newage02

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΒΙΒΛΙΑ

2) ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Η ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Μάρτιος 1934

Ένα από τα αποτελέσματα της παγκόσμιας κατάστασης σήμερα, είναι η επιτάχυνση όλων των ατομικών ζωών πάνω και μέσα στον πλανήτη. Αυτό αναγκαστικά περιλαμβάνει μια αυξανόμενη κραδασμική δραστηριότητα του ανθρώπινου μηχανισμού, με μια επακόλουθη επίδραση πάνω στην ψυχική φύση, δημιουργώντας μια ανώμαλη ευαισθησία και ψυχική επίγνωση. Θα ήταν αξιόλογο να θυμηθούμε εδώ ότι αυτή τη στιγμή η κατάσταση της ανθρωπότητας δεν είναι απλά το αποτέλεσμα ενός παράγοντα, αλλά αρκετών - που όλοι τους διεγείρονται ταυτόχρονα, επειδή αυτή η περίοδος χαρακτηρίζει το κλείσιμο μιας εποχής και τον εγκαινιασμό της νέας.

Οι παράγοντες που αναφέρομαι, είναι κυρίως τρεις:

1. Αυτή είναι μια μεταβατική περίοδος ανάμεσα στο πέρασμα της Ιχθυακής εποχής, με την έμφασή της πάνω στην αυθεντία και την πίστη και τον ερχομό της Υδροχοϊκής Εποχής, με την έμφασή της πάνω στην ατομική κατανόηση και την άμεση γνώση. H δραστηριότητα αυτών των δυνάμεων, που χαρακτηρίζουν αυτά τα δύο ζώδια, δημιουργεί στα άτομα του ανθρώπινου σώματος μια αντίστοιχη δραστηριότητα. Βρισκόμαστε στο χείλος νέων γνώσεων και τα άτομα του σώματος συντονίζονται για αποδοχή. Εκείνα τα άτομα που είναι Ιχθυακά αρχίζουν να επιβραδύνουν τη δραστηριότητά τους και να "αποσύρονται αποκρυφιστικά", όπως καλείται, ή να αφαιρούνται, ενώ με τη σειρά τους, εκείνα που ανταποκρίνονται στις τάσεις της Νέας Εποχής, διεγείρονται και αυξάνει η κραδασμική τους δραστηριότητα.

2. Ο παγκόσμιος πόλεμος σημείωσε ένα αποκορύφωμα στην ιστορία του ανθρώπινου γένους και η υποκειμενική του επίδραση ήταν πολύ πιο ισχυρή από ό,τι μπορούσε να κατανοηθεί μέχρι τώρα. Μέσα από τη δύναμη του παρατεταμένου ήχου, που προωθήθηκε σαν ένα μεγάλο πείραμα πάνω στα πεδία της μάχης σε όλον τον κόσμο στη διάρκεια μιας περιόδου τεσσάρων χρόνων (1914-1918) και μέσα από την έντονη συναισθηματική ένταση όλων των πλανητικών μαζών, ο ιστός της αιθερικής ύλης (που καλείται το "πέπλο του τέμπλου") το οποίο διαχωρίζει το φυσικό και το αστρικό πεδίο σχίστηκε ή έγινε κομμάτια. Η εκπληκτική διαδικασία της ενοποίησης των δύο κόσμων του φυσικού πεδίου της διαβίωσης και του πεδίου της αστρικής εμπειρίας άρχισε να προχωρά σιγά-σιγά. Επομένως, θα γίνει φανερό ότι αυτό πρέπει να επιφέρει αχανείς αλλαγές και μεταβολές στην ανθρώπινη συνείδηση. Ενώ θα εισάγει την εποχή της κατανόησης, της αδελφότητας και της φώτισης, θα επιφέρει επίσης καταστάσεις αντίδρασης και χαλάρωσης των ψυχικών δυνάμεων που σήμερα απειλούν τον ανεξέλεγκτο και τον αμαθή και εγγυούνται την εκφώνηση ενός τόνου προειδοποίησης και επιφυλακτικότητας.

3. Ένας τρίτος παράγοντας είναι ο εξής. Είναι γνωστό, για αρκετό καιρό, από τους μυστικιστές όλων των παγκόσμιων θρησκειών και από τους εσωτεριστές μαθητές παντού, ότι αυτή τη στιγμή κάποια μέλη της πλανητικής Ιεραρχίας πλησιάζουν πιο κοντά στη γη. Μ' αυτό θέλω να συμπεράνετε ότι η σκέψη ή η νοητική προσοχή του Χριστού και κάποιων από τους μεγάλους μαθητές Του, τους Διδασκάλους της Σοφίας, κατευθύνεται ή εστιάζεται αυτή τη στιγμή πάνω στις ανθρώπινες υποθέσεις και ότι κάποιοι απ' Αυτούς πρόκειται να σπάσουν τη μακρόχρονη σιωπή Τους και μπορεί να εμφανιστούν αργότερα ανάμεσα στους ανθρώπους. Αυτό αναγκαστικά έχει μια δυναμική επίδραση, πρώτα απ' όλα πάνω στους μαθητές Τους και σ’ εκείνους που είναι συντονισμένοι και συγχρονισμένοι με το Νου Τους και δεύτερο, θα πρέπει να θυμάστε ότι η ενέργεια που κυλά μέσα απ' αυτά τα εστιακά σημεία της Θείας Θέλησης θα έχει μια διπλή επίδραση και θα είναι καταστροφική καθώς και δημιουργική, σύμφωνα με την ποιότητα των σωμάτων που αντιδρούν σ’ αυτή. Διαφορετικοί τύποι ανθρώπων ανταποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο σε οποιαδήποτε εισροή ενέργειας, κι αυτή τη στιγμή γίνεται μια τρομακτική ψυχική διέγερση, με αποτελέσματα τόσο θεία ευεργετικά όσο και δυστυχώς καταστροφικά.

(σελίδα 15-6-7)

 Αλλά ένα άτομο είτε είναι χωρίς να το θέλει θύμα της δύναμης, είτε φέρνει εσκεμμένα τον εαυτό του σε επαφή μ' αυτή, πληρώνει το τίμημα της άγνοιάς του ή της τόλμης του στο φυσικό του σώμα, ακόμη κι αν η ψυχή του μπορεί να "προχωρά σταθερά". Είναι άχρηστο αυτήν την εποχή να κλείνει κάποιος τα μάτια του στο άμεσο πρόβλημα ή να προσπαθεί να ρίξει την ευθύνη για τις θλιβερές αποτυχίες, τα αποκρυφιστικά ναυάγια, για τους μισότρελους ψυχικούς, τους μυστικιστές με τις παραισθήσεις, τους ερασιτέχνες του αποκρυφισμού με το χαμηλό δείκτη νοημοσύνης, στη δική τους ηλιθιότητα ή πάνω στις πλάτες κάποιων διδασκάλων, ομίλων ή οργανώσεων. Πραγματική, αρκετή ευθύνη μπορεί να αποδοθεί εδώ και εκεί, αλλά είναι τμήμα της σοφίας να αντιμετωπιστούν αυτά τα γεγονότα και να γίνει αντιληπτή η αιτία εκείνου που συμβαίνει παντού και το οποίο μπορεί να αναφερθεί ως εξής.

Αυτή τη στιγμή η αιτία της ανάπτυξης του κατώτερου ψυχισμού και της αυξανόμενης ευαισθησίας της ανθρωπότητας οφείλεται στην ξαφνική εισροή ενός νέου τύπου αστρικής ενέργειας μέσα από το σχισμένο πέπλο που, μέχρι πριν από λίγο, προφύλαγε τους πολλούς. Προσθέστε σ’ αυτό την ανεπάρκεια της μάζας των ανθρώπινων φορέων να ανταποκριθεί στην πρόσφατα επιβαλλόμενη ένταση κι έτσι θα μπορέσει να κατανοηθεί κάποια ιδέα του προβλήματος.

Όμως ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει άλλη μια πλευρά της εικόνας. Η εισροή της ενέργειας έχει φέρει αρκετές εκατοντάδες ανθρώπων σε μια νέα και πιο πνευματική πραγμάτωση. Άνοιξε την πόρτα μέσα από την οποία θα περάσουν πολλοί και θα πάρουν τη δεύτερη μύηση και πλημμύρισε με φως τον κόσμο - ένα φως που θα συνεχίζει να αυξάνεται για τα επόμενα τριάντα χρόνια, επιφέροντας επιβεβαίωση για την αθανασία και μια νέα αποκάλυψη για τις θείες δυναμικότητες που υπάρχουν μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη. Έτσι είναι η αυγή της Νέας Εποχής. Η πρόσβαση στα επίπεδα της έμπνευσης, που μέχρι τώρα δεν προσεγγίζονταν, διευκολύνθηκε. Τώρα είναι δυνατή η διέγερση των ανώτερων ικανοτήτων (και αυτό σε μια μεγάλη κλίμακα) και μπορεί να προωθηθεί η συνεργασία της ψυχής με την προσωπικότητα και η ορθή χρήση της ενέργειας, με μια ανανεωμένη κατανόηση και προσπάθεια. Η φυλή βρίσκεται διαρκώς σε ένταση και διαρκώς καλούνται πολλοί, αλλά εκλέγονται λίγοι. Έτσι έχει ο αποκρυφιστικός νόμος.

(σελίδα 19-20)

Σας έδωσα προηγουμένως κάποιες σκέψεις σχετικά με τους νέους ομίλους που θα έρθουν σε λειτουργική δραστηριότητα κάτω από τον όμιλο της Ομαδικής Προσπάθειας. Αυτός ο νόμος έχει μια ιδιαίτερα στενή σχέση με την Υδροχοϊκή εποχή.

Όμιλοι υπήρχαν πάντα στον κόσμο, όπως για παράδειγμα η μονάδα της οικογενειακής ομάδας, αλλά ήταν κυρίως όμιλοι τρίτης ακτίνας και, επομένως, δέσποζε η εξωτερική έκφραση και ο έλεγχος που ήταν το αποτέλεσμα της επιθυμίας. Η εστίασή τους υπήρξε κυρίως υλική και ήταν τμήμα ενός εσκεμμένου σχεδίου. Η ορθή αντικειμενικότητα και η έκφραση ήταν και είναι ακόμη ο σκοπός της εξελικτικής διαδικασίας. Αλλά οι όμιλοι που σχηματίζονται τώρα είναι μια δραστηριότητα δεύτερης ακτίνας και είναι όμιλοι δόμησης - δόμησης των μορφών της έκφρασης στη νέα εποχή. Δεν είναι το αποτέλεσμα της επιθυμίας, όπως γίνεται συνήθως κατανοητός ο όρος, γιατί βασικά εδραιώνονται πάνω σε μια νοητική ώθηση. Στην πραγματικότητα είναι υποκειμενικοί και όχι αντικειμενικοί στη φύση τους. Διακρίνονται περισσότερο από την ποιότητα και όχι από τη μορφή. Ότι θα δημιουργήσουν τελικά ισχυρά αντικειμενικά γεγονότα είναι επιθυμητό κι αυτή είναι η πρόθεση που έχουμε στο νου μας, αλλά - στο τωρινό στάδιο που είναι εκείνο της βλάστησης - είναι υποκειμενικοί και (αποκρυφιστικά μιλώντας) "εργάζονται στο σκοτάδι". Σε κάποια μακρινή ημερομηνία, θα προβάλουν όμιλοι που θα είναι πρώτης ακτίνας, που θα κινητοποιούνται από την όψη θέληση και συνεπώς θα είναι πιο υποκειμενικοί στη φύση τους και πιο εσωτερικοί στην καταγωγή τους, αλλά μ' αυτούς δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε.

(σελίδα 42-3)

Κάποιες σπερματικές ιδέες προβάλλουν μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση. Αυτές διαφέρουν ιδιαίτερα από εκείνες του παρελθόντος. Αυτές οι έντονα διαφορετικές ιδέες είναι το διακριτικό χαρακτηριστικό της νέας εποχής, της Υδροχοϊκής Εποχής. Μέχρι τώρα οι μεγάλες ιδέες που κατάφερναν τελικά να ελέγχουν τη φυλή σε οποιαδήποτε εποχή ήταν το δώρο των ενορατικών υιών των ανθρώπων στη γενιά τους. Οι αναπτυγμένες ανθρώπινες υπάρξεις συνελάμβαναν τότε την ενορατική ιδέα, την υπέτασσαν στη διαδικασία της νόησης, την έκαναν επιθυμητή και την έβλεπαν μετά να έρχεται σε ύπαρξη μέσα από τον "παράγοντα της αναγνώρισης", όπως καλείται αποκρυφιστικά. Ένας φωτισμένος νους μπορούσε να αισθανθεί τη θεία ιδέα, που ήταν αναγκαία για την ανάπτυξη της φυλετικής συνείδησης και τότε να της δώσει μορφή. Λίγοι θα μπορούσαν να την αναγνωρίσουν κι έτσι να βοηθήσουν την ανάπτυξή της. Τελικά οι πολλοί θα την επιθυμούσαν και τότε θα μπορούσε να εκδηλωθεί πειραματικά και σποραδικά σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο οποιασδήποτε εποχής, σε κάθε κουλτούρα οποιουδήποτε είδους γινόταν αισθητή. Έτσι εκδηλωνόταν η ιδέα.

Θα μπορούσαν να αναφερθούν δύο τρόποι με τους οποίους αυτές οι καθοριστικές ιδέες ήρθαν σε ύπαρξη στο παρελθόν και έπαιξαν το ρόλο τους στην καθοδήγηση της φυλής προς τα εμπρός. Ο ένας ήταν μέσα από τη διδασκαλία κάποιου δασκάλου που ίδρυε μια σχολή σκέψης και μ' αυτόν τον τρόπο εργαζόταν μέσα από το νου λίγων επιλεγμένων και μέσα απ' αυτούς χρωμάτιζε τελικά τις σκέψεις των ανθρώπων της εποχής τους. Ένας τέτοιος δάσκαλος ήταν ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Σωκράτης και πολλοί άλλοι που είναι εξαίρετα παραδείγματα. Μια άλλη μέθοδος ήταν η εφέλκυση της επιθυμίας των μαζών γι' αυτό που θεωρούνταν επιθυμητό και ο μαζικός προσανατολισμός τους για μια πληρέστερη έκφραση της ζωής. Αυτή η έκφραση της ζωής, που θεμελιώθηκε πάνω σε κάποια εκφρασμένη ιδέα, ενσωματώθηκε σε μια ιδανική ζωή.

(σελίδα 44-5)

Τώρα έφτασε ο καιρός που μπορούν να βρεθούν αρκετοί άνθρωποι οι οποίοι - αφού έκαναν, σε κάποιο μέτρο, τις θρησκευτικές και νοητικές προσεγγίσεις στην αλήθεια συγκεκριμένους παράγοντες στη συνείδησή τους και εδραίωσαν αρκετή ψυχική επαφή έτσι ώστε να μπορούν να αρχίσουν να προσεγγίζουν τον κόσμο των ιδεών (πάνω στα ενορατικά επίπεδα της συνείδησης) - μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια νέα τεχνική. Μαζί και σαν ένας όμιλος μπορούν να ευαισθητοποιηθούν στις εισερχόμενες νέες ιδέες που πρόκειται να καθορίσουν τη νέα εποχή που πλησιάζει. Μαζί και σαν ένας όμιλος μπορούν να εγκαθιδρύσουν τα ιδανικά και να αναπτύξουν τις τεχνικές και τις μεθόδους για τις νέες σχολές της σκέψης που θα καθορίζουν τη νέα κουλτούρα. Μαζί και σαν ένας όμιλος μπορούν να φέρουν αυτές τις ιδέες και τα ιδανικά μέσα στη συνείδηση των μαζών, έτσι ώστε οι σχολές της σκέψης και οι παγκόσμιες θρησκείες να μπορούν να συγχωνευτούν σε μια και να μπορεί να προβάλει ο νέος πολιτισμός. Θα είναι το αποτέλεσμα της νοητικής συγχώνευσης των τεχνικών της Ιχθυακής Εποχής, κι έτσι θα δημιουργήσουν μια τελική εκδήλωση πάνω στο φυσικό πεδίο του Σχεδίου του Θεού για το άμεσο μέλλον. Αυτό είναι το όραμα που βρίσκεται πίσω από το πείραμα που γίνεται μ' αυτούς τους νέους σπερματικούς ομίλους.

(σελίδα 46)

…σήμερα αρκετοί βλέπουν το όραμα, αισθάνονται το σχέδιο και ονειρεύονται όνειρα που μπορούν να τα εκτελέσουν μαζί. Αυτό μπορούν να το κάνουν επειδή αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλο, επειδή αρχίζουν να γνωρίζουν τον εαυτό τους και να γνωρίζονται μεταξύ τους ως ψυχές, επειδή η κατανόησή τους είναι ενωμένη και επειδή εφελκύεται από μέσα τους (και αυτό έχει κύρια σπουδαιότητα) το φως της διάνοιας, το φως της γνώσης, το φως της ενόρασης και το φως της κατανόησης. Δεν έρχεται από έξω. Σ’ εκείνο το φως, βλέπουν μαζί το Φως. Είναι μια ομαδική δραστηριότητα, μια ομαδική αναγνώριση και το αποτέλεσμα μιας ομαδικής ενοποίησης. Όμως, όλα αυτά είναι τόσο νέα και σχετικά σπάνια που αυτοί οι όμιλοι παραμένουν προς το παρόν σε εμβρυακό στάδιο. Τους καλούμε σπερματικούς ομίλους της νέας εποχής. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι, όπως σας είπα πιο πριν, αλλά είναι προς το παρόν τόσο μικροί και τόσο υπανάπτυκτοι, που για την επιτυχία της προσπάθειάς τους θα αποφασίσει το μέλλον. Αυτό ισχύει επίσης και για τους ομίλους που άρχισα να φτιάχνω το 1931. (Μαθητεία στη Νέα Εποχή, Τoμ. Ι και ΙΙ αγγλ.)

Θα σας είναι φανερό γιατί ήταν αναγκαίο για τον αρχικό ή πρώτο όμιλο να δώσει έμφαση πάνω στην τηλεπαθητική επικοινωνία, επειδή η επιτυχία αυτών των σπερματικών ομίλων πρέπει να εξαρτάται από εκείνη την επικοινωνία, που καλλιεργήθηκε κι αναπτύχθηκε με κατανόηση. Δεν σημαίνει ότι η επιτυχία τους εξαρτάται από την εδραιωμένη επιτυχία του πρώτου ομίλου, αλλά από την κατανόηση όλων των ομίλων αναφορικά με τη σημασία και το σκοπό και τις τεχνικές της τηλεπάθειας. (Δείτε: Τηλεπάθεια και Αιθερικός Φορέας.)

Ο δεύτερος όμιλος, οι Εκπαιδευμένόι Παρατηρητές, έχουν ως αντικειμενικό στόχο να δουν καθαρά μια από τις χρήσεις της ενόρασης. Υπηρετούν μόνο πάνω στα αστρικά επίπεδα. O τρίτος όμιλος, οι Μαγνητικοί Θεραπευτές, έχουν ως αντικειμενικό στόχο να εργαστούν με δυνάμεις πάνω στο φυσικό πεδίο. Οι άλλοι έξι όμιλοι θα αναφερθούν αργότερα.

(σελίδα 47-8)

Μιλώντας γενικά, αυτοί οι όμιλοι διαιρούνται σε εξωστρεφείς ομίλους και σε εσωστρεφείς ομίλους, σε αντικειμενικά και σε υποκειμενικά επίπεδα της συνείδησης και στις κυριότερες διαιρέσεις του φαινομενικού κόσμου και του κόσμου των πνευματικών πραγματικοτήτων.

Το πρόβλημα που αντιμετώπιζε η Ιεραρχία στην αρχή της νέας ή Υδροχοϊκής Εποχής ήταν πως να συγχωνευτούν και να αναμειχτούν αυτοί οι διακεκριμένοι όμιλοι, στάσεις ή καταστάσεις συνείδησης, έτσι ώστε από τη συγχώνευσή τους, να μπορούσε να προβάλει ένας τρίτος όμιλος που θα ήταν εξωτερικός στη δραστηριότητά του και όμως θα ήταν συνειδητά ζωντανός στις εσωτερικές αξίες. Θα έπρεπε να είναι ικανοί να δράσουν πάνω στο εξωτερικό πεδίο των εμφανίσεων και, την ίδια στιγμή, να είναι εξίσου αφυπνισμένοι και δραστικοί πάνω στο εσωτερικό πεδίο της πραγματικότητας και της πνευματικής διαβίωσης.

Αυτός ο τύπος της διπλής λειτουργίας είναι η πιο εύκολη δραστηριότητα για τα Μέλη της Ιεραρχίας και αποτελεί το προαπαιτούμενο πριν από τη σύνδεση μ' εκείνη την Ιεραρχία. Έγινε αντιληπτό ότι πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να εκπαιδευτούν ώστε να εκτιμήσουν αυτήν την πιθανότητα και να αναπτυχθούν αργά, μέχρι το σημείο που η θεωρία θα μπορούσε να περάσει σε πρακτική. Όμως αυτοί οι άνθρωποι δεν θα ήταν εξοπλισμένοι σε όλη τη φύση τους με έναν τέτοιο τρόπο που θα ήταν έτοιμοι να γίνουν ένα τμήμα της αποκρυφιστικής Ιεραρχίας ακόμη και στο στάδιο της αποδεδεγμένης μαθητείας.

Η συνειδητοποίηση της ανάγκης για ένα γεφυρωτικό όμιλο  που δεν θα ήταν ούτε εξ ολοκλήρου αρνητικός ούτε ολοκληρωτικά  θετικός, παρότρυνε κάποιους από τους Διδασκάλους (που συνδέονται με την Ιεραρχία) να σχηματίσω το Νέο Όμιλο Παγκόσμιων Εξυπηρετητών. Αυτοί οι άνθρωποι δεν ανήκουν σε κανέναν όμιλο και μπορούν να λειτουργούν περισσότερο ή λιγότερο σε σχέση και με τους δύο. Αυτό, όπως ξέρετε πολύ καλά, έγινε με μεγάλη επιτυχία. Αυτός ο μεγάλος όμιλος υπάρχει τώρα και είναι αρκετά μαγνητικός για να ελκύσει την ανταπόκριση από τις μάζες των ζηλωτών και των παγκόσμιων εξυπηρετητών (που αντιπροσωπεύουν τον τωρινό πολιτισμό και την τωρινή κουλτούρα) και την  ίδια στιγμή να απορροφήσει κι έτσι να μεταδώσει γνώση, σοφία, δύναμη και φως από την Πλανητική Ιεραρχία.

Τώρα θεωρήθηκε δυνατό να σχηματιστούν όμιλοι μέσα στο  νέο όμιλο παγκόσμιων εξυπηρετητών που τα μέλη του μπορούν να αρχίσουν να προετοιμάζονται να εκφράσουν εξίσου το φαινομενικό και παρωθητικό, το αρνητικό και το θετικό, το υλικό και το πνευματικό με ένα τέτοιο μέτρο επιτυχίας, ώστε την κατάλληλη εποχή, να μπορεί να υπάρχει στη γη ένα αντίγραφο της Ιεραρχίας, για τις μεθόδους και τις τεχνικές της εργασίας της. Τέτοιος είναι ο σκοπός των ομίλων που σχημάτισα και των άλλων ομίλων σε ολόκληρο τον κόσμο οι οποίοι - με ένα διαφορετικό τρόπο και μορφή και χρησιμοποιώντας ίσως μια διαφορετική φρασεολογία - κινητοποιούνται και δραστηριοποιούνται καθώς είναι οι σπερματικοί όμιλοι για τους οποίους είμαι υπεύθυνος.

(σελίδα 50-1)

Ας προσπαθήσω να σας υποδείξω με τι τρόπο αυτοί οι όμιλοι μπορούν να ανταποκριθούν στην τριπλή απαίτηση ή ευκαιρία  που αναφέρθηκε πιο πάνω.

1. Καλύπτουν κι ανατρέφουν το σπέρμα ή το σπόρο του νέου πολιτισμού της Υδροχοϊκής Εποχής.

2. Γεφυρώνουν τους παλιούς με τους νέους ομίλους, τις μάζες των ανθρώπων (από τις οποίες τα πιο προωθημένα μέλη βρίσκουν το δρόμο τους μέσα στο νέο όμιλο παγκόσμιων εξυπηρετητών) και την Πλανητική Ιεραρχία.

3. Θα αποτελούν στο μέλλον μια όψη της Ιεραρχίας και του έργου της πάνω στο εξωτερικό φυσικό πεδίο.

Θα σημειώσετε ότι η πρώτη ευκαιρία αφορά την όψη του πνεύματος ή την όψη της παρωθητικής ζωής της θειότητας. Ότι η δεύτερη όψη αφορά την όψη της ψυχής ή την όψη της υποκειμενικής συνείδησης της θειότητας. Ενώ η τρίτη αφορά την όψη του σώματος ή της φυσικής έκφρασης, μέσα στη συνείδηση της θείας ζωής.

(σελίδα 52)

Υπέδειξα κάπως το έργο που προτίθεται να κάνει ο πρώτος όμιλος από τη σκοπιά της τηλεπαθητικής αλληλεπίδρασης (Τηλεπάθεια και Αιθερικός Φορέας). Η μέθοδος τηλεπικοινωνίας ανάμεσα στα Μέλη της Ιεραρχίας πρέπει να εξωτερικευτεί, τελικά, πάνω στη γη, κι αυτό είναι ένα από τα επιχειρήματα του ομίλου. Θα σας ήταν χρήσιμο αν σας έδειχνα κάπως πιο καθαρά ποιος είναι ο σκοπός των νέων σπερματικών ομίλων, με όρους του πολιτισμού και της κουλτούρας της νέας εποχής, έτσι ώστε να μπορέσετε να οραματιστείτε με καθαρότητα τα πρακτικά αποτελέσματα και να προβάλουν κάποια νέα ιδανικά όσον αφορά την ποιότητα της ερχόμενης νέας παγκόσμιας τάξης.

Ο δεύτερος όμιλος, των εκπαιδευμένων παρατηρητών θα εγκαινιάσει την εποχή του φωτός και ενός ελεύθερου ελέγχου του αστρικού πεδίου, με την ιδιότητα της ελευθερίας από την πλάνη και τη θυμική αυταπάτη. Αυτή η ελευθερία θα επέλθει όταν η "ορθή παρατήρηση" θα πάρει τη θέση του τωρινού διαστρεβλωμένου οράματος και η θυμική αυταπάτη θα διαλυθεί μέσα από την "ορθή κατεύθυνση" του φωτός της ψυχής μέσα σε ολόκληρο το πεδίο της πλάνης. Η Υδροχοϊκή εποχή θα είναι κυρίως η εποχή της σύνθεσης και του φωτός.

Ο τρίτος όμιλος προωθεί την αρχική ώθηση "μέσα από το καθαρό φως της ημέρας" και θα φέρει το φυσικό κόσμο σε μια κατάσταση που θα είναι δυνατή "η θεραπεία των εθνών μέσα από την έγερση του ήλιου της δικαιοσύνης», επειδή οι νόμοι της θεραπείας (που είναι βασικοί και ουσιαστικοί) μπορούν να εφαρμοστούν και να εκτελεστούν σε όλα τα τμήματα της ζωής πάνω στα εξωτερικά πεδία της εμφάνισης - γιατί η ασθένεια βρίσκεται μόνο στο χώρο των φαινομένων.

(σελίδα 53)

Αργότερα, όταν ο νέος πολιτισμός θα είναι κοντά στην εμφάνιση, αυτοί οι όμιλοι θα έχουν όλοι τους δύο άτομα κλειδιά ή σημεία ενέργειας μέσα από τα οποία μπορούν να εστιαστούν οι δυνάμεις του Ερμή και του Χριστού και μέσα από τα οποία θα Τους επιτραπεί να εργαστούν. Όταν θα συμβεί αυτό, το έργο της διάλυσης της παγκόσμιας θυμικής αυταπάτης θα είναι πολύ πιο γρήγορο από ό,τι είναι μέχρι σήμερα. Στο μεταξύ όμιλοι μαθητών μπορούν να "ανατρέφουν και να καλύπτουν", προστατεύοντας έτσι το σπέρμα ή το σπόρο της νέας Υδροχοϊκής κουλτούρας και του πολιτισμού κατά μήκος αυτής της ιδιαίτερης γραμμής της ελευθερίας. Πάλι, επαναλαμβάνω, πρέπει να το κάνουν μαζί με άλλους ομίλους, που εργάζονται σε παρόμοιες γραμμές είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα.

(σελίδα 56-7)

Οι μαθητές πρέπει να μάθουν τη σημασία της φώτισης, που γίνεται δεκτή από το διαλογισμό και την αναγκαιότητα να εργαστούν με φως ως όμιλος για τη διάλυση της θυμικής αυταπάτης. O Ερμής και ο Χριστός ανέλαβαν αυτό το έργο της αστρικής φώτισης και ασχολούνται διαρκώς μ' αυτό το επιχείρημα. Το έργο τους στη νέα εποχή θα βοηθηθεί από την έντονη δραστηριότητα κάποιων ομίλων από τους οποίους ο δεύτερος όμιλος είναι ο ένας. Στην επερχόμενη Υδροχοϊκή Εποχή θα δούμε την ανθρωπότητα να δημιουργεί μια κουλτούρα η οποία είναι ευαίσθητη σε λεπτότερες κι ανώτερες πνευματικές αξίες, έναν πολιτισμό ο οποίος θα είναι ελεύθερος από τη θυμική αυταπάτη και από αρκετή πλάνη που χρωματίζει σήμερα τους Άριους ανθρώπους και μια φυλετική ζωή η οποία θα είναι ενσωματωμένη σ’ εκείνες τις μορφές που θα γεφυρώσουν το χάσμα που υπάρχει σήμερα. Θα είναι ελεύθερη απ' αυτό που το ξέρουμε σαν ασθένεια του χειρίστου είδους, αν και, φυσικά, θα υπάρχουν ακόμη ο θάνατος και κάποιες μορφές σωματικής κατάρρευσης που θα καταλήγουν σε θάνατο.

(σελίδα 63)

 Ο τέταρτος όμιλος έχει μπροστά του μια πολύ ενδιαφέρουσα πορεία μελέτης κι ένα διαφωτιστικό στόχο. Οι οδηγίες του (Δείτε Εκπαίδευση στη Νέα Εποχή) θα εφελκύσουν μια πιο ενδιαφέρουσα ανταπόκριση από ένα μεγαλύτερο όμιλο αναγνωστών από ό,τι θα συμβεί στην περίπτωση των οδηγιών οποιουδήποτε άλλου ομίλου, εκτός από τον έκτο του οποίου το θέμα είναι η Θρησκεία στη νέα εποχή και τον τρίτο (Δείτε Εσωτερική Θεραπευτική). Τους δίνω με τη σειρά της σπουδαιότητάς τους. Θα είναι πιο οριστικά δημοφιλείς και θα ανταποκρίνονται σε μια πιο γενική ανάγκη. Το ενδιαφέρον που θα εφελκύσει η διδασκαλία πάνω στην εκπαίδευση οφείλεται στο γεγονός ότι σήμερα η εκπαίδευση αναγνωρίζεται πλατιά ως ο κύριος διαμορφωτικός παράγοντας, μετά την οικονομική πίεση και τις συνθήκες. Υπάρχει επίσης ένα διαδεδομένο ενδιαφέρον για την προοδευτική εκπαίδευση και για τα νέα ιδανικά που θα έπρεπε τελικά να κυβερνούν - και θα το κάνουν - τους εκπαιδευτές.

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα διέγερση μέσα στις μάζες και η ζωή του νου (σημειώστε αυτή τη φράση) είναι τώρα πιο δραστική και πιο δυναμική από οποτεδήποτε πριν. Γι' αυτό υπάρχει ένας αποκρυφιστικός  λόγος που έχει πιο ενδιαφέρουσα φύση.

(σελίδα 66)

Σας έχω ήδη υποδείξει τη μορφή που θα πάρει η θρησκεία της νέας εποχής (Δείτε Η Επανεμφάνιση του Χριστού). Θα δομηθεί γύρω από τις περιόδους των Πανσελήνων, όταν θα γίνονται κάποιες μεγάλες Προσεγγίσεις στον κόσμο της πραγματικότητας, καθώς και γύρω από τις δύο περιόδους των μαζικών Προσεγγίσεων που θα γίνουν γύρω από την κυριότερη έκλειψη της σελήνης και του ήλιου στη διάρκεια του χρόνου. Οι δύο μεγαλύτερες Προσεγγίσεις της Πανσελήνου θα είναι εκείνες της Πανσελήνου του Βεσάκ και της Πανσελήνου του Ιουνίου - η μια είναι αφιερωμένη μέχρι τώρα στο Βούδα που ενσωμάτωσε τη σοφία του Θεού και η άλλη στο Βοδισάτβα (που είναι γνωστός στους Χριστιανούς ως ο Χριστός), ο Οποίος ενσωμάτωσε την αγάπη του Θεού.

Το υπόβαθρο της νέας παγκόσμιας θρησκείας θα έχει μέσα του τρεις μεγαλύτερες παρουσιάσεις της αλήθειας, ή τρία μεγαλύτερα δόγματα, αν μπορεί να επιτραπεί μια τόσο ανεπιθύμητη λέξη. Το έργο αυτού του έκτου ομίλου των μαθητών πρέπει να σχετίζεται με επεξεργασία αυτών των τριών απόψεων, ή τις επικλήσεις της αλήθειας. Αυτά είναι:

1. Το γεγονός του Πνεύματος του Θεού, τόσο υπερβατικού όσο και πανταχού παρόντα, θα αποδειχτεί, καθώς κι ένα παρόμοιο γεγονός σε σχέση με τον άνθρωπο. Ο τρόπος της προσέγγισης μεταξύ τους, μέσα από την ψυχή, θα υποδειχτεί. Αυτή η όψη της αναδυόμενης αλήθειας μπορεί να ονομαστεί Υπερβατικός Μυστικισμός.

2. Το γεγονός της θείας ποιότητας των Δυνάμεων στη φύση και στον άνθρωπο και η μέθοδος να χρησιμοποιούνται για θείους σκοπούς από τον άνθρωπο. Αυτό μπορεί να ονομαστεί Υπερβατικός Αποκρυφισμός.

3. Το γεγονός, που υπονοείται στην πρώτη άποψη, ότι η Ανθρωπότητα, ως Σύνολο, είναι μια έκφραση της θειότητας, μια πλήρης έκφραση. Επιπλέον το γεγονός που συνδέεται μ' αυτό, σχετικά με τη θεία φύση και το έργο της πλανητικής Ιεραρχίας και ο τρόπος της να προσεγγιστούν αυτοί οι δύο όμιλοι, σε ομαδική μορφή, μεταξύ τους. Αυτό μπορεί να ονομαστεί Υπερβατική Θρησκεία.

(σελίδα 74-5)

Το έργο του έβδομου ομίλου, που βρίσκεται στον τομέα της επιστήμης, σχετίζεται στενά μ' αυτό της έβδομης ακτίνας και είναι ένα έργο με έναν πιο πρακτικό φυσικό σκοπό. Είναι εντελώς μαγικό στην τεχνική του. Αυτή η τεχνική πρόκειται να δημιουργήσει μια σύνθεση ανάμεσα στις τρεις όψεις της θειότητας πάνω στο φυσικό πεδίο ή ανάμεσα στη ζωή των ηλιακών ενεργειών και των σεληνιακών δυνάμεων. Περιλαμβάνει ένα δύσκολο επιχείρημα και αρκετή κατανόηση. Το έργο που πρόκειται να γίνει δεν είναι εύκολο να κατανοηθεί. Θα προωθηθεί από τους εργάτες της πρώτης ακτίνας, που θα τους βοηθούν ζηλωτές της έβδομης ακτίνας, αλλά που θα χρησιμοποιούν μεθόδους της πέμπτης ακτίνας. Έτσι θα συνδυάζουν, στο προσωπικό τους, το έργο του καταστροφέα των ξεπερασμένων μορφών, τις ανακαλύψεις των επιστημόνων που εισδύουν πέρα από την εξωτερική μορφή στην ενέργεια που την κινητοποιεί και το πρακτικό έργο του μάγου ο οποίος - κάτω από το νόμο - δημιουργεί νέες μορφές, ως έκφραση της εισερχόμενης ζωής.

Αυτός ο όμιλος των μαθητών θα μελετήσει πιο προσεκτικά το πρόβλημα του κακού και θα επιφέρει μια καλύτερη κατανόηση του σκοπού που υπάρχει στην ύλη ή στην ουσία και τον εισρέοντα φωτεινό και διαφορετικό σκοπό της όψης της ψυχής. Αυτός είναι ο λόγος (που στην προηγούμενη συζήτησή μου πάνω στο θέμα) συνέδεσα τα αποτελέσματα της θρησκείας και της επιστήμης μαζί. Η θρησκεία σχετίζεται με την αφύπνιση στο συνειδητό σκοπό της ψυχής στον άνθρωπο ή στη μορφή, ενώ η επιστήμη σχετίζεται με τη δραστηριότητα της εξωτερικής μορφής καθώς ζει τη δική της ζωή, ενώ γίνεται αργά υποχείριο σ’ εκείνον το σκοπό και στην εντύπωση της ψυχής. Αυτή είναι η σκέψη που περιέχεται στις λέξεις "επιστημονική υπηρεσία" που χρησιμοποιείται από μένα. Επομένως το έργο αυτού του ομίλου είναι τριπλό:

1. Θα πάρουν τα πιο αναπτυγμένα συμπεράσματα των εργατών στον τομέα της επιστήμης και θα διατυπώσουν τότε τη νέα υπόθεση πάνω στην οποία θα θεμελιωθεί το επόμενο άμεσο βήμα προς τα μπρος σε οποιονδήποτε ιδιαίτερο επιστημονικό τομέα.

2. Θα επωφεληθούν από τις ευαίσθητες αντιδράσεις που θα κάνουν δυνατές τις νέες πνευματικές Προσεγγίσεις (όπως διδάχτηκαν από την παγκόσμια θρησκεία της εποχής) και - χρησιμοποιώντας τα συμπεράσματα που είναι μ' αυτόν τον τρόπο διαθέσιμα σε σχέση με τον εσωτερικό κόσμο του πνεύματος - θα σκιαγραφήσουν τη φύση των εισερχομένων δυνάμεων που θα καθορίζουν και θα κινητοποιούν την κουλτούρα της εποχής.

3. Παίρνοντας την ουσία ή το υλικό και τα πνευματικά συμπεράσματα και τις επιστημονικές υποθέσεις, θα διατυπώσουν εκείνες τις μορφές της υπηρεσίας πάνω στο φυσικό πεδίο που θα κατασταλάξουν με ταχύτητα το Σχέδιο για το άμεσο παρόν. Θα απελευθερώσουν μέσα απ' αυτή τη συγχώνευση της επιστημονικής γνώσης και του ενορατικού ιδεαλισμού, εκείνες τις ενέργειες που θα διευρύνουν τα ανθρώπινα ενδιαφέροντα και θα συσχετίσουν το υπανθρώπινο με το ανθρώπινο μέσα από μια ορθή αλληλεπίδραση των δυνάμεων. Έτσι θα ξεκαθαρίσουν το δρόμο από εκείνα τα διανοητικά εμπόδια που μπλοκάρισαν (και θα το κάνουν διαρκώς) την προσέγγιση του ανθρώπου στον υπερανθρώπινο κόσμο.

(σελίδα 76-7)

Σ’ αυτήν την εποχή της έντασης και της πίεσης, αδελφοί μου, θα υπενθύμιζα σε όλους τους ζηλωτές και μαθητές ότι δεν υπάρχει καμιά ανάγκη για αίσθηση ματαιότητας ή για καταγραφή μικρότητας. Οι σπερματικοί όμιλοι οι οποίοι θα λειτουργήσουν στη νέα εποχή, εργάζονται σιωπηλά, αυτή τη στιγμή, στο σκοτεινό και αυξανόμενο στάδιο της αύξησης και στη διαδικασία της επέκτασης. Όμως αυτό το στάδιο είναι πιο σημαντικό, γιατί σύμφωνα με την υγεία των σπερμάτων και την ικανότητά τους να βγάζουν ισχυρές ρίζες προς τα κάτω και να διεισδύουν αργά και σταθερά προς τα πάνω μέσα στο φως, τέτοια θα είναι και η επάρκεια της συνεισφοράς τους στη νέα εποχή που μας πλησιάζει. Θα ήθελα να σας δώσω έμφαση γι' αυτό το γεγονός. Η Νέα Εποχή μας προσεγγίζει και είμαστε μάρτυρες των πόνων της γέννησης της νέας κουλτούρας και του νέου πολιτισμού. Αυτή βρίσκεται τώρα στο δρόμο της. Αυτό που είναι παλιό κι ανεπιθύμητο πρέπει να απομακρυνθεί και απ' αυτά τα πράγματα το μίσος και το πνεύμα της χωριστικότητας είναι τα πρώτα που πρέπει να απομακρυνθούν.

(σελίδα 83)

Ο αργός και προσεκτικός σχηματισμός του Νέου Ομίλου Παγκόσμιων εξυπηρετητών υποδείχνει την κρίση. Επιτηρούν κι αναγγέλλουν τη Νέα Εποχή και είναι παρόντες στους πόνους της γέννησης του νέου πολιτισμού και τον ερχομό σε εκδήλωση μιας νέας φυλής, μιας νέας κουλτούρας και μιας νέας παγκόσμιας νοοτροπίας. Το έργο είναι αναγκαστικά αργό και εκείνοι από σας που είναι βυθισμένοι στα προβλήματα και στους πόνους, το βρίσκουν δύσκολο να δουν το μέλλον με σιγουριά ή να ερμηνεύσουν το παρόν με διαύγεια.

Απαρίθμησα κάποιους από τους λόγους για την τωρινή παγκόσμια αναταραχή σε ένα άλλο βιβλίο (Εκπαίδευση στη Νέα Εποχή, σελ. 116-25 αγγλ.) υπενθυμίζοντάς σας ότι κάποιες από τις αιτίες βρίσκονται σε ένα τόσο απομακρυσμένο παρελθόν που η ιστορία δεν ξέρει τίποτε γι' αυτές. Θα το βρείτε χρήσιμο να ξαναδιαβάσετε εκείνες τις λίγες σελίδες σ’ αυτό το σημείο, γιατί σ’ αυτές ζητώ να δώσω κάποια βαθιά αντίληψη για την ουσιαστική κατάσταση που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο γένος εξαιτίας κά­ποιων εξελικτικών αναπτύξεων:

1. Το σημείο που προσεγγίστηκε από την ίδια την ανθρωπότητα

2. Την ανάδυση ενός νέου φυλετικού τύπου

3. Το τέλος της Ιχθυακής Εποχής

4. Τον ερχομό της Υδροχοϊκής Εποχής.

Προσεγγίσαμε στοιχειωδώς αυτό το τέταρτο σημείο και ούτε επεκτείνομαι υπερβολικά πάνω σ’ αυτό, όσο εκπληκτικές κι αν είναι οι εικασίες, επειδή ανυπομονώ να δω τα κύρια χαρακτηριστικά της - εκείνα της ενότητας και της σύνθεσης να διευκρινίζονται στο νου σας. Δίνει το κλειδί σε όλα όσα συμβαίνουν σήμερα στον κόσμο της πολιτικής και των διεθνών κυβερνήσεων και ερμηνεύει την τάση για σύνθεση, συγχώνευση και συνεργασία.

(σελίδα 92-3)

'Όπως ο γεωργός γυρνά το χώμα του αγρού του και το σβαρνίζει, κι έτσι φέρνει εκείνο που είναι από κάτω σε τελική ωρίμανση, έτσι σήμερα γίνεται στον κόσμο μια παρόμοια διαδικασία. 'Όλα είναι προπαρασκευαστικά για το θερισμό και τα επακόλουθα αποτελέσματά του. Αυτά τα αποτελέσματα θα αποτελέσουν τη νέα Υδροχοϊκή κουλτούρα και πολιτισμό. Σ’ αυτή τη διαδικασία η Ιεραρχία παίρνει μια συγκεκριμένη θέση και μια θέση επιρροής και εργάζεται πιο αποκλειστικά και πιο ειδικά από οποτεδήποτε πριν στην ιστορία του κόσμου, κάτω από την καθοδήγηση και τη ζωτική βοήθεια από τη Σαμπάλλα.

(σελίδα 114)

Όμως, οι δυνάμεις που απαριθμήθηκαν παραπάνω, είναι τμήμα της προσωρινής αλληλοσύνδεσης των ενεργειών που διαδραματίζεται ανάμεσα στις πολλές εκφράσεις της δημιουργικής διαδικασίας αυτή τη στιγμή. Παρόμοια καθορίζονται από την εισερχόμενη Υδροχοϊκή δύναμη και "εκτιμούνται" από τις εξερχόμενες Ιχθυακές δυνάμεις. Θα ήθελα να σημειώσετε εδώ τη χρήση μου της λέξης "δυνάμεις" και "δύναμη", γιατί δεν έχω χρησιμοποιήσει άσκοπα τον ενικό και τον πληθυντικό.

(σελίδα 118-9)

Σας παρουσιάζω εδώ νέα ιδεώδη και πιθανότητες με μια όσο το δυνατό απλή γλώσσα. Δεν ζητώ να καλύψω και να αποκρύψω την απλότητά τους και την αλήθεια τους με πολλές επεξηγηματικές παραγράφους. Ό,τι έχω πει εδώ πρέπει να διαβαστεί με το μάτι του οράματος και την κατανόηση της καρδιάς. Οι μαθητές πρέπει να έχουν αυτές τις δύο ικανότητες ως τμήμα του εξοπλισμού που χρησιμοποιούν. Τις έχετε, ή προσπαθείτε να τις καλλιεργήσετε και να τις αναπτύξετε, αδελφοί μου;

(σελίδα 128)

Η διέγερση που εγκαινιάστηκε και το φως που επιτράπηκε να διεισδύσει μετά το τελευταίο ιεραρχικό συμβούλιο το 1925 ήταν αληθινό και αποτελεσματικό. Εκείνη η συνάντηση των Διδασκάλων της Σοφίας πάνω στα πνευματικά επίπεδα οδήγησε στα τρία αποτελέσματα ή γεγονότα των οποίων έχουμε εμπειρία σήμερα.

Το πρώτο ήταν η νέα εισροή της Χριστικής αρχής της πνευματικής ή αληθινής αγάπης που είναι πάντοτε ελεύθερη από το συναισθηματισμό και την εγωιστική πρόθεση. Αυτή η εισροή κατέληξε στην άμεση και γοργή ανάπτυξη όλων των κινημάτων για ειρήνη, παγκόσμια κατανόηση, καλή θέληση, φιλανθρωπική προσπάθεια και την αφύπνιση των μαζών των ανθρώπων στα θέματα της αδελφότητας.

Το δεύτερο ήταν η διέγερση της αρχής της σχέσης κι αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη και την τελειοποίηση όλων των πηγών αλληλοεπικοινωνίας όπως είναι ο τύπος, το ραδιόφωνο και τα ταξίδια. Ο εσωτερικός υποκειμενικός στόχος όλων αυτών ήταν να φέρουν όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις πιο κοντά πάνω στο εξωτερικό πεδίο της ύπαρξης κι έτσι να παραλληλίσετε αντικειμενικά την αναπτυσσόμενη εσωτερική πνευματική ενότητα.

Το τρίτο ήταν η εισροή της δύναμης της Θέλησης ή ισχύος από το κέντρο της Σαμπάλλα. Αυτή, όπως εξήγησα πιο πριν, είναι η πιο πανίσχυρη δύναμη στον κόσμο σήμερα και μόνο δύο φορές στην ιστορία του ανθρώπινου γένους έκανε αυτή η ενέργεια της Σαμπάλλα την εμφάνισή της και έκανε αισθητή την παρουσία της μέσα από τις τρομακτικές αλλαγές που έγιναν. Ας ανακεφαλαιώσουμε με συντομία.

Την πρώτη φορά ήταν στη διάρκεια της μεγάλης ανθρώπινης κρίσης που συνέβη την εποχή της ατομικοποίησης των ανθρώπων στην αρχαία Λεμουρία.

Η δεύτερη φορά ήταν την εποχή της πάλης στην εποχή της Ατλαντίδας ανάμεσα στους "Κυρίους του Φωτός και τους Κυρίους της Υλικής Έκφρασης".

Αυτή η λίγο γνωστή θεία ενέργεια διαχύνεται τώρα από τη Σαμπάλλα. Ενσωματώνει μέσα της την ενέργεια που βρίσκεται πίσω από την τωρινή παγκόσμια κρίση. Η Θέληση του Θεού είναι να δημιουργήσει κάποιες φυλετικές και μνημειώδεις αλλαγές στη συνείδηση της φυλής που θα αλλάξουν τελείως τη στάση του ανθρώπου προς τη ζωή και την κατανόησή του για τα πνευματικά, εσωτερικά και υποκειμενικά ουσιώδη της διαβίωσης. Είναι αυτή η δύναμη που θα επιφέρει (σε σύνδεση με την ενέργεια της αγάπης) εκείνη την τρομακτική κρίση - που είναι επικείμενη στην ανθρώπινη συνείδηση - που την ονομάζουμε δεύτερη κρίση, τη μύηση της φυλής μέσα στο Μυστήριο των Εποχών, μέσα σ’ εκείνο που ήταν κρυμμένο από την αρχή.

Θα ήταν αξιόλογο αν εξετάσουμε τα τρία μεγάλα πλανητικά κέντρα και τη σχέση τους σε μορφή πίνακα, κι έτσι να αποκτήσουμε πιο καθαρά μια γενική ιδέα στο νου.

1. ΣΑΜΠΑΛΛΑ....………..... Θέληση ή Ισχύς....………………...Πλανητικό κέντρο κεφαλής

Η Ιερή Πόλη............……..Σκοπός…Σχέδιο...……………….. Πνευματική επίφυση

Όψη Ζωή

Κυβερνήτης: Σανάτ Κουμάρα, ο Κύριος τον Κόσμου

Ο Αρχαίος των Ημερών

Μελχισεδέκ

2. Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ.............   ……Αγάπη-Σοφία......………………….Πλανητικό κέντρο καρδιάς

Η Νέα Ιερουσαλήμ……….Ενότητα...........…………………….Ταυτότητα

Ομαδική Συνείδηση

Κυβερνήτης: Ο Χριστός

Ο Παγκόσμιος Σωτήρας

3. ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ……….Ενεργός Νοημοσύνη.……………Πλανητικό κέντρο λαιμού

Η Πόλη που κείται

τετράγωνη................……Δημιουργικότητα

Αυτοσυνείδηση

Κυβερνήτης: Εωσφόρος

Υιός της Αυγής

Ο Άσωτος Υιός

Αυτή η ενέργεια της Σαμπάλλα κάνει για πρώτη φορά τώρα την κρούση της άμεσα πάνω στην ανθρωπότητα και δεν υποβιβάζεται όπως γινόταν μέχρι τώρα, με τη μετάδοση μέσα από την  Ιεραρχία των Διδασκάλων. Αυτή η αλλαγή της κατεύθυνσης αποτέλεσε ένα κάπως επικίνδυνο πείραμα καθώς διεγέρθηκαν, αναγκαστικά οι προσωπικότητες των ανθρώπων, ιδιαίτερα εκείνων που οι προσωπικότητές τους βρίσκονταν πάνω, στη γραμμή της θέλησης ή ισχύος και στους οποίους η όψη αγάπη της θειότητας δεν εκφραζόταν επαρκώς. Όμως επιτράπηκε γιατί έγινε αντιληπτό ότι δεν θα επηρέαζε τον άνθρωπο του δρόμου ή τις μάζες οι οποίες θα παρέμεναν χωρίς ανταπόκριση σ’ αυτή, αν και μπορεί να διέγειρε υπερβολικά και να ενδυνάμωνε το νοητικό και πιο δυναμικό τύπο του ανθρώπου.

(σελίδα 133-4-5)

Σήμερα παρακολουθούμε το θάνατο ενός πολιτισμού ή τον κύκλο της ενσάρκωσης της ανθρωπότητας. Σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης έκφρασης μπορούμε να δούμε την αποκρυστάλλωση και την αποδιοργάνωση. Τα ξεπερασμένα θρησκευτικά δόγματα και το άδραγμα της θεολογίας και των ορθόδοξων εκκλησιών δεν αρκούν πια να κρατήσουν υποταγμένη την ισχυρή, εσωτερική, πνευματική ζωή. Η ανθρωπότητα είναι βαθιά πνευματική και ενδόμυχα θρησκευόμενη, αλλά σήμερα χρειάζεται μια νέα μορφή που θα ντύσει τις αρχαίες αλήθειες. Οι αρχαίες σχολές της πολιτικής θεωρούνται ανεπαρκείς και νέες ιδεολογίες δίνουν μαρτυρία για τη δύναμη της ζωής που ζητά πιο επαρκή έκφραση.

Τα εκπαιδευτικά συστήματα, έχοντας εξυπηρετήσει το σκοπό τους, αναγνωρίζονται γρήγορα ως ανεπαρκή να ανταποκριθούν στην ανάγκη της απαιτητικής ζωής της φυλής. Παντού υπάρχει μια κραυγή για αλλαγή και για εκείνες τις νέες μορφές στη θρησκευτική, πολιτική, εκπαιδευτική και οικονομική ζωή της φυλής που θα επιτρέψουν μια πιο ελεύθερη και καλύτερη πνευματική έκφραση. Μια τέτοια αλλαγή έρχεται γρήγορα και θεωρείται από κάποιους θάνατος φρικτός, που πρέπει να αποφευχθεί αν είναι δυνατόν. Πραγματικά είναι θάνατος, αλλά είναι ωφέλιμος κι αναγκαίος. Είναι η πραγμάτωση του περάσματος ενός πολιτισμού που δίνει έδαφος στην επαναλαμβανόμενη και προφητική κραυγή: "Αυτός είναι ο θάνατος του πολιτισμού. Δεν πρέπει να γίνει". "Αυτό είναι το τέλος της τάξης και η παλιά τάξη πρέπει να διατηρηθεί." "Αυτή είναι η καταστροφή των παλιών και αγα­πημένων αξιών και δεν πρέπει να επιτραπεί."

Είναι πραγματικά αλήθεια ότι η ανθρωπότητα επιφέρει αυτήν την αναγκαία αλλαγή με μη αναγκαίους, σκληρούς και επώδυνους τρόπους. Είναι επίσης αλήθεια σήμερα ότι οι ανθρώπινες υπάρξεις με την εσφαλμένη τους σκέψη, τις ηλίθιες συνήθειες της φυσικής διαβίωσής τους και τις ανεπιθύμητες συναισθηματικές στάσεις κατασταλάζουν μια τελική, φυσική κατάρρευση και τελικά θάνατο. Παρ' όλα αυτά, για την πρόοδο της ψυχής του ατόμου και της ψυχής της ανθρωπότητας, ο θάνατος είναι αναπόφευκτος, καλός κι αναγκαίος. Είναι επίσης μια πρακτική με την οποία είμαστε όλοι μας συνηθισμένοι είτε από δική μας εμπειρία, είτε παρακολουθώντας τη στους άλλους. Αλλά χρειάζεται να θυμόμαστε ότι ο χείριστος θάνατος από όλους (στο μέτρο που σχετίζεται η ανθρωπότητα) θα ήταν αν η μορφή ενός πολιτισμού, ή μια μορφή σώματος παρέμενε στατική και αιώνια. Αν η παλιά τάξη δεν ξεπερνιόταν ποτέ και οι παλιές αξίες δεν μετουσιώνονταν στις ανώτερες και καλύτερες, αυτό πραγματικά θα ήταν καταστροφή.

Επίσης, χρειάζεται να έχουμε στο νου μας ότι οι δυνάμεις της καταστροφής ή του θανάτου είναι διπλές. Πρώτον, η γρήγορα αναδυόμενη κι αναπτυσσόμενη ζωή με την απαίτησή της για περισσότερο χώρο για έκφραση και πληρέστερη εμπειρία και με την πνευματική της έφεση για αλλαγή και πρόοδο. Και δεύτερο, οι αντιδραστικές δυνάμεις και οι συντηρητικές τάσεις που προσκολλούνται στο οικείο και στο προσφιλές και που μισούν το καινούριο, το αδοκίμαστο και το άγνωστο. Και οι δύο τους δημιουργούν τη μεγάλη θεία μετάβαση από το παρελθόν στο μέλλον και από το παλιό στο καινούριο, από την εμπειρία στην καρποφορία και από εκεί πάλι στην εμπειρία. Αυτές οι πραγματικότητες είναι αιώνιες και αθάνατες. Οι μορφές είναι εφήμερες και προσωρινές. Η ψυχή εμμένει και είναι αθάνατη. Η μορφή αλλάζει και είναι καταδικασμένη να πεθάνει. Οι διαδικασίες της εξέλιξης αποδείχτηκαν στο παρελθόν και θα αποδειχτούν στο μέλλον επιτυχείς στο να φέρουν τις μορφές σε γέννηση, σε ωριμότητα και σε θάνατο.

Αλλά (και αυτό είναι ένα ενδιαφέρον και σημαντικό σημείο) η ανθρωπότητα έχει για πρώτη φορά επίγνωση της διαδικασίας. Διάλεξε για πρώτη φορά να παρατηρήσει με νοημοσύνη αυτό που γίνεται και να το συσχετίσει με την εμπειρία και το περιβάλλον. Αυτό από μόνο του υποδείχνει ένα στάδιο αληθινής και αρκετά επιθυμητής ανάπτυξης. Η εκλογίκευση, η ανάλυση και η παρουσίαση διαφορετικών απόψεων συνεχίζεται σε κάθε χώρα σε μεγάλη κλίμακα με διαφορετικά αποτελέσματα, τα οποία βασίζονται σε διαφορές ιδιοσυγκρασίας, παράδοσης, ανάπτυξης και εκπαίδευσης.

(σελίδα 142-3-4)

Τα γεγονότα του φυσικού πεδίου και οι κατασταλάξεις προωθούνται και γίνονται δυνατές μέσα από εστιακά σημεία ενέργειας. Αυτά είναι οι δικτάτορες και οι πολιτικοί του κόσμου και οι εξέχουσες υπάρξεις σε όλες τις χώρες του κόσμου, καθώς και οι όμιλοι που εργάζονται δραστικά σε κάθε χώρα για δικό τους σκοπό ή - όπως συμβαίνει πιο συχνά - κάτω από την επιρροή κάποιων ομαδικών ιδανικών ή σοφίας μαζί με μια προσωπική φιλοδοξία, προσωπική θέληση για δύναμη και προσωπική επέκταση. Αυτούς τους ανθρώπους τους αποκαλούμε δικτάτορες, δημαγωγούς, εμπνευσμένους ηγέτες ή δίκαιους και σοφούς ανθρώπους, σύμφωνα με την ιδιαίτερη ιδεολογία, παράδοση, στάσεις προς τους συνανθρώπους μας και την ιδιαίτερη πολιτική, οικονομική και θρησκευτική εκπαίδευση. Αλλά όλοι αυτοί οι ηγέτες είναι απλά ανθρώπινες υπάρξεις και όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι - ιδεαλιστές, λαθεμένοι, εραστές της χώρας τους, εγωιστές, μπορούν να εντυπωθούν, είναι ηλίθιοι, πανούργοι, πανίσχυροι. Εστιάζονται σε κάποιο στόχο ή φιλοδοξία, με διαυγές όραμα και την ίδια στιγμή έχουν μυωπική αντίδραση, είναι σκληροί ή σοφοί ανάλογα με το τι συμβαίνει - αλλά σε τελική ανάλυση, είναι υπερβολικά αναπτυγμένες προσωπικότητες. Χρησιμοποιούνται για να εκτελέσουν μεγάλες κι αναγκαίες αλλαγές και για να μεταβάλουν το πρόσωπο του πολιτισμού. Οι εσφαλμένες μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν και το κακό που έγινε είναι το λάθος της ανθρωπότητας ως σύνολο και των συνηθειών της σκέψης που έκαναν την ανθρωπότητα εγωιστική και σκληρή. Προκάλεσαν αυτό το μεγάλο και παγκόσμιο πνεύμα της θέλησης για αλλαγή να εκδηλωθεί τόσο πανίσχυρα και σκληρά.

Μην κατηγορείτε τις προσωπικότητες που ενέχονται ή τους ανθρώπους οι οποίοι δημιουργούν αυτά τα γεγονότα που μπροστά τους στέκουμε σήμερα τρομαγμένοι και συγκλονισμένοι. Είναι απλά το αποτέλεσμα του παρελθόντος και τα θύματα του παρόντος. Την ίδια στιγμή είναι παράγοντες του πεπρωμένου, οι δημιουργοί της νέας τάξης και εγκαινιάζουν το νέο πολιτισμό. Καταστρέφουν εκείνο που πρέπει να καταστραφεί προτού μπορέσει η ανθρωπότητα να προωθηθεί πάνω στο Φωτισμένο Δρόμο. Ενσωματώνουν την προσωπικότητα της ανθρωπότητας. Επομένως, κατηγορήστε τον εαυτό σας γι' αυτό που διαδραματίζεται σήμερα και μη ζητάτε να αποδώσετε ευθύνες τοποθετώντας τες πάνω στους ώμους καταπληκτικών ανθρώπων ή οποιωνδήποτε πολιτικών, δικτατόρων ή πάνω σε οποιοδήποτε όμιλο. Μην κοιτάτε σε ένα άτομο ή ένα όμιλο ατόμων και μην τους κατηγορήσετε ότι προκαλούν την τωρινή παγκόσμια κατάσταση. Μη ζητάτε επίσης ένα άτομο ή μια ομάδα για να φέρει την απελευθέρωση ή να βρει τη λύση στο παγκόσμιο πρόβλημα. Εκείνο πρέπει να το κάνει η ίδια η ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα πρέπει να αναλάβει δράση και θα το κάνει όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Να αναγνωρίσει την κοινή ευθύνη, τα κοινά λάθη, τα αρχαία σφάλματα της κρίσης, τις εσφαλμένες στάσεις και συνήθειες της σκέψης, το διαδεδομένο εγωιστικό σκοπό και πρόθεση, ένα παγκόσμιο πνεύμα επιθετικότητας το οποίο, στη διάρκεια των αιώνων, επηρέασε πρώτα το ένα έθνος και μετά το άλλο, την τάση του προηγούμενου αιώνα για αποκρυστάλλωση και για στατικότητα, τις αντιδραστικές δυνάμεις σε κάθε μεριά - αυτές είναι οι παγκόσμιες ποιότητες και κανένα έθνος και καμιά φυλή δεν είναι απαλλαγμένο από την ενοχή ή έχει εξ ολοκλήρου καθαρά χέρια. Επίσης, κανένας εθνικός όμιλος δεν είναι εντελώς εσφαλμένος ή κακός ή εντελώς καλός κι ανιδιοτελής. Παντού υπάρχουν ανάμεικτα κίνητρα. Εθνικισμός, επιθετικότητα, εγωισμός και σκληρότητα σε κάθε χώρα αντιμετωπίζουν μια επιθυμία για παγκόσμια κατανόηση, ειρηνικές σχέσεις και για ένα ανιδιοτελές καθώς και ευεργετικό πνεύμα σε όλες τις χώρες. Οι Δυνάμεις του Φωτός βρίσκουν τους οπαδούς και τους εργάτες τους σε κάθε χώρα αν και μερικές υπόκεινται σε μεγαλύτερα εμπόδια έκφρασης από κάποιες άλλες. Το ίδιο κάνουν και οι Δυνάμεις του Υλισμού. Κι ανάμεσα σ’ αυτούς τους δύο μεγάλους ομίλους στέκουν οι μάζες - που περιμένουν την ανάδυση της νέας ευκαιρίας και των νέων αποκαλύψεων.

(σελίδα 164-5-6)

Οι όμιλοι που προσκολλούνται στις αρχές των Δυνάμεων του Φωτός, που στρέφουν κάθε προσπάθεια να τερματιστεί το πνεύμα της επιθετικότητας και να απαλλαγεί ο κόσμος από τα εστιακά σημεία της υλικής επιρροής και δύναμης, πρέπει ακόμη να προωθήσουν το έργο της σύνδεσης των αντρών και των γυναικών σε κάθε έθνος μαζί με ένα πνεύμα στοργικής κατανόησης. Πρέπει να ερμηνεύσουν το ένα έθνος με το άλλο με όρους αδελφότητας και της νέας τάξης.

(σελίδα 169)

Σας εισηγήθηκα πιο πριν ότι θα είναι δυνατό - σε μια μετέπειτα εποχή - να έχετε μια παγκόσμια αναγνώριση της Ημέρας της Παραγνώρισης ή Συγχώρεσης και της Εκπλήρωσης της Βιβλικής προτροπής "ξεχάστε τα πράγματα που βρίσκονται πίσω και προχωρήστε προς τα εμπρός" μέσα στη Νέα Εποχή, στις νέες σχέσεις και στο νέο πολιτισμό.

(σελίδα 170)

Αυτά που σας λέω εδώ αναφέρονται μόνο στη χρήση της Μεγάλης Επίκλησης, αλλά επίσης και στην καθημερινή και σταθερή χρήση της Ιερής Λέξης από τους αποκρυφιστές σπουδαστές και ζηλωτές στον καθημερινό τους διαλογισμό. Θα μπορούσαν να αλλάξουν τη ζωή τους, να αναπροσανατολίσουν το σκοπό και την εστίαση της ζωής τους και να επιτύχουν πνευματική ανάπτυξη και επέκταση αν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το ΟΜ όπως θα έπρεπε να χρησιμοποιείται. Η Μεγάλη Επίκληση, αν χρησιμοποιούταν σωστά από τις πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που προσπάθησαν ήδη να τη χρησιμοποιήσουν, θα μπορούσε να αναπροσανατολίσει τη συνείδηση της ανθρωπότητας, να σταθεροποιήσει τους ανθρώπους σε πνευματική ύπαρξη, να διαρρήξει και να ανασυγκροτήσει την πλανητική μορφή σκέψη που δημιούργησαν οι άνθρωποι στο παρελθόν και η οποία είχε τόσο καταστροφικά και κατακλυσμικά αποτελέσματα και να ανοίξει την πόρτα στη Νέα Εποχή, εισάγοντας έτσι το νέο και καλύτερο πολιτισμό. Αυτό θα μπορούσε να γίνει τόσο γρήγορα, που οι αναγκαίες αλλαγές θα μπορούσαν να γίνουν σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη. Το τωρινό βασίλειο του τρόμου θα τέλειωνε και η ανθρώπινη φυλή θα μπορούσε να εδραιώσει μια ζωή ομαδικής καλής θέλησης, ατομικής αβλάβειας και ορθών ανθρωπίνων σχέσεων.

Παρ' όλα αυτά, για δική σας ενθάρρυνση, θα ισχυριζόμουν ότι η χρήση της έχει επιταχύνει υλικά τα παγκόσμια γεγονότα, ακόμη κι αν αυτό προκάλεσε υπερβολικά προβλήματα και τα έφερε σε εκδήλωση πάνω στο φυσικό πεδίο. Ο βασικά εγωιστικός σκοπός (ακόμη και όταν δεν αναγνωρίζεται) εκείνων που χρησιμοποίησαν τη Μεγάλη Επίκληση εξυπηρέτησε στο να διεγείρει τους εγωιστικούς σκοπούς των δυνάμεων του υλισμού. Θα σας ρωτούσα: Πόσοι πολλοί χρησιμοποιήσατε τη Μεγάλη Επίκληση με έναν πλήρως αποσπασμένο, πνευματικά δυναμικό και πλήρως κατανοητό τρόπο; Το πολύ μια χούφτα. Πόσοι πολλοί εξαποστείλατε τη Μεγάλη Επίκληση με ένα πνεύμα αγνής αγάπης και με μια πλήρως αμερόληπτη στάση; Πολλοί λίγοι πραγματικά. Πόσοι την εκφωνήσατε με τη μεσολάβηση ενός ελεγχόμενου νου, με την αναγνώριση και τη βαθιά πίστη ότι ενσωμάτωνε τη θέληση του πλανητικού Λόγου και επομένως πρέπει να γίνει δυναμικά αποτελεσματική πάνω στο φυσικό πεδίο; Πολύ δύσκολα περισσότεροι από μια χούφτα. Οι περισσότεροι από εκείνους που τη χρησιμοποίησαν γοητεύτηκαν από την πρωτοτυπία της, ή αισθάνθηκαν να γίνεται κατανοητή με έναν ακατανόητο τρόπο, ή θεώρησαν ότι πρέπει να είναι αποκρυφιστικά αποτελεσματική επειδή άκουσαν ότι προήλθε από κάποιο μέλος της Ιεραρχίας, ότι τη χρησιμοποιούσε η αποκρυφιστική Ιεραρχία του πλανήτη. Ότι την υποστηρίζουν εκείνοι που τους εμπιστευόταν, ή επειδή - ο υπέρτατος λόγος - οτιδήποτε θα μπορούσε να κάνει τον κόσμο καλύτερο, ανετότερο, ευτυχέστερο και τελικά θα προσέφερε πιο εύκολες συνθήκες διαβίωσης θα πρέπει τουλάχιστο να δοκιμαστεί. Δεν θα χρειαστεί πολύ να πω ότι πιθανό αυτό ήταν καλό. Αλλά η δυναμική ισχύς που βρισκόταν πίσω από την προσπάθεια των ατομικών περιπτώσεων ήταν συχνά το προσωπικό, ατομικό κέρδος, η αγωνία για τις φρικτές και δυσάρεστες παγκόσμιες συνθήκες που υπάρχουν και μια συναισθηματική αντίδραση στον πόνο, στον τρόμο και στο φόβο. Κατά πολλούς τρόπους, αυτό ήταν μια συνηθισμένη αντίδραση στην παγκόσμια ένταση και θα έπρεπε να αναμένεται. Το πρότυπο που υπέδειξα πιο πάνω είναι, το ξέρω πολύ καλά, υπερβολικά υψηλό και αδύνατο για το μέσο ζηλωτή και οι περισσότεροι άνθρωποι είναι μέσοι. Αλλά η παγκόσμια ανάγκη είναι τέτοια που πρέπει να ξεφύγουν από το κανονικό και για χάρη της υπηρεσίας, να εξυψώσουν τη συνείδησή τους και να εργαστούν πιο οριστικά από ένα ανώτερο πεδίο επίγνωσης.

Αναζητώ σήμερα σε όλον τον κόσμο έναν όμιλο ζηλωτών και μαθητών που μπορούν και θα χρησιμοποιήσουν τη Μεγάλη Επίκληση με τον ορθό τρόπο και που επιθυμούν, συνεπώς, να εκπαιδευτούν να το κάνουν. Μ’ αυτόν τον τρόπο θα υπάρχει ένας όμιλος πάνω στο φυσικό πεδίο και στην καθημερινή ζωή που θα είναι σε θέση να συνδυάσει τις προσπάθειές του μ' εκείνες της Ιεραρχίας κι έτσι να προκαλέσει μια αποτελεσματική χρήση της Μεγάλης Επίκλησης με τα εκπληκτικά της αποτελέσματα.

Θα σας υπενθύμιζα ότι με σκοπό να αναπτυχθεί η ανθρώπινη θέληση και η ανθρώπινη δράση που κινητοποιείται από την ομαδική συνείδηση, η Ιεραρχία διαλέγει να προκαλέσει τις επιθυμητές αναπτύξεις και αλλαγές πάνω στο φυσικό πεδίο μόνο μέσα από τη μεσολάβηση μιας συνειδητής και αφυπνιζόμενης ανθρωπότητας. Μια τέτοια ανθρωπότητα (και φτάνει γρήγορα σ’ αυτό το στάδιο της επίγνωσης μέσα από το συνδυασμένο πόνο και τη δυστυχία) θα εντυπώνεται και θα ανταποκρίνεται στην κατευθυνόμενη σκέψη των Μεγαλύτερων Αδελφών που καθοδηγούν τη φυλή.

(σελίδα 177-8-9-180)

Σήμερα όμως, υπάρχουν εκείνοι σε κάθε χώρα που αποκτούν γρήγορα επίγνωση της ψυχής σαν καθοριστικό παράγοντα στη συνείδηση, οι οποίοι ανταποκρίνονται στις παγκόσμιες υποθέσεις και συνθήκες αυξανόμενα ως ψυχές και οι οποίοι μπορούν, επομένως, να εκπαιδευτούν να εργαστούν πάνω στο φυσικό πεδίο. Όταν γίνεται αυτό, είναι δυνατό να μεταδοθούν κάποιες Λέξεις Δύναμης και μάντραμ και να εγκαινιάσουν εκείνη τη νέα και δυναμική δραστηριότητα που θα φέρει την Ιεραρχία και την Ανθρωπότητα σε συνειδητή και άμεση συνεργασία, καθώς και τη Σαμπάλλα και κάποιες μεγάλες Δυνάμεις που είναι εξωπλανητικές ή ηλιακές, καθώς και μεγάλες κοσμικές Ενέργειες. Τώρα είναι δυνατό να ανακαλυφτούν εκείνοι οι οποίοι - επειδή έχουν απελευθερωθεί μέσα τους και μαθαίνουν γρήγορα να είναι αποσπασμένοι κι ανιδιοτελείς - μπορούν να εγκαινιάσουν και να προωθήσουν το έργο της επίκλησης εκείνων των ανώτερων πνευματικών δυνάμεων, κι έτσι να ενισχύσουν τις προσπάθειες της Μεγάλης Λευκής Στοάς. Αυτή η διαδικασία της πνευματικής επίκλησης είναι που θα κινητοποιήσει τη νέα και επερχόμενη παγκόσμια θρησκεία. Αυτή δεν είναι μαγική επίκληση, όπως την καταλαβαίνει ο άνθρωπος και η οποία σχετίζεται με την επίκληση και τον έλεγχο της ουσίας και των στοιχειακών δυνάμεων του εκδηλωμένου κόσμου. Σχετίζεται με την επίκληση εκείνου που θα εφελκύσει την επαφή με τις πνευματικές Ζωές και τις θείες ενσωματωμένες Ενέργειες καθώς και με την Ιεραρχία (που είναι ο ενδιάμεσός Τους). Ο σκοπός τους είναι να επιφέρουν την εκδήλωση πάνω στη γη της ψυχής της ανθρωπότητας και τις ποιότητες της υποκειμενικής και εσωτερικής θείας ζωής που την καλύπτουν όλες οι εξωτερικές μορφές. Αυτό γίνεται τώρα για πρώτη φορά δυνατό στη ζωή του πλανήτη.

(σελίδα 181-2)

 Όταν η Μεγάλη Επίκληση χρησιμοποιείται σωστά μ' αυτόν τον τρόπο και συνεπώς τα κέντρα του κόσμου σχετίζονται συνειδητά, τότε ο κυβερνήτης της Σαμπάλλα μπορεί να καλέσει κάποιες εξωπλανητικές Ενέργειες να βοηθήσουν στις αναπροσαρμογές που απαιτούνται για τη Νέα Εποχή και τον επερχόμενο πολιτισμό της. Αυτές οι Δυνάμεις - πνευματικές και δυναμικές στη φύση τους - υπάρχουν σε δύο κατηγορίες: ηλιακές δυνάμεις που είναι ενδοπλανητικές και κοσμικές Δυνάμεις που εισέρχονται μέσα στο ηλιακό μας σύστημα διαμέσου του Δία που μεταδίδει τις θείες ενέργειες από την Παρθένο και τον Υδροχόο που o Δίας τους κυβερνά εσωτερικά. Η Παρθένος είναι εσωτερικά μητέρα του παιδιού Χριστός και επομένως εκπορεύει τις ενέργειες που τρέφουν και βοηθούν να αναπτυχθεί η Χριστική συνείδηση: Ο Υδροχόος είναι η επερχόμενη έκφραση της ομαδικής συνείδησης που είναι η πρώτη και άμεση αποκάλυψη της Χριστικής συνείδησης που υπάρχει διαρκώς σε μεγάλη κλίμακα στην ανθρωπότητα. Ο Δίας επίσης, εξωτερικά και από τη σκοπιά της ορθόδοξης αστρολογίας, κυβερνά τον Τοξότη, το ζώδιο της μαθητείας, καθώς και τους Ιχθείς, το ζώδιο των σωτήρων του κόσμου. Συνεπώς οι επιπτώσεις θα είναι φανερές στους αληθινούς σπουδαστές.

(σελίδα 188-9)

Όταν αναγνωρίζεται ότι το "δόσιμο" περιλαμβάνει ορθή διαβίωση πάνω στο φυσικό πεδίο και όχι (όπως πιστεύετε συχνά) το θάνατο του φυσικού σώματος, τότε θα δούμε έναν αναζωογονημένο κόσμο. Είναι ο ζωντανός Χριστός (ο ζωντανός παγκόσμιος Σωτήρας) που σώζει την ανθρωπότητα. Είναι η θυσία, μέρα με τη μέρα, στη διαδικασία της καθημερινής διαβίωσης που μπορεί να σώσει τον κόσμο των ανθρώπων - η θυσία των εγωιστικών προσωπικών ενδιαφερόντων για το καλό του συνόλου και η αφιέρωση της πρακτικής ζωής του ατόμου για τη σωτηρία του κόσμου. Είναι διαβίωση με σκοπό να μπορέσουν να ζήσουν και οι άλλοι που είναι το βασικό θέμα της Καινής Διαθήκης. Επομένως, όταν ο τρόπος της θυσίας εισέρχεται μέσα στο χώρο των λεπτότερων και υποκειμενικών αξιών και η αληθινή σημασία της συγχώρεσης κατανοείται διανοητικά, πρακτικά και πνευματικά, η Νέα Εποχή θα γίνει πλούσια αντιληπτή με τον αληθινά ανθρώπινο πολιτισμό και κουλτούρα της που θα ενσωματώνουν τις εσωτερικές διδασκαλίες, καθώς και το πιο καλό από το εξωτερικευμένο παρελθόν. Τότε και μόνο τότε θα αποκαλυφτεί ο νέος πολιτισμός σε μια φυλή των ανθρώπων οι οποίοι έκαναν την έφεση ένα γεγονός της εξωτερικής τους εμπειρίας. Η στάση των μαζών στην τωρινή διαμάχη είναι η εγγύηση αυτού και η απόδειξη επίσης της αποστολής του Χριστού.

(σελίδα 202)

Η ενοποίηση είναι πάντοτε (κάτω από τον εξελικτικό νόμο) η συνέπεια της θυσίας. Γι' αυτό, η θυσία του Χριστού ήταν το σύμβολο και η εγγύηση, καθώς ωθούσε τη ζωή Του και τις δραστηριότητές Του από το Πνεύμα της Ειρήνης. Καθώς έκανε "τους δίδυμους, έναν άνθρωπο, επιφέροντας ειρήνη" (Εφεσίους 2:15), έτσι σήμερα μέσα από τη δυαδικότητα της ψυχής και του σώματος, η ανθρωπότητα επιτυγχάνει τους ίδιους στόχους και το αποτέλεσμα της αυτού του τελικού σταδίου της εποχής των Ιχθύων θα είναι η συγχώνευση στη συνείδηση της ψυχής και του σώματος. Η Υδροχοϊκή εποχή θα επιδείξει μια αυξανόμενη έκφραση αυτής της ενοποίησης, που θα επέλθει με τη σταύρωση της ανθρωπότητας αυτήν την εποχή. Η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτό το επερχόμενο στάδιο και σε εκείνο του παρελθόντος είναι ότι, στο παρελθόν, η ψυχή αναζήτησε αυτήν την ανάπτυξη και ενοποίηση και (από τη σκοπιά της εξέλιξης) έχει επιτευχθεί αργά και βαθμιαία. Αλλά στο μέλλον, θα αναζητηθεί συνειδητά, θα επιτευχθεί και θα αναγνωριστεί από τον άνθρωπο πάνω στο φυσικό πεδίο ως αποτέλεσμα της τωρινής περιόδου της "παράδοσης" στο σύνολο, ό,τι πιο καλό μπορεί να δώσει το άτομο.

(σελίδα 203)

Κάποιες μεγαλύτερες και πνευματικές προτάσεις θα έπρεπε να βρίσκονται πίσω από όλες τις προσπάθειες να διατυπωθεί η νέα παγκόσμια τάξη. Ας αναφέρω κάποιες απ' αυτές:

1. Η νέα παγκόσμια τάξη πρέπει να ανταποκριθεί στην άμεση ανάγκη και να μην είναι μια προσπάθεια να ικανοποιηθεί κάποιο μακρινό, ιδεαλιστικό όραμα.

2. Η νέα παγκόσμια τάξη πρέπει να είναι κατάλληλη για έναν κόσμο που πέρασε μέσα από μια καταστροφική κρίση και μια ανθρωπότητα που έχει καταβληθεί σοβαρά από την εμπειρία.

3. Η νέα παγκόσμια τάξη πρέπει να βάλει τα θεμέλια για μια μελλοντική παγκόσμια τάξη που θα είναι δυνατή μετά από μια περίοδο ανάκτησης, ανασυγκρότησης κι ανοικοδόμησης.

4. Η νέα παγκόσμια τάξη θα εδραιωθεί πάνω στην αναγνώριση ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι στην καταγωγή τους και στο στόχο τους, αλλά βρίσκονται όλοι τους σε διαφορετικά στάδια εξελικτικής ανάπτυξης. Ότι η προσωπική ακεραιότητα, νοημοσύνη, το όραμα και η εμπειρία, μαζί με μια χαρακτηρισμένη καλή θέληση, θα πρέπει να χαρακτηρίζουν τη διακυβέρνηση. Η επικράτηση του προλεταριάτου πάνω στην αριστοκρατία και στη μπουρζουαζία όπως συμβαίνει στη Ρωσία, ή η επικράτηση μιας εδραιωμένης αριστοκρατίας πάνω στο προλεταριάτο και στις μεσαίες τάξεις, όπως συνέβη πρόσφατα στην περίπτωση της Μεγάλης Βρετανίας πρέπει να εξαφανιστούν. Ο έλεγχος των εργατών από τους καπιταλιστές ή ο έλεγχος του κεφαλαίου από τους εργάτες πρέπει επίσης να απομακρυνθούν.

5. Στη νέα παγκόσμια τάξη, το κυρίαρχο σώμα σε κάθε έθνος θα πρέπει να αποτελείται από εκείνους που εργάζονται για το μεγαλύτερο καλό για το μεγαλύτερο αριθμό και οι οποίοι την ίδια στιγμή προσφέρουν την ευκαιρία σε όλους, βλέποντας σ’ αυτό ότι το άτομο είναι ελεύθερο. Σήμερα οι άνθρωποι που οραματίζονται επιτυγχάνουν αναγνώριση, κάνοντας έτσι δυνατή μια ορθή επιλογή των ηγετών. Δεν ήταν δυνατό μέχρι αυτόν τον αιώνα.

6. Η νέα παγκόσμια τάξη θα εδραιωθεί πάνω σε μια ενεργό αίσθηση ευθύνης. Ο κανόνας θα είναι "όλοι για τον ένα και ο ένας για όλους". Αυτή η στάση θα πρέπει να αναπτυχθεί ανάμεσα στα έθνη. Προς το παρόν δεν συμβαίνει.

7. Η νέα παγκόσμια τάξη δεν θα επιβληθεί με έναν ομοιόμορφο τρόπο διακυβέρνησης, μια συνθετική θρησκεία κι ένα σύστημα προτυποποίησης πάνω στα έθνη. Τα κυριαρχικά δικαιώματα κάθε έθνους θα αναγνωρίζονται και η ιδιαίτερη κλίση του, οι ατομικές του τάσεις και οι φυλετικές ποιότητες θα επιτραπεί να εκφραστούν πλήρως. Μόνο σε ένα ιδιαίτερο τομέα θα υπάρξει μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ενότητα, κι αυτό θα γίνει στον τομέα της εκπαίδευσης.

8. Η νέα παγκόσμια τάξη θα αναγνωρίσει ότι το προϊόν του κόσμου, οι φυσικές πηγές του πλανήτη και τα πλούτη του, δεν ανήκουν σε κάποιο έθνος, αλλά θα πρέπει να είναι κοινά σε όλους. Δεν θα υπάρχει κάποιο έθνος που θα ανήκει στην κατηγορία "αυτών που έχουν" και άλλα στην αντίθετη κατηγορία. Θα αναπτυχθεί μια τίμια και κατάλληλα οργανωμένη διανομή του σίτου, του πετρελαίου και του ορυκτού πλούτου, η οποία θα βασίζεται πάνω στις ανάγκες κάθε έθνους, πάνω στις δικές τους εσωτερικές πηγές και στα προαπαιτούμενα των ανθρώπων του. Όλα αυτά θα γίνουν σε σχέση με το όλο.

9. Στην προπαρασκευαστική περίοδο για τη νέα παγκόσμια τάξη θα υπάρχει ένας σταθερός και κανονικός αφοπλισμός. Δεν θα είναι προαιρετικός. Δεν θα επιτραπεί σε κανένα έθνος να δημιουργήσει και να οργανώσει οποιοδήποτε εξοπλισμό για καταστροφικούς σκοπούς ή να παραβιάσει την ασφάλεια οποιουδήποτε άλλου έθνους. Ένα από τα πρώτα επιχειρήματα οποιασδήποτε μελλοντικής συνδιάσκεψης για την ειρήνη θα είναι να ρυθμίσουν αυτό το θέμα και βαθμιαία θα δούμε τον αφοπλισμό των εθνών.

Αυτές είναι οι απλές και γενικές προτάσεις πάνω στις οποίες πρέπει να αρχίσει το έργο της η νέα παγκόσμια τάξη. Αυτά τα προκαταρκτικά στάδια πρέπει να διατηρηθούν ρευστά και πειραματικά. Το όραμα της πιθανότητας δεν πρέπει ποτέ να χαθεί και τα θεμέλια πρέπει να διατηρηθούν αβίαστα, αλλά οι ενδιάμεσες διαδικασίες και οι πειραματισμοί πρέπει να προωθηθούν από ανθρώπους οι οποίοι έχοντας στην καρδιά τα πιο καλά ενδιαφέροντα για το σύνολο, μπορούν να αλλάξουν την αναλυτική οργάνωση ενώ θα διατηρούν τη ζωή του οργανισμού.

Ο αντικειμενικός στόχος της εργασίας τους μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: η νέα παγκόσμια τάξη θα διευκολύνει την εδραίωση των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων, που βασίζονται πάνω στη δικαιοσύνη, στην αναγνώριση των κληρονομημένων δικαιωμάτων, στην ευκαιρία για όλους - αδιάφορο για τη φυλή, το χρώμα ή τη θρησκεία - στην καταστολή του εγκλήματος και του εγωισμού μέσα από την ορθή εκπαίδευση και στην αναγνώριση των θείων δυνατοτήτων στον άνθρωπο, καθώς και στην αναγνώριση μιας θείας Νοημοσύνης που κατευθύνει στην Οποία ο άνθρωπος ζει και κινείται και υπάρχει.

(σελίδα 228-9-230-1)

O αντικειμενικός στόχος εκείνων στους οποίους έχει εναποτεθεί να επαναφέρουν τον κόσμο στο σωστό δρόμο δεν είναι να επιβάλουν τη δημοκρατία πάνω σε ολόκληρο τον κόσμο ή να επιβάλουν το Χριστιανισμό πάνω σε έναν κόσμο διαφοροποιημένων θρησκειών. Πρέπει σίγουρα να ενθαρρύνουν τα καλύτερα στοιχεία οποιασδήποτε εθνικής διακυβέρνησης στα οποία μπορεί οι άνθρωποι να συμφωνούν, ή που τα εγκρίνουν με νοημοσύνη. Κάθε έθνος θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι η μορφή της διακυβέρνησής του μπορεί να του είναι κατάλληλη γι' αυτό και να είναι ακατάλληλη σε κάποιο άλλο έθνος. Θα πρέπει να διδαχτεί ότι η λειτουργία κάθε έθνους είναι να τελειοποιηθεί η εθνική του ζωή, ο ρυθμός και ο εξοπλισμός του έτσι ώστε να μπορεί να είναι ικανοποιητικός συνεργάτης με όλα τα άλλα έθνη.

Είναι εξίσου ουσιαστικό η νέα παγκόσμια τάξη να αναπτύξει στην ανθρωπότητα μια αίσθηση θειότητας και σχέσης με το Θεό, χωρίς όμως καμιά έμφαση πάνω στις φυλετικές θεολογίες και χωριστικές θρησκείες. Τα ουσιώδη των θρησκευτικών και πολιτικών πεποιθήσεων πρέπει να διδαχτούν και πρέπει να καλλιεργηθεί μια νέα απλότητα. Σήμερα αυτά είναι χαμένα στην έμφαση που δίνεται πάνω στην υλική κατοχή, πάνω στα πράγματα και στα χρήματα. Το πρόβλημα του χρήματος θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Το πρόβλημα της διανομής του πλούτου - είτε φυσικού είτε ανθρώπινου - χρειάζεται προσεκτικό χειρισμό κι ένα συμβιβασμό ανάμεσα σ’ εκείνα τα έθνη που κατέχουν απεριόριστες πηγές και σ’ εκείνα τα οποία έχουν λίγα ή τίποτε. Το πρόβλημα των διαφορετικών μορφών εθνικής διακυβέρνησης πρέπει να αντιμετωπιστεί με κουράγιο και βαθιά σκέψη. Η αποκατάσταση - ψυχολογική, πνευματική και φυσική - της ανθρωπότητας πρέπει να αποτελεί μια κύρια ευθύνη. Η αίσθηση της ασφάλειας πρέπει να μπει σε μια σταθερή βάση - στη βάση των ορθών σχέσεων και όχι στη βάση της δύναμης. Οι άνθρωποι πρέπει να νιώθουν ασφαλείς επειδή ζητούν να αναπτύξουν την παγκόσμια καλή θέληση και μπορούν να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο, κι επομένως δεν εξαρτώνται από τη δύναμη των στρατών και των αεροποριών τους.

Η αναγνώριση μιας πνευματικής Ιεραρχίας που εργάζεται μέσα από το νέο όμιλο παγκόσμιων εξυπηρετητών πρέπει να αυξάνει σταθερά με τη μια μορφή ή την άλλη. Αυτό θα συμβεί όταν οι πολιτικοί του κόσμου και οι κυβερνήτες των διαφόρων εθνών και τα κυβερνητικά σώματα - πολιτικά και θρησκευτικά - είναι άνθρωποι με οραματισμό, που κινητοποιούνται πνευματικά και εμπνέονται με ανιδιοτέλεια.

Η μελλοντική παγκόσμια τάξη θα είναι η αποτελεσματική έκφραση μιας συγχώνευσης του εσωτερικού πνευματικού τρόπου ζωής και του εξωτερικού πολιτισμένου και πολιτιστικού τρόπου δράσης. Αυτή είναι μια οριστική πιθανότητα επειδή η ανθρωπότητα, στις ανώτερες τάξεις της, έχει ήδη αναπτύξει τη δύναμη να ζει στους διανοητικούς και φυσικούς κόσμους ταυτόχρονα. Σήμερα πολλοί ζουν επίσης και στον πνευματικό κόσμο. Αύριο θα υπάρχουν πολλοί περισσότεροι.

(σελίδα 231-2)

Η νέα παγκόσμια τάξη θα είναι αντιμέτωπη με πολλά προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα δεν θα επιλυθούν με την επιβολή μιας λύσης διαμέσου της δύναμης, όπως συμβαίνει με την τάξη του κόσμου του Άξονα. Θα επιλυθούν με ορθές εκπαιδευτικές διαδικασίες και με μια κατανόηση των αντικειμενικών στόχων της αληθινής παγκόσμιας τάξης. Χοντρικά χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες. Το φυλετικό πρόβλημα, το οικονομικό πρόβλημα, το πρόβλημα της διακυβέρνησης και το θρησκευτικό πρόβλημα.

 (σελίδα 233)