ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ
ΒΙΒΛΙΑ
6) ΜΥΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΗΛΙΑΚΗ, 7) ΕΣΩΤΕΡΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Α
ΜΥΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΗΛΙΑΚΗ
Το ζήτημα της μύησης προβάλλεται όσο περνά ο χρόνος ολοένα σαφέστερα μπροστά στο κοινό. Πριν περάσουν πολλοί αιώνες, τα αρχαία μυστήρια θα αποκατασταθούν και μέσα στην Εκκλησία - που θα είναι η Εκκλησία της εποχής εκείνης, ο πυρήνας της οποίας αναπτύσσεται τώρα - θα υφίσταται ένα εσωτερικό σώμα, στο οποίο η πρώτη μεγάλη μύηση θα είναι μύηση εξωτερική, με την έννοια μόνο ότι η απονομή της πρώτης μύησης πριν περάσει πολύς χρόνος θα είναι η πιο ιερή τελετή της Εκκλησίας, που θα εκτελείται εξωτερικά σαν ένα από τα μυστήρια, τα οποία δίδονται σε καθορισμένες περιόδους και στα οποία συμμετέχουν εκείνοι τους οποίους αφορούν. Παρόμοια θέση θα κατέχει επίσης η ίδια τελετή στο τυπικό του Ελευθεροτεκτονισμού. Στην τελετή αυτή, εκείνοι που θα είναι έτοιμοι για την πρώτη μύηση θα γίνονται δημόσια δεκτοί σε Στοά από ένα από τα μέλη της, που θα έχει για την περίπτωση αυτή εξουσιοδότηση από αυτόν τον Ίδιο τον μεγάλο Ιεροφάντη.
(σελίδα 16)
Στην ιδιαίτερη αυτή εποχή ο Διδάσκαλος Μ., ο Διδάσκαλος Κ.Χ. και ο Διδάσκαλος Ιησούς, εκδηλώνουν μεγάλο ενδιαφέρον για το έργο της ενοποίησης, όσο είναι δυνατόν, της σκέψης Ανατολής και Δύσης, σε σημείο ώστε οι μεγάλες θρησκείες της Ανατολής, με τη μεταγενέστερη ανάπτυξη της χριστιανικής πίστης σ’ όλους της τους κλάδους, να ωφεληθούν αμοιβαία. Μ' αυτόν τον τρόπο υπάρχει ελπίδα ότι τελικά θα γίνει δυνατό να σχηματιστεί μια μεγάλη παγκόσμια Εκκλησία.
(σελίδα 68)
ΕΣΩΤΕΡΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Α
Στα βιβλία που έχουν κιόλας δημοσιευτεί μπορούμε να ανιχνεύσουμε τρεις βασικές γραμμές διδασκαλίας:
Πρώτο, έχει δοθεί μια σχετικά καινούργια τεχνική ως προς τον έλεγχο του σώματος.
Δεύτερο, έχει δοθεί διδασκαλία σχετικά με το σχηματισμό του Νέου Ομίλου Εξυπηρετών του Κόσμου.
Τρίτο, έχει δοθεί προσοχή στις γενικές γραμμές του μαγικού έργου της δημιουργίας.
Η πρώτη γραμμή διδασκαλίας αφορά το άτομο και την ανάπτυξή του. Η δεύτερη δείχνει τη φύση και τα ιδεώδη της ομάδας μέσα στην οποία μπορεί να οδηγηθεί αν ωφεληθεί από τη διδασκαλία και αποκτήσει έλεγχο. Το τρίτο, αν μπορούσατε μόνο να το αντιληφθείτε, εκθέτει με λεπτομέρεια σε ορισμένο βαθμό τις μεθόδους και τους τρόπους εργασίας στην ερχόμενη νέα εποχή.
Συλλογιστείτε αυτές τις τρεις προσεγγίσεις προς την αλήθεια και σκεφθείτε πάνω σ’ αυτές με διαύγεια σκέψης. Η νοητική εκτίμηση της σημασίας τους θα έχει σαν αποτέλεσμα την κατανόηση και θα αυξήσει ταυτόχρονα την ομαδική εκτίμηση της διδασκαλίας που επεδίωξα να μεταδώσω. Ο σπουδαστής εκείνος που σκέφτεται με διαύγεια και εφαρμόζει τη διδασκαλία στην καθημερινή του ζωή συμβάλλει με τρόπο πολυτιμότατο στην ομαδική επίγνωση.
(σελίδα 3)
…η φυλή σαν σύνολο φτάνει τώρα σε μια εποχή όπου ο νους αποβαίνει ένας παράγοντας δυναμικός. Πολλοί μαθαίνουν να συγκρατούν το νου σταθερά στο φως και συνεπώς παρουσιάζουν δεκτικότητα σε ιδέες που ως τώρα έμεναν απαρατήρητες. Αν ένας όμιλος διανοιών μπορέσει να συνασπιστεί με τέτοιο τρόπο και να συγχωνευτεί, ώστε να παρουσιάσει μια ικανοποιητική σύvθεση, κι αν τα μέλη του (στον ατομικό τους, καθημερινό διαλογισμό) διατηρούν την εστίαση και τον προσανατολισμό τους σ’ αυτό που μπορεί να συλληφθεί, μεγάλες έννοιες μπορούν να αδραχτούν και μεγάλες ιδέες μπορούν να ενοραθούν. Οι άνθρωποι μπορούν να εκγυμνάσουν τον εαυτό τους - σαν όμιλος - να σκέφτονται και να φέρνουν σε εκδηλωμένη ύπαρξη αυτές τις ιδέες του αληθινού και του ωραίου και του Σχεδίου, που έχουν συλληφθεί ενορατικά και με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να οικοδομηθεί ένα δημιούργημα ομορφιάς, που θα ενσωματώνει κάποια θεία αρχή. Συλλογιστείτε το αυτό, επιζητήσετε να εξοπλίσετε τον εαυτό σας για την αποτύπωση αυτών των ιδεών και εκγυμνάσετε τον εαυτό σας να τις διατυπώνει σε σκέψεις και να τις μεταδίδει, έτσι που κι άλλοι άνθρωποι να μπορούν να τις συλλάβουν. Αυτή είναι η φύση του πραγματικού έργου που πρέπει να γίνει από τους νέους ομίλους και σήμερα οι σπουδαστές που μπορούν να κατανοήσουν κατά βάθος αυτήν την ιδέα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μέρος αυτού του πρωτοποριακού έργου.
Αυτήν την ενορατική σύλληψη πάντα μπορούσε να την κάνει το άτομο που είχε πραγματοποιήσει πρόοδο και ευστάθεια και ήταν ικανό να συγκεκριμενοποιεί την ιδέα. Τώρα θα πρέπει να επιχειρήσουν να κάνουν το ίδιο πράγμα όμιλοι σπουδαστών που να διαλογίζονται συγχρονισμένα. Η ιδέα του συγχρονισμού της προσπάθειας δεν έχει να κάνει τόσο με τον παράγοντα του χρόνου, όσο με την ενότητα της πρόθεσης και του σκοπού.
Στον τομέα της ενόρασης υπάρχουν σήμερα πολλά άξια θαυμασμού. Μ' αυτά μπορούμε να έρθουμε σ’ επαφή. Είναι σήμερα προνόμιο της φυλής να έρθει σ’ επαφή με εκείνο το «νέφος των επιστητών πραγμάτων» που ο αρχαίος διορατικός Πατάντζαλι αναφέρει στο τέταρτό του βιβλίο. Η φυλή, διαμέσου των πολλών ζηλωτών της, μπορεί σήμερα να κάνει να κατασταλάξει αυτό το «νέφος», ώστε οι εγκέφαλοι των ανθρώπων παντού να μπορέσουν να αποτυπώσουν την επαφή μ' αυτό. Ως τώρα αυτό ήταν το προνόμιο του φωτισμένου και του σπάνιου διορατικού. Με τον τρόπο αυτό η Νέα Εποχή θα εγκαινιαστεί και η νέα γνώση θα εισχωρήσει στη διάνοια της ανθρωπότητας.
(σελίδα 22-3)
Ο Χριστιανισμός είναι πρώτιστα μια θρησκεία διαίρεσης, φανερώνοντας στον άνθρωπο τη δυαδικότητά του και βάζοντας έτσι τα θεμέλια της μελλοντικής ενότητας. Αυτό είναι ένα απόλυτα αναγκαίο στάδιο κι έχει εξυπηρετήσει την ανθρωπότητα καλά. Ο σκοπός και η πρόθεση του Χριστιανισμού υπήρξαν συγκεκριμένα και υψηλά κι έχουν επιτελέσει το θείο τους έργο. Σήμερα βρίσκονται στο στάδιο που αρχίζουν να υποκαθίστανται (ξεπερνιούνται), αλλά από ποια καινούργια διατύπωση της αλήθειας, δεν έχει ακόμα αποκαλυφθεί. Τo φως αρχίζει σιγά - σιγά να διαχύνεται στη ζωή του ανθρώπου και μέσα σ’ αυτή τη φωτισμένη ακτινοβολία θα διατυπώσει τη νέα θρησκεία και θα φτάσει σε μια ανανεωμένη διατύπωση της αρχαίας αλήθειας.
(σελίδα 42)
Αλλά ο καιρός πλησιάζει που θα παρατηρηθεί μια πιο πλήρης έκφραση του ακτινικού σκοπού, του τύπου ή της ιδιότητας και συνεπώς μια πιο αληθινή εμφάνιση.
Αυτό οφείλεται στην επικείμενη εμφάνιση ή εκδήλωση, ορισμένων μεγάλων Ζωών οι Οποίες θα ενσωματώνουν την ενέργεια των ακτίνων 2, 3, 5 και 7. Με τον τρόπο αυτό θα αποτελούν εστιακά σημεία για την εισροή των τεσσάρων αυτών τύπων θείας ενέργειας, κι αυτό θα προκαλέσει μια τρομακτική τόνωση (διέγερση) των αντίστοιχων κι ανταποκρινομένων Τους μονάδων (units) ζωής. Τα τέσσερα αυτά Όντα, που θα εμφανιστούν σαν ανθρώπινα όντα στο στίβο του σύγχρονου κόσμου, μπορούμε να Τα αναζητήσουμε πριν από το τέλος αυτού του αιώνα και η συνδυασμένη προσπάθειά Τους θα εγκαινιάσει οριστικά τη Νέα Εποχή και θα εισάγει την περίοδο που θα γραφτεί στην ιστορία σαν η εποχή δόξας της πέμπτης ρίζας - φυλής. Καθένας από τους τέσσερις αυτούς Διδασκάλους, γιατί περί Διδασκάλων θα πρόκειται, είναι επίσης υποκειμενικά το εστιακό σημείο για την τριπλή εισροή ενέργειας από το κέντρο που είναι στο Σώμα του Θεού, που αναφέρεται συμβολικά σαν «η καρδιά του Ήλιου». Γιατί κάθε ακτίνα με τη σειρά της είναι μια τριπλή οντότητα που εκδηλώνεται, όπως είναι και η Ίδια η Ηλιακή Θεότητα. Η αγάπη θα είναι το προέχον χαρακτηριστικό Τους και διαμέσου αυτής της ελκτικής μαγνητικής δύναμης θα πάρουν υπόσταση οι νέες μορφές που θα επιδέχονται πιο καθαρούς τύπους και συνεπώς πιο πραγματικά εκφραστικές εμφανίσεις. Μεγάλο μέρος της καταστρεπτικής ενέργειας που υφίσταται στον κόσμο σήμερα οφείλεται στην παρουσία πάνω στο αστρικό πεδίο ενός μαθητή πρώτης ακτίνας του πλανητικού Λόγου. Έργο του είναι να προετοιμάζει το έδαφος για την εκδήλωση των άλλων αυτών τεσσάρων βασικών Μαθητών, οι Οποίοι είναι κατά πρώτο λόγο Οικοδόμοι. Θα κάνουν έναρξη του έργου Τους όταν θα ολοκληρωθεί το έργο των καταστροφέων των μορφών.
(σελίδα 92-3)
Αυτή η εξερχόμενη ακτίνα της αφοσίωσης στο ιδεώδες και η εισερχόμενη ακτίνα της μαγικής τάξης ή οργάνωσης ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τον τύπο της συνείδησης του σημερινού ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι στην ουσία αφοσιωμένος (μέχρι σημείου φανατισμού) σε οτιδήποτε είναι ο στόχος της προσοχής της ζωής του. Ο στόχος αυτός μπορεί να είναι το να καταφέρει να γίνει μαθητής, ή να δημιουργήσει οικογένεια, ή να πάρει χρήματα, ή να αποκτήσει δημοτικότητα, ή οποιοσδήποτε άλλος αντικειμενικός σκοπός στον οποίο αφιερώνει το χρόνο και την ενέργειά του. Αλλά οτιδήποτε κι αν είναι, αφιερώνει σ’ αυτό το κάθε τι που είναι ή έχει. Ο άνθρωπος είναι επίσης ουσιαστικά και ενδόμυχα δημιουργός νόμου και τάξης, αν και η ιδιότητα αυτή μόλις τώρα αρχίζει να κάνει την παρουσία της αισθητή. Αυτό οφείλεται στο ότι το ανθρώπινο γένος αρχίζει να αποκτά, επί τέλους, νοητική επικέντρωση κι έτσι έχουμε μέσα στον κόσμο την εποχή αυτή τις πολλές και ποικίλες προσπάθειες για τη διόρθωση των υποθέσεων στους τομείς του εμπορίου, του έθνους, της οικονομίας κ.ο.κ., για την επίτευξη κάποιου συστήματος και τάξης και για την πραγματοποίηση της ανακατάταξης όλων των ενεργειών με αντικειμενικό σκοπό (που δεν είναι συνειδητά αντιληπτός ακόμη) τον εγκαινιασμό της Νέας Εποχής. Ωστόσο, εξαιτίας του ελαττωματικού νοητικού ελέγχου και της σχεδόν παγκόσμιας άγνοιας ως προς τους νόμους της σκέψης και επιπρόσθετα, της μεγάλης έλλειψης γνώσης για τη φύση του ίδιου του ανθρώπου, ο άνθρωπος δουλεύει τυφλά. Τα ιδεώδη που διαισθάνεται δεν ερμηνεύονται σωστά από το νου, ούτε εφαρμόζονται με τέτοιο τρόπο που να έχουν γενική και κατάλληλη εφαρμογή. Απ' όπου και η σύγχυση και ο χαώδης πειραματισμός που παρατηρείται, καθώς και η επιβολή της προσωπικής αυθεντίας για την καταναγκαστική εφαρμογή της ιδέας κάποιου ατόμου σχετικά με το ιδεώδες.
(σελίδα 101-2)
Τόνωση του φωτός πραγματοποιείται όλη την ώρα και η αύξηση αυτή της έντασης άρχισε πάνω στη γη γύρω στην εποχή που ο άνθρωπος ανακάλυψε τις εφαρμογές του ηλεκτρισμού, ανακάλυψη που ήταν έvα άμεσο αποτέλεσμα αυτής της τόνωσης. Ο εξηλεκτρισμός του πλανήτη διαμέσου της πλατειά διαδεδομένης χρήσης του ηλεκτρισμού είναι ένα από τα πράγματα που αυτή τη στιγμή εγκαινιάζουν τη νέα εποχή και που θα βοηθήσουν στο να επιφέρουν την αποκάλυψη της παρουσίας της ψυχής. Προτού περάσει πολύς χρόνος αυτή η τόνωση θα γίνει τόσο μεγάλη που θα βοηθήσει ουσιαστικά στο σχίσιμο του πέπλου που χωρίζει το αστρικό πεδίο από το φυσικό πεδίο. Ο διαχωριστικός αιθερικός ιστός θα διαλυθεί σύντομα, κι αυτό θα επιτρέψει μια πιο γοργή εισροή της τρίτης όψης του φωτός. Το φως από το αστρικό πεδίο (μια ακτινοβολία αστέρων) και το φως του ίδιου του πλανήτη θα συγχωνευθούν πιο τέλεια και το αποτέλεσμα για την ανθρωπότητα και για τα άλλα τρία βασίλεια της φύσης δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Εν πρώτοις, θα επηρεάσει εξαιρετικά τον ανθρώπινο οφθαλμό και θα κάνει την τωρινή σποραδική αιθερική όραση ένα παγκόσμιο κεφάλαιο. Θα φέρει μέσα στην ακτίνα των δυνατοτήτων επαφής μας την υπέρυθρο και την υπεριώδη κλίμακα χρωμάτων και θα δούμε αυτό που προς το παρόν είναι κρυμμένο. Όλα αυτά θα τείνουν στο να καταστρέψουν τη βάση στην οποία στηρίζονται οι υλιστές και στο να προλειάνουν το έδαφος, πρώτα, για την παραδοχή της ψυχής σαν μιας λογικής υπόθεσης και δεύτερο για την απόδειξη της ύπαρξής της. Απλά χρειαζόμαστε περισσότερο φως, με εσωτερική έννοια, για να μπορέσουμε να δούμε την ψυχή και το φως αυτό σύντομα θα είναι διαθέσιμο και θα καταλάβουμε το νόημα των λέξεων, «Και εν τω φωτί Σου οψόμεθα φως».
(σελίδα 124-5)
Όταν κατανοηθεί κατά βάθος η φύση των επτά ακτίνων και όταν παράλληλα κατανοηθεί η επίδρασή τους πάνω στην ανθρωπότητα για την εκδήλωση των επτά τύπων ανθρώπων, τότε θα προσεγγίσουμε το θέμα της δυαδικότητας του ανθρώπου με μεγαλύτερη νοημοσύνη. Θα αντιληφθούμε καλύτερα τη φύση των δυνάμεων που συνιστούν τη μια ή την άλλη απ' αυτές τις δυαδικότητες. Αυτή είναι η αληθινή εσωτερική επιστήμη. Η επιστήμη των επτά ιδιοτήτων ή ακτίνων και της επίδρασής τους πάνω στις μυριάδες των μορφών που αυτές διαπλάθουν και ενεργοποιούν αποτελεί την επερχόμενη νέα προσέγγιση στην ορθή μέθοδο εκγύμνασης κι ανάπτυξης της ανθρώπινης οικογένειας. Η σύγχρονη εξωτερική επιστήμη γνωρίζει πολλά για την εξωτερική μορφή, ή την όψη ύλη και για την ηλεκτρική φύση της. Η εσωτερική επιστήμη γνωρίζει πολλά για τη φύση των υποκειμενικών ενεργειών και των ιδιοτήτων που χρωματίζουν και ρυθμίζουν τη μορφή. Όταν αυτές οι δύο γνώσεις προσεγγιστούν με νοημοσύνη, θα αναπτύξουμε μια πιο αληθινή και πιο ακριβή ψυχολογία και μια καινούργια επιστήμη της ανθρώπινης κουλτούρας. Τότε το έργο της ενοποίησης του ανθρώπου - του ανθρώπου, της ψυχικής οντότητας και του ανθρώπου, της ρυθμιστικής ψυχής - θα προχωρήσει με ταχύ ρυθμό.
(σελίδα 144-5)
Αυτό που δίνει το σύνθημα της τελικής εξαφάνισης κάποιας συγκεκριμένης μορφής, κάποιου τύπου ζωικής ύπαρξης και που οδηγεί κάποια όψη φυτική να φτάσει στο τέλος της, είναι η εκπνοή μιας ακτίνας. Απ' όπου και η σύγχυση μεταξύ των επιστημόνων αυτήν την εποχή. Η διεργασία της εισόδου (σε εκδήλωση) είναι αργή, όπως είναι κάθε έργο της φύσης και όπως είναι η διεργασία της εξόδου (εκπνοής). Ταυτόχρονα με την κυκλική γέννηση κι ανάδυση μιας νέας ακτίνας πραγματοποιείται η αργή επιστροφή της επικρατούσας ακτίνας στην πηγή της, που υπάρχει τη στιγμή της έλευσης της νέας.
Την εποχή αυτή η έκτη ακτίνα φεύγει και παίρνει μαζί της όλες εκείνες τις μορφές που η βασική νότα τους είναι το κυανούν - τα άτομα εκείνα, λόγου χάρη, που με ευλάβεια (κακά τοποθετημένη ή όχι) ακολούθησαν κάποιο συγκεκριμένο αντικείμενο, πρόσωπο ή ιδέα. Μαζί της, κατά συνέπεια, φεύγουν αυτοί που αποκαλούμε φανατικούς, αυτοί που με αμέριστο ζήλο δουλεύουν για κάποιο αντικειμενικό σκοπό που έχουν αισθανθεί. Πολλά από τα άνθη που σας ενθουσιάζουν τώρα φεύγουν, η καμπανούλα, ο υάκινθος και η ελιά, λόγου χάρη, ο σάπφειρος θα σπανίζει και το τουρκουάζ (περουζές) θα χάσει την απόχρωσή του. Τα άνθη με βιολετί χρώμα, με χρώμα λεβάντας ή πορφυρό θα κερδίσουν εύνοια. Πίσω απ' όλ' αυτά βρίσκεται ένας βαθύς σκοπός.
Το φυσικό πεδίο, στην πιο παχυλή του μορφή, ελάχιστα μυστήρια κρύβει για το σημερινό άνθρωπο, που διαθέτει γνώση γι' αυτά τα ζητήματα. Αλλά τα αραιότερα επίπεδα του φυσικού πεδίου μένουν κρυμμένα και είναι, για τον άνθρωπο, ο επόμενος τομέας των ανακαλύψεών του. Η τελετουργική ακτίνα φέρνει μαζί της τα μέσα με τα οποία η γνώση αυτή μπορεί να αποκτηθεί και να αποκαλυφθεί σε όλους και συνεπώς να μην είναι αποκλειστικό κτήμα των σοφών και των αποκρυφιστών. Τα τρία ανώτερα αιθερικά επίπεδα, με τους ενοίκους τους, αναμένουν να γίνουν κτήμα όλων και μαζί με τους κατοίκους τους έρχεται και η επόμενη προσέγγιση.
(σελίδα 146-7)
Όπως σας είπα και επαναλαμβάνω τώρα, οι εργάτες όλων των ακτίνων έχουν οργανωθεί για να συμμετάσχουν σε μια υπέρτατη προσπάθεια - μια προσπάθεια προς την οποία ολόκληρη η Χριστιανική εποχή κατέτεινε και της οποίας υπήρξε η προετοιμασία. Η έβδομη και η έκτη ακτίνα ασχολούνται με το έργο της διακυβέρνησης και με την ευθύνη της δημιουργίας μιας νέας σύνθεσης, κι έτσι η δύναμη όλων όσων δουλεύουν προς την ίδια κατεύθυνση σμίγει με την ενέργεια της πρώτης ακτίνας. Οι ενέργειες των ζηλωτών και μαθητών της τρίτης και πέμπτης ακτίνας στρέφονται στο έργο που θα διευρύνει την ανθρώπινη συνείδηση, που θα φέρει στο φως τα κρυμμένα θαύματα του σύμπαντος και που θα επισπεύσει την ανέλιξη των δυνάμεων που είναι σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα στην ανθρωπότητα. Αυτές οι δυνάμεις, όταν αφυπνιστoύν, θα είναι προεκτάσεις πολλών από τις σημερινές αισθήσεις και θα ανοίξουν στον άνθρωπο την είσοδο στον κόσμο εκείνο που βρίσκεται πίσω από το πέπλο της άγνοιας και της ύλης.
(σελίδα 206-7)
Να θυμάστε, η αποκάλυψη σπάνια έρχεται με τον τρόπο που την περιμένουμε. Πρόκειται να υπάρξει μια επίχυση φωτός πάνω στο ανθρώπινο γένος που θα αλλάξει τις συνθήκες ζωής του, θα μεταβάλει τον τρόπο που βλέπει τις παγκόσμιες υποθέσεις και θα εγκαινιάσει τη νέα εποχή, την οποία θα διακρίνει μια ικανότητα για ομαδική σύνθεση και συνεργασία και καινούργιες νοητικές δυνάμεις που θα οδηγήσουν σε αναπροσανατολισμό του νου, έτσι που να μπορεί να λειτουργεί με την ίδια ευχέρεια σε δύο κατευθύνσεις. Ο νους θα είναι σε θέση να στρέφεται προς τα έξω στον κόσμο των εκδηλωμένων μορφών και προς τα μέσα στον κόσμο της σύνθεσης, της ενότητας και του πνεύματος. Θα παρουσιαστεί μια νέα στάση προς τη ζωή που θα εκδηλώνεται σαv καλύτερη αίσθηση αξιών, γιατί η ζωή θα έχει μια σημασία άγνωστη μέχρι τώρα και θα δούμε μια ερμηνεία αυτής της σημασίας που θα εμπλουτίσει την καθημερινή μας εμπειρία. Προς αυτό το σκοπό στρέφουν τώρα κάθε προσπάθεια όλοι οι αληθινοί εργάτες.
Προηγουμένως σ’ αυτήν την πραγματεία αναφέρθηκα στους τομείς της αμφιβολίας που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στη διάνοια του ανθρώπου και θα ήθελα σύντομα να αναφερθώ σε τρεις βασικούς τομείς που - όταν ξεκαθαριστούν - θα διευκολύνουν την έλευση της νέας εποχής με τους νέους της πολιτισμούς, τις νέες της επιστήμες και τη νέα της θρησκεία. Τρία είναι τα προβλήματα που στα επόμενα λίγα χρόνια θα προχωρήσουν αρκετά στο δρόμο της νοήμονος λύσης μέσα στις διάνοιες των πιο συντηρητικών, αλλά που θα θεωρούνται σαν οριστικά λυμένα από τους ενορατικούς και τους φωτισμένους. Τα τρία αυτά προβλήματα θα μπορούσαν να θεωρηθούν ότι συνιστούν τους τρεις βασικούς αντικειμενικούς σκοπούς στους τομείς της επιστήμης, της πολιτικής και της θρησκείας. Με τη λύση τους θα έλθει και μια πιο ταχεία επιτυχία (στην έκβαση) των παγκόσμιων προβλημάτων της διακυβέρνησης, της πίστης και της ύλης. Παρακαλώ, σημειώστε τη διάκριση και τη βαθιά σημασία αυτών των τριών τελευταίων λέξεων.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
Σε τελευταία ανάλυση, το κύριο πρόβλημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης είναι η συνετή χρήση των ιδεών. Εδώ ακριβώς κάνει αισθητή την παρουσία της η δύναμη της ομιλίας, ακριβώς όπως στον τομέα της θρησκείας ή της εκπαίδευσης γίνεται αισθητή η δύναμη του γραπτού λόγου, της τυπωμένης σελίδας. Στον τομέα της πολιτικής, οι μάζες παρασύρονται από τους αγορητές τους και ποτέ αυτό δεν γινόταν σε μεγαλύτερο βαθμό απ' ό,τι σήμερα…
Αργότερα, όταν η φυλή θα βλέπει το πρόβλημά της με διαύγεια, θα ενεργεί με σύνεση και θα εκγυμνάζει με προσοχή τους Παρατηρητές και Διαβιβαστές (Επικοινωνούντες) της. Οι τελευταίοι θα είναι άντρες και γυναίκες στους οποίους η ενόραση θα έχει αφυπνιστεί με την επιταγή ενός λογισμού (διάνοιας) πιεστικού, θα είναι άνθρωποι που οι διάνοιές τους θα είναι τόσο υποταγμένες στο ομαδικό καλό και τόσο απαλλαγμένοι από κάθε αίσθηση χωριστικότητας που oι διάνοιές τους δεν θα παρουσιάζουν εμπόδιο στην επαφή με τον κόσμο της πραγματικότητας και της εσωτερικής αλήθειας. Δεν θα είναι κατ' ανάγκη άνθρωποι που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «της θρησκείας» με τη συνηθισμένη έννοια αυτής της λέξης, αλλά θα είναι άνθρωποι καλής θέλησης, υψηλού νοητικού βεληνεκούς, με διάνοιες με καλό απόθεμα και καλά εξοπλισμένες, θα είναι απαλλαγμένοι από προσωπικές φιλοδοξίες και εγωισμούς, θα εμψυχώνονται από την αγάπη της ανθρωπότητας και από την επιθυμία να βοηθήσουν τη φυλή. Τέτοιοι άνθρωποι είναι οι πνευματικοί άνθρωποι.
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Στον κόσμο της θρησκείας θα δούμε τη λύση του δεύτερου προβλήματος και την απαλλαγή της ανθρώπινης συνείδησης από ένα άλλο τομέα αμφιβολίας. Το γεγονός του Θεού θα αποκατασταθεί και οι ανθρώπινες διαμφισβητήσεις αναφορικά μ' αυτό το θέμα θα τερματισθούν. Ο τέτοιος Θεός δεν θα είναι εθνικός ούτε φυλετικός, ούτε Χριστιανικός, Ινδουιστικός ή Βουδιστικός. Ο τέτοιος Θεός δεν θα είναι πλάσμα της δημιουργικής φαντασίας του ανθρώπου, προέκταση της δικής του συνείδησης, αλλά μια Θεότητα με ουσιαστική ζωή, που είναι το γενικό άθροισμα όλων των ενεργειών. Αυτής της ίδιας της ενέργειας της ζωής, της ενέργειας της αγάπης, της ενέργειας της νοημοσύνης, της ενεργούς εμπειρίας, καθώς και της ενέργειας εκείνης που επιφέρει την αλληλενέργεια μεταξύ του ορατού και του αόρατου. Ένας Θεός οπωσδήποτε υπερβατικός, αλλά και ταυτόχρονα εξάπαντος ενύπαρκτος. Ένας Θεός με τέτοια απεραντοσύνη που οι Ουρανοί το διαλαλούν και τόσο γνώριμος που και το ταπεινότερο παιδί μπορεί να Τον αναγνωρίσει…
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ
Ο τρίτος τομέας αμφιβολίας - αμφιβολίας ως προς το γεγονός της αθανασίας - θα λυθεί προτού παρέλθει πολύς χρόνος από τον κλάδο της επιστήμης, σαν αποτέλεσμα επιστημονικής έρευνας. Ορισμένοι επιστήμονες θα αποδεχθούν την υπόθεση της αθανασίας σα βάση εργασίας πάνω στην οποία να στηρίξουν την έρευνά τους και θα κάνουν έναρξη αυτής της έρευνας με μια προθυμία να μάθουν, μια ετοιμότητα να δεχθούν και μια επιθυμία να διατυπώσουν συμπεράσματα βασισμένα πάνω σε επανειλημμένες αποδείξεις…
(σελίδα 207-213)
Σας παρακαλώ επίσης να αποκόψετε τους δεσμούς σας με κάθε όμιλο που επιδιώκει να καταστρέψει και να επιτεθεί, αδιάφορο πόσο ειλικρινή μπορεί να είναι τα ελατήριά του. Παρατάξετε τον εαυτό σας με το μέρος των εργαζομένων για εποικοδομητικούς σκοπούς, που δεν πολεμούν άλλους ομίλους ή οργανώσεις και που έχουν εξαλείψει τη λέξη «αντί» από το λεξιλόγιό τους. Σταθείτε με το μέρος εκείνων που σιωπηλά και σταθερά κτίζουν για τη νέα τάξη - μια τάξη που είναι θεμελιωμένη στην αγάπη, που οικοδομεί κάτω από την παρόρμηση της αδελφοσύνης και που διαθέτει μια αντίληψη της αδελφοσύνης που βασίζεται πάνω στη γνώση πως είμαστε όλοι μέχρι και τον τελευταίο, αδιάφορο ποια η φυλή μας, τέκνα του Ενός Πατρός κι έχουμε φτάσει στη συνειδητοποίηση του ότι οι παλιοί τρόποι εργασίας πρέπει να φύγουν και ότι πρέπει να δοθεί μια ευκαιρία στις νεώτερες μεθόδους.
Αν δεν μπορείτε οι ίδιοι να διδάξετε, ούτε να κηρύξετε, ούτε να γράψετε, δώστε από τη σκέψη σας και από τα χρήματά σας ώστε να μπορέσουν να το κάνουν άλλοι. Δώστε από τις ώρες και τα λεπτά της άνεσής σας, ώστε να απελευθερώσετε άλλους για να υπηρετήσουν το Σχέδιο. Δώστε από τα χρήματά σας ώστε το έργο αυτών που συνδέονται με το Νέο Όμιλο Παγκόσμιων Εξυπηρετητών να προχωρήσει με ταχύ ρυθμό. Σπαταλάτε πολύ χρόνο για τα μη ουσιώδη. Πολλοί από σας αφιερώνουν πολύ λίγο ή και καθόλου χρόνο. Το ίδιο συμβαίνει και με τα χρήματα. Δώστε όπως δεν δώσατε ποτέ προηγουμένως κι έτσι κάνετε κατορθωτές τις φυσικές όψεις του έργου. Μερικοί δίνουν από την έλλειψή τους και μόνο και η δύναμη που αποδεσμεύουν με τον τρόπο αυτό είναι μεγάλη. Όσοι βρίσκονται στην εσωτερική πλευρά είναι ευγνώμονες για το δόσιμο αυτών που μόνο με μεγάλη προσωπική στέρηση μπορούν να δώσουν. Άλλοι δίνουν από ό,τι μπορούν να περισσέψουν και μόνο όταν δεν χρειάζεται θυσία για να δώσουν. Κι αυτή η συνήθεια ας σταματήσει και ας δίνετε πέρα από την αντοχή σας, με δικαιοσύνη και κατανόηση, έτσι που ο αιώνας της αγάπης και του φωτός να εγκαινιαστεί πιο γρήγορα. Δεν μ' ενδιαφέρει που ή σε ποιον δίνετε, αλλά απλά το να δίνετε - λίγα αν διαθέτετε λίγο χρόνο και χρήματα και πολλά αν διαθέτετε πολλά. Δουλεύετε και δίνετε, αγαπάτε και σκέπτεστε και βοηθάτε τους ομίλους εκείνους που οικοδομούν και δεν καταστρέφουν, που αγαπούν και δεν επιτίθενται, που εξυψώνουν και δεν συντρίβουν. Μη παρασύρεστε από το εύσχημο επιχείρημα ότι η καταστροφή χρειάζεται. Χρειάστηκε, χωρίς άλλο. Όμως ο κύκλος της καταστροφής ουσιαστικά έληξε, αν μπορούσατε μόνο να το αντιληφθείτε και τώρα πρέπει να αρχίσουν εντατική δουλειά οι οικοδόμοι.
Σας προσκαλώ πάνω απ' όλα να αρχίσετε μια βαθύτερη ζωή και σας εκλιπαρώ για το χατίρι των συνανθρώπων σας να ενδυναμώσετε την επαφή σας με τη δική σας ψυχή με τρόπο ώστε να έχετε προσφέρει το μερίδιό σας στο να καταστήσετε την αποκάλυψη δυνατή με τρόπο ώστε να έχετε εκπληρώσει το ρόλο σας στο να φέρετε το φως και συνεπώς να είστε σε θέση να επωφεληθείτε αυτού του νέου φωτός και των νέων πληροφοριών, κι έτσι να είστε πιο ικανοί να δείξετε το δρόμο και να ανοίξετε την ατραπό για το σαστισμένο αναζητητή όταν έρθει η στιγμή. Όσοι δεν είναι έτοιμοι για τα επερχόμενα γεγονότα θα τυφλωθούν από το φως που θα προβάλει και θα σαστίσουν από το θαύμα της αποκάλυψης, θα σαρωθούν από τη ζώσα πνοή του Θεού, σε σας δεν προσβλέπουμε να τους εξοπλίσετε γι αυτό το γεγονός.
(σελίδα 218-9)
Η ρυθμική τελετουργική προσαρμοστικότητα της έβδομης ακτίνας, μαζί με τη δυναμική θέληση της ακτίνας της δύναμης, χρειάζονται σε συνδυασμό για την πλήρη υλοποίηση του Σχεδίου, όπως αυτό συναντιέται μέσα στη διάνοια του Θεού.
Αυτός είναι ο λόγος που, στη σημερινή μεταβατική περίοδο, ο Κύριος της έβδομης ακτίνας αναλαμβάνει τον έλεγχο των υποθέσεων και τη διατεταγμένη υλοποίηση (πραγματοποίηση) του Σχεδίου, ώστε με την πάροδο του χρόνου να αποκαταστήσει την ευστάθεια πάνω στον πλανήτη και να δώσει στις εισβάλλουσες Υδροχοϊκές επιδράσεις ένα σταθερό και εκτεταμένο πεδίο όπου να εργασθούν.
(σελίδα 263)
Ένα σπουδαίο συμβολικό γεγονός έχει συντελεστεί στο τέλος της Ιχθυακής αυτής Εποχής. Ήταν η σε παγκόσμια κλίμακα ερήμωση των δασών του κόσμου. Παντού τα δάση θυσιάστηκαν στις ανάγκες του ανθρώπου. Έτσι έχουν έλθει κάτω από την επίδραση του πυρός οι φυτικές εκείνες μορφές ζωής που ήταν έτοιμες για μύηση. Ο κυριότερος παράγοντας στην ανάπτυξη αυτού του βασιλείου υπήρξε το νερό, η δε νέα αυτή εξέλιξη, αυτή η πραγματοποίηση της συνάντησης πυρός και ύδατος στο βασίλειο αυτό, αποτέλεσε το υποκειμενικό γεγονός που έφερε σε ύπαρξη την εποχή του ατμού. Οι απέραντες δασικές πυρκαγιές, που αποτελούν τέτοια απειλή στην εποχή μας, σε διάφορα μέρη του κόσμου, επίσης σχετίζονται με αυτή τη «μύηση διαμέσου του πυρός» ενός βασιλείου που μέχρι τη στιγμή αυτή η ανάπτυξή του κυβερνιόταν και καθοδηγούνταν από το στοιχείο του ύδατος.
Κατά παρόμοιο τρόπο, η έλευση της έβδομης ακτίνας έχει εγκαινιάσει ένα τρομακτικό γεγονός μέσα στο ορυκτό βασίλειο. Σ’ αυτό αναφέρθηκα σε προηγούμενο βιβλίο. Διαμέσου της επίδρασης του ήχου και του πυρός, έχει μυηθεί και το ορυκτό βασίλειο, στο δε μεγάλο παγκόσμιο πόλεμο, στα εργοστάσια χάλυβος και άλλα εργοστάσια όπου το μέταλλο μετουσιώνεται (μεταστοιχειώνεται) σε είδη που χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο, ο κόσμος των ορυκτών και η οντότητα που εμψυχώνει αυτόν τον κόσμο, περνούν μια από τις μεγάλες μυήσεις. Αυτό κατέστη δυνατό από την ακτίνα της προσωπικότητας της οντότητας, που εκδηλώνεται διαμέσου αυτού του βασιλείου και που αυτοϋποβλήθηκε στο μυητικό πυρ. Αυτό φυσικά δίδεται σε συμβολική διατύπωση - ο μόνος τρόπος που μπορεί ο άνθρωπος να συλλάβει μια οποιαδήποτε όψη της πλανητικής αυτής αλήθειας.
(σελίδα 276-7)
Ο ερχομός του αιώνα του Υδροχόου επίσης κεντρίζει μέσα στον άνθρωπο το πνεύμα της οικουμενικότητας (παγκοσμιότητας), καθώς και μια τάση προς τη συγχώνευση. Αυτό μπορούμε να το δούμε να πραγματοποιείται στη σημερινή ροπή προς τη σύνθεση στο εμπόριο, τη θρησκεία και την πολιτική. Προκαλεί μια ώθηση προς ένωση και μεταξύ άλλων ενώσεων, προς τη θρησκευτική κατανόηση κι ανεκτικότητα. Αλλά αυτές οι επιδράσεις, καθώς επενεργούν στα ευαίσθητα αιθερικά σώματα των μη εξελιγμένων και των υπερβολικά ψυχικών, οδηγούν σε μια νοσηρή τάση προς ενώσεις θεμιτές και αθέμιτες, προκαλούν μια άκρα επιρρέπεια στη σεξουαλική συνουσία προς πολλές κατευθύνσεις και σε σχέσεις και συγχωνεύσεις που δεν βρίσκονται στην κατεύθυνση του προγραμματισμένου ή του εξελικτικού σκοπού (line) και που συχνά καταπατούν αυτούς τους ίδιους τους νόμους της φύσης. Η ενέργεια είναι ένα πράγμα απρόσωπο κι έχει διττή επίδραση - η δε επίδραση ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της ουσίας στην οποία επενεργεί.
Η εισβάλλουσα έβδομη ακτίνα εκφράζει τη δύναμη της οργάνωσης να οργανώνουμε, την ικανότητα να ολοκληρώνουμε και να φέρνουμε σε συνθετική σχέση τα μεγάλα ζεύγη των αντιθέτων κι έτσι να δημιουργούμε τις νέες μορφές της πνευματικής εκδήλωσης. Προκαλεί όμως ταυτόχρονα τις νέες μορφές αυτού που, από τη σκοπιά του πνεύματος, μπορεί να θεωρηθεί σαν υλικό κακό. Πρόκειται για τη μεγάλη παρόρμηση που θα φέρει στο φως της ημέρας όλα όσα συναντούμε περιβεβλημένα με ύλη, κι έτσι με την πάροδο του χρόνου θα οδηγήσει στην αποκάλυψη του πνεύματος και της κρυμμένης δόξας, όταν αυτό που θα έχει αποκαλυφθεί μέσ' από τη μορφή θα έχει εξαγνιστεί και καθαγιασθεί. Σ’ αυτό ακριβώς αναφέρθηκε ο Χριστός όταν προφήτεψε ότι, στο τέλος του αιώνα, τα κρυμμένα πράγματα θα γίνονταν ξεκάθαρα και τα μυστικά θα τα διαλαλούσαν από τις στέγες των σπιτιών. (Σ.τ.μ. Λουκ. ιβ', 2-3,).
Διαμέσου αυτής της διαδικασίας της αποκάλυψης, μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια καθώς και αλλού στη φύση, θα έχουμε την ανάπτυξη της δύναμης της σκέψης. Αυτό θα προέλθει διαμέσου της ανάπτυξης της ιδιότητας της διάκρισης, που θα προσφέρει ευκαιρίες εκλογής στον άνθρωπο κι έτσι θα αναπτύξει μια πιο αληθινή αίσθηση αξιών. Τα ψεύτικα και τα αληθινά κριτήρια θα προβάλουν στη συνείδηση του ανθρώπου, θα γίνει δε εκείνη η εκλογή στην κάθε περίπτωση που θα θέσει τα θεμέλια της νέας τάξης, που θα εγκαινιάσει τη νέα φυλή με τους νόμους της και τις πρωτότυπες προσεγγίσεις της κι έτσι θα εισάγει τη νέα θρησκεία της αγάπης και της αδελφοσύνης καθώς και την περίοδο εκείνη όπου η ομάδα και το ομαδικό καλό θα είναι ο τόνος που θα δεσπόζει. Τότε η χωριστικότητα και τα μίση θα σβήσουν και οι άνθρωποι θα συγχωνευθούν για να αποτελέσουν μια πραγματική ενότητα.
(σελίδα 322-3)
Τόσο η υλική επιθυμία όσο και η πνευματική έφεση θα αφυπνιστούν και θα γαλουχηθούν. Τα γεγονότα αποδεικνύουν την αλήθεια του ρητού ότι ένας εξαιρετικά λιπασμένος κήπος κι ένα κομμάτι γης περιποιημένο με φροντίδα και ποτισμένο θα δώσουν ως συγκομιδή και ζιζάνια και άνθη. Κι όμως στο γεγονός αυτό έχετε δύο αντιδράσεις προς τον ίδιο ήλιο, το ίδιο νερό, την ίδια λιπαντική ενέργεια και την ίδια φροντίδα. Η διαφορά υπάρχει στους σπόρους που είναι μέσα στο έδαφος, στους οποίους επενεργούν οι παράγοντες αυτοί. Συνεπώς, η εισροή της αγάπης, θα τονώσει τη γήινη αγάπη και τη γήινη επιθυμία και τη ζωώδη λαγνεία. Θα υποθάλψει την παρόρμηση να κατέχουμε με την υλική έννοια, με όλα τα κακά συνεπακόλουθα αυτής της στάσης και την προκύπτουσα ανάπτυξη των σεξουαλικών αντιδράσεων, καθώς και τις πολλές εκφράσεις ενός κακά ρυθμισμένου μηχανισμού, όταν ανταποκρίνεται σε μια απρόσωπη δύναμη. Αλλά θα προκαλέσει επίσης την ανάπτυξη της αδελφικής αγάπης και θα υποθάλψει την πρόοδο και την εκδήλωση της ομαδικής συνείδησης, της παγκόσμιας κατανόησης. Θα προκαλέσει μια καινούργια και ισχυρή τάση προς συγχώνευση, προς ενοποίηση (at-οne-ment) και προς σύνθεση. Όλα αυτά θα συντελεστούν διαμέσου της ανθρωπότητας και του Χριστικού πνεύματος. Σταθερά η αγάπη του Χριστού θα διαχέεται παντού στη γη, αυτή δε η επίδραση θα αυξάνεται και θα γίνεται ισχυρότερη στη διάρκεια των επερχόμενων αιώνων (centuries) μέχρις ότου προς το τέλος του Υδροχοϊκού αιώνα age) και διαμέσου του έργου της έβδομης ακτίνας (που θα φέρει τα ζεύγη των αντιθέτων σε στενότερη συνεργασία), θα μπορούμε να αναζητήσουμε να δούμε την «έγερση του Λαζάρου εκ νεκρών» και την έξοδο της ανθρωπότητας από τον τάφο της ύλης. Η κρυμμένη θειότητα θα αποκαλυφθεί. Σταθερά όλες οι μορφές θα υπαχθούν στην επίδραση του Χριστικού πνεύματος και θα πραγματοποιηθεί το επιστέγασμα της αγάπης.
(σελίδα 324-5)
Εκτός από τον ερχομό της νέας εποχής, εκτός κατά συνέπεια από την εισροή του Χριστικού πνεύματος, με τη μεταμορφωτική του δύναμη και την αναγεννητική του ισχύ και εκτός από τις ενέργειες της έβδομης ακτίνας, έχουμε την ανθρωπότητα σε μια κατάσταση όπου η ανταπόκριση στις βαθύτερες πνευματικές ενέργειες και στις νέες ευκαιρίες είναι, για πρώτη φορά, επαρκής και συνθετική. Απ' όπου και η αύξηση του προβλήματος και η μεγάλη μέρα της ευκαιρίας και το θαύμα της αυγής που μπορούμε να δούμε να ζωντανεύει στην ανατολή.
(σελίδα 327)
Καθώς αναπτύσσουμε την αίσθηση της αγνότητας μέσα στον άνθρωπο, καθώς υποθάλπουμε την ανάπτυξη της αίσθησης της ευθύνης και καθώς η αγάπη του κάλλους, του χρώματος και των ιδεών προοδεύει μέσα στον άνθρωπο, θα έχουμε μια γοργή αύξηση των περιπτώσεων ανύψωσης του κατώτερου για να ενωθεί με το ανώτερο, διαμέσου δε αυτού η ωραιοποίηση του Ναού του Κυρίου θα επισπευστεί τρομακτικά.
Στην επερχόμενη εποχή του Υδροχόου αυτό θα προχωρήσει με ταχύ ρυθμό. Η πλειονότητα των ανθρώπων σήμερα ζει κάτω από το διάφραγμα, oι δε ενέργειές τους είναι στραμμένες προς τα έξω στον υλικό κόσμο και εκφυλίζονται προς υλικούς σκοπούς. Στους επερχόμενους αιώνες αυτό θα διορθωθεί. Οι ενέργειές τους θα μετουσιωθούν και θα εξαγνιστούν και οι άνθρωποι θα αρχίσουν να ζουν πάνω από το διάφραγμα. Τότε θα εκφράζουν τις δυνατότητες της όλο αγάπης καρδιάς, του δημιουργικού λαιμού και της κατά θείο τρόπο διατεταγμένης θέλησης του κεφαλιού. Αυτής της σχέσης μεταξύ του κατώτερου και του ανώτερου, το σεξ του φυσικού πεδίου είναι σύμβολο.
(σελίδα 332)
Μεγάλη είναι η δόξα του ανθρώπου και θαυμάσιες είναι οι θείες λειτουργίες που ενσωματώνει. Με την πάροδο του χρόνου, η φυλή έχει οδηγηθεί στο σημείο όπου ο άνθρωπος αρχίζει να ανυψώνει τις κατώτερες ενέργειες στα ανώτερα κέντρα, κι αυτή ακριβώς η μετάθεση προκαλεί μεγάλο μέρος των δυσχερειών στο σημερινό κόσμο. Πολλοί άνθρωποι παντού αποβαίνουν πολιτικά, θρησκευτικά, επιστημονικά και καλλιτεχνικά δημιουργικοί και το βάρος (επίδραση, impact) της νοητικής ενέργειας τους και των σχεδίων και ιδεών τους κάνει την παρουσία της αισθητή συναγωνιστικά. Μέχρις ότου μπορέσει η ιδέα της αδελφοσύνης να κυριαρχήσει στη φυλή, θα βλέπουμε τις δυνάμεις αυτές να εκφυλίζονται χάρη προσωπικών επιδιώξεων και φιλοδοξιών και να οδηγούν σαν επακόλουθο σε καταστροφή, ακριβώς όπως είδαμε τη δύναμη του σεξ να εκφυλίζεται χάρη της προσωπικής ικανοποίησης και του εγωισμού και να οδηγεί σε καταστροφή. Λίγοι εδώ κι εκεί, ωστόσο, υψώνουν τις ενέργειές τους ακόμη πιο πάνω και τις μετατοπίζουν με όρους του επουράνιου κόσμου. Ο Χριστός σήμερα γεννάται σε πολλές ανθρώπινες καρδιές και διαρκώς και περισσότερο οι υιοί του Θεού θα εμφανίζονται με την πραγματική τους φύση για να αναλάβουν την καθοδήγηση της ανθρωπότητας στη Νέα Εποχή.
(σελίδα 334)
Το Σεξ στη Νέα Εποχή
Η προφητεία είναι πάντοτε επικίνδυνο πράγμα, αλλά κάποια πρόβλεψη, το να διαγράφουμε τις σημερινές γενικές τάσεις πολλές φορές είναι δυνατό να γίνει.
Στη διάρκεια των προσεχών διακοσίων χρόνων οι παλιές επιδράσεις κάτω από τις οποίες ζούσαμε θα σβήσουν σταδιακά και καινούργιες δυνάμεις θα κάνουν την παρουσία τους αισθητή. Τρία πράγματα, μας λέγουν, θα χαρακτηρίζουν την ερχόμενη εποχή του Υδροχόου και θα γίνουν κατορθωτά διαμέσου της επίδρασης των τριών πλανητών που εξουσιάζουν τους τρεις δεκανούς αυτού του (αστρολογικού) συμβόλου. Πρώτα, θα έχουμε τη δραστηριότητα του Κρόνου, που θα προκαλέσει ένα διαχωρισμό των δρόμων και μια προσφορά ευκαιρίας σε όσους μπορούν να την εκμεταλλευθούν. Κατά συνέπεια, θα έχουμε μια περίοδο πειθάρχησης κι ένα κύκλο όπου θα πραγματοποιηθεί εκλογή από μέρους πολλών, διαμέσου δε αυτών των αποφάσεων έπειτα από διάκριση, η ανθρωπότητα θα μπει στην αναφαίρετη κληρονομιά της. Αυτή η επίδραση γίνεται τη στιγμή αυτή έντονα αισθητή.
Στη συνέχεια θα έχουμε διαμέσου της επίδρασης του Ερμού μέσα στο δεύτερο δεκανό την επίχυση φωτός, νοητικής και πνευματικής φώτισης και την πιο αληθινή ερμηνεία της διδασκαλίας της Στοάς των Αγγελιοφόρων. Το έργο του πρώτου δεκανού θα καταστήσει πολλούς, ικανούς να κάνουν εκείνου του είδους την εκλογή και την προσπάθεια που θα τους επιτρέψει να υψώσουν τις κατώτερες ενέργειες στα ανώτερα κέντρα και να μεταφέρουν το επίκεντρο της προσοχής τους από τα κάτω στα άνω του διαφράγματος. Το έργο του δευτέρου δεκανού θα καταστήσει ικανούς όσους θα είναι μ’ αυτόν τον τρόπο έτοιμοι να συγχωνεύσουν την προσωπικότητα και την ψυχή, κι έτσι, όπως υπέδειξα και προηγουμένως, το φως θα εκλάμψει και ο Χριστός θα γεννηθεί μέσα τους.
Στη διάρκεια του τρίτου δεκανού θα δούμε να εγκαινιάζεται η κυριαρχία της Αδελφοσύνης και την Αφροδίτη να ασκεί έλεγχο διαμέσου νοήμονος αγάπης. Ο όμιλος και όχι το άτομο θα είναι η μονάδα που θα έχει τη σημασία, η δε απουσία εγωισμού και η συνεργασία θα παίρνουν σταθερά τη θέση της χωριστικότητας και του ανταγωνισμού.
Σε κανένα τομέα της ζωής δεν θα φανούν με περισσότερη δύναμη αυτές οι επικείμενες μεγάλες αλλαγές απ' ό,τι στη στάση του ανθρώπου προς το σεξ και την αναπροσαρμογή της σχέσης του γάμου. Αυτή η καινούργια στάση θα προέλθει σταδιακά καθώς η αργά αναπτυσσόμενη επιστήμη της ψυχολογίας θα βρίσκει τον εαυτό της. Καθώς ο άνθρωπος θα αρχίζει να κατανοεί τη δική του τρισυπόστατη φύση και καθώς θα αρχίσει να συλλαμβάνει πιο πραγματικά τη φύση της συνείδησης και το βάθος της δικής του υποσυνείδητης ζωής, θα συντελεστεί βαθμιαία κι αυτόματα, μια αλλαγή στη στάση των ανδρών προς τις γυναίκες και των γυναικών προς το πεπρωμένο τους. Αυτή η αναγκαία αλλαγή δεν θα είναι το αποτέλεσμα νομικών μέτρων ή αποφάσεων των αντιπροσώπων του λαού για να αντιμετωπίσουν τις συμφορές της στιγμής. Οι αλλαγές αυτές θα προκύψουν σιγά- σιγά σαν αποτέλεσμα του νοήμονος ενδιαφέροντος των προσεχών τριών γενεών. Οι νέοι που έρχονται τώρα σε ενσάρκωση και όσοι θα έλθουν στο διάστημα του ερχόμενου αιώνα, θα αποδείξουν ότι είναι καλά εξοπλισμένοι για να χειριστούν το πρόβλημα αυτό του σεξ, γιατί θα μπορούν να βλέπουν πιο καθαρά από την παλαιότερη γενεά, θα σκέπτονται δε με πιο ευρείς και γενικούς όρους απ' ό,τι συνήθως συμβαίνει σήμερα. Θα έχουν σε μεγαλύτερο βαθμό την ομαδική συνείδηση και θα είναι λιγότερο ατομικιστές και εγωιστές. Θα έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις νέες ιδέες παρά για τις αρχαίες θεολογίες και θα είναι απαλλαγμένοι προκαταλήψεων και λιγότερο αδιάλλακτοι απ' ό,τι είναι η μάζα των καλοπροαίρετων ανθρώπων σήμερα. Η ψυχολογία μόλις τώρα βρίσκει τον εαυτό της και μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται κατανοητός ο ρόλος της. Σε εκατό χρόνια, πάντως, από σήμερα, θα γίνει και η επιστήμη θα επικρατεί. Τα δε νέα εκπαιδευτικά συστήματα, που θα βασίζονται στην επιστημονική ψυχολογία, θα έχουν εντελώς υποσκελίσει τις σύγχρονες μεθόδους μας. Στο μέλλον η έμφαση θα τοποθετείται πάνω στον καθορισμό του σκοπού ζωής ενός ανθρώπου. Αυτό θα πραγματοποιείται διαμέσου κατανόησης της ακτίνας του, διαμέσου ανάλυσης του εξοπλισμού του (και αυτού, η επαγγελματική ψυχολογία είναι το αμυδρό πρώτο ξεκίνημα), διαμέσου μελέτης του ωροσκοπίου του και διαμέσου παροχής σ’ αυτό γερών βάσεων στο νοητικό έλεγχο, επιπρόσθετα προς την εκγύμναση της μνήμης για τη μετάδοση πληροφοριών. Οι μέθοδοι διαμέσου των οποίων θα μπορεί να ολοκληρώνει την προσωπικότητά του και να ανυψώνει και εξαγνίζει τις ζώσες ιδιότητές του θα τυγχάνουν ιδιαίτερης προσοχής και όλ' αυτά προς το σκοπό του να τον κάνουν ομαδικά σκεπτόμενο και χρήσιμο στον όμιλό του. Αυτός ακριβώς ο παράγοντας έχει σημασία. Σύνθεση, φυσική αγνότητα, αποκέντρωση και ομαδικό καλό θα είναι ο βασικός τόνος της διδασκαλίας που θα παρέχεται. Θα εγχαράζεται (η σημασία) του συγκινησιακού ελέγχου και του ορθού τρόπου του σκέπτεσθαι και όπου υπάρχουν αυτά θα αποκτιέται αυτόματα γνώση των πνευματικών πραγματικοτήτων και η ζωή θα υποτάσσεται στον ομαδικό σκοπό. Τότε οι σχέσεις του ανθρώπου προς τους άλλους θα κατευθύνονται με νοημοσύνη, η δε σχέση του προς το άλλο φύλο θα καθοδηγείται όχι μόνο από την αγάπη και από την επιθυμία, αλλά και από μια ρυθμισμένη διανοητική εκτίμηση της αληθινής σημασίας του γάμου. Τα παραπάνω ισχύουν για τη νοήμονα καλής πρόθεσης πλειονότητα, που τα κριτήριά της θα αναπτυχθούν καθώς παρέρχονται οι δεκαετίες, έτσι που θα ενσωματώνουν τα όνειρα και τα ιδανικά των πιο προχωρημένων σημερινών οραματιστών. Οι μη σκεπτόμενοι, οι οκνηροί και οι κουτοί θα συναντούνται και πάλι, αλλά η εξέλιξη προχωρεί με ταχύ ρυθμό και η τάξη βρίσκεται καθ' οδό.
Ποιοι νόμοι θα θεσπιστούν για τον έλεγχο των ατόμων πάνω στο δύσκολο αυτό θέμα του σεξ δεν μπορώ να πω. Ποιοι θα είναι οι περί γάμου νόμοι δεν αποτελεί μέρος του σκοπού μου να προείπω. Με ποιο τρόπο τα νομοθετικά σώματα των εθνών θα χειριστούν το πρόβλημα εναπομένει να το δούμε: Δεν ενδιαφέρομαι για εικασίες.
Αλλά μπορώ να σας διατυπώσω εδώ, τις βασικές προτάσεις που θα υπόκεινται στην καλύτερη σκέψη του μέλλοντος πάνω στο θέμα του σεξ και του γάμου. Οι προτάσεις αυτές είναι τρεις συνολικά. όταν κατανοηθούν κατά βάθος και όταν ενσωματωθούν μέσα στη σκέψη της εποχής, αποτελώντας τη βάση όλων των αναγνωρισμένων κριτηρίων και του συνεπούς τρόπου ζωής, τότε οι λεπτομέρειες ως προς το που και το πότε θα διευθετηθούν μόνες τους.
1. Η σχέση των φύλων και η προσέγγισή τους στο δεσμό του γάμου θα θεωρείται σα μέρος της ομαδικής ζωής και ότι εξυπηρετεί το ομαδικό καλό. Αυτό δεν πρόκειται να είναι αποτέλεσμα νόμων που θα ρυθμίζουν το γάμο, αλλά αποτέλεσμα εκπαίδευσης στις ομαδικές σχέσεις, την υπηρεσία και το νόμο της αγάπης, όπως την εννοούμε πρακτικά και όχι αισθηματικά. Oι άνδρες και οι γυναίκες θα γνωρίζουν ότι ο εαυτός τους είναι ένα κύτταρο μέσα σ’ ένα ζωτικό οργανισμό, οι δε δραστηριότητες και προσανατολισμοί τους θα χρωματίζονται απ' αυτή τη σχέση. Αυτό θα θεωρείται σα γεγονός της φύσης και σαν προϊόν περασμένων εξελικτικών κύκλων και δεν θα αντιμετωπίζεται σα μια θεωρία και ελπίδα, όπως συμβαίνει σήμερα. Αυτό που είναι το καλύτερο για τον όμιλο κι αυτό που χρειάζεται για να προαγάγει την αποδοτικότητα μιας μονάδος μέσα στον όμιλο, θα είναι ακριβώς αυτό που θα λαμβάνεται υπόψη. Οι άνθρωποι όλο και περισσότερο θα ζουν στον κόσμο της σκέψης και της κατανόησης και όχι τόσο στον κόσμο της άρρυθμης επιθυμίας και του ζωώδους ενστίκτου. Η αγάπη των ανδρών για τις γυναίκες και των γυναικών για τους άνδρες θα υπάρχει πολύ πιο πραγματικά απ' ό,τι συμβαίνει τώρα, γιατί δεν θα είναι καθαρά συγκινησιακή και θα βασίζεται ταυτόχρονα στη νοημοσύνη.
Καθώς η δημιουργική ορμή θα στρέφεται προς τα πάνω από το κέντρο των γεννητικών οργάνων στο λαιμό, ο άνθρωπος θα ζει λιγότερο δυναμικά στις φυσικές σεξουαλικές ορμές του και με περισσότερη συνέπεια στη δημιουργική του έκφραση. Η ζωή του στο φυσικό πεδίο θα συνεχίζεται σε φυσιολογικές κατευθύνσεις, αλλά είναι ανάγκη οι άνθρωποι να αντιληφθούν ότι ο τρόπος με τον οποίο σήμερα ικανοποιούν τη σεξουαλική τους φύση είναι ανώμαλος και ακανόνιστος και ότι βρισκόμαστε καθ' οδό προς μια σοφή φυσιολογικότητα. Η μανία για εγωιστική απόλαυση και για την ικανοποίηση μιας ζωώδους ορμής, που είναι σαν ένστικτο ορθή όταν ρυθμίζεται και ολέθρια εσφαλμένη όταν εκφυλίζεται απλά προς ηδονή, θα παραχωρήσει τη θέση της σε μια αμοιβαία απόφαση και από τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη. Η απόφαση αυτή θα πληροί μια φυσική ανάγκη με ορθό και κατάλληλο και ρυθμισμένο τρόπο. Σήμερα το ένα ή το άλλο μέρος συνήθως θυσιάζεται, είτε σε μια αδικαιολόγητη αποχή είτε σε μια ανάρμοστη ακολασία.
2. Ο δεύτερος κανόνας βασίζεται πάνω στο στάδιο εξέλιξης και για την ορθή εφαρμογή του παρίσταται ανάγκη πραγματικής ολοκλήρωσης της προσωπικότητας. Ο κανόνας αυτός θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: Ο αληθινός γάμος και η ορθή σεξουαλική σχέση θα έπρεπε να επηρεάζουν και τις τρεις όψεις της φύσης του ανθρώπου. Θα έπρεπε να υπάρχει μια συνάντηση και στα τρία επίπεδα συνείδησης την ίδια στιγμή - το φυσικό, το συγκινησιακό και το νοητικό. Για να είναι ένας άνδρας και μια γυναίκα ευτυχισμένοι στο γάμο, πρέπει να αποτελούν συμπλήρωμα ο ένας του άλλου και στους τρεις τομείς της φύσης τους και θα πρέπει να υπάρχει μια ταυτόχρονη ένωση και των τριών. Πόσο σπάνια συμβαίνει αυτό και τόσο δύσκολα το συναντούμε! Δεν υπάρχει λόγος να δώσω παραδείγματα ως προς αυτό το σημείο, γιατί η αλήθεια αυτή είναι φανερή κι έχει συχνά διατυπωθεί. Αργότερα, αλλά όχι προτού περάσει αρκετός καιρός ακόμη, θα βλέπουμε γάμους που θα βασίζονται στο στάδιο εξέλιξης της ολοκληρωμένης προσωπικότητας, εκείνοι δε μόνο θα συναντιούνται μεταξύ τους στην ιερή τελετουργία του γάμου που θα έχουν φτάσει το ίδιο στάδιο στο έργο μετουσίωσης των κατώτερων στα ανώτερα κέντρα. Ένας γάμος θα θεωρείται ως μη επιθυμητός και τα δύο μέρη ως αταίριαστα, όταν το ένα θα ζει τη ζωή της εξαγνισμένης προσωπικότητας άνω του διαφράγματος και το άλλο τη ζωή του νοήμονος ζώου κάτω του διαφράγματος. Τέλος, ένας μικρός αριθμός ατόμων θα επιλέγουν το σύντροφό τους μεταξύ όσων ο Χριστός έχει ξαναγεννηθεί μέσα τους και όσων αφήνουν να εκφραστεί η Χριστική ζωή. Αλλά ο χρόνος δεv ήρθε ακόμη, εκτός για τους σπάνιους και για τους λίγους.
3. Το τρίτο διέπον στοιχείο θα είναι η επιθυμία να προσφερθούν καλά, ωραία και υγιή σώματα για τα κατερχόμενα εγώ. Αυτό δεν είναι κατορθωτό σήμερα, με το κακά διευθετημένο σύστημά μας της συγκατοίκησης. Η πλειονότητα των παιδιών που γεννιούνται τώρα ήρθαν τυχαία σε ύπαρξη ή είναι ανεπιθύμητα. Βέβαια, λιγοστά απ' αυτά είναι επιθυμητά, αλλά και σ’ αυτές ακόμη τις περιπτώσεις η επιθυμία αυτή βασίζεται σε λόγους κληρονομικότητας, περιουσίας που πρέπει να κληροδοτηθεί, ενός παλαιού ονόματος που πρέπει να διαιωνιστεί και κάποιας ανεκπλήρωτης επιθυμίας που πρέπει να ικανοποιηθεί. Κι όμως η μέρα των προκαθορισμένων και επιθυμητών γεννήσεων προσεγγίζει και όταν φτάσει θα κάνει δυνατή την πιο γρήγορη ενσάρκωση μαθητών και μυημένων. Θα συμβαίνει ορθή προετοιμασία πριν από την εκπλήρωση οποιασδήποτε σεξουαλικής παρόρμησης, οι δε ψυχές θα προσελκύονται στους γονείς από την επιτακτικότητα (urgency) της επιθυμίας των γονιών αυτών, την αγνότητα των ελατηρίων τους και τη δύναμη του προπαρασκευαστικού τους έργου.
Όταν μελετηθούν προσεκτικά τα τρία αυτά κίνητρα και όταν οι άνδρες και οι γυναίκες διαμορφώνουν τη μεταξύ τους σχέση του υλικού πεδίου βάσει ομαδικών ευθυνών, βάσει της ένωσής τους και στα τρία πεδία ταυτόχρονα και βάσει της προσφοράς ευκαιρίας στις κατερχόμενες ψυχές, τότε πραγματικά θα δούμε να αποκαθίσταται η πνευματική όψη του γάμου. Θα δούμε την έλευση της εποχής εκείνης όπου η καλή θέληση (ευδοκία) θα είναι το προέχον χαρακτηριστικό και όπου ο εγωιστικός σκοπός και το ζωώδες ένστικτο θα υποχωρήσουν στο βάθος και θα σβήσουν.
(σελίδα 334-5-6-7-8-9-340)
Θα ήθελα εδώ να σας υπενθυμίσω ότι οι επόμενες τρεις γενεές (στις οποίες περιλαμβάνω τη σημερινή των αγοριών και κοριτσιών) θα φέρουν σε ενσάρκωση ένα όμιλο ανθρώπων που θα είναι καλά εξοπλισμένοι για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα έξω από το σημερινό αδιέξοδο. Το γεγονός αυτό απαιτεί να το θυμόσαστε, γιατί συχνά ξεχνιέται. Πάντοτε υπάρχουν σε κάθε εποχή εκείνοι που είναι ικανοί να λύσουν τα προβλήματα που δημιουργούνται και που στέλλονται ακριβώς γι αυτό το σκοπό. Το πρόβλημα αυτό του σεξ, σε τελευταία ανάλυση, είναι προσωρινό πρόβλημα, όσο λίγο κι αν το στοχάζεστε, προκύπτει δε από ένα βασικό λάθος - από τον εκφυλισμό των Θεόσταλτων ιδιοτήτων του ανθρώπου για εγωιστικούς φυσικούς σκοπούς, αντί τον καθαγιασμό τους στους θείους σκοπούς. Ο άνθρωπος έχει παρασυρθεί και εκτραπεί από το δρόμο του από την ενστικτώδη ζωώδη φύση του και μόνο μια διαυγής και καθαρή νοητική κατανόηση της πραγματικής φύσης του προβλήματός του θα είναι αρκετά δυνατή για να το μεταφέρει στη Νέα Εποχή και μέσα στον κόσμο του ορθού ελατηρίου και της ορθής δράσης. Ο άνθρωπος οφείλει να μάθει και να συλλάβει κατά βάθος το γεγονός πως ο κύριος σκοπός του σεξ δεν είναι η ικανοποίηση των ορέξεων, αλλά η προσφορά φυσικών σωμάτων διαμέσου των οποίων η ζωή να μπορεί να εκφράζεται. Οφείλει να καταλάβει τη φύση του συμβολισμού που υποκρύπτεται στη σεξουαλική σχέση και διαμέσου αυτού να συλλάβει τους προσανατολισμούς των πνευματικών πραγματικοτήτων. Ο Νόμος του Σεξ είναι ο νόμος εκείνων των σχέσεων διαμέσου των οποίων η ζωή και η μορφή προσεγγίζονται για να μπορέσει να φανερωθεί ο θείος σκοπός. Αυτός είναι ένας θεμελιώδης νόμος της δημιουργίας και αληθεύει, είτε ένας πραγματεύεται με τη Ζωή που εμψυχώνει ένα ηλιακό σύστημα, είτε με τη γέννηση ενός ζώου, είτε με την εμφάνιση ενός φυτού από έvα σπόρο. «Σεξ» είναι η λέξη που χρησιμοποιούμε για να αποδίδουμε τη σχέση που υφίσταται μεταξύ της ενέργειας εκείνης που αποκαλούμε «ζωή» και του αθροίσματος των μονάδων δύναμης διαμέσου των οποίων η ενέργεια αυτή εκφράζεται και δομεί μια μορφή. Καλύπτει τη δραστηριότητα που συμβαίνει όταν τα ζεύγη των αντιθέτων προσεγγιστούν και διαμέσου της οποίας απαρτίζουν και δημιουργούν μια τρίτη πραγματικότητα. Η τρίτη αυτή πραγματικότητα ή αποτέλεσμα αποτελεί μαρτυρία της σχέσης τους, παρατηρείται δε ακόμη μια ζωή στη μορφή. Συνεπώς, έχετε πάντοτε σχέση, ενοποίηση και γέννηση. Οι τρεις αυτές λέξεις καλύπτουν την πραγματική σημασία του σεξ.
Όμως ο άνθρωπος έχει εκφυλίσει την αλήθεια, η δε πραγματική σημασία έχει χαθεί. Το σεξ τώρα σημαίνει την ικανοποίηση της επιθυμίας του άρρενος για αισθησιακή ικανοποίηση και τον κορεσμό μιας φυσικής όρεξης διαμέσου του εκφυλισμού της θηλυκής όψης προς την επιθυμία και την όρεξη αυτή. Αυτή η σχέση δεν οδηγεί σε κανένα αποτέλεσμα όπως είναι η πρόθεση, αλλά σ’ ένα παροδικό δευτερόλεπτο ικανοποίησης, η οποία περιορίζεται ολοκληρωτικά στη ζωώδη φύση και το φυσικό πεδίο. Γενικεύω σε μεγάλο βαθμό και θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι υπάρχουν εξαιρέσεις σ’ όλες τις γενικεύσεις. Θα ήθελα επίσης να προσθέσω πως κανείς δεν πρέπει εδώ να νομίσει πως θεωρώ την αρσενική πλευρά σαν υπεύθυνη για το σημερινό πρόβλημά μας όταν λέω ότι ο άνδρας χρησιμοποιεί τη γυναίκα για την απόλαυσή του. Πως μπορώ να εννοώ τέτοιο πράγμα όταν γνωρίζω ότι κάθε ανθρώπινο ον είναι κυκλικά είτε άνδρας είτε γυναίκα, ότι οι σημερινοί άνδρες υπήρξαν γυναίκες και οι γυναίκες υπήρξαν άνδρες σε προηγούμενες ενσαρκώσεις; Δεν υπάρχει σεξ, όπως το εννοούμε, όταν έχουμε να κάνουμε με ψυχές. Το σεξ μόνο στη μορφική ζωή υπάρχει. Μόνο στη διεργασία της διαφοροποίησης για τους σκοπούς του πειραματισμού, ο πνευματικός άνθρωπος που ενσαρκώνεται κατέχει πρώτα αρσενικό σώμα και έπειτα θηλυκό, ολοκληρώνοντας (rounding out) τις αρνητικές και τις θετικές όψεις της μορφικής ζωής. Όλη η φυλή είναι εξ ίσου ένοχη και όλοι πρέπει να δράσουν εξ ίσου στη διαδικασία της δημιουργίας των ορθών συνθηκών και της επιβολής τάξης μέσα από το σημερινό χάος.
Επομένως, το πρώτο αίτημα που πρέπει να διατυπώσουμε και πάνω στο οποίο το ευρύ κοινό πρέπει να εκπαιδευτεί, είναι ότι όλες οι ψυχές ενσαρκώνονται και μετενσαρκώνονται δυνάμει του Νόμου της Αναγέννησης. Και γι αυτό κάθε ζωή δεν είναι μόνο μια ανακεφαλαίωση της εμπειρίας της ζωής, αλλά και μια ανάληψη αρχαίων υποχρεώσεων, μια επανεύρεση των παλιών σχέσεων, μια ευκαιρία για την πληρωμή παλιών χρεών, μια ευκαιρία για επανόρθωση και πρόοδο, μια αφύπνιση βαθιά ριζωμένων ιδιοτήτων, η αναγνώριση παλιών φίλων και εχθρών, η λύση απεχθών αδικιών και η εξήγηση αυτού που ρυθμίζει τον άνθρωπο και τον κάνει αυτό που είναι. Τέτοιος είναι ο νόμος που κραυγάζει τώρα για διεθνή αναγνώριση και που, όταν κατανοηθεί από τους σκεπτόμενους ανθρώπους, θα κάνει πολλά για να λύσει τα προβλήματα του σεξ και του γάμου.
(σελίδα 341-2-3)
Το να απεικονίσω όπως πρέπει το θαύμα και το πεπρωμένο του ανθρώπινου βασιλείου είναι πέρα από τις δυνάμεις μου ή από τις δυνάμεις οποιασδήποτε ανθρώπινης πέννας, αδιάφορο πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η ολοκλήρωση ενός ανθρώπου, ή η ανταπόκρισή του στο κάλλος του κόσμου του Θεού. Το θείο πρέπει να το ζήσουμε, να το εκφράσουμε και να το εκδηλώσουμε, για να γίνει κατανοητό. Πρέπει να αγαπούμε το Θεό, να τον γνωρίσουμε και να μας αποκαλυφθεί μέσα στην ανθρώπινη καρδιά και τον εγκέφαλό μας, για να τον συλλάβουμε με νοημοσύνη.
Η ιεραρχία των μυστών που γνωρίζουν και εραστών του Θεού, εκδηλώνει την αποκαλυμμένη αυτή αλήθεια στον κόσμο του νοητικού πεδίου και του συγκινησιακού πεδίου σήμερα.
Όμως τώρα έχει φθάσει η ώρα που η εκδήλωση αυτής της πραγματικότητας μπορεί, για πρώτη φορά και πραγματικά, να εκδηλωθεί στο φυσικό πεδίο με οργανωμένη ομαδική μορφή, αντί να εκδηλώνεται έχοντας σαν όργανα μερικούς εμπνευσμένους υιούς του Θεού που, σε αιώνες περασμένους, έχουν ενσαρκωθεί σαν εγγύηση των μελλοντικών δυνατοτήτων. Η Ιεραρχία των Αγγέλων και των Αγίων, των Διδασκάλων, των Ρίσι (Rishis) και των Μυημένων μπορεί αυτή τη στιγμή να αρχίσει να οργανώνεται σε υλική μορφή πάνω στη γη, επειδή σήμερα η ομαδική ιδέα κερδίζει γρήγορα έδαφος και η φύση της ανθρωπότητας κατανοείται καλύτερα. Η Εκκλησία του Χριστού, αόρατη μέχρι τώρα και στρατευόμενη (αγωνιζόμενη), μπορεί τώρα να ιδωθεί να υλοποιείται σιγά - σιγά και να γίνεται η ορατή και θριαμβεύουσα Εκκλησία.
Αυτή είναι η ερχόμενη δόξα της Εποχής του Υδροχόου. Αυτή είναι η επόμενη κατά σειρά αποκάλυψη του εξελικτικού κύκλου και τέτοιο είναι το έργο του άμεσου μέλλοντος. Το αληθινό δράμα της τριπλής αυτής σχέσης (της οποίας το φυσικό σεξ, όπως είδαμε, δεν είναι παρά σύμβολο) θα παιχθεί σε μεγάλη κλίμακα στη ζωή του σύγχρονου ζηλωτή στα επόμενα πενήντα χρόνια. Θα δούμε αυτό που ονομάζεται συμβολικά η «γέννηση του Χριστού», ή δεύτερη γέννηση, να συμβαίνει μέσα σε πολλές ζωές, δημιουργώντας πάνω στη γη ένα μεγάλο όμιλο νεογέννητων. Θα είναι όσοι θα έχουν προσεγγίσει, συνειδητά και μέσα στον εαυτό τους, τις δύο όψεις της ψυχής και του σώματος κι έτσι θα έχουν ολοκληρώσει το «μυστικό γάμο». Το άθροισμα αυτών των ατομικών συμβάντων θα επιφέρει μια ομαδική δραστηριότητα ανάλογου τύπου και θα δούμε (τότε) την εμφάνιση πάνω στο υλικό πεδίο του «σώματος του Χριστού» (Σ.τ.μ. 1 Κορ. 12, 27' Εφ. 4, 12.) και της εκδηλωμένης Ιεραρχίας. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα, όλα δε όσα βλέπουμε να γίνονται γύρω μας μέσα στον κόσμο δεν είναι παρά οι αγωνίες και οι ωδίνες που προηγούνται αυτής της υπέροχης γέννησης.
Βρισκόμαστε τώρα στο στάδιο αυτής της ολοκλήρωσης. Απ' όπου και η δυσκολία και η αγωνία που παρουσιάζεται στη ζωή κάθε αληθινού μαθητή ο οποίος - ενσωματώνοντας στον εαυτό του συμβολικά τις δύο όψεις πατέρας - μητέρας, πνεύμα - ύλη κι έχοντας θρέψει το βρέφος Χριστός μέσ' από μια περίοδο κυοφορίας - φέρνει τώρα στον κόσμο το Χριστό, μέσα στο στάβλο των ζώων και μέσα στη φάτνη του κόσμου. Διαμέσου του αθροίσματος της γενικής επίτευξης θα φτάσει στην επίτευξη ολόκληρος ο όμιλος και θα εμφανιστεί ο Χριστός και πάλι πάνω στη γη, ενσαρκωμένος τη φορά αυτή σε πολλές και όχι σε μια προσωπικότητες. Και όμως κάθε μέλος του ομίλου είναι ένας Χριστός σε εκδήλωση, όλοι δε μαζί παρουσιάζουν στον κόσμο το Χριστό και απαρτίζουν ένα αγωγό για τη Χριστική δύναμη και ζωή.
(σελίδα 357-8-9)
Τώρα πρέπει να αρχίσουμε αυτό που στην πραγματικότητα αποτελεί τη σκιαγραφία της νέας ψυχολογίας. Η τελευταία θα προχωρήσει προς την εκπλήρωση και πραγματική της χρησιμότητα στην εποχή του Υδροχόου. Κατόπιν θα γίνει η βασική και θεμελιώδης επιστήμη της εποχής αυτής, ακριβώς όπως η ηλεκτρική επιστήμη (ο ηλεκτρισμός της ύλης) είναι η βασική επίτευξη της εποχής των Ιχθύων. Αυτό που θα εξετάσουμε στην πραγματικότητα είναι οι επιδράσεις που κάνουν τον άνθρωπο αυτό που είναι και που καθορίζουν την ιδιότητα της εμφάνισής του. Η εμφάνιση αυτή πρέπει να μελετηθεί με βάση το σύνολο της ολοκληρωμένης προσωπικότητας και όχι απλά με εξωτερικές κι αντικειμενικές φυσικές συνθήκες. Οι επιδράσεις που τον καθορίζουν είναι η προσωπική του ακτίνα και η ακτίνα της ψυχής του, οι οποίες επενεργούν σ’ αυτό και επηρεάζουν τη συνείδησή του, βρίσκοντας την είσοδό τους στο μορφικό του εξοπλισμό διαμέσου των μονάδων ενέργειας από τις οποίες αποτελείται η μορφή αυτή. Άλλες καθοριστικές επιδράσεις είναι επίσης ο παράγοντας του ήλιου, του σύμπαντος και του περιβάλλοντος, που παρομοίως επενεργούν σ’ αυτόν.
(σελίδα 378)
Η θύρα της ατομικοποίησης ή της εισόδου στο ανθρώπινο βασίλειο έχει κλείσει από τις μέρες της Ατλαντίδας, αλλά δυνάμει της νέας επίδρασης θα ανοίξει μερικά. Θα μισανοίξει, έτσι ώστε μερικά ζώα να ανταποκριθούν στο κέντρισμα της ψυχής και να ανακαλύψουν ότι η σωστή τους θέση, ως προς τη διαχωριστική θύρα, είναι από την πλευρά της ανθρωπότητας. Μέρος της αναδιοργάνωσης που θα πραγματοποιηθεί σαv αποτέλεσμα της έβδομης ακτινικής δραστηριότητας θα αφορά τη σχέση της ανθρωπότητας προς το βασίλειο των ζώων και την εδραίωση καλύτερων και στενότερων σχέσεων. Αυτό θα ωθήσει τους ανθρώπους να εκμεταλλευθούν ένα άλλο αποτέλεσμα της έβδομης ακτίνας, που είναι η δύναμή της να εκλεπτύνει την ύλη με την οποία έχουν δομηθεί οι μορφές.
(σελίδα 421)
Είναι φανερό ότι η ιδιότητα της διακυβέρνησης είναι το έντονο και προέχον χαρακτηριστικό της Μεγάλης Βρετανίας. Η Αγγλία είναι εκπρόσωπος της τέχνης του ελέγχου, ο δε ρόλος της ήταν, όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, να δώσει την πρώτη δοκιμαστική συσσωμάτωση ομόσπονδων εθνών και να καταδείξει τη δυνατότητα μιας τέτοιας συσσωμάτωσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κάνουν κάτι παρόμοιο και συγχωνεύουν τους υπηκόους πολλών εθνών στην ομόσπονδη πολιτεία με πολλές δευτερεύουσες πολιτείες, αντί δευτερεύοντα έθνη. Οι δύο αυτές δυνάμεις ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο και με τον ευρύ αυτό αντικειμενικό σκοπό, με σκοπό να δώσουν στον πλανήτη με την πάροδο του χρόνου, ένα σύστημα ομίλων (συσσωματώσεων) μέσα στα πλαίσια των ιδίων εθνικών συνόρων ή της ίδιας αυτοκρατορίας και όμως με σύνορα διεθνή που θα συμβολίζουν την επικείμενη τεχνική της νέας εποχής στη διακυβέρνηση.
(σελίδα 435)