ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟ

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟ

ΒΙΒΛΙΑ

11) ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΗΣΕΙΣ  Β

ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΗΣΕΙΣ  Β

Τα Μυστήρια θα αποκαταστήσουν το χρώμα και τη μουσική όπως είναι πραγματικά στον κόσμο και θα το κάνουν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η σημερινή δημιουργική τέχνη θα είναι απέναντι σ’ αυτή τη νέα δημιουργική τέχνη, ό,τι είναι ένα παιδικό σπίτι από ξύλινα τεμάχια απέναντι σ’ ένα μεγάλο καθεδρικό ναό όπως του Ντούρχαμ ή του Μιλάνου. Τα Μυστήρια όταν αποκατασταθούν, θα κάνουν πραγματική, σε μια έννοια ακατανόητη σε σας προς το παρόν, τη φύση της θρησκείας, το σκοπό της επιστήμης και τον προορισμό της εκπαίδευσης. Αυτά δεν είναι ό,τι σκέπτεστε εσείς σήμερα.

Το έδαφος ετοιμάζεται αυτήν την εποχή για τη μεγάλη αυτή αποκατάσταση. Οι Εκκλησίες και ο Τεκτονισμός είναι σήμερα υπόδικα στον κριτικό νου της ανθρωπότητας και ο λόγος εκπέμφθηκε από αυτό το μαζικό νου ότι και τα δυο απέτυχαν στα θεϊκά προσδιορισμένα έργα τους. Γίνεται πανταχού κατανοητό ότι νέα ζωή πρέπει να διαχυθεί και να επέλθουν μεγάλες αλλαγές στην επίγνωση και στην εκπαίδευση εκείνων που εργάζονται διαμέσου αυτών των δύο αληθειών και με αυτές τις δυο αλήθειες. Αυτές οι αλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν ακόμη γιατί απαιτείται ένας νέος οραματισμός και μια νέα προσέγγιση στην εμπειρία της ζωής, κι αυτά μόνο η ερχόμενη γενεά είναι ικανή να δώσει και μόνο αυτά μπορούν να επιφέρουν τις αναγκαίες αλλαγές και την αναζωογόνηση, μόνο αυτό μπορεί να γίνει και θα γίνει.

«Αυτό που είναι ένα μυστήριο, θα πάψει πια να είναι κι αυτό που ήταν καλυμμένο τώρα θα αποκαλυφθεί. Αυτό που είχε αποσυρθεί, θα προβάλλει μέσα στο φως και όλοι οι άνθρωποι θα ιδούν και όλοι μαζί θα ευφρανθούν. Ο χρόνος αυτός θα φθάσει, όταν η ερήμωση θα έχει επιφέρει το αγαθοεργό της έργο, όταν όλα τα πράγματα θα έχουν καταστραφεί και οι άνθρωποι, μέσα από την οδύνη, θα επιζητήσουν να εντυπωσιάζονται από εκείνο που είχαν απορρίψει στη μάταιη αναζήτησή τους, εκείνο που ήταν ευπρόσιτο και εύκολο να επιτευχθεί. Όταν επιτεύχθηκε αποδείχθηκε ότι είναι παράγοντας θανάτου οι άνθρωποι όμως ζήτησαν ζωή, όχι θάνατο».

Έτσι εκφράζεται το Αρχαίο Σχόλιο, όταν αναφέρεται στο σημερινό κύκλο μέσα από τον οποίο περνά το ανθρώπινο γένος.

(σελίδα 389-390)

Κανείς δεν γίνεται παραδεκτός (μέσα από τις διαδικασίες της μύησης) μέσα στο Άσραμ του Χριστού (την Ιεραρχία), μέχρις ότου αρχίσει να σκέπτεται και να ζει με βάση τις ομαδικές συνάφειες και τις ομαδικές δραστηριότητες. Μερικοί καλοπροαίρετοι ζηλωτές ερμηνεύουν την ομαδική ιδέα σαν μια παραγγελία γι' αυτούς να καταβάλουν προσπάθεια για να σχηματίσουν ομίλους, το δικό τους όμιλο ή ομίλους. Αυτή δεν είναι η ιδέα όπως παρουσιάζεται στην Εποχή του Υδροχόου, που είναι τόσο κοντά σήμερα. Ήταν η μέθοδος προσέγγισης στη διάρκεια της Εποχής των Ιχθύων, που τώρα έχει περάσει. Σήμερα, ολόκληρη η προσέγγιση είναι ολότελα διαφορετική. Κανένας άνθρωπος σήμερα δεν πρόκειται να στέκει στο κέντρο του μικρού του κόσμου και να εργαστεί για να γίνει ένα εστιακό σημείο ενός ομίλου. Καθήκον του τώρα είναι να ανακαλύψει τον όμιλο των ζηλωτών με τον οποίο θα συνδεθεί και με τον οποίο πρέπει να οδοιπορήσει πάνω στην Ατραπό της Μύησης  πράγμα τελείως διαφορετικό και κατά πολύ δυσκολότερο. Πρέπει να θυμάται την έννοια των ακολούθων λέξεων από τα Αρχεία των Διδασκάλων, που δίνονται με τη μορφή ερωτήσεων και απαντήσεων. Τα ερωτήματα απευθύνονται στο νεόφυτο, ο οποίος αντικρίζει την πρώτη αναλαμπή ομαδικών σχέσεων που οδηγούν σε ομαδική μύηση.

«Και βλέπεις τη Θύρα, Ω Τσέλα στο φως;

Βλέπω τη θύρα και ακούω μια φωνή που καλεί. Τι πρέπει να κάνω, ω Διδάσκαλε της ζωής μου; Πήγαινε μέσα απ' αυτή τη θύρα και μη χάνεις χρόνο ρίχνοντας ματιές προς Τα πίσω στο δρόμο που έχεις διατρέξει. Προχώρα μέσα στο φως.

Η θύρα είναι πάρα πολύ στενή. Ω Διδάσκαλε της ζωής μου. Φοβούμαι πως δεν θα μπορέσω να περάσω. Πήγαινε πιο κοντά στη Θύρα και πιάσε το χέρι ενός άλλου προσκυνητή πάνω στο δρόμο της ζωής. Πλησίασε τη Θύρα. Μη ζητάς vα μπεις σ’ αυτή μόνος.

Δεν μπορώ να δω τη θύρα, τώρα που κρατώ το χέρι του αδελφού δεξιά και του αδελφού αριστερά. Μου φαίνεται ότι περιστοιχίζομαι από τους προσκυνητές πάνω στην οδό. Φαίνονται όμοιοι, το εξωτερικό τους είναι ένα. Μου φαίνονται ίδιοι με μένα και συνωστίζονται γύρω από κάθε πλευρά. Δεν μπορώ να δω τη θύρα,

Προχώρησε πάνω στην Ατραπό, ω προσκυνητή στο φως και στάσου μαζί, χέρι με χέρι, μπροστά στη θύρα του Φωτός. Τι βλέπεις;

Η θύρα αναφαίνεται πάλι, φαίνεται ευρύχωρη και όχι στενή όπως πρώτα. Τι ήταν αυτό που είδα πρωτύτερα; Δεν ήταν όμοιο με τη θύρα που τώρα βρίσκεται μπροστά σ’ αυτόν τον όμιλο των αδελφών καθώς στέκουμε μαζί στην Ατραπό.

Η θύρα που είδες πρωτύτερα ήταν πλάσμα του νου σου. Μια μορφή σκέψη της χωριστικής σου δημιουργίας, κάτι που σε απομακρύνει από την αλήθεια, πολύ στενή για το πέρασμά σου κι όμως γεμάτη από απατηλές παγίδες. Μόνο ο άνθρωπος που κρατά το χέρι του αδελφού του μπορεί να δει αληθινά τη Θύρα. Μόνο ο άνθρωπος που περιστοιχίζεται από τους πολλούς που είναι ένας, μπορεί να μπει από αυτή τη Θύρα που κλείνει στον άνθρωπο που ζητεί vα μπει σ’ αυτή μόνος»,

(σελίδα 403-5)

Βασικός σκοπός του Σανάτ Κουμάρα είναι να πραγματοποιήσει ορθές σχέσεις σε κάθε πεδίο της εκδηλούμενης ζωής Του. Ο ενθαρρυντικός παράγοντας σήμερα είναι ότι η δραστηριότητα αυτής της ίδιας της ανθρωπότητας, για πρώτη φορά αποβλέπει σε όλο το θέμα των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων και του τρόπου που θα το επιτύχει. Θα ήθελα να το σκεφθείτε, γιατί αυτό σημαίνει ότι και πάλι για πρώτη φορά, η ανθρωπότητα ανταποκρίνεται συνειδητά στη θέληση και πρόθεση της Σαμπάλλα, αν και χωρίς να κατανοεί τις εσώτερες συνέπειες. Αυτό είναι πολύ μεγαλύτερης σπουδαιότητας από ό,τι μπορείτε να φανταστείτε, γιατί σημαίνει μια νέα συνάφεια πνευματικής φύσης και βαθιά πνευματικά αποτελέσματα.

(σελίδα 463)

Έφθασε τώρα ο καιρός, σύμφωνα με τον κυκλικό νόμο και σαν προετοιμασία για τη Νέα Εποχή, για ορισμένες αλλαγές που πρέπει να γίνουν από Τέκτονες με πνευματική κατανόηση. Η τωρινή Ιουδαϊκή απόχρωση του Τεκτονισμού είναι τελείως εκτός χρόνου και διατηρήθηκε πάρα πολύ, γιατί σήμερα είναι Ιουδαϊκός ή Χριστιανικός, ενώ δεν θα πρέπει να είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Οι βαθμοί της Κυανής Στοάς είναι εξ ολοκλήρου Ιουδαϊκοί στη φρασεολογία και έκφραση, κι αυτό θα έπρεπε να αλλάξει. Οι ανώτεροι βαθμοί είναι κατ' εξοχήν Χριστιανικοί, αv και φορτωμένοι με Ιουδαϊκά ονόματα και λέξεις, κι αυτό επίσης πρέπει να τελειώσει. Το ιουδαϊκό αυτό χρώμα αποτελεί σήμερα ένα από τα κύρια εμπόδια  για την πλήρη έκφραση της τεκτονικής πρόθεσης και θα έπρεπε να αλλάξει, διατηρώντας πάντως άθικτα τα γεγονότα, τις λεπτομέρειες και τη σύσταση του τεκτονικού συμβολισμού.

Οποιαδήποτε μορφή κι αν πάρει η νέα ονοματολογία (και η αλλαγή αυτή αναπόφευκτα θα γίνει), κι αυτή επίσης θα παρέλθει αφού αποδώσει, την αναγκαία υπηρεσία. Έτσι οι κυκλικές μεταμορφώσεις θα συνεχιστούν μέχρι της εποχής στην οποία το σύνολο της ανθρωπότητας, που παραμένει πάνω στην τέταρτη Ατραπό, θα περάσει μέσα από τη μυητική διαδικασία στο Σείριο, του οποίου αποτελεί αμυδρά ανταύγεια ο δικός μας Β.Μ.

(σελίδα 492-3)

Για τις μάζες, κάτω από τις βραδείες διαδικασίες εξέλιξης, το επόμενο προς τα εμπρός βήμα είναι η ευθυγράμμιση της ψυχής και της μορφής, με τρόπο ώστε να μπορεί να γίνει μια συγχώνευση στη συνείδηση, που ακολουθεί μια νοητική εκτίμηση του Χριστικού στοιχείου και της βαθιάς του έκφρασης στη ζωή της φυλής. Αυτό είναι κάτι που μπορεί αρκετά καθαρά να εμφανιστεί, αν έχετε μάτια να βλέπουν. Είναι φανερό το παγκόσμιο ενδιαφέρον για καλή θέληση, που οδηγεί τελικά σε ειρήνη. Αυτή η επιθυμία για ειρήνη μπορεί να βασίζεται σε ατομικό ή εθνικό εγωισμό, ή σε μια αληθινή επιθυμία να δούμε ένα ευτυχέστερο κόσμο, όπου ο άνθρωπος μπορεί να διάγει μια πληρέστερη πνευματική ζωή και να βασίζει τις προσπάθειές του πάνω σε αληθινότερες αξίες. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί σ’ όλα τα σχέδια που προωθούνται για μια νέα παγκόσμια τάξη, που βασίζεται στην ανθρώπινη ελευθερία, πίστη στα ανθρώπινα δικαιώματα και ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό φανερώνεται επίσης στο έργο των μεγάλων ανθρωπιστικών κινημάτων, των κοινωφελών οργανώσεων και στη πλατειά διαδεδομένη επίδραση της ανθρώπινης διάνοιας μέσα από το δίκτυο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων όλου του κόσμου. Το Χριστικό πνεύμα είναι εκφραστικά παρόν και η αδυναμία αναγνώρισης αυτού του γεγονότος οφείλεται κατά πολύ στην επικρατούσα ανθρώπινη προσπάθεια να εξηγήσει και να ερμηνεύσει αυτή τη φράση μόνο με όρους θρησκείας, ενώ η θρησκευτική ερμηνεία είvαι ένας μόνο τρόπος κατανόησης της Πραγματικότητας. Υπάρχουν και άλλοι εξίσου σπουδαίοι. Όλες οι μεγάλες λεωφόροι προσέγγισης στην Πραγματικότητα είναι φύσης πνευματικής και ερμηνευτικές θείου σκοπού και είτε η Χριστιανική θρησκεία μιλά για τη Βασιλεία του Θεού, είτε ο ανθρωπιστής τοποθετεί την έμφαση στην αδελφότητα του ανθρώπου, είτε οι αρχηγοί εναντίον του κακού διεξάγουν αγώνα για τη νέα κοσμική τάξη ή για τις Τέσσερις Ελευθερίες ή το χάρτη του Ατλαντικού, όλες εκφράζουν την εμφάνιση της αγάπης του Θεού, στη μορφή της του πνεύματος του Χριστού.

(σελίδα 588-9)

Έχω πει αλλού ότι «Ο ορισμός της θρησκείας, που μελλοντικά θα αποδειχθεί ως περισσότερο ακριβής από οποιονδήποτε άλλον, που διατυπώθηκε μέχρι τώρα από τους θεολόγους, θα μπορούσε να εκφραστεί ως εξής:

Θρησκεία, είναι το όνομα που δίνουμε στην επικλητική δέηση της ανθρωπότητας και την εφελκυστική ανταπόκριση της μεγαλύτερης Ζωής προς τη φωνή αυτή.

Αυτό είναι, πραγματικά, η αναγνώριση από το μέρος, της σχέσης του προς το Σύνολο, αλλά και η συνεχώς επιτεινόμενη  παράκληση για μια διαρκώς αυξανόμενη επίγνωση αυτής της σχέσης. Αυτή εφελκύει την αναγνώριση του Συνόλου ότι η αίτηση έχει γίνει. Είναι η κρούση του κραδασμού της ανθρωπότητας  που ειδικά προσανατολίζεται προς τη μεγάλη Ζωή της Οποίας αισθάνεται ότι κι αυτή αποτελεί μέρος πάνω στη Ζωή αυτή και η αντίστοιχη κρούση αυτής της «Αγάπης που περικλείει Τα πάντα» πάνω στο μικρότερο κραδασμό. Τώρα μόνο μπορεί η κρούση του ανθρώπινου κραδασμού να γίνει αμυδρά αισθητή στη Σαμπάλλα, γιατί μέχρι τώρα η πιο ισχυρή δράση της έφθανε μόνο μέχρι την Ιεραρχία. Θρησκεία, η επιστήμη της επίκλησης και εφέλκυσης, καθόσον αφορά την ανθρωπότητα, είναι η προσέγγιση (στην επερχόμενη Νέα Εποχή) μιας νοητικά πολωμένης ή επικεντρωμένης ανθρωπότητας. Στο παρελθόν, η θρησκεία συνίστατο σε μια εντελώς συγκινησιακή έλξη. Αφορούσε τη σχέση του ατόμου προς τον κόσμο της πραγματικότητας, του αναζητούντος ζηλωτή προς την αναζητούμενη θεότητα. Η μέθοδός της ήταν η διαδικασία της προσαρμογής του ανθρώπου για την αποκάλυψη της θεότητας εκείνης, της επίτευξης μιας τελειότητας η οποία θα δικαιολογούσε αυτήν την αποκάλυψη και της ανάπτυξης μιας ευαισθησίας και μιας στοργικής ανταπόκρισης προς τον ιδεώδη Άνθρωπο, που συγκεφαλαιώνεται για τη σημερινή ανθρωπότητα στο Χριστό.

Ο Χριστός ήλθε για να τερματίσει τον κύκλο της συγκινησιακής αυτής προσέγγισης η οποία υφίστατο από την εποχή των Ατλάντων. Εκδήλωσε στον Εαυτό του την οραματισθείσα τελειότητα και έπειτα προσέφερε στην ανθρωπότητα ένα παράδειγμα  σε πλήρη εκδήλωση κάθε δυνατότητας που βρισκόταν, μέχρι την εποχή εκείνη, σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα στον άνθρωπο. Η επίτευξη της τελειότητας της Χριστικής συνείδησης έγινε ο ενδεικτικός προορισμός της ανθρωπότητας.

(σελίδα 613-4)

Το Τεκτονικό Έργο είναι μια αρχαία και αξιέπαινη προσπάθεια διατήρησης σε κάποια σπερματική μορφή της πνευματικής αλήθειας για τη μύηση. Παρά τη διαστροφή, κάποια απώλεια των Αρχαίων Ορόσημων και μια θλιβερή παγίωση, η αλήθεια υπάρχει και σε μια μεταγενέστερη εποχή (στο πρώτο μέρος του επόμενου αιώνα) ένας όμιλος φωτισμένων Τεκτόνων θα διευθετήσει εκ νέου τα τυπικά και θα προσαρμόσει τις σημερινές μορφές και φόρμουλες κατά ένα τέτοιο τρόπο ώστε οι πνευματικές δυνατότητες, που υποδεικνύονται συμβολικά, θα εμφανιστούν με μεγαλύτερη καθαρότητα και βαθιά πνευματική δύναμη. Η προσεχής μορφή Τεκτονισμού στη Νέα Εποχή θα στηρίζεται κατ' ανάγκη πάνω σε θεμέλια του εκ νέου ερμηνευμένου και φωτισμένου Χριστιανισμού, ο οποίος δεν θα έχει καμία σχέση με τη θεολογία και θα είναι παγκόσμιας φύσης. Η σημερινή του μορφή, που στηρίζεται σε Ιουδαϊκά θεμέλια ηλικίας πέντε χιλιάδων χρόνων, πρέπει να εξαφανιστεί. Αυτό πρέπει να συμβεί όχι γιατί είναι Ιουδαϊκή, αλλά επειδή είναι παλιά κι αντιδραστική και δεν ακολούθησε την εξελικτική πορεία του ήλιου μέσα από τον ζωδιακό. Η πορεία αυτή έπρεπε να συμβολίζει και συμβολίζει την ανθρώπινη εξέλιξη και ακριβώς όπως το αμάρτημα των υιών του Ισραήλ στην έρημο ήταν η επιστροφή τους σε μια διδασκαλία κι ένα θρησκευτικό τυπικό του παρελθόντος (της θρησκείας του λαού της εποχής του Ταύρου, που συμβολίζεται με την πτώση τους και τη λατρεία του χρυσού μόσχου).Έτσι σήμερα ο σύγχρονος Τεκτονισμός βρίσκεται στην ίδια κατάσταση και οι παλιές συνήθειες και μορφές, συνεπείς και ορθές στην Ιουδαϊκή διδασκαλία, είναι τώρα απαρχαιωμένες και θα έπρεπε να καταργηθούν. Αυτό αληθεύει επίσης για την Ιουδαϊκή φυλή επειδή με την άρνηση του Χριστού σαν Μεσσία, παρέμεινε μεταφορικά και πρακτικά, στο ζώδιο του Κριού, ή του αποδιοπομπαίου τράγου. Πρέπει τώρα η φυλή αυτή να περάσει στο ζώδιο (μιλώντας πάλι συμβολικά) των Ιχθύων και να αναγνωρίσει το μεσσία της όταν Αυτός θα έλθει και πάλι στο ζώδιο του Υδροχόου. Αλλιώς θα επαναλάβουν το παλαιό τους αμάρτημα της μη ανταπόκρισης στην εξελικτική πορεία.

(σελίδα 627-8)

Είναι, ασφαλώς, περιττό για μένα να τονίσω ότι το θέμα όλων των εντυπώσεων που φθάνουν από το Διδάσκαλο στο μαθητή και από το μαθητή στο Διδάσκαλο είναι η υπηρεσία του Σχεδίου, τα προβλήματα που συνδέονται με το ομαδικό έργο στην Εποχή του Υδροχόου, ή με τη ζωή και τις σχέσεις μέσα στο Άσραμ. Μην ξεχνάτε ότι το Άσραμ έχει τους δικούς του αντικειμενικούς σκοπούς, τις προθέσεις και εσωτερικές τεχνικές που δεν έχουν σχέση με τη ζωή του μαθητή και την υπηρεσία του στους τρεις κόσμους. Το έργο του μαθητή που προετοιμάζεται για μύηση δεν αφορά βασικά την καθημερινή του υπηρεσία του κόσμου, αν και δεν θα μπορούσε να υπάρχει μύηση γι' αυτόν, στην περίπτωση που δεν θα υπήρχε αυτή η ζωή υπηρεσίας. Η ζωή του υπηρεσίας, στην πραγματικότητα, είναι η έκφραση της ιδιαιτέρας μύησης για την οποία προετοιμάζεται. Αυτό είναι ένα θέμα πολύ μεγάλο για να το εξετάσουμε εδώ, αλλά είναι μια ιδέα πάνω στην οποία μπορείτε πολύ καλά να συλλογιστείτε.

(σελίδα 643-4)

Η επίδραση των νέων εισερχομένων ενεργειών πάνω στην Ανθρωπότητα θα προέλθει από μια προγραμματισμένη νέα διεύθυνση. Αυτό θα αποκαταστήσει μια εποχή πολύ εκτεταμένης δημιουργικής δραστηριότητας. Θα είναι μια δραστηριότητα που δεν παρατηρήθηκε ποτέ προηγουμένως και η οποία θα εκδηλωθεί σε κάθε τομέα της ανθρώπινης ζωής.

Επί του προκειμένου θα ήθελα να σας θυμίσω τη σχέση που υπάρχει μεταξύ του κέντρου των γεννητικών οργάνων (του φυσικού δημιουργικού κέντρου) και του κέντρου του λαιμού και τη σχετική διδασκαλία για την ανύψωση των ενεργειών από το κατώτερο αυτό κέντρο στο κέντρο του λαιμού. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί, ότι συμβαίνει στο ανθρώπινο ον καθώς προοδεύει κατά μήκος της Ατραπού της Εξέλιξης και συναντιέται εξ ίσoυ στη ζωή και εμπειρία του πλανητικού Λόγου.

Η προοδευτική αυτή «δημιουργική ανύψωση», δημιουργεί αναγκαστικά ένα κύκλο τεράστιας δυσκολίας στη ζωή του ζηλωτή για τη μύηση, γιατί ο μικρόκοσμος υφίσταται στη μικρή του διαδικασία της ζωής, ό,τι υφίσταται ο πλανητικός Λόγος σε μια κοσμική διαδικασία. Όταν  όπως συμβαίνει σήμερα  αυτή η ίδια η Ανθρωπότητα βρίσκεται στη διαδικασία να γίνει δημιουργική στην ανώτερη έννοια και όταν αυτό συγχρονιστεί με μια μείζονα δημιουργική πλανητική δραστηριότητα, τότε δημιουργείται ένας κύκλος πολύ μεγάλης αναταραχής ο οποίος αναγκαστικά επηρεάζει κάθε άτομο μέσα στην «φυλή των ανθρώπων.» Από όπου η σεξουαλική ταραχή που παρατηρείται παντού, με την ακολασία που συναντιέται σε κάθε χώρα και την καταφανή παρακμή της σχέσης του γάμου. Αυτό υποδεικνύει τελικά την εμφάνιση μιας δημιουργικότητας τέτοιων τρομακτικών διαστάσεων, ώστε ο κόσμος θα μείνει κατάπληκτος. Τίποτε παρόμοιο δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ προηγουμένως. Ένα δημιουργικό σχέδιο για την ανθρώπινη ευημερία και μια πολιτική έκφραση, που θα εκπληρώσει αυτό το σχέδιο, θα εκδηλωθεί σε κάθε χώρα. Θα φανερωθεί μια δημιουργική σκέψη που θα εκφραστεί στην πεζογραφία και την ποίηση. Η δημιουργική φαντασία θα δημιουργήσει τη νέα τέχνη, τα νέα χρώματα, τη νέα αρχιτεκτονική και τη νέα κουλτούρα μια δημιουργική ευαισθησία στην «μουσική των σφαιρών» θα εμφανίσει τη νέα μουσική. Όλα αυτά σε απάντηση στη δημιουργική αναδιοργάνωση και τις νέες κατευθυνόμενες ενέργειες που εφελκύουν την προσοχή του πλανητικού Λόγου αυτήν την εποχή.

Όλη αυτή η αναδιοργάνωση και κατεύθυνση ενεργειών προωθείται στην περιοχή της τρίτης θείας όψης, στην περιοχή της θείας ενεργούς νοημοσύνης. Συνεπώς το ανθρώπινο κέντρο καταγράφει αυτή τη μεγαλύτερη όψη και γίνεται έντονα επικλητικό. Η επικλητική αυτή δέηση, που συνδυασμένα διευθύνεται προς το δεύτερο μεγαλύτερο κέντρο, την Ιεραρχία, εφελκύει αναπόφευκτα μια απάντηση. Η επίκληση, που συνοδεύεται από τη δημιουργική φαντασία, θα δημιουργήσει τη νέα εκείνη δημιουργική δραστηριότητα που θα φέρει «το νέο ουρανό και τη νέα γη» σε ύπαρξη.

Θα επιθυμούσα να θίξω εδώ τρία σημεία. Αυτά θα έχουν μια συγκεκριμένη επίδραση πάνω στο θέμα μας:

1. Αυτή η έντονη δημιουργική δραστηριότητα διαιρείται σε δύο μέρη:

α. Έναν καταστροφικό κύκλο, στον οποίο η παλιά τάξη φεύγει και ό,τι είχε δημιουργήσει ο ανθρώπινος πολιτισμός με τους συνοδευτικούς του θεσμούς  καταστρέφεται. Με την καταστρεπτική αυτή δράση ασχολείται σήμερα η Ανθρωπότητα ως επί το πλείστον ασυνείδητα. Οι μεγάλοι δημιουργικοί παράγοντες είναι οι διανοούμενοι της φυλής.

β. Έναν κύκλο αναστήλωσης, που τον συνοδεύουν πολλές δυσκολίες στον οποίο λαμβάνουν μέρος, οι μάζες των ανθρώπων κάτω από την επίδραση και την έμπνευση αναγεννημένων διανοουμένων.

2. Αυτή η διαδικασία δέχθηκε την αρχική ώθηση σαν ένα αποτέλεσμα ομαδικής απόφασης μέσα σ’ αυτήν την ίδια την Ιεραρχία. Ορισμένοι Διδάσκαλοι που αντιμετώπιζαν την έκτη Μύηση της Απόφασης την εποχή εκείνη,  ένας σχετικά μικρός αλλά ισχυρός όμιλος, αποφάσισαν να διανύσουν μαζί την Ατραπό της Επίγειας Υπηρεσίας (τεχνικά νοούμενης) για να πραγματοποιήσουν τις αλλαγές που θεωρούσαν σαν επιθυμητές και σαν υφιστάμενες ήδη μέσα στη συνείδηση του Μοναδικού Μυσταγωγού, του πλανητικού Λόγου. Η απόφασή Τους που ελήφθη στην αρχή αυτού του αιώνα, εξαπέλυσε στο κέντρο που ονομάζουμε «φυλή των ανθρώπων»   εκείνες τις δυνάμεις και τις διεγερτικές ενέργειες που προκάλεσαν το μεγάλο καταστρεπτικό παράγοντα, τον παγκόσμιο πόλεμο (1914-1945). Καθώς αυτές οι ενέργειες αποκρυφιστικά «έπεσαν μέσα στο κέντρο», το αποτέλεσμα που προέκυψε ήταν και καλό και κακό. Η ανθρώπινη ενότητα και ομοφωνία, το ανθρώπινο σχέδιο για ομαδική ευημερία και η ανθρώπινη δημιουργικότητα (που εκδηλώνονται σήμερα κυρίως διαμέσου της επιστήμης) δέχθηκαν μια τεράστια τόνωση. Ταυτόχρονα, οι εισερχόμενες δυνάμεις που αποδεσμεύθηκαν από αυτήν την απόφαση προκάλεσαν μια διόγκωση του κακού στις καρδιές των ανθρώπων που ρέπουν προς το κακό, οδηγώντας σε μια ανάλογη ή παράλληλη ενότητα, ομοφωνία και δημιουργική δραστηριότητα χωριστικού και απεχθούς κακού. Αυτό, με τη σειρά του, «άνοιξε τη θύρα όπου διαμένει το κακό» και εξαπόλυσε πάνω στη γη την πλήρη μανία της Μαύρης Στοάς.

Όταν οι Διδάσκαλοι ελάμβαναν την απόφασή Τους ήξεραν ότι αυτό θα ήταν το αποτέλεσμα κι έτσι συνειδητά κατάφεραν χτύπημα στον υλισμό, ο οποίος δέσμευε την ανθρωπότητα και φυλάκιζε το ανθρώπινο πνεύμα. Αυτό προκάλεσε μια άμεση αντίδραση από τις Δυνάμεις του Κακού, οι οποίες είχαν δημιουργήσει και «διατηρούσαν σε ύπαρξη» το σύγχρονο υλιστικό κόσμο, με την έξαρσή του πάνω στις μορφές και το χρήμα. Οι Διδάσκαλοι είχαν την πεποίθηση ότι το ανθρώπινο πνεύμα θα ήταν ικανό να ζήσει μέσα από την περίοδο της αναταραχής και να αναδυθεί τελικά μέσα στη νέα εποχή, έτοιμο να οικοδομήσει το νέο κόσμο και να αναδιοργανώσει όλους τους ανθρώπινους πόρους υλικούς, νοητικούς και πνευματικούς.

3. Η απάντηση της ανθρωπότητας, από τη σκοπιά μιας πνευματικής κατανόησης της παρουσιαζόμενης ευκαιρίας, ήταν η εμφάνιση του Νέου Ομίλου Παγκόσμιων εξυπηρετητών. Εμφανίστηκαν σε κάθε χώρα, έχοντας συνείδηση του έργου τους να παγιώσουν και να καταστήσουν αποτελεσματική την ανθρώπινη καλή θέληση, αν και αγνοώντας τη σχέση τους με την Ιεραρχία. Η φανέρωσή τους προκάλεσε μια άμεση αντίδραση από την Πνευματική Ιεραρχία και έμπειροι μαθητές εμφανίστηκαν στις τάξεις του Νέου Ομίλου Παγκόσμιων εξυπηρετητών, διευθύνοντας τις προσπάθειές τους, εκφράζοντας τους σκοπούς τους και διεγείροντας την κατανόησή τους. Ο νέος όμιλος εργάστηκε μέσα σε κάθε τομέα της ανθρώπινης σκέψης, της ανθρώπινης ευημερίας και του ανθρώπινου προγραμματισμού και σαν αποτέλεσμα και σχεδόν αμέσως, οι άνθρωποι καλής θέλησης παντού στον κόσμο εγκαρδιώθηκαν (μια πολύ κατάλληλη λέξη) και δραστηριοποιήθηκαν.

Τα τρία σημεία που έθιξα εδώ θα σας αποδείξουν την πραγματική φύση της κυκλοφορίας των ενεργειών. Όλα αυτά τα γεγονότα αποτελούν μέρος μιας διαδικασίας πλανητικής μύησης. Μια τέτοια μύηση δεν μπορεί να συμβεί χωρίς σπουδαία αποτελέσματα, τόσο στην Ιεραρχία, όσο και στην ανθρώπινη οικογένεια. Στην αρχαία εποχή των Ατλάντων, οι Διδάσκαλοι (που αντιμετώπιζαν την ίδια έκτη μύηση) «αποφάσισαν» να τερματίσουν τον αρχαίο εκείνο πολιτισμό. Θυσίασαν συνεπώς τη μορφική όψη της εκδήλωσης και δημιούργησαν μια κατάσταση στην οποία η ψυχή της ανθρωπότητας ελευθερώθηκε από τη φυλακή, στην οποία βρισκόταν. Σήμερα, μια υλική καταστροφή, όπως ο κατακλυσμός, δεν θεωρήθηκε αναγκαία. Οι Διδάσκαλοι πιστεύουν ότι η ανθρωπότητα μπορεί και θα βρει το δρόμο της έξω από τις παγκόσμιες δυσκολίες.

(σελίδα 649-650-1-2)

Αυτή η εισβολή μιας ακτίνας δημιουργεί πάντοτε μια έντονη περίοδο, μυητικής δραστηριότητας, κι αυτό συμβαίνει σήμερα. Το μεγαλύτερο αποτέλεσμα, όσον αφορά την ανθρωπότητα, είναι να καταστήσει δυνατή την παρουσίαση χιλιάδων ζηλωτών και υποψήφιων για την πρώτη μύηση. Οι άνθρωποι σε μεγάλη κλίμακα και σε ομαδικούς σχηματισμούς μπορούν σήμερα να περάσουν μέσα από την εμπειρία της Μύησης της Γέννησης. Χιλιάδες ανθρώπινων όντων μπορούν να δοκιμάσουν τη γέννηση του Χριστού μέσα τους και μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι η Χριστική ζωή, η Χριστική φύση και Χριστική συνείδηση είναι δική τους. Αυτή η μύηση της «νέας γέννησης» της ανθρώπινης οικογένειας θα συμβεί στη βηθλεέμ, (συμβολικά νοούμενη), γιατί η Βηθλεέμ είναι ο «οίκος του άρτου»  ένας αποκρυφιστικός όρος που σημαίνει εμπειρία του φυσικού πεδίου. Οι μεγάλες αυτές μυήσεις, που εφαρμόζονται με τις ακτινικές ενέργειες, πρέπει να καταγραφούν στο φυσικό εγκέφαλο και να εγχαραχθούν από την αφυπνισμένη συνείδηση του μυημένου, κι αυτό πρέπει να συμβαίνει στην καταπληκτική αυτή περίοδο στην οποία για πρώτη φορά αφ' ότου η ανθρωπότητα εμφανίστηκε πάνω στη γη μπορεί να συμβεί μια μαζική μύηση. Η εμπειρία δεν έχει ανάγκη να εκφραστεί με απόκρυφους όρους και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν θα εκφρασθεί. Ατομικά ο μυημένος που λαμβάνει αυτή τη μύηση έχει επίγνωση μεγάλων αλλαγών στη στάση του προς τον εαυτό του, προς τους συνανθρώπους του, προς τις περιστάσεις και στην ερμηνεία του των γεγονότων της ζωής. Αυτές είναι ιδιαίτερα οι αντιδράσεις που παρακολουθούν την πρώτη μύηση. Ένας νέος προσανατολισμός προς τη ζωή κι ένας νέος κόσμος σκέψης καταγράφονται από το μυημένο. Αυτό αληθεύει εξ ίσου σε μεγάλη κλίμακα όσον αφορά το σύγχρονο άνθρωπο, τον παγκόσμιο μυημένο του πρώτου βαθμού. Οι άνθρωποι θα αναγνωρίζουν σε πολλές ζωές τις εκδηλώσεις της εμφάνισης της Χριστικής συνείδησης και το πρότυπο ζωής όλο και περισσότερο θα προσαρμόζεται στην αλήθεια, όπως υπάρ­χει στις διδασκαλίες του Χριστού:

Η αναπτυσσόμενη αυτή Χριστική συνείδηση στις μάζες των ανθρώπων θα δημιουργήσει κατ' ανάγκη μια ζύμωση στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων παντού στον κόσμο. Η ζωή της προσωπικότητας που είναι προσανατολισμένη μέχρι τώρα στην επίτευξη υλικών και καθαρά εγωιστικών σκοπών, θα βρίσκεται σε διαμάχη με τη νέα και εσωτερική κατανόηση. Ο «σάρκινος» άνθρωπος (για να μεταχειρισθώ τις λέξεις του Παύλου, του μυημένου) θα πολεμά τον πνευματικό άνθρωπο και αμφότεροι θα ζητούν να αποκτήσουν τον έλεγχο. Στα αρχικά στάδια, μετά την «γέννηση» και στη διάρκεια της «νηπιακής ηλικίας του Παιδιού Χριστού» (μιλώντας και πάλι συμβολικά), η υλική όψη θριαμβεύει. Βραδύτερα, θριαμβεύει η Χριστική ζωή. Αυτό το γνωρίζετε καλά. Κάθε μύηση φανερώνει ένα στάδιο στην ανάπτυξη και την αύξηση αυτού του νέου παράγοντα στην ανθρώπινη συνείδηση και έκφραση, κι αυτό συνεχίζεται μέχρι την τρίτη μύηση, οπότε εμφανίζεται ο «πλήρως ανεπτυγμένος εν Χριστώ άνθρωπος.»

…

Θα γίνει φανερό σε σας γιατί η τωρινή περίοδος, στην οποία τα ανθρώπινα όντα (με μεγάλους ομίλους) μπορούν να πάρουν την πρώτη μύηση, αντιστοιχεί σε μια κατάσταση στην οποία ο άρτος παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των ανθρώπων παντού στον κόσμο. Η ανθρωπότητα θα περάσει μέσα από αυτή τη μύηση της «γέννησης» και θα εκδηλώσει για πρώτη φορά τη Χριστική ζωή σε μεγάλη κλίμακα στη διάρκεια μιας περιόδου οικονομικών διευθετήσεων της οποίας η λέξη «άρτος» είναι απλά έvα σύμβολο. Αυτή η περίοδος άρχισε το 1825 και θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα. Η ανέλιξη της Χριστικής ζωής σαν αποτέλεσμα της παρουσίας και των δραστηριοτήτων της δεύτερης θείας όψης της αγάπης θα καταλήξει στο τέλος του οικονομικού φόβου και ο «οίκος του άρτου» θα γίνει ο «οίκος της αφθονίας.» Ο άρτος σαν το σύμβολο της υλικής ανθρώπινης ανάγκης θα ελέγχεται τελικά από ένα μεγάλο όμιλο μυημένων της πρώτης μύησης  από εκείνους των οποίων οι ζωές αρχίζουν να ελέγχονται από τη Χριστική συνείδηση, η οποία είναι η συνείδηση της ευθύνης και υπηρεσίας. Αυτοί οι μυημένοι υπάρχουν κατά χιλιάδες σήμερα. Θα υπάρχουν κατά εκατομμύρια το 2025. Όλοι αυτοί οι αναπροσανατολισμοί κι ανελίξεις θα είναι το αποτέλεσμα της δραστηριότητας της έβδομης ακτίνας και της επίδρασης της ακτινοβολίας της πάνω στην ανθρωπότητα.

Η έβδομη ακτίνα είναι, κατ' εξοχήν, το διάμεσο της συνάφειας. Αυτή συνενώνει τις δυο θεμελιώδεις όψεις πνεύματος και ύλης. Συνδέει ψυχή και μορφή και, όσον αφορά την ανθρωπότητα, συνδέει ψυχή και προσωπικότητα. Στην πρώτη μύηση, κάνει το μυημένο να αποκτήσει συνείδηση αυτής της σχέσης. Τον κάνει ικανό να επωφελείται απ' αυτήν την «προσεγγίζουσα δυαδικότητα» και τελειοποιώντας την επαφή  να προκαλεί πάνω στο φυσικό πεδίο την προβολή σε εκδήλωση του «νέου ανθρώπου» στην πρώτη μύηση, με τη διέγερση που πραγματοποιείται από την ενέργεια της έβδομης ακτίνας, η προσωπικότητα του μυημένου και η αιωρούμενη επισκιάζουσα ψυχή ενώνονται συνειδητά. Ο μυημένος τότε γνωρίζει ότι είναι  για πρώτη φορά μια προσωπικότητα εμποτισμένη από την ψυχή. Η προσπάθειά του είναι τώρα να αναπτυχθεί σε ομοιότητα προς εκείνο που είναι ουσιαστικά. Αυτή η ανάπτυξη εκδηλώνεται στην τρίτη μύηση, τη μύηση της Μεταμόρφωσης.

Ο μεγαλύτερος ρόλος αυτής της έβδομης ακτίνας είναι να ενώνει την αρνητική και θετική όψη των φυσικών διαδικασιών. Κυβερνά κατά συνέπεια τις σεξουαλικές σχέσεις όλων των μορφών. Είναι η δύναμη που υποκρύπτεται στη σχέση του γάμου και γι αυτό καθώς αυτή η ακτίνα έρχεται σε εκδήλωση σ’ αυτόν τον κοσμικό κύκλο, έχουμε την εμφάνιση των θεμελιωδών προβλημάτων του σεξ, ακολασία, διαταραχή στη σχέση του γάμου, διαζύγια και την κινητοποίηση των δυνάμεων εκείνων που τελικά θα δημιουργήσουν νέα στάση προς το σεξ και την αποκατάσταση των συνηθειών εκείνων, των διαθέσεων και ηθικών αντιλήψεων που θα κυβερνήσουν τις σχέσεις μεταξύ των φύλων στη διάρκεια της ερχόμενης Νέας Εποχής.

Η πρώτη μύηση, συνεπώς, συνδέεται στενά με αυτό το πρόβλημα. Η έβδομη ακτίνα κυβερνά το κέντρο των γεννητικών οργάνων και την ανύψωση των ενεργειών του μέσα στο λαιμό ή μέσα στο ανώτατο δημιουργικό κέντρο. Η ακτίνα αυτή, συνεπώς, θέτει σε κίνηση μια περίοδο τεράστιας δημιουργικής δραστηριότητας, τόσο στο υλικό πεδίο μέσα από την τόνωση της ζωής του σεξ όλων των ανθρώπων όσo και στους τρεις κόσμους μέσα από τη διέγερσης που πραγματοποιείται, όταν ψυχή και μορφή συνδέονται συνειδητά. Η πρώτη μεγαλύτερη απόδειξη ότι η ανθρωπότητα (μέσα από την πλειονότητα των εξελιγμένων ανθρώπων) έχει πάρει την πρώτη μύηση θα είναι η εμφάνιση ενός κύκλου εξ ολοκλήρου μιας νέας δημιουργικής τέχνης. Αυτή η δημιουργική παρόρμηση θα πάρει μορφές που θα εκφράζουν τις νέες εισερχόμενες ενέργειες. Ακριβώς όπως η περίοδος στην οποία κυβερνούσε η έκτη ακτίνα έχει μεσουρανήσει σ’ ένα κόσμο όπου οι άνθρωποι εργάζονται σε μεγάλα εργαστήρια και εργοστάσια, για να παράγουν την πληθώρα των αντικειμένων που οι άνθρωποι θεωρούν αναγκαία για την ευτυχία και ευημερία τους, έτσι στον κύκλο της έβδομης ακτίνας θα δούμε τους ανθρώπους να ασχολούνται σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα στον τομέα της δημιουργικής τέχνης. Η αφοσίωση σε αντικείμενα τελικά θα αντικατασταθεί από τη δημιουργία εκείνου που θα εκφράζει αληθινότερα το Πραγματικό. Η ασχήμια και ο υλισμός θα παραχωρήσουν τη θέση τους στην ωραιότητα και πραγματικότητα. Σε μεγάλη κλίμακα, η ανθρωπότητα έχει ήδη «οδηγηθεί από το σκοτάδι στο φως» και το φως της γνώσης γεμίζει τη γη. Στην περίοδο που βρίσκεται μπροστά μας και κάτω από την επηρεαστική ακτινοβολία της έβδομης ακτίνας, η ανθρωπότητα θα οδηγηθεί «από το απατηλό στο Πραγματικό. Αυτό καθιστά εφικτό η πρώτη μύηση για το άτομο και θα το κάνει δυνατό και για τη μάζα των ανθρώπων.

Η ενέργεια της έβδομης ακτίνας είναι η ενέργεια που χρειάζεται να φέρει τάξη από το χάος και ρυθμό για να αντικαταστήσει την αταξία. Αυτή η ενέργεια θα εισάγει τη νέα παγκόσμια τάξη, την οποία όλοι οι άνθρωποι αναμένουν. Θα αποκαταστήσει τα αρχαία ορόσημα, θα υποδείξει τους νέους θεσμούς και τις μορφές πολιτισμού και κουλτούρας που απαιτεί η ανθρώπινη πρόοδος και θα γαλουχήσει τη νέα ζωή και τις νέες καταστάσεις συνείδησης που η προηγμένη ανθρωπότητα όλο και περισσότερο θα πραγματοποιεί. Τίποτε δεν μπορεί να αναχαιτίσει αυτή τη δραστηριότητα, όλα όσα συμβαίνουν σήμερα, καθώς οι άνθρωποι αναζητούν νέους τρόπους, οργανωμένης ενότητας και ειρηνικής ασφαλείας, εκπληρώνονται μέσα από την εισερχόμενη Ακτίνα της Τάξης ή Τελετουργικής Μαγείας. Η λευκή μαγεία ορθών ανθρωπίνων σχέσεων δεν μπορεί να σταματήσει. Πρέπει να εκδηλωθεί αναπόφευκτα και αποτελεσματικά, επειδή η ενέργεια αυτή της έβδομης ακτίνας είναι παρούσα και ο Κύριος της Ακτίνας συνεργάζεται με τον Κύριο του Κόσμου για να πραγματοποιήσει την αναγκαία αναμόρφωση. Προσωπικότητες εμποτισμένες από την ψυχή, που εργάζονται κάτω από την επίδραση αυτής της ακτίνας, θα δημιουργήσουν το νέο κόσμο, θα εκφράσουν τις νέες ιδιότητες και θα εγκαθιδρύσουν τα νέα κοινωνικά συστήματα και τους οργανωμένους τρόπους δημιουργικής δραστηριότητας που θα εκδηλώσουν τη νέα ζωντάνια και τις νέες μεθόδους ζωής. Η διαστροφή αυτών των ιδεωδών της έβδομης ακτίνας και η εκπόρνευση αυτής της εισερχόμενης ενέργειας για την εξυπηρέτηση των σκοτεινών και εγωιστικών φιλοδοξιών άπληστων ανθρώπων έχει προκαλέσει τα ολοκληρωτικά εκείνα συστήματα που σήμερα τόσο τρομερά φυλακίζουν το ελεύθερο πνεύμα του ανθρώπου.

Για να συγκεφαλαιώσω ό,τι είπα:

1. Η ενέργεια της έβδομης ακτίνας είναι ο ισχυρός παράγοντας μύησης, όταν λαμβάνεται στο φυσικό πεδίο δηλ. στη διάρκεια της διαδικασίας της πρώτης μύησης.

2. Τα αποτελέσματά της πάνω στην ανθρωπότητα θα είναι:

α. Να επιφέρει τη γέννηση της Χριστικής συνείδησης μεταξύ των μαζών των ανθρωπίνων όντων, που διακρίνονται για τη νοήμονα έφεσή τους.

β. Να κινητοποιήσει ορισμένες σχετικά νέες εξελικτικές διαδικασίες που θα μεταμορφώσουν την ανθρωπότητα (τον παγκόσμιο μαθητή) μέσα στην ανθρωπότητα (τον παγκόσμιο μυημένο).

γ. Να εγκαταστήσει κατά έναν νέο και κατανοητό τρόπο την πάντοτε υφισταμένη έννοια σχέσης κι έτσι να εδραιώσει πάνω στο φυσικό πεδίο ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Ο παράγοντας της εδραίωσης αυτής είναι καλή θέληση, μια αντανάκλαση της θέλησης -  για - το - καλό της πρώτης θείας όψης. Η καλή θέληση είναι η αντανάκλαση αυτής της πρώτης Ακτίνας Θέλησης ή Σκοπού.

δ. Να αναπροσαρμόσει τις αρνητικές και θετικές σχέσεις και  σήμερα αυτό θα επιτευχθεί κυρίως σε συνάφεια με τη σχέση του σεξ και του γάμου.

ε. Να εντείνει την ανθρώπινη δημιουργικότητα κι έτσι να εισάγει τη νέα τέχνη σα μια βάση για τη νέα κουλτούρα και σαν ένα ρυθμιστικό παράγοντα στο νέο πολιτισμό.

στ. Να αναδιοργανώσει τις παγκόσμιες υποθέσεις κι έτσι να εγκαινιάσει τη νέα παγκόσμια τάξη. Αυτό ανάγεται συγκεκριμένα στον τομέα της τελετουργικής μαγείας.

3. Η τόνωση αυτής της έβδομης ακτίνας, σε σχέση με το μυημένο άτομο,

α. Θα δώσει υπόσταση πάνω στο νοητικό πεδίο σε μια πολύ διαδομένη κι αναγνωρισμένη σχέση μεταξύ της ψυχής και του νου.

β, Θα επιφέρει μια κατάσταση τάξης στις συγκινησιακές διαδικασίες του μυημένου, βοηθώντας έτσι το προπαρασκευαστικό έργο της δεύτερης μύησης.

γ. Θα επιτρέψει στο μυημένο  πάνω στο φυσικό πεδίο να εγκαταστήσει ορισμένη υπηρεσία σχέσεων, να μάθει την άσκηση της στοιχειώδους λευκής μαγείας και να παρουσιάσει το πρώτο στάδιο της αληθινά δημιουργικής ζωής.

Καθ' όσον αφορά το μυημένο ατομικά, η επίδραση της ενέργειας της έβδομης ακτίνας στη ζωή του είναι ισχυρή στο έπακρο. Αυτό εύκολα κατανοείται, λόγω του γεγονότος ότι ο νους και εγκέφαλός του ρυθμίζονται από την έβδομη ακτίνα στη στιγμή στην οποία συμβαίνει συνειδητά η μυητική διαδικασία. Η επίδρασή της πάνω στο νοητικό πεδίο είναι όμοια με εκείνο που παρατηρείται σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα στον πλανήτη, γιατί αυτή η ακτινική ενέργεια είναι εκείνη, την οποία χρησιμοποίησε ο πλανητικός Λόγος όταν συνένωσε τις μεγάλες δυαδικότητες πνεύματος και ύλης στην αρχή του δημιουργικού Του έργου. Οι δύο όψεις του νου (ο κατώτερος συγκεκριμένος νους και η ψυχή, Ο Υιός του Νου) συνδέονται στενότερα και εισέρχονται τελικά σε συνειδητή αναγνωρισμένη συνάφεια στο αστρικό πεδίο. Η έβδομη ακτίνα αποκαθιστά τάξη μέσα στην αστρική συνείδηση και (στο νοητικό πεδίο) η επίδραση αυτή προκαλεί δημιουργικότητα, διοργάνωση της ζωής και την προσέγγιση «μέσα στην κεφαλή» των κατωτέρων κι ανώτερων ενεργειών κατά ένα τέτοιο τρόπο ώστε ο «Χριστός γεννιέται». Θα εξετάσουμε το τελευταίο αυτό θέμα λεπτομερέστερα, όταν ασχοληθούμε με τη σημασία των μυήσεων. Θα βρούμε τότε ότι εμπλέκεται η σχέση μεταξύ της υπόφυσης και της επίφυσης.

Τελικά, η ενέργεια της έβδομης ακτίνας στη μυητική διαδικασία μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης μύησης καθιστά ικανό το μυημένο (στη ζωή του στο φυσικό πεδίο) να εκδηλώνει μια αναπτυσσόμενη αίσθηση τάξης και οργάνωσης, να εκφράζει συνειδητά όλο και περισσότερο την επιθυμία να βοηθά τους συνανθρώπους του και μ’ αυτόν τον τρόπο να αποκαθιστά σχέσεις με αυτούς και να καθιστά τη ζωή του δημιουργική κατά πολλούς τρόπους.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες είναι εμβρυώδους φύσης, αλλά ο μυημένος αρχίζει τώρα να θέτει συνειδητά το θεμέλιο για το μελλοντικό μυητικό έργο. Οι φυσικές πειθαρχήσεις είναι σ’ αυτήν την εποχή μεγάλης σπουδαιότητας, μόλο που η αξία τους συχνά υπερεκτιμάται και το αποτέλεσμά τους δεν είναι πάντοτε καλό. Οι σχέσεις που έχουν αποκατασταθεί και καλλιεργηθεί είναι συχνά μικρής αξίας, επειδή ο μαθητής είναι συνήθως εγωκεντρικός, κι έτσι δεν έχει  από άγνοια και έλλειψη διάκρισης πλήρη αγνότητα κινήτρου. Πάντως, οι αλλαγές που επέρχονται από την επίδραση αυτής της ακτίνας γίνονται περισσότερο αποτελεσματικές από τη μια ζωή στην άλλη. Η σχέση του μαθητή προς την Ιεραρχία, η αναδιοργάνωση της ζωής του στο φυσικό πεδίο και η αυξανόμενη προσπάθειά του να εκδηλώσει την εσωτερική έννοια της λευκής μαγείας θα γίνονται όλο και περισσότερο ζωτικές, μέχρις ότου ετοιμαστεί για τη δεύτερη μύηση.

(σελίδα 668-675)

Θα έπρεπε εδώ να θυμηθούμε ότι οι μάζες των ανθρώπων μπορούν και θα πάρουν την πρώτη μύηση, αλλά ότι ένας πολύ μεγάλος όμιλος ζηλωτών (πολύ μεγαλύτερος από ό,τι φαντάζεστε) θα περάσει μέσα από την εμπειρία της δεύτερης μύησης, της μύησης του εξαγνιστικού Βαπτίσματος. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που εκφράζουν τις ουσιαστικές ιδιότητες ιδεολογικής αναγνώρισης, αφοσιωμένης εμμονής στην αλήθεια όπως τη διαισθάνονται, βαθιάς αντίδρασης στις φυσικές πειθαρχίες (που έχουν επιβληθεί από τότε που πολλές ζωές νωρίτερα έχουν πάρει την πρώτη μύηση) και μια αυξανόμενη ευαισθησία στη συγκινησιακή όψη του αστρικού σώματος. Αυτή η έφεση επιζητεί να φθάσει προς τα έξω να έλθει σε επαφή και έκφραση της νοητικής αρχής. Τα μέλη του ιδιαιτέρου αυτού ομίλου μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια, είναι «καμα-μανασικοί» μυημένοι, ακριβώς όπως εκείνοι που λαμβάνουν την πρώτη μύηση είναι «φυσικο-αιθερικοί» μυημένοι.

Η δραστηριότητα της έκτης αυτής ακτίνας είναι εκείνη που έφερε μέσα στο φως της ημέρας τις αυξανόμενες ιδεολογικές τάσεις του ανθρώπινου γένους. Οι παγκόσμιες αυτές ιδεολογίες (από τις οποίες υπάρχουν πολλές σήμερα στον κόσμο) δημιουργούνται από μια τριπλή αντίδραση προς Τα δυο ρεύματα ενέργειας που αναφέραμε παραπάνω:

1. Η ανέλιξη του νοητικού στοιχείου στο ανθρώπινο γένος στη διάρκεια αυτής της Αρίας Εποχής έτρεψε την επιθυμία στη μορφή των μεγάλων μαζικών ιδεών. Οι ιδέες αυτές κυβερνούν συνδυασμένες τη μαζική τάση προς νοητική ανέλιξη.

2. Η σταθερά αναπτυσσόμενη ψυχική επίδραση, που δρα σαν προζύμη στο αστρικό πεδίο, ανύψωσε το κάμα ή επιθυμία πάνω από την καθαρά εγωκεντρική της εστίαση και εισήγαγε μια νέα και μέχρι τώρα ανεκδήλωτη ομαδική συγκινησιακή συνείδηση. Αυτή οδηγεί τη συγχωνευμένη συγκινησιακή φύση των ανθρώπων μέσα σε μια μεγάλη ιδεολογική μαζική έκφραση, που ακόμη εγωιστικά εκφράζεται και παρορμάται από συγκινησιακές υπερβολές, αλλά φανερώνει νέους και καλύτερους σκοπούς. Αυτοί οι σκοποί θα προσλάβουν σαφέστερες και περισσότερο επιθυμητές περιγραφές, όταν ληφθεί η δεύτερη μύηση από τον παγκόσμιο ζηλωτή.

3. Η επίδραση που γεννιέται από την ενέργεια της Σαμπάλλα, η οποία έχει για πρώτη φορά, έλθει σε άμεση επαφή με την Ανθρωπότητα, δημιουργεί μια συγκινησιακή δίνη, στην οποία παλιά ιδανικά και θεσμοί φαίνονται να διαχωρίζονται από τις θυμικές αυταπάτες, που μέχρι τώρα τα εξουσίαζαν και μ’ αυτόν τον τρόπο επιτρέπουν να εμφανιστούν νέες και καλύτερες ιδεολογίες στη συνείδηση της φυλής.

Όλοι αυτοί οι παράγοντες ευθύνονται για την παγκόσμια κατάσταση σ' αυτήν την εποχή. Μεγάλες ιδεολογίες, ισχυρές ομάδες εργατών και διανοουμένων αφιερωμένων στην αλλαγή της παλιάς τάξης και μαζικές προσπάθειες για τον τερματισμό της χωριστικότητας συναντούνται ταυτόχρονα. Η ουσιαστική αιθερική παγκόσμια ενότητα (της οποίας το τηλέφωνο, το ραδιόφωνο και το αεροπλάνο είναι η χειροπιαστή έκφραση) παρασύρει μεγάλους ομίλους ανθρώπων παντού στον κόσμο σε συνδυασμένη συγκινησιακή δραστηριότητα, δημιουργώντας έτσι τις προκαταρκτικές εκείνες δοκιμασίες που προηγούνται πάντοτε της μύησης και μέσα από τις οποίες περνούν σήμερα εκείνοι που είναι ικανοί να πάρουν τη δεύτερη μύηση.

Δεν μπορώ εδώ να επεκταθώ πάνω στις διάφορες ιδεολογίες που παρουσιάζονται στον κόσμο των ανθρώπων  που παρορμούνται από την Ιεραρχία, εξαπολύονται μέσα στην ανθρώπινη συνείδηση από το νοητικό πεδίο από το νέο όμιλο παγκόσμιων εξυπηρετητών και αξιοποιούνται από την ενέργεια της έκτης ακτίνας, από την επικρατούσα ενέργεια των Ιχθύων και από την οργανωτική ενέργεια της εισερχόμενης έβδομης ακτίνας και στις οποίες ανταποκρίνονται συγκινησιακά οι μάζες των ανθρώπων που εστιάζονται πάνω στο αστρικό πεδίο. Σ’ όλους τους νοήμονες παρατηρητές, η ιδεο­λογική αυτή κατάσταση είναι ξεκάθαρη. Είναι ένα αναγκαίο και προκαταρκτικό στάδιο για τη δημιουργία της νέας παγκόσμιας τάξης. Παρέχει ένα σημείο κρίσης και το απαιτούμενο σημείο έντασης που θα επιτρέψει στους ζηλωτές εκείνους που είναι σήμερα έτοιμοι, κατά χιλιάδες, να περάσουν μέσα από την εμπειρία της δεύτερης μύησης και να υποστούv την κάθαρση της ρευστής συγκινησιακής φύσης με τη μύηση της Βάπτισης. Μέσα από αυτήν την εμπειρία ο καμα-μανασικός ζηλωτής θα βρίσκεται σε θετική και πνευματική κατάσταση να πραγματοποιήσει (στο αστρικό πεδίο) τις θεμελιώδεις εκείνες αλλαγές, αναδιευθετήσεις κι αναπροσαρμογές που θα φέρουν το επίπεδο εκείνο της πλανητικής συνείδησης σε ευθυγράμμιση με τον άμεσο θείο σκοπό: την εκδήλωση της Βασιλείας του Θεού.

Η δράση της ενέργειας της έκτης ακτίνας, το αποτέλεσμα του μακρού κύκλου ενέργειας των Ιχθύων και η επίδραση της εισερχόμενης ενέργειας του Υδροχόου θα επιφέρουν μια ισχυρή μεταμόρφωση «στο υδαρές βασίλειο του αστρικού πεδίου. Το σύμβολο αυτού του πεδίου ήταν πάντοτε νερό, ρευστό, θυελλώδες, που κατοπτρίζει όλες τις εντυπώσεις, πηγή της καταχνιάς και της ομίχλης και όμως πάντοτε αναγκαίο στην ανθρώπινη ζωή. Η Εποχή των Ιχθύων, που τώρα παρέρχεται, συνδέεται επίσης στενά με αυτό το πεδίο και με το σύμβολο του ύδατος καθήλωσε στην ανθρώπινη συνείδηση την αντίληψη ότι «οι άνθρωποι είναι ιχθείς, βυθισμένοι στη θάλασσα των συγκινήσεων». Ο Υδροχόος επίσης είναι γνωστός με το σύμβολο του ύδατος, επειδή Υδροχόος είναι ο «υδροφόρος». Η έκτη ακτίνα θα συνενώσει όλες αυτές τις ενέργειες σε χρόνο και τόπο: ακτινική ενέργεια, ιχθυακή ενέργεια, υδροχοϊκή ενέργεια και την ενέργεια αυτού του ίδιου του αστρικού πεδίου. Αυτό και πάλι προκαλεί μια δίνη δύναμης που είναι επικλητική νοητικής ενέργειας. Είναι ένας ελέγχων παράγοντας, που βύθισε την ανθρωπότητα μέσα σε μια θορυβώδη επίγνωση συγκρουόμενων ιδεολογιών, που εξαπέλυσε μια αντανακλαστική δίνη στον παγκόσμιο πόλεμο και που ευθύνεται για τη σημερινή κρίση και το σημείο έντασης. Το κρίσιμο σημείο έντασης θα επιτρέψει στους ομίλους των ζηλωτών που έχουν περάσει μέσα από την πρώτη μύηση, να μπορέσουν να υποστούν την εμπειρία του Βαπτίσματος, που είναι και πάλι μια λέξη, ταυτόσημη με το νερό. Ταυτόχρονα, μεγάλες μάζες ανθρώπων θα πάρουν την πρώτη μύηση και στον "οίκο του άρτου" θα σταθούν μπροστά στο μυσταγωγό.

Ερχόμενος ο Χριστός θα μυήσει συνεπώς δύο ομάδες ζηλωτών στο προσεχές μέλλον και σε προετοιμασία για την έλευσή Του. Η στενή αυτή προσέγγιση του Χριστού και της Ιεραρχίας των Διδασκάλων προς την ανθρωπότητα αξιοποιεί τις μυητικές ενέργειες, αποκρυσταλλώνει τις υπάρχουσες σήμερα ιδεολογίες στην ανθρώπινη συνείδηση και καλλιεργεί, αν μπορώ έτσι να το εκφράσω, την υπολανθάνουσα ιδεολογία του Βασιλείου του Θεού.

Όσον αφορά ατομικά τον μυημένο ο οποίος πρόκειται  να πάρει τη μύηση του Βαπτίσματος, η επίδραση της ενέργειας της έκτης ακτίνας πάνω στη σύστασή του είναι ολοφάνερη, λόγω της εξαιρετικής δύναμης της δεύτερης όψης της προσωπικότητας στους τρεις κόσμους, του αστρικού του σώματος ή φύσης. Στα αρχικά στάδια της επίδρασης της ενέργειας της έκτης ακτίνας πάνω στη συγκινησιακή του φύση γεννιέται μια τέλεια δίνη δύναμης, οι συγκινησιακές του αντιδράσεις είναι βίαιες και πιεστικές, οι θυμικές αυταπάτες του εντείνονται και ελέγχουν κι η έφεσή του σταθερά ενδυναμώνεται, ταυτόχρονα όμως περιορίζεται και εμποδίζεται από την ισχύ της αφοσίωσής του προς κάποια ιδεολογία που διαισθάνεται. Βραδύτερα, κάτω από την επίδραση μιας αυξανόμενης ψυχικής επαφής (αυτής της δεύτερης όψης της ουσιαστικής του θεότητας), η συγκινησιακή, καμική και ευλαβική φύση του γίνεται ησυχότερη και ελέγχεται περισσότερο διαμέσου της μεσολάβησης του νου. Η ευθυγράμμισή του γίνεται αστρική- νοητική- ψυχική. Όταν επιτευχθεί αυτή η κατάσταση συνείδησης και Τα «ύδατα» του αστρικού σώματος είναι ήρεμα και μπορούν να αντικατοπτρίζουν το ωραίο και το αληθινό και όταν οι συγκινήσεις του εξαγνιστούν με έντονη αυτοπροσπάθεια, τότε ο μαθητής μπορεί να μπει μέσα Στα ύδατα του βαπτίσματος. Υποβάλλεται τότε σε μια έντονη εξαγνιστική εμπειρία η οποία, μιλώντας αποκρυφιστικά, του επιτρέπει «για πάντα να εξέρχεται από Τα ύδατα και να μη διατρέχει πια τον κίνδυνο να πνιγεί ή να καταβυθιστεί» μπορεί τώρα «να περιπατεί πάνω στην επιφάνεια της θαλάσσης και με ασφάλεια να προχωρεί εμπρός προς τον προορισμό του.»

Η επίδραση της δραστηριότητας της έκτης ακτίνας πάνω στη νοητική φύση, όπως μπορείτε να φανταστείτε, είναι μια τάση πρώτα απ΄ όλα  για την παγίωση της σκέψης, μια αντίδραση προς τις ιδεολογίες που αιχμαλωτίζουν και μια φανατική νοητική προσκόλληση σε μαζικά ιδεώδη, χωρίς κατανόηση της σχέσης τους προς την ανάγκη της εποχής ή προς τις επιδιωκόμενες δημιουργικές τους όψεις. Βραδύτερα, καθώς ο μαθητής ετοιμάζεται για τη δεύτερη μύηση, οι τάσεις αυτές μεταμορφώνονται σε πνευματική αφοσίωση στην ανθρώπινη ευημερία και σε μια μονολιθική εμμονή προς το Σχέδιο της Ιεραρχίας. Όλες οι συγκινησιακές αντιδράσεις προς την Ιεραρχία των Διδασκάλων εξαφανίζονται και ο μαθητής μπορεί τώρα να εργάζεται χωρίς να εμποδίζεται από συνεχείς αστρικές διαταραχές.

Η επίδραση της ενέργειας της έκτης ακτίνας πάνω στην ολοκληρωμένη προσωπικότητα του μαθητή μπορεί απλά να περιγραφεί σαν πρόξενος μιας κατάστασης στην οποία ο μαθητής είναι οριστικά αστρικο-βουδικός στη σύστασή του. Βαθμιαία η αμέριστη συγκινησιακή του προσπάθεια, αυτή του προσανατολισμού προς την ψυχή, τον κάνει «ένα εξυψωμένο σημείο έντασης, χωρίς μνήμη κρίσης και σταθερά αγκυροβολημένο στην αγάπη που διαχύνεται από την ψυχή».

Ας συγκεφαλαιώσω ό,τι είπα για το αποτέλεσμα της ενέργειας της έκτης ακτίνας:

1. Η ενέργεια της έκτης ακτίνας δημιουργεί δύο μεγάλα αποτελέσματα:

α. Μια εμβρυώδη κατανόηση της φύσης της θέλησης που καθορίζει τη ζωή του μυημένου.

β. Μια έκδηλη διαμάχη μεταξύ του κατώτερου κι ανώτερου εαυτού. Αυτή αποκαλύπτει στο μυημένο την παλιά διαμάχη μεταξύ της συγκινησιακής φύσης και της αληθινής κατανόησης.

Αυτό επιφέρει ένα βασικό αναπροσανατολισμό της ζωής του μυημένου και της ανθρωπότητας σα σύνολο.

2. Αναφορικά με την ανθρωπότητα, οι επιδράσεις της έκτης ακτίνας είναι οι ακόλουθες:

α. Η ανάπτυξη μιας τάσης να καθαρίσει την παγκόσμιο ατμόσφαιρα, αποδεσμεύοντας έτσι την ενέργεια καλής θέλησης.

β. Η δημιουργία μιας κατάστασης στην οποία «η φυλή των ανθρώπων» μπορεί να πάρει είτε την πρώτη, είτε τη δεύτερη μύηση.

γ. Η αιφνίδια και ισχυρή προβολή των παγκόσμιων ιδεολογιών.

δ. Μια βασική μεταμόρφωση μέσα σ’ αυτό το αστρικό πεδίο που προκαλεί σημεία κρίσης κι ένα σημείο έντασης.

3. Σε σχέση με το μυημένο ατομικά, η έκτη ακτίνα προκαλεί:

α. Μια οξεία κατάσταση στην οποία γεννιέται μια δίνη δύναμης.

β. Στη δίνη αυτή εντείνονται όλες οι συγκινησιακές και ιδεολογικές αντιδράσεις του ζηλωτή.

γ. Βραδύτερα, όταν η δίνη κοπάσει, η ευθυγράμμιση του μυημένου γίνεται αστρική - νοητική - ψυχική.

δ. Τότε συμβαίνει, σε συνάφεια με το νοητικό του φορέα, μια παγίωση κάθε σκέψης και μια φανατική προσκόλληση σε μαζικό ιδεαλισμό.

ε. Αυτές οι τάσεις μεταμορφώνονται βραδύτερα σε πνευματική αφοσίωση στην ανθρώπινη ευημερία.

στ. Η προσωπικότητα γίνεται οριστικά σε σύσταση και έκφραση αστρική-Βουδική.

Θα αντιληφθείτε, συνεπώς, πόσο άμεση και σπουδαία είναι η ευκαιρία που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα. Μεγάλος αριθμός ανθρώπων θα κάνει το πρώτο βήμα προς την ανέλιξη της Χριστικής συνείδησης κι έτσι θα περάσει μέσα από την πρώτη μύηση. Η μύηση αυτή συχνά (θα μπορούσα καλά να πω συνήθως) συμβαίνει χωρίς τη συνειδητή κατανόηση του φυσικού εγκεφάλου. Η πρώτη αυτή μύηση είναι και ήταν πάντοτε  μαζική μύηση, ακόμη και όταν καταχωρούνταν και εγγραφόταν ατομικά. Χιλιάδες ζηλωτών σε κάθε χώρα (σαν αποτέλεσμα συνειδητής προσπάθειας για κατανόηση) θα σταθούν μπροστά στο μυσταγωγό και θα πάρουν τη μύηση του Βαπτίσματος. Ο άρτος και το νερό είναι Τα σύμβολα των δυο αυτών πρώτων μυήσεων. Και οι δύο είναι βασικά απαραίτητες για τη ζωή στη φυσική της έννοια και είναι εξ ίσου βασικές στις συνέπειές τους πνευματικά. Αυτό ο μυημένος το γνωρίζει. Οι δυο αυτές μυήσεις είναι οι μόνες δύο σημαντικής σπουδαιότητας αυτήν την εποχή, λόγω της σχετικής τους αμεσότητας.

Η επιστροφή του Χριστού έχει φέρει τις υποκειμενικές αυτές πνευματικές τάσεις του ανθρώπινου γένους στην επιφάνεια και κατέστησε δυνατές αυτές τις δύο μυήσεις. Η δραστηριότητα της έβδομης Ακτίνας Τάξης και της έκτης Ακτίνας του Ιδεαλισμού δημιούργησε την τάση στην ανθρωπότητα προς τη λευκή μαγεία ορθών ανθρωπίνων σχέσεων. Οι ακτίνες αυτές εξέθρεψαν την τάση για ιδεολογικό έλεγχο της ανθρώπινης συνείδησης. Το τέλος της Εποχής των Ιχθύων με τον τύπο της ενέργειας του και η έλευση της Εποχής του Υδροχόου (με τις ισχυρές του εξαγνιστικές ενέργειες και την ποιότητά του της σύνθεσης και καθολικότητας) θα κάνει δυνατή τη νέα παγκόσμια τάξη. Είναι συνεπώς φανερό ότι η ευκαιρία την οποία αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα δεν υπήρξε ποτέ τόσο ενθαρρυντική και ότι η σωματική σχέση και συγχώνευση όλων των ενεργειών καθιστά την εκδήλωση των Υιών του Θεού και την εμφάνιση της Βασιλείας του Θεού ένα αναπόφευκτο γεγονός στην πλανητική μας ζωή.

 (σελίδα 679-686)