ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

ΑΡΧΕΙΟ/oros7.gr/Γενικά
oros7.gr

newage04

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ

2) ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)

ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

Έφερα στην προσοχή σας το επείγον της εισερχόμενης ζωής, που δημιουργεί ένταση, πνευματικές αναγνωρίσεις που έχουν μακρόπνοη φύση, την άμεση ανατροπή των εσφαλμένων Θεών και δεδομένων και την καταστροφή των ξεπερασμένων και αποκρυσταλλωμένων ερμηνειών (που καλούνται δόγματα) των πνευματικών πραγματικοτήτων. Μ' αυτά τα μέσα, ξεκαθαρίζει ο δρόμος για μια νέα και απλή αναγνώριση της θειότητας, η οποία θα ικανοποιήσει όχι μόνο την καρδιά του πιο απλού ατόμου, αλλά θα ανταποκριθεί επίσης στην ανάγκη του πιο νοήμονος. Έχω μιλήσει με όρους της ένωσης της Ανατολικής και Δυτικής σκέψης και για την ανάγκη που υπάρχει γι' αυτούς τους μεγάλους πολιτισμούς - που ανατράφηκαν κάτω από την επιρροή του Σρι Κρίσνα, του Βούδα και του Χριστού - να έρθουν σε πιο στενή επαφή. Είπα (και το επαναλαμβάνω) ότι Αυτός ο Οποίος θα έρθει, θα κάνει αυτήν την ένωση δυνατή και αποτελεσματική. Αυτό το γεγονός θα εφελκύσει μια παγκόσμια αναγνώριση. Ισχυρίστηκα επίσης ότι προσεγγίζουμε μια περίοδο αποκορύφωσης στην ανθρώπινη ιστορία. Σ’ αυτήν την περίοδο οι Κύριοι του Κάρμα είναι ασυνήθιστα δραστήριοι. Ο Νόμος της Αιτίας και του Αποτελέσματος φέρνει στην επιφάνεια τα αποτελέσματα των περασμένων δραστηριοτήτων, την υποκειμενική σκέψη και τις μυστικές ωθήσεις. Απαιτεί την τιμωρία και το σχεδιασμένο ξεκαθάρισμα του μητρώου της ανθρώπινης ιστορίας. Όταν αυτός, τον Οποίο υπηρετούν όλοι οι μαθητές, ήταν πάνω στη Γη πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, είπε ότι τα κρυφά θα γίνουν φανερά. Μ' αυτήν την ανάδυση του καλού και του κακού στην επιφάνεια, οι άνθρωποι θα φτάσουν σε μια γνώση, σε μια κατανόηση και θα εξαναγκαστούν να κάνουν εκείνα τα βήματα που θα είναι αναγκαία για να δομήσουν ένα νέο και καλύτερο κόσμο, που θα βασίζεται πάνω στο Νόμο της Αγάπης και όχι στο Νόμο της Χωριστικότητας και του μίσους.

(σελίδα 498-9)

Αυτός ο έμφυτος φανατισμός (που βρίσκεται σε κάθε αντιδραστικό όμιλο) θα πολεμήσει ενάντια στην εμφάνιση της επερχόμενης παγκόσμιας θρησκείας και τη διάδοση του εσωτερισμού. Γι' αυτή τη μάχη κάποιες καλά οργανωμένες θρησκείες, μέσα από τα συντηρητικά τους στοιχεία (τα πιο πανίσχυρα στοιχεία), ανασκουμπώνονται ήδη. Εκείνοι που είναι ευαίσθητοι στις νέες πνευματικές κρούσεις απέχουν πολύ από το να γίνουν πανίσχυροι. Αυτό που είναι καινούριο αντιμετωπίζει πάντοτε την υπέρτατη δυσκολία να αντικατασταθεί και να υπερνικηθεί απ' αυτό που είναι παλιό και εδραιωμένο. Ο φανατισμός, οι περιχαρακωμένες θεολογικές θέσεις και ο υλιστικός εγωισμός βρίσκονται ενεργά οργανωμένοι στις εκκλησίες σε όλες τις ηπείρους και σε όλα τα δόγματα. Μπορούν να αναμένονται ότι θα πολεμήσουν για την εδραιωμένη τους εκκλησιαστική τάξη, τα υλικά τους οφέλη και την προσωρινή τους εξουσία και κάνουν ήδη τις αναγκαίες προετοιμασίες.

Η ερχόμενη διαμάχη θα προβάλλει μέσα στις ίδιες τις εκκλησίες. Θα κατασταλάξει επίσης από τα φωτισμένα στοιχεία που υπάρχουν ήδη σε μικρούς αριθμούς και αυξάνουν γρήγορα σε δύναμη μέσα από την κρούση της ανθρώπινης αναγκαιότητας. Τότε η μάχη θα διαδοθεί στους σκεπτόμενους άντρες και γυναίκες παντού οι οποίοι - με μια εξέγερση - αρνήθηκαν τον ορθόδοξο χριστιανισμό και τη θεολογία. Δεν είναι άθρησκοι, αλλά μέσα από τον πόνο και τη λύπη, έμαθαν (χωρίς εκκλησιαστική βοήθεια) ότι οι πνευματικές αξίες είναι οι μόνες αξίες που μπορούν να σώσουν την ανθρωπότητα, ότι η Ιεραρχία στέκει και ότι ο Χριστός ως σύμβολο της ειρήνης και ως ηγέτης των Δυνάμεων του Φωτός - δεν είναι μια ασήμαντη δύναμη αλλά μια δύναμη που εφελκύει ανταπόκριση από τις καρδιές των ανθρώπων παντού. Η αληθινή θρησκεία θα φτάσει να ερμηνεύεται με όρους της Θέλησης για το καλό και την πρακτική της έκφραση, την καλή θέληση. Τα επερχόμενα παγκόσμια συνέδρια και διεθνή συμβούλια θα δώσουν μια ένδειξη για τη δύναμη αυτής της νέας πνευματικής ανταπόκρισης (από τη μεριά της ανθρωπότητας) στις επισκιάζουσες πνευματικές Δυναμικότητες που αναμένουν την επικλητική κραυγή του ανθρώπινου γένους. Όταν θα εγερθεί εκείνη η κραυγή, αυτές οι θείες ενέργειες θα κατασταλάξουν στο χώρο της ανθρώπινης σκέψης και του σχεδιασμού. Τότε οι άνθρωποι θα βρουν ότι είναι προικισμένοι με ανανεωμένη δύναμη και με την αναγκαία βαθιά γνώση που θα τους επιτρέψει να εκδιώξουν τις περιχαρακωμένες υλιστικές δυνάμεις και τη δύναμη των εγωιστικών ενδιαφερόντων - που έχουν συνασπιστεί για να εμποδίσουν την ανθρώπινη ελευθερία. Αν τα συνέδρια που πρόκειται να γίνουν στο εγγύς μέλλον αποδείξουν ότι το ανθρώπινο γένος μοχθεί πραγματικά να επιφέρει ορθές ανθρώπινες σχέσεις, οι δυνάμεις του κακού μπορούν να εκδιωχτούν πίσω. Τότε οι Δυνάμεις του Φωτός θα αναλάβουν τον έλεγχο.

(σελίδα 533-4)

Η ανάσταση είναι ο βασικός τόνος της φύσης. Δεν είναι ο θάνατος. Ο θάνατος είναι μόνο ο προθάλαμος της ανάστασης. H ανάσταση είναι το κλειδί για τον κόσμο της σημασίας και είναι το θεμελιώδες θέμα για όλες τις παγκόσμιες θρησκείες - του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Η ανάσταση του πνεύματος στον άνθρωπο, σε όλες τις μορφές, σε όλα τα βασίλεια, είναι ο σκοπός ολόκληρης της εξελικτικής διαδικασίας κι αυτό περιλαμβάνει απελευθέρωση από τον υλισμό και τον εγωισμό. Σ’ αυτήν την ανάσταση, η εξέλιξη και ο θάνατος είναι μόνο προπαρασκευαστικά και συγγενή θέματα. Ο τόνος και το μήνυμα που εκφωνήθηκε από το Χριστό όταν ήταν τελευταία πάνω στη Γη, ήταν ανάσταση, αλλά η ανθρωπότητα υπήρξε τόσο καταθλιπτική και τόσο περιβεβλημένη με θυμική αυταπάτη και πλάνη, ώστε επιτράπηκε να παρανοηθεί ο θάνατός Του. Συνεπώς για αιώνες, η έμφαση δόθηκε πάνω στο θάνατο και μόνο την μέρα του Πάσχα, ή στα κοιμητήρια υποστηρίζεται η ανάσταση. Αυτό πρέπει τώρα να αλλάξει. Δεν βοηθά να κατανοηθούν προοδευτικά οι αιώνιες αλήθειες, αν διαιωνιστεί αυτή η κατάσταση. Σήμερα η Ιεραρχία είναι αφιερωμένη στο να επιφέρει αυτήν την αλλαγή κι έτσι να εξυψώσει την προσέγγιση της ανθρωπότητας στον κόσμο του αόρατου και των πνευματικών αληθειών.

Όμως, προτού μπορέσουν να κάνουν οτιδήποτε, ο τωρινός πολιτισμός μας πρέπει να πεθάνει. Στη διάρκεια του ερχόμενου αιώνα, η έννοια της ανάστασης θα αναπτυχθεί και η νέα εποχή θα αποκαλύψει την αληθινή της σημασία. Το πρώτο βήμα θα είναι να αναδυθεί η ανθρωπότητα από το θάνατο του πολιτισμού της, τις παλιές ιδέες της και τους τρόπους διαβίωσής της. Να εγκαταλείψει τους εγωιστικούς της στόχους, να καταδικάσει τον εγωισμό και να μετακινηθεί μέσα στο καθαρό φως της ζωής της ανάστασης.

(σελίδα 552-3)

Οργανωθείτε τώρα για το έργο της καλής θέλησης. Το μέλλον του κόσμου βρίσκεται στα χέρια των ανδρών και γυναικών καλής θέλησης και σ’ εκείνους, παντού, που έχουν ανιδιοτελή σκοπό. Αυτή η απελευθέρωση της ενέργειας θα δημιουργήσει τελικά χρήματα, όπως το ξέρουμε, που δεν θα έχουν καμιά σημασία. Το χρήμα αποδείχτηκε από μόνο του (εξαιτίας των περιορισμών του ανθρώπου) ο δημιουργός του κακού και ο σπορέας της διαφωνίας και της δυσαρέσκειας στον κόσμο. Αυτή η νέα απελευθερωμένη ενέργεια μπορεί να αποδειχτεί από μόνη της μια "σωτήρια δύναμη" για όλο το ανθρώπινο γένος, απελευθερώνοντάς το από τη φτώχεια, την ασχήμια, την αποδιοργάνωση, τη σκλαβιά και την απόγνωση. Θα καταστρέψει τα μεγάλα μονοπώλια, θα εξαλείψει την κατάρα της εργασίας και θα ανοίξει την πόρτα σ’ εκείνη τη χρυσή εποχή που αναμένουν όλοι οι άνθρωποι. Θα ανυψώσει τα τεχνητά επίπεδα της σύγχρονης κοινωνίας και θα απελευθερώσει τους ανθρώπους από τη σταθερή αγωνία και το εξαντλητικό εργαλείο που ήταν υπεύθυνο για τόση αρκετή ασθένεια και θάνατο. Όταν θα εδραιωθούν αυτές οι νέες και καλύτερες συνθήκες, οι άνθρωποι θα ελευθερωθούν για να ζουν και να κινούνται στην ομορφιά και να ζητούν το "Φωτισμένο Δρόμο".

(σελίδα 586)

Τα τρία κύρια κανάλια μέσα από τα οποία μπορεί να συνεχιστεί η προετοιμασία για τη νέα εποχή μπορούν να θεωρηθούν η Εκκλησία, η Τεκτονική Αδελφότητα και ο εκπαιδευτικός τομέας. Προς το παρόν όλα αυτά βρίσκονται σε μια σχετικά στατική κατάσταση και προς το παρόν όλα αυτά αποτυγχάνουν να ικανοποιήσουν την ανάγκη και να ανταποκριθούν στην εσωτερική πίεση. Αλλά και στα τρία αυτά κινήματα, βρίσκονται μαθητές των Μεγάλων και σταθερά αποκτούν ορμή και πριν περάσει πολύς καιρός θα ξεκινήσουν το σχεδιασμένο έργο τους.

Το Τεκτονικό Κίνημα, όταν θα καταφέρει να αποχωριστεί από την πολιτική και τους κοινωνικούς στόχους και από την τωρινή παραλυτική κατάσταση της αδράνειας, θα ικανοποιήσει την ανάγκη εκείνων που μπορούν και θα χειριστούν δύναμη. Είναι οι θεματοφύλακες του νόμου. Είναι ο οίκος των Μυστηρίων και η έδρα της μύησης. Διατηρεί μέσα στο συμβολισμό του την τελε­τουργία της Θεότητας. Στο έργο του έχει διατηρηθεί απεικονισμένος ο τρόπος της σωτηρίας. Στα τέμπλα του επιδεικνύονται οι μέθοδοι της Θεότητας και το έργο μπορεί να προωθηθεί κάτω από τον Παντεπόπτη Οφθαλμό. Είναι μια πολύ πιο αποκρυφιστική οργάνωση από όσο μπορεί να γίνει αντιληπτό και πρόκειται να είναι η εκπαιδευτική σχολή για τους ερχόμενους αναπτυγμένους αποκρυφιστές. Στις τελετές του βρίσκεται κρυμμένος ο χειρισμός των δυνάμεων που σχετίζονται με την ανάπτυξη και τη ζωή στα βασίλεια της φύσης και την ανάπτυξη των θείων όψεων στον άνθρωπο. Στην κατανόηση του συμβολισμού του θα βρεθεί η δύναμη για συνεργασία με το θείο σχέδιο. Ικανοποιεί την ανάγκη εκείνων που εργάζονται με την πρώτη Ακτίνα της Θέλησης ή Ισχύος.

Η Εκκλησία βρίσκει την αποστολή της στη βοήθεια των αφοσιωμένων, στη βοήθεια του μεγάλου κοινού που είναι έμφυτα θρησκευόμενο και καλής θέλησης. Κρύβει μέσα στην καρδιά της εκείνους που κραδαίνονται στη μεγάλη ακτίνα της αγάπης, τη δεύτερη Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας. Ο Ίδιος ο Χριστός εργάζεται μέσα απ' αυτή και ζητά να έρθει σε επαφή, με τη μεσολάβησή της, με το αχανές Χριστιανικό κοινό. Είναι η μαγιά που έχει στα χέρια Του για να ζυμώσει όλο το κομμάτι και επειδή είναι σε μια μορφή κατανοητή από τους ανθρώπους, μπορεί να προσεγγίσει τις μάζες των ψυχών που ψάχνουν.

Χρησιμοποιώντας το εκπαιδευτικό έργο του κόσμου, ο Μεγάλος Κύριος ζητά να προσεγγίσει εκείνους από το νοήμον κοινό οι οποίοι δεν μπορούν να προσεγγιστούν μέσα από την τελετουργία και το συμβολισμό, όπως είναι ο Τεκτονισμός, ή τα θρησκευτικά μέσα και η τελετουργία, όπως συμβαίνει με την Εκκλησία. Προσεγγίζει τις μάζες και εκείνους στους οποίους δεσπόζει η όψη της νοημοσύνης απέναντι στις δύο άλλες όψεις. Βοηθά εκείνους τους ανθρώπους που βρίσκονται κυρίως πάνω στην τρίτη Ακτίνα της Νοήμονος Δραστηριότητας.

Σε όλα αυτά τα σώματα θα βρεθούν εσωτερικοί όμιλοι που είναι θεματοφύλακες της εσωτερικής διδασκαλίας και που η ομοφωνία τους στην έφεση και στην τεχνική είναι ίδια. Αυτοί οι εσωτερικοί όμιλοι αποτελούνται από σπουδαστές του αποκρυφισμού και από εκείνους που είναι σε άμεση ή περιστασιακή επαφή με τους Διδασκάλους και που οι ψυχές τους τους ελέγχουν επαρκώς, έτσι ώστε να μπορεί να μεταδοθεί η θέληση της Ιεραρχίας και να μπορεί να φιλτραριστεί βαθμιαία κάτω στον αγωγό του φυσικού εγκεφάλου. Αυτοί οι όμιλοι που αποτελούν τον αληθινό εσωτερικό όμιλο είναι πολλοί. Όμως ο αριθμός των μελών τους είναι προς το παρόν μικρός…

(σελίδα 599-600)

Σ’ αυτόν τον εσωτερικό όμιλο, που αποτελείται από τους αληθινούς πνευματικούς εσωτεριστές που βρίσκονται σε όλους τους εξωτερικούς αποκρυφιστικούς ομίλους, την εκκλησία, με οποιοδήποτε όνομα μπορεί να καλείται και τον Τεκτονισμό, έχετε τις τρεις ατραπούς που οδηγούν στη μύηση. Προς το παρόν δεν χρησιμοποιούνται κι ένα από τα πράγματα που θα προκύψουν – όταν θα επικρατεί η νέα παγκόσμια θρησκεία και θα είναι κατανοητή η αληθινή φύση του εσωτερισμού - θα είναι να χρησιμοποιηθούν οι συνδεόμενες εσωτερικές οργανώσεις του Τεκτονικού οργανισμού και του Εκκλησιαστικού οργανισμού ως μυητικά κέντρα. Καθώς προσεγγίζονται τα εσωτερικά τους μυστήρια, αυτοί οι τρεις όμιλοι συγκλίνουν. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στη Μια Παγκόσμια Εκκλησία, την ιερή εσωτερική Στοά όλων των αληθινών Τεκτόνων και στους πιο εσωτερικούς κύκλους των εσωτερικών κοινωνιών. Τρεις τύποι ανθρώπων ικανοποιούν την ανάγκη τους, τρεις κυριότερες ακτίνες εκφράζονται και βαδίζονται οι τρεις ατραποί για το Διδάσκαλο, που οδηγούν και οι τρεις στην ίδια θύρα και στον ίδιο Ιεροφάντη.

Δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι μόνο εκείνες οι ψυχές που βρίσκονται πάνω στην Προπαρασκευαστική Ατραπό ή την Ατραπό της Μαθητείας, θα αποτελέσουν τον πυρήνα της επερχόμενης παγκόσμιας θρησκείας. Ο πυρήνας υπάρχει πάνω στα εσωτερικά πεδία με σκοπό να συγκεντρώσει από όλες τις εκκλησίες εκείνους που προσέγγισαν το σημείο της εξέλιξης, που μπορούν συνειδητά και με τη δική τους ελεύθερη βούληση να βάλουν τα πόδια τους πάνω στην Ατραπό που οδηγεί στο κέντρο της ειρήνης. Οι οποίοι μπορούν με πλήρη επίγνωση να στρέψουν τα μάτια τους πάνω στον Μεγάλο Κύριο και να μετουσιώσουν τη ζωή της γήινης προσπάθειας σε μια ζωή υπηρεσίας. Το πρώτο απόσπασμα που θα συγκεντρωθεί στην ερχόμενη Εκκλησία θα βρεθεί ότι αποτελεί ένα τμήμα του τωρινού μεγάλου ομίλου των εξυπηρετητών. Αυτοί στη διάρκεια των αιώνων συνδέθηκαν με το έργο του Χριστού. Να θυμάστε πάντα την πραγματικότητα του έργου που έκανε σε σχέση με την τελευταία εμφάνιση. Να θυμάστε παρόμοια ότι στη στροφή του τροχού, στην εξέλιξη του σπειροειδούς, θα προκύψουν παρόμοιες συνθήκες, θα προβάλλουν παρόμοιες ανάγκες και θα ενσαρκωθούν τα ίδια εγώ που υπήρχαν τις μέρες της αρχαίας Παλαιστίνης. Ο αριθμός αυτών που θα συνδέονται μαζί Του θα έχει αυξηθεί υπερβολικά, γιατί όλοι όσοι Τον γνώρισαν σε προηγούμενες ενσαρκώσεις στην αρχαία Ανατολή, όλοι όσοι θεραπεύτηκαν ή διδάχτηκαν από Αυτόν, όλοι όσοι ήρθαν σε επαφή μαζί Του ή με κάποιο τρόπο δημιούργησαν μαζί Του κάρμα ή με το Διδάσκαλο Ιησού, θα έχουν την ευκαιρία να συνεργαστούν αυτή τη φορά. Κάθε ειλικρινής σπουδαστής που συνδέεται στενά με τις τωρινές Εκκλησιαστικές οργανώσεις, που νιώθει ένα στενό δεσμό με το Χριστό και που Τον αγαπά, μπορεί να είναι πρακτικά σίγουρος ότι στην Παλαιστίνη Τον είδε, Τον γνώρισε και ίσως να Τον υπηρέτησε και να Τον αγάπησε.

(σελίδα 601-2)

Αυτή η πλήρης εδραίωση της σχέσης ανάμεσα στη Σαμπάλλα, την Ιεραρχία και την Ανθρωπότητα επέφερε την πλανητική κρίση μέσα από την οποία μόλις τώρα πέρασε ο κόσμος και, από κάποιες απόψεις, την περνά ακόμη. Όπως σας είπα, η Σαμπάλλα μπορεί να προσεγγίσει τώρα άμεσα την Ανθρωπότητα, το τρίτο μεγαλύτερο κέντρο. Επομένως έχει δύο σημεία πλανητικής επαφής: το πρώτο μέσα από την Ιεραρχία, όπως συνέβαινε συνεχώς και το δεύτερο, με μια ευθεία γραμμή, που μεταφέρει ενέργεια κατευθείαν στην Ανθρωπότητα, χωρίς κάποια μετάδοση και επακόλουθη τροποποίηση της κρούσης, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα. Όταν αυτή η άμεση γραμμή της πνευματικής, δυναμικής ηλεκτρικής ενέργειας έκανε την πρώτη της κρούση πάνω στη γη (αφού έγινε το Μεγάλο Συμβούλιο στα 1825), πρώτα απ' όλα αφύπνισε τη σκέψη των ανθρώπων σε ένα νέο και κατανοητό τρόπο, δημιουργώντας τις μεγάλες ιδεολογίες. Εξέγειρε τη μαζική τους επιθυμία και κατέγραψε την παρεμπόδιση πάνω στο φυσικό πεδίο. Βρήκε ότι η πορεία της εμποδιζόταν κι ανακάλυψε ότι ήταν αντιμέτωπη με φραγμούς. Αυτή η ενέργεια από τη Σαμπάλλα, επειδή είναι μια όψη της ακτίνας του καταστροφέα, προχώρησε "κατακαίγοντας" με τα πυρά της καταστροφής όλα τα τέτοιου είδους εμπόδια πάνω στα πεδία και στους τρεις κόσμους. Αυτό ήταν η βαθιά εσωτερική και μη αναγνωρισμένη αιτία του πολέμου - ο ευεργετικός τερματισμός των εμποδίων στην ελεύθερη ροή της πνευματικής ενέργειας κάτω, μέσα στο τρίτο κέντρο. Αυτός ήταν ο παράγοντας ο οποίος κάλεσε "το κακό από τον κρυμμένο του τόπο" και έφερε τις αντιτιθέμενες δυνάμεις στην επιφάνεια της ύπαρξης πριν από το "σφράγισμά" τους. Στην έκταση που έγινε αυτό έτσι, το ανθρώπινο γένος ήταν στον Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1945) το δυστυχισμένο θύμα των πνευματικών συνθηκών. Όμως, από τη σκοπιά του ιστορικού παρελθόντος του ανθρώπου, η ανθρωπότητα ήταν ο δημιουργός του δικού της πεπρωμένου. Αλλά χρειάστηκε η εσωτερική δραστηριότητα της Σαμπάλλα και η εξωτερική δραστηριότητα της ανθρωπότητας για εκατομμύρια χρόνια ώστε να κατασταλάξουν οι συνθήκες που έκαναν δυνατή αυτή τη νέα ευθυγράμμιση και επέφεραν το σφράγισμα (που συνεχίζεται ακόμη αργά) και βύθισαν την ανθρωπότητα στο στρόβιλο του πολέμου. Αυτή η επιβαλλόμενη ενέργεια που διαχυνόταν προς τα κάτω από το ανώτατο κέντρο διείσδυσε όχι μόνο στην καρδιά της ανθρωπότητας, αλλά στα πραγματικά βάθη του ορυκτού βασιλείου, εμπλέκοντας επίσης τις ζωικές και φυτικές εκφράσεις της θείας ζωής.

Εξαιτίας αυτής της άμεσης κρούσης ανάμεσα στη Σαμπάλλα και την Ανθρωπότητα, παρακάμπτοντας την Ιεραρχία, η Ιεραρχία αφέθηκε ελεύθερη για το έργο της αποκατάστασης και της σωτηρίας, για την ανασυγκρότηση και την εφαρμογή των αναγεννητικών δυνάμεων της ανάστασης. Η Ιεραρχία χρειαζόταν και καλωσόρισε αυτό το διάλειμμα και το αναγνώρισε ως μια ουσιαστική όψη του Σχεδίου.

Τώρα ο "κύκλος της κρούσης της Σαμπάλλα" πέρασε. Η έλξη της ανθρωπότητας για το Χριστό και την Ιεραρχία Του, έχει εστιάσει ξανά την ενέργεια της Σαμπάλλα μέσα από την Ιεραρχία. Το άμεσο έργο της Ιεραρχίας με την Ανθρωπότητα μπορεί να αναλάβει μια νέα σημασία, μπορεί να εδραιωθεί ξανά σε νέες και κάπως διαφορετικές γραμμές, κι έτσι να εισάγει οριστικά "εκείνο το νέο ουρανό και τη νέα γη", που τόσο καιρό τα περίμεναν οι άνθρωποι.

(σελίδα 627-8)

Επομένως, έχουμε απομονώσει (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τέτοια λέξη) τρεις δραστηριότητες στις οποίες ο Χριστός είναι αφιερωμένος αυτή τη στιγμή:

1. Την αναδιοργάνωση του κόσμου των θρησκειών - αν υπάρχει κάποιος δυνατός τρόπος - έτσι ώστε οι ξεπερασμένες θεολογίες τους, η στενόμυαλη έμφασή τους και η γελοία τους δοξασία πως ξέρουν τι είναι στο Νου του Θεού να μπορεί να απομακρυνθεί, ώστε να μπορέσουν τελικά οι εκκλησίες να είναι οι δέκτες της πνευματικής έμπνευσης.

2. Τη βαθμιαία διάλυση - αν είναι πάλι με κάποιο τρόπο δυνατή - της ορθόδοξης Ιουδαϊκής πίστης, με την ξεπερασμένη διδασκαλία της, τη χωριστική της έμφαση, το μίσος της για όσους δεν είναι Εβραίοι και την αποτυχία της να αναγνωρίσει το Χριστό. Λέγοντάς το αυτό δεν αποτυγχάνω να αναγνωρίσω εκείνους τους Εβραίους σε ολόκληρο τον κόσμο οι οποίοι αναγνωρίζουν το κακό και δεν είναι ορθόδοξοι στη σκέψη τους. Ανήκουν στην αριστοκρατία της πνευματικής δοξασίας, στην οποία ανήκει και η ίδια η Ιεραρχία.

3. Την προετοιμασία για μια αποκάλυψη που θα εγκαινιάσει τη νέα εποχή και θα θέσει τον τόνο της νέας παγκόσμιας θρησκείας.

Σ’ αυτές τις τρεις προσπάθειες της Ιεραρχίας που τις επιβλέπει ο Χριστός, πρέπει να προστεθούν άλλες δύο, που ίσως έχουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Η πρώτη είναι η αντίδραση της ίδιας της Ιεραρχίας στη νέα σχέση που εδραιώθηκε ανάμεσα σ’ Αυτή και τη Σαμπάλλα και σ’ εκείνον τον νέο, άμεσο και δυναμικό αγωγό που έχει δημιουργηθεί πρόσφατα από τις προσπάθειες της Ιεραρχίας και της ανθρώπινης επικλητικότητας. Η δεύτερη δραστηριότητα είναι μια δραστηριότητα που οδηγεί σε μια πιο στενή σχέση ανάμεσα στην Ιεραρχία και την Ανθρωπότητα.

Αυτή θα οδηγήσει τελικά στην εξωτερίκευση κάποιων Άσραμ και αργότερα στην εμφάνιση της Ιεραρχίας πάνω στη γη και θα φέρει τη νέα αποκάλυψη.

Αυτές οι διάφορες προσπάθειες μπορεί να φαίνονται στον επιπόλαιο αναγνώστη ως σχετικά ασήμαντες. Αυτή είναι μια υπεροπτική άποψη, την οποία ελάχιστα αποδέχεται η Ιεραρχία. Το ότι πρέπει να απαλλαγούν οι Εβραίοι από το φόβο έχει μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Το ότι θα πρέπει να γνωρίσουν και να αναγνωρίσουν το Χριστό ως Μεσσία και επομένως να βρουν για τον εαυτό τους πως η θρησκεία που ακολουθούν είναι καταστροφική για πολλές από τις πιο λεπτές αξίες, έχει παρόμοια κύρια σπουδαιότητα. Το ότι ο ορθόδοξος Ιουδαϊσμός και παράλληλα όλες οι άλλες πίστεις, θα πρέπει να αντιληφθούν πως δεν υπάρχει καμιά επιθυμία να γίνουν Χριστιανοί (με τη συνηθισμένη έννοια του όρου), αλλά ότι θα πρέπει να κινηθούν όλοι προς μια πιο στοργική σύνθεση και να περιορίσουν τους αμοιβαίους ανταγωνισμούς και τις αντιζηλίες τους, είναι εξίσου επείγον. Αυτή η δήλωση περιλαμβάνει επίσης και τις Χριστιανικές πίστεις. Το ότι το Βατικανό πρέπει να καταργήσει τον πολιτικό μανδύα, την εκμετάλλευση των μαζών και την έμφασή του πάνω στην άγνοιά τους, είναι εξίσου σημαντικό. Το ότι πρέπει να γεφυρωθούν οι πολλαπλές διαιρέσεις των Προτεσταντικών εκκλησιών είναι επιτακτικό. Αν δεν συμβεί κάποιο απ' αυτά, η ανθρωπότητα κατευθύνεται προς ένα θρησκευτικό πόλεμο που θα κάνει τον περασμένο πόλεμο να μοιάζει με παιδικό παιγνίδι. Οι ανταγωνισμοί και τα μίση θα εμπλέξουν ολόκληρους πληθυσμούς και οι πολιτικοί όλων των εθνών θα εκμεταλλευτούν πλήρως την κατάσταση, για να κατασταλάξουν έναν πόλεμο που μπορεί να αποδειχτεί το τέλος της ανθρωπότητας. Δεν υπάρχουν μεγαλύτερα ή πιο βαθιά μίση από εκείνα που υποδαυλίζονται από τη θρησκεία.

Επομένως ο Χριστός πρέπει να προσθέσει άλλον ένα στόχο, σε όλους τους άλλους στόχους που απορροφούν την προσοχή Του - την προσπάθεια να αποτρέψει έναν τελικό πόλεμο. Αυτός ο αρχικός πόλεμος είναι αντίθετος με τη θέληση για το καλό του Κυρίου του Κόσμου και με οποιοδήποτε παγκόσμιο σχέδιο. Μπορεί να αποτραπεί με την καλή θέληση. Αυτή είναι η πιο σημαντική δήλωση σ’ αυτό το μήνυμα, στο μέτρο που σχετίζεται η ανθρωπότητα.

(σελίδα 636-7-8)

…η στενότερη σχέση της Ιεραρχίας με τη Σαμπάλλα, η διέγερση της εσωτερικής της ζωής και η ετοιμότητα της ανθρωπότητας για αποκάλυψη και για κάποια απροσδόκητη ανάπτυξη, θα καθορίζουν τον κύκλο στον οποίο εισερχόμαστε τώρα. Επομένως, αυτή είναι η πιο εκπληκτική περίοδος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Επιπρόσθετα θα πρέπει να έχετε στο νου ότι εισερχόμαστε σε ένα μεγαλύτερο γύρο του Ζωδιακού. Αυτός συμπίπτει με τη δραστηριότητα του μικρότερου ζωδιακού, επειδή o Υδροχόος κυβερνά το μεγαλύτερο άμεσο κύκλο των 25.000 χρόνων και επειδή είναι ένα ζώδιο στο οποίο κινείται τώρα ο ήλιος για μια περίοδο 2.300 χρόνων - ένα πολύ εκπληκτικό γεγονός και όλο σπουδαιότητα για την πλανητική μας ιστορία. Είναι μια σύμπτωση για την οποία ο πλανητικός μας Λόγος είναι ενήμερος και την οποία θα χρησιμοποιήσει πλήρως και με νοημοσύνη. Είναι επίσης ένας κύκλος στον οποίο, για πρώτη φορά, τα τρία μεγαλύτερα πλανητικά κέντρα - η Σαμπάλλα, η Ιεραρχία και η Ανθρωπότητα - βρίσκονται σε άμεση κι ανεμπόδιστη σχέση, γιατί σήμερα για πρώτη φορά στην πλανητική ιστορία η ευθυγράμμιση είναι σωστή και διευθετημένη. Αν κι αυτό είναι μόνο προσωρινό, κάτι έχει εγκαινιαστεί, τα αποτελέσματα του οποίου δεν πρόκειται να εξαφανιστούν ποτέ. Είναι, επίσης, ένας κύκλος στον οποίο ο πλανητικός Λόγος, επειδή έχει πάρει με επιτυχία μύηση κι έτσι έχει επηρεαστεί ολόκληρη η πλανητική Του ζωή, έχει εδραιώσει επίσης κάποιες εξωπλανητικές σχέσεις που είναι αναγκαστικά ακατανόητες σε σας και χωρίς καμιά σπουδαιότητα για την ατομική ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά που θα δημιουργήσουν τελικά μια κατάσταση στην οποία ο πλανήτης μας θα γίνει ένας ιερός πλανήτης. Αυτή η διαδικασία καθώς εκδηλώνεται κι αναπτύσσεται, θα έχει μια ισχυρή υποκειμενική και βαθιά πνευματική επίδραση πάνω σε κάθε βασίλειο της φύσης, καθώς και στο χώρο του υπερφυσικού.

(σελίδα 662-3)

Όταν θα γίνει η αληθινή εξωτερίκευση, μέλη της Ιεραρχίας, τα οποία εργάζονται είτε στα πρώτα είτε στα τελευταία στάδια, θα εργαστούν ως μέλη της ανθρώπινης οικογένειας και όχι ως δηλωμένα μέλη του βασιλείου του Θεού ή των ψυχών, που μας είναι γνωστό ως Ιεραρχία. Θα εμφανιστούν με διαφορετικά αξιώματα. Θα είναι οι σύγχρονοι πολιτικοί, επιχειρηματίες, χρηματοδότες, θρησκευτικοί ηγέτες ή εκκλησιαστικοί. Θα είναι επιστήμονες και φιλόσοφοι, καθηγητές κολεγίων και εκπαιδευτές. Θα είναι δήμαρχοι πόλεων και θεματοφύλακες κάθε δημόσιου ηθικού κινήματος. Η πνευματική σθεναρότητα της ζωής τους, η διαυγής και αγνή σοφία τους, η σωφροσύνη και η σύγχρονη αποδοχή των προτεινόμενων μέτρων σε οποιοδήποτε τμήμα επιλέξουν να εργαστούν, θα είναι τόσο πειστικές, ώστε θα βρεθούν ελάχιστα εμπόδια στο δρόμο τους για τα έργα που αναλαμβάνουν.

Στο τωρινό στάδιο της προπαρασκευής, το έργο του μαθητή o οποίος είναι επιφορτισμένος να θέσει τα θεμέλια των μεθόδων της Νέας Εποχής και προσπαθεί να ετοιμαστεί για τον πρώτο όμιλο των μελών των Άσραμ, είναι πραγματικά πολύ δύσκολο. Υπομένει τόσα πολλά τα οποία θεωρούνται φανταστικά και αδύνατα. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει φαίνονται ανυπέρβλητες. Διδάσκει αλήθειες που το πρώτο τους αποτέλεσμα είναι αναγκαστικά καταστροφικό, επειδή προσπαθεί να απαλλάξει την ανθρωπότητα από όλες τις παλιές μορφές των θρησκευτικών, οικονομικών και πολιτικών δογμάτων. Η απροσωπία του - η οποία αναγνωρίζει σφάλματα καθώς και αρετές - εξαγριώνει αρκετούς και συχνά εκείνους από τους οποίους ανέμενε κατανόηση και μια αληθινή αμεροληψία. Η αποτυχία του να εντυπώνεται ή να προσηλώνεται στις παλιές τελετουργίες και τελετές, στις αρχαίες και ξεπερασμένες αλλά πολύτιμες ιδέες και η σταθερή του διαμάχη πάνω στις καθοριστικές θυμικές αυταπάτες και πλάνες συναντά, σ’ αυτά τα πρώτα στάδια, ελάχιστη ενθάρρυνση. Συχνά εργάζεται μόνος και συνήθως με ελάχιστη αναγνώριση κι έχει έλλειψη χρόνου για τις προσωπικές του ιεραρχικές επαφές. Δεν συνδέεται αναγκαστικά με κάποιο από τους αποκαλούμενους εσωτερικούς ομίλους και - αν το κάνει - το έργο του είναι ακόμη πιο σκληρό.

Μόνο οι αναπτυγμένοι μαθητές με πλήρη και συνεχώς συνειδητή επαφή με το ιδιαίτερο Άσραμ τους είναι σε θέση να εργαστούν μ' αυτόν τον τρόπο. Αυτή τη στιγμή τα αποκρυφιστικά σώματα και οι εσωτερικοί όμιλοι έχουν τις πιο πολλές θυμικές αυταπάτες από όλους τους παγκόσμιους ομίλους. Το έργο οποιουδήποτε μαθητή σε τέτοιους ομίλους είναι αναγκαστικά, στα πρώτα στάδια, καταστροφικό. Οι τωρινοί αποκρυφιστικοί όμιλοι που δημιουργήθηκαν πριν από το 1919, τελικά θα εξαφανιστούν όλοι τους. Τα μέλη που είναι ειλικρινή και ισχυρά, ανοιχτόμυαλα και υγιή, ορθά προσανατολισμένα και αφιερωμένα, θα βρουν το δρόμο τους μέσα στα εσωτερικά σώματα που είναι απαλλαγμένα από δογματισμούς και δόγματα και που είναι δέκτες της ιεραρχικής ζωής.

Συνεπώς, στο μέτρο που σχετίζεται το ανθρώπινο γένος, το προπαρασκευαστικό έργο της εξωτερίκευσης χωρίζεται σε τρεις φάσεις ή στάδια:

Πρώτον. Το τωρινό στάδιο, στο οποίο οι λίγοι απομονωμένοι μαθητές και μυημένοι, που είναι διασκορπισμένοι σε ολόκληρο τον κόσμο, εκτελούν το σημαντικό έργο της καταστροφής, μαζί με την ανακοίνωση των αρχών. Προετοιμάζουν το δρόμο για το πρώτο οργανωμένο σώμα των μαθητών και μυημένων οι οποίοι ερχόμενοι από κάποια Άσραμ - θα προχωρήσουν με την επόμενη φάση του έργου.

Δεύτερο. Το στάδιο στο οποίο η πρώτη αληθινή εξωτερίκευση πάνω σε μια μεγάλη και οργανωμένη κλίμακα θα ακολουθήσει τις παραπάνω προσπάθειες. Αυτοί οι μαθητές και οι μυημένοι θα είναι οι αληθινοί Δομητές του νέου κόσμου, του νέου πολιτισμού. Θα αναλάβουν την αρχηγία στις περισσότερες χώρες και θα πάρουν υψηλά αξιώματα σε όλα τα τμήματα της ανθρώπινης ζωής. Αυτό θα το κάνουν με την ελεύθερη επιλογή των ατόμων και λόγω της αναπτυγμένης και αποδειγμένης τους αξίας. Μέσα απ' αυτούς, η Ιεραρχία θα αναλάβει βαθμιαία τον έλεγχο πάνω στο φυσικό πεδίο - υποκειμενικά καθώς κι αντικειμενικά - για την κατεύθυνση των ανθρώπινων υποθέσεων. Αυτή η κατεύθυνση θα είναι συνέπεια της γνωστής και αποδειγμένης τους ικανότητας και δεν θα περιλαμβάνει την επιβολή οποιουδήποτε ιεραρχικού ελέγχου ή αυθεντίας. Απλά θα υποδηλώνει την ελεύθερη αναγνώριση από ελεύθερους ανθρώπους κάποιων πνευματικών ιδιοτήτων και τις αποτελεσματικές δραστηριότητες που πιστεύουν ότι υποδηλώνουν πως αυτοί οι άνθρωποι είναι κατάλληλοι για το αναγκαίο έργο και τους οποίους συνεπώς τους διαλέγουν ως κατευθυντήριους παράγοντες για το νέο και ερχόμενο κόσμο. H ελευθερία της επιλογής κάτω από την αυθεντία της πνευματικής ζωντάνιας που καταδεικνύει ικανότητα, θα είναι διακριτικό γνώρισμα της στάσης του κοινού. Άνθρωποι θα τοποθετηθούν σε υψηλά αξιώματα και σε θέσεις δύναμης, όχι επειδή είναι μαθητές ή μυημένοι, αλλά επειδή είναι συνετοί και νοήμονες εξυπηρετητές του κοινού, με μια εσωτερική επίγνωση, μια βαθιά θρησκευτική και περιεκτική συνείδηση και με έναν καλά εκπαιδευμένο και πειθαρχημένο νου.

Αυτό το στάδιο της ιεραρχικής εμφάνισης εξαρτάται από την αποτελεσματική υπηρεσία του πρώτου ομίλου των απομονωμένων και σκληρά εργαζόμενων μαθητών, οι οποίοι είναι ανώτερα μέλη του νέου ομίλου παγκόσμιων εξυπηρετητών και εργάζονται σήμερα ανάμεσα στους υιούς των ανθρώπων. Αυτός ο δεύτερος όμιλος θα αναλάβει απ' αυτούς και το δικό του έργο θα είναι να εγκαινιάσει μια πιο ενοποιημένη προετοιμασία για την επιστροφή του Χριστού. Ο πρώτος όμιλος προετοιμάζει την ανθρωπότητα για την πιθανότητα. Ο δεύτερος όμιλος την προετοιμάζει οριστικά για την ίδια την επιστροφή. Θα δομήσουν ένα μέλλον το οποίο θα προβάλει από τα συντρίμμια του παρελθόντος, τα οποία συντρίμμια θα απομακρύνουν. Θα μεταδώσουν στο νου των ανθρώπων κάποιες βασικές έννοιες σχετικά με τις ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Το άμεσο ομαδικό τους έργο, όταν θα αποκτήσουν δύναμη κι αναγνώριση, θα αποτελείται από μια εξομάλυνση και μια διευκρίνιση της πολιτικής κατάστασης. Θα παρουσιάσουν εκείνες τις ιδέες που θα οδηγήσουν τελικά σε μια συγχώνευση εκείνων των αρχών που κυβερνούν μια δημοκρατία και που αποτελούν επίσης την ιεραρχική μέθοδο - η οποία είναι κάπως διαφορετική. Αυτή η προσπάθεια θα δημιουργήσει μια τρίτη πολιτική κατάσταση, που δεν θα εξαρτάται εξολοκλήρου από τις επιλογές του κοινού που δεν έχει νοημοσύνη, ή από τον έλεγχο που περιλαμβάνει προφανώς η ιεραρχική μέθοδος. Ο τρόπος αυτού του νέου τύπου πολιτικής διακυβέρνησης θα εμφανιστεί αργότερα.

Ο δεύτερος όμιλος θα βάλει σε ισχύ τη νέα παγκόσμια θρησκεία. Την εποχή που θα αναλάβουν τον έλεγχο, οι παλιές θεολογικές δραστηριότητες θα έχουν ολοκληρωτικά διασπαστεί. O Ιουδαϊσμός θα εξαφανίζεται γρήγορα. Ο Βουδισμός θα διαδοθεί και θα γίνει αυξανόμενα δογματικός. Ο Χριστιανισμός θα βρίσκεται σε μια κατάσταση χαωδών διαιρέσεων κι αναταραχών. Όταν θα γίνει αυτό και η κατάσταση θα είναι αρκετά οξυμένη, ο Διδάσκαλος Ιησούς θα κάνει κάποια αρχικά βήματα να αναλάβει ξανά τον έλεγχο της εκκλησίας Του. Ο Βούδας θα στείλει δύο εκπαιδευμένους μαθητές να αναμορφώσουν το Βουδισμό. Θα παρθούν επίσης άλλα βήματα σ’ αυτόν τον τομέα της θρησκείας και της εκπαίδευσης, στα οποία προΐσταται ο Χριστός. Αυτός θα κινηθεί να αποκαταστήσει τα αρχαία πνευματικά ορόσημα, να περιορίσει εκείνο το οποίο δεν είναι ουσιαστικό και να αναδιοργανώσει ολόκληρο το θρησκευτικό τομέα - πάλι σε προετοιμασία για την αποκατάσταση των Μυστηρίων. Αυτά τα Μυστήρια, όταν θα αποκατασταθούν, θα ενοποιήσουν όλες τις πίστεις.

Όμιλοι πνευματικά σκεπτόμενων κεφαλαιούχων που είναι συνειδητά μέλη ενός Άσραμ, θα επικρατήσουν στην παγκόσμια κατάσταση και θα επιφέρουν μεγάλες κι αναγκαίες αλλαγές. Όλες αυτές οι δραστηριότητες; που θα δομηθούν πάνω στο προπαρασκευαστικό έργο του πρώτου ομίλου είναι επίσης προπαρασκευαστικές στη φύση τους.

Τρίτο. Το στάδιο στο οποίο ο Χριστός και οι Διδάσκαλοι της Σοφίας μπορούν να κάνουν δημόσια την εμφάνισή Τους και μπορούν να αρχίσουν να εργάζονται δημόσια, ανοιχτά και προς τα έξω μέσα στον κόσμο των ανθρώπων. Η εποχή του ερχομού Του εξαρτάται από την επιτυχία του έργου που έχουν αναλάβει οι δύο πρώτοι όμιλοι. Δεν μου είναι δυνατό να προφητέψω σχετικά μ' αυτό το θέμα. Περιλαμβάνονται τόσοι πολλοί παράγοντες: Το ειλικρινές έργο των δύο ομίλων, η ετοιμότητα και η προθυμία του ανθρώπινου γένους να μάθει, η ταχύτητα με την οποία μπορούν οι δυνάμεις της αποκατάστασης και της ανάστασης να ανασυγκροτήσουν τον κόσμο, η ανταπόκριση των αναπτυγμένων ανθρωπιστών και διανοούμενων στην ευκαιρία για να ανασυγκροτήσουν, να αναδημιουργήσουν και να αναδιοργανώσουν τους παράγοντες, τους οποίους θα απαιτήσει η νέα κουλτούρα και ο νέος πολι­τισμός. Ακόμη και η Ίδια η Ιεραρχία, με όλες τις πηγές των πληροφοριών Της, δεν γνωρίζει πόσο καιρό θα πάρει, αλλά είναι ήδη έτοιμη να κινηθεί σε οποιαδήποτε στιγμή.

Στο μεταξύ, καθώς ο πρώτος όμιλος μοχθεί με τα επείγοντα προβλήματα του εξωτερικού κόσμου και ο δεύτερος όμιλος που είναι ακόμη μέσα στα όρια της Ίδιας της Ιεραρχίας - κάνει την αναγκαία εσωτερική προετοιμασία και εφαρμόζει στα επιλεγμένα μέλη της την αναγκαία εκπαίδευση και τον επιθυμητό αναπροσανατολισμό, ο Χριστός και οι Διδάσκαλοι απασχολούνται με το έργο της προετοιμασίας για την αποκατάσταση των Μυστηρίων.

(σελίδα 666-7-8-9-670)

Ανάμεσα στα εφτά μεγαλύτερα Άσραμ και τα επικουρικά και συνδεόμενά τους Άσραμ, μόνο λίγα έχουν αναλάβει να στείλουν τους μαθητές και τους μυημένους τους αυτήν την εποχή για να προωθήσουν αυτό το αρχικό έργο. Τα τρία μεγαλύτερα Άσραμ που ενέχονται μ' αυτόν τον τρόπο είναι:

1. Το Άσραμ του Διδάσκαλου Κ.Χ. Αυτό είναι ένα Άσραμ δεύτερης ακτίνας και - μ' εκείνο του Διδάσκαλου Μ. - το πιο δυναμικό στην Ιεραρχία. Ελέγχει τις δυνάμεις της δόμησης.

2. Το Άσραμ της πρώτης Ακτίνας, εκείνο του Διδάσκαλου Μ. Είναι ο θεματοφύλακας της αρχής της σύνθεσης, που το έργο του είναι εκείνο της οργανικής συγχώνευσης. Αυτό είναι πάντοτε αναγκαίο για να συμπληρώσει εκείνους τους παράγοντες της δόμησης.

3. Το Άσραμ ενός Διδάσκαλου της πέμπτης ακτίνας, του θεματοφύλακα ανάμεσα σε άλλα πράγματα, της επιστήμης και εκείνου που σχετίζει και φέρνει σε έκφραση τη δυαδικότητα πνεύματος-ύλης. Αυτό το Άσραμ έχει να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στο έργο της προετοιμασίας, γιατί μέσα από την επιστημονική χρήση της ενέργειας θα ανασυγκροτηθεί ο κόσμος και θα αποδειχτεί η πραγματική φύση της Ιεραρχίας.

(σελίδα 673)

Οι εκπαιδευτές προσεγγίζουν εκείνους που προετοιμάζονται για όλους τους τύπους της δραστηριότητας. Αυτό το έργο θα είναι αναγκαστικά αργό, ιδιαίτερα στην αρχή, αλλά το χάρισμα της δεύτερης ακτίνας αυτών των μαθητών (όπως σε όλους τους μαθητές πάνω σ’ αυτήν την ακτίνα) είναι μια σταθερή επιμονή που αντέχει την αποθάρρυνση, ακόμη και όταν εμφανίζεται. Τέτοιοι μαθητές αρνούνται να σταματήσουν την προσπάθειά τους ή να αλλάξουν τα πνευματικά καθορισμένα σχέδια, ακόμη και όταν τα εμπόδια για την εκπλήρωση είναι ανυπέρβλητα. Μαθητές θα έρθουν εσκεμμένα σε ενσάρκωση και θα πάρουν αξιώματα στα ιδρύματα της ανώτερης εκπαίδευσης και στις εκκλησίες και θα ασκήσουν τέτοια πίεση, ώστε θα τερματιστούν οι παλιές και ξεπερασμένες μέθοδοι, οι αρχαίες ξεφτισμένες ιδεολογίες, οι εγωιστικές κι ανταγωνιστικές τεχνικές. Οι επιστήμες της συνεργασίας, των ορθών ανθρώπινων σχέσεων και της ορθής προσαρμογής στη ζωή μέσα από το διαλογισμό και το ορθό όραμα θα αντικαταστήσουν τις τωρινές μεθόδους της μάθησης. Αυτό δεν θα προκαλέσει καμιά βλάβη στην απόκτηση της ακαδημαϊκής γνώσης ή στην ορθή εκτίμηση της πνευματικής αλήθειας. Το όραμα θα είναι διαφορετικό και οι στόχοι μιας ανώτερης τάξης. Όμως ό,τι πιο καλό διδάσκεται σήμερα στους τομείς της τέχνης, της θρησκείας και της επιστήμης, θα είναι ακόμη διαθέσιμο και θα παρουσιάζεται με μεγαλύτερη φώτιση και με μια καλύτερη έμφαση. Θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ανθρώπων. Οι εκκλησίες που σήμερα είναι στραμμένες προς το λάθος και την έλλειψη του οράματος, θα καταστραφούν τελικά κι αναπόφευκτα πάνω στα βράχια της αδικαιολόγητης και κακομεταχειρισμένης αυθεντίας. Όμως μέσα απ' αυτά τα συντρίμμια θα προβάλουν εκείνοι οι αληθινοί και φωτισμένοι εκκλησιαστικοί οι οποίοι - με όραμα και σίγουρη γνώση, ελεύθεροι από δογματισμό και μισώντας την εκκλησιαστική αυθεντία - θα αναπτύξουν τη νέα παγκόσμια θρησκεία.

(σελίδα 674)

Με τις προσπάθειές του αναδυόμενου ομίλου των μαθητών της πέμπτης ακτίνας θα δημιουργηθεί ο νέος πολιτισμός, στον οποίο η ανθρωπότητα θα έχει χρόνο για ελευθερία, για βαθιές εκπαιδευτικές θεωρήσεις και για πολιτική δραστηριότητα πνευματικού είδους. Η επιστήμη θα δημιουργήσει έναν κόσμο στον οποίο θα καταργηθεί η εργασία (όπως την ξέρουμε τώρα). Κάθε φάση της ανθρώπινης ζωής θα εκπληρώνεται από την επιστήμη - όχι με σκοπό να την κάνει πιο άνετη ή να μοιάζει περισσότερο με ενός ρομπότ ή να είναι περισσότερο εγωιστική, αλλά σα μια όψη και μια απόρροια της αληθινής ελευθερίας. Οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να σκέφτονται, να εδραιώσουν νέους τρόπους πολιτιστικών ενδιαφερόντων και θα είναι ελεύθεροι να αναπτύξουν επίσης τον ανώτερο αφηρημένο νου και να ερμηνεύουν τα συμπεράσματά του με τη μεσολάβηση του κατώτερου συγκεκριμένου νου.

(σελίδα 676)

Όταν τα τρία μεγαλύτερα Άσραμ θα έχουν κάνει το έργο τους, κι αυτό το έργο - παρά τις διαφορές των ακτίνων - είναι κυρίως εκπαιδευτικό, τότε τα άλλα Άσραμ θα στείλουν αργά τους αντιπροσώπους τους να συνεργαστούν και να συνεχίσουν το επιχείρημα. Το πρώτο Άσραμ που θα το κάνει αυτό, θα είναι το Άσραμ της τρίτης ακτίνας. Την εποχή που θα εμφανιστούν μαθητές από εκείνο το Άσραμ, ο κόσμος θα είναι έτοιμος για μια ολική οικονομική αναπροσαρμογή. Η "αρχή του συμμερισμού" θα αναγνωριστεί ως ένας παράγοντας κινητοποίησης για το νέο πολιτισμό. Αυτός δεν θα περιλαμβάνει όμορφες, γλυκές κι ανθρωπιστικές στάσεις. Ο κόσμος θα είναι ακόμη γεμάτος από εγωιστές και συμφεροντολόγους, αλλά η κοινή γνώμη θα είναι τέτοια ώστε κάποια βασικά ιδανικά θα κινητοποιούν τις επιχειρήσεις, τα οποία θα επιβάλλονται σ’ αυτές μέσα από την κοινή γνώμη. Το γεγονός ότι οι νέες γενικές ιδέες σε πολλές περιπτώσεις θα κυβερνιούνται από τη σκοπιμότητα της αλληλεπίδρασης δεν θα έχει βασικά καμιά σημασία. Αυτό που θα έχει σημασία θα είναι ο συμμερισμός. Όταν θα εμφανιστεί ο "προσαρμοστής των οικονομικών" (όπως καλείται μέσα στην Ιεραρχία ένας αναπτυγμένος μαθητής από αυτό το Άσραμ), θα βρει τις συνθήκες υπερβολικά αλλαγμένες από εκείνες που ισχύουν τώρα…

(σελίδα 676-7)

Αργότερα, θα έρθουν σε φυσική ενσάρκωση μαθητές και μυημένοι της έβδομης ακτίνας. Το μόνο Άσραμ το οποίο δεν θα ξαναπαρουσιαστεί τότε - κι αυτό για αρκετό καιρό - θα είναι το Άσραμ της τέταρτης ακτίνας. Όμως, καθώς η τέταρτη ακτίνα είναι διαρκώς η ακτίνα της ανθρώπινης οικογένειας, η επιρροή του υπάρχει διαρκώς. Αυτό το Άσραμ έχει εξίσου σταθερά επίγνωση για τις ανθρώπινες υποθέσεις καθώς και για την επιρροή τους. Θα έρθει σε πλήρη έκφραση όταν η ενόραση της ανθρώπινης ύπαρξης, που εκπορεύεται ως ενέργεια από το τέταρτο ή βουδικό πεδίο, έχει εφελκυστεί από την ανθρώπινη ψυχή και είναι ένα αναγνωρισμένο εφόδιο στην ανθρώπινη συνείδηση. H τέταρτη ακτίνα θα έρθει σε εκδήλωση πριν περάσουν αρκετές γενιές, αλλά μόνο από τη σκοπιά της ενσαρκούμενης Μονάδας της και όχι από τη σκοπιά του Άσραμ της.

(σελίδα 678)

Όμως, σε όλους αυτούς τους μαθητές και ζηλωτές που εργάζονται υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα χαρακτηριστικά. Αυτό είναι ένας ευρύς ανθρωπισμός και μια αποφασιστικότητα να βοηθήσουν την ανθρώπινη ευημερία. Αργότερα θα προβάλει μια ενδιαφέρουσα διάκριση και θα καθορίζει τη νέα εποχή σε αντιδιαστολή με τις μεθόδους του παρελθόντος και του παρόντος. Οι μαθητές και οι ζηλωτές δεν θα είναι αφιερωμένοι σε ολοκληρωτικά ανθρωπιστικό και κοινωνικής πρόνοιας έργο. Αυτό θα είναι ένα κίνητρο και όχι ένας αντικειμενικός στόχος που πρέπει να εκτελέσουν. Δεν θα αφιερώνουν το χρόνο τους και τις προσπάθειές τους αποκλειστικά στην ανακούφιση της ανθρώπινης αναγκαιότητας. Όλες οι φάσεις της ανθρώπινης διαβίωσης - πολιτική, οικονομία και επιστήμη, καθώς και η θρησκεία - θα αναγνωρίζονται ότι αποτελούν το άμεσο και εκπληκτικό έργο τους. Όμως στο μέλλον η κινητοποίησή τους δεν θα είναι κυρίως η οικονομική επιτυχία ή η φιλοδοξία της προσωπικότητας, αλλά η ώθηση να τις υποτάξουν στη γενική προσπάθεια και να βοηθήσουν την ανθρωπότητα ως σύνολο, με ένα μακρόπνοο όραμα.

Το αυξανόμενο πνεύμα του ανθρωπισμού είναι αυτό που βρίσκεται πίσω από κάθε παγκόσμιο κίνημα κοινωνικοποιήσεων στα διάφορα κράτη. Αυτό το κίνημα είναι συμπτωματικό μιας αλλαγής στον προσανατολισμό της σκέψης του ανθρώπου και εκεί βρίσκεται η μεγαλύτερή του αξία. Στην πραγματικότητα δεν υποδεικνύει μια νέα τεχνική διακυβέρνησης κι αυτή η ιδιαίτερη φάση είναι εφήμερη. Την ίδια στιγμή είναι θεμελιώδες για τη νέα παγκόσμια τάξη που θα προβάλλει από όλους αυτούς τους πειραματισμούς που εξελίσσει αυτή τη στιγμή η ανθρώπινη σκέψη.

Αυτά είναι τα πράγματα που θα βρίσκονται στη συνείδηση των μαθητών που εξουσιοδοτούνται από την Ιεραρχία για να επιφέρουν τις αναγκαίες αλλαγές και το νέο προσανατολισμό και όχι οποιαδήποτε αναγνώριση από τους Διδασκάλους και τις διαταγές Τους ή από οποιοδήποτε ιεραρχικό και ασραμικό υπόβαθρο.

Ενώ τέτοιοι μαθητές βρίσκονται σε ενσάρκωση, στέκουν ελεύθεροι να υπηρετήσουν προσηλωμένα και ολόθερμα εκείνο το τμήμα ή τη φάση της ανθρώπινης προσπάθειας στην οποία φαίνεται να τους ρίχνει ο κλήρος και η τάση της ζωής. Μπορεί να μην έχουν συνείδηση οποιουδήποτε πνευματικού στόχου (όπως αποκαλείται σήμερα), εκτός από την αναγνώριση ότι αγαπούν τους συνανθρώπους τους. Αυτή η αγάπη θα καθορίζει όλα όσα κάνουν και θα κινητοποιεί κάθε προσπάθειά τους.

(σελίδα 681-2)

Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, η απαίτηση των κατοίκων της Γης είναι τόσο δυναμική και τόσο ευθυγραμμισμένη με τη θεία κατεύθυνση στο χρόνο και στο διάστημα, ώστε το τέλος είναι αναπόφευκτα σίγουρο. Ο πνευματικός Αντιπρόσωπος που αναζητείται πρέπει να έρθει, κι αυτή τη φορά δεν θα έρθει μόνος, αλλά θα συνοδεύεται από Εκείνους που η ζωή Τους και τα λόγια Τους θα εφελκύσουν αναγνώριση από κάθε τμήμα της ανθρώπινης σκέψης. Οι συμβολικές προφητείες που βρίσκονται σε όλες τις παγκόσμιες Γραφές σχετικά μ' αυτό το επικείμενο γεγονός θα αποδείξουν την ακρίβειά τους. Παρ' όλα αυτά ο συμβολισμός τους θα προκαλέσει μια νέα ερμηνεία και οι συνθήκες και τα γεγονότα δεν θα είναι αναγκαστικά όπως ακριβώς εμφανίζεται να υποδείχνουν οι Γραφές. Για παράδειγμα, θα έρθει πραγματικά "στα νέφη του αέρα", όπως λένε οι Χριστιανικές Γραφές (Ματθ. XXIV, 64), αλλά που είναι το μεγάλο ενδιαφέρον όταν εκατομμύρια πηγαινοέρχονται πάνω στα σύννεφα κάθε ώρα της ημέρας και της νύχτας; Το αναφέρω αυτό ως μια από τις χαρακτηριστικές προφητείες και μια από τις πιο οικείες. Είναι όμως μια προφητεία που στο σύγχρονο πολιτισμό σημαίνει ελάχιστα. Το γεγονός που έχει σημασία είναι πως θα έρθει.

(σελίδα 698)

…οι πνευματικοί εργάτες του κόσμου δεν έχουν μόνο να εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους να δίνουν σύμφωνα με την ανάγκη και με τα μέσα τους, αλλά σε πολλές περιπτώσεις πρέπει πρώτα απ' όλα να τους προσφέρουν ένα κίνητρο τόσο μαγνητικό στην έλξη του ώστε να δώσουν αναγκαστικά. Πρέπει επίσης να προσφέρουν το τραστ, το ίδρυμα και την οργάνωση, μέσα από τα οποία μπορούν να διαχειριστούν τα χρήματα που θα δοθούν. Αυτό τους παρουσιάζει ένα πολύ έντονα δύσκολο έργο κι ένα έργο που είναι υπεύθυνο για το τωρινό αδιέξοδο. Όμως, το αδιέξοδο δεν βασίζεται απλά πάνω στην πρωτοτυπία να βρεθούν χρήματα για την προετοιμασία της επιστροφής του Χριστού. Βασίζεται επίσης και στον εκπαιδευμένο εγωισμό της πλειονότητας εκείνων που κατέχουν τον πλούτο του κόσμου και οι οποίοι - ακόμη και όταν δίνουν - το κάνουν επειδή αυξάνει το κύρος τους ή υποδεικνύει οικονομική επιτυχία. Εδώ πρέπει να θυμάστε ότι κάθε γενίκευση έχει και τις εξαιρέσεις της.

(σελίδα 727)

Θα μπορούσαμε να πούμε, εξίσου, ότι αν οι πνευματικές αξίες και οι πνευματικές ευθύνες που συνδέονται με το χρήμα (σε μεγάλες ποσότητες ή μικρές) είχαν εκτιμηθεί κατάλληλα και διδαχτεί στα σπίτια και στα σχολεία, δεν θα είχαμε τις τρομακτικές στατιστικές της δαπάνης του χρήματος, πριν από τον πόλεμο, σε κάθε χώρα του κόσμου (και ξοδεύτηκαν σήμερα στο Δυτικό Ημισφαίριο), για γλυκίσματα, ποτά, τσιγάρα, ψυχαγωγίες, μη απαραίτητα ρούχα και πολυτέλειες. Αυτές οι στατιστικές ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Ένα μερίδιο απ' αυτά τα χρήματα, που απαιτεί μια ελάχιστη θυσία, θα επέτρεπε στους μαθητές του Χριστού και στο Νέο Όμιλο Παγκόσμιων εξυπηρετητών να προετοιμάσουν το δρόμο για τον ερχομό Του και να εκπαιδεύσουν το νου και τις καρδιές των ανθρώπων σε κάθε χώρα πάνω στις ορθές ανθρώπινες σχέσεις.

Το χρήμα - όπως και οτιδήποτε άλλο στην ανθρώπινη διαβίωση - χρωματίζεται με εγωισμό και αδράχνεται για εγωιστικούς ατομικούς ή εθνικούς σκοπούς.

(σελίδα 729)

Το μοναδικό έργο που αντιμετωπίζετε, καθώς και όλοι οι ζηλωτές και οι μαθητές, είναι να προετοιμάσετε την ανθρωπότητα για δύο γεγονότα:

1. Την οργάνωση των Άσραμ κάποιων από τους Διδασκάλους στις διαφορετικές χώρες του κόσμου, όπου μπορούν να αποδώσουν αποτελεσματική υπηρεσία.

2. Την επανεμφάνιση του Χριστού σε μια κάπως μεταγενέστερη ημερομηνία από την εξωτερίκευση των Άσραμ και την οργάνωσή τους στο φυσικό πεδίο.

Το πως, που, πότε και με τι τρόπο θα κάνουν οι Διδάσκαλοι την εμφάνισή Τους δεν είναι δική σας υπόθεση. Τα σχέδιά Τους έχουν γίνει και δεν ψάχνουν ούτε περιμένουν κάποια βλακώδη και αστόχαστα εμπόδια και ιδιοποιήσεις από εκείνους στους οποίους έχει αποδοθεί το έργο της προπαρασκευής. Μερίμνησαν γι' αυτό, ώστε η διδασκαλία της Νέας Εποχής δόθηκε για διανομή στους μαθητές και ζηλωτές του κόσμου. Επιτρέπουν γρήγορα την είσοδο νέων μαθητών μέσα στα Άσραμ Τους και περνούν τόσο γρήγορα μέσα στους χώρους της μύησης, όσο είναι επιτρεπτό και επιθυμητό (γιατί η Ιεραρχία εργάζεται διαρκώς κάτω από το νόμο).

Την ίδια στιγμή, οι αρμόδιοι μαθητές ψάχνουν στον κόσμο για ευαίσθητους και πρόθυμους ζηλωτές. Αυτοί οι μαθητές δίνουν την έμφασή τους στη νοημοσύνη και στην πνευματική ελευθερία που εκτελείται ως ελεύθερη και με κατανόηση συνεργασία. Αυτοί οι μαθητές δεν θα παρεκκλίνουν από την αφιέρωση του νεόφυτου - που εκφράζεται χωρίς νοημοσύνη - πάνω στον αποκρυφιστικό  δρόμο. Τώρα η έρευνα γίνεται για μαθητές του αποκρυφισμού και όχι για μυστικιστές. Η κλήση εξέρχεται για άντρες και γυναίκες που σκέφτονται με διαύγεια και όχι για τους φανατικούς ή για τα άτομα που δεν βλέπουν τίποτε πέρα από ένα ιδανικό, αλλά που είναι ανίκανα να εργαστούν με επιτυχία με τις καταστάσεις και τα πράγματα όπως έχουν και που δεν μπορούν, επομένως, να εφαρμόσουν τον αναγκαίο κι αναπόφευκτο συμβιβασμό.

Ο ερχομός ή η εμφάνιση της Ιεραρχίας πάνω στη γη δεν θα φέρει τις ξαφνικές και ευεργετικές αλλαγές που επιθυμούν αυτοί που ενθουσιάζονται. Κάθε αναγκαία εξελικτική κίνηση είναι διαρκώς μια αργή κίνηση. Η Ιεραρχία δεν πρόκειται να παρέμβει ποτέ στις φυσικές διαδικασίες της εξελικτικής ανάπτυξης ή στην κανονικά αργή ανάπτυξη των διαφόρων βασιλείων στη φύση προς τη θεία έκφραση. 'Όμως οι Διδάσκαλοι θα επωφεληθούν από όλα τα σημεία που έχουν επιτευχθεί απ' αυτά τα βασίλεια.

(σελίδα 760-1-2)

Μέσα στο Άσραμ της δεύτερης ακτίνας του Διδάσκαλου Κ.Χ. και των συνδεόμενων ομίλων Του (όπως είναι το Άσραμ για το οποίο είμαι υπεύθυνος), η ενέργεια της σοφίας είναι αυτή που χρησιμοποιείται αποτελεσματικά. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η διπλή ενέργεια, που μέχρι τώρα ήταν μια συγχωνευμένη κι αναμειγμένη ενέργεια, εργάζεται σήμερα σα μια αληθινή δυαδικότητα. Η ενέργεια της σοφίας είναι δραστική μέσα σε όλα τα Άσραμ (πάνω σε όλες τις ακτίνες και κάτω από όλους τους Διδασκάλους). Η ενέργεια της αγάπης κατευθύνεται κυρίως προς το τρίτο μεγάλο πνευματικό κέντρο, την Ανθρωπότητα, διεγείροντας την αύρα εκείνης της μάζας των ανθρώπινων μονάδων, έτσι ώστε η "μαγνητική τους έλξη να είναι η χαρακτηριστική ποιότητα της θείας τους προσέγγισης". Αυτοί οι Παράγοντες κατεύθυνσης γι' αυτή τη διπλή δραστηριότητα είναι οι Διδάσκαλοι Κ.Χ. κι ένας επιλεγμένος όμιλος ανώτερων μαθητών και μυημένων, από τους οποίους δεν είμαι ένας, επειδή μου έχει ανατεθεί ένα άλλο έργο. Συνεπώς ο Διδάσκαλος Κ.Χ. είναι διαρκώς σε στενή σύνδεση με το Χριστό, την Κεφαλή της Ιεραρχίας. Σήμερα ο Χριστός, με τη βοήθεια του Κυρίου του Κόσμου και του Βούδα προετοιμάζεται για το πιο δύσκολο που έχει αντιμετωπίσει μέχρι τώρα. Δεν είναι ένα θέμα να εξέλθει από τον Υψηλό Τόπο όπου μπορεί να βρεθεί σήμερα και να εμφανιστεί ξαφνικά ανάμεσα στους ανθρώπους. Δεν είναι μια περίπτωση που θα πάρει τη μορφή ενός βρέφους και θα μεγαλώσει μέσα στο έργο Του καθώς θα περνούν τα χρόνια. Δεν είναι μια περίπτωση που θα αναγνωριστεί στιγμιαία και θα γίνει αποδεκτός από εκατομμύρια αξιοθρήνητες ανθρώπινες υπάρξεις που περιμένουν την απελευθέρωση. Καμιά απ' αυτές τις ιδέες ή ελπίδες δεν αποτελεί κάποιο τμήμα του σχεδίου Του, ούτε είναι δυνατή. Κανένα μέλος της Ιεραρχίας και φυσικά ούτε και η Υπέρτατη Κεφαλή της, δεν προσπαθεί να επιφέρει αποτελέσματα που είναι καταδικασμένα να αποτύχουν. Αν παρουσιαστούν μ' αυτόν τον τρόπο θα αποτύχουν, επειδή η ευαισθησία της ανθρωπότητας κάνει αναπόφευκτη την αποτυχία - αν η επιτυχία αναμένεται πάνω σ’ αυτές τις συνηθισμένες γραμμές.

Η επιδεξιότητα στη δράση, η συνετή και με κατανόηση κρίση, η προσαρμογή των τωρινών υποθέσεων στο επιθυμητό μέλλον, ο συντονισμός για το έργο που πρέπει να γίνει και η διαυγής διατύπωση της πλατφόρμας πάνω στην οποία πρέπει να θεμελιωθεί η νέα διδασκαλία, καθώς και η εξέταση (αν μπορώ να το εκφράσω έτσι) των θεμελίων πάνω στα οποία θα εδραιωθεί ο ερχόμενος πολιτισμός - αυτά είναι τα πράγματα με τα οποία ασχολείται αυτή τη στιγμή ο Χριστός. Επομένως, μπορείτε να αντιληφθείτε την τρομακτική και συνεργατική δραστηριότητα με την οποία σχετίζονται ο Διδάσκαλος Κ.Χ. και το Άσραμ Του. Η διέγερση εκείνης της δραστηριότητας έρχεται από δύο κατευθύνσεις: Αναγκαστικά από τη Σαμπάλλα, από το Βούδα και από τον Αβατάρ της Σύνθεσης και αυξανόμενα από τον κόσμο των ανθρώπων, ως συνδυασμένη αναμονή, ελπίδα και απαίτηση, για να κάνουν την ενωμένη τους έκκληση.

Το Άσραμ ή το κέντρο του ομίλου μέσα από το οποίο εργάζεται ο Διδάσκαλος Μορύα είναι επίσης υπερβολικά απασχολημένο. Είναι φανερό σε σας ότι καθώς είναι ένα Άσραμ πρώτης ακτίνας, η ενέργεια που έρχεται από τον Αβατάρ της Σύνθεσης θα κάνει την πρωταρχική της κρούση πάνω σ’ αυτό το Άσραμ, που προσφέρει τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Εκεί υποβιβάζεται επιστημονικά ή διασπάται, πριν από τη διανομή στα Άσραμ των πέντε Διδασκάλων που είναι δεσμευμένοι στο έργο της προετοιμασίας.

(σελίδα 769-770-1)

Η Χριστιανική Εκκλησία έδωσε τόση πολλή έμφαση πάνω στη μοναδική θέση του Χριστού ως τον ένα και μοναδικό Υιό του Θεού, ώστε εισχώρησε ένα λάθος και ενδυναμώθηκε για αιώνες. Ο Ίδιος ο Χριστός πρόβλεψε την πιθανότητα αυτού του σφάλματος και προσπάθησε να το απομακρύνει υποδεικνύοντας ότι είμαστε όλοι μας "Τέκνα του Θεού" και ότι "θα κάνουμε μεγαλύτερα πράγματα από όσα κάνει" - μια δήλωση την οποία κανένας σχολιαστής δεν την κατανόησε ποτέ, ούτε την εξέφρασε με επάρκεια. Το αποκρυφιστικό γεγονός είναι ότι δεν υπάρχει καμιά ύπαρξη πάνω στη Γη, από την κατώτατη μορφή της ζωής μέχρι την ανώτατη, που να μην κινείται προς τα εμπρός, προς μια μεγαλύτερη και πιο λεπτή έκφραση της θειότητας και ο Ίδιος ο Χριστός δεν αποτελεί εξαίρεση σ’ αυτό το συμπαντικό εξελικτικό νόμο. Επομένως, αυτή τη στιγμή και επειδή προετοιμάζεται να ανυψώσει ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια πιο κοντά στο Θεό, διαθέτει τον Εαυτό Του σε κάποιες πανίσχυρες ενέργειες που εισρέουν, απορροφώντας μέσα Του ρεύματα πνευματικής δύναμης και υφίσταται μια δυναμική διέγερση που Του είναι εξ ολοκλήρου νέα. Αυτό αποτελεί τη δοκιμασία Του για την εξυψωμένη μύηση που, αντιμετωπίζει τώρα. Αποτελεί επίσης τη θυσία που κάνει, με σκοπό να ολοκληρώσει το έργο Του πάνω στη Γη και να φέρει μια νέα σωτηρία για την ανθρωπότητα.

(σελίδα 771-2)

Αυτός ο Διδάσκαλος συνεργάζεται με το Διδάσκαλο Ρ. - ο Οποίος είναι η κεφαλή του Άσραμ της τρίτης ακτίνας και ο Οποίος είναι επίσης ένας από το Τρίγωνο των Δυνάμεων που ελέγχει το μεγαλύτερο Άσραμ της ίδιας της Ιεραρχίας. Το Άσραμ αυτού του Διδάσκαλου (ο οποίος έκρυβε διαρκώς το όνομά Του από τη γνώση του κοινού) είναι ένα μικρότερο Άσραμ μέσα στο μεγαλύτερο Άσραμ της τρίτης ακτίνας, όπως το Άσραμ μου βρίσκεται μέσα στον αξεπέραστο δακτύλιο του Άσραμ του Διδάσκαλου Κ.Χ. Αυτός ο Διδάσκαλος είναι αναγκαστικά Άγγλος, γιατί η βιομηχανική επανάσταση ξεκίνησε πριν από εκατό περίπου χρόνια στην Αγγλία. Η δυναμικότητα του έργου που γίνεται σχετίζεται με τη μαζική του επίδραση και με τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται σε κάθε χώρα από την εργασία και τις μεθόδους της. Όλες οι μεγάλες εργατικές οργανώσεις, εθνικές και διεθνείς, υποκειμενικά συνδέονται χαλαρά μεταξύ τους, επειδή αυτός ο Διδάσκαλος έχει τους μαθητές Του σε κάθε όμιλο, οι οποίοι εργάζονται συνεχώς για να διατηρήσουν το κίνημα σε ευθυγράμμιση με το θείο Σχέδιο.

Επομένως, το Άσραμ αυτού του Διδάσκαλου απασχολείται με τα παγκόσμια οικονομικά προβλήματα, καθώς και με την άμεση επίθεση ενάντια στο βασικό υλισμό που βρίσκεται στο σύγχρονο κόσμο. Τα προβλήματα των συναλλαγών και των ανταλλαγών, η σημασία του χρήματος, η αξία του χρυσού (ένα βασικό σύμβολο της τρίτης Ακτίνας της Ενεργούς Νοημοσύνης), η δημιουργία των ορθών στάσεων για μια υλική διαβίωση και ολόκληρη η διαδικασία της ορθής διανομής είναι μερικά από τα πολλά προβλήματα με τα οποία ασχολείται αυτό το Άσραμ. Το έργο που έγινε είναι πελώριο κι έχει μεγάλη σπουδαιότητα στο να προετοιμαστεί o νους των ανθρώπων για τον ερχομό του Χριστού και για τη νέα εποχή που θα εγκαινιάσει. Μέσα σ’ αυτό το Άσραμ μπορεί να βρεθεί ότι εργάζονται κεφαλαιούχοι και ηγέτες στον τομέα της εργασίας, εξειδικευμένοι οικονομολόγοι και σκεπτόμενοι εργάτες, καθώς και μέλη από όλες τις διαφορετικές ιδεολογίες που επικρατούν σε ολόκληρο τον κόσμο σήμερα. Πολλοί απ' αυτούς είναι ό,τι ο ορθόδοξος θρησκευόμενος ή ο περιχαρακωμένος σπουδαστής του αποκρυφισμού θα θεωρούσε ως μη πνευματικό. Όμως όλοι τους είναι βαθιά πνευματικοί, με την ορθή έννοια, αλλά δεν νοιάζονται για τις ταμπέλες, για τις σχολές της σκέψης, ούτε για την ακαδημαϊκή ή εσωτερική διδασκαλία. Αποδεικνύουν έμπρακτα μέσα στον εαυτό τους μια ζωντάνια που είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της μαθητείας.

Έχει φτάσει ο καιρός που μπορεί να κατανοηθεί η πρώτη και μεγαλύτερη αρχή που καθορίζει όλους τους ιεραρχικούς εργάτες: Ορθό Κίνητρο.

Έχει φτάσει ο καιρός που μπορεί να αναγνωριστεί ότι η ποιότητα του Ασραμικού έργου είναι πρώτα απ' όλα: Ανιδιοτελής Υπηρεσία.

Έχει φτάσει ο καιρός που πρέπει να αντιληφθούν οι άνθρωποι παντού ότι η είσοδος στο Άσραμ ενός Διδάσκαλου εξαρτάται από τη Νοημοσύνη, καθώς και από το ορθό κίνητρο και την υπηρεσία.

Όταν αυτοί οι τρεις παράγοντες υπάρχουν μέσα σε οποιαδήποτε ανθρώπινη ύπαρξη, οι Διδάσκαλοι γνωρίζουν ότι τους παρουσιάζεται καλό υλικό για εκπαίδευση. Σήμερα ο κόσμος είναι γεμάτος από τέτοιους άντρες και γυναίκες και σ’ αυτούς βρίσκεται η δεσπόζουσα ελπίδα για το μέλλον.

Θα ήθελα να συζητήσω άλλο ένα σημείο. Μέσα από το έργο αυτού του Διδάσκαλου και του Άσραμ Του θα επέλθει το "σφράγισμα της πύλης του κακού", επειδή είναι ουσιαστικά αυτός ο όμιλος ο οποίος (αν τολμώ να το εκφράσω έτσι) θα αντιμετωπίσει τον ωμό υλισμό και τις εσφαλμένες αξίες που δημιουργεί. Η πόρτα πρέπει να σφραγιστεί από μια αχανή μάζα συνεργαζόμενων ανθρώπινων δυνάμεων και όχι από έναν ή δύο φωτισμένους ανθρώπους. Αυτό το γεγονός πρέπει να γίνει κατανοητό από σας. Η ενέργεια της αγάπης-σοφίας, η ενέργεια της δεύτερης ακτίνας, μπορεί και θα εισάγει το Βασίλειο του Θεού. Η ενέργεια της θείας θέλησης μπορεί και θα ζωογονήσει με τη δυναμική της ισχύ ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια, στο σημείο που μπορεί να γίνει μια ομαδική μετάβαση από το τέταρτο βασίλειο στο πέμπτο. Όμως, αυτή η ενέργεια της τρίτης ακτίνας, όπως τη χειρίζεται το Άσραμ του Άγγλου Διδάσκαλου, κάτω από την καθοδήγηση του Μαχατσόχαν, του Κυρίου του Πολιτισμού, είναι που θα επιφέρει μια ισορροπία ανάμεσα στις υλικές και τις πνευματικές αξίες και η οποία θα εξωθήσει τελικά σε αχρηστία τις Δυνάμεις του Κακού που για τόσο πολύ καιρό αναστάτωναν τον κόσμο των ανθρώπων. Διαλέγω τις λέξεις μου με προσοχή.

(σελίδα 773-4-5-6)

Στη μεγάλη Προσέγγιση της Ιεραρχίας προς την ανθρωπότητα και την επικείμενη εμφάνισή της πάνω στο φυσικό πεδίο, το κέντρο της κατεύθυνσης θα προσεγγίσει αναγκαστικά πιο κοντά και - ως αποτέλεσμα της μελλοντικής ιεραρχικής εκδήλωσης - θα βρεθούν κέντρα ενεργειακής κατεύθυνσης εκεί όπου θα υπάρχει το Άσραμ του Διδάσκαλου σε οποιοδήποτε τμήμα του Κόσμου. Αυτή είναι μια δήλωση που έχει βαθιά σημασία. Είναι μια ένδειξη της ιεραρχικής πολιτικής κι ένας τρόπος με τον οποίο η σύγχρονη επιστήμη (καθώς εργάζεται με ενέργειες) μπορεί να έρθει σε συνεργατική σύνδεση και σχέση με ένα Άσραμ πάνω στο φυσικό πεδίο, γνωρίζοντάς το γι' αυτό που είναι ακριβώς - ένα εντελώς νέο ξεκίνημα.

Ισχυρίστηκα προηγουμένως ότι οι φυσικές περιοχές ή τοποθεσίες, που αποτελούν τις τωρινές σύγχρονες εξόδους για τις ενέργειες μέσα από τις οποίες μπορούν να περάσουν οι κατευθυνόμενες ενέργειες για να εκτελέσουν τη δημιουργική διαδικασία, είναι πέντε: Η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, η Γενεύη, το Νταρτζήλιγκ και το Τόκιο. Αυτές οι πέντε αποτελούν ένα πεντάκτινο αστέρι αλληλοσυμπλεκόμενων ενεργειών, που συμβολίζουν τις κυριότερες διαιρέσεις του σύγχρονου πολιτισμού μας. Θα ήθελα να έχετε στο νου σας ότι όλα όσα σας δίνω εδώ σχετικά με την ενέργεια έχουν σχέση με το ανθρώπινο βασίλειο και με τίποτε άλλο. Δεν σχετίζω αυτές τις ενέργειες με τα άλλα βασίλεια στη φύση. Εδώ σχετίζομαι με τη χρήση της ενέργειας στο φυσικό πεδίο, μέσα από την ισχύ της κατευθυνόμενης σκέψης και προς όφελος της εξέλιξης και της ευημερίας του ανθρώπινου γένους. Σε καθένα απ' αυτά τα κέντρα θα βρεθεί ότι υπάρχει ένας Διδάσκαλος με το Άσραμ Του και εκεί θα οργανωθεί ένας στρόβιλος πνευματικών δυνάμεων για να επιταχύνει και να υλοποιήσει τα σχέδια του Χριστού για το νέο και ερχόμενο παγκόσμιο κύκλο.

(σελίδα 784-5)

Επομένως έχετε πέντε σημεία στα οποία θα συμβεί και τελικά θα εστιαστεί η εξωτερίκευση των Άσραμ. Απ' αυτά τα σημεία, καθώς θα περνά ο χρόνος, θα βρεθούν να προβάλλουν άλλα επικουρικά Άσραμ, που θα υποστηρίζονται και θα θεμελιώνονται από μαθητές και μυημένους απ' αυτά τα πέντε Άσραμ και θα αντιπροσωπεύουν τις τρεις μεγαλύτερες ακτίνες και τις δύο μικρότερες. Για να ξεκινήσουν θα πρέπει να ιδρυθούν, με την παρουσία σ’ αυτά τα μέρη κάποιου ανώτερου παγκόσμιου μαθητή. Θα πρέπει να θυμάστε ότι καθώς ο προάγγελος όλων των κινημάτων που θα εμφανιστούν πάνω στο φυσικό πεδίο είναι η εκπαιδευτική προπαγάνδα, θα έρθει πρώτα απ' όλα σε δράση κάποιος μαθητής πάνω στη δεύτερη ακτίνα και στα πέντε αυτά σημεία. Θα τον ακολουθήσει ένας μαθητής της έβδομης ακτίνας. Όπως ξέρετε πολύ καλά, όλα τα παγκόσμια κινήματα είναι εξωτερικεύσεις των υποκειμενικών ιδεών και θεμάτων και των φάσεων της διατυπωμένης σκέψης. Έτσι και η εμφάνιση της Ιεραρχίας πάνω στη γη σε χειροπιαστή μορφή δεν αποτελεί εξαίρεση σ’ αυτόν τον κανόνα.

(σελίδα 787)

Αν η Ιεραρχία ερχόταν πριν απ' αυτήν την εποχή της σκέψης και της μαζικής συζήτησης και του αγώνα για περισσότερο δημιουργικές ιδέες, τα δόγματα και οι αλήθειες τις οποίες αντιπροσωπεύει η Ιεραρχία, θα θεωρούνταν ότι "επιβάλλονται" επίσης πάνω στην ανθρωπότητα και επομένως θα περιόριζαν την ανθρώπινη ελευθερία. Αυτό δεν θα συμβεί τώρα και η Ιεραρχία θα έρθει σε εξωτερική εκδήλωση, επειδή η ανθρωπότητα έχει αναπτύξει με τη δική της ελεύθερη βούληση μια ποιότητα ανάλογη με εκείνη της Ιεραρχίας και συνεπώς μ' εκείνη της πνευματικής οργάνωσης. Η Καλή Θέληση θα ελκύσει από το κρυφό ιερό κατα­φύγιο της τους Εκφραστές της Αγάπης, κι έτσι θα έρθει σε ύπαρξη ένας νέος κόσμος.

(σελίδα 789-90)

Όταν θα έχει αναπτυχθεί περισσότερο το έργο της προπαρασκευής του νου των ανθρώπων, όταν η γνώση της ύπαρξης των Διδασκάλων και της ιεραρχικής Τους προσπάθειας και της ενωμένης Ιεραρχίας του πλανήτη μας θα είναι γενικά αναγνωρισμένη αλήθεια και όταν η δραστική καλή θέληση θα αναγνωρίζεται σε όλες τις χώρες σαν ένα αληθινό εθνικό εφόδιο, τότε η ταχύτητα με την οποία θα εξωτερικευτεί η Ιεραρχία θα επιταχυνθεί. Τότε τα πέντε πνευματικά κέντρα θα αρχίσουν να παίρνουν συγκεκριμένη μορφή και θα απαιτήσουν επίσης την αναγνώριση. Οι όμιλοι με τους οποίους εργάζονται θα γίνουν γνωστοί και θα βρίσκονται επίσης σε στενή επαφή ο ένας με τον άλλο. Από εκείνη τη στιγμή, το δίκτυο των μυημένων και των μαθητών που βρίσκεται κάτω από την καθοδήγηση των Διδασκάλων θα είναι παγκόσμια διαδεδομένο και σε κάθε τομέα της ανθρώπινης έκφρασης, η γνώμη αυτών των αντρών και γυναικών και των Διδασκάλων που θα προΐστανται σ’ αυτά τα πέντε κέντρα και στους συνδεόμενους ομίλους Τους, θα θεωρείται ότι έχει υπερβολική αξία για κάθε κυβερνητική, οικονομική και κοινωνική οργάνωση.

Τότε, κάτω από ένα μεγάλο κύμα πνευματικής έμπνευσης το θείο πνεύμα της αναμονής για την επανεμφάνιση του Χριστού θα σαρώσει ολόκληρο τον κόσμο. Τότε θα θεωρείται πιστευτό και αξιόπιστο και ο ερχομός Του θα προσφέρει το σπέρμα κάθε παγκόσμιας ελπίδας. Ο λόγος γι' αυτό θα είναι ότι οι πιο σεβαστοί, φωτισμένοι και καλλιεργημένοι άνθρωποι του πλανήτη θα Τον αναζητούν. Και τότε, αδελφοί μου, θα έρθει, φέρνοντας νέες ενέργειες αγάπης και συμπόνιας και εκπληρώνοντας το πνεύμα της νέας φώτισης. Σ’ αυτά τα σημαντικά γεγονότα πρέπει να προστεθεί επίσης η νέα αποκάλυψη την οποία αναμένουν όλοι οι άνθρωποι και στην οποία θα είναι σε θέση να ανταποκριθούν, εξαιτίας της νέας κι αναγκαίας διέγερσης.

Πολλοί που διαβάζουν αυτό το τμήμα των οδηγιών μου θα απογοητευτούν (τόσο μηδαμινός κι ανόητος είναι ο ανθρώπινος νους σε τόσες πολλές περιπτώσεις), επειδή δεν διαλέγω να εξετάσω τα μέσα με τα οποία οι Διδάσκαλοι θα προσαρμόσουν τον εαυτό Τους στις σύγχρονες συνθήκες της διαβίωσης, στο τι θα τρώνε κι αν θα παντρευτούν ή όχι. Θα πω μόνο ένα πράγμα: Θα χρησιμοποιήσουν το σύγχρονο τρόπο ζωής και ό,τι σημαίνει. Θα προχωρήσουν για να αποδείξουν πως εκείνη η ζωή (το φυσιολογικό προϊόν της εξελικτικής διαδικασίας) μπορεί να βιώνεται θεία. Θα εκφράσουν το ανώτατο ιδανικό του γάμου (θα σας υπενθύμιζα ότι αρκετοί από τους Διδασκάλους είναι παντρεμένοι και δημιούργησαν οικογένειες) και θα αποδείξουν την αρχή που  υπόκειται στη διαιώνιση της φυλής των ανθρώπων. Θα δείξουν, επίσης, πως όλη η ζωή είναι μια ζωή, ότι η φύση της μορφής είναι  πάντα μια θυσιαστική ενότητα στο αχανές σχήμα της θείας εκδήλωσης. Θα μας δείξουν επίσης πως οτιδήποτε κάνουμε, είτε τρώμε είτε πίνουμε, όλα πρέπει να γίνουν κάτω από σωστό, μετριοπαθή και φυσικό νόμο και με ένα πνεύμα στοργικής κατανόησης και πάντα για τη δόξα του Θεού. Θα εκφράζουν πειθαρχημένη, μετριοπαθή διαβίωση με όλα τα πράγματα και θα αποδεικνύουν επίσης τη δυνατότητα να υπάρχουν άνθρωποι πάνω στη γη που δεν έχουν εσφαλμένες κλίσεις και ποιότητες στη φύση τους. Θα σταθούν ως ζωντανά παραδείγματα της καλής θέλησης, της αληθινής αγάπης, της με νοημοσύνη εφαρμοσμένης σοφίας, της ευγενικής και με χιούμορ φύσης και της φυσιολογικής ζωής. Θα είναι τόσο κανονικοί που δεν θα αναγνωρίζεται τι είναι.

Αυτοί θα αποδείξουν τελικά σε όλους γύρω Τους τη σημασία του ορθού κινήτρου, την ομορφιά της ανιδιοτελούς υπηρεσίας και την ισχυρή διανοητική αντίληψη. Αυτό, αδελφοί μου, είναι τόσο κοινότοπη δήλωση, από τη σκοπιά του καλοπροαίρετου ατόμου, που η αξία της διαφεύγει από την προσοχή σας. Είναι όμως μια δήλωση που, θα σας την πει οποιοσδήποτε μυημένος, αξίζει τη μεγαλύτερη προσοχή σας και εξέτασή σας - μια εξέταση που πρέπει να την ακολουθεί μια προσπάθεια να εκφράσετε τις ίδιες ιδιότητες πάνω στο δρόμο σας για τη Θύρα της Μύησης.

 (σελίδα 811-2-3)

oros7.gr