ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ - ΜΕΡΟΣ ΔΩΔΕΚΑΤΟ
ΒΙΒΛΙΑ
11) ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΗΣΕΙΣ Β (ΣΥΝΕΧΕΙΑ)
ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΗΣΕΙΣ Β
Κάποια
μέρα η ιστορία της εξελικτικής διαδικασίας θα
γραφεί από ένα μυημένο της μεγάλης Λευκής Στοάς,
από την άποψη των σημείων της κρίσης και των
επακόλουθων σημείων έντασης. Αυτό επιτρέπει στις
ζωντανές μορφές, κάτω από αυτή τη διπλή επίδραση,
να προβάλλουν μέσα σε μεγαλύτερες περιοχές
συνείδησης. Κάθε βασίλειο της φύσης μπορεί αυτό
καθ' εαυτό να θεωρηθεί σαν ένα σημείο έντασης
μέσα στη σφαίρα Ύπαρξης του πλανητικού Λόγου και
κάθε ένα σε χρόνο και
τόπο βρίσκεται στη
διαδικασία παραγωγής των σημείων εκείνων κρίσης
που θα δημιουργήσουν μια ισχυρή (και συχνά
αιφνίδια) κίνηση προς τα εμπρός πάνω στην Ατραπό
της Εξέλιξης. Η ανθρωπότητα είναι σήμερα, στην
τωρινή της κατάσταση σαν ένα σημείο πλανητικής
κρίσης, που παράγει ένα τέτοιο σημείο έντασης
ώστε σύντομα θα είναι ικανή να κινείται προς Τα
εμπρός μέσα στη νέα εποχή της οικονομίας,
κουλτούρας και πολιτισμού.
(σελίδα
691)
Ευτυχώς,
η επίδραση της ενέργειας αυτής της πέμπτης
ακτίνας που είναι πανταχού παρούσα, είτε η ακτίνα
βρίσκεται σε ενσάρκωση είτε όχι, οδηγεί σταθερά
την ανθρωπότητα προς τη φώτιση.
Η
ενέργεια αυτής της ακτίνας ενεργεί πάντοτε σε
συνάφεια με το νόμο των Διαιρέσεων. Σήμερα
επικρατούν τεράστιες διαιρέσεις μεταξύ του
παρελθόντος και του παρόντος. Η σπουδαιότητα
αυτής της δήλωσης βρίσκεται στο γεγονός ότι για
πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία η ανθρωπότητα
έχει επίγνωση της διαίρεσης, τη στιγμή που
πραγματοποιείται. Μέχρι τώρα οι διαιρέσεις
σημειώνονταν στη διάρκεια ιστορικών αναδρομών.
Σήμερα, όλοι οι άνθρωποι παντού έχουν επίγνωση
του γεγονότος ότι η παλιά τάξη, οι παλιές
κουλτούρες και πολιτισμοί παρέρχονται γρήγορα
και καθολικά φωνασκούν για τα νεώτερα. Πανταχού
οι άνθρωποι θέτουν το θεμέλιο για τη νέα τάξη, η
έλευση της οποίας απειλείται μόνο από μια χώρα,
τη Ρωσία, λόγω της χωριστικότητάς της (και όχι της
ιδεολογίας της) και από ένα παγκόσμιο όμιλο σε
κάθε χώρα, ανθρώπων που είναι ένοχοι οικονομικής
πλεονεξίας και επακόλουθης επιθετικότητας.
Προτού
η ανθρωπότητα μπορέσει να περάσει μέσα από τη
μύηση της Μεταμόρφωσης πρέπει να επικρατήσει η
νέα παγκόσμια τάξη και ο ερχόμενος πολιτισμός να
φθάσει στο ύψος του. Είναι ανώφελο για μένα να
εξετάσω μαζί σας την τρίτη αυτή μύηση σε συνάφεια
με την ανθρωπότητα σα σύνολο, ή την
προπαρασκευαστική της ή επακόλουθη μυητική
διαδικασία. Όλα αυτά βρίσκονται πολύ μακριά στο
μέλλον ακόμη και για την προχωρημένη
ανθρωπότητα. Υπάρχουν πάντως πρεσβύτεροι
μαθητές που προετοιμάζονται γι αυτή τη μύηση,
όπως ακριβώς υπάρχουν λίγοι που περνούν μέσα από
τη μυητική διαδικασία, προτού πάρουν την τέταρτη
μύηση.
(σελίδα 699-700)
Η
νέα Αρχή του Μερισμού,
που είναι συνυφασμένη με τη δεύτερη Ακτίνα της
Αγάπης - Σοφίας και η οποία ενδιαφέρεται τόσο
βασικά με τις σχέσεις, κερδίζει έδαφος και η
δύναμή της αποδεσμεύεται από τη δραστηριότητα
της τετάρτης Ακτίνας της Αρμονίας διαμέσου
Διαμάχης. Αυτή η Αρχή του Μερισμού, αν και είναι
ακόμη χωρισμένη από οποιεσδήποτε επίσημες
εγκρίσεις, βρίσκεται κάτω από εξέταση και κάποια
μέρα θα είναι ο παράγοντας που θα κυβερνά την
οικονομική ζωή του κόσμου και που θα ρυθμίζεται
και θα ελέγχεται από τους ανθρώπους εκείνους που
είναι άγρυπνοι στην ανθρώπινη ανάγκη πάνω στο
φυσικό πεδίο.
Αυτή
η Αρχή της Διαμάχης είναι επίσης σε δράση σ’ όλα
τα ιδρύματα, ομάδες και οργανώσεις σ’ όλες τις
χώρες και σε κάθε τομέα της ανθρώπινης σκέψης. Τα
αποτελέσματά της είναι, πρώτον, η αφύπνιση της
ανθρωπότητας σε ορισμένες μεγάλες ανθρώπινες
αναπτύξεις και δυνατότητες και δεύτερο, θα
οδηγήσει σε μερικές βασικές απαρνήσεις, όταν τα
αποτελέσματα γίνουν αντιληπτά καθαρά και η
διαίρεση που υπάρχει στην πραγματικότητα μεταξύ
των επιθυμητών πνευματικών αξιών και των
ανεπιθύμητων υλικών αξιών γίνει καθαρότερη. Στην
πολιτική π. χ. το διακομματικό σύστημα βασίζεται
πάνω σε ορθή υπόθεση, αλλά δεν είναι προς το παρόν
ικανοποιητικό σύστημα λόγω της ανθρώπινης
μωρίας. Ισχύει αληθινά για τους αντιδραστικούς
ομίλους κάθε χώρας και επίσης για το προοδευτικό
κόμμα που είναι προσανατολισμένο στις νέες
δυνατότητες. Το ένα κόμμα αποβλέπει στη
παρεμπόδιση της ζωής του πνεύματος, στον
καθαρισμό με κωλυσιεργίες και στη συγκράτηση ή
την παρεμπόδιση της γοργής προόδου των
ανυπόμονων κι ανώριμων. Το προοδευτικό κόμμα
πρέπει να αποτελείται από εκείνους που έχουν
επίγνωση των περιττών και παλιών προβλημάτων και
οι οποίοι πρωτοστατούν κάθε εποχή, αν και συχνά
χωρίς αρκετή επιδεξιότητα στην πράξη. Μια τέτοια
καθαρή διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δύο
βασικών παγκόσμιων κομμάτων δεν είναι ακόμη
δυνατή, ούτε οι πνευματικές αξίες των δύο ομίλων
εκτιμούνται από τις μη σκεπτόμενες μάζες. Σήμερα,
τα πολιτικά κόμματα είναι τόσο ατομικιστικά και
συνεπώς τόσο αντιδραστικά, όσο και η μάζα των
ανθρώπων. Το πραγματικό καλό της ανθρωπότητας
δεν είναι ο σκοπός του μέσου πολιτικού του κάθε
ομίλου, γιατί συνήθως σκοπός των προσπαθειών του
είναι μόνο η δική του εγωιστική φιλοδοξία και
επιθυμία να διατηρήσει μια ορισμένη πολιτική
ιδεολογία που του έδωσε την εξουσία.
Η Αρχή της Διαμάχης
λειτουργεί επίσης στις εκκλησίες, αλλά, δυστυχώς,
πολύ αργά, λόγω της διαφθοράς και ναρκωτικής
επίδρασης του θεολογικού ιερατείου. Θα
επιθυμούσα να σημειώσετε την εκλογή μου των
λέξεων: Δεν λέω «του Χριστιανισμού», γιατί ο
αληθινός Χριστιανισμός, όπως το δίδαξε ο Χριστός,
είναι απαλλαγμένος από θεολογικές υπερβολές και
πρέπει να αποκατασταθεί και θα αποκατασταθεί ή
ίσως ακριβέστερα θα φθάσει το πρώτο στάδιο της
έκφρασής του.
Παντού
η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας διαμέσου Διαμάχης
είναι ενεργητική στην ανθρώπινη οικογένεια και
κυριαρχεί των ανθρώπινων υποθέσεων. Παντού στη
ζωή του ατόμου, στις ζωές των ομίλων, των
οργανώσεων και εκκλησιών, στη ζωή των εθνών και
στη ζωή του ανθρώπινου γένους σαν ενός συνόλου,
τα προβλήματα ξεκαθαρίζονται και η ανθρωπότητα
οδηγείται από τη μια απάρνηση στην άλλη, μέχρις
ότου κάποια μέρα το ανθρώπινο βασίλειο θα πάρει
από κοινού την τέταρτη μύηση και η Μεγάλη
Απάρνηση θα γίνει αποδεκτή, το πρώτο βήμα
βρίσκεται πολύ μακριά ακόμη στο μέλλον, θα
συνδέσει την ανθρωπότητα με την Ιεραρχία και θα
απελευθερώσει εκατομμύρια ανθρώπων από τη
δουλεία του υλισμού. Η στιγμή αυτή στην ανθρώπινη
ιστορία αναπόφευκτα θα έλθει. Η πρώτη ένδειξη ότι
το απόμακρο όραμα έχει γίνει ακαριαία ορατό θα
μπορούσε ίσως να σημειωθεί στο υφιστάμενο
ένστικτο για μερισμό, που ελαύνεται προς το παρόν
από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, αλλά που
αναπτύσσεται συγκεκριμένα σαν ένας δυνατός
τρόπος δράσης πάνω στο μακρινό ορίζοντα της
ανθρώπινης σκέψης. Ο αληθινός μερισμός
προϋποθέτει πολλές μικρές απαρνήσεις και πάνω
σ’ αυτές τις μικρές απαρνήσεις γεννιέται σιγά
σιγά η ικανότητα για ελευθερία και η συνήθεια της
απάρνησης μπορεί τελικά να σταθεροποιηθεί. Αυτή
η ικανότητα κι αυτές οι συνήθειες, οι
ανιδιοτελείς αυτές δραστηριότητες και οι
πνευματικές αυτές συνηθισμένες στάσεις είναι τα
προπαρασκευαστικά στάδια για τη μύηση της
Απάρνησης, ακριβώς όπως η προσπάθεια
εξυπηρέτησης του συνανθρώπου μας είναι
προπαρασκευαστική για τη λήψη της τρίτης Μύησης
της Μεταμόρφωσης.
Ο
Παράγοντας της Ακτίνας της Αγάπης – Σοφίας,
καθώς ελέγχει την Ακτίνα της Αρμονίας διαμέσου
Διαμάχης και αξιοποιεί την Επάνοδο του Χριστού
(σελίδα
719-21)
Αυτή
τη στιγμή στον κόσμο οι δύο όψεις της τετάρτης
αυτής ακτίνας η όψη ή Αρχή της Διαμάχης και η όψη
ή Αρχή της Αρμονίας αγωνίζονται
για να πραγματοποιήσουν την απελευθέρωση μέσα σε
ισορροπία του ανθρώπινου γένους. Μέχρι πρόσφατα,
η Αρχή της Διαμάχης είχε αυξηθεί όλο και
περισσότερο σε δύναμη, τώρα σαν αποτέλεσμα αυτής
της διαμάχης φαίνεται να προβάλλει στην
ανθρώπινη σκέψη, μια συγκεκριμένη τάση προς την
αρμονία. Η ιδέα της αρμονίας μέσα από την
εδραίωση ορθών ανθρώπινων σχέσεων αναγνωρίζεται
σιγά σιγά. Οι δραστηριότητες του ανθρώπινου
γένους και ιδιαίτερα των κυβερνήσεων, υπήρξαν
αναξιοπρεπώς εγωιστικές και επηρεάζονταν από
τις ιδέες του πολέμου, της επίθεσης και του
ανταγωνισμού για αναρίθμητες χιλιετηρίδες. Τα
εδάφη του πλανήτη άλλαξαν χέρια πολλές φορές και
η γη υπήρξε πεδίο μακρόχρονης διαδοχής
κατακτητών. Οι ήρωες της φυλής
που διαιωνίστηκαν στην ιστορία σε
ανδριάντες και στην ανθρώπινη σκέψη υπήρξαν οι πολεμιστές και η
κατάκτηση εδαφών αποτελούσε ένα ιδεώδες. Ο
παγκόσμιος πόλεμος (1914-1945) σημείωσε ένα
αποκορυφωμένο σημείο στο έργο της Αρχής της
Διαμάχης και, όπως έδειξα, τα αποτελέσματα αυτού
του πολέμου εγκαινιάζουν σήμερα μια νέα εποχή
αρμονίας και συνεργασίας, επειδή η κατεύθυνση
της ανθρώπινης σκέψης είναι προς την κατάπαυση
των συγκρούσεων. Αυτό είναι ένα γεγονός μεγάλης
σπουδαιότητας και θα έπρεπε να θεωρείται σαν
ένδειξη ενός σημείου καμπής στις ανθρώπινες
υποθέσεις. Αυτή η τάση παρορμάται από την
απαύδηση του πολέμου, από το μεταβαλλόμενο ρυθμό
ως προς τις αξίες στις ανθρώπινες επιτεύξεις και
από μια αναγνώριση ότι το αληθινό μεγαλείο δεν
εκφράζεται μέσα από δραστηριότητες όπως εκείνες
του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Ιουλίου Καίσαρα, του
Ναπολέοντα ή του Χίτλερ, αλλά από εκείνους που
βλέπουν τη ζωή, την ανθρωπότητα και τον κόσμο σαν
ένα ενωμένο όλο, αλληλοσχετιζόμενο,
συνεργαζόμενο και αρμονικό. Εκείνοι που
αγωνίζονται γι αυτήν την παγκόσμια ενότητα και
που εκπαιδεύουν τη φυλή στις Αρχές της Αρμονίας
και των ορθών ανθρωπίνων σχέσεων, θα
αναγνωριστούν κάποια μέρα σαν οι αληθινοί ήρωες.
Ο
παράγοντας ο οποίος πρέπει να συνδέσει και θα
συνδέσει την Αρχή της Διαμάχης στην έκφραση
αρμονίας και θα πραγματώσει τη νέα παγκόσμια
τάξη, το νέο πολιτισμό και κουλτούρα, είναι η τάση
και η φωνή της κοινής γνώμης και η ευκαιρία που
προσφέρεται στους ανθρώπους παντού στον κόσμο να
αποκτήσουν κοινωνική ασφάλεια και ορθές
ανθρώπινες σχέσεις. Η αποκατάσταση αυτή θα
επιτευχθεί από την έμφυτη νομιμοφροσύνη αυτών
των ίδιων των ανθρώπων, όταν εκπαιδευθούν να
βλέπουν καθαρά τα αποτελέσματα, τις σχέσεις που
πρέπει να εμπεδωθούν και τη μέγιστη υποκειμενική
ενότητα του ανθρώπινου γένους και όχι από την
κυβέρνηση οποιουδήποτε έθνους. Αυτό δεν θα
επιτευχθεί χωρίς μια εντατική περίοδο
προγραμματισμένης εκπαίδευσης, ενός αληθινά
ελεύθερου τύπου και ραδιοφώνου, ελεύθερα και τα
δύο να εκφράζουν επακριβώς την αλήθεια και να
παρουσιάζουν τα γεγονότα όπως συμβαίνουν, χωρίς
να ελέγχονται ή να επηρεάζονται από κυβερνητική
επέμβαση, πολιτικούς ομίλους, θρησκευτικές
οργανώσεις ή από οποιαδήποτε δικτατορικά
κόμματα ή δικτάτορες.
(σελίδα
729-30)
Στη
Μεγάλη Βρετανία- ορθή ανθρώπινη κυβέρνηση -
Θέληση ή Δύναμη
Στις
Η.Π.Α. - ορθές ανθρώπινες σχέσεις - Αγάπη-Σοφία.
Στην
Ε.Σ.Σ.Δ. - ορθή χρήση του νου - Νοημοσύνη.
Αυτό
πρέπει να το θυμόμαστε και να το διδάσκουμε και
οι άνθρωποι καλής θέλησης παντού στον κόσμο
οφείλουν να εργαστούν για μια στενότερη σχέση
μεταξύ των τριών αυτών λαών. Τα τρία αυτά σημεία
ενός θείου τριγώνου ενέργειας δεν θα πρέπει να
είναι απομονωμένα σημεία, συγκρατώντας το καθένα
το δικό του σημείο έντασης. Πρέπει να είναι
συνδεδεμένα και το καθένα απ' αυτά να διανέμει
ενισχυτική ενέργεια στα άλλα σημεία
επιτρέποντας ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ όλων
των σημείων γύρω στο τρίγωνο.
Αυτά
τα μεγάλα παγκόσμια προβλήματα εκδηλώνονται
επίσης σε κάθε ένα από αυτά τα τρία έθνη:
1.
Στη μεγάλη Βρετανία, επιλύεται το πρόβλημα του
σοσιαλισμού και η υγιής κρίση του λαού τελικά θα
εξισορροπήσει τους δύο όρους ενός σοσιαλιστικού
προγράμματος και ελεύθερης επιχείρησης. Αυτό
είναι ανάγκη να γίνει, γιατί η ακραία θέση και των
δύο περιπτώσεων είναι αστήρικτη. Αυτό
παρουσιάζει σήμερα μια σύγκρουση, την οποία
παρακολουθεί όλος ο κόσμος. Η μεταβατική
περίοδος μεταξύ ομαδικής ζωής (στην αληθινή και
πνευματική έννοια) και της παρούσης και
παρελθούσας περιόδου ενός εντόνου ατομικισμού
δεν είναι εύκολη και στη μεγάλη Βρετανία το όλο
θέμα τίθεται σε δοκιμασία. Η γέφυρα θα
οικοδομηθεί.
2.
Στις Η.Π.Α. έχετε το πρόβλημα της σχέσης μεταξύ
κεφαλαίου και εργασίας που αναμένει τη λύση του.
Η σύγκρουση είναι βίαια αλλά τελικά θα
πραγματοποιηθεί ένας συμβιβασμός, αν το κεφάλαιο
παραχωρήσει ορισμένες αλαζονικές εξουσίες,
αναγνωρίσει τα δικαιώματα άλλων ανθρώπινων
όντων και εκδηλώσει λιγότερη ιδιοτελή απληστία,
κι αν η άλλη πλευρά εργαστεί με λιγότερο εγωισμό,
αποδειχθεί λιγότερο απαιτητική και φανερώσει
πνεύμα μεγαλύτερης κατανόησης, Η γέφυρα μεταξύ
των δύο μεγάλων ομάδων πρέπει να οικοδομηθεί και
θα οικοδομηθεί.
3. Στην Ε.Σ.Σ.Δ. έχετε
το πρόβλημα της ισοπέδωσης των μαζών σ’ όλες τις
τάξεις. Η ισοπέδωση αυτή προκάλεσε ένα χαμηλό
υπόδειγμα ζωής και το έργο που πρέπει να γίνει
είναι να ανυψώσει μάλλον παρά να γεφυρώσει. Αυτή
η ισοπέδωση δημιουργεί σοβαρή διαμάχη που πολύ
λίγο κατανοείται από εκείνους που δεν μπορούν να
εισδύσουν μέσα στη σφραγισμένη ακρόπολη η οποία
είναι η Ρωσία. Είναι στην πραγματικότητα μια
σύγκρουση μεταξύ του ανερχόμενου ανθρώπινου
πνεύματος και της δύναμης του ολοκληρωτικού
καθεστώτος που επιζητεί να το συγκρατεί χαμηλά,
σκοτώνοντας τον ατομικισμό. Το έμφυτο σθένος του
ανθρώπινου πνεύματος να υψωθεί δεν απέτυχε ποτέ
μέχρι τώρα και η σύγκρουση αυτή θα αποδειχθεί ο
παράγοντας στην εναρμόνιση των πολλών
συντελεστών.
Μέσα
στη διεθνή αβρότητα, μερικά από τα προβλήματα
αυτά υπήρξαν πάντοτε οι κυριότεροι παράγοντες
για τη δημιουργία συγκρούσεων. Αυτό οφείλεται
κυρίως στη φλογερή τους ιδιοσυγκρασία και τη
δυνατή τους συγκινησιακή κλίση και κατάσταση. Οι
Πολωνοί και οι Ιρλανδοί είναι οι πρώτοι
«καταλύτες σύγκρουσης» και υποκινούν συνεχώς
δυσχέρειες μεταξύ των λαών. Αυτή υπήρξε πάντοτε η
ιστορία τους. Η Γαλλική επιθετικότητα στο
μεσαίωνα προκάλεσε επίσης δυσκολία και
βραδύτερα η Γερμανία έγινε ο κύριος παράγοντας
σύγκρουσης. Σήμερα ο Ιουδαϊκός λαός προετοιμάζει
ταραχή και ενδιαφέρει να σημειώσουμε ότι η κυρία
φιλονικία στο παρελθόν της Πολωνίας, βραδύτερα
της Ιρλανδίας και σήμερα των Ιουδαίων είναι
εδαφική, αποδεικνύοντας έτσι μια πάρα πολύ
διεστραμμένη έννοια αξιών. Σε τελευταία ανάλυση
δεν υπάρχει παρά ένας κόσμος και μια ανθρωπότητα
και σε ένα συντομότερο χρόνο από ό,τι μπορείτε να
φαντασθείτε, σύνορα και εδάφη, θα σημαίνουν πολύ
λίγα πράγματα. Τα παγκόσμια δικαιώματα του
πολίτη θα είναι ο μόνος σπουδαίος παράγοντας.
(σελίδα
742-3-4)
Το
πλήρες αποτέλεσμα της διαμάχης κατ' ανάγκη είναι
ατελές γιατί η τελειότητα δεν είναι ακόμη δυνατή
στον άνθρωπο. Πάντως, μπορεί να δημιουργηθεί μια
κατάσταση που θα επιτρέψει την επάνοδο του
Χριστού σε αντικειμενική σχέση με το ανθρώπινο
γένος και που θα του επιτρέψει να εκτελέσει το
έργο Του της ανάστασης του ανθρώπινου πνεύματος,
από τον τάφο του υλισμού μέσα στο διαυγές φως της
πνευματικής αντίληψης. Γι αυτό όλοι οι άνθρωποι
πρέπει να εργασθούν.
Μια
Σύνοψη και Πρόβλεψη.
Ας
συνοψίσω τώρα για σας μερικά σπουδαία σημεία
αυτής της διδασκαλίας:
1.
Η τέταρτη Ακτίνα Αρμονίας διαμέσου Διαμάχης,
είναι ένας παράγοντας που ελέγχει τις αvθρώπινες
υποθέσεις όλων των εποχών και ιδιαίτερα σήμερα.
2.
Η Αρχή της Διαμάχης είναι το όργανο της Αρχής της
Αρμονίας και προκαλεί τις εντάσεις και πιέσεις,
που θα οδηγήσουν τελικά, στην απελευθέρωση.
3.
Η μεγάλη μύηση της Απάρνησης και επί πλέον πολλές
μικρότερες απαρνήσεις, είναι το αποτέλεσμα
εσωτερικής διαμάχης και πάντοτε προηγείται της
απελευθέρωσης μέσα σε αρμονία και ειρήνη.
4.
Η διαμάχη προκαλεί: Πόλεμο- Απάρνηση-
Απελευθέρωση.
5.
Η ανθρωπότητα υπόκειται σε κρίσεις διάκρισης,
που οδηγούν σε ορθή εκλογή. Αυτό είναι το
πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα,
που οδηγείται σε μια κρίση μέσα στα Ηνωμένα Έθνη.
6.
Η Ιεραρχία υπόκειται σε κρίσεις απόφασης, που
οδηγούν σε εποπτεία του Σχεδίου, συμμετοχή στον
Σκοπό και στην πρόληψη του κακού.
7.
Η Αρχή της Διαμάχης σήμερα είναι ενεργός σ’ όλα
τα έθνη, σ’ όλες τις θρησκείες, σ’ όλες τις
οργανώσεις, οδηγώντας στην ανάδυση της Νέας
Εποχής.
8.
Η Διαμάχη προκαλεί σημεία κρίσης, έπειτα ένα
σημείο έντασης και τελικά ένα σημείο ανάδυσης.
9.
Αυτή η Αρχή της Διαμάχης προετοιμάζει το δρόμο
για την επάνοδο του Χριστού, ο Οποίος θα
εγκαινιάσει τη νέα εποχή της αρμονίας.
10.
Ο Χριστός θα έλθει με τρεις διαφορετικούς
τρόπους:
α.
Μέσα από την επισκίαση, πάνω στο νοητικό πεδίο,
όλων των μαθητών και των ζηλωτών.
β.
Μέσα από τη διάχυση αγάπης ή της Χριστικής
συνείδησης πάνω στις μάζες πάνω στο συγκινησιακό
πεδίο.
γ.
Μέσα από την αναγνωρισμένη φυσική του Παρουσία
πάνω στη γη.
11.
Ορισμένα έθνη παραδέρνουν σήμερα σε διαμάχες
αλλά βαδίζουν προς την αρμονία. Άλλα έθνη είναι
εστιακά σημεία διχόνοιας κι έτσι υπηρετούν την
Αρχή της Διαμάχης.
12. Η Ε.Σ.Σ.Δ., oι Η.Π.Α.
και το Η.Β. αποτελούν ένα εξουσιαστικό τρίγωνο
ενέργειας το οποίο, όταν εδραιωθούν ορθές
σχέσεις, μπορεί να δημιουργήσει και θα
δημιουργήσει και καλλιεργήσει ορθές σχέσεις
μεταξύ των ανθρώπων.
13.
Η Ιουδαϊκή φυλή είναι ένα σύμβολο της
ανθρωπότητας στη μαζική της έννοια. Με την
επίλυση της διαμάχης της και της εφαρμογής ορθής
δράσης, θα συντελεστεί ένα μεγάλο βήμα στην
ανθρώπινη απελευθέρωση.
14.
Καθώς ο μαθητής σαν άτομο μαθαίνει να
εναρμονίζεται μέσα από τη διαμάχη, αποτελεί ένα
παράδειγμα συγκεκριμένης βοήθειας στην
ανθρωπότητα σαν ένα σύνολο.
Τι
μπορώ να προφητεύσω; Τι μπορώ να προείπω σε σχέση
με τις ανθρώπινες υποθέσεις και για το μέλλον που
βρίσκεται μπροστά στη φυλή;
Θα
ήθελα να σας θυμίσω ότι ακόμη και η Ιεραρχία των
πνευματικών και απελευθερωμένων ψυχών, η αόρατη
Εκκλησία του Θεού, δεν γνωρίζει το δρόμο τον
οποίο η ανθρωπότητα θα προτιμήσει να βαδίσει. Οι
γενικές τάσεις παρακολουθούνται και οι
δυνατότητες εξετάζονται. Οι ενέργειες που
διαχύνονται, μέσα στην ανθρώπινη οικογένεια
κατευθύνονται και αποτελούν αντικείμενο
χειρισμού και οι συνθήκες μπορεί να
διευθετούνται συχνά, αλλά οι άνθρωποι
αποφασίζουν μόνοι τους άμεση δράση, διαλέγουν
μόνοι τους και ασκούν ανεμπόδιστοι την ελεύθερη
θέληση με την οποία οποτεδήποτε μπορεί να είναι
εφοδιασμένοι. Δεν προφητεύω, γιατί δεν μπορώ να
γνωρίζω. Ωστόσο, μπορώ να πω ότι τα ζητήματα που
εξετάζονται είναι τώρα τόσο ξεκάθαρα ώστε μια
ορθή απόφαση είναι περισσότερο εφικτή από
οποιαδήποτε άλλη εποχή στην ιστορία της
ανθρωπότητας. Συνεπώς, εκτός αν οι συγκινησιακές
εντάσεις δεν είναι πολύ οξείες, η ανθρωπότητα
τελικά θα αποφασίσει για την ορθή δράση. Οι
συγκινήσεις, ωστόσο, επαυξάνουν και οι
πνευματικοί άνθρωποι του κόσμου δεν είναι ακόμη
αρκετά ψύχραιμοι ώστε να τις χαλιναγωγήσουν. Η
διέγερση και η αφύπνιση προς την κρίσιμη φύση του
χρόνου και προς τα παγκόσμια προβλήματα είναι
άμεσα αναγκαίες, κι αυτό όλοι οι άνθρωποι καλής
θέλησης πρέπει να θεωρούν σαν το ύψιστο καθήκον
τους.
(σελίδα
749-751)
Λόγω
της εξωπλανητικής διέγερσης, προς την άμεση
πλανητική κρίση και την τωρινή επικλητική κραυγή
της ανθρωπότητας, έχει επιτραπεί να επιδράσει
πάνω στο «κέντρο που ονομάζεται η φυλή των
ανθρώπων» ενέργεια από τη Σαμπάλλα. Η ενέργεια
αυτή δημιούργησε δυο ισχυρά αποτελέσματα: πρώτο,
εξαπολύθηκε ο παγκόσμιος πόλεμος και, δεύτερο,
πέτυχε η διάσπαση του ατόμου με αποτέλεσμα την
κατασκευή της ατομικής βόμβας. Και τα δύο αυτά
γεγονότα έγιναν δυνατά με τη διάχυση της
ενέργειας και δύναμης της τρίτης όψης της πρώτης
Ακτίνας της Δύναμης ή Θέλησης.
Αυτή
είναι η κατωτάτη όψη και επέφερε συγκεκριμένα
υλικά αποτελέσματα. Η καταστρεπτική όψη συνεπώς
ήταν η πρώτη όψη που σημείωσε επιτυχία. Διέσπασε
τη μορφή σκέψη της υλιστικής ζωής (που κυβερνούσε
και έλεγχε παντού την ανθρωπότητα) πάνω στο
νοητικό πεδίο και ταυτόχρονα, δημιούργησε ένα
μεγάλο παράγοντα καταστροφής πάνω στο φυσικό
πεδίο.
Έτσι
εγκαινιάστηκε η νέα εποχή, κι έτσι ορίστηκε το
στάδιο για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτή ήταν η
πρόθεση και ο σκοπός Εκείνων που αποτελούν την
Αίθουσα του Συμβουλίου του Κυρίου. Απομένει σ’
αυτήν την ίδια την ανθρωπότητα να επωφεληθεί της
προσφερθείσας ευκαιρίας που έκανε δυνατή αυτή η
καταστρεπτική εκδήλωση.
Εvώ
η Σαμπάλλα έδρασε μ’ αυτόν τον τρόπο, η Ιεραρχία,
πάντως, θα φέρει σε έκφραση ένα μέρος της
δεύτερης όψης της πρώτης Ακτίνας της Θέλησης ή
Δύναμης και για το σκοπό αυτό προετοιμάζεται η
Ιεραρχία και για το γεγονός αυτό προσαρμόζεται ο
Χριστός ώστε να είναι ο διανεμητικός Παράγοντας
και ο Διευθύνων Συντελεστής, με τη συγκεντρωμένη
βοήθεια της ενωμένης Ιεραρχίας. Η όψη αυτή θα
αρχίσει να εκδηλώνεται όταν Αυτός εμφανιστεί.
Έχετε εδώ τον αληθινό λόγο για την προκηρυχθείσα
Έλευση ή Επανεμφάνισή Του. Η διάκριση μεταξύ
υλικής και πνευματικής ζωής θα αποδειχθεί
καθαρά. Αυτό καθίσταται δυνατό από τη διάσπαση
της παλιάς υλιστικής μορφής σκέψης πάνω στα
νοητικά επίπεδα. Ο αναπροσανατολισμός της
ανθρώπινης σκέψης, καθώς αυτό το γεγονός
κατανοείται, θα έχει τα πρώτα του αποτελέσματα
πάνω στα συγκινησιακά επίπεδα μέσα από την
εστιασμένη έκφραση της ανθρώπινης καλής θέλησης.
Αυτή είναι η κατωτάτη όψη της δεύτερης Ακτίνας
Αγάπης-Σοφίας, που εφαρμόζεται και ενισχύεται
από τη δεύτερη όψη της πρώτης Ακτίνας Θέλησης.
(σελίδα
758-9)
Θα
ήταν καλό να αφήσετε την πνευματική σας φαντασία
να παρατηρήσει προς τα εμπρός μέσα στο μέλλον και
έπειτα να οραματιστείτε, αν σας είναι δυνατό,
ποια είναι η αληθινή σημασία της τεράστιας
δραστηριότητας της Ιεραρχίας. Ένα από τα σημεία
της έλευσης του νέου αυτού φωτός και εισροής
ενέργειας είναι ένα σημείο συγκεκριμένα
περίεργο, βρίσκεται στην αστάθεια του ανθρώπινου
νοητικού μηχανισμού και των διαδικασιών της
ανθρώπινης σκέψης σ’ αυτήν την εποχή. Αυτό
οφείλεται στην πρόωρή τους ανταπόκριση στη νέα
εισερχόμενη δύναμη. Είναι μια μαζική αντίδραση
και συνεπώς οι στατιστικοί πίνακες είναι κάπως
λανθασμένοι. Οι ανέτοιμοι αντιδρούν μ’ αυτόν τον
τρόπο, κι αυτό αποκλείει κάθε δυνατό στοχασμό
πάνω σ’ αυτούς τους ταλαιπωρημένους (και αυτοί
συναντούνται σήμερα σ’ όλες τις τάξεις και τα
έθνη). Ο Νόμος της Αναγέννησης θα μεριμνήσει γι
αυτήν την αντίδραση και στην επόμενη ενσάρκωση
αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι θα εισέλθουν σ’ ένα
φυσικό σώμα με καλύτερο εξοπλισμό. Στην
πραγματικότητα, είναι αυτή η ενέργεια από τη
Σαμπάλλα στην τρίτη της και καταστρεπτική της
όψη η οποία δρα πάνω σ’ ορισμένα μέλη της
ανθρώπινης οικογένειας και εφελκύει δυστυχώς
μια πρόχειρη ανταπόκριση. Σας το λέω για να σας
ενθαρρύνω. Η καταστροφή προκαλεί πάντοτε
αμφιβολίες στις διάνοιες που είναι
εναρμονισμένες προς στην ανθρώπινη ευημερία και
στους στοχαστές εκείνους που είναι ευαίσθητοι
στα δεινά στα οποία υπόκεινται οι συνάνθρωποί
τους.
Είναι
πολύ δύσκολο για το συνήθη σκεπτόμενο άνθρωπο να
κατανοήσει και να ερμηνεύσει τις καταστρεπτικές
διαδικασίες εκείνου που ονομάζει (από έλλειψη
καλύτερου ονόματος) «η θέληση του Θεού». Αυτό
είναι ένα από τα αποτελέσματα (και μόνο ένα) του
καθαρά υλιστικού πολιτισμού που τοποθέτησε όλη
του την έμφαση πάνω στη μορφική πλευρά της πείρας
κι έτσι θεωρεί τη φυσική ευημερία και τη φυσική
άνεση και επί πλέον τα υλικά αποκτήματα, σαν τον
αληθινό προορισμό κάθε ανθρώπινης προσπάθειας.
Πάνω σ’ αυτήν την πολύ συνηθισμένη στάση κι
αντίδραση θα συγκεντρωθεί το νέο εισερχόμενο
φως. Και καθώς το φως αποκαλύπτει την
πραγματικότητα, ο κόσμος των φαινομένων και ο
κόσμος των πνευματικών αξιών θα εισέλθουν σε μια
καλύτερη, κατευθυνόμενη σχέση.
Από
όλα τα παραπάνω, θα σημειώσετε ότι μερικές από
τις επιδράσεις πάνω στην ανθρωπότητα σαν ένα
σύνολο και η δόμηση του σκελετού του νέου και
ωραίου μέλλοντος θα συμβούν σαν το αποτέλεσμα
της δραστηριότητας της νέας εισερχόμενης πρώτης
ακτίνας. Καμιά λεπτομέρεια δεν είναι δυνατό
ακόμη να δοθεί, αλλά έχουν γραφεί αρκετά για τη
βασική, προδιαθέτουσα αιτία για να επιτρέψουν σε
σας που μελετάτε να συλλογιστείτε πάνω στη
δυνατή επίδραση, μιλώντας πνευματικά. Ό,τι
έρχεται είναι ένας πολιτισμός μιας διαφορετικής,
αλλά πάντως υλικής φύσης, ο οποίος όμως
ζωογονείται από μια αυξανόμενη αποτύπωση από τις
μάζες παντού στον κόσμο ενός αναδυόμενου
αντικειμενικού σκοπού που θα μεταμορφώσει κάθε
ζωή και θα δώσει νέα αξία και προορισμό σε κείνο
που είναι υλικό.
(σελίδα
760-62)
…Η
έκτη Μύηση της Απόφασης. Η μύηση αυτή κυβερνιέται
από την τρίτη Ακτίνα της Ενεργούς Νοημοσύνης.
Ο
μόνος λόγος που παραθέτω λίγα σχόλια πάνω στην
έκτη μύηση είναι ότι αυτή τη στιγμή ένας αριθμός
Διδασκάλων επιτελούν αυτό το μεγάλο βήμα, κι αυτό
έχει μια πάρα πολύ ειδική αναφορά στο χρόνο της
επανεμφάνισης του Χριστού.
Στη
Μύηση αυτή της Απόφασης, ο ενδιαφερόμενος
Διδάσκαλος αποφασίζει συνήθως ποια από τις επτά
Ατραπούς προτίθεται να διανύσει. Μερικοί
Διδάσκαλοι αποφασίζουν να παραμείνουν μέχρι του
τέρματος της πλανητικής μας ζωής, οπότε «ο
έσχατος κατάκοπος Προσκυνητής θα έχει βρει το
δρόμο του στον οίκο». Η Γη μπορεί τότε να
προετοιμαστεί για μια νέα Ανθρωπότητα. Όταν αυτό
συμβεί ο πλανήτης μας δεν θα είναι πια γνωστός
σαν ο πλανήτης της θλίψης και του πόνου, αλλά θα
διακρίνεται από μια ιδιότητα ησυχίας και από μια
αύρα ήρεμης ισχύος στην οποία η θέληση του Θεού
(που θα εκδηλωθεί στο επόμενο ηλιακό σύστημα) θα
έχει εστιασθεί. Αυτό κατά ένα μυστηριώδη τρόπο θα
επιτρέψει στον Ηλιακό Λόγο (όχι τον Πλανητικό) να
φέρει σε έκφραση, απ' άκρου σε άκρο του ηλιακού
συστήματος την πρώτη μεγάλη θεία όψη, την όψη της
Θέλησης ή Δύναμης. Αντί συνεπώς, της δήλωσης «ο
Θεός είναι Αγάπη» η οποία εξηγεί το τωρινό μας
ηλιακό σύστημα, θα έχουμε μια δυναμική έκφραση
της θέλησης-για-το-καλό, μιας ενέργειας που θα
έχει παραχθεί σε κάποια έκταση πάνω στη γη μας.
Αυτή είναι η ανταμοιβή που θα αποκομίσει η τωρινή
Γήινη ανθρωπότητα, κι αυτό είναι το τελικό
επιστέγασμα του προκαθορισμένου έργου του
πλανητικού μας Λόγου. Όταν ήλθε σε ενσάρκωση,
ανέλαβε (διαμέσου του μικρού μας πλανήτη), να
βοηθήσει το έργο του Ηλιακού Λόγου, εκφράζοντας
την όψη της θέλησης της θεότητας.
(σελίδα
766-7)
Σήμερα, καθώς
μπαίνουμε στη νέα εποχή, εφαρμόζεται η συμβολική
της τέταρτης μύησης, της μύησης της Απάρνησης. Οι
άνθρωποι αντιμετωπίζουν την ανάγκη της
απάρνησης των υλικών αξιών και την αντικατάστασή
τους από αξίες πνευματικές. Το φύραμα της
διαδικασίας της μύησης δρα συνεχώς,
υπονομεύοντας τον υλισμό της φυλής των ανθρώπων,
αποκαλύπτοντας όλο και περισσότερα από την
υποκείμενη πραγματικότητα του φαινομενικού
κόσμου (του μόνου κόσμου που αναγνωρίζονταν απ'
τους Λεμούριους) και ταυτόχρονα
παρέχοντας το καλλιεργητικό εκείνο πεδίο
εμπειρίας, στο οποίο οι υιοί εκείνοι των ανθρώπων
που είναι έτοιμοι, μπορούν να υποβληθούν στις
πέντε μυήσεις, όπως κατανοούνται τεχνικά. Αυτός
είναι ο σπουδαίος παράγοντας κι αυτό, συνεπώς,
είναι το σημείο της αφετηρίας μας.
(σελίδα
779-780)
Η
πρώτη μύηση σημειώνει την αρχή μιας εξ ολοκλήρου
νέας ζωής και τρόπου ζωής. Σημειώνει την αρχή
ενός νέου τρόπου σκέψης και συνειδητής
αντίληψης. Η ζωή της προσωπικότητας στους τρεις
κόσμους έχει για αιώνες αναθρέψει το σπέρμα
αυτής της νέας ζωής και υποδαύλισε το λεπτό
σπινθήρα του φωτός μέσα στο σχετικό σκοτάδι της
κατώτερης φύσης. Αυτή η διαδικασία τώρα
τερματίζεται, αν και δεν διακόπτεται εξ
ολοκλήρου σ' αυτό το στάδιο, γιατί ο «νέος
άνθρωπος» πρέπει να μάθει να βαδίζει, να μιλά και
να δημιουργεί. Η συνείδηση, ωστόσο, είναι τώρα
εστιασμένη αλλού. Αυτό οδηγεί σε περισσότερο
πόνο και δεινά μέχρις ότου γίνει η οριστική
εκλογή, εγκαινιαστεί μια νέα αφιέρωση για
υπηρεσία και ο μυημένος ετοιμαστεί για να
υποστεί τη μύηση της Βάπτισης.
Τα
μέλη του Νέου Ομίλου Παγκόσμιων Εξυπηρετητών
οφείλουν να παρακολουθούν με προσοχή όλους όσους
δείχνουν σημάδια ότι πέρασαν μέσα από την
εμπειρία της «γέννησης» και πρέπει να τους
βοηθήσουν για μια μεγαλύτερη ωριμότητα. Πρέπει
να παραδεχθούν ότι όλοι όσοι αληθινά αγαπούν
τους συνανθρώπους τους, όσοι ενδιαφέρονται για
την εσωτερική διδασκαλία και όσοι επιζητούν να
διατηρήσουν πειθαρχία για να επιτύχουν
μεγαλύτερη ωραιότητα ζωής, είναι μυημένοι κι
έχουν υποστεί την πρώτη μύηση. Όταν ανακαλύπτουν
εκείνους που επιζητούν νοητική πόλωση και
εκδηλώνουν επιθυμία και έφεση να σκέπτονται και
να γνωρίζουν, σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά
γνωρίσματα εκείνων που έχουν πάρει την πρώτη
μύηση, μπορούν, κατά πάσα πιθανότητα, ασφαλώς να
υποθέσουν ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν πάρει τη
δεύτερη μύηση ή βρίσκονται στα πρόθυρα της λήψης
της. Το καθήκον τους τότε θα είvαι σαφές. Με τη
στενή αυτή παρατήρηση εκ μέρους των παγκόσμιων
εξυπηρετητών πληθύνονται οι τάξεις του Νέου
Ομίλου. Σήμερα, η ευκαιρία και η διέγερση είναι
τόσο μεγάλες ώστε όλοι οι εξυπηρετητές πρέπει να
είναι άγρυπνοι, πρέπει να αναπτύσσουν μέσα τους
την ικανότητα να καταγράφουν την ποιότητα για
την οποία πρέπει να γίνει η έρευνα και να
προσφέρουν βοήθεια και καθοδήγηση η οποία θα
συνδέσει στενά σε ένα συνεργαζόμενο όμιλο
εκείνους τους μαθητές και μυημένους που θα
προετοιμάσουν το δρόμο για το Χριστό.
Η πρώτη μύηση θα
μπορούσε να θεωρηθεί ότι εγκαθιστά μια νέα στάση
προς τις σχέσεις. Αυτό δεν συμβαίνει ακόμη. Oι
σχέσεις που αναγνωρίζονται μέχρι τώρα, μιλώντας
γενικά, ήταν εκείνες που εγκαταστάθηκαν καρμικά,
φυσικά και συγκινησιακά. Είναι κυρίως
αντικειμενικές και αφορούν κυριαρχικά το
φαινομενικό πεδίο με τις επαφές του, τα
καθήκοντα, τις ευθύνες και υποχρεώσεις. Οι νέες
σχέσεις, ωστόσο, που πρέπει όλο και περισσότερο
να αναγνωρίζονται, είναι υποκειμενικές και
μπορεί να έχουν μικρή μόνο φαινομενική ένδειξη.
Περιλαμβάνουν την αναγνώριση εκείνων που πρέπει
να εξυπηρετηθούν. Προϋποθέτουν τη διεύρυνση της
ατομικής συνείδησης σε αυξανόμενη ομαδική
επίγνωση. Οδηγούν τελικά σε μια πρόθυμη
ανταπόκριση στην ιεραρχική ποιότητα και στη
μαγνητική έλξη του Άσραμ. Μια τέτοια ανάπτυξη
στην αναγνώριση των σχέσεων οδηγεί τελικά σε μια
αναγνώριση της Παρουσίας του Χριστού και της
σχέσης με Αυτόν.
(σελίδα 782-3)
..αυτός ο ανώτερος
όμιλος των Κυρίων των Ακτίνων δρουν σε βαθύτατο
κοσμικό διαλογισμό μεταξύ του πλανήτη μας, της
Γης και του αδελφού μας πλανήτη, της Αφροδίτης…
..
Ένας από αυτούς
είναι ο Αβατάρ της Σύνθεσης, ο Οποίος εργάζεται
σε σύμπραξη με το Χριστό. Να έχετε στο νου σας ότι
αυτοί οι εξωπλανητικοί Αβατάρ δεν έχουν φθάσει
στην υψηλή κατάστασή Τους της πνευματικής
ανέλιξης στον πλανήτη μας ή ακόμη και στο ηλιακό
μας σύστημα. Η καταγωγή, η πηγή και η πνευματική
Τους σχέση αποτελούν ένα μεγάλο μυστήριο ακόμη
και για τους πλανητικούς Λόγους τους Οποίους
σπεύδουν να βοηθήσουν όταν η επικλητική δέηση
οιουδήποτε πλανήτη είναι επαρκής. Μη νομίσετε
ότι έρχονται για να αποκαταστήσουν τη δικαιοσύνη
ή να σταματήσουν το κακό. Λίγοι, πολύ λίγοι,
μπορεί να το κάνουν, αλλά εργάζονται πάνω στη
γραμμή ενεργειών των επτά ακτίνων του ηλιακού
συστήματος και δημιουργούν ορισμένες ακτινικές
επιδράσεις που είναι επιθυμητές σ’ οποιαδήποτε
εποχή. Το εποικοδομητικό έργο του Αβατάρ της
Σύνθεσης θα είναι φανερό για σας από το όνομα με
το οποίο είναι γνωστός. Έρχεται στη Γη για να
προαγάγει την εκδήλωση της ενότητας, του ενισμού
και των αμοιβαίων σχέσεων και συνεπώς, έρχεται να
χειριστεί και να εφαρμόσει ενέργεια πρώτης
ακτίνας. Θα φορτίσει ή αναζωογονήσει τους τρεις
ομίλους τους
κατευθύνοντες παράγοντες στη Σαμπάλλα, τους
Νιρμανακάγια και το νέο Όμιλο Παγκόσμιων
εξυπηρετητών με δυναμική ενέργεια και, κατά ένα
μυστηριώδη τρόπο, θα τους συνδέσει αμοιβαία έτσι
ώστε θα εμφανιστεί πάνω στη Γη μια νέα σύνθεση
και ευθυγράμμιση. Όλοι αυτοί οι Αβατάρ
ενσωματώνουν ενέργεια σε μια τέτοια έκταση ώστε
οποιοσδήποτε ιδιαίτερος πλανήτης να είναι
ικανός να δεχθεί.
Αυτά είναι
ενδιαφέροντα θέματα πληροφοριών, αλλά είναι
αξιόλογα μόνο εφόσον σας μεταδίδουν μια αίσθηση
πλανητικής ακεραιότητας και ηλιακής σύνθεσης
και σας παρουσιάζουν μια στενότερη πνευματική
αλληλεξάρτηση στην οποία εσείς, σαν άτομα,
μπορείτε να μετάσχετε αν συνδέσετε τη μοίρα και
υπηρεσία σας με εκείνη του Νέου Ομίλου
Παγκόσμιων εξυπηρετητών. Θα είστε τότε στην
ευθεία γραμμή πνευματικής καθόδου, της θείας
ενέργειας.
(σελίδα 860-1)
Το έργο που επιθυμεί
να δει να εκτελείται η Ιεραρχία, αυτήν την εποχή,
είναι η διάδοση της καλής θέλησης. Κάθε πρόσωπο,
κάθε κοινότητα και έθνος οφείλει να αρχίσει με
μια διάγνωση της δικής του στάσης προς την καλή
θέληση και έπειτα να δώσει ένα παράδειγμα
απαλείφοντας τις διαιρέσεις στο περιβάλλον, στις
υποθέσεις, ή το έθνος. Η καλή θέληση είναι
μεταδοτική, όταν γίνει μια συγκεκριμένη αρχή με
ένα αγνό κι ανιδιοτελές πνεύμα, η καλή θέληση θα
διαπεράσει τον κόσμο και οι ορθές ανθρώπινες
σχέσεις θα εδραιωθούν. Η απάλειψη των διαιρέσεων
είναι ένα ουσιαστικό θέμα. Το Πνεύμα της
Σύνθεσης, που δρα Μέσα από το Αβατάρ της πρώτης
μεγάλης ακτίνας (το Αβατάρ της Σύνθεσης) είναι
πλησιέστερα προς τη Γη από όσο ποτέ άλλοτε και η
διαύγεια η οποία θα εμφανιστεί στο φως της
Παρουσίας Του είναι ήδη διαθέσιμη. Η τάση προς
την ολοκλήρωση είναι συνεπώς δυνατό να
υποδαυλιστεί ευκολότερα και να επιτευχθεί μια
νέα σύνθεση μεταξύ των ανθρώπων. Προτού, όμως,
γίνει δυνατή η ολοκλήρωση και η σύνθεση, αυτή η
ενέργεια της πρώτης ακτίνας πρέπει να
λειτουργήσει για να καταστρέψει κάθε τι που
εμποδίζει την ολοκλήρωση και κάθε τι που κωλύει
την αναγκαία σύνθεση. Τα ανθρώπινα όντα επίσης
πρέπει να απαλείψουν τις προλήψεις, τις
εχθρότητες και τις έμμονες ιδέες οι οποίες έχουν
παρεμποδίσει τη σύνθεση, έχουν δημιουργήσει
διαιρέσεις κι έχουν εξουδετερώσει την ορθή
κατανόηση.
(σελίδα
882)
Υπάρχουν
ορισμένες περιοχές κακού σήμερα στον κόσμο, μέσα
από τις οποίες οι δυνάμεις αυτές του σκότους
μπορεί να φθάσουν την ανθρωπότητα. Δεν σκοπεύω να
πω ποιες είναι και που βρίσκονται. Θα τονίσω,
πάντως, ότι η Παλαιστίνη δεν πρέπει πια να
ονομάζεται η Ιερά Γη (οι Άγιοι Τόποι). Οι άγιοί της
τόποι είναι μόνο τα εφήμερα λείψανα τριών
περασμένων και νεκρών θρησκειών. Το πνεύμα έχει
απέλθει από τις παλιές πίστεις και το αληθινό
πνευματικό φως μεταφέρεται σε μια νέα μορφή η
οποία θα εκδηλωθεί τελικά στη Γη σαν η νέα
παγκόσμια θρησκεία. Στη μορφή αυτή θα συντελέσει
κάθε τι που είναι αληθινό και ορθό και καλό στις
παλιές μορφές, γιατί οι δυνάμεις του ορθού θα
αποσύρουν αυτό το καλό και θα το ενσωματώσουν στη
νέα μορφή. Ο Ιουδαϊσμός είναι παλαιός,
απηρχαιωμένος και χωριστικός και δεν έχει
αληθινό άγγελμα για τους πνευματικά
σκεπτόμενους, που άλλωστε δεν είναι δυνατό να
δοθεί καλύτερα και από τις νεώτερες πίστεις. Η
Μουσουλμανική θρησκεία εκπλήρωσε τον προορισμό
της και όλοι οι αληθινοί Μουσουλμάνοι περιμένουν
την έλευση του Ιμάμ Μαχδή, ο οποίος θα τους
οδηγήσει στο φως και στην πνευματική νίκη. Η
Χριστιανική πίστη εκπλήρωσε επίσης το σκοπό της.
Ο Ιδρυτής της ζητά να φέρει ένα νέο Ευαγγέλιο κι
ένα νέο άγγελμα το οποίο θα διαφωτίσει όλους τους
ανθρώπους παντού στον κόσμο. Συνεπώς, η
Ιερουσαλήμ δεν αντιπροσωπεύει τίποτε το
σημαντικό σήμερα, εκτός από εκείνο που
παρέρχεται και πρέπει να παρέλθει. Η «Αγία Γη»
δεν είναι πια αγία, αλλά έχει βεβηλωθεί από
ιδιοτελή συμφέροντα και από ένα βασικά χωριστικό
και κατακτητικό έθνος.
Το
έργο που βρίσκεται μπροστά στην ανθρωπότητα
είναι να κλείσει την πύλη σ’ αυτό το χείριστο και
όμως δευτερεύον κακό και να τη σφραγίσει στον
ίδιο της τον τόπο. Αυτό είναι αρκετό για την
ανθρωπότητα να πράξει, μετουσιώνοντας το
πλανητικό κακό, χωρίς να αναλάβει να πολεμήσει με
κείνο που κι αυτοί οι Ίδιοι οι Διδάσκαλοι μπορούν
μόνο να συγκρατήσουν, αλλά όχι να κατακτήσουν. Ο
χειρισμός αυτού του τύπου του κακού και η διάλυσή
του και συνεπώς η απαλλαγή του πλανήτη μας από
τους κινδύνους του, είναι το έργο που προορίζεται
για Εκείνους που εργάζονται και ζουν στο «κέντρο
όπου η Θέληση του Θεού είναι γνωστή,» στη
Σαμπάλλα. Δεν είναι το έργο της Ιεραρχίας ή της
ανθρωπότητας. Αυτό να το θυμάστε, αλλά να θυμάστε
επίσης ότι εκείνο που ο άνθρωπος εξαπέλυσε,
μπορεί να βοηθήσει να το φυλακίσει. Μπορεί να το
κάνει υποθάλποντας ορθές ανθρώπινες σχέσεις,
διαδίδοντας τα νέα της προσέγγισης της
πνευματικής Ιεραρχίας, κι έτσι ετοιμάζοντας την
επανεμφάνιση του Χριστού. Μη ξεχνάτε επίσης ότι ο
Χριστός είναι μέλος της μεγάλης Αίθουσας του
Συμβουλίου της Σαμπάλλα και φέρει μαζί Του την
ύψιστη πνευματική ενέργεια. Η ανθρωπότητα μπορεί
επίσης να πάψει να βαδίζει την ατραπό προς την
«πύλη όπου ενοικεί το κακό» και μπορεί να
απομακρυνθεί και να αναζητήσει την Ατραπό που
οδηγεί προς το φως και προς την Πύλη της Μύησης.
(σελίδα 884-5-6)
