Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός
Αυτές οι τρεις όψεις του Θεού, του ηλιακού Λόγου και της Κεντρικής Ενέργειας ή Δύναμης (γιατί οι όροι αποκρυφιστικά είναι συνώνυμοι) εκδηλώνονται μέσω επτά κέντρων δύναμης - τριών κυρίων κέντρων και τεσσάρων δευτερευόντων. Τα επτά αυτά κέντρα λογοϊκής Δύναμης είναι συγκροτημένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν σωματικές Οντότητες. Αυτές είναι γνωστές σαν
α. Οι επτά πλανητικοί Λόγοι.
β. Τα επτά Πνεύματα ενώπιον του Θρόνου.
γ. Οι επτά Ακτίνες.
δ. Οι επτά Ουράνιοι Ανθρωποι.
Οι Επτά Λόγοι ενσωματώνουν επτά τύπους διαφοροποιημένης δύναμης και σ'αυτή την Πραγματεία είναι γνωστοί με τα ονόματα των Κυρίων των Ακτίνων. Τα ονόματα των Ακτίνων είναι
Ακτίνα Ι Ακτίνα της θέλησης ή της Δύναμης 1η Οψη
Ακτίνα II Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας 2η Οψη
Ακτίνα III Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης 3η Οψη
Αυτές είναι οι κύριες Ακτίνες
Ακτίνα IV Ακτίνα της Αρμονίας, του Κάλλους και της Τέχνης
Ακτίνα V Ακτίνα της Συγκεκριμένης Γνώσης ή της Επιστήμης
Ακτίνα VI Ακτίνα της Αφοσίωσης ή του Αφηρημένου Ιδεαλισμού
Ακτίνα VII Ακτίνα της Τελετουργικής Μαγείας ή της Τάξης
( ΙV, σελ. 5,6/5 )
Αυτό το τριπλό πυρ (Πυρ διά τριβής, Ηλιακό Πυρ, Ηλεκτρικό Πυρ) μπορεί να εκφραστεί με ακτινικούς όρους ως ακολούθως:
Πρώτο, έχουμε τα ζωογόνα πυρά του ηλιακού συστήματος, που είναι τα πυρά της πρωτογενούς ακτίνας της ενεργού νοήμονος ύλης. αυτά συνιστούν την ενέργεια του Βράχμα, της τρίτης όψης του Λόγου. Στη συνέχεια βρίσκονται τα πυρά της θείας Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας, της ακτίνας της νοήμονος αγάπης, που συνιστά την ενέργεια της όψης του Βισνού, της δεύτερης λογοϊκής όψης. Τελικά, βρίσκονται τα πυρά του κοσμικού νοητικού πεδίου, που είναι τα πυρά της κοσμικής ακτίνας θέλησης. Μπορούν να περιγραφούν σαν ακτίνες της νοήμονος θέλησης και αποτελούν την εκδήλωση της πρώτης λογοϊκής όψης, της όψης του Μαχαντέβα. Συνεπώς, έχουμε τρεις εκδηλούμενες κοσμικές ακτίνες:
Την Ακτίνα της νοήμονος δραστηριότητας. Αυτή είναι μια ακτίνα καταφανούς δόξας και ανώτερου σημείου ανάπτυξης από τις άλλες δύο καθόσο είναι το προϊόν μιας προγενέστερης μαχακάλπα, ή ενός προηγούμενου ηλιακού συστήματος. Ενσωματώνει το βασικό κραδασμό αυτού του ηλιακού συστήματος και αποτελεί το μεγάλο εσωτερικό του πυρ, που εμψυχώνει και ζωογονεί το όλο και που εισδύει από το κέντρο προς την περιφέρεια. Είναι το αίτιο της περιστροφικής κίνησης και συνεπώς της σφαιροειδούς μορφής όλων όσων υφίστανται.
Την Ακτίνα της νοήμονος αγάπης. Αυτή είναι η ακτίνα που ενσωματώνει τον ύψιστο κραδασμό για τον οποίο είναι ικανός ο ηλιακός μας Λόγος ή Θεότητα, στο τωρινό ηλιακό σύστημα. Δεν κραδαίνεται ακόμη ικανοποιητικά, ούτε έφτασε ακόμη στο κορύφωμα της δραστηριότητάς της. Είναι η βάση της κυκλικής σπειροειδούς κίνησης του λογοϊκού σώματος και, όπως ακριβώς ο Νόμος της Οικονομίας είναι ο νόμος που κυβερνά τα εσωτερικά πυρά του συστήματος, έτσι και ο κοσμικός Νόμος της Ελξης και Απωσης αποτελεί το βασικό νόμο αυτής της θείας Ακτίνας.
Την Ακτίνα της νοήμονος θέλησης. Λίγα μπορούν να ειπωθούν ακόμα για την ακτίνα αυτή. Είναι η ακτίνα του κοσμικού νου και, στην εξέλιξή της, παραλληλίζεται με την ακτίνα της κοσμικής αγάπης, αλλά, προς το παρόν, ο κραδασμός της είναι βραδύτερος κι η ανάπτυξή της μικρότερη. Αυτό επιτελείται συγκεκριμένα και θεληματικά και οφείλεται στον υποκείμενο σκοπό και στην εκλογή του ηλιακού Λόγου, ο Οποίος επιδιώκει, στο υψηλό Του επίπεδο (όπως ακριβώς κάνουν οι αντανακλάσεις Του, οι υιοί των ανθρώπων), να πετύχει μια πιο σφαιρική ανάπτυξη και, συνεπώς, συγκεντρώνεται στην ανάπτυξη της κοσμικής αγάπης κατ'αυτό το μεγαλύτερο κύκλο.
Αυτή η ακτίνα διέπεται από το Νόμο της Σύνθεσης και αποτελεί τη βάση της συστημικής κίνησης που μπορεί να περιγραφεί καλύτερα σαν προώθηση μέσω του διαστήματος, ή πρόσθια προχώρηση. Λίγα μπορούν να αναφερθούν σχετικά με αυτή την ακτίνα και την έκφρασή της. Ελέγχει τις κινήσεις ολόκληρου του αξεπέραστου δακτυλίου σε σχέση με το κοσμικό του κέντρο.
( ΙV, σελ. 38,9/38,9 )
Οταν η πρωτογενής ακτίνα της νοήμονος δραστηριότητας, η θεία ακτίνα της νοήμονος αγάπης και η τρίτη κοσμική ακτίνα της νοήμονος θέλησης συναντηθούν, αναμειχθούν, σμίξουν και αστραποβολήσουν, ο Λόγος θα λάβει την πέμπτη Του μύηση, περατώνοντας έτσι έναν από τους κύκλους Του.
( ΙV, σελ. 42/45 )
Εχει την αντιστοιχία του (το Εσωτερικό Ζωογόνο Πυρ) στην ακτίνα της νοήμονος δραστηριότητας και ελέγχεται από μια υποδιαίρεση του Νόμου της Οικονομίας, το Νόμο της Προσαρμογής στο Χρόνο.
( ΙV, σελ. 43/46 )
Αυτά τα άτομα (τα μόνιμα) βρίσκονται σε άμεση σύνδεση με τη μια ή την άλλη από τις τρεις μεγάλες ακτίνες, που σχετίζονται με τον μικρόκοσμο:
α. Τη Μοναδική Ακτίνα, τη συνθετική ακτίνα του μικρόκοσμου.
β. Την Εγωϊκή Ακτίνα.
γ. Την Ακτίνα της Προσωπικότητας.
Κάθε μια από αυτές τις ακτίνες σχετίζεται με κάποιο από τα μόνιμα άτομα του κατώτερου τριπλού ανθρώπου και ασκεί άμεση δράση πάνω στα σπειρώματα που βρίσκονται μέσα στο άτομο.
( ΙV, σελ. 67/70 )
(Με τη μετουσίωση) Το φυσικό μόνιμο άτομο υπερβαίνεται και η πόλωση καθίσταται μανασική ή νοητική, το αστρικό μόνιμο άτομο υπερβαίνεται και η πόλωση αποβαίνει βουδδική, ενώ η νοητική μονάδα αντικαθίσταται από το μόνιμο άτομο του πέμπτου πεδίου, του ατμικού. Ολα αυτά συντελούνται με την επενέργεια των τριών ακτίνων στα άτομα και στη ζωή μέσα σε κάθε άτομο. Η σχέση μεταξύ των τριών αυτών ακτίνων και των μονίμων ατόμων θα μπορούσε να συνοψιστεί ως εξής:
Η Ακτίνα της Προσωπικότητας έχει άμεση δράση πάνω στο φυσικό μόνιμο άτομο.
Η Εγωϊκή Ακτίνα έχει παρόμοια δράση πάνω στο αστρικό μόνιμο άτομο.
Η Μοναδική Ακτίνα έχει στενή σχέση με τη νοητική μονάδα.
Το αποτέλεσμα που έχουν είναι τριπλό, αλλά όχι ταυτόχρονο. εργάζονται πάντοτε, όπως καθετί στη Φύση, σε διαδοχικούς κύκλους. Η διέγερση, για παράδειγμα, που είναι αποτέλεσμα της επενέργειας της μοναδικής Ακτίνας στη νοητική μονάδα, γίνεται αισθητή μόνο όταν ο ζηλωτής διανύει την Ατραπό, δηλαδή αφού λάβει την πρώτη Μύηση. Η επενέργεια της εγωϊκής Ακτίνας στο αστρικό μόνιμο άτομο γίνεται αισθητή μόλις το Εγώ μπορέσει να συνδεθεί ικανοποιητικά με το φυσικό εγκέφαλο. όταν συμβεί αυτό, η εγωϊκή ακτίνα αρχίζει να επηρεάζει το άτομο ισχυρά και αδιάκοπα. αυτό συντελείται όταν ο άνθρωπος είναι πολύ εξελιγμένος και προσεγγίζει την Ατραπό.
( ΙV, σελ. 68/70,1 )
Η Ακτίνα της Προσωπικότητας αφορά στα τέσσερα πρώτα σπειρώματα (του μόνιμου ατόμου) και αποτελεί την πηγή της διέγερσής τους. Σημειώστε εδώ την αντιστοιχία με την κατώτερη τετράδα και τη διέγερσή της από το εγώ. Η Εγωϊκή Ακτίνα σχετίζεται με το πέμπτο και το έκτο σπείρωμα και συνιστά την αιτία της ανάδυσής τους από μια λανθάνουσα και δυνητική κατάσταση σε ισχύ και δραστηριότητα. Η Μοναδική Ακτίνα είναι η πηγή διέγερσης του έβδομου σπειρώματος... Εξετάζοντας το θέμα από τη σκοπιά του πυρός, μπορεί κάπως να συλληφθεί η ιδέα μέσα από την αντίληψη ότι το λανθάνον πυρ της ύλης στο άτομο οδηγείται σε λαμπρότητα και χρησιμότητα με τη δράση της Ακτίνας της προσωπικότητας, που σμίγει με αυτό το πυρ και κατέχει στο μικρόκοσμο την ίδια θέση ως προς το μόνιμο άτομο, όπως και το ΦΟΧΑΤ στο κοσμικό πεδίο. Το πυρ κρύβεται μέσα στη σφαίρα (τη συστημική ή την ατομική) και η Ακτίνα της προσωπικότητας στη μια περίπτωση, και το Φοχάτ στην άλλη, δρα σαν δύναμη που οδηγεί τη λανθάνουσα κατάσταση σε δραστηριότητα και τη δυνητικότητα σε εκδηλωμένη δύναμη. Αυτή η αντιστοιχία πρέπει να μελετηθεί με προσοχή και κρίση. Οπως ακριβώς το Φοχάτ σχετίζεται με την ενεργό εκδήλωση ή την αντικειμενικότητα, έτσι και η Ακτίνα της προσωπικότητας σχετίζεται με την τρίτη όψη, εκείνη της δραστηριότητας στο μικρόκοσμο.
( ΙV, σελ. 69/71,2 )
Εδώ ασχολούμαστε με εκείνο που η Ε.Π. Μπ. αποκαλεί πρωτογενή ακτίνα με τις εκδηλώσεις της στην ύλη. Ολες αυτές οι Ακτίνες, του Κοσμικού Νου, της Πρωτογενούς Δραστηριότητας και της Θείας Αγάπης-Σοφίας, δεν είναι παρά ουσιαστική ποιότητα που εκδηλώνεται με τη μεσολάβηση κάποιου παράγοντα.
Η Πρωτογενής Ακτίνα είναι η ποιότητα της κίνησης, που εκδηλώνεται μέσω της ύλης.
Η Ακτίνα του Νου είναι η ποιότητα της νοήμονος οργάνωσης, που εκδηλώνεται μέσω των μορφών, οι οποίες είναι προϊόντα της κίνησης και της ύλης.
Η Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας είναι η ποιότητα του βασικού κινήτρου, που χρησιμοποιεί τη νοήμονα οργάνωση της ύλης σε κίνηση, για να εκδηλώσει σε ένα συνθετικό όλο τη μεγάλη όψη της Αγάπης του Λόγου.
( ΙV, σελ. 70/73,4 )
Σ'αυτό το σημείο της πραγματείας θα εντοπίσουμε την προσοχή μας στην Ακτίνα της Δρώσας Υλης, η σε εκείνη τη λανθάνουσα θερμότητα της ουσίας που υπόκειται στη δραστηριότητά της και συνιστά το αίτιο της κίνησής της. Αν σκεφτούμε με σοβαρότητα και διαύγεια θα διαπιστώσουμε πόσο στενά συνδέονται με αυτό το έργο οι Αρχοντες Λίπικα ή Κύριοι του Κάρμα. Τρεις από Αυτούς σχετίζονται στενά με το Κάρμα, καθόσο αφορά σε κάποια από τις τρεις μεγάλες Ακτίνες, ή τα τρία ΠΥΡΑ, ενώ ο τέταρτος Αρχοντας Λίπικα συνθέτει το έργο των τριών Αδελφών του και επιτηρεί την ομοιόμορφη συγχώνευση και ανάμειξη των τριών πυρών... Καταλήγουμε συνεπώς στην αντίληψη ότι η Ακτίνα της προσωπικότητας, στη σχέση της με το πυρ της ύλης, επηρεάζεται άμεσα και διευθετείται στη λειτουργία της από έναν από τους Βούδδες της δράσης.
Το Κάρμα της καθαυτής ύλης αποτελεί ένα δυσνόητο θέμα και ως τώρα σπάνια έχει θιγεί... Ασχολείται με το θέμα της οικοδόμησης της ύλης σε μορφή, με την αλληλεπίδραση των δύο ακτίνων, της Θείας και της Πρωτογενούς δημιουργώντας έτσι εκείνο το πυρ διά τριβής που τείνει σε ζωή και συγχώνευση.
( ΙV, σελ. 71/74,5 )
Ακτίνα. Ενα ρεύμα δύναμης ή μια εκπόρευση. Ο ηλιακός Λόγος ή ο Μακρόκοσμος, εκδηλώνεται μέσω τριών κυρίων ακτίνων και τεσσάρων μικροτέρων ακτίνων. Η Μονάδα ή ο μικρόκοσμος εκδηλώνεται επίσης μέσω τριών ακτίνων, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως στο κείμενο. Ολες οι ακτίνες εκφράζουν έναν ιδιαίτερο και εξειδικευμένο τύπο δύναμης.
( ΙV, σελ. 72/69 )
Το τέταρτο υποπεδίο του μοναδικού πεδίου είναι πραγματικά ο τόπος μετάβασης από την εγωϊκή ακτίνα (οποιαδήποτε και αν είναι) προς τη μοναδική ακτίνα. αυτές οι τρεις κύριες ακτίνες είναι οργανωμένες στα τρία ανώτερα υποπεδία του μοναδικού πεδίου με τον ίδιο τρόπο κατά τον οποίο τα τρία αφηρημένα υποπεδία του νοητικού αποτελούν την ομάδα για την μεταφορά από την ακτίνα της προσωπικότητας στην εγωϊκή.
οι δευτερεύουσες τέσσερις ακτίνες σμίγουν στο νοητικό και στο ατμικό πεδίο με την κύρια τρίτη ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης. Οι τέσσερις Λόγοι ή πλανητικά Πνεύματα, εργάζονται σαν ένας στο ατμικό πεδίο.
ι. Μια ακόμη σύνθεση λαμβάνει χώρα πάνω στη συνθετική δεύτερη ακτίνα στο δεύτερο υποπεδίο του βουδδικού και του μοναδικού πεδίου, ενώ οι συγκριτικά λίγες Μονάδες της θέλησης ή δύναμης συνθέτονται στο ατομικό υποπεδίο του ατμικού. Και οι τρεις όμιλοι Μονάδων εργάζονται σε τριπλή μορφή στο νοητικό πεδίο κάτω από τον Μαχατσόχαν, τον Μανού και τον Βοδισάττβα, ή τον Χριστό. στο δεύτερο ή μοναδικό πεδίο εργάζονται σαν ένας, επιδείχνοντας τη δυαδική τους εργασία μόνο στο ατμικό πεδίο και την ουσιαστική τους τριπλότητα μόνο στο βουδδικό.
( ΙV, σελ. 110/119,20 )
Ο τρόπος που μπορεί να αφυπνιστεί το πυρ της βάσης της σπονδυλικής στήλης, η μορφή που πρέπει να πάρει κατά την πρόοδό του (που εξαρτάται από την Ακτίνα), η ανάμειξη του πυρός με το πρανικό πυρ και η επακόλουθη ενωμένη τους πορεία, ανήκουν στο παρελθόν και, ευτυχώς για τη φυλή, το έργο συμπληρώθηκε δίχως συνειδητή προσπάθεια.
( ΙV, σελ. 131/139 )
Θα ήθελα κυρίως να υπογραμμίσω και να τονίσω το γεγονός ότι η κίνηση την οποία εξετάζουμε οφείλεται στο λανθάνον πυρ της καθαυτής ύλης, μια κίνηση που συνιστά το πρωταρχικό χαρακτηριστικό και τη βασική ποιότητα της Πρωτογενούς Ακτίνας της Ενεργού Νοημοσύνης.
( ΙV, σελ. 133/141 )
Ο Τρίτος Λόγος. Ο τρίτος Λόγος ή Βράχμα, χαρακτηρίζεται από ενεργό νοημοσύνη. Ο τρόπος δράσης Του είναι εκείνος που αποκαλούμε περιστροφικός, ή εκείνη η ρυθμική ανακύκληση της ύλης του συστήματος κατά την οποία θέτει αρχικά, σαν μια μεγάλη ολότητα, σε κίνηση το υλικό που περιέχεται σ'ολόκληρο τον αξεπέραστο δακτύλιο και έπειτα το διαφοροποιεί στα επτά πεδία, ανάλογα με τις επτά κραδασμικές συχνότητες ή ρυθμούς.
( ΙV, σελ. 134/142 )
Ο Δεύτερος Λόγος. Ο δεύτερος Λόγος ο Βισνού, η θεία Ακτίνα της Σοφίας, η μεγάλη αρχή του Βούδδι που ζητά να σμίξει με την αρχή της Νοημοσύνης, χαρακτηρίζεται από Αγάπη. Την κίνησή Του θα μπορούσαμε να την ορίσουμε σαν σπειροειδώς κυκλική.
( ΙV, σελ. 135/143 )
Ο Πρώτος Λόγος. Ο πρώτος Λόγος είναι η Ακτίνα της Κοσμικής Θέλησης. Ο τρόπος Δράσης Του είναι κυριολεκτικά η προώθηση του ηλιακού αξεπέραστου δακτύλιου μέσα στο χώρο και, ως το τέλος αυτής της μαχαμανβαντάρα ή ημέρας του Βράχμα (του λογοϊκού κύκλου), δεν θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε, όπως πραγματικά είναι, την πρώτη όψη της θέλησης, ή δύναμης. Τη γνωρίζουμε τώρα σαν θέληση για ύπαρξη, εκδηλούμενη μέσω της ύλης των μορφών (της Πρωτογενούς Ακτίνας και της Θείας Ακτίνας), και την εκλαμβάνουμε σαν εκείνο που, κατά κάποιο τρόπο, συνδέει το σύστημα με το κοσμικό του κέντρο.
( ΙV, σελ. 137/145,6 )
Σ'αυτό το σύστημα, η ανάμειξη της Θείας Ακτίνας της Σοφίας και της Πρωτογενούς Ακτίνας της νοήμονος ύλης συγκροτεί τη μεγάλη διπλή ανέλιξη. πίσω από αυτές τις δύο κοσμικές Οντότητες στέκει μια άλλη, η Οποία συνιστά την ενσωμάτωση της Θέλησης και χρησιμοποιεί τις μορφές - αν και όχι άλλες από τις μορφές της ιεραρχίας των Μεγάλων Δομητών ντέβας καθώς και της ανθρώπινης ιεραρχίας, σε χρόνο και χώρο. Ωστόσο, αυτές οι επτά Ιεραρχίες αποτελούν (όπως αναφέρει η Ε.Π. Μπ.) την επταπλή ακτίνα της σοφίας, τον δράκοντα με τις επτά μορφές του.
( ΙV, σελ. 138/146 )
Οταν επιτευχθεί το σημείο του ρυθμού ή της ισορροπίας σε ένα ηλιακό σύστημα, ένα πεδίο, μια ακτίνα, ένα αιτιατό σώμα και στο φυσικό σώμα, τότε ο κάτοχος της μορφής απαλλάσσεται των δεσμών. μπορεί να αποσυρθεί στη γενεσιουργό πηγή του και απελευθερώνεται από το περίβλημα που μέχρι τώρα λειτούργησε σα φυλακή. και μπορεί να αποδράσει από ένα περιβάλλον που χρησιμοποιήθηκε για την απόκτηση εμπειρίας καθώς και σαν πεδίο μάχης των ζευγών των αντιθέτων.
( ΙV, σελ. 149/159 )
Τρία από αυτά τα κέντρα ονομάζονται κύρια, καθόσο ενσωματώνουν τις τρεις όψεις της τρισυπόστατης Μονάδας - τη Θέληση, την Αγάπη και τη Νοημοσύνη:
1. Το κέντρο της Κεφαλής Η Μονάδα. Θέληση ή Δύναμη.
2. Το κέντρο της Καρδιάς Το Εγώ. Αγάπη και Σοφία.
3. Το κέντρο του Λαιμού Η Προσωπικότητα. Δραστηριότητα ή Νοημοσύνη.
( ΙV, σελ. 156/167 )
...η γεωμετρική ανύψωση του πυρός καθώς και η ακολουθία των εγγιζομένων σημείων βαίνουν ανάλογα με την ακτίνα. Εδώ κρύβεται ένα από τα μυστικά της μύησης και εδώ έγκειται ο κίνδυνος από μια πρόωρη κοινοποίηση πληροφοριών αναφορικά με τις ακτίνες.
( ΙV, σελ. 158/169 )
Καθώς γνωρίζουμε, η εξέλιξη των κέντρων είναι αργή και σταδιακή και προχωρά σε τακτούς κύκλους που ποικίλουν ανάλογα με την ακτίνα της Μονάδας του ανθρώπου.
Προκειμένου να εξετάσουμε τη ζωή του Προσκυνητή μπορούμε να τη διαιρέσουμε σε τρεις κύριες περιόδους:
1. Εκείνη την περίοδο όπου βρίσκεται κάτω από την επιρροή της Ακτίνας της Προσωπικότητας.
2. Εκείνη όπου περιέρχεται υπό την Ακτίνα του Εγώ.
3. Εκείνη όπου κυριαρχεί η Μοναδική Ακτίνα.
( ΙV, σελ. 163/173,4 )
Η δεύτερη περίοδος, κατά την οποία κυριαρχεί η εγωϊκή ακτίνα, συγκριτικά δεν είναι τόσο μακροχρόνια. καλύπτει την περίοδο όπου ζωογονούνται το τέταρτο και το πέμπτο τρίγωνο και επισημαίνει τις ζωές στις οποίες ο άνθρωπος συντάσσει τις δυνάμεις του στο πλευρό της εξέλιξης, πειθαρχεί τη ζωή του, πορεύεται στην Ατραπό της Δοκιμασίας και προχωρά μέχρι την τρίτη Μύηση. Υπό το καθεστώς της Ακτίνας της Προσωπικότητας, ο άνθρωπος βαίνει επί των πέντε Ακτίνων προκειμένου να εργαστεί συνειδητά με το Νου, την έκτη αίσθηση, διερχόμενος κατ'αρχή από τις τέσσερις μικρότερες Ακτίνες και έπειτα, από την τρίτη. Εργάζεται πάνω στην τρίτη Ακτίνα, της ενεργού Νοημοσύνης, και από αυτή περνά σε μια από τις υποακτίνες των δύο άλλων κύριων Ακτίνων, εφόσον η τρίτη δε συνιστά την εγωϊκή του Ακτίνα.
Μπορεί φυσιολογικά να αναρωτηθεί κανείς πόσο αναγκαίο είναι να ανήκει η εγωϊκή ακτίνα σε μια από τις τρεις κύριες ακτίνες και αν είναι δυνατό να απαντηθούν Μυημένοι και Διδάσκαλοι σε κάποια από τις ακτίνες του νου, τις μικρότερες τέσσερις.
Η απάντηση έχει ως εξής: Η εγωϊκή ακτίνα μπορεί ασφαλώς να είναι μια από τις επτά, αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι, σε αυτό το αστρικο-βουδδικό ηλιακό σύστημα, όπου η αγάπη και η σοφία φέρονται σε αντικειμενικότητα, ο κύριος όγκος των μονάδων βρίσκεται στην ακτίνα της αγάπης-σοφίας. Το γεγονός λοιπόν ότι συνιστά την συνθετική ακτίνα έχει τεράστια σπουδαιότητα... Μετά την τρίτη Μύηση κάθε ανθρώπινο ον εντάσσεται στη μοναδική του ακτίνα, κάποια από τις τρεις κύριες ακτίνες, και το γεγονός ότι Διδάσκαλοι και Μυημένοι απαντώνται σε όλες τις ακτίνες οφείλεται στους ακόλουθους δύο παράγοντες:
Πρώτο. Κάθε κύρια ακτίνα διαθέτει τις υποακτίνες της, που αντιστοιχούν στις επτά ακτίνες.
Δεύτερο. Πολλοί από τους οδηγούς της φυλής μεταφέρονται από τη μια ακτίνα στην άλλη ανάλογα με την ανάγκη και τις απαιτήσεις του έργου. Η μετάθεση ενός Διδασκάλου ή Μυημένου προκαλεί μια ολική ανακατάταξη.
( ΙV, σελ. 164,5/175,6 )
Βρίσκουμε ακόμη την ευκαιρία να τονίσουμε εδώ πως δε μας απασχολούν οι γήινες συνθήκες όταν εξετάζουμε τις Ακτίνες, ούτε καταγινόμαστε μόνο με την εξέλιξη των Μονάδων πάνω σ'αυτό τον πλανήτη, αλλά μας ενδιαφέρει εξίσου το ηλιακό σύστημα στο οποίο η γη μας έχει μια αναγκαία αλλά όχι πρωτεύουσα θέση.
( ΙV, σελ. 165/176,7 )
Υπό το καθεστώς του Εγώ, κυριαρχεί η ακτίνα πάνω στην οποία απαντάται το εγώ. Η ακτίνα αυτή είναι απλά μια άμεση αντανάκλαση της μονάδας και εξαρτάται από εκείνη την όψη της πνευματικής τριάδας, που συνιστά για τον άνθρωπο, σε οποιαδήποτε στιγμή, τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης. Αυτό μας επιτρέπει αν αντιληφθούμε ότι η ακτίνα έχει σαν κέντρο δύναμης άλλοτε την ατμική όψη, άλλοτε τη βουδδική και ενίοτε τη μανασική όψη. Μολονότι η τριάδα είναι τρισυπόστατη, η εγωϊκή προφυλακή της (άν μπορούμε να το εκφράσουμε έτσι) θα είναι είτε οριστικά ατμική, είτε κυρίαρχα βουδδική ή μανασική. Θα ήθελα εδώ να επισύρω εκ νέου την προσοχή σας στο γεγονός ότι η τριπλή αυτή εκδήλωση μπορεί να ειδωθεί με τρεις μορφές, δημιουργώντας συνολικά μια εννεαπλή επιλογή ακτίνων για το Εγώ:
Ατμική όψη
1. ατμική-ατμική
2. ατμική-βουδδική
3. ατμική-μανασική.
Βουδδική όψη
1. βουδδική-ατμική
2. βουδδική-βουδδική
3. βουδδική-μανασική
Μανασική όψη
1. μανασική-ατμική
2. μανασική-βουδδική
3. μανασική-μανασική
Αυτό σημαίνει κυριολεκτικά πως καθεμία από τις τρεις κύριες ακτίνες μπορεί να υποδιαιρεθεί (αναφορικά με το Εγώ) σε τρία τμήματα.
( ΙV, σελ. 165,6/177 )
Συνεπώς έχουμε:
α) Δύο τρίγωνα που ζωογονούνται από την ακτίνα της προσωπικότητας.
β) Δύο τρίγωνα που ζωογονοποιούνται από την εγωϊκή ακτίνα.
γ) Το συνθετικό τρίγωνο της Μονάδας.
Πρέπει εξάλλου να αναλογιστούμε ότι η περιπλοκή εντείνεται από το γεγονός ότι τα τρίγωνα της προσωπικότητας οδηγούνται σε πλήρη δραστηριότητα σύμφωνα με την ακτίνα της Μονάδας ή του Πνεύματος... Τα εγωϊκά τρίγωνα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την αντανάκλαση της πνευματικής ζωικής δύναμης στην προσωπικότητα.
( ΙV, σελ. 166/178 )
Στην καθαυτή εξέλιξη, εξαιτίας των παραλλήλων διεργασιών της φύσης, οι διακρίσεις δεν είναι τόσο σαφείς και η ακτίνα του ανθρώπου, το σημείο ανάπτυξης, το ήδη επιτευχθέν έργο, οι πρόσκαιροι περιορισμοί του καθώς και άλλα αίτια δημιουργούν μια φαινομενική σύγχυση, αλλά στη μεγάλη διάταξη θεωρούμενη εκ των άνω προς τα κάτω, η πορεία του έργου είναι όπως την περιγράψαμε.
( ΙV, σελ. 177/191 )
β) Τα επτά κέντρα σε όλα τα πεδία, εκκινώντας εκ των κάτω, μεταβαίνουν από την λανθάνουσα κατάσταση σε δραστηριότητα, ωσότου (ανάλογα με την ακτίνα και τον τύπο) αλληλοσχετιστούν και συντονιστούν.
( ΙV, σελ. 188/205 )
α. Το πυρ της βάσης της σπονδυλικής στήλης κατευθύνεται οριστικά σε όποιο κέντρο αποτελεί αντικείμενο ειδικής προσοχής. Αυτό ποικίλει ανάλογα με την Ακτίνα, ή την εξειδικευμένη εργασία του μυημένου.
( ΙV, σελ. 189/205 )
Ο τόπος που βρίσκεται αυτή η Ράβδος (η μυητική Ράβδος το "Φλεγόμενο Διαμάντι") είναι γνωστός μόνο στον Κύριο του Κόσμου και στους Τσόχανς των Ακτίνων και (επειδή αποτελεί το περίαπτο αυτής της εξέλιξης) ο Τσόχαν της δεύτερης Ακτίνας είναι - μετά τον Κύριο του Κόσμου - ο κύριος θεματοφύλακάς της, βοηθούμενος από το ντεβαϊκό Αρχοντα του δευτέρου πεδίου. Οι Βούδδες της δράσης ευθύνονται για την περιφρούρησή της και έπειτα από αυτούς ο Τσόχαν της Ακτίνας.
( ΙV, σελ. 192,3/211 )
Το μάνας είναι η ενωμένη ικανότητα τεσσάρων Ουράνιων Ανθρώπων, που συνθέτονται μέσο του πέμπτου στο τρίτο πεδίο του συστήματος... Από έλλειψη καλύτερου όρου Τους αποκαλούμε Κυρίους των τεσσάρων δευτερευόντων Ακτίνων, με τη σύνθεσή Τους να συντελείται μέσω της τρίτης Ακτίνας της Δραστηριότητας. Σε μια προσπάθεια να εκφράσουμε τις αρχές που ενσωματώνουν, Τους ονομάσαμε:
1. Κύριο της Τελετουργικής Μαγείας.
2. Κύριο του Αφηρημένου Ιδεαλισμού ή της Αφοσίωσης.
3. Κύριο της Συγκεκριμένης Επιστήμης.
4. Κύριο της Αρμονίας και της Τέχνης.
Οι παραπάνω τέσσερις λειτουργούν μέσω του τέταρτου κοσμικού αιθέρα και διαθέτουν φορείς από βουδδική ύλη. Συγχωνεύονται στη μεγαλύτερη ζωή του Κυρίου της τρίτης Ακτίνας Οψης επί των ατμικών επιπέδων, οπότε αυτές οι τέσσερις (μαζί με τη μια συνθετική Ακτίνα) συνιστούν την ολότητα της μανασικής ενέργειας.
( ΙV, σελ. 310,11/336 )
"Πρέπει να θυμόσαστε ότι η ύλη είναι εκείνη η ολότητα της Υπαρξης στον Κόσμο που εντοπίζεται σε οποιοδήποτε πεδίο δυνατής αντίληψης". - Μ.Δ., Ι,560.
Οι υπάρξεις αυτές μπορούν να απαριθμηθούν ως εξής:
1. Οι Επτά Ουράνιοι Ανθρωποι. Στο σύνολό τους απαρτίζουν το Σώμα του Μεγάλου Ανθρώπου των Ουρανών, του Λόγου.
Αλλες ονομασίες γι αυτά τα Οντα είναι:
α. Επτά πλανητικοί Λόγοι ή Πνεύματα.
β. Πρατζαπάτις.
γ. Επτά Κύριοι των Ακτίνων.
δ. Ντυάν Τσόχανς.
ε. Επτά Πνεύματα ενώπιον του Θρόνου.
ζ. Επτά Αρχάγγελοι.
η.Επτά Λόγοι.
θ. Επτά Οικοδόμοι. - Μ.Δ., Ι, 115, 130, 152, 535.
Είναι οι εμψυχώνουσες Οντότητες της Θείας Ακτίνας, της Ακτίνας του δεύτερου Λόγου, κατά τον ίδιο τρόπο που το Φοχάτ και τα επτά Αδέλφια του αποτελούν το σύνολο της Πρωτογενούς Ακτίνας. - Μ.Δ., Ι, 100, 108, 155.
α. Η ύλη γονιμοποιείται από την πρωτογενή Ακτίνα της Νοημοσύνης. Είναι η anima mundi, η ψυχή του κόσμου.
β. Η Πρωτογενής Ακτίνα είναι ο φορέας της Θείας Ακτίνας της Αγάπης και της Σοφίας. Η συγχώνευση αυτών των δύο αποτελεί το στόχο της εξέλιξης.
γ. Η Θεία Ακτίνα είναι επταδική. Εισάγει επτά Οντότητες.
δ. Αυτές είναι:
1. Ο Λόγος της Βούλησης ή ισχύος.
2. Ο Λόγος της Αγάπης και της Σοφίας.
3. Ο Λόγος της Δραστηριότητας.
4. Ο Λόγος της Αρμονίας.
5. Ο Λόγος της Θετικής Επιστήμης.
6. Ο Λόγος της Αφοσίωσης ή του Αφηρημένου Ιδεαλισμού.
7. Ο Λόγος του Τελετουργικού Νόμου ή της Τάξης.
( ΙV, σελ. 280,1/233 )
2. Ανθρωποι, οι Ενάδες, οι Μονάδες της Συνείδησης. Στην ολότητά τους απαρτίζουν τα σώματα των επτά Ουράνιων Ανθρώπων. Κάθε Ενάδα απαντάται σε μια από τις επτά Ακτίνες. - Μ.Δ., Ι, 197, 285, 624. ΙΙ, 85, 176, 196.
( ΙV, σελ. 281/234 )
10 Αυτοί οι Ουράνιοι Ανθρωποι είναι:
1. Το σύνολο της συνείδησης. - Μ.Δ., Ι, 626.
2. Οι Δημιουργοί. - Μ.Δ., Ι, 477, 481-485.
Συγκρίνατε Μ.Δ., ΙΙ, 244.
α) Αποτελούν τις επτά πρωταρχικές δημιουργίες, ή την πρόσληψη αιθερικού σώματος από έναν Ουράνιο Ανθρωπο.
β) Αποτελούν τις επτά δευτερεύουσες δημιουργίες, ή την πρόσληψη πυκνού φυσικού σώματος.
Ανιχνεύστε τα παραπάνω στο Μικρόκοσμο και στο έργο της δόμησης του σώματος από τους ντέβας των αιθέρων.
γ) Το σύνολο της θείας νοημοσύνης. - Μ.Δ., Ι, 488.
δ) Οι γεννημένοι από το νου Υιοί του Βράχμα. - Μ.Δ. Ι, 610, 618.
Συνιστούν τη λογοϊκή Τετρακτίνα, τους Πέντε και τους Επτά.
ε) Οι επτά Ακτίνες. - Μ.Δ., Ι, 561. ΙΙ, 201.
Είναι οι επτά ατραποί επιστροφής στο Θεό... Πνεύμα.
Είναι μεταφυσικά, οι επτά αρχές.
Είναι φυσικά, οι επτά φυλές.
ζ) Οι Κύριοι της ακατάπαυστης και της ακαταπόνητης αφοσίωσης. - Μ.Δ., ΙΙ, 92.
η) Οι αποτυχίες του περασμένου συστήματος. - Μ.Δ., ΙΙ, 243.
θ) Τα πολιτικά αντίθετα των Πλειάδων. - Μ.Δ., ΙΙ, 579, 581.
Το σύστημά μας, αποκρυφιστικά, είναι αρσενικό και των Πλειάδων θηλυκό. Ο Ουράνιος Ανθρωπος δημιουργεί με παρόμοιο τρόπο στην πλανητική Του διάταξη. Βλέπε Μ.Δ., ΙΙ, 626.
( ΙV, σελ. 282/250 )
16. Υπάρχουν στη φύση δύο κύριες αρχές:
α. Ενεργητικό και παθητικό, αρσενικό και θηλυκό. - Μ.Δ., ΙΙ, 556. Ι, 46.
β. Βούδδι και μαχάτ. Βλέπε επίσης Μ.Δ., Ι, 357. ΙΙ, 649. ΙΙ, 273.
2. Ενωμένες οι ανώτερες αυτές αρχές παράγουν τις τρεις και τις επτά. - Μ.Δ., Ι, 46.
α. Αποκαλούνται οι τρεις Ακτίνες της Ουσίας και οι τέσσερις Οψεις. - Μ.Δ., Ι, 147.
( ΙV, σελ. 283/262 )
ΠΙΝΑΚΑΣ Ι |
|||||
| Πυρ | Ακτίνα | Οψη | Εκφραση | Νόμος | Ποιότητα |
| 1. Εσωτερικό | Πρωτογενής | Νοήμων Δραστηριότης |
Περιστροφική κίνηση |
Οικονομία | Πυρ δια τριβής |
| 2. Του Νου | Αγάπη | Νοήμων Αγάπη |
Σπειροειδής κυκλική κίνηση |
Ελξη | Ηλιακό Πυρ |
| 3. Θεία Φλόγα | Θέληση | Νοήμων Θέληση |
Πρόσθια Πρόοδος |
Σύνθεση | Ηλεκτρικό Πυρ |
| ( IV, σελ. 40/42 ) | |||||