ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

ΑΡΧΕΙΟ/oros7.gr/Νέα Εποχή
oros7.gr·2007

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΕΝΑΤΟ

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΕΝΑΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ

9) ΕΣΩΤΕΡΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

ΕΣΩΤΕΡΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

Οι τρεις κατ’ εξοχή σπουδαίες όψεις όλων των διαγνώσεων είναι:

1. Η ψυχολογική, η βυθομέτρηση των εσωτερικών σωμάτων του ανθρώπου, από την πλευρά της ανάπτυξης τους, της ολοκλήρωσης τους και του ολικού συντονισμού της προσωπικότητας, καθόσον οι λεπτότερες αυτές όψεις του ανθρώπινου όντος εκφράζονται στη συνείδηση.

2. Το έργο του ενδοκρινολόγου, καθόσον ασχολείται με τους ενδοκρινείς αδένες, θεωρώντας τους σαν σταθμούς δύναμης διαμέσου των οποίων η ενέργεια - δυναμική και φωτίζουσα - μπορεί να διαχυθεί από τα κέντρα.

3. Ο ιατρός, που εξετάζοντας τα συμπεράσματα των δυο παραπάνω ειδικών προβαίνει σε διάγνωση της ασθένειας και τη θεραπεύει με τη συνεργασία των δύο άλλων.

Οι τρεις αυτοί μπορούν να καλέσουν σε συνεργασία και άλλους ειδικούς και ειδικευμένους στην ηλεκτροθεραπεία, οστεοπάθεια και χειροπρακτική, αλλά στο συνδυασμό της γνώσης του ιατρού, του ψυχολόγου και του ενδοκρινολόγου το ιατρικό επάγγελμα μπορεί να πάρει μια νέα έκφραση ωφελιμότητας και να μπει στη νέα εποχή, εξοπλισμένο κατά ένα τέτοιο τρόπο ώστε να καταπιάνεται με ανθρώπους που βαθμιαία θα αποκτήσουν νέα χαρακτηριστικά κι ένα μεταβαλλόμενο φυσικό οργανισμό. Ο ηλεκτρισμός, σε σχέση με τα ανθρώπινα νοσήματα είναι ακόμη μια επιστήμη που βρίσκεται στα σπάργανα, αλλά περιέχει τα σπέρματα της νέας τεχνικής και των  μεθόδων της θεραπευτικής. Το επιτελούμενο έργο από τους χειροπρακτικούς είναι καλό κι αναγκαίο, αλλά θα έπρεπε μαζί με την οστεοπάθεια, να αποτελέσει μια καθορισμένη τεχνική επιβοηθητική των τριών άλλων. Το έργο των χειροπρακτικών και των οστεοθεραπευτών αποτελεί τα δυο μισά μέρη ενός όλου, όσο λίγο κι αν το αναγνωρίζουν αυτοί που το ασκούν. Ο πρώτος όμιλος έχει ανάγκη πιο επιμελημένης και μακροχρόνιας εκγύμνασης και απαιτεί ένα ανώτερο επίπεδο τεχνικής γνώσης.

Η ιατρική εισέρχεται αργά σε ένα νέο πεδίο ωφελιμότητας. Όταν θα μπορεί να μετατοπίζει το αίτιο της ασθένειας από ένα όργανο ή σωματικό σύστημα, σε μια πιο λεπτή και ζωτική περιοχή, θα δούμε ριζικές κι αναγκαίες αλλαγές, που θα οδηγήσουν στην απλοποίηση και όχι σε μεγαλύτερη περιπλοκή και δυσκολία.

Από τις παραπάνω παρατηρήσεις θα φανεί ότι η ασθένεια φανερώνεται στο φυσικό σώμα από τον κόσμο του αόρατου και από τη χρήση ή κατάχρηση των λεπτότερων δυνάμεων πάνω στα εσωτερικά πεδία.

(σελίδα 48-9)

Μη ξεχνάτε ότι οι πέντε όψεις του ανθρώπου (καθώς δρα στους τρεις κόσμους) καθορίζονται από ορισμένες δυνάμεις ακτίνων. Έχουμε την ακτίνα της ψυχής, την ακτίνα της προσωπικότητας και τις ακτίνες του νοητικού, του αστρικού και του φυσικού σώματος. Όλες αυτές, στην ερχόμενη Νέα Εποχή, θα εξεταστούν οριστικά και θα ανακαλυφθούν και η γνώση αυτή θα αποκαλύψει στον θεραπευτή την πιθανή κατάσταση των κέντρων, το βαθμό αφύπνισής τους και τον ατομικό τους και βασικό φθόγγο ή φθόγγους. Η νέα ιατρική Επιστήμη θα οικοδομηθεί πρωταρχικά στην επιστήμη των κέντρων και πάνω στη γνώση αυτή θα βασιστούν όλες οι διαγνώσεις και οι δυνατές θεραπείες. Ο ενδοκρινολόγος μόλις αρχίζει να διαβλέπει δυνατότητες και αρκετά από εκείνα τα οποία εξετάζει τώρα έχουν μέσα τους τα σπέρματα της μελλοντικής αλήθειας. Η «ισορρόπηση του συστήματος των αδένων» και η σχέση των αδένων με το κυκλοφοριακό σύστημα και επίσης με το χαρακτήρα και με όλων των ειδών τις προδιαθέσεις, είναι μελέτες αξιόλογες και αξίζει το κόπο να συνεχισθούν. Πολλά ωστόσο μένουν ακόμα να ανακαλυφθούν, προτού γίνει πραγματικά δυνατό να ασχοληθούμε με τους αδένες, που πρέπει να γίνουν αντικείμενο μεγαλύτερης προσοχής (όπως κάποια μέρα θα συμβεί για όλες τις μορφές των ασθενειών).

(σελίδα 79-80)

Παραβιάζοντας το Νόμο αυτό του Ρυθμού, ο άνθρωπος αποδιοργάνωσε τις δυνάμεις, που αν χρησιμοποιηθούν ορθά, τείνουν να φέρουν το σώμα σε σταθερή και υγιεινή κατάσταση. Ενεργώντας μ’ αυτόν τον τρόπο, θεμελίωσε τη γενική εκείνη ατονία και τις ενυπάρχουσες εκείνες οργανικές τάσεις που προδιαθέτουν τον άνθρωπο στην κακή υγεία και που επιτρέπουν την είσοδο στον οργανισμό των σπερμάτων εκείνων και βακτηρίων, που προκαλούν τις εξωτερικές μορφές της κακοήθους ασθένειας. Όταν η ανθρωπότητα αποκτήσει ξανά την κατανόηση της ορθής χρήσης του χρόνου (που καθορίζει ο Νόμος του Ρυθμού πάνω στο φυσικό πεδίο) και μπορέσει να προσδιορίσει τους ιδιαίτερους κύκλους για τις ποικίλες εκδηλώσεις της ζωικής δύναμης πάνω στο φυσικό πεδίο, τότε, εκείνο που ήταν πρωτύτερα μια ενστικτώδης συνήθεια θα γίνει η με νοημοσύνη συνήθεια του μέλλοντος. Αυτό θα αποτελέσει μια τελείως καινούργια επιστήμη και η ρύθμιση των φυσικών διαδικασιών και η εδραίωση, σαν συνηθειών, των ορθών κύκλων της φυσικής λειτουργίας, θα επιφέρει μια νέα εποχή υγείας και σταθερών φυσικών καταστάσεων για ολόκληρη τη φυλή. Χρησιμοποίησα τη λέξη «εδραίωση», γιατί καθώς το κέντρο της προσοχής της φυλής μετατοπίζεται στην περιοχή των ανώτερων αξιών, ο φυσικός φορέας θα επωφεληθεί σημαντικά και η καλή υγεία - διαμέσου ορθής ρυθμικής ζωής, ορθής σκέψης και επαφής της ψυχής - θα εδραιωθεί κατά ένα μόνιμο τρόπο.

(σελίδα 92)

Η διαδικασία της θεραπευτικής στη Νέα Εποχή θα ξεκινήσει με οριστικά σχεδιασμένο έργο με τα κέντρα και η γενική κατεύθυνση της θεραπευτικής τέχνης θα είναι τότε - όπως εύκολα μπορείτε να αντιληφθείτε - μάλλον προληπτικής παρά θεραπευτικής φύσης. Η όλη έμφαση θα τοποθετηθεί πάνω στα κέντρα ενέργειας, στα ρεύματα ενέργειας και την κατεύθυνση της ενέργειας προς τα όργανα μέσα στην ακτίνα δράσης οποιουδήποτε ιδιαίτερου κέντρου. Από τη μελέτη των αδένων (μια μελέτη που βρίσκεται σε τόσο νηπιακή κατάσταση, ώστε μόλις αξίζει τη λέξη «εμβρυώδη») θα γίνουν γνωστά πολλά στο μέλλον για τη σχέση τους με τα κέντρα και θα προκαλέσει πολλές πειραματικές εργασίες. Από την άποψη του εσωτεριστή που παραδέχεται το γεγονός των κέντρων, οι αδένες είναι, κατ' εξοχήν, ο μεγαλύ­τερος προσδιοριστικός παράγοντας σε σχέση με τη γενική υγεία του ατόμου, οι αδένες δείχνουν όχι μόνο τη ψυχολογική ανάπτυξη πολύ περισσότερο από ό,τι σήμερα γίνεται αντιληπτό, αλλά έχουν (όπως εικάζεται από την ορθόδοξη ιατρική επιστήμη) πολύ ισχυρό αποτέλεσμα πάνω σε ολόκληρο το οργανικό σύστημα. Η επίδραση τους, διαμέσου της κυκλοφορίας του αίματος, φθάνει σε κάθε σημείο του σώματος και στα άκρα. Οι αδένες είναι το αποτέλεσμα της δραστηριότητας των κέντρων, είναι από την αρχή μέχρι το τέλος και πάντοτε αποτελέσματα εσωτερικών προδιαθετικών αιτίων και διαμέσου των κέντρων και των συγγενικών τους αδένων η ψυχή δομεί το όργανο πάνω στο φυσικό πεδίο που ονομάζουμε φυσικό άνθρωπο.

(σελίδα 209-210)

Έχω υποδείξει ότι το ιατρικό επάγγελμα στη Νέα Εποχή θα ασχολείται όλο και περισσότερο με τη θεωρία της κατεύθυνσης της ενέργειας και με τη σχέση της προς τους ενδοκρινείς αδένες και ότι θα αποδεχτεί, τουλάχιστον υποθετικά και για σκοπούς πειραματισμού, ότι η θεωρία ενέργειας των κέντρων ενδέχεται να είναι ορθή και ότι τα κέντρα αυτά είναι οι κυριότεροι ρυθμιστικοί παράγοντες, που λειτουργούν διαμέσου των ενδοκρινών αδένων, που με τη σειρά τους προφυλάσσουν το σώμα, παράγουν την αναγκαία αντίσταση, διατηρούν το κυκλοφορούν αίμα εφοδιασμένο με τα ουσιώδη συστατικά για την υγεία και - όταν ορθά αλληλοσυσχετίζονται - δημιουργούν μια ισορροπημένη έκφραση του πνευματικού ανθρώπου διαμέσου ολόκληρου του φυσικού σώματος — φυσιολογική και ψυχολογική ισορροπία. Όταν δεν υπάρχει η επιθυμητή αυτή κατάσταση, τότε οι ενδοκρινείς αδένες διαμέσου κακής συνάφειας και μη ορθής και μη ισορροπημένης ανάπτυξης δεν είναι κατάλληλοι για το έργο. Δεν μπορούν να προφυλάξουν το σώμα από τις ασθένειες και δεν είναι ικανοί να διαχύνουν στην κυκλοφορία του αίματος εκείνο που χρειάζεται ο φυσικός φορέας. Εξ αιτίας ακαταλληλότητας τους, το σώμα είναι ανίκανο να αντιστέκεται στις μολύνσεις και βρίσκεται σε μια συνεχή  κατάσταση κακής υγείας. Αδυνατεί να αντεπεξέλθει στις ασθένειες που έρχονται από έξω ή που είναι λανθάνουσες μέσα στον οργανισμό του σώματος. Η αδυναμία αυτή συχνά προκαλεί θανατηφόρες ασθένειες.

Η ιατρική λοιπόν στον επόμενο αιώνα, θα στηριχθεί κυρίως γύρω από ορισμένα κύρια δεδομένα:

1. Η προληπτική ιατρική θα είναι ο σκοπός, που προκαλεί η προσπάθεια διατήρησης του σώματος σε ιδιαίτερη ισορροπημένη τάξη.

2. Η ορθή υγιεινή και εξασφάλιση υγιεινών συνθηκών θα θεωρούνται σαν ουσιώδη.

3. Ο εφοδιασμός με ορθές απαιτήσεις σε χημικές ουσίες του φυσικού σώματος θα μελετηθεί — μια επιστήμη χημείας που είναι ακόμα στα σπάργανα της, θα αναπτυχθεί γρήγορα.

4. Μια κατανόηση των νόμων της ζωτικότητας θα θεωρείται σαν πρωτίστης σπουδαιότητας και σαφής ένδειξη του γεγονότος αυτού είναι σήμερα η σημασία που δίδεται στη χρήση των βιταμινών και στην επίδραση του ήλιου.

5. Η χρησιμοποίηση του νου θα θεωρείται, πάνω από κάθε άλλο, σαν παράγοντας μεγάλης σπουδαιότητας. Ο νους θα θεωρείται σαν η πρώτη επίδραση όσον αφορά τα κέντρα, γιατί οι άνθρωποι θα διδαχθούν να εργάζονται πάνω στα κέντρα τους διαμέσου νοητικής δύναμης κι έτσι να προκαλούν μια ορθή αντίδραση από το ενδοκρινικό σύστημα. Αυτό κατ' ανάγκη συνεπάγεται την ορθή κατεύθυνση της σκέψης προς ένα κέντρο, ή την απόσυρση της προσοχής από ένα άλλο, με το επακόλουθο αποτέλεσμα πάνω στο αδενικό σύστημα. Όλα αυτά θα βασίζονται στον απόκρυφο Νόμο ότι η «Ενέργεια ακολουθεί τη σκέψη».

Λόγω του γεγονότος ότι οι μαθητές έχουν μεγαλύτερη ανάπτυξη νοητικής δύναμης από τον συνήθη άνθρωπο και του γεγονότος επίσης ότι ο τύπος της ακτίνας εξακριβώνεται ευκολότερα και συνεπάγεται επομένως ορθότερο προσδιορισμό της κατάστασης του αδενικού συστήματος, θα είναι αυτοί οι πρώτοι που θα συνεργαστούν με το ιατρικό επάγγελμα και θα αποδείξουν τη σχέση των κέντρων προς τους αδένες και συνεπώς προς το σώμα στο σύνολο του.

(σελίδα 224-26)

Αν προβαίναμε σε μια εμπεριστατωμένη επισκόπηση της υγείας του κόσμου σε ομαλές περιστάσεις και όχι σε πολεμικές περιόδους και την παρουσιάζαμε στο διανοούμενο κοινό, είναι ζήτημα αν υπάρχουν εκατό χιλιάδες τελείως υγιείς άνθρωποι μέσα στα δισεκατομμύρια των σημερινών κατοίκων της γης. Νομίζω ότι δεν υπάρχουν. Αν δεν συναντιέται πραγματική και ενεργός ασθένεια, ωστόσο, η κατάσταση των οδόντων, της ακοής ή της δράσης πολύ συχνά απέχει από του να είναι ικανοποιητική. Εξ άλλου οι κληρονομικές τάσεις και οι φυσικές προδιαθέσεις προκαλούν σοβαρές απασχολήσεις, σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν οι ψυχολογικές δυσκολίες, οι νοητικές ασθένειες και συγκεκριμένες εγκεφαλικές ανωμαλίες. Όλα αυτά παρουσιάζουν μια τρομερή εικόνα. Η ιατρική σήμερα μάχεται εναντίον των ασθενειών που ανακαλύπτει, οι επιστήμονες επιζητούν τρόπους ανακούφισης και θεραπείας και ορθές και διαρκείς μεθόδους εκρίζωσης τους. Επιστήμονες ερευνητές διερευνούν τα λανθάνοντα σπέρματα και ειδικοί υγιεινολόγοι αναζητούν νέους τρόπους αντιμετώπισης των επιθέσεων των ασθενειών. Οι προβλεπτικοί ανθρωπιστές, χρησιμοποιούν στη μάχη αυτή τους κανόνες της υγιεινής, τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, τις συχνές υγειονομικές επιθεωρήσεις, τους κανόνες της ορθής διαιτητικής και καλύτερες συνθήκες στέγασης. Και όμως οι ασθένειες ακόμη πλεονάζουν. Χρειάζονται περισσότερα  νοσοκομεία το ποσοστό όμως του θανάτου ανέρχεται.

Στα πρακτικά αυτά μέσα, η Νοητική Επιστήμη, η Νέα Σκέψη, η Ενότητα και η Χριστιανική Επιστήμη προσφέρουν τη βοήθεια τους και επιζητούν ειλικρινά να εξασκήσουν την ικανότητα του νου για τη λύση του προβλήματος. Στο σημερινό στάδιο, τα μέσα αυτά και οι όμιλοι βρίσκονται κυρίως στα χέρια φανατικών και αφοσιωμένων, στερημένων όμως νοημοσύνης ανθρώπων, που αρνούνται κάθε συμβιβασμό και φαίνονται ανίκανοι να αναγνωρίσουν ότι η γνώση που έχει συσσωρευτεί από την ιατρική και από εκείνους που εργάζονται επιστημονικά με το ανθρώπινο σώμα είναι εξ ίσου ένα ιδανικό δοσμένο απ' το Θεό όπως και το δικό τους επίσης, ένα ιδανικό όμως που δεν έχει ακόμη αποδειχθεί. Βραδύτερα οι αλήθειες τις οποίες οι όμιλοι αυτοί υποστηρίζουν θα προστεθούν στο έργο του ψυχολόγου και του ιατρού και όταν αυτό γίνει, θα δούμε μια μεγάλη βελτίωση. Όταν το έργο του ιατρού και του χειρουργού σε σχέση με το φυσικό σώμα αναγνωριστεί σαν ουσιώδες και καλό, όταν η ανάλυση και τα συμπεράσματα του ψυχολόγου συμπληρώνουν αυτό το έργο και όταν η δύναμη της ορθής σκέψης έρχεται σαν βοήθεια, τότε και μόνο τότε θα εισέλθουμε σε μια νέα εποχή ευεξίας.

(σελίδα 260-1)

Η νέα ιατρική δεν είναι δυνατό να διατυπωθεί επιστημονικά ή να εκτεθεί με καταληπτό τρόπο προτού γίνει αποδεχτό το γεγονός του αιθερικού σώματος και αναγνωριστεί γενικά η ύπαρξή του, σαν ενός μηχανισμού εφοδιασμού ενέργειας και σαν ζωτική όψη της εσωτερικής μορφής. Η προσοχή τότε του ιατρικού σώματος θα έχει μετατοπιστεί από τα εξωτερικά, χειροπιαστά, φυσικά αποτελέσματα και θα στραφεί στα εσωτερικά αίτια, που βρίσκονται στα κέντρα και τους τομείς δραστηριότητας που συνδέονται με αυτά.

Μέσα στις περιοχές όπου εκδηλώνεται η ασθένεια έχω ήδη εκθέσει ορισμένα εσωτερικά γεγονότα για το γενικό αυτό θέμα:

1. Ότι η ασθένεια, στο άμεσο της αίτιο, μπορεί να ανιχνευτεί στο ατομικό αιθερικό σώμα όταν η δυσκολία είναι καθαρά τοπική, ή στο πλανητικό αιθερικό σώμα (ιδιαίτερα στο αιθερικό σώμα του τέταρτου βασιλείου της φύσης), όταν πρόκειται για επιδημίες, ή σε ορισμένες καταστάσεις, όπως ο πόλεμος, όταν επηρεάζονται μεγάλες μάζες ανθρώπων.

2. Ότι το αιθερικό σώμα δεν έχει ως τώρα θεωρηθεί σαν υπαρκτό γεγονός, από τη σκοπιά της ορθόδοξης ιατρικής, αν και παρατηρείται μια σύγχρονη τάση τοποθέτησης της έμφασης στη ζωτικότητα, πάνω στις ζωτικές ιδιότητες των τροφών και της χρήσης βιταμινούχων προϊόντων για την επίτευξη ζωτικών ανταποκρίσεων. Αυτό αποτελεί την πρώτη ένδειξη μιας ασύνειδης ανάγκης για αύξηση της δύναμης του ζωτικού σώματος.

3. Ότι η κατάσταση του αιθερικού σώματος προδιαθέτει τον άνθρωπο στην ασθένεια ή τον προστατεύει απ' αυτή:

Καθιστά τον άνθρωπο ανθεκτικό στην επίδραση των εκφυλιστικών ή Επιδημικών παραγόντων, κι αντίθετα τον προδιαθέτει λόγω ενδόμυχης αιθερικής αδυναμίας.

4. Ότι το αιθερικό σώμα είναι ο μηχανισμός της ζωτικής, πρανικής ζωής και «υποστηρίζει» ή χρησιμεύει σαν βάση του εξωτερικού οικείου εξοπλισμού του νευρικού συστήματος, που τροφοδοτεί και δραστηριοποιεί όλα τα μέρη του φυσικού οργανισμού. Η σχέση που υφίσταται μεταξύ των κέντρων, των «νάντις» και ολοκλήρου του νευρικού συστήματος περιλαμβάνει τον τομέα της νέας ιατρικής και υποδεικνύει το νέο και μεγαλύτερο πεδίο έρευνας.

5. Ότι τα κύρια αίτια όλων των ασθενειών είναι δύο ειδών στη φύση τους:

α. Βρίσκονται, πρώτα από όλα, στη διέγερση ή τη μη διέγερση των κέντρων. Αυτό συνεπάγεται απλά την υπερδραστηριότητα ή υποδραστηριότητα οποιουδήποτε κέντρου σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Όπου η ροή ενέργειας είναι ανάλογη προς τις απαιτήσεις του φυσικού σώματος σε ένα ιδιαίτερο στάδιο ανάπτυξης, εκεί θα υπάρχει σχετική ανοσία από ασθένεια.

β. Δεύτερο τα αίτια βρίσκονται στο καρμικό αποτέλεσμα των τριών πλανητικών ασθενειών: Καρκίνου, φυματίωσης και αφροδισίων νοσημάτων. Κάποια μέρα η ιατρική θα κατανοήσει ότι πίσω από κάθε απλή ασθένεια (ασχέτως των αποτελεσμάτων δυστυχημάτων ή πολέμου) βρίσκονται οι τρεις αυτές κύριες τάσεις στο ανθρώπινο σώμα. Αυτή είναι μια βασική και σημαντική δήλωση.

6. Ότι το αιθερικό σώμα είναι ένα σημείο εστίασης για όλες τις εσωτερικές ενέργειες του σώματος και συνεπώς η μεταβιβαζόμενη ενέργεια δεν θα είναι η καθαρή ζωτική ενέργεια, ή το απλό πλανητικό πράνα, αλλά θα έχει την ιδιότητα των δυνάμεων που προέρχονται από τον αστρικό ή συγκινησιακό μηχανισμό, από το νου ή από το σώμα της ψυχής. Αυτοί οι «χαρακτηρισμοί των δυνάμεων» υποδεικνύουν το κάρμα του ατόμου και είναι σε τελική ανάλυση οι μεγαλύτερες ρυθμιστικές δυνάμεις. Υποδεικνύουν το σημείο ανάπτυξης του ατόμου και τις περιοχές ελέγχου στην προσωπικότητα του. Υποδεικνύουν συνεπώς την κατάσταση του κάρμα του. Αυτό ανυψώνει το όλο θέμα της ιατρικής στον ψυχολογικό τομέα και θέτει το πρόβλημα των καρμικών αποτελεσμάτων και των τύπων των ακτίνων.

7. Ότι οι ρυθμιστικοί αυτοί παράγοντες καθιστούν το αιθερικό σώμα ό,τι είναι σε μια δεδομένη ενσάρκωση. Οι παράγοντες αυτοί είναι με τη σειρά τους το αποτέλεσμα δραστηριοτήτων που έχουν αρχίσει και συνεχίστηκαν σε προηγούμενες ενσαρκώσεις, κι έτσι αποτελούν τις καρμικές υποχρεώσεις του πάσχοντος ή τις καρμικές του ελευθερίες.

8. Ότι οι βασικές ενέργειες που διαχύνονται στο αιθερικό σώμα και διέπουν το φυσικό σώμα είναι δύο μεγάλων τύπων: η ενέργεια της ακτίνας της ψυχής και η ενέργεια της ακτίνας της προσωπικότητας, που χαρακτηρίζονται από τις τρεις μικρότερες δυνάμεις ή τις ακτίνες της νοητικής φύσης, του αστρικού σώματος και του φυσικού φορέα. Αυτό συνεπώς, περιλαμβάνει πέντε ενέργειες που συναντιούνται στο αιθερικό σώμα τις οποίες ο ιατρός του μέλλοντος θα πρέπει να εξετάζει.

9. Ότι οι διαγνώσεις που βασίζονται στην αναγνώριση των υποκειμενικών αυτών παραγόντων, δεν είναι στην πραγματικότητα το περίπλοκο και δύσκολο θέμα που φαίνεται ότι είναι σήμερα στο σπουδαστή των προχωρημένων αποκρυφιστικών θεωριών. Οι ιατροί στη Νέα Εποχή θα γνωρίζουν τελικά αρκετά για να συσχετίσουν τις ποικίλες δυνάμεις ακτινών προς τα κατάλληλα κέντρα, έτσι θα γνωρίζουν ποιος τύπος δύναμης είναι υπεύθυνος για τις - καλές η κακές - συνθήκες μιας ιδιαίτερης περιοχής του σώματος. Κάποια μέρα, όταν θα έχουν προχωρήσει περισσότερο οι έρευνες και διερευνήσεις, η επιστήμη της ιατρικής θα στηρίζεται στο γεγονός του ζωτικού σώματος και των συστατικών ενεργειών του. Τότε θα ανακαλυφθεί ότι η επιστήμη αυτή θα είναι πολύ απλούστερη και λιγότερο πολύπλοκη από την τωρινή ιατρική επιστήμη. Σήμερα η ιατρική έχει φθάσει ένα σημείο πολυπλοκότητας ώστε προέκυψε η ανάγκη ειδικών, που να μπορούν να ασχολούνται με μια περιοχή του σώματος και με τα αποτελέσματα της σ’ ολόκληρο το φυσικό φορέα. Ο συνήθης γενικός ιατρός δεν μπορεί πια να γνωρίζει τον όγκο των επί μέρους γνώσεων που έχουν συσσωρευτεί για το φυσικό σώμα, τα διάφορα συστήματα του, την αλληλοσυσχέτισή τους και το αποτέλεσμα τους πάνω στους πολλούς οργανισμούς που αποτελούν τον άνθρωπο στο σύνολο του. Η χειρουργική θα συνεχίσει να ασχολείται με τις ανατομικές ανάγκες της φυσικής δομής. Η ιατρική, σύντομα, θα μετατοπίσει την εστία της προσοχής της στο αιθερικό σώμα και στα επακόλουθα κυκλοφοριακά συστήματα ενέργειας, στις συναρμοσμένες σχέσεις και τη ροή μεταξύ των επτά κέντρων και μεταξύ κάθε κέντρου και της περιοχής που ελέγχει. Αυτό θα σημειώσει μια τεράστια πρόοδο σε συνετή και ωφέλιμη προσέγγιση και ταυτόχρονα μια βασική απλοποίηση θα οδηγήσει σε ορθότερες μεθόδους θεραπείας, ιδιαίτερα καθώς αναπτύσσεται η ψυχόραση κι αναγνωρίζεται από την επιστήμη σαν μια επέκταση μιας κανονικής αίσθησης.

10. Όταν η αληθινή αστρολογία καταλάβει τη θέση που της αρμόζει κι αναπτυχθεί σε άξια λόγου επιστήμη, θα είναι δυνατή η σύγκριση των χαρτών της ψυχής και της προσωπικότητας. Τότε το αιθερικό σώμα θα ελέγχεται από ορθά αστρολογικά συμπεράσματα και ο ιατρός θα βαδίζει σε πολύ ασφαλέστερο έδαφος. Η αστρολογία του παρελθόντος αφορούσε τη ζωή της προσωπικότητας, η αστρολογία του μέλλοντος θα υποδεικνύει το σκοπό της ψυχής και (μεταξύ άλλων πραγμάτων) θα αλλάξει ριζικά την ιατρική. Ωστόσο, η αστρολογία πρέπει να αποσυρθεί από τα χέρια εκείνων που ενδιαφέρονται για την προφητική αστρολογία, από τα χέρια των χιλιάδων που στην εποχή αυτή δαπανούν πολύ χρόνο για την «κατάστρωση» ωροσκοπίων, (επιδιώκοντας να ερμηνεύσουν τα δικά τους συνήθως λανθασμένα συμπεράσματα) και να τοποθετηθεί στα χέρια των εξασκημένων μαθηματικών επιστημόνων και στα χέρια εκείνων που αφιέρωσαν πολύ χρόνο σε επιστημονική αστρολογική εξάσκηση, τον ίδιο χρόνο που απαιτείται και για την εκπαίδευση ενός καλού ιατρού, χημικού ή βιολόγου.

11. Τα αστρολογικά αυτά συμπεράσματα δεν θα συνδέονται μόνο με τους χάρτες της προσωπικότητας και της ψυχής, αλλά θα εκτείνονται επίσης στο τομέα της ιατρικής, ιδιαίτερα σε σχέση με το αιθερικό σώμα. Σήμερα, οποιαδήποτε αστρολογική Έρευνα που γίνεται στον τομέα της ιατρικής έχει σχέση με φυσική ασθένεια, μέσα στο φυσικό σώμα" στο μέλλον, θα συγκεντρώνεται πάνω στην κατάσταση του αιθερικού φορέα. Αυτό είναι μια νέα και άμεση ανάπτυξη της αστρολογικής έρευνας.

(σελίδα 281-5)

Πλησιάζει η περίοδος στην οποία θα περάσουμε από ένα κύκλο στον οποίο θα δρέψουμε τον καρπό των αιώνων, στον οποίο θα εξαφρίσουμε (αν μπορώ να πω) την κρέμα από το γάλα της ανθρώπινης πείρας και τότε, με το καλύτερο που το παρελθόν μπορεί να μας προσφέρει, θα εγκαινιάσουμε εκείνες τις νέες επιδιώξεις που θα επιταχύνουν την πορεία της ανθρωπότητας στο δρόμο της. Μεταξύ των νέων αυτών επιδιώξεων η θεραπευτική τέχνη θα είναι η σπουδαιότερη γιατί είναι η πιο αναγκαία.

Το έργο που επισύρει την προσοχή μας διαιρείται σε τρεις κατηγορίες, που θα εμφανιστούν κατά σειρά και όχι ταυτόχρονα.

1. Η εκγύμναση στις αρχές της θεραπευτικής τέχνης καθώς:

α. Θέτουμε τα θεμέλια για μεταγενέστερη διεύρυνση στη Νέα Εποχή.

β. Ζητούμε να διατηρήσουμε ό,τι είναι καλό και χρήσιμο και να μετατοπίσουμε την έμφαση από τον εξωτερικό άνθρωπο στο λεπτότερο αιθερικό και ζωτικό σώμα.

γ. Μελετούμε την Πραγματεία αυτή της νέας θεραπευτικής που θα συναντήσει κάποια μικρή ανταπόκριση, αλλά που μόνο βραδύτερα θα μπει στην αληθινή χρησιμότητα και αποστολή της.

2. Βραδύτερα όταν οι όμιλοι μπορέσουν να συνεργαστούν απρόσωπα σαν μια μονάδα και μια αληθινή αλληλεπίδραση αγάπης, ένας τέτοιος όμιλος μπορεί τότε να αρχίσει να κάνει κάποιο συγκεκριμένο θεραπευτικό έργο, αναλαμβάνοντας κάποια περίπτωση, π.χ., της γνωστής φυσικής ασθένειας της καταληψίας ή μιας νοητικής διαταραχής και - εργαζόμενος κάτω από τη διεύθυνση της ψυχής ή κάποιου μυημένου τσέλα και σύμφωνα με τη διδασκαλία που περιγράφεται στην Πραγματεία αυτή - θα επιζητήσει να θεραπεύσει και να βοηθήσει. Η μελέτη της τέχνης του θανάτου πρέπει επίσης να επισύρει την προσοχή σας και βραδύτερα την προσοχή όλου του κόσμου.

3. Τελικά, θα σχηματιστούν επικουρικοί όμιλοι που θα διδαχθούν κι αναπτυχθούν από τα μέλη των πρωτοποριακών θεραπευτικών ομίλων, κάτω από τη διεύθυνση της ψυχής ή κάποιου μυημένου τσέλα. Οι επικουρικοί αυτοί όμιλοι θα εργαστούν κάτω από ομαδική διεύθυνση για τη θεραπεία των ανθρώπων. Αυτό όμως δεν θα γίνει πριν περάσουν μερικά χρόνια και πριν ο πρωτοποριακός όμιλος (ή όμιλοι) μπορέσει να εργαστεί με κάποιο μέτρο επιτυχίας και τα μέλη του ομίλου έχουν μια νοήμονα αντίληψη της τεχνικής και των αρχών που περιλαμβάνει η θεραπεία. Οι εξωτερικές ανελίξεις της θεραπευτικής της Νέας Εποχής θα ανακύψουν από τα παραπάνω.

(σελίδα 386-7)

Ο Νόμος του Κυριαρχούντος Αγαθού θα μπει σε δράση διαμέσου της πνευματικής θέλησης του ανθρώπου. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η ασθένεια θα εξαλειφτεί τελείως και θα επικρατεί μόνο το αγαθό όταν ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός ανθρώπων ελέγχονται από την Πνευματική Τριάδα κι έχουν δομήσει την ανταχκάρανα, πράγμα που επιτρέπει να χρησιμοποιούν την πνευματική θέληση. Αυτό φυσικά θα είναι μια βαθμιαία διαδικασία και στα αρχικά στάδια σχεδόν ανεπαίσθητη. Και πάλι γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή το κακό, το έγκλημα και η ασθένεια είναι το αποτέλεσμα της μεγάλης αίρεσης της χωριστικότητας και επειδή επικρατεί το μίσος και όχι η αγάπη. Μην ξεχνάτε ότι εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφό του είναι ένας δολοφόνος - είναι το αιώνιο σύμβολο του μίσους. Δεν βρίσκουμε ακόμη την αίσθηση της καθολικότητας και της συνταύτισης με το παν, εκτός στους προχωρημένους μαθητές και στους μυημένους. Η μαζική συνείδηση και η εκδήλωση του ενστίκτου της αγέλης δεν πρέπει να συγχέεται με την αίσθηση της Ενότητας που χαρακτηρίζει τα ορθά προσανατολισμένα πρόσωπα. Στη Νέα Εποχή, θα παρέχεται η διδασκαλία για την ανταχκάρανα και τη σύσταση του ανθρώπου, κυρίως από τη σκοπιά των «τριών περιοδικών σωμάτων» και όχι από τη σκοπιά του τριπλού κατωτέρου ανθρώπου. Η έμφαση θα τοποθετείται πάνω σ’ αυτό το σημείο ιδιαίτερα στις ανώτερες σχολές μάθησης, κι έτσι θα υπάρχουν γερά θεμέλια για τις εσωτερικές σχολές που εμφανίζονται σιγά σιγά και θα ανοίγονται νέες προοπτικές για την ανθρωπότητα, θα διδάσκεται η φύση της πνευματικής θέλησης και όχι η φύση της εγωιστικής προσωπικής θέλησης. Διαμέσου της διδασκαλίας αυτής θα αποδεσμευτούν νέες τεράστιες δυνάμεις που θα χρησιμοποιούνται ασφαλώς στην καθημερινή ζωή.

(σελίδα 564)

Τόσο μεγάλη υπήρξε η πρόοδος του ανθρώπου στη διάρκεια των περασμένων διακοσίων χρόνων, ώστε το Συμβούλιο της Αίθουσας της Σαμπάλλα αναγκάστηκε να το λάβει υπόψη. Σαν αποτέλεσμα αυτής της προσοχής από τις Μεγάλες Ζωές γύρω από τον Σανάτ Κουμάρα και του ενδιαφέροντος τους στις υποθέσεις των ανθρώπων συνέβησαν δύο πράγματα:

1. Η όψη θέληση της θεότητας έκανε την πρώτη της συγκεκριμένη και άμεση επαφή με την ανθρώπινη διάνοια. Η κρούση ήταν άμεση και δεν παρεξέκλινε (όπως γινόταν μέχρι τότε) προς την Ιεραρχία και από κει στην ανθρωπότητα. Τα αποτελέσματα ήταν ανάλογα με τον τύπο των ανθρώπων που ανταποκρίθηκαν ή αντιδρούσαν σ’ αυτήν την επαφή. Υπήρξαν πολύ καλά ή Εξαιρετικά κακά. Εμφανίστηκαν μεγάλοι και καλοί άνθρωποι και διακήρυξαν τις απαιτούμενες για τη Νέα Εποχή αλήθειες και από αυτούς μπορούμε να μνημονεύσουμε τον Λίνκολ, τον Ρούζβελτ, τον Μπράουνιγκ, τον Μπριάν και πολλούς άλλους μικρότερης σπουδαιότητας. Διεφθαρμένοι και κακοί άνθρωποι εμφανίστηκαν επίσης, όπως ο Χίτλερ και ο όμιλος που συγκεντρώθηκε γύρω απ’ αυτόν και προξένησαν πολύ κακό πάνω στη γη.

2. Ταυτόχρονα η θέληση για το καλό από τη Σαμπάλλα εφέλκυσε τη λανθάνουσα καλή θέληση του ανθρώπου, έτσι ώστε σήμερα και με αυξανόμενο ρυθμό στα τελευταία εκατό χρόνια, απλώθηκαν στη Γη η καλοσύνη της καρδιάς, η ευγένεια στις πράξεις, η εκτίμηση για τους άλλους και η ομαδική δράση για την αύξηση της ανθρώπινης ευημερίας.

Η προβολή των ατελειών και οι σχεδιασμένες προσπάθειες του κακού αντισταθμίστηκαν με την εμφάνιση του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων εξυπηρετητών και με την προετοιμασία που κάνει η Ιεραρχία για την εξωτερίκευση της πάνω στο φυσικό πεδίο. Αυτή τη στιγμή η Ιεραρχία είναι εξαιρετικά ισχυρή. Τα Άσραμ της είναι γεμάτα από μυημένους και μαθητές και η περιφέρεια ή το μαγνητικό της πεδίο ελκύει αναρίθμητες χιλιάδες ζηλωτών προς αυτή. Ο πόλεμος κατάφερε ένα θανάσιμο πλήγμα στο υλικό κακό και η κατοχή του πάνω στην ανθρωπότητα εξασθένησε κατά πολύ.

(σελίδα 689-90)

Η τεχνική της έβδομης ακτίνας.

Η ενέργεια και η δύναμη πρέπει να συναντηθούν αμοιβαία κι έτσι το έργο εκπληρώνεται. Χρώμα και ήχος σε διατεταγμένη σειρά πρέπει να συναντηθούν και να σμίξουν κι έτσι το έργο του μάγου μπορεί να προχωρήσει. Ουσία και πνεύμα πρέπει να εφελκυστούν αμοιβαία και, περνώντας διαμέσου του κέντρου εκείνου, που ζητεί βοήθεια, να δημιουργήσουν το νέο και το καλό. Ο θεραπευτής ενεργοποιεί έτσι με ζωή τη ζωή που λιποψυχεί, εκδιώκοντας την ή αγκιστρώνοντάς την ακόμη βαθύτερα στη θέση του πεπρωμένου της. Και τα επτά πρέπει να χρησιμοποιηθούν και διαμέσου των επτά πρέπει να περάσουν οι ενέργειες που απαιτεί η ανάγκη, δημιουργώντας το νέο άνθρωπο που υπήρχε πάντα και που θα υπάρχει παντοτινά, είτε εδώ είτε εκεί.

Η τεχνική αυτή δίνει το κλειδί για όλες τις άλλες γιατί το έργο του θεραπευτή της έβδομης ακτίνας είναι να ενώσει τη ζωή και την ουσία που προορίζεται να αντικαταστήσει την άρρωστη ουσία και να φέρει νέα ζωή για να βοηθήσει την ανάρρωση. Η δόξα της ζωής βρίσκεται στη συμπλήρωση και στην έκβαση. Αυτό είναι το κύριο έργο και η κυρία ανταμοιβή όλων των αληθινών θεραπευτών. Αυτή η τεχνική της έλξης και υποκατάστασης θα φθάσει σε ένα υψηλό σημείο επιστημονικής έκφρασης στην ερχόμενη νέα εποχή στην οποία η έβδομη ακτίνα θα κυριαρχεί στον πλανήτη μας παράγοντας ότι είναι νέο κι αναγκαίο και προσδιορίζοντας τη μελλοντική κουλτούρα, πολιτισμό και επιστήμη.

 (σελίδα 734-5)

oros7.gr