας ατομική ψυχή μη έχοντας κάνει επαφή με αυτήν. Δεν έχετε ακόμη εκείνη την αληθινή εικόνα των αναγκών του κόσμου που θα σας αποδεσμεύσει από τη δική σας φιλοδοξία και θα σας ελευθερώσει ώστε να εργαζόσαστε όπως εργαζόμαστε εμείς χωρίς σκέψη για τον εαυτό ή για την πνευματική ευτυχία και χωρίς επιθυμία για κάποιο έργο ιδίας προτίμησης...Η πλάνη του αστρικού πεδίου σας κρατά δέσμιους και ακόμη σας οδηγεί να βάζετε τις αντιδράσεις της προσωπικότητας πριν από την ομαδική ολοκλήρωση. Ενόσω περπατάτε πάνω σε τούτο το πεδίο και δράτε σε τούτο το επίπεδο συνειδήσεως, δεν είναι δυνατό να ελκυστείτε συνειδητά στους ομίλους τω Διδασκάλων πάνω στα νοητικά επίπεδα. Είσαστε ακόμη υπερβολικά καταστρεπτικοί και ατομικοί. Θα είσαστε υποκείμενοι να βλάψετε τον όμιλο και να προκαλέσετε δυσχέρειες.

(σελ.139-140-141)

Το προέχων χαρακτηριστικό των διαβιβαστών είναι η νοητική διαύγεια, η αληθινή απροσωπία, η πνευματική ανεκτικότητα και η φειδώ στη χρήση των λέξεων, όταν ενσωματώνουν έννοιες. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μέσα στον πλούτο των ψυχικών συγγραμμάτων που πλημμυρίζουν σήμερα τον κόσμο, το έργο των αληθινών διαβιβαστών ασχολείται με το Σχέδιο και όχι με τις προσωπικότητες. Με τις αρχές και όχι με τους ατομικούς σκοπούς. Και ότι όλοι αυτοί οι διαβιβαστές είναι νοητικοί τύποι, αγωγοί της αγάπης του Θεού και έχουν ομαδική συνείδηση.

(σελ. 142)

Οι σημερινοί γιατροί παίρνουν πολλές πληροφορίες από ορισμένους ντέβα. Οι τελευταίοι είναι δύο μεγάλοι ντέβα που ανήκουν στον πράσινο όμιλο στα νοητικά επίπεδα και που βοηθούν σε αυτό το έργο, μερικοί δε γιατροί παίρνουν αρκετή γνώση υποκειμενικά από ένα ιόχρουν ντέβα που εργάζεται πάνω στα ατομικό υποπεδίο του φυσικού πεδίου

(σελ. 150)

Όταν πραγματευόμαστε με την εισροή της νοητικής ενέργειας και με τις δυνάμεις που εκπορεύονται από το πέμπτο πεδίο του νοός (ανώτερου νοός, κατώτερου νοός και εγωικής νοήμονος οντότητας) εισερχόμαστε πιο ολοκληρωτικά σ΄ αυτή την ίδια περιοχή της ανθρώπινης εξέλιξης, η δε ασαφής λέξη ‘’συνείδηση’’ θα μπορούσε κάλλιστα να αντικατασταθεί με τη λέξη ‘’επίγνωση’’.

(σελ. 162)

Αντιστοιχίες μεταξύ του ορυκτού βασιλείου και των ανθρώπινων εξελικτικών κύκλων:

Ευτελή μέταλλα…φυσικό πεδίο.  Παχυλή συνείδηση.

 Η πρώτη μύηση

Κοινά μέταλλα…Αστρικό πεδίο. Αυτοσυνείδηση.

 Δεύτερη μύηση

Ημιπολύτιμοι λίθοι…νοητικό πεδίο. Ακτινοβόλος συνείδηση.

 Τρίτη μύηση

Πολύτιμοι λίθοι…εγωική συνείδηση και επίτευξη.

 Τέταρτη μύηση

(σελ. 265)

Η νοητική κατανόηση της διδασκαλίας των ακτίνων και η μελέτη των ακτίνων σε συσχετισμό με την εξελισσόμενη φύση έχουν νοητική σημασία και πνευματική βαρύτητα, αλλά καθόλου πρακτική αξία στη βίωση της καθημερινής ζωής, εκτός ως το βαθμό που μετατοπίζουν την επικέντρωση του ζηλωτή έξω από το συγκινησιακό πεδίο και πάνω στο νοητικό, και με τον τρόπο αυτό επιφέρουν ευθυγράμμιση και σταθεροποίηση.

(σελ. 268)

Καθώς η ψυχή όλο και περισσότερο αποκτά δύναμη στη νοητική και συγκινησιακή ζωή του ζηλωτή, χύνεται με μεγαλύτερη δύναμη μέσα στο κέντρο της κεφαλής

(σελ. 333)

Σύντομα πολλοί θα έχουν συνείδηση στο ζωτικό σώμα και θα αρχίσουν να έχουν συνείδηση πάνω στα ανώτερα επίπεδα του αστρικού πεδίου, και λιγοστοί άλλοι πάνω στο νοητικό πεδίο. Όμως άνθρωποι σε μεγάλους αριθμούς σήμερα είναι έτοιμοι για να αποκτήσουν πλήρη συνείδηση στο αστρικό σώμα και να επικεντρωθούν είτε στο νοητικό πεδίο είτε να έχουν το κέντρο τους στην ψυχή. Τούτο προκαλεί το θαύμα και την δυσκολία της παρούσας στιγμής.

(σελ. 425)

Ακτίνα V...........Θετική Γνώση ή Επιστήμη

Πλανήτης.........Αφροδίτη. Οι Κύριοι του νοός ήρθαν από την Αφροδίτη.

Ημέρα..............Παρασκευή.

Εξωτερικό χρώμα......Κίτρινο.

Εσωτερικό χρώμα.....Ινδικό (λουλακί).

Ανθρώπινο στοιχείο.....Ανώτερος νους.

Θείο στοιχείο........Ανώτερη γνώση.

Στοιχείο...........Φλόγα.

Αισθητήριο όργανο......Αστρικό σώμα.

Πεδίο............Κατώτερο νοητικό πεδίο.

Αίσθηση..........Συνείδηση σαν ανταπόκριση στη γνώση.

Σωματική θέση........Εγκέφαλος.

(σελ. 473)

ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΑΚΤΙΝΩΝ -ΤΟΜΟΣ ΙΙ

ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

 'Όταν ο κατευθυντήριος Παράγοντας μέσα στο κεφάλι, ηθελημένα και μέσα από την άσκηση της θέλησης, υψώνει τις συσσωρευμένες ενέργειες που είναι στη βάση της σπονδυλικής στήλης, τις φέρνει μέσα στο μαγνητικό πεδίο των κέντρων που βρίσκονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και τις συγχωνεύει με τη διττή ενέργεια που εκπορεύεται από τη σπλήνα. Η σπονδυλική οδός με τα πέντε της κέντρα τότε αφυπνίζεται και γίνεται ενεργός, και τελικά όλες οι δυνάμεις συγκεντρώνονται σε ένα συγχωνευμένο και ενοποιημένο ρεύμα ενέργειας. Τρία πράγματα συμβαίνουν κατόπιν:

α. Το πυρ του κουνταλίνι υψώνεται και αμέσως κατακαίει όλους τους αιθερικούς ιστούς που είναι οι προστατευτικοί φραγμοί, που χωρίζουν τα διάφορα κέντρα.

β. Το αιθερικό σώμα εντείνει τη ζωτικότητά του και το φυσικό σώμα κατ' ακολουθία ζωογονείται εξαιρετικά, ηλεκτρίζεται και ενεργοποιείται.

γ. Ολόκληρη η αύρα συντονίζεται και φωτίζεται, και τότε η ψυχή μπορεί, κατά βούληση, ν' αποσύρεται από το φυσικό φορέα της σε πλήρη συνειδητή εγρήγορση, ή να μένει σ' αυτόν σαν ενσαρκωμένος Υιός του Θεού, που η συνείδησή Του είναι πλήρης πάνω στο φυσικό πεδίο, το αστρικό πεδίο και πάνω στα νοητικά επίπεδα, καθώς και στις τρεις όψεις του κατώτερου νου, την αιτιατή συνείδηση και τη νιρβανική πραγμάτωση. Η διαδικασία αυτή βρίσκει το επιστέγασμά της στην τρίτη μύηση.

Στη ζωή του ζηλωτή, η δύναμη να επιφέρει αυτό το τρομακτικό συμβάν εξαρτάται από τη διεξαγωγή του εσωτερικού υποκειμενικού και πνευματικού έργου που περιγράψαμε προηγουμένως σαν το "κτίσιμο της γέφυρας πάνω στο νοητικό πεδίο" μεταξύ των τριών όψεων που αναφέραμε παραπάνω. Για την ανθρώπινη φυλή ως σύνολο, αυτό το έργο άρχισε στο μέσο της αρίας φυλής μας, και σήμερα συνεχίζεται πολύ γοργά.

(σελ. 66-67)

Η ψυχή είναι μια σύνθεση της ίδιας της ενέργειας της Ζωής (που εκδηλώνεται ως το στοιχείο της ζωής μέσα στον κόσμο των μορφών), της ενέργειας της ενόρασης, ή πνευματικής αγάπης-σοφίας ή κατανόησης (που εκδηλώνεται σαν ευαισθησία και αίσθηση στο αστρικό σώμα) και του πνευματικού νου, που η αντανάκλασή του στην κατώτερη φύση είναι ο νους ή το στοιχείο της νοημοσύνης στο μορφικό κόσμο. Στις τρεις αυτές ενέργειες έχουμε το άτμα-μπούντι-μάνας των θεοσοφικών κειμένων. Είναι η ανώτερη εκείνη τριαδικότητα που αντανακλάται στα κατώτερα τρία, και που εστιάζεται μέσω του ψυχικού σώματος πάνω στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου προτού "κατασταλάξει σε ενσάρκωση", όπως αποκαλείται εσωτερικά.

Εκσυγχρονίζοντας αυτή την έννοια, θα μπορούσαμε να πούμε πως οι ενέργειες που εμψυχώνουν το φυσικό σώμα και τη νοήμονα ζωή του ατόμου, τις ευαίσθητες συγκινησιακές καταστάσεις και το νοήμονα νου, οφείλουν με το χρόνο να συγχωνευθούν και να μετουσιωθούν στις ενέργειες που εμψυχώνουν την ψυχή. Οι τελευταίες είναι ο πνευματικός νους, που μεταφέρει τη φώτιση, η ενορατική φύση, που προσδίδει πνευματική αντίληψη και η θεία βίωση.

(σελ. 70)

Αυτό με το οποίο ασχολούμαστε είναι οι "οικοδόμoι της γέφυρας". Πρώτα, ας δηλώσουμε ότι η πραγματική δόμηση της αντακάρανα τότε μόνο λαμβάνει χώρα όταν ο μαθητής αρχίζει σαφώς να επικεντρώνεται στα νοητικά επίπεδα, και όταν συνεπώς o νους του λειτουργεί με νοημοσύνη και συνειδητά. Πρέπει σ' αυτό το στάδιο ν' αρχίσει να έχει κάπως πιο ακριβή ιδέα απ' ό,τι συνέβαινε ως τώρα σχετικά με τις διακρίσεις που υφίστανται μεταξύ του Διανοητή, του μηχανισμού της σκέψης και της ίδιας της σκέψης, αρχίζοντας με τη διττή της εσώτερη λειτουργία που είναι:

1. Η αναγνώριση και δεκτικότητα στις ιδέες.

2. Η δημιουργική ιδιότητα της συνειδητής δόμησης μορφών σκέ­ψης.

Αυτό αναγκαστικά συνεπάγεται μια ισχυρή νοητική στάση και έναν αναπροσανατολισμό του νου στην πραγματικότητα. Καθώς ο μαθητής αρχίζει να εστιάζεται στο νοητικό πεδίο (και αυτή είναι η πρώτιστη επιδίωξη του έργου διαλογισμού) αρχίζει να εργάζεται με νοητική ύλη και εκγυμνάζεται στη δύναμη και στις χρήσεις της σκέψης. Πετυχαίνει ως ένα βαθμό το νοητικό έλεγχο και μπορεί να στρέψει τον προβολέα του νου σε δύο κατευθύνσεις - μέσα στον κόσμο της ανθρώπινης προσπάθειας και μέσα στον κόσμο της ψυχικής δραστηριότητας. Ακριβώς όπως η ψυχή διανοίγει για λογαριασμό της ένα δρόμο προβάλλοντας τον εαυτό της με ένα νήμα ή ένα ρεύμα ενέργειας μέσα στους τρεις κόσμους, έτσι και o μαθητής αρχίζει συνειδητά να προβάλλει τον εαυτό του μέσα στους ανώτερους κόσμους. Η ενέργεια του εκχύνεται, μέσω του ελεγχόμενου και κατευθυνόμενου νου, μέσα στον κόσμο του ανώτερου πνευματικού νου και μέσα στην περιοχή της ενόρασης.

(σελ.71)

 Καλό θα ήταν να θυμόμαστε πως δεν εξετάζουμε εδώ την όψη εκείνη της δεύτερης ακτίνας που συνδέεται με ένα τρόπο ιδιάζοντα με τη μορφή και που συνιστά το συνεκτικό, μαγνητικό παράγοντα σε κάθε μορφή, είτε πρόκειται για άτομο, για άνθρωπο, είτε για ηλιακό σύστημα. Δεν ασχολούμαστε εδώ με τη σχέση ανάμεσα στις μορφές, μολονότι αυτή οφείλεται (όπως συμβαίνει στην ουσία) στη δεύτερης ακτίνας ενέργεια. Ούτε και πρόκειται να εξετάσουμε τη σχέση της ψυχής με τη μορφή, ή τη σχέση της Ενιαίας Ψυχής με τις πολλές μορφές, ή μιας ατομικοποιημένης ψυχής με τη μορφή (της) που τη φυλακίζει. Οι νόμοι που εξετάζουμε ασχολούνται ολοκληρωτικά με τη διαψυχική σχέση και με τη σύνθεση που υποκρύπτεται στις μορφές. Διέπουν τη συνειδητή επαφή που υφίσταται ανάμεσα στις πολλές όψεις της Ενιαίας Ψυχής. Έχω εκφράσει αυτή τη φράση με προσοχή.

Αυτός ο Νόμος της Μαγνητικής Παρόρμησης διέπει τη σχέση, την αλληλενέργεια, την επικοινωνία και την αλληλοδιείσδυση ανάμεσα στις επτά ομάδες ψυχών πάνω στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου που απαρτίζουν την πρώτη από τις μείζονες μορφικές διαφοροποιήσεις. Αυτές τις τελευταίες μπορούμε να τις μελετήσουμε με νοημοσύνη μόνο από τη σκοπιά των επτά ακτινικών ομάδων, καθώς συνθέτουν την πνευματική όψη της ανθρώπινης οικογένειας. Αυτός ο νόμος διέπει επίσης τις σχέσεις ανάμεσα στις ψυχές που, ενώ βρίσκονται σε εκδήλωση μέσα από τη μορφή, είναι σε επικοινωνία μεταξύ τους.

(σελ 110)

Με το χρόνο η επικοινωνία θα είναι:

α. Από ψυχή σε ψυχή, πάνω στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου. Αυτό συνεπάγεται πλήρη ευθυγράμμιση, έτσι που ψυχή-νους-εγκέφαλος να είναι πλήρως ενοποιημένα.

β. Από νου σε νου, πάνω στα κατώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου. Αυτό συνεπάγεται την πλήρη ολοκλήρωση της προσωπικότητας ή κατώτερου εαυτού, έτσι που νους και εγκέφαλος να είναι ενοποιημένοι.

Οι σπουδαστές πρέπει να θυμούνται αυτές τις δυο ξεχωριστές επαφές και να έχουν υπόψη τους, συνάμα, πως η μεγαλύτερη επαφή δεν περιλαμβάνει κατ' ανάγκη τη μικρότερη. Η τηλεπαθητική επικοινωνία ανάμεσα στις διάφορες όψεις του ανθρώπινου όντος είναι απόλυτα δυνατή σε διάφορα στάδια της ανέλιξης.

Θα εργάζονται για να επιφέρουν την εδραίωση επικοινωνίας ανάμεσα στο πεδίο εκείνο που είναι το πεδίο της φώτισης και της καθαρής νόησης (το βουδικό πεδίο) και στο πεδίο της πλάνης που είναι το αστρικό πεδίο. Πρέπει να θυμόμαστε πως το μεγάλο έργο μας είναι να διαλύσουμε την παγκόσμια πλάνη μέσω επίχυσης της φώτισης ή του φωτός.

(σελ. 191)

Άλλοι όμιλοι επικοινωνούντων θα δρουν ως πομποί δύο όψεων Θείας ενέργειας - της γνώσης και της σοφίας. Το έργο τους θα συγκεντρώνεται στην εκπαίδευση των μαζών, ως απ' ευθείας μεσαζόντων ανάμεσα στον ανώτερο νου και τον κατώτερο νου, και με τη δόμηση της αντακάρανα. Και έργο τους είναι το έργο της σύνδεσης των τριών σημείων ενδιαφέροντος πάνω στο νοητικό πεδίο - του ανώτερου νου, της ψυχής και του κατώτερου νου - έτσι που να εμπεδώνεται μια ομαδική αντακάρανα ανάμεσα στο βασίλειο των ψυχών και του κόσμου των ανθρώπων.

(σελ. 192)

Καθώς έχει υποδειχθεί πολλές φορές στους σπουδαστές, ο νόμος αυτός συνδέεται με ορισμένη συνειδητοποιημένη παρόρμηση στις διάνοιες των ανθρώπων και αυτό, με τη σειρά του, είναι το αποτέλεσμα διάφορων τύπων ενέργειας, που επενεργούν πάνω στη γη. Το όνομα "Νόμος της Ομαδικής Προόδου" είναι η φράση που δίνεται από τα ανθρώπινα όντα σε ένα ιδιαίτερο τύπο ενέργειας που επιφέρει τη συνοχή των μονάδων μέσα σε έναν όμιλο, συγκροτώντας τες έτσι σ' ένα ζώντα οργανισμό. Οι αναγνωρίσεις που προκύπτουν είναι αναγνωρίσεις ομαδικής συγγένειας, ομαδικού αντικειμενικού σκοπού και ομαδικού προορισμού. Σε τελευταία ανάλυση, είναι η αναπήδηση μέσα στην υποκειμενική συνείδηση του ίδιου τύπου ενέργειας που επιφέρει εκείνη την όψη της συνεκτικής δραστηριότητας που φανερώνεται ως φυλετική (tribal), εθνική ή φυλετική (racial) ενότητα. Στην περίπτωση αυτή, πάντως, ο καθοριστικός παράγοντας δεν έχει έννοια φυσική ούτε αυτοί οι όμιλοι έχουν βάση φυσικού πεδίου. Βασίζονται στον ομαδικό ιδεαλισμό που τότε μόνο μπορεί να αποτυπωθεί συνειδητά όταν οι μονάδες μέσα στον όμιλο αρχίζουν να λειτουργούν πάνω στο νοητικό πεδίο και να αναπτύσσουν την ιδιότητα "να σκέφτονται και να μεταφέρουν", με άλλα λόγια, να αποτυπώνουν στον εγκέφαλο αυτό που η ψυχή έχει μεταδώσει στο νου.

(σελ. 197)

Αυτή η μεγάλη και πνευματική συνάθροιση των εξυπηρετητών είναι, πάνω στο φυσικό πεδίο, μόνο πολύ χαλαρά συνδεδεμένη. Πάνω στο αστρικό πεδίο η σύνδεση είναι ισχυρότερη και βασίζεται πάνω στην αγάπη της ανθρωπότητας. Πάνω στο νοητικό πεδίο πραγματοποιείται η μεγαλύτερη σύνδεση, από τη σκοπιά των τριών κόσμων ως συνόλου. Θα είναι, συνεπώς, πρόδηλο ότι ορισμένες εξελίξεις πρέπει να έχουν συντελεστεί μέσα στο άτομο προτού μπορέσει να γίνει συνειδητά ένα ενεργό μέλος του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών, που είναι ο κύριος όμιλος την εποχή αυτή που εργάζεται σαφώς υπό τον Νόμο της Ομαδικής Προόδου.

1. Πρέπει το άτομο να έχει αφυπνισμένο το κέντρο της καρδιάς και να είναι τόσο στραμμένο προς τα έξω στη "συμπεριφορά" του που η καρδιά να συνδέεται γρήγορα με τα κέντρα καρδιάς τουλάχιστον οκτώ άλλων ανθρώπων. Τότε όμιλοι από εννέα αφυπνισμένους ζηλωτές μπορούν αποκρυφιστικό ν' απορροφηθούν στο κέντρο καρδιάς του πλανητικού Λόγου. Μέσω αυτού η ζωή Του μπορεί να κυλήσει και τα μέλη του ομίλου μπορούν να συνεισφέρουν το μερίδιο ενέργειας τους στις ζωτικές ενέργειες που κυκλοφορούν σ' ολόκληρο το σώμα Του. Η παραπάνω συγκεκριμένη πληροφορία παρουσιάζει ενδιαφέρον για όσους είναι πνευματικά αφυπνισμένοι, και ελάχιστη ή καθόλου σημασία θα έχει για όσους βρίσκονται σε ύπνο.

2. Το κέντρο της κεφαλής πρέπει επίσης να βρίσκεται στο στάδιο αφύπνισης, και η ικανότητα να "διατηρούμε το νου σταθερά στο φως" πρέπει να είναι κάπως αναπτυγμένη.

3. Πρέπει ταυτόχρονα να συναντώνται στο άτομο μερικές μορφές δημιουργικής δραστηριότητας, και ο εξυπηρετητής πρέπει να αναπτύσσει δραστηριότητα σε κάποια ανθρωπιστική, καλλιτεχνική, λογοτεχνική, φιλοσοφική ή επιστημονική κατεύθυνση.

'Όλα αυτά συνεπάγονται ολοκλήρωση της προσωπικότητας…

(σελ.199)

Πάνω στο δικό της πεδίο η ψυχή δεν γνωρίζει χωρισμό, και ο παράγοντας της σύνθεσης διέπει όλες τις ψυχικές σχέσεις. Η ψυχή δεν ασχολείται μόνο με τη μορφή που μπορεί να πάρει το όραμα του αντικειμενικού της σκοπού, αλλά και με την ποιότητα ή την έννοια που το όραμα αυτό συγκαλύπτει ή κρύβει. Η ψυχή γνωρίζει το Σχέδιο. Η μορφή του, το περίγραμμά του, οι μέθοδοι και οι αντικειμενικοί του σκοποί είναι γνωστά. Μέσω της χρήσης της δημιουργικής φαντασίας η ψυχή δημιουργεί.. Δομεί μορφές σκέψεις πάνω στο νοητικό πεδίο και αντικειμενοποιεί την επιθυμία πάνω στο αστρικό πεδίο. Κατόπιν συνεχίζει με την εξωτερίκευση της σκέψης και της επιθυμίας της πάνω στο φυσικό πεδίο μέσω εφαρμοσμένης δύναμης, που κινητοποιείται δημιουργικά από τη φαντασία του αιθερικού ή ζωτικού φορέα. 'Όμως επειδή η ψυχή είναι νοημοσύνη, που έχει κίνητρο την αγάπη, μπορεί (μέσα στη συνειδητοποιημένη σύνθεση που διέπει τις δραστηριότητές της) ν' αναλύει, να διακρίνει και να διαιρεί.. Η ψυχή όμοια ανατείνει προς εκείνο που είναι μεγαλύτερο από τον εαυτό της και φτάνει μέχρι τον κόσμο των θείων ιδεών και έτσι αυτή η ίδια κατέχει μια ενδιάμεση θέση ανάμεσα στον κόσμο της ιδεατότητας και στον κόσμο των μορφών.

(σελ. 248)

Ένας άνθρωπος μπορεί να θεωρηθεί προσωπικότητα τω όντι όταν η μορφική φύση και η ψυχή αποτελούν ένα. 'Όταν η ψυχή επηρεάζει την προσωπικότητα και διαπερνά όλη την κατώτερη εκδήλωση, τότε και μόνο τότε, η προσωπικότητα στέκει στο ύψος της πραγματικής σπουδαιότητάς της, που είναι να αποτελέσει τη μάσκα της ψυχής, αυτό που είναι η εξωτερική εμφάνιση εσωτερικών πνευματικών δυνάμεων. Αυτές οι δυνάμεις είναι εκφράσεις της ψυχής, και η ψυχή είναι η κεντρική ταυτότητα ή η θεμελιακή εστία πάνω στο νοητικό πεδίο της ζωής του Ίδιου του Θεού. Ουσία, συνείδηση και εμφάνιση είναι οι τρεις όψεις του θείου και του ανθρώπου. Η προσωπικότητα, όταν είναι πλήρως αναπτυγμένη, είναι η "εμφάνιση του Θεού πάνω στη γη". Ζωή, ιδιότητα και μορφή είναι άλλος τρόπος για να εκφράσουμε την ίδια αυτήν τριαδικότητα.

'Έδωσα τους ορισμούς αυτούς με πραγματική απλότητα και συνάμα εξαιρετικά σύντομα. Η περιπλοκή στους ορισμούς δεν εγγυάται αναγκαστικά την ορθότητα, και το καθαρό περίγραμμα μιας αλήθειας συχνά χάνεται μέσα σε ένα λαβύρινθο λέξεων.

(σελ. 273)

Στο Δρόμο των Κατερχόμενων Προσεγγίσεων, ο Βούδας από το νοητικό πεδίο καθώς και πάνω σε αυτό, ενσωμάτωσε στον εαυτό Του την ακτινοβόλα ευθυγράμμιση που είναι το αποτέλεσμα ενός σπάνιου γεγονότος - ένα Κοσμικό Άγγιγμα. Κάλεσε τους ανθρώπους στην Ατραπό του Φωτός, της οποίας η γνώση και η σοφία είναι οι δύο όψεις. Αυτές, όταν έρθουν σε σχέση η μια με την άλλη, δημιουργούν το φως. Συνεπώς, με έναν περίεργο και εσωτερικό τρόπο, ο Βούδας ενσωμάτωσε μέσα Του τη δύναμη της δραστηριότητας της τρίτης ακτίνας, της τρίτης όψης της θειότητας την κοσμική αρχή της Νοημοσύνης. Με τη συγχώνευσή του με την ακτίνα του ηλιακού μας συστήματος (την ακτίνα της αγάπης) εξέφρασε τέλεια τη σημασία του φωτός στην ύλη, της αρχής της νοημοσύνης όπως βρίσκεται στη μορφή, και ήταν ο Αβατάρ που μετέφερε στον εαυτό του τα πλήρως αναπτυγμένα σπέρματα του περα­σμένου ηλιακού συστήματος.

(σελ. 284)

Αυτά τα τρία Τέμπλα των Μυστηρίων (από τα οποία τα δύο υπάρχουν ήδη, και το τρίτο θα εμφανιστεί αργότερα) σχετίζεται το καθένα τους με μια από τις τρεις όψεις, και η ενέργεια των τριών μεγαλυτέρων ακτίνων διαχύνεται μέσα από αυτά. Στις αντίστοιχες προσεγγίσεις πάνω στην ατραπό της ανόδου της ανθρωπότητας, είναι η ενέργεια των τεσσάρων μικρότερων Ακτίνων της Ιδιότητας που δημιουργούν την ισχύ για να γίνει η αναγκαία προσέγγιση. Μέσα από το δραστήριο έργο και την καθοδήγηση των "προϊστάμενων φυλάκων" αυτών των τέμπλων, το πέμπτο βασίλειο στη φύση θα έρθει σε εκδηλωμένη ύπαρξη. Πάνω από το Τέμπλο, πάνω στο νοητικό πεδίο, προΐσταται ο Βούδας και εκεί θα αποκορυφώσει το ατελείωτο έργο του. Πάνω από το Τέμπλο, πάνω στο πεδίο του ευαίσθητου αισθήματος και της έφεσης με αγάπη, προΐσταται ο Χριστός, γιατί αυτό είναι το Τέμπλο της πιο δύσκολης μυητικής διαδικασίας. Ο λόγος γι' αυτή τη δυσκολία και για τη σπουδαιότητα αυτού του Τέμπλου βρίσκεται στο γεγονός ότι το ηλιακό μας σύστημα είναι ένα σύστημα Αγάπης, αισθαντικής ανταπόκρισης στην αγάπη του Θεού, και της ανάπτυξης εκείνης της ανταπόκρισης μέσα από την εσωτερική ποιότητα του αισθήματος ή της αισθαντικότητας.

(σελ. 287)

Οι ζηλωτές αποκτούν τώρα επίγνωση του πέμπτου τύπου βασικής ενέργειας - της ενέργειας της ψυχής. Αυτή η ανταπόκριση στην ψυχική ενέργεια και η συγχωνευμένη δραστηριότητα των ψυχικών ενεργειών (μπούντι-άτμα), επιφέρουν την ανέλιξη του εξωτερικού στρώματος πετάλων, των πετάλων της γνώσης, που αποτελούνται από τρεις τύπους δύναμης:

α. Μανασική ενέργεια. Η ενέργεια των αφηρημένων επιπέδων του νοητικού πεδίου, που είναι εγγενής στην ψυχή.

β. Νοητική ενέργεια. Είναι η ενέργεια των συγκεκριμένων επιπέδων του νοητικού πεδίου και είναι μια συγκεκριμένη συνεισφορά του ίδιου του ανθρώπινου όντος.

γ. Η ενέργεια τον νου που συναντάται στην ίδια την ύλη. Αυτή είναι έμφυτη στο νου και έχει κληρονομηθεί από ένα προηγούμενο ηλιακό σύστημα.

(σελ. 292-293)

Ο Κύριoς της Θέλησης έλαβε υπόσταση. Η αμυδρή αντανάκλασή του ακολούθησε τα βήματά του. Ο μικρός κύριος της μανασικής δύναμης εμφανίστηκε πάνω στη γη.

Ο Κύριος ο Οποίος ζητούσε την αρμονία πήρε μορφή. Ο μικρός κύριος, που αγαπούσε να πολεμά γι' αυτό που ζητούσε, ακολούθησε γοργά στο διάβα Του.

Ο Κύριος που στον κόσμο αυτόν το δικό μας γνώριζε νου και σκέψη, παρασύρθηκε σε ενσάρκωση. Δεν ήταν, κι ύστερα ήταν. Ο μικρός κύριος από νοητική ύλη πήρε κι αυτός μορφή. Τότε άρχισε το ταραγμένο ταξίδι του ανθρώπου."

Αυτές οι αρχαίες φράσεις υποστηρίζουν τη δήλωση που κάναμε προηγουμένως ότι το νοητικό σώμα κάθε ανθρώπινου όντος συντίθεται από ουσία που διέπεται από την πρώτη, τέταρτη και πέμπτη ακτίνα. Εξαιρέσεις αυτού του κανόνα παρουσιάζονται, κάποτε πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας και είναι το αποτέλεσμα της απευθείας και νοήμονος δράσης της Ψυχής, πριν από την ενσάρκωση. Η ψυχή δομεί ένα σώμα νοητικής ουσίας ή προσελκύει σ' αυτόν τον ιδιαίτερο εκείνο τύπο νοητικής ενέργειας που θα του καταστήσει δυνατή μια επιλεγμένη εμπειρία. Αυτή η ελευθερία εκλογής ποτέ δε συναντάται εκτός από την περίπτωση του αφυπνιζόμενου μαθητή. Ο λόγος γι' αυτό θα γίνει αντιληπτός αν συνειδητοποιηθεί ότι η ενέργεια αυτών των τριών ακτίνων, όταν εστιάζονται σε μια προσωπικότητα, προσφέρουν ακριβώς τη σωστή παρόρμηση που θα κυβερνά την κατώτερη ζωή, τόσο στην περίπτωση ενός ανεξέλικτου ανθρώπινου όντος όσο και ενός ανθρώπου στα πρώτα στάδια της μαθητείας και της έφεσης. Καλό θα ήταν να το επεξηγήσουμε αυτό κάπως μέσω ορισμένων κατατάξεων:

ΤΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

Αυτό προσφέρει (στην περίπτωση των ανεξέλικτων ή των εξαιρετικά εξελιγμένων) τις ακόλουθες δυνατότητες:

Πρώτη Ακτίνα

ΣΤΟΝ ΑΝΕΞΕΛΙΚΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

1. Τη θέληση να ζήσει ή να εκδηλωθεί πάνω στο φυσικό πεδίο.

2. Την παρόρμηση που, κατά συνέπεια, εκδηλώνεται ως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

3. Τη δυνατότητα να υπομένει, αδιάφορο ποιες οι δυσκολίες.

4. Ατομική απομόνωση. Ο άνθρωπος είναι πάντα "Εκείνος που στέκει μόνος".

ΣΤΟΝ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

1. Τη θέληση για λύτρωση ή για συνειδητή εκδήλωση πάνω στο πεδίο της ψυχής.

2. Τη δυνατότητα να αντιδρά στο σχέδιο ή να ανταποκρίνεται στην αναγνωρισμένη θέληση του Θεού.

3. Την αρχή της αθανασίας.

4. Εμμονή ή αντοχή πάνω στο Δρόμο.

Τέταρτη Ακτίνα

ΣΤΟΝ ΑΝΕΞΕΛΙΚΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

1. Επιθετικότητα και την απαιτούμενη εκείνη ορμή προς το διακρινόμενο σκοπό που ξεχωρίζει το εξελισσόμενο ανθρώπινο ον. Ο σκοπός αυτός, στα πρώτα στάδια, θα έχει υλική φύση.

2. Το μαχητικό πνεύμα ή το πνεύμα εκείνο της διαμάχης που τελικά φέρνει δύναμη και ισοζύγιο και που επιφέρει με το χρόνο συσσωμάτωση με την πρώτης ακτίνας όψη της θεότητας.

3. Εκείνη τη συνεχόμενη δύναμη που κάνει έναν άνθρωπο μαγνητικό κέντρο, είτε ως τη μείζονα δύναμη σε οποιαδήποτε ομαδική ενότητα, όπως είναι ένας γονιός ή ένας ηγεμόνας, ή ένα Διδάσκαλο σε σχέση με τον όμιλό του:

4. Τη δύναμη να δημιουργεί. Στους κατώτερους τύπους αυτό συνδέεται με την παρόρμηση, ή το ένστικτο, για αναπαραγωγή, που οδηγεί κατά συνέπεια στη σεξουαλική σχέση. 'Η μπορεί να οδηγήσει στη δόμηση μορφών-σκέψεων ή δημιουργικών μορφών κάποιου είδους, ακόμη κι αν πρόκειται μόνο για την καλύβα ενός άγριου.

ΣΤΟΝ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

1. Το πνεύμα του Αρτζούνα. Αυτό είναι η παρόρμηση για τη νίκη, τη διατήρηση μιας θέσης ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων και η τελική αντίληψη της μεσαίας οδού.

2. Η παρόρμηση για σύνθεση (πάλι μια ώθηση της πρώτης ακτίνας) που αναμιγνύεται με μια τάση της δεύτερης ακτίνας για αγάπη και περιεκτικότητα.

3. Η ελκτική ιδιότητα της ψυχής καθώς εκφράζεται σε σχέση με τον κατώτερο και τον ανώτερο εαυτό. Αυτό καταλήγει στο "γάμο στους Ουρανούς".

4. Η δύναμη να δημιουργεί μορφές, ή η καλλιτεχνική ώθηση.

Θα σημειώσετε εν προκειμένω πόσο ακριβής ήταν η προηγούμενη δήλωση ότι ο καλλιτέχνης συναντάται πάνω σε όλες τις ακτίνες και ότι η λεγόμενη Ακτίνα της Αρμονίας ή Ομορφιάς δεν είναι η μόνη ακτίνα όπου συναντάται ο δημιουργικός εργάτης. Το νοητικό σώμα κάθε ανθρώπινου όντος, σε κάποιο χρόνο, συναντάται πάνω στην τέταρτη ακτίνα και συνήθως όταν ο άνθρωπος προσεγγίζει τη δοκιμαστική ατραπό. Αυτό σημαίνει ότι ο νοητικός φορέας διέπεται από ένα στοιχειακό με φύση της τέταρτης ακτίνας ή ιδιότητας και ότι, κατά συνέπεια, η καλλιτεχνική δραστηριότητα είναι η γραμμή της μικρότερης αντίστασης. Τότε έχουμε έναν άνθρωπο με καλλιτεχνική τάση ή έχουμε μια μεγαλοφυΐα σε κάποια κατεύθυνση δημιουργικού έργου. Όταν, ταυτόχρονα, η ψυχή ή η προσωπικότητα βρίσκονται επίσης πάνω στην τέταρτη ακτίνα, τότε θα συναντήσουμε ένα Λεονάρντο ντα Βίντσι ή ένα Σαίξπηρ.

Πέμπτη Ακτίνα

ΣΤΟΝ ΑΝΕΞΕΛΙΚΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

1. Τη δύναμη να αναπτύσσει τη σκέψη.

2. Το πνεύμα της υλιστικής επιχειρηματικότητας, η θεία παρόρμηση, όπως φανερώνεται στα πρώτα στάδια.

3. Την τάση να ζητούμε να μάθούμε, να υποβάλλουμε ερωτήσεις και να βρίσκουμε την απάντηση. Αυτό είναι το ένστικτο της έρευνας και της προόδου, που είναι, σε τελευταία ανάλυση, η παρόρμηση της εξέλιξης.

4. Την τάση να αποκρυσταλλωνόμαστε, να σκληραίνουμε, ή να έχούμε μια "έμμονη ιδέα". Σχετικά μ' αυτό, συνήθως ανακαλύπτουμε πως ο άνθρωπος που υποκύπτει σε μια "έμμονη ιδέα" όχι μόνο έχει ένα νοητικό σώμα πέμπτης ακτίνας αλλά είτε μια έκτης ακτίνας προσωπικότητα ή ένα έκτης ακτίνας συγκινησιακό σώμα.

ΣΤΟΝ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

1. Τον αληθινό στοχαστή ή νοητικό τύπο -ξύπνιο και σε εγρήγορση.

2. Αυτόν που γνωρίζει στο Σχέδιο, το σκοπό και τη θέληση του Θεού.

3. Αυτόν που η νοημοσύνη του μετουσιώνεται σε σοφία. 

4. Τον επιστήμονα, τον εκπαιδευτικό, το συγγραφέα.

Έχω δώσει τα πιο πάνω σε σχέση με τις ακτίνες του νοητικού σώματος με σκοπό να μπορέσουμε να κατανοήσουμε σε βάθος όχι μόνο την περιπλοκή του προβλήματος αλλά συνάμα το αναπόφευκτο της επιτυχίας μέσω της επενέργειας των πολλών ενεργειών πάνω και μέσω του οποιουδήποτε μεμονωμένου ανθρώπινου νου. Δεν είναι ανάγκη εδώ να επεκταθούμε στις ενέργειες που δημιουργούν και σχηματίζουν το συγκινησιακό σώμα ή το φυσικό σώμα. Η δεύτερη και η έκτη ακτίνα χρωματίζουν το αστρικό σώμα κάθε ανθρώπινου όντος, ενώ το φυσικό σώμα ελέγχεται από την τρίτη και την έβδομη ακτίνα.

(σελ. 297-298-299-300)