Μύηση, Ανθρώπινη και Ηλιακή
(β) Κάθε εκδήλωση είναι
επταδικής φύσεως, το δε Κεντρικό Φως που
ονομάζουμε Θεότητα, η Ενιαία Ακτίνα του Θείου,
εκδηλώνεται αρχικά μεν σαν τριάδα, ύστερα δε σαν
Επτάδα. Ο Ενας Θεός προβάλλει στην εκδήλωση σαν
Θεός Πατήρ, Θεός Υιός και Θεός Αγιο Πνεύμα. Και
αυτά τα τρία αντικατοπτρίζονται πάλι στα επτά
Πνεύματα μπροστά στο Θρόνο, ή τους Επτά
Πλανητικούς Λόγους. Οι σπουδαστές του
Αποκρυφισμού δίνουν στα Οντα Αυτά το όνομα της
μιας Ακτίνος, η οποία εκδηλώνεται διά των τριών
μεγαλυτέρων και των τεσσάρων μικροτέρων Ακτίνων,
από τις οποίες απαρτίζεται η Θεία Επτάδα.
( ΙΙ, σελ.
9/3 )
Πρέπει
να αποδεχθούμε σαν γεγονός ότι ο μόνος τρόπος για
να βρούμε τον μίτο του μυστηρίου των ακτίνων, των
συστημάτων και των ιεραρχιών είναι η μελέτη του
νόμου των αντιστοιχιών ή της αναλογίας.
( ΙΙ, σελ.
13/6 )
Κάθε μύηση παρέχει
μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στις ακτίνες, αν είναι
δυνατόν να χρησιμοποιήσουμε την έκφραση αυτή, αν
και δεν αποδίδει με ακρίβεια την ιδέα. Οι λέξεις
πολύ συχνά εξαπατούν. Στην πέμπτη μύηση, κατά την
οποία ο μύστης γίνεται Διδάσκαλος και κύριος
στους τρεις κόσμους, ελέγχει οπωσδήποτε (ανάλογα
με τη γραμμή αναπτύξεώς του) τις πέντε ακτίνες
που βρίσκονται σε ειδική εκδήλωση κατά το χρόνο
που λαμβάνει τη μύηση. Κατά την έκτη μύηση, αν
λάβει τον ανώτερο βαθμό, αποκτά εξουσία σε μια
άλλη ακτίνα, κατά δε την έβδομη μύηση, η εξουσία
του επεκτείνεται πάνω σε όλες τις ακτίνες. Η έκτη
μύηση σημειώνει το σημείο επιτεύξεως του Χριστού
και θέτει στον έλεγχό Του την συνθετική ακτίνα
του συστήματος. Ανάγκη να θυμόμαστε ότι η μύηση
παρέχει στο μυημένο την εξουσία της
χρησιμοποιήσεως της ενέργειας των ακτίνων, όχι
όμως και την εξουσία κυριαρχίας των ακτίνων
γιατί αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Κάθε
μυημένος έχει βέβαια σαν κύρια και πνευματική
του ακτίνα μια από τις τρεις μεγαλύτερες ακτίνες,
και η ακτίνα στην οποία ανήκει η Μονάς του, είναι
η μόνη της οποίας τελικά κυριαρχεί. Η ακτίνα της
αγάπης, ή η συνθετική του συστήματός μας ακτίνα,
είναι η τελευταία ακτίνα στην κατάκτηση της
οποίας θα φθάσουμε.
( ΙΙ, σελ.
25/17 )
Με Αυτούς τους Κυρίους
του Κάρμα συνεργάζονται μεγάλες ομάδες μυημένων
και ντέβα των οποίων έργο είναι η ορθή
διευθέτηση:
α. του παγκόσμιου κάρμα
β. του φυλετικού κάρμα
γ. του εθνικού κάρμα
δ. του ομαδικού κάρμα
ε. του ατομικού κάρμα
και οι οποίοι είναι
υπεύθυνοι απέναντι στον Πλανητικό Λόγο για τον
ορθό χειρισμό αυτών των δυνάμεων καθώς και των
δημιουργικών εκείνων οργάνων, που οδηγούν τα
ενάρετα Εγώ στις διάφορες ακτίνες κατά την
κατάλληλη εποχή και χρόνο.
( ΙΙ, σελ.
52,3/41 )
Στο τμήμα του
Μαχατσόχαν ένας μεγάλος αριθμός Διδασκάλων, που
διαιρείται σε πέντε κλάδους, εργάζεται σε
συνάφεια με την εξέλιξη των ντέβα και με την όψη
της νοημοσύνης στον άνθρωπο. Οι κλάδοι Τους
ακολουθούν τις τέσσερις μικρότερες ακτίνες
ιδιότητος:
1. Την ακτίνα της
αρμονίας ή του κάλλους.
2. την ακτίνα της
συγκεκριμένης επιστήμης ή γνώσεως.
3. Την ακτίνα της
ευλάβειας ή του αφηρημένου ιδεαλισμού.
4. Την ακτίνα του
τελετουργικού νόμου ή μαγείας.
Ακριβώς όπως οι τρεις
προϊστάμενοι των τμημάτων αντιπροσωπεύουν τις
τρεις μεγαλύτερες ακτίνες της:
Ι. Θελήσεως ή δυνάμεως.
ΙΙ. Αγάπης ή σοφίας.
ΙΙΙ. Ενεργού Νοημοσύνης
ή της ικανότητας προσαρμογής.
Οι τέσσερις ακτίνες ή
ιδιότητες του νου, μαζί με την τρίτη ακτίνα της
νοημοσύνης, κατά τρόπο που συνδυάζονται από το
Μαχατσόχαν, απαρτίζουν το σύνολο του πέμπτου
στοιχείου του νου ή του μάνας.
( ΙΙ, σελ.
59/47 )
Οι Ομάδες του Εγώ
σχηματίζονται:
1. Σύμφωνα προς την
ακτίνα τους.
2. Σύμφωνα προς την
υπο-ακτίνα τους.
3. Σύμφωνα προς τη
συχνότητα του κραδασμού τους.
Ολοι είναι
βαθμολογημένοι και καταγραμμένοι. Οι Διδάσκαλοι
έχουν τις Αίθουσες των Αρχείων Τους, όπου
φυλάσσονται οι πίνακες, και εφαρμόζουν σύστημα
ταξινομήσεως, το οποίο λόγω του κατ'ανάγκη
περίπλοκου της φύσεώς του, είναι για μας
ακατάληπτο. Την φροντίδα των αρχείων αυτών (στην
Αίθουσα των Αρχείων) έχει ένας Τσόχαν μιας
Ακτίνος, κάθε δε ακτίνα έχει τη δική της συλλογή
πινάκων.
( ΙΙ, σελ.
82/68 )
Θα ήταν καλό να
θυμόμαστε ότι οι μαθητές που βρίσκονται στην
πρώτη ακτίνα αντιλαμβάνονται την μαθητεία
κυρίως με βάση την ενέργεια, ή δύναμη ή δράση, ενώ
οι μαθητές της δεύτερης ακτίνας την
αντιλαμβάνονται μάλλον με βάση τη συνείδηση ή τη
μύηση.
( ΙΙ, σελ.
95/80 )
Θα ήταν ίσως χρήσιμο να
διατυπώσουμε την ιδέα της μαθητείας σύμφωνα με
τα γνωρίσματα των διαφόρων ακτίνων - με τούτο δεν
εννοούμε, τη μαθητεία όπως φανερώνεται στην
υπηρεσία επί του φυσικού πεδίου:
1η Ακτίνα Δύναμη Ενέργεια Δράση Ο Αποκρυφιστής
2η Ακτίνα Συνείδηση Διεύρυνση Μύηση Ο πραγματικός
Ψυχικός
3η Ακτίνα Προσαρμογή Ανάπτυξη Εξέλιξη Ο Μάγος
4η Ακτίνα Κραδασμός Ανταπόκριση Εκφραση Ο Καλλιτέχνης
5η Ακτίνα Νοητικότητα Γνώση Επιστήμη Ο Επιστήμων
6η Ακτίνα Ευλάβεια Αφαίρεση Ιδεαλισμός Ο Ευλαβής
7η Ακτίνα Επωδός Μαγεία Τυπικό Ο Τελετουργικός
( ΙΙ, σελ.
96/80 )
Ολοι οι άνθρωποι δεν
αναπτύσσονται ακριβώς κατά τον ίδιο ή κατά
παράλληλο τρόπο, και για τούτο δεν είναι δυνατόν
να τεθούν σταθεροί και άκαμπτοι κανόνες όσον
αφορά την ακριβή διαδικασία που ακολουθείται για
κάθε μύηση, ή όσον αφορά το ζήτημα του ποιά κέντρα
πρέπει να ζωογονηθούν, ή ποια όραση να
παρασχεθεί. Πάρα πολλά εξαρτώνται από την ακτίνα
του μαθητή, ή από την ανάπτυξή του προς
οποιαδήποτε ιδιαίτερη κατεύθυνση (οι άνθρωποι
συνήθως δεν αναπτύσσονται ομαλά), από το ατομικό
του κάρμα, όπως και από τις απαιτήσεις μιας
χρονική περιόδου.
( ΙΙ, σελ.
99/84 )
Κατά την τρίτη μύηση
αποκαλύπτεται στον μυημένο ο σκοπός της
υπο-ακτίνος της ακτίνος στην οποία ανήκει, η
υπο-ακτίνα στην οποία βρίσκεται το Εγώ του. Ολες
οι μονάδες του Εγώ ανήκουν σε κάποια υπο-ακτίνα
της ακτίνος της Μονάδος. Η γνώση αυτή παρέχεται
στον μυημένο για να δώσει τη δυνατότητα να
ανακαλύψει τελικά μόνος του (κατά τη γραμμή της
μικρότερης αντιστάσεως),
την ακτίνα της δικής του Μονάδος. Στο ρεύμα της
ενέργειας της υπο-ακτίνος αυτής περιλαμβάνονται
πολλές ομάδες Εγώ, και συνεπώς ο μυημένος
γνωρίζει όχι μόνο το δικό του όμιλο του Εγώ και το
σκοπό, που με νοημοσύνη επιδιώκει, αλλά και το
σκοπό πολλών άλλων ομίλων, που σχηματίσθηκαν με
όμοιο τρόπο.
( ΙΙ, σελ.
142/121 )
Η ακριβής θέση της
Ράβδου αυτής (της Μυήσεως) είναι γνωστή μόνο στον
Κύριο του Κόσμου, και στους Τσόχανς των ακτίνων
και επειδή είναι το φυλακτό της τωρινής
εξελίξεως, βρίσκεται κυρίως κάτω από τη φύλαξη
του Τσόχαν της δεύτερης Ακτίνος - κάτω από τις
διαταγές του Κυρίου του Κόσμου - ο οποίος είναι ο
κυριότερος φύλακάς της, και βοηθείται από τον
Κύριο των ντέβα του δευτέρου πεδίου.
( ΙΙ, σελ.
150,1/129 )
Κατά τη μύηση η Ράβδος
εφαρμόζεται στα πέταλα αυτά (του εγωϊκού λωτού)
κατά τρόπο επιστημονικό και είναι ρυθμισμένη
ανάλογα προς την ακτίνα και την τάση του
μυημένου.
( ΙΙ, σελ.
160/138 )
Το πυρ που βρίσκεται
στη βάση της σπονδυλικής στήλης, κατευθύνεται
οριστικά προς το κέντρο εκείνο που αποτελεί το
αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής. Το κέντρο αυτό
ποικίλλει ανάλογα με την ακτίνα, ή το ειδικευμένο
έργο του μυημένου.
( ΙΙ, σελ.
161/138 )
4. Κάθε μυστικό αφορά
κάποια ακτίνα ή χρώμα και δίνει τον αντίστοιχο
αριθμό, το φθόγγο και τον κραδασμό.
( ΙΙ, σελ.
189/165 )
Στα τρία παραπάνω
σημεία θα μπορούσαμε ακόμη να προσθέσουμε με
συντομία, την είσοδο ή την απόσυρση κάποιας
ιδιαίτερης ακτίνας... Πρώτον, ότι οι μυήσεις που
λαμβάνονται στις τέσσερις μικρότερες ακτίνες
δεν θεωρούνται ισοδύναμες με τις μυήσεις που
λαμβάνονται στις τρεις μεγαλύτερες. Αυτό
παρουσιάζει κάποια δυσχέρεια, επειδή, μέσα στο
πλανητικό σύστημα, στο διάστημα της κυκλικής
εξελίξεως, μια μικρότερη ακτίνα μπορεί προσωρινά
να θεωρηθεί σαν μεγαλύτερη ακτίνα. κατ'αυτή την ιδιαίτερη εποχή
στο πλανητικό μας σύστημα, η έβδομη ακτίνα του
τελετουργικού νόμου ή τάξεως, θεωρείται σαν
μεγαλύτερη, επειδή είναι η ακτίνα συνθέσεως και
μάλιστα μια ακτίνα στην οποία ο Μαχατσόχαν
συγχωνεύει το έργο Του. Δεύτερον, ότι οι τρεις
πρώτες μυήσεις, λαμβάνονται στην Ακτίνα του Εγώ,
και συνδέουν τον άνθρωπο με τη μεγάλη Λευκή Στοά. οι δύο τελευταίες
λαμβάνονται στην Ακτίνα της Μονάδος και έχουν
ορισμένη επίδραση στην εκλογή της ατραπού της
υπηρεσίας που θα ακολουθήσει αργότερα ο μύστης...
Τέλος, από την ακτίνα στην οποία λαμβάνεται η
μύηση, εξαρτάται κατά πολύ η ατραπός της
υπηρεσίας την οποία θα ακολουθήσει κατόπιν.
( ΙΙ, σελ.
207/181,2 )
...θα ήταν σκόπιμο να
εμβαθύνει ο σπουδαστής στη σημασία της εισόδου
στη δράση της παρούσης ακτίνας του τελετουργικού
νόμου ή μαγείας. Είναι η ακτίνα που αφορά τις
δομητικές δυνάμεις της φύσεως, που σχετίζεται με
τη νοήμονα χρησιμοποίηση της μορφής από την όψη
της ζωής. Είναι κυρίως η ακτίνα του εκτελεστικού
έργου, και σκοπός της είναι να οικοδομεί, να
συντονίζει και να δημιουργεί συνοχή στα τέσσερα
κατώτερα βασίλεια της φύσεως. Διακρίνεται κυρίως
από την ενέργεια, η οποία εκδηλώνεται διά του
τυπικού... Το ενδιαφέρον όμως που παρουσιάζεται
για μας, βρίσκεται προ πάντων στο ότι η ακτίνα
αυτή είναι που προσφέρει ευκαιρία στις φυλές της
Δύσεως, και χάρη σ'αυτή τη δύναμη ζωής της
εκτελεστικής οργανώσεως, της διακυβερνήσεως που
έχει σα βάση τον κανόνα και την τάξη, με το ρυθμό
και τη τελετουργία, θα έλθει εποχή κατά την οποία
οι φυλές της Δύσεως, (με τον ενεργό, συγκεκριμένο
νου τους και τις τεράστιές τους ικανότητες στις
εμπορικές τους υποθέσεις) μπορούν να λάβουν
μύηση - μια μύηση όμως, πρέπει να θυμόμαστε πάνω
σε μια ακτίνα, η οποία προσωρινά μόνο
αναγνωρίζεται σαν μεγαλύτερη ακτίνα.
( ΙΙ, σελ.
208/182 )
Μεγάλος αριθμός
μυημένων και των άλλων εκείνων που πέτυχαν να
φθάσουν στο βαθμό του μύστου κατά την τελευταία
κυκλική περίοδο, ήταν Ανατολίτες και μάλιστα
Ινδοί. Στον κύκλο αυτό κυριάρχησε η έκτη ακτίνα, η
οποία καθώς και οι δύο προηγούμενες, τώρα ακριβώς
αποσύρεται.
( ΙΙ, σελ.
208/183 )
Μεγάλος αριθμός
ανθρώπων της πέμπτης ακτίνας, εκείνων που έχουν
σαν ακτίνα της Μονάδος τους, την Ακτίνα της Συγκεκριμένης Γνώσεως,
ακολουθούν αυτή τη γραμμή της προσπάθειας (την
Ατραπό του Μαγνητικού Εργου). Η συμφυής ιδιότης
του τύπου της μονάδος, κανονίζει συνήθως τη
γραμμή της δράσεως. Το κάρμα της πέμπτης ακτίνας
είναι ένα από τους παράγοντες που προκαλούν το
φαινόμενο αυτό.
( ΙΙ, σελ.
213/187 )
Καθώς βαδίζει αυτή την
Ατραπό (των Ακτίνων) ο άνθρωπος, παραμένει στη
δική του ακτίνα, και εργάζεται πάνω σ'αυτή στα
διάφορα βασίλεια σε όλα τα πεδία, εκτελεί τις
διαταγές του Κυρίου του Κόσμου, και εργάζεται
κάτω από την καθοδήγησή Του. Φέρει τον άνθρωπο σε
κάθε μέρος του ηλιακού συστήματος, τον συνδέει
όμως οριστικά με την ακτίνα της συνθέσεως....
Εργάζεται πρώτα στην αίθουσα του συμβουλίου του
Κυρίου του Κόσμου της Σαμπάλλα, και χειρίζεται το
νόμο του κραδασμού στη δική του ακτίνα. Βραδύτερα
σαν κατοικία του θα έχει τον πλανήτη, που
αντιστοιχεί στην ακτίνα του, και όχι τη γη, εκτός
αν βρίσκεται στην ακτίνα του Πλανητικού Λόγου
που δεσπόζει της γης. Αργότερα πάλι, καθ όσον η
εξέλιξή του προχωρεί, θα περάσει στον ήλιο,
έπειτα, αφού θα έχει μάθει όλα όσα σχετίζονται με
τον κραδασμό στο σύστημα αυτό, θα περάσει στο
παγκόσμιο σύστημα, και τότε εγκαταλείπει την
ακτίνα του, (που είναι απλώς επικουρική μιας
παγκόσμιας ακτίνας) και εισέρχεται στην
παγκόσμιο ακτίνα του σύμπαντος.
( ΙΙ, σελ.
215/188,9 )
Οι ανθρώπινες
υπάρξεις, εισέρχονται στην Ατραπό αυτή (η Ατραπός
στην οποία βρίσκεται Αυτός Ούτος ο Λόγος) μέσω
της εξελίξεως των ντέβα, στην οποία μπορεί κανείς
να εισέλθει, αν μεταφερθεί στην πέμπτη Ατραπό,
την Ατραπό των ακτίνων.
( ΙΙ, σελ. 217/190 )
ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΗΛΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΙΚΩΝ ΙΕΡΑΡΧΙΩΝ |
||
Η ΗΛΙΑΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ Ο Ηλιακός Λόγος |
||
| Η Ηλιακή Τριάς ή οι Τρεις Λόγοι | ||
Ι. Πατήρ |
Θέληση | |
| ΙΙ. Υιός | Αγάπη-Σοφία | |
| ΙΙΙ. Αγιον Πνεύμα | Ενεργός Νοημοσύνη | |
| Οι Επτά Ακτίνες Τρεις Ακτίνες της Οψεως Τέσσερις Ακτίνες της Ιδιότητος |
||
| Ι. Θέληση | ΙΙ. Η Αγάπη-Σοφία | ΙΙΙ. Ενεργός Νοημοσύνη |
| 4. Αρμονία ή Κάλλος 5. Συγκεκριμένη Γνώση 6. Ευλάβεια ή Ιδεαλισμός 7. Τελετουργική Μαγεία |
||
| ( II, σελ. 61/49 ) | ||
Η ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ Σανάτ Κουμάρα, ο Κύριος του Κόσμου (Ο Αρχαίος των Ημερών. Ο Μόνος Ιεροφάντης) Οι Τρεις Κουμάρα (Οι Βούδδες της Δράσεως) 1 2 3 Οι ανταύγειες των 3 μεγαλυτέρων και των 4 μικροτέρων Ακτίνων Οι τρεις Προϊστάμενοι των Τμημάτων |
||
| Ι. Της Οψεως Θέλησης | ΙΙ Της Οψεως Αγάπη-Σοφία Νοημοσύνη |
ΙΙΙ Της Οψεως Νοημοσύνη |
| Α. Ο Μανού | Β. Ο Βοδδισάτβα (Ο Χριστός ο Παγκόσμιος Εκπαιδευτής) |
Γ. Ο Μαχατσόχαν (Ο Κύριος του Πολιτισμού) |
| β. Ο Διδάσκαλος Ζεύς | β. Ενας Ευρωπαίος Διδάσκαλος | |
| γ. Ο Διδάσκαλος Μ-. | γ. Ο Διδάσκαλος Κ.Χ. | γ. Ο Ενετός Διδάσκαλος |
| δ. Ο Διδάσκαλος Δ.Κ. | 4. Ο Διδάσκαλος Σέραπις 5. Ο Διδάσκαλος Ιλαρίων 6. Ο Διδάσκαλος Ιησούς 7. Ο Διδάσκαλος Ρ-. |
|
Τέσσερις βαθμοί μυημένων Διάφοροι βαθμοί μαθητών Ανθρωποι επί της Ατραπού της Δοκιμασίας |
||
Η κοινή Ανθρωπότης όλων των βαθμών ( II, σελ. 61/49 ) |
||
