Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων Τομ. Ι, Εσωτέρα Ψυχολογία 1
Το
ζήτημα των Επτά Ακτίνων πάντα παρουσίαζε
πραγματικό ενδιαφέρον για τους σπουδαστές, όμως
για τις ακτίνες αυτές λίγα πράγματα είναι γνωστά.
Ξέρουμε, από τη Μυστική Δοξασία ότι οι ακτίνες
αυτές είναι οι πλαστουργικές Δυνάμεις και το
ολικό άθροισμα όλων όσα βρίσκονται στο
εκδηλωμένο σύμπαν, αλλά η επίδρασή τους στο
ανθρώπινο βασίλειο και η ουσιαστική τους
ιδιότητα και φύση, παραμένουν, μέχρι τη στιγμή
μυστήριο.
( IX, σελ.
6,7/ )
Κάθε μαθητής, καθώς
αναλαμβάνει τη μελέτη των ακτίνων, πρέπει να
διατηρεί στο μυαλό του σταθερά πως αυτός ο ίδιος -
σαν ανθρώπινη μονάδα - έχει τη θέση του πάνω στη
μια ή την άλλη απ'αυτές τις ακτίνες. Το πρόβλημα
που δημιουργείται μ'αυτό τον τρόπο είναι πολύ
πραγματικό. Το φυσικό σώμα μπορεί να παρουσιάζει
ανταπόκριση σ'ένα τύπο ακτινικής δυνάμεως, ενώ η
προσωπικότητα σα σύνολο μπορεί να κραδαίνεται σε
συντονισμό με άλλο. Το εγώ ή η ψυχή μπορεί να
βρίσκεται πάνω σ'ένα τρίτο ακόμα τύπο ακτίνος,
και μ'αυτό τον τρόπο ν'ανταποκρίνεται σε άλλο
τύπο ακτινικής ενέργειας. Το ζήτημα της
Μοναδικής ακτίνος εισάγει ένα παράγοντα
επιπλέον σε πολλές περιπτώσεις, αλλά αυτό μόνο να
το υπαινιχτεί κανείς μπορεί, όχι όμως και να το
διευκρινήσει.
( IX, σελ. 9/
)
Μόνο ο μυημένος της
τρίτης μυήσεως μπορεί να έρθει σ'επαφή με την
ακτίνα της Μονάδος του, ή με την ανώτερη του όψη
της ζωής, και ο ταπεινός υποψήφιος δεν μπορεί
ακόμα να εξακριβώσει αν ο ίδιος είναι μια μονάδα
Δυνάμεως, Αγάπης ή Ενεργού Νοημοσύνης.
( IX, σελ. 9/
)
Αν υπάρχουν πράγματι
επτά ακτίνες, που ενσωματώνουν επτά τύπους θείας
ενέργειας, τότε ο άνθρωπος θα πρέπει να είναι
ικανός ν'αναγνωρίζει αυτούς τους τύπους και τις
ενέργειες στον ιδιαίτερο τομέα φαινομένων στον
οποίο παίζει το μικρό του ρόλο.
( IX, σελ.
10/ )
Η μελέτη των ακτίνων
και η αληθινή και βαθιά κατανόηση της εσωτερικής
σημασίας της σχετικής διδασκαλίας, θα κάμει για
μας τρία πράγματα:
Α. Θα ρίξει φως πάνω στις εποχές και τους
κύκλους του ανελισσόμενου πανοράματος της
ιστορίας... Η ιστορία μας δίνει μια δραματική
εικόνα της προόδου των ψυχών εκείνων που
φέρονται στην εκδήλωση ή αποσύρονται απ'αυτή από
την εμφάνιση ή εξαφάνιση μιας ακτίνος... Οι
ακτίνες αυτές βρίσκονται σε αδιάκοπη κίνηση και
κυκλοφορία, και παρουσιάζουν μια δραστηριότητα
που είναι προοδευτική και κυκλική, και που
εκδηλώνει μια αναπτυσσόμενη φορά. Κυριαρχούν σε
μια χρονική στιγμή και ηρεμούν σε μια άλλη, και
σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ακτίνα που κάμνει την
παρουσία της αισθητή σε οποιαδήποτε
συγκεκριμένη στιγμή, τέτοια θα είναι και η
ποιότης του πολιτισμού, ο τύπος των μορφών που θα
κάμουν την εμφάνισή τους στα βασίλεια της φύσεως,
και το επακόλουθο στάδιο επιγνώσεως (κατάσταση
συνειδήσεως) των ανθρωπίνων όντων που οδηγούνται
στη μορφική ζωή στη συγκεκριμένη εκείνη εποχή. Οι
ενσωματωμένες αυτές ζωές (και πάλι στα τέσσερα
βασίλεια) θα παρουσιάζουν ανταπόκριση στον
ιδιόρρυθμο κραδασμό την ιδιότητα, το χρωματισμό
και τη φύση της σχετικής ακτίνος. Η ακτίς που
βρίσκεται σε εκδήλωση κανονικά επηρεάζει έντονα
τα τρία σώματα που απαρτίζουν την προσωπικότητα
του ανθρώπου, η δε επίδραση της ακτίνος κανονικά
επιφέρει αλλαγές στο περιεχόμενο του νου και στη
συγκινησιακή φύση του ανθρώπου και προσδιορίζει
την ολκή του φυσικού σώματος. Θα δούμε να
προβάλλει μια καινούργια προσέγγιση προς τις
αρχαίες αλήθειες και ένας καινούργιος τύπος
ερευνητικής ανθρωπότητος. Στο μεταξύ ας
συγκεντρωθούμε στη διαυγή διατύπωση της
αλήθειας σχετικά με τις ακτίνες και ας
υποδείξουμε τη φύση τους, το σκοπό και
τ'αποτελέσματα τους.
Οι επτά ακτίνες,
κυκλικές καθώς είναι σ'εμφάνιση, περνούσαν
αδιάκοπα μέσα κι έξω από την εκδήλωση κι έχουν
έτσι αφήσει τη σφραγίδα τους στο διάστημα των
αιώνων πάνω στην ανθρωπότητα και συνεπώς κρατούν
το κλειδί κάθε ιστορικής επισκοπήσεως.
Β. Δεύτερο αποτέλεσμα της μελέτης των ακτίνων
θα είναι να καταστήσει διαυγή τη γνώση μας
αναφορικά με τη φύση του ανθρώπου.....
Γ. Το τρίτο αποτέλεσμα της μελέτης αυτών των
ακτίνων πρέπει να είναι διπλό. Οχι μόνο θα
καταλάβουμε κάπως την εσωτερική πλευρά της
ιστορίας, όχι μόνο θα αποκτήσουμε μια ιδέα των
θείων ιδιοτήτων που προβάλλουν μέσ'από τις τρεις
όψεις και που προσδιορίζουν τις μορφές εκφράσεως
πάνω στο φυσικό πεδίο, μα και θα έχουμε μια
πρακτική μέθοδο αναλύσεως με την οποία θα
μπορέσουμε να φτάσουμε σε μια ορθή κατανόηση των
εαυτών μας ως εμ-ψυχουσών οντοτήτων, και σε μια
στενότερη αντίληψη των συνανθρώπων μας. Οταν,
μέσω της μελέτης μας θα εξακριβώσουμε λόγου χάρη
πως η τάση της ακτίνος της ψυχής μας είναι εκείνη
της θελήσεως ή δυνάμεως, μα πως η ακτίς που
κυβερνά την προσωπικότητα είναι ακτίς
αφοσιώσεως, θα μπορέσουμε πιο πραγματικά να
εκτιμήσουμε την ευκαιρία μας, τις ικανότητες και
τους περιορισμούς μας. Θα μπορέσουμε με
μεγαλύτερη ακρίβεια να καθορίσουμε το
επιτήδευμα και την υπηρεσία μας, το ενεργητικό
και παθητικό μας, την αληθινή αξία και τη δύναμή
μας. Οταν θα μπορέσουμε να προσθέσουμε στη γνώση
αυτή μια ικανότητα αναλύσεως, που να μας καθιστά
ικανούς ν'αντιληφθούμε πως το φυσικό σώμα
αντιδρά κατ'εξοχήν στην ακτίνα της ψυχής, ενώ το
συγκινησιακό σώμα βρίσκεται κάτω από την
επίδραση της ακτίνος της προσωπικότητος η οποία
βρίσκεται ιστορικά σ'εκδήλωση την εποχή αυτή,
τότε θα είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε το
ιδιαίτερο μας πρόβλημα με κρίση.
( IX, σελ.
13,8/3,8 )
Η κάθε μια από τις επτά
ακτίνες αναδίδει το δικό της ήχο και με τον τρόπο
αυτό θέτει σε κίνηση τις δυνάμεις εκείνες που
πρέπει να ενεργήσουν σε συντονισμό μ'αυτήν, το
όλο πρόβλημα της ελεύθερης θελήσεως του
ανθρώπου, του αιώνιου πεπρωμένου του και της
δυνάμεως του να επιβάλλεται, τίθεται επί τάπητος
προς λύση.
( IX, σελ.
19/8 )
Αυτό που υποκρύπτεται
στο όλο θέμα των ακτίνων που θα προσπαθήσουμε να
ερευνήσουμε, είναι το πρόβλημα των μονάδων
ενέργειας και της αμοιβαίας αλληλενέργειάς τους.
( IX, σελ.
22/11 )
Αναλαμβάνοντας
ν'αποκαλύψω κάτι για τη φύση των επτά ακτίνων,
νιώθω πως είναι ανάγκη να υπενθυμίσω σ'όλους
εκείνους από σας που θ'ασχοληθούν μ'αυτή τη
μελέτη ότι κάθε εικασία σχετικά με την πηγή
εκπορεύσεως των ακτίνων πρέπει να παραμένει
ανώφελη, ωσότου αναπτυχθεί μέσα στον κάθε
σπουδαστή ο μηχανισμός εκείνος ανταποκρίσεως κι
η ευαίσθητη εκείνη εξάρτυση που θα τον
καταστήσει ικανό ν'αποτυπώνει επαφές από ένα
πεδίο ευρύτερο απ'ότι είναι για την ώρα δυνατό.
( IX, σελ.
23,4/12 )
Η Μονάδα είναι μια όψη
ενέργειας που τη συναντούμε σε κάποια από τις
τρεις κύριες ακτίνες.
( IX, σελ.
24/13 )
Στη μελέτη των ακτίνων
πρέπει να θυμόμαστε πως πραγματευόμαστε με τη
ζωική έκφραση (life-expression), που χρησιμοποιεί σα
μέσον την ύλη-μορφή.
( IX, σελ.
26/14 )
Υλη είναι πνεύμα στο
κατώτατο σημείο της κυκλικής του δραστηριότητας
και το πνεύμα είναι ύλη πάνω στο έβδομο πεδίο.
( IX, σελ.
28,9/17 )
Οι επτά ακτίνες είναι η
πρώτη διαφοροποίηση της θείας τριαδικότητος
Πνεύμα-Συνείδηση-Μορφή και προσφέρουν ολόκληρο
το πεδίο εκφράσεως της εκδηλωμένης Θεότητος.
( IX, σελ.
29/17 )
Ο Χριστός μας έδειξε
την ιδιότητα της αγάπης του Θεού και ενσωμάτωσε
στον Εαυτό Του όχι μόνο ό,τι είχε αναπτύξει από
τις επτά ακτινικές ιδιότητες, μα συνάμα - ένα
βασικό στοιχείο (αρχή) της ακτίνος του Ιδιου του
Ηλιακού Λόγου, την ιδιότητα της Αγάπης.
( IX, σελ.
31/19 )
Οι επτά ακτίνες είναι
ενσωματώσεις των επτά ιδιοτήτων της Θεότητος.
Αυτές οι επτά ιδιότητες έχουν σαν επακόλουθο μια
επταπλή επίδραση πάνω στην ύλη και στις μορφές
που συναντώνται σ'όλα τα μέρη του σύμπαντος, κι
έχουν επίσης μια επταπλή αμοιβαία σχέση μεταξύ
τους.
( IX, σελ.
31/19 )
Οι επτά ακτινικοί τύποι
πρέπει να εξεταστούν ολοκληρωτικά από την
ανθρώπινη σκοπιά, γιατί η πραγματεία αυτή σκοπό
έχει να δώσει την καινούργια ψυχολογική
προσέγγιση στον άνθρωπο μέσω της κατανοήσεως των
ενεργειών, επτά τον αριθμό, με τις σαρανταεννιά
διαφοροποιήσεις τους, που τον ζωοποιούν και τον
κάμνουν αυτό που είναι. Αργότερα θα ασχοληθούμε
με τον κάθε ακτινικό τύπο, θα υποβάλουμε τον
άνθρωπο σε μια προσεκτική ανάλυση και θα
μελετήσουμε τις αντιδράσεις του σ'αυτές τις
τρεις κατευθύνσεις.
( IX, σελ.
31,2/19,20 )
Οι επτά αυτές ακτίνες
είναι τα επτά ρεύματα δυνάμεως που εκπηγάζουν
από μια κεντρική ενέργεια, αφού πρώτα (από άποψη
χρονική) σχηματιστεί αυτή η δύνη ενέργειας.
( IX, σελ.
32/20 )
Ο άνθρωπος είναι μια
ψυχική οντότης, μια Ζωή η Οποία μέσω της
ακτινοβολιακής επιδράσεως έχει δομήσει μια
μορφή, την έχει χρωματίσει με τη δική Της ψυχική
ιδιότητα και με τον τρόπο αυτό έχει παρουσιάσει
μια όψη (εμφάνιση) στον γύρω κόσμο που θα διαρκεί
για τόσον καιρό όσο θα ζει στη μορφή. Αυτή η
δήλωση καλύπτει επίσης το ιστορικό της ζωής και
τη χρωματισμένη με ιδιότητα εμφάνιση της κάθε
μιας από τις επτά ακτίνες. Θεός Ακτίς, Ζωή και
Ανθρωπος, είναι όλα ψυχολογικές οντότητες και
οικοδόμοι μορφών.
( IX, σελ.
33/21 )
Επειδή κάθε εμφάνιση
είναι έκφραση ιδιότητος και επειδή το μικρότερο
περιλαμβάνεται στο μεγαλύτερο, κάθε μορφή μέσα
στη φύση και κάθε ανθρώπινο ον συναντώνται πάνω
στη μια ή την άλλη από τις επτά ακτίνες που
προσδίδουν ιδιότητα και η εμφάνισή τους στη
φαινομένη μορφή χρωματίζεται από την ιδιότητα
της βασικής τους ακτίνος. Αποκτούν ιδιότητα κατά
τρόπο επικρατέστερο από την ακτίνα της
ιδιαίτερης ζωής που πάνω στην εκπόρευσή της έχει
εκπεμφθεί, αλλά περιλαμβάνουν συνάμα σε βαθμό
δευτερεύοντα τους άλλους έξη τύπους ακτίνων.
( IX, σελ.
33/21 )
Οι επτά Οικοδόμοι
(Πλαστουργοί), οι επτά Πηγές της ζωής και οι επτά
Ρίσι όλων των αρχαίων γραφών, είναι οι αρχικές
ψυχικές Οντότητες που είναι προικισμένες με την
ικανότητα να εκφράζουν την αγάπη (που
προϋποθέτει την έννοια της δυαδικότητος, αφού ο
αγαπών και ο αγαπώμενος, ο επιθυμών και το
επιθυμούμενο, πρέπει εδώ να τεθούν σαν υπόθεση)
και να προβάλλουν μέσ'από το υποκειμενικό είναι
στο αντικειμενικό γίγνεσθαι. Δίνουμε σ'αυτούς
τους επτά Οικοδόμους διάφορα ονόματα, ως εξής:
1. Ο Κύριος της
Δυνάμεως ή της Θελήσεως.
2. Ο Κύριος της
Αγάπης-Σοφίας.
Ο Κύριος της Αγάπης
είναι η πιο ισχυρή από τις επτά ακτίνες, επειδή
βρίσκεται στην ίδια κοσμική ακτίνα με την ηλιακή
Θεότητα.
3. Ο Κύριος της
Ενεργούς Νοημοσύνης.
Το έργο του Κυρίου της
Ενεργού Νοημοσύνης είναι πιο στενά συνδεδεμένο
με την ύλη και εργάζεται σε σύμπραξη με τον Κύριο
της δεύτερης ακτίνος.
4. Ο Κύριος της
Αρμονίας, του Κάλλους και της Τέχνης.
5. Ο Κύριος της
Συγκεκριμένης Γνώσεως και Επιστήμης. Αυτός είναι
μια Μεγάλη Ζωή που βρίσκεται σε στενή επαφή με τη
διάνοια της δημιουργού Θεότητος, ακριβώς όπως ο
Κύριος της δεύτερης ακτίνος βρίσκεται σε στενή
επαφή με την καρδιά της ίδιας της Θεότητος. Η
επιστήμη είναι μια ψυχολογική ανέλιξη μέσα στον
άνθρωπο που οφείλεται σ'αυτή την ακτινική
επίδραση, και μόλις τώρα αρχίζει να μπαίνει στο
πραγματικό της έργο.
6. Ο Κύριος της
Αφοσιώσεως και του Ιδεαλισμού.
7. Ο Κύριος της
Τελετουργικής Τάξεως ή Μαγείας. Η επίδρασή Του
είναι ισχυρότατα πάνω στο φυσικό πεδίο, επειδή
υπάρχει μια στενή αριθμητική κι αμοιβαία σχέση
μεταξύ (λόγου χάρη) του Κυρίου της έβδομης
ακτίνος και του έβδομου πεδίου, του φυσικού,
ακριβώς όπως η έβδομη ρίζα φυλή θα διαπιστώσει
μια πλήρη συμμόρφωση στο νόμο και στην τάξη και
μια τέλεια έκφρασή Του. Η ακτίνα αυτή της τάξεως
και ο ερχομός (εισροή) της ευθύνεται για τη
σημερινή τάση στις ανθρώπινες υποθέσεις προς τη
δικτατορική διακυβέρνηση και τον επιβαλλόμενο
έλεγχο ενός κεντρικού κυβερνώντος σώματος.
( IX, σελ.
36-39/23-26 )
Επειδή η Γη μας δεν
είναι ένας από τους επτά ιερούς πλανήτες (ούτε
είναι το σώμα εκδηλώσεως κάποιας από τις επτά
βασικές ακτίνες) έχουν σκοπούς και
δραστηριότητες στις οποίες η Γη μας μόνο ένα
μικρότερο ρόλο παίζει.
( IX, σελ.
36,7/24 )
Υπάρχουν δέκα
"πλανήτες εκφράσεως" (για να
χρησιμοποιήσουμε τον όρο των αρχαίων Ρίσι), και
μόνο επτά ακτινικές Ζωές θεωρούνται Οικοδόμοι
του συστήματος. Το μεγάλο αυτό μυστήριο, που
τελικά αποκαλύπτεται στις ανώτερες μυήσεις,
είναι η σχέση μιας ακτίνος μ'ένα πλανήτη.
( IX, σελ.
38/25 )
Ισως θα ήταν χρήσιμο
αν σας έδινα τον παρακάτω πίνακα αναφορικά με τη
δραστηριότητα ή αδράνεια των ακτίνων,
παρακαλώντας σας να έχετε υπόψη πως οι σχετικές
δηλώσεις αναφέρονται μόνο στη Γη μας και στις
εξελίξεις της:
Πρώτη Ακτίς... Εκτός
εκδηλώσεως
Δεύτερη Ακτίς... Σε
εκδήλωση από το 1575 μ.Χ.
Τρίτη Ακτίς... Σε
εκδήλωση από το 1425 μ.Χ.
Τέταρτη Ακτίς...
Προορίζεται να έρθει αργά σε εκδήλωση μετά το 2025
μ.Χ.
Πέμπτη Ακτίς... Σε
εκδήλωση από το 1775μ.Χ.
Εκτη Ακτίς... Βγαίνει
γοργά από την εκδήλωση. Αρχισε την έξοδό της στα
1625 μ.Χ.
Εβδομη Ακτίς... Σε
εκδήλωση από το 1675 μ.Χ.
Ολα αυτά είναι βεβαίως
μικρότεροι κύκλοι μέσα στα πλαίσια της
επιδράσεως του συμβόλου των Ιχθύων. Θα δείτε ότι
τέσσερις ακτίνες βρίσκονται σε εκδήλωση την
εποχή αυτή - η δεύτερη, τρίτη, πέμπτη και έβδομη.
( IX, σελ.
39/26 )
Εγείρεται το ερώτημα:
Πώς συμβαίνει να βρίσκουμε άτομα σε ενσάρκωση
πάνω σ'όλες τις ακτίνες, ουσιαστικά την ίδια
εποχή; Ο λόγος είναι ότι, όπως εύκολα μπορείτε να
το δείτε, η τέταρτη ακτίς αρχίζει να προσεγγίζει
και η έκτη φεύγει, πράγμα που φέρνει έξη από τις
ακτίνες σε θέση να έχουν τα εγώ τους σε εκδήλωση.
( IX, σελ.
39/26 )
Υπάρχουν πολύ λίγα από
τα εγώ της τέταρτης ακτίνος πάνω στη Γη αυτή την
εποχή, κι ένας πολύ μεγάλος αριθμός εγώ της έκτης
ακτίνος, γιατί θα χρειαστούν κάπου διακόσια
χρόνια για να φύγουν από την ενσάρκωση όλα τα εγώ
της έκτης ακτίνος.
Αυτές οι επτά ζώσες και
χρωματισμένες με ιδιότητα εκπορεύσεις από την
κεντρική δίνη της δυνάμεως απαρτίζονται από
ανείπωτες μυριάδες μονάδων ενέργειας που είναι
ενδόμυχα και ενδότατα όψεις της ζωής,
προικισμένες με ιδιότητα και ικανές να
εμφανιστούν. Κάτω από το ανθρώπινο στάδιο, ο
συνδυασμός αυτών των τριών θα επιφέρει συνειδητή
ανταπόκριση στο περιβάλλον, θεωρώντας το
περιβάλλον σαν απαρτιζόμενο από το άθροισμα όλων
των ζωών, ιδιοτήτων και εμφανίσεως - τη σύνθεση
των επτά ακτίνων ή εκπορεύσεων της Θεότητος. Στο
ανθρώπινο βασίλειο επιφέρουν μια αυτοσυνείδητη
επίγνωση, και στον υπερανθρώπινο κόσμο μια
συνθετική περιεκτικότητα. Ολες οι ανθρώπινες
μονάδες, που ωθούνται σε εκδήλωση από τη θέληση
και την επιθυμία κάποιου από τους Κυρίους των
ακτίνων, είναι μέρος του σώματος εκδηλώσεώς Του.
( IX, σελ.
40/27 )
Η τριαδικότης των ιδεών
θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής:
Ο
Η Μία (Ενιαία) Ζωή, Ενότης
ΟΟΟ
Οι
Κύριες τρεις Ακτίνες
Αποτελούν
ΟΟΟΟ
Οι
Δευτερεύουσες τέσσερις Ακτίνες
επτά
Ο
Η Ενότης της Εμφανίσεως
( IX, σελ.
48/34 )
Ανακαλύπτει ότι η
ιδιότης της δικής του ζωής της ψυχής εκφράζεται
μέσω επτά όψεων ή βασικών διαφοροποιήσεων και
ότι αυτή η επταδικότης των ιδιοτήτων χρωματίζει,
εσωτερικώς, όλες τις μορφές σε όλα τα βασίλεια
της φύσεως, αποτελώντας μ'αυτό τον τρόπο την
ολότητα των αποκαλύψεων του θείου σκοπού. Αυτό,
όπως διαπιστώνει, είναι ουσιαστικά μια επταδική
συσσωμάτωση ενεργειών, που κάθε μιά τους
επιφέρει διαφορετικά αποτελέσματα και
εμφανίσεις. Την ανακάλυψη αυτή την πραγματοποιεί
αφού διαπιστώσει πως η δική του ψυχή είναι
χρωματισμένη με μια από τις επτά ακτινικές
ιδιότητες, πως είναι ταυτισμένος με τον ακτινικό
του σκοπό - οποιοσδήποτε κι αν είναι - και ότι
εκφράζει ένα ιδιαίτερο τύπο θείας ενέργειας.
( IX, σελ.
51/37 )
Πάνω στην ατραπό της
μαθητείας και της μυήσεως, παίρνει μια ιδέα της
ιδιότητος και του σκοπού της πλανητικής του Ζωής,
η Οποία εμφανίζεται μέσω της μορφής ενός πλανήτη
και ενσωματώνει μια όψη του θείου σκοπού και
ενέργειας. Μετά την τρίτη μύηση βλέπει την
ακτινική ζωή και ενέργειά του σαν μέρος ενός
μεγαλύτερου όλου.
( IX, σελ.
52/38 )
Η ψυχή είναι μια μονάδα
φωτός, που χρωματίζεται από ένα ιδιαίτερο
ακτινικό κραδασμό. Είναι ένα κραδαινόμενο κέντρο
ενέργειας που βρίσκεται μέσα στην εμφάνιση ή
μορφή της όλης ακτινικής της ζωής.
( IX, σελ.
55/41 )
Η Ψυχή ΟΟΟ...Ο Συνείδηση
της ακτίνος, του ενός από τα επτά, της θείας
ιδιότητος. Ομαδική Συνείδηση.
( IX, σελ.
56/41 )
Η ψυχή είναι μια μονάδα
ενέργειας που κραδαίνεται σε ομοφωνία με μια από
τις επτά ακτινικές Ζωές και είναι χρωματισμένη
με ένα συγκεκριμένο ακτινικό φως.
( IX, σελ.
57/42 )
Η επενέργεια της θείας
θελήσεως πάνω στον ωκεανό του διαστήματος, την
ύλη ή αιθερική ουσία, επέφερε την πρώτη
διαφοροποίηση στις κύριες ακτίνες, και η
αμοιβαία τους αλληλενέργεια δημιούργησε τις
δευτερεύουσες τέσσερις ακτίνες. Ετσι, οι επτά
εκπορεύσεις, οι επτά δυνάμεις και οι επτά ακτίνες
ήρθαν σε εκδήλωση.
( IX, σελ.
59/44 )
Στις δύο κύριες ακτίνες
της Θελήσεως και της Αγάπης έχουμε τα δύο βασικά
χαρακτηριστικά της θείας φύσεως, που βρίσκονται
σε λανθάνουσα κατάσταση πίσω από τις μυριάδες
όλων των μορφών. Οι αιώνες θα δουν τις δύο αυτές
ενέργειες να δεσπόζουν σταθερά πάνω σε κάθε
εμφάνιση και να παρασύρουν το δημιουργημένο
κόσμο σε μια πλήρη εκδήλωση της θείας φύσεως.
Αυτό αληθεύει και για τους θεούς και για τους
ανθρώπους.
( IX, σελ.
62/46 )
Οι τρεις ακτίνες της
Θελήσεως, της Αγάπης και της Νοημοσύνης
επιφέρουν την εμφάνιση, χαρίζουν την ιδιότητα
και, μέσω του στοιχείου της ζωής που είναι η
υποκείμενη όψη της ενότητος, εξασφαλίζουν τον
ειρμό της αναπτύξεως ωσότου έρθει ο καιρός που η
θέληση του Θεού θα γίνει αισθητή σα δύναμη, θα
έχει προσελκύσει στον εαυτό της το ποθούμενο, θα
έχει με σύνεση χρησιμοποιήσει την εμπειρία μιας
βαθμιαία αυξανόμενης ικανοποιήσεως και θα έχει
εφαρμόσει με νοημοσύνη το κέρδος σε εμπειρία στη
δημιουργία μορφών πιο ευαίσθητων, πιο ωραίων και
που να εκφράζουν με μεγαλύτερη πληρότητα την
ιδιότητα της ζωής.
( IX, σελ.
63/47 )
Η κάθε μια από τις
ακτίνες είναι δυαδική στο χώρο και το χρόνο, αν
και μόνο η δεύτερη ακτίς είναι δυαδική όταν τη
θεωρήσουμε από τη σκοπιά της τελικής αφαιρέσεως.
Στην προσωρινή τους διαδικότητα, και στην κάθε
μια απ'αυτές, μπορούμε να παρατηρήσουμε την
αλληλενέργεια που ονομάζουμε αίτιο και
αποτέλεσμα:
Ακτίς Ι...Θέληση,
δυναμικά εφαρμοζόμενη, προβάλλει στην εκδήλωση
σα δύναμη.
Ακτίς ΙΙ...Αγάπη,
λειτουργούσα μαγνητικά, επιφέρει τη σοφία.
Ακτίς ΙΙΙ...Νοημοσύνη,
όταν συναντάται δυνητικά στην ουσία, προκαλεί
δραστηριότητα.
Το αποτέλεσμα της
αλληλενέργειας των τριών αυτών κύριων ακτίνων
μπορεί να παρατηρηθεί στην δραστηριότητα των
τεσσάρων μικρότερων ακτίνων.
( IX, σελ.
63/48 )
Η Μυστική Δοξασία ομιλεί για τους Κύριους της
Γνώσεως και της Αγάπης, και επίσης για τους
Κυρίους της Ακατάπαυστης Αφοσιώσεως. Θα
μπορούσαμε να κάνουμε την υπόδειξη ότι η
δυναμική, επίμονη θέληση του Λόγου εκφράζεται
μέσω των Κυρίων της Ακατάπαυστης Αφοσιώσεως. Εδώ
αφοσίωση είναι η επίμονη, κατευθυνόμενη και με
αποκλειστική προσήλωση θέληση του Θεού, που
είναι ενσωματωμένη σε μια Ζωή που είναι η Ζωή του
Κυρίου της πρώτης ακτίνος.
( IX, σελ.
63,4/48 )
Οι Κύριοι της Αγάπης
και της Γνώσεως είναι οι δύο μεγάλες Ζωές οι
οποίες ενσωματώνουν ή εμψυχώνουν τις όψεις
Αγάπη-Σοφία και Δημιουργική Νοημοσύνη των δύο
κύριων ακτίνων.
( IX, σελ.
64/48 )
Οι τρεις ακτίνες είναι
το ολικό άθροισμα όλων των μορφών ή εμφανίσεων,
οι χορηγοί όλων των ιδιοτήτων, και η αναφαινομένη
όψη της Ζωής που κρύβεται πίσω από τις ψαυστές
εκδηλώσεις. Αντιστοιχούν, στην ανθρώπινη
οικογένεια, με τις τρεις όψεις της
Προσωπικότητας, της Ψυχής και της Μονάδος. Η
Μονάς είναι δυναμική θέληση ή σκοπός... Η ψυχή
είναι ένας Κύριος αγάπης και σοφίας, ενώ η
προσωπικότης είναι ένας Κύριος της γνώσεως και
νοήμονος δραστηριότητος.
( IX, σελ.
64/48 )
Ο καλλιτέχνης
συναντάται πάνω σ'όλες τις ακτίνες, ακριβώς όπως
και ο μηχανικός, ή ο φυσικός, ο αρχιτέκτονας ή ο
μουσικός.
( IX, σελ.
65/49 )
Κάθε μια από τις
μεγάλες ακτίνες διαθέτει έναν τρόπο διδασκαλίας
της αλήθειας στην ανθρωπότητα, που είναι η
μοναδική συμβολή της, και μ'αυτό τον τρόπο ο
άνθρωπος αναπτύσσεται μέσω ενός συστήματος ή
τεχνικής που χαρακτηρίζεται από την ακτινική
ιδιότητα και συνεπώς είναι ιδιόμορφο και
μοναδικό.
( IX, σελ.
65/49 )
Ακτίς Ι... Ανώτερη
έκφραση: Η επιστήμη της πολιτικής ηγεσίας, της
διακυβέρνησης.
Κατώτερη
έκφραση: Σύγχρονη διπλωματία και πολιτική.
( IX, σελ.
65/50 )
Ακτίς ΙΙ... Ανώτερη
έκφραση: Η διαδικασία της μυήσεως όπως
διδάσκεται από την Ιεραρχία των μυστών.
Κατώτερη έκφραση: Θρησκεία.
( IX, σελ.
65/50 )
Ακτίς ΙΙΙ...Ανώτερη
έκφραση: Μέσα επικοινωνίας ή αλληλεπιδράσεως.
Ραδιόφωνο, τηλέφωνο, τηλέγραφος και ικανότης για
ταξίδια.
Κατώτερη
έκφραση: Χρήση και διάδοση του χρήματος και του
χρυσού.
( IX, σελ.
65/50 )
Ακτίς IV... Ανώτερη
έκφραση: Τεκτονική εργασία, που βασίζεται στο
σχηματισμό της Ιεραρχίας και σχετίζεται με τη
δεύτερη ακτίνα.
Κατώτερη έκφραση:
Αρχιτεκτονικά κτίρια. Σύγχρονη πολεοδομία.
( IX, σελ.
66/50 )
Ακτίς V...Ανώτερη
έκφραση: Επιστήμη της ψυχής. Εσωτέρα Ψυχολογία.
Κατώτερη
έκφραση: Σύγχρονα εκπαιδευτικά συστήματα και
επιστήμη του νου.
( IX, σελ.
66/50 )
Ακτίς VI... Ανώτερη
έκφραση: Χριστιανισμός και διαφοροποιημένες
θρησκείες. (Σημειώστε εδώ τη σχέση με την Ακτίνα
ΙΙ).
Κατώτερη
έκφραση: Εκκλησίες και οργανωμένες θρησκείες.
( IX, σελ.
66/50 )
Ακτίς VII... Ανώτερη
έκφραση: Ολες οι μορφές της λευκής μαγείας.
Κατώτερη έκφραση:
Πνευματισμός των "φαινομένων".
( IX, σελ.
66/50 )
Τα πεδία ή οι
εκδηλωμένες σφαίρες της εκφράσεως επηρεάζονται
στην εκδήλωση κατά μία αριθμητική σειρά:
Ακτίς Ι
Θέληση ή Δύναμη
Πεδίο της
θεότητος
Ακτίς ΙΙ
Αγάπη-Σοφία
Πεδίο της μονάδος
Ακτίς ΙΙΙ Ενεργός Νοημοσύνη Πεδίο του
Πνεύματος, άτμα
Ακτίς IV
Αρμονία
Πεδίο της
ενοράσεως
Ακτίς V
Συγκεκριμένη Γνώση Νοητικό πεδίο
Ακτίς VI
Αφοσίωση, Ιδεαλισμός
Αστρικό πεδίο
Ακτίς VII Tελετουργική Τάξη Φυσικό πεδίο
( IX, σελ.
67/51 )
Οι επτά ακτίνες είναι
το ολικό άθροισμα της θείας Συνείδησης, του
παγκόσμιου Νου. Θα μπορούσαν να θεωρηθούν σαν
επτά νοήμονες Οντότητες μέσω των Οποίων το
σχέδιο υλοποιείται. Ενσωματώνουν το θείο σκοπό,
εκφράζουν τις ιδιότητες που χρειάζονται για την
υλοποίηση αυτού του σκοπού και δημιουργούν τις
μορφές, και είναι οι μορφές, μέσω των οποίων η
θεία ιδέα μπορεί να προωθηθεί ως την ολοκλήρωσή
της. Συμβολικώς, μπορούν να θεωρηθούν ότι
αποτελούν τον εγκέφαλο του θείου Επουράνιου
Ανθρώπου. Αντιστοιχούν με τους κόλπους του
εγκεφάλου, με τα επτά κέντρα μέσα στον εγκέφαλο,
με τα επτά κέντρα δυνάμεως και με τους επτά
βασικούς αδένες που καθορίζουν την ποιότητα του
φυσικού σώματος. Είναι οι συνειδητοί εκτελεστές
του θείου σκοπού. Είναι οι επτά Πνοές, που
εμψυχώνουν όλες τις μορφές που δημιουργήθηκαν
απ'Αυτές για να διεκπεραιώσουν το σχέδιο.
Ισως να είναι
ευκολότερο να καταλάβουμε τη σχέση των επτά
ακτίνων με τη Θεότητα αν θυμηθούμε ότι ο ίδιος
άνθρωπος (που είναι πλασμένος κατ'εικόνα του
Θεού) είναι ένα ον επταπλούν που είναι ικανό να
εκφράζει επτά καταστάσεις συνειδήσεως, που
αποτελούν έκφραση των επτά στοιχείων ή βασικών
ιδιοτήτων που του επιτρέπουν να έχει επίγνωση
των επτά πεδίων πάνω στα οποία, συνειδητά ή
ασυνείδητα, δρα.
( IX, σελ.
76,7/59,60 )
Τα επτά ακτινικά Οντα,
αντίθετα με τον άνθρωπο, έχουν πλήρη συνείδηση
και πλήρη επίγνωση του σκοπού και του Σχεδίου.
Βρίσκονται "Πάντα σε βαθύ διαλογισμό" κι
έχουν φτάσει στο σημείο που, μέσω του
προχωρημένου σταδίου εξελίξεώς τους
"εξωθούνται προς την εκπλήρωση". Εχουν πλήρη
συνείδηση και έχουν ομαδική συνείδηση. Είναι το
ολικό άθροισμα του παγκόσμιου νου. Είναι
"ξύπνια και ενεργά". Η επιδίωξη και ο σκοπός
τους είναι τέτοιος που είναι άσκοπο για μας να
κάνουμε σχετικές εικασίες, αφού το ανώτατο
σημείο επιτεύξεως για τον άνθρωπο είναι το
κατώτατο σημείο γι' Αυτά. Οι επτά αυτές Ακτίνες,
Πνοές και Επουράνιοι Ανθρωποι είναι
επιφορτισμένοι να αγωνίζονται με την ύλη ώστε να
την υποτάξουν στο θείο σκοπό, και η επιδίωξή τους
- ως το βαθμό που μπορεί κανείς να το νιώσει -
είναι να υποτάξουν τις υλικές μορφές στην
επενέργεια της όψεως ζωή, δημιουργώντας έτσι τις
ιδιότητες εκείνες που θα φέρουν τη θέληση του
Θεού στην ολοκλήρωσή της. Κατά συνέπεια είναι το
ολικό άθροισμα όλων των ψυχών μέσα στο ηλιακό
σύστημα, κι η δραστηριότητά Τους δημιουργεί όλες
τις μορφές. Σύμφωνα με τη φύση της μορφής τέτοιος
θα είναι και ο βαθμός της συνειδήσεως. Μέσα από
τις επτά ακτίνες ρέει η όψη ζωή ή πνεύμα
διατρέχοντας κυκλικά κάθε βασίλειο της φύσεως
και δημιουργώντας μ'αυτό τον τρόπο όλες τις
καταστάσεις συνειδήσεως σ'όλους τους τομείς της
επιγνώσεως.
( IX, σελ.
77/60 )
Κάθε ανθρώπινο ον
παρασύρεται σε εκδήλωση κάτω από την παρόρμηση
κάποιας ακτίνος και χρωματίζεται από την
ιδιαίτερη αυτή ακτινική ιδιότητα, που καθορίζει
τη μορφική όψη, φανερώνει το δρόμο που πρέπει να
βαδίσει και το καθιστά ικανό (όταν έρθει η στιγμή
να φτάσει την τρίτη μύηση) να νιώσει και κατόπιν
να συνεργαστεί με τον ακτινικό σκοπό του. Μετά
την τρίτη μύηση αρχίζει να αισθάνεται το
συνθετικό σκοπό προς τον οποίο και οι επτά
ακτίνες εργάζονται.
( IX, σελ.
77,8/61 )
Η ανθρώπινη ψυχή είναι
μια σύνθεση υλικής ενέργειας, που έχει την
ιδιότητα της νοήμονος συνειδήσεως, συν την
πνευματική ενέργεια που, με τη σειρά της, αποκτά
ιδιότητα από ένα από τους επτά ακτινικούς τύπους.
( IX, σελ.
78/61 )
Ο σκοπός κάθε ακτινικής
Ζωής μπορεί να γίνει αισθητός και να οριστεί, υπό
την επιφύλαξη των περιορισμών του ανθρώπινου νου
και της ανεπάρκειας των λέξεων. Η
πραγματοποιημένη δραστηριότης κάθε ακτίνος
χρωματίζει με ιδιότητα κάθε μορφή που βρίσκεται
μέσα στο σώμα εκδηλώσεως της.
( IX, σελ.
78/61 )
Ερχόμαστε σε μια δήλωση
τεχνικής φύσεως που πρέπει να γίνει αποδεκτή
χάρη συζητήσεως, επειδή δεν επιδέχεται απόδειξη.
Ολοι οι Κύριοι των ακτίνων δημιουργούν ένα σώμα
εκφράσεως, και έτσι έλαβαν υπόσταση οι επτά
πλανήτες. Οι κυριότερες εκφράσεις τους είναι οι
ακόλουθες:
Ο Ηλιος (που
συγκαλύπτει τον Ηφαιστο)
Ζευς
Κρόνος
Ερμής
Αφροδίτη
Αρης
Η Σελήνη
Οι ενέργειες των επτά
αυτών Ζωών, πάντως, δεν περιορίζονται στις
πλανητικές τους εκφράσεις, αλλά διατρέχουν τα
όρια του ηλιακού συστήματος ακριβώς όπως οι
ζωικές παρορμήσεις ενός ανθρώπινου όντος - οι
ζωτικές του δυνάμεις, οι θυμικές του παρορμήσεις
και οι νοητικές του ενέργειες - διατρέχουν
ολόκληρο το σώμα του, φέρνοντας σε ενεργό
κατάσταση τα διάφορα όργανα και επιτρέποντάς του
να πραγματοποιεί την πρόθεσή του, να ζει τη ζωή
του και να εκπληρώνει τον αντικειμενικό σκοπό
για τον οποίο δημιούργησε το σώμα εκδηλώσεώς του.
Το καθένα από τα επτά
αυτά βασίλεια της φύσεως αντιδρά στην ενέργεια
κάποιας συγκεκριμένης ακτινικής Ζωής. Το καθένα
από τα επτά πεδία αντιδρά με παρόμοιο τρόπο. Κάθε
επταδικότης στη φύση κραδαίνεται σύμφωνα με τη
μια ή την άλλη από τις αρχικές επταδικότητες,
επειδή οι επτά ακτίνες παγιώνουν τη διαδικασία
εκείνη που καθορίζει τα όρια επίδρασης όλων των
μορφών. Οι ακτίνες είναι αυτό που προκαθορίζει
όλα τα πράγματα, και όταν χρησιμοποιώ αυτές τις
λέξεις υποδεικνύω την ανάγκη του Νόμου.
( IX, σελ.
79/62 )
Η ικανότητα να
βλέπουμε την αντικειμενική σημασία των
πραγμάτων και κατόπι να την εφαρμόζουμε στη ζωή
είναι μια εκδήλωση της αληθινής εσωτερικής
αισθήσεως. Αν μελετήσει κανείς με προσοχή αυτές
τις κατατάξεις και φράσεις, θα διαπιστώσει ότι
του προσφέρουν μια υπόδειξη ως προς την ατομική
του ακτίνα, τις τάσεις της ζωής του και το σκοπό
της. Αν η έκκληση που οι διάφορες δηλώσεις κάνουν
σχετικά με κάποια συγκεκριμένη ακτίνα
προκαλέσουν μια ενορατική κατανόηση από μέρους
του σπουδαστή, ούτως ώστε να αναγνωρίσει τον
εαυτό του, την ενέργεια της ακτίνος του και τις
όψεις της λανθάνουσας και εξαιρετικά ποθητής
πνευματικής του φύσεως, τότε η ικανοποίηση αυτών
των δεδομένων που κάμνω εδώ ως προς το Σκοπό, το
Ονομα και την Ιδιότητα θα αποφέρουν κέρδος και
χρησιμότητα.
( IX, σελ.
85,6/68 )
Οι τρεις κύριες
ακτίνες συνοψίζουν μέσα τους τη διεργασία της
δημιουργίας, της ενεργοποιήσεως μέσω της
παρορμήσεως της θείας θελήσεως. Και το έργο των
τεσσάρων δευτερευουσών ακτίνων (όπως
ονομάζονται, όχι πάντως υπό την έννοια ότι
υπάρχουν κατώτερες και ανώτερες) είναι να
αποσαφηνίσει ή να διαφοροποιήσει τις ιδιότητες
της ζωής και έτσι να παράγει την απεριόριστη
πολλαπλότητα των μορφών, που θα επιτρέψει στη ζωή
να αναλάβει τα πολλά σημεία εστιάσεώς της και να
εκφράσει - μέσω της διαδικασίας της εξελικτικής
εκδηλώσεως - τα ποικίλα χαρακτηριστικά της.
( IX, σελ.
88/70 )
Η διδαχή πάνω στις
ακτίνες έχει μια σημασία βαθύτερη απ'ό,τι μπορεί
να κατανοηθεί για την ώρα.
( IX, σελ.
90/72 )
Ολα όσα θέτω σαν
αξίωμα σχετικά με μια ακτινική Ζωή μπορούν να
λεχθούν και για μια ανθρώπινη ζωή αλλά πρέπει να
έχουμε υπόψη πως ο καθαρός τύπος ακτίνος δεν
υφίσταται ακόμη, γιατί δεν συναντάται η τέλεια
εκείνη μορφή, ο μηχανισμός ή η έκφραση της
ακτινικής ιδιότητος, ούτε εκείνη η απόλυτα
καθαρμένη εμφάνιση στην ανθρώπινη οικογένεια,
εκτός από τις σπάνιες περιπτώσεις όπως ο Βούδδας
ή ο Χριστός, και (σε άλλο τομέα εκφράσεως), όπως
ένας Αλέξανδρος ή ένας Ιούλιος Καίσαρ. Ο
Λεονάρντο ντα Βίντσι ήταν μια ανάλογη έκφραση. Οι
ακτίνες αφορούν την ενέργεια ή τη συνείδηση και
προσδιορίζουν την έκφραση, αλλά εκεί όπου η ύλη
που χρησιμοποιείται και ο φορέας που εμψυχούται
είναι ακόμα ατελείς σε εξέλιξη, τότε υπάρχει
περιορισμός και η "αποσύνδεση", αυτόματα,
μεγάλου μέρους ενέργειας. Η επίδραση της
ακτινικής δυνάμεως, καθώς δρα μέσω ατελών μορφών,
πρέπει να είναι παραμορφωμένη και κολοβωμένη και
κακά εφαρμοσμένη.
( IX, σελ.
91/73 )
Ο καιρός προσεγγίζει
που θα παρατηρηθεί μια πιο πλήρης έκφραση του
ακτινικού σκοπού, του τύπου ή της ιδιότητος, και
συνεπώς μια πιο αληθινή έμφαση. Αυτό οφείλεται
στην επικείμενη εμφάνιση ή εκδήλωση, ορισμένων
μεγάλων Ζωών οι Οποίες θα ενσωματώνουν την
ενέργεια των ακτίνων 2,3,5 και 7. Με τον τρόπο αυτό
θα αποτελούν εστιακά σημεία για την εισροή των
τεσσάρων αυτών τύπων θείας ενέργειας, και τούτο
θα προκαλέσει μια τρομακτική διέγερση των
αντιστοίχων και ανταποκρινόμενων Τους μονάδων
ζωής.
( IX, σελ.
92/73,4 )
Κάθε ακτίς με τη σειρά
της, είναι μια τριπλή εκδηλωμένη οντότης, όπως
είναι και η Ιδια η Ηλιακή Θεότης.
( IX, σελ.
92/74 )
Οι
Τσόχαν της έκτης μυήσεως έχουν την καθοδήγηση
εκείνων των μονάδων συνειδήσεως στις οποίες
επικρατούν ο ιδιαίτερος ακτινικός κραδασμός και
το χρώμα τους. Η τεράστια σημασία αυτού του
γεγονότος συχνά παραβλέπεται, κι όταν ακόμα
αναγνωρίζεται θεωρητικά από τους ζηλωτές της
μυήσεως. Απ'όπου και η σπουδαιότητα του να
προσδιορίζεται η ακτίς του εγώ και της Μονάδος -
κάτι που έχει ζωτική σημασία μετά την τρίτη
μύηση.
( IX, σελ.
108/87 )
Μια πλειονότης και μια
μειονότης πάντα υπάρχουν σε κάθε τομέα της ζωής.
το ίδιο συμβαίνει και στο έργο του Λόγου, αφού στο
τέλος του μεγαλύτερου κύκλου (μανβαντάρας) η
πλειονότης θα βρει το δρόμο της στη συνθετική
ακτίνα της αγάπης. Μια μικρή μειονότης θα βρει το
δρόμο της στην ακτίνα της δυνάμεως. Η μειονότης
αυτή προορίζεται για ένα σημαντικό ρόλο. Θα
αποτελέσει τον πυρήνα που (στο νέο ηλιακό
σύστημα) θα απαρτίζει την πλειονότητα, και θα
βρει τη σύνθεσή της πάνω στην πρώτη ακτίνα.
( IX, σελ.
108/87 )
Πρέπει να θυμόμαστε το
γεγονός πως μόνο πέντε ακτίνες δεσπόζουν. Πρέπει
να γίνεται διάκριση μεταξύ των ακτίνων που
δεσπόζουν σ'ένα ηλιακό σύστημα και εκείνων που
δεσπόζουν σ'ένα συγκρότημα ή μια άλυσο. Τρεις
ακτίνες από τις επτά συνθέτουν. Μία ακτίς από τις
τρεις θα συνθέσει κατά το κορύφωμα. Για το πρώτο
ηλιακό σύστημα συνθετική ακτίς ήταν η τρίτη, αλλά
γι αυτό το ηλιακό σύστημα είναι η δεύτερη, και για
το επόμενο ηλιακό σύστημα η πρώτη ακτίς θα παίξει
ένα παρόμοιο ρόλο.
( IX, σελ.
108,9/88 )
Δύο ακτίνες είναι σε
μεγάλο βαθμό το τέρμα της ανθρώπινης
προσπάθειας, η πρώτη ακτίς και η δεύτερη. Μια
ακτίς είναι το τέρμα της ντεβαϊκής ή αγγελικής
εξελίξεως, η τρίτη. Και οι τρεις αυτές ακτίνες
έρχονται σε επαφή με τους δύο πόλους, και το
φτάσιμο στο τέρμα κατά το τέλος του κύκλου
επισφραγίζει την επίτευξη του ηλιακού Λόγου.
( IX, σελ.
109/88 )
Η έβδομη ακτίς και η
πρώτη συνδέονται πολύ στενά, και τις συνδέει η
τρίτη ακτίς, με τον τρόπο δε αυτόν έχουμε την εξής
έκφραση της σχέσεως - 1.3.7.
( IX, σελ.
109/88 )
Υπάρχει στενή συνάφεια
επίσης μεταξύ των ακτίνων 2.4.6., με την πέμπτη
ακτίνα σε μια ιδιόμορφη θέση, σαν ένα κεντρικό
σημείο επιτεύξεως, σαν τον οίκο του εγώ ή ψυχής,
το ενσωματωμένο πεδίο του νοός, το σημείο του
επιστεγάσματος για την προσωπικότητα και την
αντανάκλαση στους τρεις κόσμους της
τρισυπόστατης μονάδος.
( IX, σελ.
109/88 )
Ακτίς Ι... Θέληση, που
εκδηλώνεται σα δύναμη στην ανέλιξη του Σχεδίου
του Λόγου.
Ακτίς ΙΙΙ...
Προσαρμοστικότης της δρστηριότητος με τη
νοημοσύνη. Η ακτίς αυτή ήταν η ακτίς που δέσποζε
στο προηγούμενο ηλιακό σύστημα. Είναι το θεμέλιο
ή η βάση του τωρινού συστήματος και ελέγχεται από
το Μαχατσόχαν.
Ακτίς VΙΙ...
Τελετουργική ιερουργία ή οργάνωση. Αυτή είναι η
αντανάκλαση πάνω στο φυσικό πεδίο των δύο
ανωτέρω και επίσης συνδέεται με το Μαχατσόχαν.
Ελέγχει τις στοιχειακές δυνάμεις και την
υποστροφική διαδικασία, καθώς και τη μορφική
πλευρά των τριών βασιλείων της φύσεως. Κρατά
κρυμμένο το μυστικό του φυσικού χρώματος και του
ήχου. Είναι ο νόμος.
Αυτές οι τρεις ακτίνες
μαζί αγκαλιάζουν και ενσωματώνουν τα πάντα. Eίναι
Δύναμη, Δραστηριότης και ο Νόμος στην εκδήλωση.
Ακτίς ΙΙ... Αγάπη και
Σοφία, η συνθετική ακτίς που είναι το τέρμα αυτού
του συστήματος, συγκρατώντας τα πάντα σε στενή
αρμονία και σχέση.
Ακτίς ΙV... Η έκφραση της
Αρμονίας, του κάλλους, της μουσικής και της
ενότητος.
Ακτίς VΙ... Η ακτίς της
Αφοσιώσεως στη ζέση της εφέσεως και της θυσίας
του προσωπικού εαυτού για το καλό όλων, με
αντικειμενικό σκοπό την αρμονία και το κάλλος,
όπου εξωθείται από την αγάπη.
Αυτές οι δύο ομάδες
ακτίνων θα μπορούσαν να συσχετιστούν μεταξύ τους
ως εξής:
Οι Ακτίνες 1,3,7 είναι οι
μεγάλες ακτίνες που συνδέονται με τη μορφή, με
την εξελικτική διαδικασία, με τη νοήμονα
λειτουργία του συστήματος και με τους νόμους που
ελέγχουν τη ζωή σ'όλες τις μορφές και σ'όλα τα
βασίλεια της φύσεως.
Οι Ακτίνες 2,4,6 είναι οι
ακτίνες που συνδέονται με την εσωτερική ζωή, που
επεκτείνεται μέσω των μορφών αυτών - οι ακτίνες
του ελατηρίου, της εφέσεως και της θυσίας.
Πρωταρχικά, ακτίνες της ιδιότητος.
Οι Ακτίνες 1,3,7
ασχολούνται με πράγματα συγκεκριμένα και με τη
λειτουργία της ύλης και της μορφής από το
κατώτατο πεδίο στο ανώτατο.
Οι Ακτίνες 2,4,6
ασχολούνται με πράγματα αφηρημένα, με την
πνευματική έκφραση χρησιμοποιώντας σα μέσo τη
μορφή.
Η Ακτίς 5 αποτελεί το
συνδετικό κρίκο της νοημοσύνης.
( IX, σελ.
109,10/88,9 )
Αλλά η σχετική πρόοδος
θα ήταν αργή αν δεν είχαμε το έργο που γίνεται
τώρα από ένα όμιλο μαθητών και μυημένων που
δουλεύουν σε συνεργασία με την Διδάσκαλο Π., ο
Οποίος έχει την έδρα του στην Αμερική και ο
Οποίος, με τους μαθητές Του, κάμνει πολλά για να
κεντρίσει τις διάφορες ψυχολογικές σχολές του
σημερινού κόσμου. Είναι άσκοπο για τους
σπουδαστές να προσπαθήσουν να εξακριβώσουν την
ταυτότητά Του. Εργάζεται μέσω κινημάτων και
σχολών σκέψεως, και δεν εργάζεται με ιδιώτες.
Εργάζεται ουσιαστικά εξ ολοκλήρου στο νοητικό
πεδίο, με τη δύναμη της σκέψεως και είναι
ολωσδιόλου άγνωστος και μη αναγνωρισμένος, εκτός
από τους συναδέλφους - εργάτες Του στις διάφορες
χώρες του κόσμου, και από τους μαθητές που είναι
στην ακτίνα Του, την τέταρτη ακτίνα.
( IX, σελ.
128/105 )
Η αξία μιας
οποιασδήποτε ομάδος ζηλωτών και μαθητών
συνίσταται στο ότι μπορούν - αν το θέλουν και αν η
συνδυασμένη έφεσή τους είναι αρκετά δυνατή - να
εφελκύσουν τη διδασκαλία και έτσι να σχηματίσουν
ένα κέντρο μέσω του οποίου η διδασκαλία αυτή να
μπορέσει να προωθηθεί και να αρχίσει να κάμνει το
έργο της της διαπλάσεως της ανθρώπινης σκέψεως,
της φωτίσεως των προβλημάτων της ψυχολογίας και
της διευρύνσεως της εστίας της αλήθειας κατά
τέτοιο τρόπο (ως προς τις επτά ακτίνες - μιας
αρχαίας επταδικότητος, αλλά ελάχιστα
κατανοητής), ώστε να αναπτυχθεί μια καινούργια
αντίληψη και να κάμει έναρξη της σταδιοδρομίας
της μια καινούργια επιστήμη της ψυχολογίας.
( IX, σελ.
134/111 )
...Η δε πραγματική
σπουδαιότητα αυτής της Πραγματείας επί των Επτά
Ακτίνων θα αρχίσει να προβάλλει και να αποτελεί
μέρος της γενικής γνώσεως μόνο προς το τέλος
αυτού του αιώνα.
( IX, σελ.
135/112 )
Το γεγονός της ψυχής
δεν έχει ακόμη υποστηριχτεί. Και βοηθώντας να
βγει η αλήθεια στο φως, επιδιώκω να φέρω το θέμα
των επτά ακτίνων στην προσοχή των διανοουμένων
της σύγχρονης εποχής, ούτως ώστε το φως αυτής της
εσωτέρας γνώσεως να μπορέσει να χυθεί πάνω στην
επιστήμη της ψυχολογίας. Ετσι μπορεί να βοηθηθεί
το έργο της αποκαλύψεως.
( IX, σελ.
143/119 )
Ο Παύλος μας υποδείχνει
πως η νίκη κερδίζεται μέσω του Χριστού, σας δίνω
εδώ ένα υπαινιγμό για τη σημασία της μελέτης μας
αυτής των ακτίνων αν αναφέρω ότι εσωτερικώς,
αυτές οι επτά ακτίνες είναι επταπλές εκφράσεις
του Κοσμικού Χριστού, του δευτέρου Προσώπου της
Τριάδος.
( IX, σελ.
144/119 )
Οταν κατανοηθεί κατά
βάθος η φύση των επτά ακτίνων και όταν παράλληλα
κατανοηθεί η επίδρασή τους πάνω στην ανθρωπότητα
για την εκδήλωση των επτά τύπων ανθρώπων τότε
προσεγγίζουμε το θέμα της δυαδικότητος του
ανθρώπου με μεγαλύτερη νοημοσύνη.
( IX, σελ.
144/120 )
Η επιστήμη των επτά
ιδιοτήτων ή ακτίνων και της επιδράσεώς τους πάνω
στις μυριάδες των μορφών που αυτές διαπλάθουν
και ενεργοποιούν, αποτελεί την επερχόμενη νέα
προσέγγιση στην ορθή μέθοδο εκγυμνάσεως και
αναπτύξεως της ανθρώπινης οικογένειας.
( IX, σελ.
144/120 )
3. Η γνώση των ακτίνων,
των τάσεων και ενεργειών τους θα φέρει αρκετή
φώτιση στους εργάτες μέσα στον τομέα των
διαφόρων επιστημών. Ολες οι επιστήμες
συναντώνται πάνω στη μια ή την άλλη ακτίνα, και
μια επιστήμη κυριολεκτικά είναι το φως που
ρίχνει η μια ακτίς μέσα σε κάποιο συγκεκριμένο
τομέα της θείας εκδηλώσεως.
( IX, σελ.
145/120 )
Τα τέσσερα βασίλεια της
φύσεως είναι ενσωματώσεις τεσσάρων μεγάλων Ζωών
που η καθεμία τους συναντάται σε μια από τις
τέσσερις ελάσσονες ακτίνες.
( IX, σελ.
145/120 )
Το Ον το Οποίο είναι η
ζωή του τέταρτου ή ανθρώπινου βασίλειου της
φύσεως (θεωρώντας αυτό το βασίλειο σα
συγκεκριμένο οργανισμό, ακριβώς όπως η σωματική
φύση του ανθρώπου ή η προσωπικότητά του είναι
συγκεκριμένος οργανισμός, ευδιαχώριστος
απ'αυτόν σα ψυχή) είναι πάνω στην πέμπτη ακτίνα.
( IX, σελ.
145/120 )
Το Ον το Οποίο
ενσωματώνει το τρίτο βασίλειο, το ζωικό,
κραδαίνεται στην έκτη ακτίνα.
( IX, σελ.
145/121 )
Το Ον το Οποίο είναι η
έκφραση και η ενεργός δύναμη ολόκληρου του
φυτικού βασιλείου συναντάται πάνω στην τέταρτη
ακτίνα.
( IX, σελ.
145/121 )
Ανθρωπότης... 4ο Βασίλειο...
5η Ακτίς...
Συγκεκριμένη Γνώση
Ζωικό...
3ο Βασίλειο...
6η Ακτίς...
Αφοσίωση προς τα πάνω ή πρόσω
Φυτικό...
2ο Βασίλειο...
4η Ακτίς...
Αρμονία και Κάλλος
Ορυκτό...
1ο Βασίλειο...
7η Ακτίς...
Οργάνωση και Τελετουργία
( IX, σελ.
145/121 )
Υπάρχει συγκεκριμένος
λόγος που τα περισσότερα άγρια άνθη και τα άνθη
των κήπων στη δύση, καθώς και όσα συναντούμε την
εποχή του φθινοπώρου είναι αυτή την εποχή σε
αποχρώσεις κίτρινου και πορτοκαλιού. Και η
νοητική ολκή των μεταγενέστερων υποφυλών της
Αρίας φυλής, καθώς και ο γενικός της τόνος
σ'ολόκληρη την Αρία εποχή, επίσης σχετίζονται με
τον ίδιο λόγο. Η επίδραση της τέταρτης Ακτίνος
της Αρμονίας και του Κάλλους και η αναπτυσσόμενη
δύναμη της Ακτίνος της Γνώσεως (ταυτόσημο με τη
συγχώνευση της ενοράσεως και της διανοήσεως στον
εξαιρετικά εξελιγμένο άνθρωπο) έχουν
συγκεκριμένη επίδραση πάνω στο φυτικό βασίλειο
και πάνω στην ανθρώπινη αύρα. Το
πορτοκαλλοκίτρινο χρώμα απαστράπτει και στις
δύο περιπτώσεις. Το αναφέρω αυτό σαν ένα
παράδειγμα εξωτερικεύσεως ακτινικής δυνάμεως,
και σα μια ένδειξη της αξίας της εσωτέρας
επιστήμης, όταν εφαρμόζεται στην εξωτέρα.
( IX, σελ.
146/121 )
Η κυανή ακτίς της
αφοσιώσεως εισέρχεται τώρα στην ιόχροη, αυτή που
αποκαλούμε τελετουργική ακτίνα. Τι σημαίνουν
αυτές οι λέξεις; Απλούστατα ότι ο μεγάλος
Μουσικός του σύμπαντος μετακινεί τα κλειδιά,
ηχεί μια άλλη νότα και έτσι δίνει άλλη μια στροφή
στον τροχό, παρασύροντας στο τόξο της εκδηλώσεως
την ιόχροη ακτίνα, το μεγάλο φθόγγο Σολ. Αυτές οι
ακτίνες αφορούν μαζί τους - σε κάθε βασίλειο της
φύσεως - το καθετί που
είναι συντονισμένο μ'αυτές: Ανθρώπινα όντα, ντέβα
τάξεως υψηλής και χαμηλής, στοιχειακά με φύση
χρήσιμη ή επιβλαβή, άνθη, καρπούς και φυτική ζωή
ορισμένου τύπου, καθώς και ζώα και μορφές
διαφόρων ειδών.
( IX, σελ.
146/121,2 )
Αυτό που δίνει το
σύνθημα της τελικής εξαφανίσεως κάποιας
συγκεκριμένης μορφής, κάποιου τύπου ζωικής
υπάρξεως, και που οδηγεί κάποια όψη φυτική να
φτάσει στο τέλος της, είναι η εκπνοή μιας ακτίνος.
Απ'όπου και η σύγχυση μεταξύ των επιστημόνων αυτή
την εποχή. Η διεργασία της εισόδου (σε εκδήλωση)
είναι αργή, όπως είναι κάθε έργο της φύσεως και
όπως είναι η διεργασία της εξόδου (εκπνοής).
Ταυτόχρονα με την κυκλική γέννηση και ανάδυση
μιας νέας ακτίνος πραγματοποιείται η αργή
επιστροφή της επικρατούσης ακτίνος στην πηγή
της, που υπάρχει τη στιγμή της ελεύσεως της νέας.
( IX, σελ.
146,7/122 )
Τέσσερις ακτίνες
κυριαρχούν σε μια δεδομένη περίοδο, και μια
υπερισχύει σε σύγκριση με τις άλλες τρεις. Εννοώ
με αυτό, πως μόνο τέσσερις ακτίνες βρίσκονται σε
φυσική ενσάρκωση. Γιατί πάνω στο επίπεδο της
ψυχής συναντώνται βεβαίως και οι επτά τύποι.
( IX, σελ.
148/123 )
Κάθε μονάδα μέσα στην
ανθρώπινη φυλή βρίσκεται πάνω σε κάποιαν από τις
επτά ακτίνες. Συνεπώς ένα συγκεκριμένο χρώμα
δεσπόζει και κάποιος συγκεκριμένος τόνος
αναδίδεται. Απειρες είναι οι διαβαθμίσεις και
πολλές οι αποχρώσεις χρώματος και τόνου.
( IX, σελ.
152/127 )
Κάθε ακτίς έχει τις
δευτερεύουσες ακτίνες της πάνω στις οποίες
δεσπόζει, ενεργώντας σα συνθετική ακτίς.
( IX, σελ.
152/127 )
Οι
επτά αυτές ακτίνες συνδέονται με τα χρώματα του
φάσματος. Εχουμε την κόκκινη ακτίνα, την κυανή,
την κίτρινη, την πορτοκαλιά, την πράσινη και την
ιόχροη. Εχουμε την ακτίνα που τις συνθέτει όλες,
δηλαδή αυτή που έχει χρώμα ινδικό.
( IX, σελ.
152/127 )
Εχουμε τις τρεις κύριες
ακτίνες - κόκκινη, κυανή, και κίτρινη - και τα
τέσσερα δευτερεύοντα χρώματα τα οποία, στην
εξελισσόμενη Μονάδα, βρίσκουν την αντιστοιχία
τους στην πνευματική Τριάδα και στην κατώτερη
τετράδα.
( IX, σελ.
152/127 )
Ο Λόγος του συστήματός
μας συγκεντρώνεται πάνω στην όψη αγάπη ή την
κυανή όψη. Αυτή - σα σύνθεση - εκδηλώνεται σαν
ινδικό.
( IX, σελ.
152/127 )
Το θέμα των ακτίνων και
των χρωμάτων τους προκαλεί σύγχυνση στο νεόφυτο.
Το μόνο που μπορώ είναι να υποδείξω μερικές
σκέψεις, με τη συσσώρευση δε των υπαινιγμών
μπορεί συν τω χρόνω να έρθει φως. Το κλειδί
βρίσκεται στην ομοιότητα του χρώματος, που
συνεπάγεται ομοιότητα φθόγγου και ρυθμού. Οταν
συνεπώς, ένας άνθρωπος βρίσκεται πάνω στην
κόκκινη και την κίτρινη ακτίνα, έχοντας την
κόκκινη σαν πρωταρχική του ακτίνα, και
συναντήσει ένα άλλο ανθρώπινο ον που είναι στην
κυανή και την κίτρινη ακτίνα, με μια δευτερεύουσα
ομοιότητα στην κίτρινη, μπορεί να υπάρξει
αναγνώριση. Αλλά όταν ένας άνθρωπος πάνω στην
κίτρινη και την κυανή ακτίνα, με το κίτρινο σαν το
πρωταρχικό του χρώμα, συναντήσει έναν αδελφό
πάνω στην κίτρινη και την κόκκινη ακτίνα, η
αναγνώριση είναι άμεση και αμοιβαία, γιατί το
πρωταρχικό χρώμα είναι το ίδιο. Οταν αυτή η
θεμελιώδης αιτία της συνάφειας ή της μη
συνάφειας κατανοηθεί καλύτερα, τα δευτερεύοντα
χρώματα θα αξιοποιούνται για να χρησιμεύουν σαν
έδαφος συναντήσεως, προς κοινό όφελος των
ενδιαφερομένων μερών.
( IX, σελ.
152,3/127 )
Από τα χρώματα, το
κόκκινο, το κυανούν και το κίτρινο είναι
πρωτογενή και ανάγωγα. Είναι τα χρώματα των
κυρίων ακτίνων.
α. Θέληση ή Δύναμη
β. Αγάπη-Σοφία........ Κυανούν
γ. Ενεργός Νοημοσύνη
Επειτα έχουμε τις
δευτερεύουσες ακτίνες:
δ. Πορτοκαλί
ε. Πράσινο
στ. Ιόχρουν
και τη συνθέτουσα
ακτίνα, Ινδικόν.
( IX, σελ.
153/127,8 )
4. Είναι φυσικά προς το
ανθρώπινο συμφέρον που γίνεται η έκκληση για τη
μελέτη των ακτίνων. Αυτή ακριβώς η μελέτη θα
εμψυχώσει και θα αφυπνίσει τους ψυχολόγους στην
αληθινή κατανόηση του ανθρώπου.
( IX, σελ.
153/128 )
Κάθε ανθρώπινο ον
βρίσκεται πάνω σε μια από τις επτά ακτίνες. Σε
κάθε ζωή, η προσωπικότητά του βρίσκεται πάνω σε
μια από αυτές, κατά μία σειρά που ποικίλλει,
σύμφωνα με την ακτίνα του εγώ ή της ψυχής.
( IX, σελ.
153/128 )
Μετά την τρίτη μύηση
κάθε ανθρώπινο ον εντοπίζει τη ψυχή του πάνω σε
μια από τις τρεις κύριες ακτίνες, αν και ως εκείνη
τη στιγμή αυτή η ψυχή μπορεί να βρίσκεται σε μια
από τις επτά ακτινικές ομάδες.
( IX, σελ.
153/128 )
Το γεγονός της υπάρξεως
επτά ακτίνων έχει τεράστιες επιπτώσεις, και η
περιπλοκή του θέματος φέρνει σε αμηχανία το
νεόφυτο.
( IX, σελ.
154/128 )
Μία ακτίς, μέσω της
ενέργειάς της, επιφέρει ιδιόμορφες φυσικές
συνθήκες και καθορίζει την ιδιότητα της
αστρικής-συγκινησιακής φύσεως. Χρωματίζει το
νοητικό σώμα. Ελέγχει τη διανομή της ενέργειας,
γιατί οι ακτίνες έχουν διαφορετικούς βαθμούς
κραδασμού και διέπουν κάποιο συγκεκριμένο
κέντρο του σώματος (διαφορετικό για κάθε ακτίνα)
μέσω του οποίου γίνεται αυτή η διανομή. Κάθε
ακτίς εργάζεται πρωτίστως μέσω ενός κέντρου, και
μέσω των υπολοίπων έξη με μια συγκεκριμένη σειρά.
Η ακτίς προδιαθέτει τον άνθρωπο προς ορισμένες
δυνάμεις (αρετές) και αδυναμίες και αποτελεί το
στοιχείο του περιορισμού του, ενώ ταυτόχρονα τον
προικίζει με δυνατότητες. Διέπει τη μέθοδο των
σχέσεών του με άλλους ανθρώπινους τύπους και
ευθύνεται για τις αντιδράσεις του μέσα στη μορφή
προς άλλες μορφές. Του δίνει το χρωματισμό του
και την ιδιότητά του, το γενικό του τόνο πάνω στα
τρία πεδία της προσωπικότητος, και διαπλάθει τη
φυσική του εμφάνιση.
( IX, σελ.
154/128 )
Ορισμένες νοοτροπίες
είναι εύκολες για ένα ακτινικό τύπο και δύσκολες
για άλλο, γι αυτό και η μεταβαλλόμενη
προσωπικότητα μετακινείται από ακτίνα σε ακτίνα,
από τη μια ζωή στην άλλη, ωσότου αναπτυχθούν και
εκφραστούν όλες οι ιδιότητες.
( IX, σελ.
154/129 )
Ορισμένες ψυχές, από το
ακτινικό πεπρωμένο τους, συναντώνται σε
ορισμένους τομείς δραστηριότητος, ένας
ιδιαίτερος δε τομέας προσπάθειας παραμένει
συγκριτικά ο ίδιος για πολλές εκδηλώσεις ζωής.
( IX, σελ.
154/129 )
Οταν ένας άνθρωπος
βρίσκεται κατά τα δύο τρίτα του δρόμου πάνω στην
εξελεκτική ατραπό ο ακτινικός τύπος της ψυχής
του αρχίζει να κυριαρχεί πάνω στον ακτινικό τύπο
της προσωπικότητος και κατά συνέπεια θα διέπει
τη ροπή της εκφράσεώς του πάνω στη γη, όχι με την
πνευματική έννοια αλλά με την έννοια ότι
προδιαθέτει την προσωπικότητα προς ορισμένες
δραστηριότητες.
( IX, σελ.
154,5/129 )
5. Οι όμιλοι ατόμων,
οργανώσεων, εθνών και ομάδων εθνών, είναι όλοι
αποτέλεσμα ακτινικής δραστηριότητος και
μαγνητισμού. Συνεπώς η κατανόηση των δυνάμεων
που εκχύνονται από το θείο δημιουργικό κέντρο,
και που ονομάζουμε ακτίνες, έχει αξία για την
κατανόηση της ιδιότητος, της φύσεως και του
πεπρωμένου τεράστιων ανθρώπινων μαζών.
( IX, σελ.
155/129 )
Οι επτά πλανήτες
διέπονται από κάποια από τις ακτίνες.
( IX, σελ.
155/129 )
Οι χώρες (εξεταζόμενες
ανεξάρτητα από τους πολίτες τους) είναι
αποτέλεσμα ακτινικής δραστηριότητος.
( IX, σελ.
155/129 )
Οι επτά αισθήσεις είναι
κατά έναν ιδιάζοντα τρόπο, οι αντιστοιχίες στο
φυσικό πεδίο των επτά ακτίνων και συνδέονται
στενά με αυτές και διέπονται από όλες
ανεξαιρέτως.
1. Ακοή.... 7η Ακτίς.. Μαγεία............
Η Λέξη Δύναμης
2. Αφή..... 1η Ακτίς.. Καταστροφεύς.
Ο Δάκτυλος του Θεού
3. Οραση.. 3η Ακτίς . Οραματισμός...
Ο Οφθαλμός του Θεού
4. Γεύση... 6η Ακτίς. Ιδεαλισμός.......
Η Επιθυμία των Εθνών
5. Οσμή.... 4η Ακτίς. Τέχνη................
Το Κάλλος της Αποκάλυψης
6. Διανόηση 5η Ακτίς Νους.................
Η Γνώση του Θεού
7. Ενόραση. 2η Ακτίς Αγάπη-Σοφία....
Κατανόηση του Θεού
( IX, σελ.
159/133 )
Μέσω των Λέξεων
Δυνάμεως οι κόσμοι έλαβαν οργανωμένη υπόσταση, ο
δε Κύριος της Ακτίνος της Τελετουργικής Μαγείας
επιφέρει τη διοργάνωση του θείου οργανισμού.
( IX, σελ.
159/133 )
Μέσω της επιθέσεως του
Δακτύλου του Θεού σε κατευθυντήριο και δυναμικό
έργο, έχουμε την κυκλική καταστροφή των μορφών,
σε τρόπο ώστε η εκδήλωση της Θεότητος να
αναπτύσσεται σε δύναμη και κάλλος. Ετσι ο Κύριος
της Δυνάμεως ή Θελήσεως εκτελεί το έργο της
καταστροφής, και μ'αυτό τον τρόπο φέρνει σε
ύπαρξη το κάλλος, την αποκάλυψη της θελήσεως του
Θεού και τον αγαθό σκοπό Του.
( IX, σελ.
159/133 )
Μέσω του Οφθαλμού του
Θεού το φως διαλάμπει πάνω στο δρόμο του ήλιου,
στην ατραπό των πλανητών και στην ατραπό του
ανθρώπου. Ο Κύριος της Προσαρμοστικότητος και
της Διανοήσεως δίνει έκφραση και
αντικειμενικότητα σε μια νοήμονα υλοποίηση της
θείας ιδέας και του θείου Σχεδίου.
( IX, σελ.
159/133 )
Οταν θα έλθει η
"Επιθυμία όλων των εθνών", και ο Κοσμικός
Χριστός μείνει αποκεκαλυμμένος, όλοι οι άνθρωποι
και όλα τα όντα θα "γευθούν" υπό έποψη
αποκρυφιστική ή θα συμμεριστούν αυτό το μεγάλο
γεγονός, και ο Κύριος της Ακτίνος ή της
Αφοσιώσεως και του Ιδεαλισμού "θα δει την
αποπεράτωση του έργου Του και θα
"ικανοποιηθεί".
( IX, σελ.
159,60/134 )
Ο Κύριος της τέταρτης
Ακτίνος της Αρμονίας, του Κάλλους και της Τέχνης
θα προσθέσει το μερίδιό Του στο μεγάλο
δημιουργικό έργο και θα διαπιστωθεί ότι, με την
άπιαστη αναζήτηση ως την πηγή εκείνης της
μυστηριώδους αποκαλύψεως που ονομάζουμε κάλλος,
θα δοθεί έκφραση στη λεπτή εκείνη ιδιότητα που η
"οσμή", με τη ζωώδη έννοια, είναι το σύμβολό
της.
( IX, σελ.
160/134 )
Η τέταρτη ακτίς είναι ο
κατ'εξοχήν δρόμος του αναζητητή, του ερευνητή και
του ευαίσθητου ανταυγαστήρα της ομορφιάς.
( IX, σελ.
160/134 )
Το Ιουδαϊκό έθνος έχει
στενή σχέση με την τέταρτη ακτίνα και την τέταρτη
ρίζα-φυλή, απ'όπου και η διάκρισή του αυτή την
εποχή στον κόσμο της τέχνης και η έκταση της
ατελείωτης συμβολικής περιπλανήσεως και
αναζητήσεώς του.
( IX, σελ.
160/134 )
Οταν θα λάμψει η Γνώση
του Θεού σε παγκόσμια κλίμακα τότε ο Κύριος της
Θετικής Επιστήμης, ο Οποίος είναι η ενσωμάτωση
του πέμπτου στοιχείου του νοός, θα δει το έργο Του
να φτάνει στην αποπεράτωσή του. Ο Κύριος Αυτός
κεντρίζει την αίσθηση της επιγνώσεως μέσα στην
ανθρωπότητα και γαλουχεί την όψη συνείδηση στα
υπανθρώπινα βασίλεια, προκαλώντας κατά συνέπεια
την ανταπόκριση της ύλης στο πνεύμα και
επιφέροντας την αμοιβαία διείσδυση με αυτό που
πραγματοποιήθηκε, ευαίσθητη επικοινωνία.
( IX, σελ.
160/134 )
Ο Κύριος της δεύτερης
ακτίνος θα φέρει σε πέρας την όλη εξελικτική
διεργασία με την ανάπτυξη στην ανθρωπότητα της
τέλειας εκείνης διαισθήσεως που θα κάμει κάθε
ανθρώπινο ον ένα πλήρη και νοήμονα συνεργάτη του
Σχεδίου.
( IX, σελ.
161/134 )
Μια
προσεκτική μελέτη αυτών των ακτινικών δυνάμεων
σε σχέση με το δημιουργικό έργο και την προώθηση
του Σχεδίου θα αποκαλύψει πόσο στενά είναι
συνδεδεμένη η όλη διαδικασία του
κτισίματος-γκρεμίσματος-ξανακτισίματος με το
θέμα των τριών ιδιοτήτων της ψυχής,
αισθαντικότητος, συνειδήσεως και επιγνώσεως, και
θα καταδείξει πώς το πρόβλημα του φωτός έχει μια
συγκεκριμένη σχέση με την ικανότητά μας να
ερμηνεύουμε και να κατανοούμε τις τρεις αυτές
ιδιότητες.
( IX, σελ.
161/135 )
Δέκα Βασικές Προτάσεις
Πρώτο: Υπάρχει μια Ζωή,
η Οποία εκφράζεται πρωτίστως μέσω επτά βασικών
ιδιοτήτων ή όψεων, και κατά δεύτερον μέσω των
μυριάδων ποικιλιών μορφών.
Δεύτερο: Οι επτά αυτές
ακτινοβόλες ιδιότητες είναι οι επτά Ακτίνες, οι
επτά Ζωές, οι Οποίες δίδουν τη ζωή Τους στις
μορφές και δίδουν στον κόσμο των μορφών τη
σημασία του, τους νόμους του και την παρώθησή του
προς την εξέλιξη.
Τρίτο: Η ζωή, η ιδιότης
και η εμφάνιση, ή το πνεύμα, η ψυχή και το σώμα
συνιστούν παν ό,τι υπάρχει. Είναι αυτή η ίδια η
ύπαρξη, με την ικανότητά της για ανάπτυξη, για
δραστηριότητα, για εκδήλωση κάλλους και για
πλήρη συμμόρφωση προς το Σχέδιο. Το Σχέδιο αυτό
έχει τις ρίζες του στη συνείδηση των επτά
ακτινικών Ζωών.
Τέταρτο: Οι επτά αυτές
Ζωές, των Οποίων η φύση είναι η συνείδηση και των
Οποίων η έκφραση είναι αισθαντικότης και
καθορισμένη ιδιότης, δημιουργούν κυκλικά τον
εκδηλωμένο κόσμο. Εργάζονται μαζί με τη
μεγαλύτερη ενότητα και αρμονία και
συνεργάζονται με νοημοσύνη με το Σχέδιο, του
οποίου είναι οι θεματοφύλακες. Είναι οι επτά
Οικοδόμοι, οι Οποίοι φτιάχνουν τον ακτινοβόλο
ναό του Κυρίου, κάτω από την καθοδήγηση του Νοός
του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος.
Πέμπτο: Η κάθε ακτινική
Ζωή εκφράζεται κατ'εξοχήν μέσω ενός από τους επτά
ιερούς πλανήτες, αλλά η ζωή και των επτά ρέει
μέσ'από κάθε πλανήτη, περιλαμβανομένης και της
Γης, κι έτσι προσδίδει ιδιότητα σε κάθε μορφή.
Εκτο: Η ανθρωπότης
αποτελεί έκφραση της ζωής του Θεού, και κάθε
ανθρώπινο ον έχει προβάλει ακολουθώντας τη μια ή
την άλλη γραμμή από τις επτά ακτινικές δυνάμεις.
Η φύση της ψυχής του προσλαμβάνει ιδιότητα ή
καθορίζεται από την ακτινική Ζωή που το εξέπεμψε
πάνω στην πνοή της, και η μορφική του φύση
χρωματίζεται από την ακτινική Ζωή η οποία - στην
κυκλική της εμφάνιση πάνω στο φυσικό πεδίο σε
οποιαδήποτε συγκεκριμένη εποχή - ρυθμίζει την
ιδιότητα της φυλετικής ζωής και των μορφών των
βασιλείων της φύσεως. Η φύση ή ιδιότης της ψυχής
παραμένει η ίδια σ'όλο το διάστημα μιας
παγκόσμιας περιόδου. Η μορφική ζωή και φύση της
αλλάζουν από ζωή σε ζωή, σύμφωνα με την κυκλική
της ανάγκη και τις ομαδικές συνθήκες που την
περιβάλλουν. Το τελευταίο αυτό καθορίζεται από
την ακτίνα ή τις ακτίνες που είναι σε ενσάρκωση
την εποχή εκείνη.
Εβδομο: Η Μονάς είναι η
Ζωή, που περνά σε συντονισμό με τις επτά
ακτινικές Ζωές. Μία Μονάς, επτά ακτίνες και
μυριάδες μορφών - αυτή είναι η συγκρότηση πίσω
από τους εκδηλωμένους κόσμους.
Ογδοο: Οι Νόμοι που
διέπουν την αναπήδηση της ιδιότητος ή ψυχής, μέσω
των μορφών, είναι απλώς ο νοητικός σκοπός και η
κατεύθυνση της ζωής των Κυρίων των ακτίνων, των
οποίων ο σκοπός είναι αμετάβλητος, των οποίων ο
οραματισμός είναι τέλειος και των οποίων η
δικαιοσύνη είναι υπέρτατη.
Ενατο: Ο τρόπος ή η
μέθοδος αναπτύξεως σχετικά με την ανθρωπότητα
είναι αυτοέκφραση και αυτοπραγμάτωση. Οταν αυτή
η διεργασία αποπερατωθεί, ο εαυτός που
εκφράζεται είναι, ο Ενας Εαυτός ή η ακτινική Ζωή
που η πραγμάτωση που επιτυγχάνεται είναι η
αποκάλυψη του Θεού σαν της ιδιότητος του
εκδηλωμένου κόσμου και σαν της Ζωής πίσω από την
εμφάνιση και την ιδιότητα. Οι επτά ακτινικές
Ζωές, οι επτά τύποι ψυχών, παρουσιάζονται σαν η
έκφραση της μιας Ζωής, η δε ποικιλία χάνεται μέσα
στο όραμα του Ενός και στην ταύτιση με το Ενα.
Δέκατο: Η μέθοδος που
χρησιμοποιείται για να επιτευχθεί αυτή η
πραγμάτωση είναι η εμπειρία, που αρχίζει με την
ατομικοποίηση και τελειώνει με τη μύηση,
επιφέροντας έτσι τέλεια συγχώνευση και έκφραση
των ζωή-ιδιότης-εμφάνιση.
( IX, σελ.
167,9/141,3 )
Η τριπλή ενεργητική
παρόρμηση (1. Η παρόρμηση προς τη δραστηριότητα, 2.
Η ενεργός παρόρμηση προς την οργάνωση, 3. Η
ενεργός οργανωμένη παρόρμηση προς ένα
συγκεκριμένο σκοπό), μεταφερόμενη από την ορμή
των επτά μεγάλων πνοών ή ακτίνων προκάλεσε την
έναρξη της παγκόσμιας λειτουργίας του Γίγνεσθαι,
και εκδηλώθηκε σαν η παρώθηση προς την εξέλιξη -
μια εξέλιξη που είναι ενεργός, οργανωμένη και που
εργάζεται απαρέγκλιτα και αλάνθαστα προς ένα
καθορισμένο σκοπό.
( IX, σελ.
177/151 )
Οι ιδιότητες κάθε
ηλιακής ζωής, διαχεόμενες μέσω των επτά
ακτινικών μορφών, διαποτίζουν κάθε μορφή μέσα
στον ηλιακό ανυπέρβατο δακτύλιο και έτσι
συνδέουν κάθε μορφή με κάθε άλλη. Σημειώστε
επομένως το γεγονός ότι η κάθε μια από τις επτά
ακτίνες ή τους δημιουργικούς Οικοδόμους
ενσωματώνει την ενέργεια θέληση, αγάπη και σκοπό
του Κυρίου του ηλιακού συστήματος, όπως ακριβώς ο
Κύριος αυτός με τη σειρά του ενσωματώνει μια όψη
της ενέργειας θέληση, αγάπη και σκοπός του
"Ενός Περί του Οποίου Τίποτε Δεν Δύναται Να
Λεχθεί".
( IX, σελ.
178/151 )
Ι Κάθε ακτινική Ζωή
αποτελεί έκφραση μιας ηλιακής Ζωής, και κάθε
πλανήτης κατά συνέπεια...
1. Συνδέεται με κάθε
άλλη πλανητική ζωή μέσα στο ηλιακό σύστημα.
2. Ζωοποιείται από
ενέργεια που εκπορεύεται από το ένα ή το άλλο από
τα επτά ηλιακά συστήματα.
3. Ελαύνεται από ένα
τριπλό ρεύμα ζωϊκών δυνάμεων που προέρχονται
από:
α. Ηλιακά συστήματα έξω του δικού μας.
β. Το δικό μας ηλιακό σύστημα.
γ. Τη δική του πλανητική Υπαρξη.
( IX, σελ.
178/152 )
Οι ίδιες οι επτά
ακτίνες:
1. Είναι εκφράσεις
ενεργειών που εκπορεύονται από τα επτά ηλιακά
συστήματα, που, με τη σειρά τους, ζωογονούνται από
τη Ζώ του "Ενός Περί του Οποίου Τίποτε δεν
δύναται να Λεχθεί".
2. Επηρεάζονται και
συνεπώς βρίσκονται κάτω από τον αστρολογικό
έλεγχο των δώδεκα αστερισμών, των οποίων οι
ενέργειες έρχονται σε επαφή με το ηλιακό μας
σύστημα στο διάστημα της πορείας του ηλίου δια
μέσου του μεγαλύτερου Ζωδιακού, κατά τη διάρκεια
της τεράστιας περιόδου των 25.000 ετών περίπου, και
σε μικρότερο βαθμό κατά τη διάρκεια των δώδεκα
μηνών του έτους, οπότε διανύεται η μικρότερη
διαδρομή του Ζωδιακού.
( IX, σελ.
179,80/153 )
ΙΙ Καθεμιά από τις
ακτίνες είναι ο δέκτης και ο θεματοφύλακας
ενεργειών που προέρχονται:
1. Από τα επτά ηλιακά
συστήματα.
2. Από τους δώδεκα
αστερισμούς.
Κάθε ακτίς διοχετεύει
τις ενέργειες αυτές μέσα από το σώμα εκδηλώσεώς
της (ένα πλανήτη), και κατ'αυτό τον τρόπο τις
διαβιβάζει στην πλανητική μορφή, καθώς και σε
όλες τις μορφές πάνω και μέσα σ'αυτή.
( IX, σελ.
181/154 )
Οταν πραγματευόμαστε
με τη δεύτερη ακτινική εκδήλωση, την όψη Ιδιότης,
πραγματευόμαστε με τους προκαθορίζοντες
εκείνους παράγοντες που δημιουργούν τις
μυριάδες των διαφοροποιήσεων στο φαινόμενο
κόσμο. H ιδιότης, ο χρωματισμός ή ο τύπος της
φύσεως της ζώσης ενέργειας κανονίζει ή καθορίζει
την προσλαμβανόμενη όψη και τα εκφραζόμενα
χαρακτηριστικά όλων των μορφών στα τέσσερα
βασίλεια της φύσεως.
( IX, σελ.
184/157 )
Ομάδα Ι... Ακτίνες Οψεως,
οι τρεις κύριες ακτίνες.
Ομάδα ΙΙ .. Ακτίνες
ιδιότητος, οι τέσσερις δευτερεύουσες ακτίνες.
( IX, σελ.
184/158 )
Οι τρεις μείζονες
ακτίνες, που απαρτίζουν το σύνολο της θείας
εκδηλώσεως, είναι ακτίνες όψεως, και τούτο για
δύο λόγους:
Πρώτο, αποτελούν στην
ολότητά τους, την εκδηλωμένη Θεότητα, τον Λόγο σε
ενσάρκωση.
Δεύτερο, είναι σε
ενεργό κατάσταση μέσα σε κάθε μορφή κάθε
βασιλείου και προσδιορίζουν τα πολύ γενικά
χαρακτηριστικά που διέπουν την ενέργεια, την
ιδιότητα και το επηρεαζόμενο βασίλειο.
( IX, σελ.
185/158 )
Η αλληλενέργεια των
τριών μειζόνων ακτίνων προσδιορίζει την
εξωτερική φαινομένη εμφάνιση, προσελκύει την
ενότητα της ζωής στο ένα ή το άλλο βασίλειο της
φύσεως και στη μια ή την άλλη από τις μυριάδες
υποδιαιρέσεις μέσα σ'αυτό το βασίλειο.
( IX, σελ.
185/158 )
Η πρώτη Ακτίς
ενσωματώνει τη δυναμική ιδέα του Θεού, και με τον
τρόπο αυτό ο Υψιστος αρχίζει το έργο της
δημιουργίας.
( IX, σελ.
186/159 )
Η Δεύτερη Ακτίς
ασχολείται με τις πρώτες διατυπώσεις του
σχεδίου, πάνω στις οποίες πρέπει να δομηθεί η
μορφή και να υλοποιηθεί η ιδέα, και λαμβάνουν
υπόσταση οι κυανοτυπίες με τη μαθηματική τους
ακρίβεια, τη δομική τους ενότητα και τη
γεωμετρική τους τελειότητα.
( IX, σελ.
186/159 )
Η Τρίτη Ακτίς αποτελεί
το άθροισμα των ενεργών δομικών δυνάμεων, ο δε
Μέγας Αρχιτέκτων, με τους Οικοδόμους Του,
οργανώνει το υλικό, κάμνει έναρξη του έργου της
οικοδομήσεως και συν τω χρόνω υλοποιεί την ιδέα
και το σκοπό του Θεού Πατρός, υπό την καθοδήγηση
του Θεού Υιού.
( IX, σελ.
186/159 )
Οι όψεις που καθορίζουν
την ακτίνα της προσωπικότητος, που παράγουν το
σύνολο των φυσικών, συγκινησιακών και νοητικών
ιδιοτήτων, βρίσκεται στο στάδιο της κατατάξεως
και της έρευνας, πολλά δε έχουν γίνει που έχουν
την αξία τους.
( IX, σελ.
187/160 )
Μέχρι που να υπάρξει
μια πιο ικανοποιητική γνώση των ακτινικών
ιδιοτήτων και μέχρι που να προσδιοριστεί η ακτίς
της ψυχής του ανθρώπου και να παρουσιάζεται
διαγραμματικά και να γίνεται γνωστή η επίδραση
αυτής της ακτίνος πάνω στην ακτίνα της
προσωπικότητας, η αληθινή φύση της
ιδιοσυγκρασίας του και η πραγματική
υποκειμενική αιτία των ποικίλων αντιδράσεών του,
των συμπλεγμάτων του και των αναστολών του θα
παραμείνει ένα πρόβλημα εξαιρετικά δύσκολο να
αντιμετωπιστεί.
( IX, σελ.
187/160 )
Η πραγματική φύση του
αληθινού μυστικιστή ή ενδοστρεφούς είναι αυτού
που η ψυχική του δύναμη, ακτίς ή ιδιότης είναι
υπερβολικά ισχυρή για να την χειριστεί η
προσωπικότης.
( IX, σελ.
188/161 )
Στον καθαρό εξωστρεφή η
ακτίς της προσωπικότητος εστιάζεται πάνω στο
φυσικό πεδίο, και η εσωτερική γοητεία της ψυχής
αντισταθμίζεται προσωρινά, κάποτε για αρκετές
ζωές. Οπου η εξωτερική αυτή κατάσταση και
"έλξη" είναι υπερβολικά δυνατή και όταν όλες
οι ιδιότητες της ακτίνος της προσωπικότητος
είναι εστιασμένες σε ένα σημείο, θα έχετε είτε
την εκδήλωση της επιδειξιομανίας όπως λέγεται,
είτε μια εποικοδομητική προσωπικότητα υψηλής
τάξεως, που θα εκδηλώνει μεγαλοφυϊα και τις
δημιουργικές δυνατότητες μιας συντονισμένης
φυσικής, συγκινησιακής και νοητικής εκφράσεως.
( IX, σελ.
188/161 )
Οι τέσσερις ακτίνες
ιδιότητος, που βρίσκουν τη σύνθεσή τους στην
τρίτη ακτίνα ή όψη, παράγουν τις διάφορες
ιδιότητες σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια απ'ό,τι
συμβαίνει με τις τρεις ακτίνες όψεως.
( IX, σελ.
189/162 )
Οι τρεις ακτίνες όψεως
βρίσκουν τη βασική τους έκφραση σε αναφορά με την
ανθρωπότητα
χρησιμοποιώντας σα μέσο τους τρεις περιοδικούς
φορείς:
Ακτίς Ι...
Δύναμη.....................
Ζωή...........
Ιδέες....
Η Μονάς
Ακτίς ΙΙ..
Αγάπη-Σοφία.............
Συνείδηση.
Ιδεώδη..
Η Ψυχή
Ακτίς ΙΙΙ.
Ενεργός
Νοημοσύνη... Εμφάνιση.
Είδωλα..
Προσωπικότης
Οι τρεις αυτές ακτίνες
βρίσκουν τη δευτερεύουσα έκφρασή τους στα τρία
σώματα που αποτελούν την προσωπικότητα του
ανθρώπου:
Ακτίς Ι... Δύναμη..... Ιδέες.... Νοητικό σώμα... Σκοπός Ζωή
Ακτίς ΙΙ.. Αγάπη........ Ιδεώδη.. Αστρικό σώμα.. Ιδιότης
Ακτίς ΙΙΙ. Νοημοσύνη. Είδωλα.. Φυσικό σώμα... Μορφή
( IX, σελ.
189/162 )
Οι ακτίνες της
ιδιότητος, αν και εκφράζονται στον ίδιο βαθμό
πάνω σ'όλα τα πεδία και μέσω των περιοδικών
φορέων και των τριών όψεων της προσωπικότητος,
βρίσκουν τη βασική τους έκφραση μέσω του ενός ή
του άλλου από τα τέσσερα βασίλεια της φύσεως:
IV..Αρμονία, Διαμάχη....... 4ο βασίλειο.. Ανθρώπινο
Η Ισορροπία
V...Συγκεκριμένη Γνώση... 3ο βασίλειο... Ζωικό
VI..Αφοσίωση.................... 2ο βασίλειο... Φυτικό
VII.Τελετουργική Μαγεία. 1ο
βασίλειο.. Ορυκτό
( IX, σελ.
190,1/162 )
Σχετικά με την
ανθρωπότητα, οι τέσσερις ακτίνες ιδιότητος
βρίσκουν μια ευρεία έκφραση αναφορικά με τις
τέσσερις όψεις της προσωπικότητος, ή με την
τετραδικότητα. Η σχέση αυτή είναι ως εξής:
Ακτίς IV..
Αρμονία μέσω Διαμάχης..
το Φυσικό σώμα
Ακτίς V...
Συγκεκριμένη Γνώση........
το Αιθερικό σώμα
Ακτίς VI..
Αφοσίωση.........................
το Αστρικό σώμα
Ακτίς VII.
Οργάνωση.........................
το Νοητικό σώμα
( IX, σελ.
190/162 )
Στο ηλιακό μας σύστημα
μόνο μία από τις επτά ακτίνες βρίσκεται σε
λειτουργία. Οι επτά υποδιαιρέσεις της συνιστούν
τις "επτά ακτίνες" οι οποίες, κατόπιν
χειρισμού από τον ηλιακό μας Λόγο, αποτελούν τη
βάση ατελείωτων παραλλαγών στο δικό Του σύστημα
κόσμων. Οι επτά αυτές ακτίνες μπορούν να
περιγραφούν σαν οι επτά αγωγοί μέσω των οποίων
ρέει όλο το είναι του ηλιακού Του συστήματος, τα
επτά προέχοντα χαρακτηριστικά ή τροποποιήσεις
της ζωής, γιατί αυτές οι ακτίνες δεν εφαρμόζονται
μόνο στην περίπτωση της ανθρωπότητος, αλλά
επίσης και στα επτά βασίλεια. Στην
πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα σε ολόκληρο το
ηλιακό σύστημα, σ'οποιοδήποτε εξελικτικό στάδιο
κι αν βρίσκεται, που να μην ανήκει και που να μην
ανήκε πάντα στη μία ή την άλλη από τις επτά
ακτίνες.
( IX, σελ.
190,1/163 )
Κάθε βασίλειο -
στοιχειακό, ορυκτό, φυτικό και ζωικό, καθώς και
ανθρώπινο - υποδιαιρείται σε επτά πρωταρχικούς
τύπους ή ακτίνες, και επειδή η ατομικοποίηση
μπορεί επί του παρόντος να λάβει χώρα μόνο μέσω
συνάφειας με τον άνθρωπο, έπεται ότι πρέπει να
βρίσκεται επί κεφαλής του ζωικού βασιλείου, σε
κάθε ακτίνα, κάποιο είδος ζώου υποκείμενου στην
ανθρώπινη επίδραση μέσω του οποίου να μπορεί να
πραγματοποιηθεί η ατομικοποίηση.
( IX, σελ.
191,2/164 )
Αναφέρεται ότι ο ελέφας
βρίσκεται επί κεφαλής του ζωικού βασιλείου πάνω
στη δεύτερη ακτίνα.
( IX, σελ.
192/164 )
Ο γάτος βρίσκεται πάνω
στη τέταρτη ακτίνα.
( IX, σελ.
192/164 )
Ο σκύλος βρίσκεται πάνω
στην έκτη ακτίνα.
( IX, σελ.
192/164 )
Τα ζώα της πρώτης
ακτίνος δεν υπάρχουν πια πάνω στη γη.
( IX, σελ.
192/164 )
Εκτός του ότι πρέπει να
θεωρούμε τις ακτίνες σαν τους αγωγούς μέσω των
οποίων ρέει όλο το είναι, πρέπει να τις
αναγνωρίζουμε σαν επιδράσεις που επενεργούν
πάνω στον κόσμο κατά σειρά. Κάθε ακτίς έχει την
περίοδο της πιο μεγάλης επιδράσεώς της, στην
οποία τα πάντα είναι υποκείμενα σε πολύ μεγάλο
βαθμό, όχι απλώς όσα ανήκουν από τη φύση τους στη
συγκεκριμένη αυτή ακτίνα, αλλά και όσα
βρίσκονται επίσης πάνω σ'όλες τις άλλες ακτίνες.
Η μακρά περίοδος επιδράσεως της κάθε μιας
υποδιαιρείται σε επτά στάδια, το καθένα από οποία
χρωματίζεται με την ιδιότητα της επιδράσεως της
μεγαλύτερης ακτινικής περιόδου, τονώνεται δε
όταν φτάσει στην περίοδο της δικής της
υποακτίνος (δηλ. η επίδραση της έκτης ακτίνος
είναι πιο μεγάλη κατά τη διάρκεια της περιόδου
της έκτης υποακτίνος). Πρέπει να σημειώσουμε
προσεκτικά το ότι ο όρος "υποακτίς"
χρησιμοποιείται απλώς για διευκόλυνση για να
χαρακτηρίζει τη βραχύτερη περίοδο επιδράσεως,
και όχι επειδή δείχνει οποιαδήποτε διαφορά στη
φύση της ακτίνος.
( IX, σελ.
192/165 )
Μας λέγουν ότι η
δεσπόζουσα ακτίνα την εποχή αυτή, αν και
παρέρχεται, είναι η έκτη, η Ακτίς της Αφοσιώσεως,
και ότι η Ακτίς αυτή βρισκόταν ήδη σε λειτουργία
πριν από την αυγή του Χριστιανισμού.
( IX, σελ.
192/165 )
Η έβδομη υποακτίς
κατέστη η τροποποιούσα επίδραση εδώ και 75 χρόνια
περίπου (1860), και φυσικά θα συνεχίσει να είναι
τέτοια. Το πρώτο αποτέλεσμα αυτής της επιδράσεως
της έβδομης υποακτίνος ήταν η Οικουμενική
Σύνοδος της Ρώμης (1870), και η διακήρυξή της περί
του Αλάνθαστου του Πάπα. Το Κίνημα των
Τρακταριανιστών στην Αγγλία άρχισε την ίδια
εποχή, ενώ η πορεία της επιδράσεως της έβδομης
υποακτίνος, που ακόμα εξακολουθεί,
χαρακτηρίζεται από σταθερή αύξηση της
τελετουργικότητος και ιεροκρατίας στις διάφορες
εκκλησίες.
( IX, σελ.
192,3/165 )
Ο χρόνος κατά τη
διάρκεια του οποίου κάθε υποακτίς ασκεί την
τροποποιητική της επίδραση είναι μεταξύ 150 και 200
ετών.
( IX, σελ.
193/166 )
Δεν γνωρίζουμε πόσο
συχνά (ίσως επτά φορές;) επαναλαμβάνονται οι
υποακτίνες διαδοχικά μέσα στον κύκλο της μεγάλης
ακτίνος. Είναι φανερό ότι πρέπει να είναι
περισσότερο από μία φορά, δεδομένου ότι η μεγάλη
έκτη ακτίς βρισκόταν σε λειτουργία πριν από την
άνοδο του Χριστιανισμού.
( IX, σελ.
193/166 )
Είναι φανερό επίσης ότι
ο Βουδδισμός δεν μπορεί να υπήρξε, όπως
επιστεύετο κάποτε, η τελευταία συνέπεια της
μεγάλης περιόδου της δεύτερης ακτίνος, αφού το
διάστημα μεταξύ των απαρχών του Βουδδισμού και
του Χριστιανισμού ήταν μόνο 500 χρόνια. Φαίνεται
πιθανό ο Βουδδισμός να προέκυψε υπό την επίδραση
της δεύτερης υποακτίνος της μεγάλης περιόδου της
έκτης ακτίνος.
( IX, σελ.
193,4/166 )
Στην προσπάθεια να
ανιχθευθεί προς τα πίσω η επίδραση που ήταν
τελευταία συνέπεια των υποακτίνων 5,4,3,2 και 1,
έγινε εισήγηση ότι η σχετική περίοδος των
Αλχημιστών και των Ροδοσταυριτών πιθανό να
εκυριαρχείτο από την πέμπτη υποακτίνα.
( IX, σελ.
194/166 )
Η περίοδος των
Μαστιγουμένων και άλλων ενθουσιωδών φανατικών
που εφάρμοζαν τον αυτοβασανισμό και τον
ακρωτηριασμό ήταν υπό την επήρεια της τέταρτης
υποακτίνος.
( IX, σελ.
194/166 )
Η εποχή στην οποία
εχρησιμοποιείτο πολύ η αστρολογία αντιπροσώπευε
την τρίτη υποακτίνα.
( IX, σελ.
194/166 )
Η εποχή των Γνωστικών
πιθανόν να ήταν συνέπεια της δεύτερης
υποακτίνος.
( IX, σελ.
194/166 )
Η ακμή του σύγχρονου
πνευματισμού οφείλεται χωρίς αμφιβολία στην
επίδραση της έβδομης υποακτίνος, και μπορεί
επίσης να προοιωνίζει τη μεγάλη έβδομη ακτίνα
που ακόμη πρόκειται να έλθει.
( IX, σελ.
194/166 )
Κάθε μεγάλη θρησκεία
που γεννιέται βρίσκεται κάτω από την επίδραση
της μιας ή της άλλης ακτίνος, αλλά δεν έπεται
κατ'ανάγκη ότι κάθε ακτίς διαδοχικά πρέπει να
έχει σαν αποτέλεσμα μια μεγάλη θρησκεία με
ευρύτατες συνέπειες.
( IX, σελ.
194/167 )
Εχουμε ακούσει ότι ο
Βραχμανισμός είναι η τελευταία μεγάλη θρησκεία
που γεννήθηκε υπό την επίδραση της πρώτης
ακτίνος.
( IX, σελ.
194/167 )
Δεν γνωρίζουμε τι
μπορούσε να υπήρξε η θρησκεία που ήταν συνέπεια
της τελευταίας περιόδου της δεύτερης ακτίνος.
( IX, σελ.
194/167 )
Η Χαλδαϊκή θρησκεία
μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει την τρίτη
ακτίνα.
( IX, σελ.
194/167 )
Η Αιγυπτιακή θρησκεία
μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει την
τέταρτη ακτίνα.
( IX, σελ.
194/167 )
Η Ζωροαστρική θρησκεία
μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιπροσωπεύει την πέμπτη
ακτίνα.
( IX, σελ.
194/167 )
Ο Βουδδισμός ήταν το
αποτέλεσμα επιδράσεως της έκτης ακτίνος.
( IX, σελ.
194/167 )
Ο Χριστιανισμός και ο
Μωαμεθανισμός, που αριθμεί τόσο πολλούς οπαδούς,
υπάγεται επίσης σε επίδραση της έκτης ακτίνος...
( IX, σελ.
195/167 )
Θεωρείται κάποτε ότι οι
ακτίνες υποδιαιρούνται σε τρεις τάξεις. Η πρώτη
ακτίς από μόνη της, η δεύτερη ακτίς από μόνη της
και οι άλλες πέντε σαν ομάδα. Οταν εξετάζονται
κατ'αυτό τον τρόπο, αναφέρονται ως τρεις ακτίνες
και αναπαριστούν τις διάφορες τριάδες. Ενα άλλο
απόσπασμα συμβολικής μας περιγράφει ότι οι τρεις
ακτίνες χρησιμοποιούν τρία είδη πυρός,
αντιστοίχως, για να ανάψουν τη φωτιά του
θυσιαστηρίου - το ηλεκτρικό, το ηλιακό και το
τεχνητό ή πυρ δια τριβής.
( IX, σελ.
195/167 )
Οι επτά ακτίνες είναι
επτά διαφοροποιήσεις μια μεγάλης κοσμικής
ακτίνος, που πραγματοποιούνται μέσα σ'αυτό το
ίδιο το είναι του ηλιακού μας Λόγου προτού ο
Τελευταίος αρχίσει τη δημιουργία Του.
( IX, σελ.
195/168 )
Το θείο κέντρο της
συνειδήσεως μέσα στον καθένα μας, προέρχεται από
το ανώτερο στοιχείο του Λόγου μας. Κατά συνέπεια
έχει μέσα του τη δυνητικότητα όλων των ακτίνων,
αλλά αφ'ότου ο Λόγος μας εσχημάτισε μέσα Του τα
αναρίθμητα κέντρα της θείας συνειδήσεως, το
καθένα απ'αυτά τα κέντρα χρωματίστηκε από τα
ειδικά γνωρίσματα της μιας ή της άλλης ακτίνος.
Δεδομένου ότι τη στιγμή που το καθένα έγινε
περιορισμένο πρέπει κατ'ανάγκη να ανήκει στη μια
ή την άλλη από τις ακτίνες, μπορεί ως συνέπεια να
λεχθεί ότι αυτή η ίδια η ουσία του είναι μας,
ανήκει στη μια ή την άλλη από τις επτά ακτίνες,
και ότι αυτή η ακτίς μπορεί να περιγραφεί σαν η
πρωταρχική ακτίς του ανθρώπου.
( IX, σελ.
195,6/168 )
Κάθε άτομο βρίσκεται
κάτω από την επίδραση της μιας ή της άλλης
ακτίνος και το ατμικό, το βουδδικό και το
μανασικό άτομο ανήκουν όλα στην ίδια ακτίνα. Αλλά
η ακτίς αυτή δεν είναι κατ'ανάγκη η ίδια με αυτή
στην οποία ανήκει το επισκιάζον κέντρο
συνειδήσεως. Στην πραγματικότητα, στις
περισσότερες περιπτώσεις, η ακτίς του κέντρου
της συνειδήσεως και η ακτίς της τριάδος
διαφέρουν. Η μια τροποποιεί την άλλη, και η πρώτη
είναι η πρωταρχική (μοναδική ακτίς), ενώ η άλλη
είναι δευτερεύουσα ή ατομική ακτίς, εφ'όσον το
μανασικό άτομο είναι ο πυρήνας του μελλοντικού
αιτιατού σώματος στο οποίο το άτομο περνά από ζωή
σε ζωή.
( IX, σελ.
196/168,9 )
Η επίδραση της
δευτερεύουσας ή ατομικής ακτίνος αποτελεί τον
κυριότερο παράγοντα στα αρχικά στάδια της
εξελίξεως, δηλαδή, στο στοιχειακό, στο ορυκτό, στο
φυτικό και στο ζωικό βασίλειο.
( IX, σελ.
197/169 )
Οταν η οντότητα γίνει
το επανεσαρκούμενο εγώ, η πρωταρχική ακτίς
γίνεται και παραμένει η δεσπόζουσα δύναμη.
( IX, σελ.
197/169 )
Η επίδραση της
πλανητικής ακτίνας κάτω από την οποία γεννιέται
κάθε ανθρώπινο ον είναι η προσωπική ακτίς και
είναι ένας σπουδαίος παράγων στο χαρακτήρα ενός
ανθρώπου κατά τη διάρκεια του χρόνου μιας ζωής
που λειτουργεί η ακτίς.
( IX, σελ.
197/169 )
Η στιγμή του θανάτου
κάθε ατόμου καθορίζεται σύμφωνα με τις καρμικές
ανάγκες, και πιθανώς όλοι μας - οποιαδήποτε κι αν
είναι η πρωταρχική ή ατομική ακτίς μας - έχουμε
περάσει ζωές ξανά και ξανά κάτω από την προσωπική
επίδραση και των επτά ακτίνων.
( IX, σελ.
197/169 )
Το έργο της πρώτης και
της δεύτερης ακτίνος συντελεί πρωτίστως στο έργο
της υλιοποιήσεως του Σχεδίου του Θεού για τον
κόσμο μας και της πραγματοποιήσεως της
εκδηλώσεώς του.
( IX, σελ.
197/170 )
Ο αντικειμενικός
σκοπός του έργου που προγραμματίστηκε στην πρώτη
υποδιαίρεση του Σχεδίου, στην πολιτική, ήταν η
ανάπτυξη και η εδραίωση μιας διεθνούς
συνειδήσεως. Αυτή ήταν μια προσπάθεια προς την
κατεύθυνση της δυνάμεως ή θελήσεως, της
διακυβερνήσεως, ή πάνω στις γραμμές της πρώτης
ακτίνος.
( IX, σελ.
200/172 )
Οι μαθητές και οι
ζηλωτές που δουλεύουν στον τομέα της
διοργανώσεως, και η μάζα των ιδεαλιστών,
οργανώθηκαν για το έργο της διακυβερνήσεως, και
οι εργάτες της έβδομης και έκτης ακτίνος
συντονίστηκαν.
( IX, σελ.
200/172 )
Οι δραστηριότητες των
εργατών της τρίτης και της πέμπτης ακτίνος ποτέ
δεν είχαν τόσο καλή κατεύθυνση ούτε ήταν τόσο
δυναμικές όσο σήμερα.
( IX, σελ.
206/178 )
Οι εργάτες όλων των
ακτίνων έχουν οργανωθεί για να συμμετάσχουν σε
μια υπέρτατη προσπάθεια - μια προσπάθεια προς την
οποία ολόκληρη η Χριστιανική εποχή κατέτεινε και
της οποίας υπήρξε η προετοιμασία.
( IX, σελ.
206/178 )
Η έβδομη και η έκτη
ακτίς ασχολούνται με το έργο της διακυβερνήσεως
και με την ευθύνη της δημιουργίας μιας νέας
συνθέσεως, και έτσι η δύναμη όλων όσοι δουλεύουν
προς την ίδια κατεύθυνση σμίγεται με την
ενέργεια της πρώτης ακτίνος.
( IX, σελ.
206,7/178 )
Οι ενέργειες των
ζηλωτών και μαθητών της τρίτης και πέμπτης
ακτίνος στρέφονται στο έργο που θα διευρύνει την
ανθρώπινη συνείδηση, που θα φέρει στο φως τα
κρυμμένα θαύματα του σύμπαντος και που θα
επισπεύσει την ανέλιξη των δυνάμεων που είναι σε
λανθάνουσα κατάσταση μέσα στην ανθρωπότητα.
( IX, σελ.
207/178 )
Οι επτά όμιλοι των
εργατών έχουν λοιπόν οργανωθεί ως εξής:
1. Τμήμα της πολιτικής...
Πρώτη, έκτη και έβδομη ακτίς.
2. Τμήμα θρησκείας...
Δεύτερη και τέταρτη ακτίς.
3. Τμήμα της
εκπαιδεύσεως... Τρίτη και πέμπτη ακτίς.
( IX, σελ.
207/178 )
Θέλω να θίξω το θέμα των
φαινομενικών αντιφάσεων που παρατηρούνται στην
Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων. Κάποτε
αναφέρεται ότι μια ακτίς βρίσκεται σε εκδήλωση.
Αλλοτε μπορεί να γίνει για την ίδια ακτίνα η
δήλωση ότι βρίσκεται εκτός εκδηλώσεως. Μπορεί να
μιλούμε για την επίδρασή της πάνω σε κάποιο
βασίλειο της φύσεως, και ύστερα πάλι μπορεί να
θεωρήσουμε ότι μια άλλη ακτίς έχει πρωταρχική
σπουδαιότητα. Αυτές οι ασυμφωνίες απλώς είναι
φαινομενικές, η δε προέλευσή τους βρίσκεται
κρυμμένη στην ορθή κατανόηση του Νόμου των
Κύκλων. Προτού κατανοηθεί ο βασικός Νόμος της
Περιοδικότητος δεν θα είναι εύκολο να αποφευχθεί
αυτό που πιθανό να φαίνεται σαν αντιφάσεις.
( IX, σελ.
220/190 )
Σε μια εποχή μπορεί μια
ορισμένη ακτίς να βρίσκεται σε ενσάρκωση και
συνεπώς να έχει κυρίαρχη επίδραση, και όμως,
ταυτόχρονα, ακόμα μία ακτίς μπορεί να διέπει τον
μείζονα κύκλο - έναν κύκλο του οποίου η υπό
εξέταση ακτίς μπορεί απλώς να είναι μια όψη
προσωρινή.
( IX, σελ.
220/190 )
Η έβδομη Ακτίς της
Τελετουργικής Οργανώσεως έρχεται αυτή τη στιγμή
σε εκδήλωση και η έκτη Ακτίς της Αφοσιώσεως
βγαίνει από την εκδήλωση. Κι όμως η έκτη αυτή
ακτίς είναι η ακτίς μείζονος κύκλου και η
επίδρασή της δεν θα εκλείψει εντελώς για άλλες
είκοσι μία χιλιάδες χρόνια. Ταυτόχρονα, η έκτη
αυτή ακτίς θα μπορούσε θαυμάσια να θεωρηθεί σαν η
έκτη υποακτίς της τέταρτης ακτίνος της Αρμονίας
μέσω Διαμάχης, που βρίσκεται σε εκδήλωση εδώ και
αρκετές χιλιάδες χρόνια και θα παραμείνει σε
λειτουργία για άλλες σαράντα χιλιάδες χρόνια. Κι
όμως ταυτόχρονα, η τέταρτη αυτή ακτίς είναι εκτός
εκδηλώσεως όσον αφορά την ελάσσονα και κυκλική
της επίδραση.
( IX, σελ.
220/190 )
α) Κάθε ακτινική Ζωή
αποτελεί έκφραση μιας ηλιακής Ζωής...
β) Κάθε μια από τις
ακτίνες είναι δέκτης και θεματοφύλακας διαφόρων
ενεργειών, που προέρχονται από διάφορες πηγές.
γ) Αυτό που καθορίζει τη
φαινομενική μορφή στο χώρο και το χρόνο είναι η
ιδιότης της ακτινικής Ζωής.
( IX, σελ.
221/191 )
Το τέρμα όλων των
ορυκτών ατομικών μορφών είναι η κατάσταση της
ραδιενέργειας, η δύναμη της διελεύσεως μέσα από
όλες τις περιοριστικές και περιρρέουσες ουσίες.
Αυτό είναι μύηση, ή η είσοδος σε μια κατάσταση
απελευθερώσεως όλων των ορυκτών εμφανίσεων και η
οργάνωση όλων των μορφών αυτού του βασιλείου
κάτω από την επίδραση της έβδομης ακτίνος.
( IX, σελ.
228/197 )
Οι "ζηλωτές" του
φυτικού βασιλείου, και οι πιο εξελιγμένες μορφές
του, έχουν κάλλος και άρωμα, και είναι επιρρεπείς
στις κρυμμένες επιδράσεις Εκείνων στους Οποίους
είναι εμπιστευμένη η μύηση των μορφών της ζωής
και η οδήγησή τους στην επιθυμητή τελείωση.
Απ'όπου και επίδραση της έκτης Ακτίνος της
Αφοσιώσεως, η οποία "προσηλώνει το βλέμμα πάνω
στον ήλιο, στρέφει πάντα τη ζωή στις ακτίνες της
ζεστασιάς και προκαλεί τη συγχώνευση των
χρωμάτων και τη δόξα της αρωματισμένης
ακτινοβολίας".
( IX, σελ.
229/198 )
Πίσω από την εμφάνιση
των ζώων συναντούμε ένα σταθερό προσανατολισμό
στην κατανόηση και μια επακόλουθη ροπή προς τις
μορφές της ζωής που εμφανίζουν αυτό που
επιθυμούν. Απ'όπου και η επίδραση της πέμπτης
Ακτίνος της Συγκεκριμένης Γνώσεως, που εκχύνεται
μέσω της ανθρώπινης οικογένειας πάνω στο τρίτο
βασίλειο της φύσεως.
( IX, σελ.
229/198 )
Τα χαρακτηριστικά μιας
δεδομένης ακτίνος έχουν στενότερη αντιστοιχία
με μια από τις άλλες ακτίνες παρά με τις
υπόλοιπες.
( IX, σελ.
244/211 )
Η μόνη ακτίς που
ευρίσκεται μόνη και δεν έχει στενή σχέση με
οποιαδήποτε από τις άλλες ακτίνες είναι η
τέταρτη. Αυτό μας φέρνει στο νου τη μοναδική θέση
που κατέχει ο αριθμός τέσσερα στην εξελικτική
διαδικασία.
( IX, σελ.
244/211 )
Μεταξύ της τρίτης και
πέμπτης ακτίνος υπάρχει στενή σχέση. Στην
αναζήτηση της γνώσεως, λόγου χάρη, η οδός που
ακολουθείται, είτε πρόκειται για τη φιλοσοφία,
είτε για τα ανώτερα μαθηματικά, είτε για την
επίδοση στην πρακτική επιστήμη, είναι η πιο
επίμοχθη και πιο λεπτολόγα μελέτη της
λεπτομέρειας.
( IX, σελ.
244,5/212 )
Η αντιστοιχία μεταξύ
της δεύτερης ακτίνος και της έκτης εμφανίζεται
στην ενορατική σύλληψη της γνώσεως που είναι
αποτέλεσμα συνθέσεως, και στον κοινό τους κρίκο
της πιστότητος και της νομιμοφροσύνης.
( IX, σελ.
245/212 )
Δεσποτικότης,
σταθερότης και εμμονή είναι τα αντίστοιχα
χαρακτηριστικά της πρώτης και της έβδομης
ακτίνος.
( IX, σελ.
245/212 )
Τα βασίλεια που θα
εξετάσουμε σε σχέση με τις ακτίνες μπορούν να
δοθούν με την εξής κατάταξη:
1. Ορυκτό Βασίλειο
VII
2. Φυτικό Βασίλειο
VI
3. Ζωικό Βασίλειο
V
4. Βασίλειο των
Ανθρώπων
IV
5. Βασίλειο των Ψυχών
IIΙ
6. Βασίλειο των
Πλανητικών Ζωών IΙ
7. Βασίλειο των Ηλιακών
Ζωών I
( IX, σελ.
249/215 )
Ορισμένες ακτίνες,
καθώς θα περιμέναμε, ευθύνονται περισσότερο από
ορισμένες άλλες για την ιδιότητα που προσδίδουν
σε κάποιο συγκεκριμένο βασίλειο. Η επίδρασή τους
έχει πρωταρχική σπουδαιότητα στη διαμόρφωσή του.
Η επίδραση των άλλων ακτίνων είναι βοηθητική, όχι
όμως ανύπαρκτη. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε πως,
μέσα στη στενή αμοιβαία σχέση των δυνάμεων στο
ηλιακό μας σύστημα, καμιά από τις επτά δυνατές
ενέργειες δεν είναι χωρίς επίδραση. Ολες τους
δρουν, προσδίδουν ιδιότητα και κινούν, αλλά
κάποια απ'αυτές θα έχει πιο ζωτική επίδραση από
τις υπόλοιπες.
( IX, σελ. 250/216 )
| Αρ. | Χαρακτηριστικά | Μέθοδοι αναπτύξεως | Πλανήτης | Χρώμα (κατά Μπέζαντ) |
| Ι | Θέληση ή Δύναμη | Ράτζα Γιόγκα | Ουρανός Αντικαθιστά τον Ηλιο. |
Φλόγα |
| ΙΙ | Σοφία. Ισορροπία. Ενόραση |
Ράτζα Γιόγκα | Ερμής | Κίτρινο Ροδόχρουν |
| ΙΙΙ | Ανώτερος Νους | Θετικότης σκέψεως Ανώτερα μαθηματικά Φιλοσοφία |
Αφροδίτη | Ινδικό Γαλάζιο Χρώμα ορείχαλκου (Μαυροκόκκινο) |
| IV | Διαμάχη Γέννηση του Ωρου |
Ενταση του αγώνα. Χάθα Γιόγκα, η πιο επικίνδυνη μέθοδος ψυχικής αναπτύξεως. |
Κρόνος | Πράσινο |
| V | Κατώτερος Νους | Θετικότης στη δράση. Πρακτική Επιστήμη. |
Σελήνη | Ιόχρουν |
| VI | Αφοσίωση | Μπάκτι Γιόγκα Ανάγκη αντικειμένου. |
Αρης | Ροδόχρουν Γαλάζιο |
| VII | Τελετουργική Τάξη | Τελετουργικοί τύποι. Ελεγχος των δυνάμεων της φύσεως. |
Ζευς | Λαμπρόν Διαυγές Γαλάζιο |
| ( IX, σελ. 191/163,4 ) | ||||
