ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ

2) ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κανένας επιστημονικός και γνωστός τρόπος να επιλυθούν τα φυλετικά προβλήματα. Είναι τελικά ένα θέμα ορθής σκέψης, ευπρεπούς συμπεριφοράς και απλής καλοσύνης. Το θέμα δεν θα λυθεί με μεικτούς γάμους, ή με την απομόνωση ομάδων που θα καταλάβουν συγκεκριμένες περιοχές, ή από οποιεσδήποτε ανθρωποποίητες ιδέες ανωτερότητας ή κατωτερότητας. Οι ορθές ανθρώπινες σχέσεις θα έρθουν από μια αμοιβαία αναγνώριση των λαθών, από τη λύπη για την εσφαλμένη δράση του παρελθόντος και από την επανόρθωση αν είναι δυνατό. Θα έρθει όταν μπορούν να εκπαιδευτούν τα έθνη να εκτιμούν τις καλές ποιότητες των άλλων εθνών και να κατανοούν το τμήμα που παίζουν σε ολόκληρη την εικόνα. Θα αναπτυχθούν όταν θα σκοτωθεί η αίσθηση της φυλετικής υπεροχής. Θα αναπτυχθούν όταν οι φυλετικές διαφορές και φυλετικές φιλονικίες απομακρυνθούν στο ανίερο παρελθόν και μόνο το μέλλον της συνεργασίας και της κατανόησης αναπτύσσεται ενεργά. Θα κάνουν την παρουσία τους αισθητή όταν τα πρότυπα διαβίωσης της ορθής σχέσης (που αναζητούνται από τους φωτισμένους ανθρώπους κάθε φυλής) γίνουν η συνηθισμένη στάση των μαζών και όταν θεωρείται αντίθετο στα καλύτερα ενδιαφέροντα κάθε έθνους να διαδοθούν εκείνες οι ιδέες που τείνουν να διεγείρουν τους φυλετικούς ή εθνικούς φραγμούς, να εγείρουν μίση ή να υποδαυλίζουν διαφορές και χωριστικότητα. Σίγουρα θα έρθει μια τέτοια εποχή. Η ανθρωπότητα θα κυριαρχήσει το πρόβλημα των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων και στάσεων.

Είναι αναπόφευκτο ότι υπάρχουν φυλετικές διαφορές, εθνικές φιλονικίες και ταξική διαφορά, αλλά είναι εξίσου επιτακτικό να εξαφανιστούν. Ο κόσμος είναι ένας. Η ανθρωπότητα είναι μια μονάδα στη διαδικασία εξέλιξης. Οι διαφορές είναι ανθρωποποίητες και δημιουργούν μίση και χωριστικότητα. Όταν τα παιδιά των διαφόρων φυλών διδαχτούν από τα πρώτα τους χρόνια ότι δεν υπάρχουν διαφορές, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέλφια και ότι οι φανερές διακρίσεις είναι ουσιαστικά υπερφίαλες, τότε οι μελλοντικές γενιές θα προσεγγίσουν το πρόβλημα των παγκόσμιων αλληλοσυσχετίσεων ανεμπόδιστες από την προκατάληψη, τη φυλετική υπερηφάνεια, από τις ενσταλαγμένες ιστορικές δυσαρέσκειες. Με την ορθή εκπαίδευση τα μικρά παιδιά μπορούν να διδαχτούν ορθές στάσεις και θα ανταποκριθούν, γιατί το παιδί δεν βλέπει και δεν αναγνωρίζει καμιά διαφορά και η αλήθεια της Βιβλικής υπόσχεσης ότι "ένα μικρό παιδί θα τους οδηγήσει" θα αποδειχτεί επιστημονικά σωστή. Αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία θα ξεκινήσει στη νέα παγκόσμια τάξη.

(σελίδα 234-5)

Το Οικονομικό Πρόβλημα

…

Τρία πράγματα θα τερματίσουν αυτήν την κατάσταση της μεγάλης πολυτέλειας και της υπερβολικής φτώχειας, του υπερβολικού υπερσιτισμού των λίγων και του υποσιτισμού των πολλών, μαζί με τη συγκέντρωση του παγκόσμιου προϊόντος κάτω από τον έλεγχο μιας χούφτας ατόμων σε κάθε χώρα. Αυτά είναι: πρώτον, η αναγνώριση ότι υπάρχουν αρκετά τρόφιμα, καύσιμα, πετρέλαιο και ορυκτά στον κόσμο για να ανταποκριθούν στην ανάγκη ολόκληρου του πληθυσμού. Επομένως το πρόβλημα, είναι βασικά ένα πρόβλημα διανομής. Δεύτερο, πρέπει να γίνει αποδεκτή αυτή η πρόταση της επαρκούς υποστήριξης που χειρίζεται μέσα από την ορθή διανομή και πρέπει να διατεθούν τα εφόδια που είναι ουσιαστικά για την υγεία, την ασφάλεια και την ευτυχία του ανθρώπινου γένους. Τρίτο, ότι ολόκληρο το οικονομικό πρόβλημα και η θέσπιση των αναγκαίων κανόνων και των πρακτόρων διανομής πρέπει να διαχειρίζεται από έναν οικονομικό σύνδεσμο εθνών. Σ’ αυτό το σύνδεσμο όλα τα έθνη θα έχουν τη θέση τους. Θα γνωρίζουν τα εθνικά απαιτούμενά τους (που βασίζονται στον πληθυσμό και τις εσωτερικές πηγές, κ.ο.κ.) και θα γνωρίζουν επίσης τι μπορούν να συνεισφέρουν στην οικογένεια των εθνών. Όλα θα κινητοποιούνται από τη θέληση για το γενικό καλό - μια θέληση για το καλό που πιθανό στην αρχή θα βασίζεται πάνω στη σκοπιμότητα και την εθνική ανάγκη, αλλά η οποία θα είναι δημιουργική στην εκτέλεσή της.

Μερικά γεγονότα είναι φανερά. Η παλιά τάξη έχει αποτύχει. Οι πηγές του κόσμου έπεσαν στα χέρια των εγωιστών και δεν υπάρχει σωστή διανομή. Κάποια έθνη έχουν πάρα πολλά κι έχουν εκμεταλλευτεί τα πλεονάσματά τους. Άλλα έθνη έχουν τόσο λίγα και επομένως η εθνική τους ζωή και η οικονομική τους κατάσταση έχει παραλύσει…

…

Παντού υπάρχουν σοβαροί σπουδαστές της ανθρώπινης φύσης, επιστημονικοί ερευνητές με εκτεταμένες ανθρώπινες συμπάθειες και ευσυνείδητοι άντρες και γυναίκες οι οποίοι έχουν για πολύ καιρό - κάτω από το παλιό και σκληρό σύστημα ασχοληθεί με το πρόβλημα του ανθρώπινου πόνου και της ανάγκης.

Η νέα εποχή της απλότητας πρέπει να έρθει. Η νέα παγκόσμια τάξη θα εγκαινιάσει αυτήν την απλούστερη ζωή που θα βασίζεται στην επαρκή τροφή, στην ορθή σκέψη, στη δημιουργική δραστηριότητα και στην ευτυχία. Αυτά τα ουσιώδη μπορούν να γίνουν δυνατά μόνο κάτω από ορθό οικονομικό διακανονισμό. Αυτή η απλοποίηση και η συνετή διανομή των πηγών του κόσμου πρέπει να αγκαλιάσει τον ανώτερο και τον κατώτερο, τον πλούσιο και το φτωχό, εξυπηρετώντας έτσι παρόμοια όλους τους ανθρώπους.

(σελίδα 236-7-8)

Το Θρησκευτικό Πρόβλημα

Όταν φτάνουμε να εξετάσουμε τη θρησκεία στη νέα παγκόσμια τάξη, αντιμετωπίζουμε ένα πολύ πιο πολύπλοκο πρόβλημα και την ίδια στιγμή, ένα πολύ πιο εύκολο. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι το θέμα της θρησκείας είναι ένα θέμα το οποίο έχει μελετηθεί και κάπως κατανοηθεί από την πλειονότητα των ανθρώπων. Πάνω στις θεολογικές ερμηνείες υπάρχουν εκτεταμένες διαφορές. Πάνω σε μια διαδεδομένη αναγνώριση της παγκόσμιας θείας Νοημοσύνης ή του Θεού (με οποιοδήποτε όνομα μπορεί να αποκαλείται αυτή η Ζωή που περιβάλλει τα πάντα) υπάρχει μια γενική ομοιότητα αντίδρασης. Οι μορφές της θρησκείας είναι τόσο διαφορετικές και οι θεολογικά πιστοί είναι τόσο βίαιοι στις πίστεις και στις τυφλές αφοσιώσεις τους, ώστε η ανάδυση μιας παγκόσμιας θρησκείας έχει αναγκαστικά έντονη δυσκολία. Αλλά εκείνη η ανάδυση είναι πολύ κοντά και οι διαφορές είναι σχετικά υπεροπτικές. Η νέα παγκόσμια θρησκεία είναι πολύ πιο κοντά από ό,τι πιστεύουν πολλοί. Αυτό οφείλεται σε δύο πράγματα: πρώτον, οι θεολογικές διαμάχες είναι ουσιαστικά επουσιώδεις και δεύτερο, η νεότερη γενιά είναι βασικά πνευματική, αλλά εντελώς αδιάφορη για τη θεολογία.

Η νοήμων γενιά σε όλες τις χώρες απαρνιέται γρήγορα την ορθόδοξη θεολογία, τον επίσημο εκκλησιαστικισμό και τον έλεγχο της εκκλησίας. Δεν ενδιαφέρονται ούτε για τις ανθρωποποίητες ερμηνείες της αλήθειας ούτε για τις διαμάχες του παρελθόντος ανάμεσα στις μεγαλύτερες παγκόσμιες θρησκείες. Την ίδια στιγμή, ενδιαφέρονται βαθιά για τις πνευματικές αξίες και ζητούν ειλικρινά να επαληθεύσουν τις βαθιά εδραιωμένες μη εκφρασμένες αναγνωρίσεις. Δεν βασίζονται σε κάποια βίβλο ή σύστημα της αποκαλούμενης εμπνευσμένης πνευματικής γνώσης και αποκάλυψης, αλλά τα μάτια τους είναι πάνω σε απροσδιόριστα μεγαλύτερα σύνολα με τα οποία ζητούν να συγχωνευτούν και να εγκαταλείψουν τον εαυτό τους όπως είναι το κράτος, μια ιδεολογία ή η ίδια η ανθρωπότητα. Σ’ αυτήν την έκφραση του πνεύματος της αυταπάρνησης μπορεί να φανεί η εμφάνιση της πιο βαθιάς αλήθειας όλων των θρησκειών και η δικαίωση του Χριστιανικού μηνύματος. Ο Χριστός, στον υψηλό τόπο Του, δεν ενδιαφέρεται αν οι άνθρωποι αποδέχονται τις θεολογικές ερμηνείες των εγγράμματων και των κληρικών, αλλά ενδιαφέρεται αν ο βασικός τόνος της ζωής Του της θυσίας και της υπηρεσίας αναπαράγεται ανάμεσα στους ανθρώπους. Του είναι αδιάφορο αν η έμφαση δίνεται στις λεπτομέρειες και η ακρίβεια της ιστορίας του Ευαγγελίου αναγνωρίζεται και γίνεται αποδεκτή, γιατί ενδιαφέρεται περισσότερο να συνεχιστεί η έρευνα για την αλήθεια και την υποκειμενική πνευματική εμπειρία. Ξέρει ότι μέσα σε κάθε ανθρώπινη καρδιά βρίσκεται εκείνο που ανταποκρίνεται από ένστικτο στο Θεό και ότι η ελπίδα της υπέρτατης δόξας βρίσκεται κρυμμένη στη Χριστική συνείδηση.

Επομένως, στη νέα παγκόσμια τάξη, η πνευματικότητα θα αντικαταστήσει τη θεολογία. Η ζωντανή εμπειρία θα πάρει τη θέση των θεολογικών αποδοχών. Οι πνευματικές πραγματικότητες θα προβάλουν με αυξανόμενη καθαρότητα και η όψη της μορφής θα υποχωρήσει στο περιθώριο. Η δυναμική, εκφραστική αλήθεια θα είναι ο βασικός τόνος της νέας παγκόσμιας θρησκείας. Ο ζωντανός Χριστός θα πάρει τη σωστή Του θέση στην ανθρώπινη συνείδηση και θα δει τους καρπούς των σχεδίων Του, της θυσίας Του και της υπηρεσίας Του, αλλά το άδραγμα της εκκλησιαστικής τάξης θα μειωθεί και θα εξαφανιστεί. Θα μείνουν μόνο εκείνοι ως ηγέτες και καθοδηγητές του ανθρώπινου πνεύματος οι οποίοι μιλούν από μια ζωντανή εμπειρία και οι οποίοι δεν γνωρίζουν θρησκευτικούς φραγμούς. Θα αναγνωρίσουν μια προώθηση της αποκάλυψης και τις νέες αναδυόμενες πραγματικότητες. Αυτές οι αλήθειες θα εδραιωθούν πάνω στις αρχαίες αλήθειες, αλλά θα προσαρμοστούν στη σύγχρονη ανάγκη και θα εκδηλώσουν προοδευτικά την αποκάλυψη της θείας φύσης και ποιότητας. Ο Θεός είναι τώρα γνωστός ως Νοημοσύνη και Αγάπη. Πρέπει να γίνει γνωστός ως Θέληση και Σκοπός, κι αυτό θα το αποκαλύψει το μέλλον.

Όταν θα εξαφανιστεί το φυλετικό πρόβλημα μέσα από την αναγνώριση της μιας Ζωής, όταν θα λυθεί το οικονομικό πρόβλημα από τα έθνη που συνεργάζονται μαζί, όταν το πρόβλημα της ορθής διακυβέρνησης μέσα σε κάθε έθνος θα έχει καθοριστεί από την ελεύθερη θέληση των αντίστοιχων λαών τους και το πνεύμα της αληθινής θρησκείας θα είναι ανεμπόδιστο από τις αρχαίες μορφές και ερμηνείες, τότε θα δούμε έναν κόσμο στη διαδικασία της ορθής εμπειρίας, των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων και μια πνευματική προώθηση προς την πραγματικότητα.

(σελίδα 241-2-3)

Είναι σειρά της ανθρωπότητας να λύσει τα σοβαρά προβλήματά της πάνω στη βάση της αδελφότητας, κι έτσι να εισάγει έναν τρόπο διαβίωσης που θα προσφέρει επαρκή βοήθεια για τις αναγκαιότητες της ζωής μέσα από την κατάλληλη οργάνωση του χρόνου, της εργασίας και των αγαθών. Αυτό θα οδηγήσει σε μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στον πολίτη και στο κράτος που θα εφελκύσει την υπηρεσία του ατόμου και την ορθή προστασία του κράτους. Τότε η ανθρωπότητα θα είναι ελεύθερη για τον πειραματισμό της πνευματικής διαβίωσης, κι αυτό θα εκφραστεί μέσα από τις αφυπνισμένες ανθρώπινες ζωές. Μπορούν να ζητηθούν ή να αναμένονται περισσότερα απ' αυτό; Ένας τέτοιος τρόπος διαβίωσης μπορεί να γίνει δυνατός αν οι άντρες και οι γυναίκες της καλής θέλησης, της νοημοσύνης και του ιδεαλισμού μπορούν να αρχίσουν το έργο του εγκαινιασμού της νέας παγκόσμιας τάξης.

(σελίδα 243-4)

Ο νέος όμιλος παγκόσμιων εξυπηρετητών δεν είναι μια νέα οργάνωση που σχηματίζεται στον κόσμο. Είναι απλά ένας χαλαρός δεσμός ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους με δημιουργικούς ειρηνευτικούς στόχους και καλή θέληση που δίνουν έμφαση πάνω στην πρωταρχική ανάγκη να εδραιωθούν ορθές ανθρώπινες σχέσεις πριν γίνει δυνατή οποιαδήποτε διαρκής ειρήνη. Αυτός o όμιλος με κανέναν τρόπο δεν παρεμβαίνει, στην πίστη και στις αφοσιώσεις οποιουδήποτε ανθρώπου. Είναι μια κοινή σύνδεση όλων όσων ζητούν να εκφράσουν το πνεύμα του Χριστού και οι οποίοι είναι ελεύθεροι από το πνεύμα του μίσους και της εκδίκησης. Η πρόκληση αυτού του ομίλου για τον κόσμο είναι να απομακρύνει κάθε ανταγωνισμό κι αντιπάθεια, κάθε μίσος και φυλετική διαφορά και να προσπαθήσει να ζήσει με όρους της μιας οικογένειας, της μιας ζωής και της μιας ανθρωπότητας.

Ο νέος όμιλος παγκόσμιων εξυπηρετητών πιστεύει ότι (με τη μεσολάβηση της καλής θέλησης) μπορεί να εδραιωθεί σταθερά η νέα παγκόσμια τάξη στη Γη.

(σελίδα 246-7)

Το μήνυμα που πρέπει να διδαχτεί πριν από κάθε μελλοντική ειρήνη αποτελείται από τις παρακάτω τρεις πρακτικές αλήθειες:

1. Ότι τα σφάλματα και τα λάθη των περασμένων αιώνων, που αποκορυφώθηκαν στον παγκόσμιο πόλεμο, είναι τα κοινά σφάλματα και λάθη της ανθρωπότητας ως σύνολο. Αυτή η αναγνώριση θα οδηγήσει στην εδραίωση της αρχής του συμμερισμού, που είναι τόσο αναγκαία στον κόσμο.

2. Ότι δεν υπάρχουν προβλήματα και συνθήκες που δεν μπορούν να επιλυθούν από τη θέληση για το καλό. Η καλή θέληση τρέφει το πνεύμα της κατανόησης και ενδυναμώνει την εκδήλωση της αρχής της συνεργασίας. Αυτό το συνεργατικό πνεύμα είναι το μυστικό κάθε ανθρώπινης σχέσης και ο εχθρός του ανταγωνισμού.

 3. Ότι υπάρχει μια σχέση αίματος ανάμεσα στους ανθρώπους η οποία, όταν αναγνωριστεί, διαλύει κάθε φραγμό και εξαλείφει το πνεύμα της χωριστικότητας και του μίσους. Επομένως η ειρήνη και η χαρά του καθενός αφορά όλους. Αυτή αναπτύσσει την αρχή της ευθύνης και βάζει τα θεμέλια της ορθής συνεργατικής δράσης.

Αυτές είναι οι βασικές δοξασίες των αντρών και των γυναικών καλής θέλησης και προσφέρουν το κίνητρο κάθε υπηρεσίας και δράσης. Αυτές οι τρεις πρακτικές και επιστημονικές αλήθειες ενσωματώνουν τα τρία βασικά γεγονότα και την αρχική αποδοχή όλων των παγκόσμιων εξυπηρετητών. Δεν είναι αντίθετες με καμιά θέση του κόσμου, δεν ανατρέπουν καμιά κυβερνητική ή θρησκευτική τάση και υπάρχουν μέσα στη συνείδηση όλων των ανθρώπων, εφελκύοντας άμεση ανταπόκριση. Η αποδοχή τους θα "θεραπεύσει" τις διεθνείς πληγές.

Καλώ όλους τους άντρες και τις γυναίκες καλής θέλησης στον κόσμο να μελετήσουν τις αρχές της νέας παγκόσμιας τάξης. Τους υπενθυμίζω, καθώς μάχονται για δικαιοσύνη και για τα δικαιώματα των μικρών εθνών και το μέλλον των παιδιών κάθε έθνους, να αρχίσουν να εκπαιδεύουν εκείνους που μπορούν να προσεγγίσουν στις ορθές στάσεις και σ’ εκείνο το μακρόπνοο όραμα που θα κάνει αδύνατα στο μέλλον τα λάθη του παρελθόντος.

(σελίδα 247-8)

...έχετε εκπαιδευτεί στη δοξασία ότι κάθε πληροφορία που σας έδωσα σχετικά με τη σχέση του Βούδα και του Χριστού και της Ιεραρχίας, της Ανθρωπότητας και της Σαμπάλλα, θα αποτελέσει τμήμα της επερχόμενης νέας παγκόσμιας θρησκείας και ότι το θέμα των Μεγάλων Προσεγγίσεων θα αποτελέσει τα βασικά θεμελιώδη της μελλοντικής πνευματικής διδασκαλίας.

(σελίδα 272)

Σας λέω ότι η ανθρωπότητα είναι παντού πνευματικά σκεπτόμενη και ότι η νέα φυλή, ο επερχόμενος πολιτισμός και η κουλτούρα της νέας εποχής θα βρεθούν σε ολόκληρο τον κόσμο - η παγκόσμια κληρονομιά της ανθρώπινης φυλής. Αλλά παντού η ανθρωπότητα είναι το θύμα της προπαγάνδας - μιας προπαγάνδας που θα μπορεί να γίνει ορατή στο πραγματικό της φως μόνο όταν οι άνθρωποι θα σκέφτονται με όρους της ανθρώπινης ελευθερίας. Όταν θα πάρουν μαζί τα αναγκαία βήματα για να εξασφαλίσουν την ανθρώπινη ευτυχία και κάνοντάς τα να μάθουν να αντιμετωπίζουν τις παγκόσμιες συνθήκες όπως είναι, χωρίς να κρύβουν το κεφάλι τους σε έναν ονειρικό κόσμο δικής τους επινόησης. Ο κόσμος του μέλλοντος, τον οποίο ονειρεύονται όλοι οι άνθρωποι σε όλες τις χώρες, είναι περισσότερο από μια πιθανότητα αν οι άνθρωποι επωμιστούν τις ακριβείς ευθύνες τους και την κάνουν μαζί ένα γεγονός στην ανθρώπινη εμπειρία.

(σελίδα 282)

Μια νέα παγκόσμια τάξη είναι δυνατή και υπάρχουν κάποια βήματα που χρειάζεται να γίνουν αν το όραμα αυτού του νέου κόσμου πρόκειται να γίνει ένα πραγματικό γεγονός. Μπορώ να σας υποδείξω - με τη μεγαλύτερη συντομία - τους σηματοδότες: Μπορώ να υποδείξω κάποιες σκοπιές πάνω στο δρόμο για τη μελλοντική παγκόσμια τάξη. Θα βρεθώ στη θέση να σας διαβεβαιώνω την ίδια στιγμή ότι κάθε βήμα του δρόμου συνεπάγεται μια μάχη, την ανατροπή εκείνου που είναι παλιό και αγαπητό και την καταστροφή εκείνου που είναι απάνθρωπο, εγωιστικό και σκληρό.

(σελίδα 287)

 

Η "Ελευθερία", όπως μπορεί να την υποστηρίζουν οι Κύριοι της Απελευθέρωσης, είναι στην πραγματικότητα η αναγνώριση των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων, που προσαρμόζονται ελεύθερα, αναλαμβάνονται με προθυμία και κινητοποιούνται από μια αίσθηση ευθύνης που θα δρα ως προστατευτικός τοίχος. Αυτό δεν θα γίνει με καταναγκαστικά μέτρα, αλλά με την ορθή ερμηνεία και τη γρήγορη εκτίμηση από τις μάζες, που έχουν την τάση να μπερδεύουν την κατάχρηση της ελευθερίας (ελευθερία της προσωπικότητας να κάνει ό,τι διαλέγει η κατώτερη φύση) και την ελευθερία της ψυχής και της συνείδησης. Όμως αυτή η ελευθερία είναι η πιο εύκολη όψη της θείας θέλησης που πρέπει να κατανοήσει η ανθρωπότητα. Στην πραγματικότητα είναι η πρώτη αποκάλυψη που δόθηκε στον άνθρωπο για τη φύση της Θέλησης του Θεού και την ποιότητα της Σαμπάλλα. Η "Ισότητα" είναι εκείνη η ιδιαίτερη κατανόηση που θα αποκαλύψει ο Ερχόμενος και που βασίζεται σε μια ορθή αίσθηση αναλογίας, ορθή αυτο-εκτίμηση και κατανόηση, των πνευματικών, αλλά όμως φυσικών, νόμων της Αναγέννησης και της Αιτίας και του Αποτελέσματος. Οι τελευταίοι θα θεμελιωθούν στους μελλοντικούς αιώνες πάνω στην αναγνώριση της ηλικίας μιας εμπειρίας της ψυχής και της κερδισμένης ανάπτυξης και όχι εξ ολοκλήρου πάνω στην εμφατική διακήρυξη ότι "όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι". Η "Αδελφότητα" είναι κάτι που η ίδια η ανθρωπότητα θα συνεισφέρει ως μια έκφραση της τρίτης όψης της θειότητας, που βασίζεται στην ορθή επαφή και στην ορθή αντίδραση στην επαφή. Έτσι θα αναπτυχθεί βαθμιαία το αληθινό θέμα της ζωής της ανθρωπότητας, που είναι η αδελφότητα, θεμελιωμένο πάνω στη θεία καταγωγή (ισότητα) και που οδηγεί σε μια ελεύθερη και αληθινή έκφραση της θειότητας (ελευθερία).

(σελίδα 323)

Η Αγάπη που δεν είναι αίσθημα ή συναίσθημα και δεν σχετίζεται με το αίσθημα (το οποίο είναι η διαστρέβλωση της αληθινής αγάπης), αλλά είναι η σταθερή απόφαση να γίνει αυτό που είναι το πιο καλό για το σύνολο της ανθρωπότητας, ή για τον όμιλο (αν το μεγαλύτερο θέμα δεν σας είναι δυνατό) και να το κάνετε με οποιοδήποτε προσωπικό κόστος και μέσα από την υπέρτατη θυσία. Μόνο εκείνοι οι οποίοι αγαπούν αληθινά τους συνανθρώπους τους μπορούν να δουν ξεκάθαρα τις εκβάσεις και μπορούν να κατανοήσουν το αναπόφευκτο των πραγμάτων που πρέπει να γίνουν για να τερματιστεί η τωρινή κυριαρχία του τρόμου κι έτσι να διαχυθεί η νέα κυριαρχία της ειρήνης. Η ειρήνη δεν είναι ο στόχος για τη φυλή μας ή την εποχή μας, αδιάφορο τι νομίζουν οι άνθρωποι. Αυτός είναι ένας κύκλος σταθερά αυξανόμενης δραστηριότητας, που έχει ως στόχο την εδραίωση ορθών ανθρωπίνων σχέσεων, που προωθούνται με νοημοσύνη. Μια τέτοια δραστηριότητα και έντονη αλλαγή δεν είναι ανάλογη μ' αυτό που γίνεται συνήθως κατανοητό ως ειρήνη. Η ειρήνη έχει σχέση με τη συναισθηματική πλευρά της ζωής και ήταν ο στόχος την εποχή της Ατλαντίδας, όπου η ειρήνη ήταν ένα μεγάλο πνευματικό θέμα. Αλλά η ειρήνη και η αγάπη για την ειρήνη μπορούν να είναι ένα θανατηφόρο υπνωτικό κι αυτή τη στιγμή είναι. Συνήθως είναι εγωιστική στο σκοπό της και οι άνθρωποι επιθυμούν έντονα την ειρήνη επειδή θέλουν να είναι ευτυχισμένοι. Η ευτυχία και η ειρήνη θα έρθουν όταν υπάρχουν ορθές ανθρώπινες σχέσεις. O πόλεμος και η ειρήνη δεν είναι ένα πραγματικό ζευγάρι αντιθέτων. Ειρήνη και αλλαγή, ειρήνη και κίνηση είναι τα πραγματικά ζευγάρια. Ο πόλεμος δεν είναι παρά μια όψη αλλαγής κι έχει τις ρίζες του βαθιά μέσα στην ύλη. Η ειρήνη, η οποία συχνά γίνεται επιθυμητή και για την οποία γίνεται συχνά συζήτηση, αφορά την υλική ειρήνη και σε κάθε περίπτωση σχετίζεται με την προσωπικότητα, είτε είναι η ατομική προσωπικότητα είτε εκείνη της ανθρωπότητας ως σύνολο. Συνεπώς δεν θα ασχοληθώ με την ειρήνη, αλλά σχετίζομαι με την αγάπη, η οποία συχνά διαταράσσει την ισορροπία της ύλης και των υλικών καταστάσεων και συνεπώς εργάζεται ενάντια στην αποκαλούμενη ειρήνη.

(σελίδα 329-30)

Η νέα εποχή έρχεται. Τα νέα ιδανικά, ο νέος πολιτισμός, οι νέοι τρόποι της ζωής, της εκπαίδευσης, της θρησκευτικής παρουσίασης και της διακυβέρνησης αρχίζουν αργά να κατασταλάζουν και τίποτε δεν μπορεί να τα σταματήσει. Μπορούν όμως να καθυστερήσουν από τους αντιδραστικούς τύ­πους των ανθρώπων, από τους υπερσυντηρητικούς και στενόμυαλους και από εκείνους που προσκολλούνται με αδαμάντινη αποφασιστικότητα στις αγαπημένες τους θεωρίες, στα όνειρά τους και στα οράματά τους, στις ερμηνείες τους και στην περίεργη και συχνά κοντόφθαλμη κατανόηση των ιδανικών. Αυτοί είναι οι μόνοι οι οποίοι μπορούν και καθυστερούν την ώρα της απελευθέρωσης. Μια πνευματική ρευστότητα, μια προθυμία να εγκαταλειφτούν όλες οι προκατειλημμένες ιδέες και τα ιδανικά, καθώς και όλες οι αγαπημένες τάσεις, οι καλλιεργημένες συνήθειες της σκέψης και κάθε αποφασιστική προσπάθεια να κάνει τον κόσμο να συμφωνεί με το σχέδιο το οποίο φαίνεται ότι είναι το πιο καλό για το άτομο επειδή, γι' αυτό, είναι το πιο ελκυστικό - όλα αυτά πρέπει να έρθουν κάτω από τη δύναμη του θανάτου. Πρέπει να εγκαταλειφτούν με ασφάλεια και σιγουριά και χωρίς φόβο για τα αποτελέσματα, αν το κίνητρο της ζωής είναι μια αληθινή και διαρκής αγάπη για την ανθρωπότητα. Στην αγάπη, την αληθινή πνευματική αγάπη όπως τη γνωρίζει η ψυχή, μπορεί πάντα να ανατεθεί η δύναμη και η ευκαιρία και ποτέ δεν θα προδώσει εκείνη την εμπιστοσύνη. Θα τα φέρει όλα σε ευθυγράμμιση με το όραμα της ψυχής.

(σελίδα 331)

Υπάρχουν κάποιες θεμελιώδεις αλήθειες που βρίσκονται πίσω από όλες τις θρησκείες που έχουν αποκαλυφτεί. Είναι ουσιαστικές για την πνευματική ανάπτυξη και τις προοδευτικές πραγματώσεις της θειότητας από τον άνθρωπο. Όλα τα άλλα που βρίσκονται κάτω από τον όρο "δόγμα" και τις παρόμοιες φράσεις δεν είναι παρά επεκτάσεις αυτών των ουσιαστικών, επεξηγούν τη φύση, εκφράζουν ανθρώπινες ερμηνείες και διατυπώνουν τις εξελικτικές αναγνωρίσεις. Αυτές είναι κυρίως συμπληρώσεις κι έχουν τη φύση καλλωπισμού, εικασίας και πρόβλεψης. Υπόκεινται σταθερά στην αλλαγή, στην αποβολή ή στην ανάπτυξη, καθώς αναπτύσσεται η διάνοια και η πνευματική αντίληψη του ανθρώπου. Δεν είναι βασικά ή αμετάβλητα. Οι αμετάβλητες αλήθειες πρέπει να ανακαλυφτούν και να αναγνωριστούν καθώς η νέα παγκόσμια θρησκεία παίρνει μορφή πάνω στη Γη και καθορίζει την ανθρώπινη σκέψη και συνείδηση στην ερχόμενη Νέα Εποχή.

Οι Βασικές Αλήθειες Μέχρι Σήμερα

Αυτές οι βασικές αλήθειες δεν αλλάζουν ποτέ, επειδή σχετίζονται με τη φύση της Ίδιας της Θεότητας. Φανερώθηκαν στο ανθρώπινο γένος μέσα από αποκάλυψη, καθώς προχώρησε η εξέλιξη και ο άνθρωπος ανέπτυξε τις αναγκαίες αντιληπτικές ικανότητες και την απαιτούμενη εμμονή για έρευνα, μαζί με την ανάπτυξη του εσωτερικού φωτός της ψυχής. Αυτές οι αλήθειες που είναι έμφυτες μέσα στη θεία φύση, αποκαλύπτουν την ψυχή του Θεού. Αυτές είναι:

1. Ο Νόμος της Συμπόνιας. Αυτή είναι η αλήθεια της ορθής σχέσης, της στοργικής κατανόησης, της δραστήρια εκφρασμένης Αγάπης. Είναι το θεμέλιο της αδελφότητας και η έκφραση της εσωτερικής ενότητας.

2. Το γεγονός του Θεού. Αυτή είναι η αλήθεια ότι η Ύπαρξη είναι Πανταχού Παρών και Υπερβατικός Θεός. Περιλαμβάνει την αναγνώριση του μεγάλου Συνόλου και τα τμήματα που σχετίζονται. Είναι η γνώση της θειότητας που εξακριβώνεται μέσα από την ορθή σχέση και την ταυτότητα της καταγωγής. Είναι η αποκάλυψη της ζωής του Θεού που διαπερνά όλα όσα υπάρχουν (Πανταχού Παρών Θεός) και εκείνης της ίδιας της ζωής που προσφέρει την ακόμη μεγαλύτερη κοσμική σχέση (Υπερβατικός Θεός), που είναι η εγγύηση κάθε προόδου και προοδευτικής αποκάλυψης. "Έχοντας διαπεράσει όλο αυτό το σύμπαν με ένα τμήμα του εαυτού Μου, παραμένω" είναι η πρόκληση της θειότητας και η αιώνια ελπίδα της ανθρωπότητας. Αυτή είναι η απάντηση της Ίδιας της Ζωής στις απαιτήσεις της ανθρωπότητας, στις αναζητήσεις της επιστήμης και σε ολόκληρο το παγκόσμιο πρόβλημα. Ο Θεός είναι εδώ, παρών ανάμεσά μας και σε όλες τις μορφές της έκφρασης. Περιλαμβάνει, διαπερνά και παραμένει πέρα. Είναι μεγαλύτερος από όλες τις εμφανίσεις Του. Αποκαλύπτεται προοδευτικά και κυκλικά, καθώς ετοιμάζεται ο άνθρωπος για παραπέρα γνώση.

3. Η Συνέχεια της Αποκάλυψης. Πάντα στη διάρκεια των αιώνων και σε κάθε ανθρώπινη κρίση, πάντοτε στις ώρες της αναγκαιότητας, στη θεμελίωση μιας νέας φυλής, ή στην αφύπνιση μιας προετοιμασμένης ανθρωπότητας σε ένα νέο και ευρύτερο όραμα, η Καρδιά του Θεού - που παρωθείται από το νόμο της Συμπόνιας - αποστέλλει έναν Δάσκαλο, έναν Παγκόσμιο Σωτήρα, έναν Φωτοδότη, έναν Αβατάρ. Δίνει το μήνυμα που θα θεραπεύσει, που θα υποδείξει το επόμενο βήμα που πρέπει να γίνει από τη φυλή, το οποίο θα φωτίσει ένα σκοτεινό παγκόσμιο πρόβλημα και θα δώσει στον άνθρωπο μια έκφραση όψης της θειότητας που δεν την είχε αντιληφθεί μέχρι τώρα. Πάνω σ’ αυτό το γεγονός της συνέχειας της αποκάλυψης και πάνω στην ακολουθία αυτής της προοδευτικής εκδήλωσης της θείας φύσης βασίζεται το δόγμα των Αβατάρ, των θείων Αγγελιαφόρων, των Θείων Εμφανίσεων και των εμπνευσμένων Προφητών. Όλα αυτά τα πιστο­ποιεί αλάνθαστα η ιστορία.

4. Η αναπόφευκτη Ανταπόκριση της Ανθρωπότητας. Εξέφρασα μ' αυτές τις απλές λέξεις την ενστικτώδη πνευματική αντίδραση του ανθρώπου και του αθάνατου ανθρώπινου πνεύματος στις παραπάνω τρεις θεμελιώδεις αλήθειες. Αυτό το θείο πνεύμα στην ανθρωπότητα πρέπει διαρκώς και αρκετά σίγουρα το κάνει, να ανταποκριθεί στη θεία Εμφάνιση: Η μαρτυρία γι' αυτό είναι σίγουρη και αποδειγμένη. Υπάρχει στο ανθρώπινο γένος εκείνο που είναι συναφές με το Θεό και που αναγνωρίζει το δικό του όταν εμφανίζεται. Τέτοια είναι η ακλόνητη πραγματικότητα στην ανθρώπινη καρδιά και η αναγνώριση είναι η αναπόφευκτη ανταμοιβή και το αποτέλεσμα της αποκάλυψης.

5. Η Πρόοδος. Η αντίδραση του ατόμου και των μαζών στη συνέχεια της αποκάλυψης - ιστορικά αποδειγμένη - δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Είναι το βασικό γεγονός της θρησκείας. Οι τύποι εκείνης της αποκάλυψης μπορεί να διαφέρουν, αλλά κάθε νέα αποκάλυψη - που δίνεται σε ανταπόκριση της ανθρώπινης ανάγκης και απαίτησης - οδηγεί διαρκώς την ανθρωπότητα προς τα εμπρός πάνω σε ένα σταθερά λαμπρυνόμενο στόχο και μια μεγαλύτερη δόξα. Η αποκάλυψη μπορεί να έρθει σε διαφορετικά επίπεδα της ανθρώπινης συνείδησης. Μπορεί να είναι η αποκάλυψη των νέων χωρών που πρέπει να κατακτηθούν, εδαφικών ή νοητικών. Κάποιο άτομο έδειξε το δρόμο. Μπορεί να είναι η αναγνώριση νέων νόμων και γεγονότων στη φύση, που κατανοούνται και χρησιμοποιούνται επιστημονικά. Μπορεί να είναι η ανταπόκριση του νοήμονος ανθρώπου σε μια αυξανόμενη γνώση, που δημιουργεί ένα νέο τύπο πολιτισμού. Κάποιο απελευθερωμένο πνεύμα υπέδειξε το δρόμο. Μπορεί να είναι η ανταπόκριση της ανθρώπινης καρδιάς στην Καρδιά του Θεού, που οδηγεί στη μυστικιστική ευδαιμονία και στην αναγνώριση της πνευματικής Ύπαρξης. Μπορεί να είναι η αντίδραση του ανθρώπου σε κάποια νέα διδασκαλία, κάποια παραπέρα ανάπτυξη, που καταλήγει σε μια νέα εμπλουτισμένη θρησκευτική προσέγγιση στο κέντρο της ζωής. Κάποιος Αγγελιαφόρος υποδείχνει το δρόμο. Αλλά διαρκώς σήμαινε πρόοδο, μια προώθηση, μια αποβολή κάποιων περιορισμών που υπάρχουν, μια αποκήρυξη του ανεπιθύμητου και του κακού. Περιλαμβάνει πάντα την αναγνώριση του πιθανού, του ιδανικού και του Θείου.

6. Η Υπερβατικότητα. Αυτό σημαίνει την εσωτερική ικανότητα να περνά πέρα από τον αποκαλούμενο φυσικό νόμο. Αυτή η υπερνίκηση του περιορισμού συμβαίνει διαρκώς κι αυτή τη διαδικασία της υπέρβασης την καλούμε διαρκώς σε αυξανόμενη αναγνώριση. Χαρακτηρίζει την επόμενη μεγαλύτερη φάση στην εκδήλωση της θειότητας στον άνθρωπο. Υποδηλώνει επικράτηση πάνω στο φυσικό νόμο και τον επικείμενο θρίαμβο της ανθρωπότητας πάνω σε δυνάμεις που για τόσο πολύ καιρό τον κρατούσαν στη γη. Το σύμβολο αυτής της υπέρβασης είναι η τωρινή κυριαρχία του αέρα. Ο άνθρωπος κυριαρχεί γρήγορα πάνω στα τέσσερα στοιχεία. Καλλιεργεί τη γη. Διασχίζει τα νερά. Ελέγχει τα ηλεκτρικά πυρά του πλανήτη και πετά θριαμβευτικά μέσα από τον αέρα. Το ερώτημα προβάλλει τώρα: Τι έπεται, αδελφοί μου; Μια άλλη υπέρβαση βρίσκεται μπροστά. Είναι ένα από τα γεγονότα, που θα αποκαλύψει ο ερχόμενος Αβατάρ.

(σελίδα 341-2-3-4)

Έτσι συμβαίνει με την ανθρωπότητα. Εγείρεται μια απαίτηση μέχρι τις πύλες των Ουρανών. Η μαζική πρόθεση της ανθρωπότη­τας είναι ότι το κακό πρέπει να τελειώσει και πρέπει να γίνει δυνατή μια καλύτερη ζωή. Τη στιγμή της μέγιστης έντασης και δυσκολίας εξαποστέλλεται μια απαίτηση. Η ανταπόκριση έρχεται. Ο Αβατάρ εμφανίζεται και διαχύνει φως κάνοντας ευκρινή το δρόμο. Αφυπνίζεται νέα ελπίδα και παίρνονται νέες αποφάσεις. Η δύναμη να εδραιωθούν ορθές σχέσεις διαχύνεται μέσα στο σώμα της ανθρωπότητας και η ανθρωπότητα προβάλλει σε μια πιο εκτεταμένη ζωή που καθορίζεται από πιο αληθινές αξίες. Γίνεται δυνατή μια συγχώνευση ανάμεσα στον εξωτερικό κόσμο της καθημερινής διαβίωσης και στον εσωτερικό κόσμο των πνευματικών πραγματικοτήτων. Είναι δυνατή μια νέα εισροή αγάπης και φωτός.

(σελίδα 348)

Συγκεντρώστε μαζί όλες τις πολλές τάσεις που έχουν διατυπωθεί από άτομα, ομίλους παγκόσμιων διανοητών και ειδικών στους διάφορους τομείς της παγκόσμιας προσπάθειας σχετικά με τη Νέα Τάξη. Βρείτε τι προτείνεται στα πολλά διαφορετικά έθνη όσον αφορά τη Νέα Παγκόσμια Τάξη - τόσο καλό όσο και κακό. Αυτό θα περιλαμβάνει το διάβασμα των βιβλίων, την αφομοίωση και την ανάλυσή τους, το σχηματισμό μιας μικρής διαθέσιμης βιβλιοθήκης, τη μελέτη και τη συσσώρευση φυλλαδίων πάνω σ’ αυτό το θέμα. Κάνοντάς το, μπορεί να δομηθεί μια μεγάλη μορφή σκέψη η οποία θα επηρεάζει το νου των ανθρώπων.

(σελίδα 390)

Μελετήστε προσεκτικά ως άτομα τις Τέσσερις Ελευθερίες και τα Οκτώ Σημεία της Συνθήκης του Ατλαντικού, έτσι ώστε τα μέλη αυτού του ομίλου να μπορούν να οραματιστούν πλήρως τις ελευθερίες της Νέας Εποχής και επομένως να σκεφτούν με διαύγεια, να διδάξουν σωστά τα νέα ιδανικά και να βοηθήσουν σ’ αυτόν τον κύριο παγκόσμιο στόχο. Αυτή η κατανόηση είναι πιο σημαντική από ό,τι αντιλαμβάνεστε. Μέσα απ' αυτές τις προτάσεις το ομαδικό σας σχέδιο μπορεί να πάρει σχήμα. Έχοντας κάνει αυτές τις εισηγήσεις κι έχοντας υποδείξει σε σας τις γραμμές της ιεραρχικής επιθυμίας, δεν πρόκειται να πω περισσότερα. H ευθύνη είναι δική σας και σας αφήνω να επεξεργαστείτε αυτές τις ιδέες.

(σελίδα 392)

Η συγχωνευμένη επίκληση και η ενωμένη κλήση από τα διαφορετικά επίπεδα της ανθρώπινης συνείδησης θα προκαλέσει μια ισχυρή έλξη πάνω στα κρυμμένα κέντρα της "Σωτήριας Δύναμης". Αυτή η ενωμένη έλξη πρέπει να οργανωθεί τώρα. Έτσι η μάζα της ανθρωπότητας θα διεγερθεί να προωθηθεί μέσα στο φως και ο νέος παγκόσμιος κύκλος, που ξεκινά στον Υδροχόο, θα εγκαινιαστεί οριστικά από την ίδια την ανθρωπότητα.

...

Αυτός ο καλύτερος κόσμος πρόκειται να είναι ένας κόσμος στον οποίο θα ελέγχουν οι πνευματικές αξίες, βλέποντας εκείνες τις αξίες ως εκείνο το οποίο είναι σωστό και καλό για το σύνολο της ανθρωπότητας και όχι απλά ως θρησκευτικές και θεολογικές ερμηνείες. Η πνευματική αντίληψη έγινε περιεκτική και αφορά τώρα το φυσικό πεδίο καθώς και το μεταφυσικό.

Ίσως δεν σας είναι εύκολο να αντιληφθείτε τη σπουδαιότητα αυτής της ανάπτυξης η οποία - πάλι παρά τις μαχόμενες δυνάμεις - επέτρεψε στους ανθρώπους να αναγνωρίσουν ότι το βασίλειο του Θεού πρέπει να λειτουργεί πάνω στη Γη: Ότι πρέπει να εξωτερικευτεί και δεν χρειάζεται να είναι ένα μακρινό σημείο επιθυμητής σκέψης, αλλά πρέπει να καθορίζει την καθημερινή ζωή του ανθρώπου και να ελέγχει κάθε σχεδιασμό για το μέλλον. Γι' αυτό οι άνθρωποι εργάζονται και μάχονται σήμερα. Αποκαλούν το όραμα με πολλά ονόματα: καλύτερες παγκόσμιες συνθήκες, η νέα παγκόσμια τάξη, παγκόσμια ανασυγκρότηση, ο νέος πολιτισμός, αδελφότητα, αλληλεγγύη, παγκόσμια ομοσπονδία, διεθνή κατανόηση - είναι αδιάφορο. Είναι το βασικό θέμα της καλυτέρευσης, της παγκόσμιας ευημερίας, της γενικής ασφάλειας, της διαδεδομένης ευκαιρίας, αδιάφορο από τη φυλή, το χρώμα ή την πίστη. Αυτός είναι ο σημαντικός παράγοντας.

(σελίδα 400-1)

Ο Βούδας ενσωμάτωσε την Αρχή του Φωτός και εξαιτίας αυτής της φώτισης, μπόρεσε η ανθρωπότητα να αναγνωρίσει το Χριστό, ο Οποίος ενσωμάτωσε την ακόμη μεγαλύτερη Αρχή της Αγάπης. Το σημείο που πρέπει να έχετε στο νου σας είναι ότι το φως είναι ουσία και ο Βούδας απέδειξε την τελειοποίηση της ουσίας-ύλης ως το μέσο του Φωτός, από όπου και ο τίτλος Του ως "Ο Φωτισμένος". Ο Χριστός ενσωμάτωσε την υποκείμενη ενέργεια της Συνείδησης. Ο ένας απέδειξε το ύψος της επίτευξης της τρίτης θείας όψης. Ο άλλος εκείνη της δεύτερης όψης, κι αυτοί οι δύο μαζί παρουσίασαν ένα τέλειο Όλο. Ο δεύτερος λόγος ήταν να εγκαινιάσει, όπως είπα πιο πριν, το βασικό θέμα της νέας παγκόσμιας θρησκείας. Αυτό το βασικό θέμα θα βρίσκεται τελικά πίσω από κάθε θρησκευτική ιεροτελεστία, θα χρωματίζει όλες τις προσεγγίσεις στο θείο κέντρο της πνευματικής ζωής, θα δώσει το κλειδί για τις διαδικασίες που θεραπεύουν τα πάντα και - χρησιμοποιώντας το φως επιστημονικά - θα κυβερνά όλες τις τεχνικές για να επιφέρει συνειδητή ενότητα και σχέση ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και στην ψυχή του, κι ανάμεσα στην ανθρωπότητα και στην Ιεραρχία.

(σελίδα 411)

Αναφέρομαι στην ορθόδοξη Θρησκεία. Είναι προκατειλημμένη με τον Ένοικο στο Κατώφλι και τα μάτια των θεολόγων διατηρούνται πάνω στις υλικές, φαινομενικές όψεις της ζωής μέσα από το φόβο και την αμεσότητά του και το γεγονός του Αγγέλου υπήρξε μια θεωρία κι ένα σημείο επιθυμητής σκέψης. Η ισορροπία επιτυγχάνεται από τις ανθρωπιστικές στάσεις που ελέγχουν τόσο κύρια, πέρα από κάθε θεολογική τάση. Αυτές οι στάσεις εμμένουν πάνω στη δοξασία της εσωτερικής ορθότητας του ανθρώπινου πνεύματος, στη θειότητα του ανθρώπου και στην άφθαρτη φύση της ψυχής της ανθρωπότητας. Αυτό αναπόφευκτα εισάγει το θέμα της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ, ή του Πανταχού Παρόντα Θεού και είναι το αποτέλεσμα της αναγκαίας εξέγερσης ενάντια στη μονόπλευρη δοξασία του Υπερβατικού Θεού. Αυτή η πνευματική επανάσταση ήταν μια ολοκληρωτικά εξισορροπητική διαδικασία και δεν χρειάζεται να προκαλέσει κανένα βασικό ενδιαφέρον, γιατί ο Υπερβατικός Θεός υπάρχει διαρκώς. Μπορεί όμως να γίνει ορατός και γνωστός και να προσεγγιστεί ορθά από τον Πανταχού Παρόντα Θεό - πανταχού παρόντα στο άτομο, στους ομίλους και στα έθνη, στις οργανωμένες μορφές και στη θρησκεία, στην ανθρωπότητα ως σύνολο και στην Ίδια την πλανητική Ζωή. Η ανθρωπότητα σήμερα (και για αιώνες) μάχεται την πλάνη, τη θυμική αυταπάτη και τη μάγια. Οι αναπτυγμένοι διανοητές, εκείνοι πάνω στην Προπαρασκευαστική Ατραπό, πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας και πάνω στην Ατραπό της Μύησης προσέγγισαν εκείνο το σημείο όπου ο υλισμός και η πνευματικότητα, ο Ένοικος στο Κατώφλι και ο Άγγελος της Παρουσίας και ο βασικός δυαδισμός της εκδήλωσης μπορούν να οριστούν ξεκάθαρα. Εξαιτίας αυτής της καθαρότητας του διαχωρισμού μπορούν να σημειωθούν ξεκάθαρα και να εκτιμηθούν τα θέματα που βρίσκονται πίσω από την τωρινή παγκόσμια διαδεδομένη πάλη, οι τρόποι και οι μέθοδοι της επανεδραίωσης της πνευματικής επαφής που ήταν τόσο διαδεδομένη στις μέρες της Ατλαντίδας και που έχει χαθεί από τόσο παλιά και η αναγνώριση των τεχνικών που μπορούν να εισάγουν τη νέα εποχή και την πολιτιστική της τάξη.

(σελίδα 420)

Αν η ζωή και οι διδασκαλίες αυτών των δύο μεγάλων Αβατάρ (του Βούδα, του Κυρίου του Φωτός και του Χριστού, του Κυρίου της Αγάπης) μπορούν να κατανοηθούν και να κάνουν καινούριες τις ζωές των ανθρώπων σήμερα, στον κόσμο των ανθρώπινων υποθέσεων, στο χώρο της ανθρώπινης σκέψης και στην αρένα της καθημερινής διαβίωσης, η τωρινή παγκόσμια τάξη (που σήμερα είναι κυρίως αταξία) μπορεί να τροποποιηθεί και να αλλάξει τόσο ώστε να έρθει βαθμιαία σε ύπαρξη ένας νέος κόσμος και μια νέα φυλή ανθρώπων. Η ανάσταση και η χρήση της θυσιαστικής θέλησης θα πρέπει να είναι ο βασικός τόνος για την ενδιάμεση περίοδο μετά τον πόλεμο, πριν να εγκαινιαστεί η Νέα Εποχή.

(σελίδα 424)

Η ορθόδοξη θρησκεία δίνει έμφαση στη θειότητα του Χριστού, κι Αυτός ο Ίδιος μας είπε (και η Καινή Διαθήκη δίνει έμφαση γι' αυτό σε πολλά σημεία) ότι είμαστε εξίσου θείοι, όλοι μας είμαστε Υιοί του Θεού και ότι όπως είναι Αυτός έτσι είμαστε και εμείς στον κόσμο και ότι είμαστε σε θέση να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερα πράγματα από ό,τι έκανε ο Χριστός επειδή μας έδειξε το πως. Τέτοιο είναι το θρησκευτικό υπόβαθρο της πνευματικής σκέψης στον κόσμο. Επομένως, παίρνοντας τη θέση μας σ’ αυτές τις αλήθειες, εκτιμώντας το γεγονός της θειότητάς μας κι αναγνωρίζοντας τη δόξα κάθε περασμένης αποκάλυψης και την ακόμη πιο ένδοξη υπόσχεση του μέλλοντος, μπορούμε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε ότι έφτασε ο χρόνος να παρουσιαστεί το νέο βήμα σ’ αυτήν την αναπτυσσόμενη αποκάλυψη. Μπορούμε να αντιληφθούμε ότι στα τωρινά μας προγράμματα της προσευχής, της λατρείας και της επιβεβαίωσης, μπορεί να προστεθεί η νέα θρησκεία της Επίκλησης και της Εφέλκυσης, στην οποία ο άνθρωπος θα αρχίσει να χρησιμοποιεί τη θεία ισχύ του και θα έρθει σε πιο στενή σχέση με τις πνευματικές πηγές όλης της ζωής.

Αυτή η νέα μορφή της μιας θρησκείας θα είναι στην πραγματικότητα η Θρησκεία των Μεγάλων Προσεγγίσεων - προσεγγίσεις ανάμεσα στο ανθρώπινο γένος και στα μεγάλα πνευματικά Κέντρα που λειτουργούν πίσω από το προσκήνιο, ανάμεσα στους ομίλους των εργατών πάνω στο φυσικό πεδίο και στους τρεις κόσμους της ανθρώπινης εξέλιξης και στους πνευματικούς ομίλους πάνω στα εσωτερικά πεδία, όπως είναι τα Άσραμ των Διδασκάλων και οι εγωικοί όμιλοι, με τους οποίους κάθε ανθρώπινη ύπαρξη βρίσκεται σε υποκειμενική - αν και συνήθως άγνωστη σχέση.

Η νέα παγκόσμια θρησκεία θα είναι μια θρησκεία Επίκλησης και Εφέλκυσης, συνδυασμού μεγάλων πνευματικών ενεργειών και μετά υποβιβασμού τους για την ωφέλεια και τη διέγερση των μαζών. Το έργο της νέας θρησκείας θα είναι να διανέμει την πνευματική ενέργεια και να προστατευτεί η ανθρωπότητα από ενέργειες και δυνάμεις που δεν είναι, την ιδιαίτερη στιγμή, κατάλληλες για λήψη. Μια ελάχιστα προσεκτική σκέψη θα σας δείξει πως, στα ερχόμενα Φεστιβάλ των Πανσελήνων, υπάρχουν αυτές οι σκέψεις: Η προστασία και η απελευθέρωση της ανθρωπότητας και η διέγερση του ανθρώπινου γένους μέσα από τη διανομή και τη μεταφορά της πνευματικής ενέργειας, έτσι ώστε να γίνουν τα κατάλληλα βήματα σε οποιαδήποτε δεδομένη περίοδο, οδηγώντας το ανθρώπινο γένος από το σκοτάδι στο φως, από το θάνατο στην αθανασία και από το απατηλό στο Πραγματικό.

Επομένως, θα ήθελα να προσθέσω στη νοητική και πνευματική δραστηριότητα την αναγνώριση ότι συμμετέχετε στο έργο της αγκυροβόλησης των βασικών αρχών της νέας παγκόσμιας θρησκείας - το άνθος και τον καρπό του παρελθόντος και την ελπίδα του μέλλοντος.

…

Θα βρείτε ότι το πνευματικό έτος διαιρείται σε δύο περιόδους (που συμβολίζουν το πνεύμα και την ύλη). Την περίοδο στην οποία ο Ήλιος κινείται προς το βορρά και στην περίοδο στην οποία ταξιδεύει προς νότο. Θα βρείτε ότι ο μήνας διαιρείται παρόμοια σε δύο περιόδους. Εκείνη που αυξάνει και εκείνη που μειώνεται η σελήνη και θα βρείτε ότι η μελλοντική έμφαση θα δοθεί πάνω στο Φεστιβάλ του Πάσχα, το Φεστιβάλ του Εγερθέντα Χριστού. Θα δοθεί στο Φεστιβάλ του Βεσάκ, το Φεστιβάλ του Βούδα ή της Φώτισης, καθώς και στην Πανσέληνο του Ιουνίου, στο Φεστιβάλ της Ενοποίησης που προωθείται από το Χριστό, το διδάσκαλο όλων των Διδασκάλων και παρόμοια το δάσκαλο των αγγέλων και των ανθρώπων.

(σελίδα 473-4)

Η νέα παγκόσμια θρησκεία πρέπει να βασίζεται πάνω σ’ εκείνες τις αλήθειες που άντεξαν στη δοκιμασία των αιώνων. Αυτό το είπα αλλού και απαρίθμησα τέσσερις από εκείνες τις αλήθειες:

1. Το Γεγονός του Θεού.

2. Τη σχέση του ανθρώπου με το Θεό.

3. Το Γεγονός της Αθανασίας και της Αιώνιας Διατήρησης.

4. Τη Συνέχεια της Αποκάλυψης και τις Θείες Προσεγγίσεις.

Αυτά τα τέσσερα γεγονότα είναι βασικές πραγματικότητες και αλήθειες που καθορίζουν τις μάζες των ανθρώπων για αιώνες. H ανθρώπινη δυστυχία είναι εδραιωμένη κυρίως στην ανικανότητα του ανθρώπου να ζει με πλήρη συνείδηση αυτές τις τέσσερις βασικές πραγματώσεις. Αλλά παίρνουν σταθερά σχήμα στην ανθρώπινη σκέψη…

Δύο μεγάλα και ουσιώδη στοιχεία είναι επίσης τμήμα της ανθρώπινης κατάστασης της επίγνωσης.

5. Το γεγονός της μεταξύ μας σχέσης. Αυτό είναι τόσο θεμελιώδες πνευματικό γεγονός όσο ο Ίδιος ο Θεός, επειδή σχετίζεται με τη γνώση μας για τον Ίδιο ως Πατέρα. Αυτή τη σχέση την αποκαλούμε "αδελφότητα" και εκφράζεται η ίδια (ή θα έπρεπε να πω, θα εκφραστεί τελικά η ίδια;) μέσα από την ανθρώπινη συντροφικότητα και τις ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Γι' αυτό εργαζόμαστε και η ανθρωπότητα κινείται προς αυτή τη σχέση…

6. Το γεγονός της Ατραπού για το Θεό. Η επίγνωσή του διατηρήθηκε για μας μέσα στη διάρκεια των αιώνων από εκείνους που ήξεραν το Θεό και τους οποίους ο κόσμος τους ονόμασε μυστικιστές, αποκρυφιστές και αγίους. Μπροστά από τους ανθρώπους με έφεση, εκτείνεται ανοι­χτός ο Δρόμος. Η ιστορία της ανθρώπινης ψυχής είναι η ιστορία της αναζήτησης του Δρόμου και η ανακάλυψή του με την επιμονή.

Σε κάθε φυλή και έθνος, σε κάθε κλίμα και τμήμα του κόσμου και μέσα από τις ατέλειωτες προσεγγίσεις του ίδιου του χρόνου, πίσω μέσα στο ατέλειωτο παρελθόν, οι άνθρωποι βρήκαν την Ατραπό για το Θεό. Τη διέσχισαν και αποδέχτηκαν τις συνθήκες της, υπέμειναν τις πειθαρχίες της, στηρίχτηκαν με εμπιστοσύνη πάνω στις πραγματικότητες, δέχτηκαν τις ανταμοιβές της και βρήκαν το στόχο τους. Φτάνοντας εκεί, "εισήλθαν στη χαρά του Κυρίου", συμμετείχαν στα μυστήρια του βασιλείου των ουρανών, έζησαν μέσα στη δόξα της θείας Παρουσίας και μετά επέστρεψαν στους δρόμους των ανθρώπων για να υπηρετήσουν. Η μαρτυρία για την ύπαρξη αυτής της Ατραπού είναι ο ανεκτίμητος θησαυρός όλων των μεγάλων θρησκειών και η μαρτυρία της είναι εκείνοι που ξεπέρασαν όλες τις μορφές και όλες τις θεολογίες και διείσδυσαν μέσα στον κόσμο της σημασίας που τον καλύπτουν όλα τα σύμβολα.

Αυτές οι αλήθειες είναι τμήμα όλων όσα έδωσε το παρελθόν στον άνθρωπο. Είναι η αιώνια κληρονομιά μας και μαζί τους δεν σχετίζεται καμιά νέα αποκάλυψη, αλλά μόνο συμμετοχή και κατανόηση. Αυτά είναι τα γεγονότα που μας έφεραν οι Παγκόσμιοι Δάσκαλοι, που τα προσάρμοσαν στην ανάγκη και στις ικανότητές μας σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή. Είναι η εσωτερική δομή της Μιας Αλήθειας πάνω στην οποία έχουν δομηθεί όλες οι παγκόσμιες θεολογίες, περιλαμβανομένων και των Χριστιανικών δοξασιών και δογμάτων που δομήθηκαν γύρω από το Πρόσωπο του Χριστού και τη διδασκαλία Του.

Αμυδρά αισθητή, πάνω από την εξελισσόμενη ανθρώπινη συνείδηση, επικρέμεται άλλη μια αλήθεια που έχει μεγαλύτερη φύση, η οποία αναδύεται - μεγαλύτερη επειδή σχετίζεται με το Σύνολο και όχι με το άτομο και την προσωπική του σωτηρία. Είναι μια επέκταση της ατομικής προσέγγισης στην αλήθεια. Ας την αποκαλέσουμε η αλήθεια των Μεγάλων Κυκλικών Προσεγγίσεων του θείου προς τον άνθρωπο, για την οποία όλοι οι παγκόσμιοι Διδάσκαλοι και Σωτήρες ήταν το σύμβολο και η εγγύηση. Σε κάποιες μεγάλες στιγμές, στη διάρκεια των αιώνων, ο Θεός ήρθε πιο κοντά στους ανθρώπους Του και η ανθρωπότητα (τυφλά και χωρίς συνείδηση του στόχου της) έκανε την ίδια στιγμή μεγάλες προσπάθειες να έρθει πιο κοντά στο Θεό. Από τη μεριά του Θεού αυτό ήταν εσκεμμένο, συνειδητό και προμελετημένο. Από τη μεριά του ανθρώπου ήταν κυρίως ασυνείδητο, επιβαλλόμενο πάνω του από την τραγωδία των συνθηκών, από την απεγνωσμένη ανάγκη και από την κατευθυντήρια παρόρμηση της συλλογικής ψυχής. Αυτές οι Μεγάλες Προσεγγίσεις μπορούν να ανιχνευτούν στη διάρκεια των αιώνων. Κάθε φορά που γινόταν κάποια προσέγγιση σήμαινε μια πιο διαυγή κατανόηση του θείου σκοπού, μια νέα και καινούρια αποκάλυψη, τον εγκαινιασμό κάποιας μορφής νέας θρησκείας και την εκφώνηση ενός τόνου που δημιουργούσε ένα νέο πολιτισμό και κουλτούρα, ή τη νέα αναγνώριση της σχέσης ανάμεσα στο Θεό και στον άνθρωπο, ή στον άνθρωπο και στον αδελφό του.

Ένας νέος ορισμός του Θεού μας δόθηκε όταν ο Βούδας δίδαξε ότι ο Θεός ήταν Φως και μας έδειξε το δρόμο για τη φώτιση και όταν ο Χριστός μας αποκάλυψε μέσα από τη ζωή Του και την υπηρεσία Του πάνω στη γη, ότι ο Θεός ήταν Αγάπη. Σήμερα η όψη γνώση της φώτισης έχει κατανοηθεί, αλλά η εσωτερική σημασία της αγάπης τώρα μόλις γίνεται αμυδρά αισθητή. Όμως το φως και η αγάπη μας αποκαλύφτηκαν στον κόσμο από δύο μεγάλους Υιούς του Θεού σε δύο Προσεγγίσεις. Μια νέα Προσέγγιση βρίσκεται στο δρόμο, η οποία θα μας φέρει την επόμενη αναγκαία αλήθεια. Ρωτάμε τον εαυτό μας: Τι θα είναι; Γι' αυτή, οι γνώστες και οι εραστές του Θεού και οι συνάνθρωποί τους είναι προετοιμασμένοι. Γι' αυτή, οι μάζες των ανθρώπων αναμένουν.

(σελίδα 477-8-9)

Η πρώτη μεγάλη Προσέγγιση του θείου στον άνθρωπο προκάλεσε την εμφάνιση της ανθρώπινης ψυχής και την προσθήκη ενός άλλου βασιλείου στη φύση μαζί με τα άλλα τρία (ορυκτό, φυτικό και ζωικό) που υπήρχαν ήδη. Το βασίλειο του ανθρώπου εμφανίστηκε πάνω στη Γη.

Πέρασαν αιώνες ενώ ο πρωτόγονος άνθρωπος συνέχισε να εξελίσσεται και τότε έγινε η δεύτερη μεγάλη Προσέγγιση και η Πνευματική Ιεραρχία του πλανήτη μας ήρθε πιο κοντά στην ανθρωπότητα. Ο πνευματικός Δρόμος για το Θεό διανοίχτηκε για εκείνους που μπορούν να προωθηθούν συνειδητά, που μπορούν να καταδείξουν οριστικά το πνεύμα του Χριστού και που επιθυμούν ειλικρινά φώτιση και απελευθέρωση. Η αληθινή έκκληση του Χριστού "Γνωρίστε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει" τους ωθεί να κινηθούν προς τα εμπρός μέσα στο φως, μέσα από την πύλη της μύησης και πάνω σ’ εκείνη την ατραπό η οποία "λάμπει διαρκώς όλο και περισσότερο μέχρι την τέλεια μέρα". Τη στιγμή της δεύτερης μεγάλης Προσέγγισης, ανέτειλε στην ανθρώπινη συνείδηση το γεγονός της ύπαρξης της Πνευματικής Ιεραρχίας, της ανοιχτής πόρτας για τη μύηση και του Δρόμου της Θυσίας. Από εκείνη τη στιγμή οι άνθρωποι βρήκαν το Δρόμο και κινήθηκαν έξω από το ανθρώπινο βασίλειο μέσα στο πνευματικό. Μετασχημάτισαν την ανθρώπινη συνείδησή τους σε θεία επίγνωση. Το βασίλειο του ανθρώπου και το βασίλειο του Θεού σχετίστηκαν. Η θρησκεία έγινε ένας παράγοντας στην ανά­πτυξη του ανθρώπινου πνεύματος και ο Θεός ήρθε πιο κοντά στους Δικούς Του. Ο Υπερβατικός Θεός καθόριζε στην αρχή την έννοια που είχε ο άνθρωπος για τη Θεότητα. Μετά ο Θεός πήρε τη θέση στο νου του ανθρώπου ως ο εθνικός ρυθμιστής, κι έτσι εμφανίστηκε η ιδέα του Ιεχωβά (όπως απεικονίζεται στην Ιουδαϊκή διασπορά). Μετά ο Θεός φάνηκε σαν η τέλεια ανθρώπινη ύπαρξη και ο θείος Θεάνθρωπος περπάτησε πάνω στη Γη με το πρόσωπο του Χριστού. Σήμερα έχουμε μια γρήγορα αυξανόμενη έμφαση για τον Πανταχού Παρόντα Θεό σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Τέτοια ήταν τα αποτελέσματα της δεύτερης μεγάλης Προσέγγισης και τέτοια ήταν τα αποτελέσματα του έργου των παγκόσμιων Σωτήρων και Δασκάλων στη διάρκεια των αιώνων, που αποκορυφώθηκαν στο έργο του Χριστού, ο Οποίος συνόψισε στον Εαυτό Του τις αναπτύξεις του παρελθόντος και την ελπίδα του μέλλοντος.

Τώρα είναι δυνατή μια τρίτη μεγάλη Προσέγγιση και θα γίνει όταν θα τελειώσει ο παγκόσμιος πόλεμος και ο άνθρωπος - εξαγνισμένος από τη φωτιά και τη συμφορά - θα έχει τακτοποιήσει το σπίτι του και θα είναι επομένως έτοιμος για μια νέα αποκάλυψη. Γι' αυτήν την επερχόμενη αποκάλυψη το έργο του Βούδα και του Χριστού ήταν προπαρασκευαστικά.

(σελίδα 482-3-4)

1. Ο Βούδας.….η μέθοδος.………Απόσπαση, Απάθεια, Διάκριση.

2. Ο Χριστός.…το αποτέλεσμα.…Ατομικοποίηση, Μύηση, Ταύτιση.

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσετε ότι το έργο του Βούδα εκφράζεται με λέξεις που όλες τους αρχίζουν με το τέταρτο γράμμα της αλφαβήτου, το γράμμα D (Detachment, Dispassion, Discrimination). Η αίσθηση της προσωπικότητας επιτυγχάνεται. Η τετραδικότητα ξεπερνιέται και ο Βούδας μας έδωσε το λόγο γι' αυτή τη μετουσίωση καθώς και τους κανόνες. Το έργο του Χριστού εκφράζεται για μας με λέξεις που αρχίζουν με το ένατο γράμμα της αλφαβήτου, το γράμμα Ι. (Individualism, Initiatiοn, Identificatiοn), κι αυτός ο αριθμός είναι ο αριθμός της μύησης. Αυτά δεν συμβαίνουν άσκοπα, αλλά όλα έχουν τον υποκείμενο σκοπό τους.

…

Το τι θα φέρει αυτή η τρίτη μεγαλύτερη Προσέγγιση στην ανθρωπότητα δεν το γνωρίζουμε ούτε μπορούμε να το γνωρίζουμε. Θα επιφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα όπως οι δύο προηγούμενες Προσεγγίσεις. Για κάποια χρόνια τώρα η πνευματική Ιεραρχία έλκεται πλησιέστερα στο ανθρώπινο γένος, κι αυτό είναι υπεύθυνο για τα μεγάλα θέματα της ελευθερίας που βρίσκονται τόσο κοντά στην καρδιά των ανθρώπων παντού και για τα οποία μάχεται τώρα η ανθρωπότητα. Καθώς τα μέλη της Ιεραρχίας προσεγγίζουν πλησιέστερα σε μας, το όνειρο της αδελφότητας, της συντροφικότητας, της παγκόσμιας συνεργασίας και της ειρήνης (που βασίζεται σε ορθές ανθρώπινες σχέσεις) γίνεται πιο ξεκάθαρο στο νου μας. Καθώς πλησιάζουν κοντύτερα οραματιζόμαστε μια νέα και ζωντανή παγκόσμια θρησκεία, μια παγκόσμια πίστη, ενοποιημένη στο βασικό της ιδεαλισμό με το παρελθόν, αλλά διαφορετική στον τρόπο της έκφρασής της.

Έχω παραθέσει πιο πριν τις θεμελιώδεις αλήθειες πάνω στις οποίες θα στηριχτεί η νέα παγκόσμια θρησκεία. Θα έκανα την εισήγηση: το θέμα της επερχόμενης θρησκείας να είναι εκείνες οι ίδιες οι μεγάλες Προσεγγίσεις. Αυτή θα δώσει πάλι έμφαση στην αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο καθώς πιστοποιείται σ’ αυτές τις θείες Προσεγγίσεις, καθώς και στην ανταπόκριση του ανθρώπου προς το Θεό όταν εκφωνείται η φράση: "Πλησιάστε το Θεό κι Αυτός θα έρθει πιο κοντά σε σας". Αυτό θα έχει σχέση - στις τελετές και στις τελετουργίες - με την επικλητική και την εφελκυστική όψη της πνευματικής έκκλησης.

(σελίδα 487-8)

Τόσοι πολλοί γνωρίζουν σήμερα την αλήθεια. Τόσοι πολλοί αξιόλογοι και ακέραιοι άνθρωποι συνεργάζονται συνειδητά με τα Μέλη αυτής της Ιεραρχίας, έτσι ώστε οι πραγματικές βάσεις του εκκλησιαστικού ανταγωνισμού και τα υποτιμητικά σχόλια του κατώτερου νου δεν έχουν καμιά αξία. Αυτό που έχουν να προσφέρουν οι ορθόδοξοι θεολόγοι και οι δογματικοί δεν ικανοποιεί πλέον το νοήμονα αναζητητή, ούτε αρκεί στο να απαντήσει στα ερωτήματά του. Μετατοπίζει τις πεποιθήσεις του σε πιο ευρείες και πιο πνευματικές περιοχές. Ξεφεύγει από τη δογματική αυθεντία στην άμεση προσωπική, πνευματική εμπειρία και έρχεται κάτω από την άμεση αυθεντία που του δίνει η επαφή με το Χριστό και τους μαθητές Του, τους Διδασκάλους.

Εξετάζοντας το δεύτερο σημείο μας, την Επιστήμη της Επίκλησης και της Εφέλκυσης, προωθούμαστε επίσης όλοι μας μέσα στην περιοχή της νοητικής κατανόησης. Η κτητική φύση για πολλές από τις προσευχές των ανθρώπων, καθώς βασίζονται στην επιθυμία τους για κάτι, έχουν για αρκετό καιρό διαταράξει το νοήμονα άνθρωπο. Παρόμοια, η ασάφεια του διαλογισμού όπως διδάσκεται και εφαρμόζεται στην Ανατολή και στη Δύση και o έντονα εγωιστικός του τόνος (προσωπική απελευθέρωση και προσωπική γνώση) προκαλούν μια εξέγερση. Σήμερα η απαίτηση είναι για ομαδική εργασία, ομαδικό καλό, ομαδική γνώση, ομαδική επαφή με το θείο, ομαδική σωτηρία, ομαδική κατανόηση και ομαδική σχέση με το Θεό και την πνευματική Ιεραρχία. Όλα αυτά υποδηλώνουν πρόοδο.

Σ’ αυτό το σημείο θα είναι χρήσιμο να επαναλάβουμε ένα μέρος απ' αυτά που ειπώθηκαν αλλού και που αφορούν τις μελλοντικές αναπτύξεις πάνω σ’ αυτή τη γραμμή. (Η Επανεμφάνιση του Χριστού, σελ 152-159 αγγλ.)

Αυτό το νέο επικλητικό έργο θα είναι ο βασικός τόνος της ερχόμενης παγκόσμιας θρησκείας και θα αποτελείται από δύο τμήματα. Θα υπάρχει το επικλητικό έργο από τις μάζες του κόσμου, που εκπαιδεύονται από τους πνευματικά προσανατολισμένους ανθρώπους του κόσμου (που εργάζονται στις εκκλησίες, όποτε είναι δυνατό, κάτω από ένα φωτισμένο ιερατείο) για να αποδεχτούν το γεγονός της προσέγγισης των πνευματικών ενεργειών, που εστιάζονται μέσα από την πνευματική Ιεραρχία και να εκφωνήσουν την πνευματική τους απαίτηση για φως, απελευθέρωση και κατανόηση. Θα υπάρχει επίσης το εκπαιδευμένο, επιστημονικό έργο της έλξης και της επίκλησης όπως εφαρμόζεται από εκείνους που έχουν εκπαιδεύσει το νου τους μέσα από ορθό διαλογισμό, μέσα από τις χρήσεις του ήχου, τις φόρμουλες και την επίκληση και που μπορούν να εργαστούν συνειδητά, εστιάζοντας την επικλητική κραυγή των μαζών ενώ την ίδια στιγμή χρησιμοποιούν κάποιες μεγάλες φόρμουλες λέξεων που θα δοθούν αργότερα στη φυλή, όπως Η Κυριακή Προσευχή που δόθηκε από το Χριστό και Η Μεγάλη Επίκληση που δόθηκε αυτήν την εποχή.

Αυτή η νέα θρησκευτική επιστήμη (που η προσευχή, ο διαλογισμός και η τελετουργία έβαλαν τα θεμέλιά της) θα εκπαιδεύσει τους τωρινούς μαθητές της σε κάποιες δηλωμένες περιόδους στη διάρκεια του χρόνου, στην εκφωνημένη απαίτηση των ανθρώπων του κόσμου για σχέση με το Θεό και μεταξύ τους. Αυτό το έργο, όταν προωθηθεί σωστά, θα εφελκύσει ανταπόκριση από την Ιεραρχία που αναμένει. Μέσα απ' αυτήν την ανταπόκριση, η πίστη των μαζών θα μετατραπεί βαθμιαία στην πεποίθηση αυτών που γνωρίζουν. Μ' αυτόν τον τρόπο η ανθρωπότητα θα μεταμορφωθεί και θα γίνει πνευματική. Τότε, καθώς θα περνούν οι εποχές, θα αρχίσει η αναγέννηση της υλικής φύσης, με τα δύο πνευματικά κέντρα - την Ιεραρχία και την ανθρωπότητα - να εργάζονται μαζί με πλήρη συνείδηση και κατανόηση. Το βασίλειο του Θεού θα δρα πάνω στη Γη.

Θα σας είναι φανερό ότι μπορώ να υποδείξω μόνο τις γενικές γραμμές της νέας παγκόσμιας θρησκείας. Η επέκταση της ανθρώπινης συνείδησης, που θα συμβεί ως ένα αποτέλεσμα της επερχόμενης μεγάλης Προσέγγισης, θα επιτρέψει στον άνθρωπο να κατανοήσει όχι μόνο τη σχέση του με την πνευματική Ζωή του πλανήτη μας, τον "Ένα μέσα στον Οποίο ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε", αλλά θα του δώσει επίσης μια αναλαμπή της σχέσης του πλανήτη μας στον κύκλο των πλανητικών ζωών που κινούνται μέσα στην τροχιά του Ήλιου και τον ακόμη μεγαλύτερο κύκλο των πνευματικών Επιρροών που έρχονται σε επαφή με το ηλιακό μας σύστημα καθώς ακολουθεί την τροχιά του στους Ουρανούς (τους δώδεκα αστερισμούς του ζωδιακού). Οι αστρονομικές και αστρολογικές ανακαλύψεις έχουν αποδείξει αυτή τη σχέση και τις επιρροές που ασκήθηκαν, αλλά υπάρχουν ακόμη πολλές εικασίες και αρκετός ηλίθιος ισχυρισμός και ερμηνεία. Ακόμη, οι εκκλησίες αναγνώριζαν πάντοτε αυτή τη σχέση και η Βίβλος την έχει πιστοποιήσει. "Τα Άστρα στις τροχιές τους πολέμησαν ενάντια στη Σισέρα." "Ποιος μπορεί να αντισταθεί στη γλυκιά επιρροή των Πλειάδων;" Πολλά άλλα αποσπάσματα επιβεβαιώνουν αυτόν τον ισχυρισμό Αυτών που γνωρίζουν. Πολλές εκκλησιαστικές εορτές γίνονται έχοντας ως σημείο αναφοράς και τους ζωδιακούς αστερισμούς. Η έρευνα θα αποδείξει ότι αυτό συμβαίνει αυξανόμενα και όταν θα εγκαθιδρυθεί παντού η νέα παγκόσμια θρησκεία αυτός θα είναι ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν.

Η εγκαθίδρυση κάποιων μεγαλύτερων εορτών σε σχέση με τη σελήνη και σε ένα μικρότερο βαθμό με το ζωδιακό, θα επιφέρει μια ενίσχυση του πνεύματος της επίκλησης και την επακόλουθη εισροή των επιρροών που ανταποκρίνονται. Η αλήθεια που βρίσκεται πίσω από κάθε επίκληση βασίζεται πάνω στη δύναμη της σκέψης, ιδιαίτερα στην τηλεπαθητική της φύση, επικοινωνία και όψη. Η ενωμένη επικλητική σκέψη των μαζών και η εστιασμένη, κατευθυνόμενη σκέψη του νέου ομίλου παγκόσμιων εξυπηρετητών αποτελούν ένα εξερχόμενο ρεύμα ενέργειας.

(σελίδα 492-3-4)

…η εγκαθίδρυση κάποιας συμφωνίας στις παγκόσμιες θρησκευτικές τελετές θα βοηθήσει τους ανθρώπους παντού στο να ενδυναμώσουν ο ένας το έργο του άλλου και να ενισχύσουν δυναμικά τα ρεύματα της σκέψης που κατευθύνονται στις Πνευματικές Ζωές που αναμένουν. Προς το παρόν η Χριστιανική θρησκεία έχει τις μεγάλες γιορτές της, η Βουδιστική διατηρεί τη δική της διαφορετική σειρά πνευματικών γεγονότων και η Ινδουιστική έχει ακόμη μια δική της σειρά ιερών εορτών. Στο μελλοντικό κόσμο, όταν θα οργανωθεί, όλοι οι άνθρωποι παντού που έχουν πνευματική κλίση και πρόθεση θα διατηρούν τις ίδιες ιερές εορτές. Αυτό θα επιφέρει μια συσσώρευση των πνευματικών πόρων και μια ενωμένη πνευματική προσπάθεια, μαζί με ταυτόχρονη πνευματική επίκληση. Η δυναμικότητά του θα γίνει φανερή.

Ας σας υποδείξω τις δυνατότητες τέτοιων πνευματικών γεγονότων και ας προφητεύσω τη φύση των επερχόμενων παγκόσμια διαδεδομένων φεστιβάλ. Θα υπάρχουν τρία τέτοια μεγαλύτερα Φεστιβάλ κάθε χρόνο, τα οποία θα συγκεντρώνονται σε τρεις διαδοχικούς μήνες και θα οδηγούν επομένως σε μια παρατεταμένη πνευματική προσπάθεια που θα επηρεάζει το υπόλοιπο του χρόνου. Αυτά θα είναι:

1. Το Φεστιβάλ του Πάσχα. Αυτό είναι το φεστιβάλ του εγερθέντος ζωντανού Χριστού, του Δασκάλου όλων των ανθρώπων και της Κεφαλής της Πνευματικής Ιεραρχίας. Αυτός είναι η έκφραση της Αγάπης του Θεού. Εκείνη τη μέρα, η Πνευματική Ιεραρχία την οποία Αυτός οδηγεί και κατευθύνει θα αναγνωριστεί και η φύση της αγάπης του Θεού θα αποκτήσει έμφαση. Αυτό το φεστιβάλ καθορίζεται πάντα από την ημερομηνία της πρώτης Πανσελήνου της άνοιξης και είναι το μεγάλο Δυτικό και Χριστιανικό φεστιβάλ.

2. Το Φεστιβάλ του Βεσάκ. Αυτό είναι το φεστιβάλ του Βούδα, του πνευματικού Ενδιάμεσου ανάμεσα στο ανώτατο πνευματικό κέντρο, τη Σαμπάλλα και στην Ιεραρχία. Ο Βούδας είναι η έκφραση της Σοφίας του Θεού, η Ενσωμάτωση του Φωτός και o Δείκτης του θείου Σκοπού. Αυτό θα ορίζεται κάθε χρόνο σε σχέση με την Πανσέληνο του Μαΐου, όπως συμβαίνει τώρα. Είναι το μεγάλο Φεστιβάλ της Ανατολής.

3. Το Φεστιβάλ της Καλής Θέλησης. Αυτό θα είναι το φεστιβάλ του πνεύματος της ανθρωπότητας - που έχει έφεση για το Θεό, αναζητεί τη συμφωνία με τη Θέληση του Θεού και είναι αφιερωμένο στην έκφραση ορθών ανθρωπίνων σχέσεων. Αυτό θα ορίζεται κάθε χρόνο σε σχέση με την Πανσέληνο του Ιουνίου. Θα είναι μια μέρα στην οποία θα αναγνωρίζεται η πνευματική και θεία φύση του ανθρώπινου γένους. Σ’ αυτό το φεστιβάλ, για δύο χιλιάδες χρόνια, ο Χριστός αντιπροσώπευε την ανθρωπότητα και στάθηκε μπροστά από την Ιεραρχία και στη θέα της Σαμπάλλα ως ο Θεός-Άνθρωπος, ως ο Ηγέτης του λαού Του και "ο Μεγαλύτερος σε μια μεγάλη οικογένεια αδελφών" (Ρωμαίους VΙΙΙ:29). Κάθε χρόνο σ’ εκείνη την εποχή κηρύσσει την τελευταία ομιλία του Βούδα μπροστά από τη συναθροισμένη Ιεραρχία. Επομένως, αυτό θα είναι ένα φεστιβάλ βαθιάς επίκλησης και έκκλησης, μια βασικής έφεσης για συντροφικότητα, ανθρώπινης και πνευματικής ενότητας. Θα αντιπροσωπεύει την επίδραση στην ανθρώπινη συνείδηση του έργου του Βούδα και του Χριστού.

Αυτά τα τρία φεστιβάλ διατηρούνται ήδη σε όλον τον κόσμο, αν και προς το παρόν δεν σχετίζονται μεταξύ τους και δεν αποτελούν τμήμα της ενοποιημένης πνευματικής Προσέγγισης της ανθρωπότητας. Η ώρα πλησιάζει όταν και τα τρία φεστιβάλ θα τελούνται ταυτόχρονα σε όλον τον κόσμο. Μέσα απ' αυτά θα επιτευχθεί μια μεγάλη πνευματική ενότητα και θα σταθεροποιηθούν τα αποτελέσματα της μεγάλης Προσέγγισης, που είναι τόσο κοντά μας αυτήν την εποχή, με την ενωμένη επίκληση της ανθρωπότητας σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι πανσέληνοι που απομένουν θα αποτελούν μικρότερα φεστιβάλ, αλλά θα αναγνωρίζεται επίσης ότι έχουν ζωτική σπουδαιότητα. Θα εδραιώσουν τις θείες ιδιότητες στη συνείδηση του ανθρώπου, όπως τα μεγαλύτερα φεστιβάλ θα εδραιώσουν τις τρεις θείες όψεις. Αυτές οι όψεις και οι ποιότητες θα προσεγγίζονται και θα καθορίζονται από μια στενή μελέτη του ιδιαίτερου αστερισμού ή αστερισμών που επηρεάζουν εκείνους τους μήνες. Για παράδειγμα, ο Αιγόκερος (Δεκέμβριος) θα ελκύσει την προσοχή για την πρώτη μύηση, τη γέννηση του Χριστού στο σπήλαιο της καρδιάς και θα υποδείξει την εκπαίδευση που απαιτείται για να επέλθει εκείνο το μεγάλο πνευματικό γεγονός στη ζωή του ατόμου. Σας δίνω αυτό το παράδειγμα με σκοπό να σας υποδείξω τις δυνατότητες για πνευματική ανάπτυξη που θα μπορούσαν να δοθούν μέσα από μια κατανόηση αυτών των επιρροών και με σκοπό να αναζωογονήσουν τις αρχαίες πεποιθήσεις επεκτείνοντάς τες στις μεγαλύτερες αθάνατες σχέσεις τους.

Επομένως, έχουμε τα εξής:

Οι εννέα Πανσέληνοι που απομένουν θα σχετίζονται με τα θεία χαρακτηριστικά και την ανάπτυξή τους στο ανθρώπινο γένος.

Έτσι τα δώδεκα φεστιβάλ θα αποτελούν μια αποκάλυψη της θειότητας. Θα παρουσιάζουν τα μέσα με τα οποία θα επέλθει αυτή η σχέση, πρώτα από όλα στη διάρκεια των τριών μηνών με τα τρία πνευματικά κέντρα, τις τρεις εκφράσεις της θείας Τριαδικότητας. Τα μικρότερα φεστιβάλ θα δώσουν έμφαση στην αλληλοσυσχέτιση με το Σύνολο, εξυψώνοντας έτσι τη θεία παρουσίαση πέρα από το ατομικό και το προσωπικό μέσα σ’ εκείνη του συμπαντικού θείου Σκοπού. Επομένως θα εκφραστεί πλήρως η σχέση του Συνόλου με το τμήμα και του τμήματος με το Σύνολο.

Συνεπώς η ανθρωπότητα θα επικαλεστεί την πνευματική δύναμη του Βασιλείου του Θεού, την Ιεραρχία. Η Ιεραρχία θα ανταποκριθεί και τότε θα εκτελεστούν τα σχέδια του Θεού πάνω στη Γη. Η Ιεραρχία, σε μια ανώτερη στροφή του σπειροειδούς, θα επικαλεστεί το κέντρο της Θέλησης του Θεού, τη Σαμπάλλα ή Σάνγκρι-Λα, επικαλούμενη έτσι το Σκοπό του Θεού. Έτσι η Θέληση του Θεού θα εκπληρωθεί από την Αγάπη και θα εκδηλωθεί με νοημοσύνη. Γι' αυτό η ανθρωπότητα είναι έτοιμη και γι' αυτό αναμένει η Γη.

 (σελίδα 496-7-8)