raygen11

Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων Τομ. ΙΙ, Εσωτέρα Ψυχολογία 2

Οταν γίνει κατορθωτή η μύηση... Η ενέργεια της ψυχής αρχίζει να κυριαρχεί και να ελέγχει τους κατώτερους τύπους δύναμης, και - σύμφωνα με την ακτίνα της ψυχής - τέτοιο θα είναι και το σώμα στο οποίο ο έλεγχος αυτός θα αρχίσει να κάνει την παρουσία του αισθητή.

( XΙ, σελ. 13/13 )

 

Καθώς οι τρεις ακτίνες που διέπουν την κατώτερη τριαδικότητα σμίγουν και συντίθενται και δημιουργούν τη ζωτική προσωπικότητα, και καθώς με τη σειρά τους κυριαρχούν πάνω στην ακτίνα του παχυλού φυσικού σώματος, ο κατώτερος άνθρωπος εισέρχεται σε μια παρατεταμένη κατάσταση διαμάχης. Βαθμιαία και σε αυξανόμενο βαθμό, η ακτίνα της ψυχής, "η ακτίνα της επίμονης και μαγνητικής σύλληψης", όπως ονομάζεται αποκρυφιστικά, αρχίζει να γίνεται πιο ενεργή. Μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου που είναι μια αναπτυγμένη προσωπικότητα, εδραιώνεται μια αυξημένη επίγνωση κραδασμού. Υπάρχουν πολλοί βαθμοί και στάδια αυτής της εμπειρίας, και καλύπτουν πολλές ζωές. Η ακτίνα της προσωπικότητας και η ακτίνα της ψυχής στην αρχή φαίνονται να συγκρούονται, και τότε αρχίζει, υστερότερα, ένας σταθερός πόλεμος, με το μαθητή ως θεατή - και ως δραματικό συμμετέχοντα. Ο Αρτζούνα προβάλλει μέσα στην αρένα του πεδίου μάχης. Στέκει στο ενδιάμεσο σημείο ανάμεσα στις δύο δυνάμεις, ένα συνειδητό μικρό σημείο αισθαντικής επίγνωσης και φωτός. Γύρω από αυτόν και μέσα σ'αυτόν και μέσα από αυτόν οι ενέργειες των δύο ακτίνων ξεχύνονται και συγκρούονται. Βαθμιαία, καθώς η μάχη συνεχίζει να μαίνεται, γίνεται ένας πιο ενεργός παράγοντας και εγκαταλείπει τη στάση του αποσπασμένου και αδιάφορου μαθητή. Οταν αποκτήσει συγκεκριμένη επίγνωση των εκβάσεων που συνεπάγεται η μάχη και ρίξει οριστικά το βάρος της επίδρασής του, των επιθυμιών του και του νου του προς την πλευρά της ψυχής, μπορεί να πάρει την πρώτη μύηση. Οταν η ακτίνα της ψυχής εστιάζεται πλήρως μέσα του, και όλα τα κέντρα ελέγχονται από την εστιασμένη εκείνη ακτίνα της ψυχής, τότε γίνεται ο μεταμορφωμένος Μύστης και παίρνει την τρίτη μύηση. Η ακτίνα της προσωπικότητας "σβήνει" αποκρυφιστικά ή απορροφάται από την ακτίνα της ψυχής, και όλες οι δυναμικότητες και ιδιότητες των κατωτέρων ακτίνων γίνονται δευτερεύουσες σε σχέση με την ακτίνα της ψυχής και χρωματίζονται απ'αυτή. Ο μαθητής γίνεται ένας "άνθρωπος του Θεού" - ένα πρόσωπο που οι δυνάμεις του ελέγχονται από το δεσπόζοντα κραδασμό της ακτίνας της ψυχής και που ο εσωτερικός του, ευαίσθητος μηχανισμός κραδαίνεται στο βαθμό αυτής της ψυχικής ακτίνας που - με τη σειρά της - κι αυτή αναπροσανατολίζεται προς τη μοναδική ακτίνα και ελέγχεται απ'αυτή. Τότε επαναλαμβάνεται η διαδικασία:

1. Οι πολλές ακτίνες που συνιστούν τον κατώτερο χωριστικό άνθρωπο συγχωνεύονται και σμίγουν στις τρεις ακτίνες της προσωπικότητας.

2. Οι τελευταίες, με τη σειρά τους, συγχωνεύονται και σμίγουν στη συνθετική έκφραση του κυριαρχούντος αυτοπροβαλλόμενου (αυτοβεβαιούμενου) ανθρώπου, του προσωπικού εαυτού.

3. Κατόπιν οι ακτίνες της προσωπικότητας γίνονται μια ακτίνα και με τη σειρά τους υποτάσσονται στη δυαδική ακτίνα της ψυχής. Και πάλι, συνεπώς, τρεις ακτίνες συγχωνεύονται και σμίγουν.

4. Οι ακτίνες της ψυχής κυριαρχούν πάνω στην προσωπικότητα και τα τρία γίνονται και πάλι ένα, καθώς η δυαδική ακτίνα της ψυχής και η συγχωνευμένη ακτίνα της προσωπικότητας κραδαίνονται στο βαθμό της ανώτατης ακτίνας της ψυχής - της ακτίνας του ομίλου της ψυχής, που θεωρείται πάντα η αληθινή εγωϊκή ακτίνα.

5. Κατόπιν, με τον καιρό, η ακτίνα της ψυχής αρχίζει (στην τρίτη μύηση) να σμίγει με την ακτίνα της Μονάδας, την ακτίνα της ζωής. Ο ανώτερος μυημένος είναι κατά συνέπεια δυαδική και όχι τριαδική έκφραση.

6. Με τον καιρό, ωστόσο, η συνειδητοποιημένη αυτή δυαδικότητα παραχωρεί τη θέση της στη μυστηριώδη, ανείπωτη διεργασία που ονομάζεται ταύτιση που είναι το τελευταίο στάδιο της ψυχικής ανέλιξης.

Στα διαδοχικά αυτά στάδια μπορούμε να διακρίνουμε κάπως το όραμα του τι είμαστε και τι μπορούμε να γίνουμε.

( XΙ, σελ. 16-8/17,8 )

 

Στην ατομικοποίηση, η ζωή του Θεού που έχει υποβληθεί στις διεργασίες της ανάπτυξης, της διέγερσης και της εξέλιξης στα τρία κατώτερα βασίλεια, καταφέρνει να εστιαστεί στο τέταρτο βασίλειο της φύσης, το ανθρώπινο, μέσω του παράγοντος ενός "κύκλου κρίσης", και υποβάλλεται στην επίδραση της ενέργειας της ψυχής σε μια από τις επτά ακτινικές όψεις. Η ιδιότητα της μορφικής όψης, όπως ενσωματώνεται στην προσωπικότητα και εκφράζεται από τη φράση "η ακτίνα της προσωπικότητας", γίνεται αντικείμενο της Ιδιότητας της εγωικής ακτίνας. Οι δύο αυτές μεγάλες επιδράσεις επενεργούν και επηρεάζουν η μια την άλλη, αλληλεπιδρώντας όλη την ώρα, επιφέροντας τροποποιήσεις και μεταβολές μέχρι που, σιγά σιγά και βαθμιαία, η ακτίνα της προσωπικότητας γίνεται λιγότερο δεσπόζουσα, και η ακτίνα της ψυχής αρχίζει σταθερά να επιβάλλεται. Με το χρόνο, αυτό που θα εκφραστεί θα είναι η ακτίνα της ψυχής και όχι η ακτίνα της μορφής. Αυτή η ακτίνα της προσωπικότητας ή μορφής τότε γίνεται απλώς το μέσο έκφρασης μέσω του οποίου η ιδιότητα της ψυχής μπορεί να κάνει την παρουσία της αισθητή με πλήρη δύναμη.

( XΙ, σελ. 21/21 )

 

Αυτές (οι μορφές) - από τη σκοπιά ολάκερης της κλίμακας της εξελικτικής διαδικασίας, και σ'ό,τι αφορά την ανθρώπινη προσωπικότητα - εμφανίζονται διαδοχικά, και προσδίδουν ιδιότητα στην όψη ύλη με τους τρεις κύριους τρόπους που αυτή παρουσιάζεται:

1. Ιδιότητα της φυσικής ουσίας. Στο διάστημα αυτού του σταδίου ανάπτυξης, ο άνθρωπος είναι σχεδόν ολωσδιόλου υλικός στις αντιδράσεις του και βρίσκεται ολοκληρωτικά κάτω από την ακτίνα του φυσικού του σώματος. Αυτό αποτελεί αντιστοιχία μέσα στον άνθρωπο με τη Λεμούρια Εποχή και με την περίοδο της καθαρής βρεφικότητας.

2. Ιδιότητα του αστρικού σώματος. Αυτή διέπει το άτομο για μια πολύ μακριά περίοδο, και ακόμα διέπει, λίγο πολύ, τις ανθρώπινες μάζες. Αντιστοιχεί με την Ατλάντεια Περίοδο και με το στάδιο της ενηλικίωσης. Η ακτίνα του αστρικού σώματος χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλη δύναμη.

3. Ιδιότητα του νοητικού σώματος. Αυτή, σχετικά με ό,τι αφορά την ανθρώπινη φυλή, μόλις αρχίζει να αυξάνει τη δύναμή της στην άρια φυλή στην οποία ανήκει αυτή η εποχή. Αντιστοιχεί με το στάδιο της ωριμότητας του ατόμου. Η ακτίνα του νου έχει μια πολύ στενή σχέση με τον ηλιακό άγγελο, και υπάρχει ένας ιδιόμορφος δεσμός μεταξύ του Αγγέλου της Παρουσίας και του νοητικού ανθρώπου.

Από τη σκοπιά των τριών ακτινικών επιδράσεων, έχουμε (στη ζωή του ζηλωτή) μια ανακεφαλαίωση της τριπλής διαδικασίας που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε διαδικασίες ανέλιξης της λεμούριας, ατλάντειας και άριας συνείδησης". Πάνω στην Ατραπό της Δοκιμασίας, η ακτίνα του φυσικού σώματος πρέπει να υποταχτεί στις δυνάμεις που εκπορεύονται από εκείνες τις ακτίνες της ψυχής που εκχύνονται από την εξωτερική σειρά πετάλων του εγωικού λωτού. (Βλ. Πραγματεία του Κοσμικού Πυρός). Πρόκειται για τα πέταλα της γνώσης. Πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας, το αστρικό σώμα οδηγείται σε υποταγή από την ακτίνα της ψυχής καθώς διοχετεύεται μέσω της δεύτερης σειράς πετάλων, των πετάλων της αγάπης. Πάνω στην Ατραπό της Μύησης, και μέχρι την τρίτη μύηση, η ακτίνα του νοητικού σώματος υποτάσσεται από τη δύναμη των πετάλων της θυσίας, που βρίσκονται στην τρίτη σειρά πετάλων.

( XΙ, σελ. 22,3/22,3 )

 

Στους πιο εξελιγμένους ανθρώπους του κόσμου σήμερα, έχουμε τη λειτουργία του νοητικού σώματος. Αυτό συναντάται σε μεγάλη κλίμακα στο δυτικό πολιτισμό μας. Η ενέργεια της ακτίνας του νοητικού σώματος αρχίζει να εισρέει και να διεκδικεί σιγά σιγά την ύπαρξή της... Στους περισσότερο εξελιγμένους ανθρώπους του κόσμου, έχουμε συνάμα την ολοκλήρωση της προσωπικότητας και την ανάδυση σε πιο σαφή έλεγχο της ακτίνας της προσωπικότητας, με τη συνθετική, συνεκτική κατοχή των τριών σωμάτων και τη συγχώνευσή τους σε μια λειτουργούσα μονάδα.

( XΙ, σελ. 26/26 )

 

Αυτές οι ιδιότητες (που γεννήθηκαν μέσα από την ταύτιση με τη μορφική ζωή) ποικίλλουν σύμφωνα με την κυριαρχία της μιας ή της άλλης ακτινικής ενέργειας, αλλά δε θα υπάρχει - στα τελευταία στάδια - συνείδηση ιδιότητας ή ακτινικού τύπου, αλλά απλώς μια κατάσταση του Οντος ή κατάσταση βίωσης που πραγματώνει την ταύτιση με το Ολο και που, ταυτόχρονα, διατηρεί σε διάλυση (αν μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει έναν τόσο ακατάλληλο όρο) όλα τα αποτελέσματα των μικροτέρων ταυτίσεων, τις ποικίλες διαφοροποιήσεις και διακρίσεις, και τα πολλά ακτινικά ένστικτα, τις παρορμήσεις και τις ενοράσεις.

( XΙ, σελ. 29,30/ 30 )

 

Ανάλογα με τον ακτινικό τύπο ή την ακτινική ιδιότητα, τέτοια θα είναι η αντίδραση της ζωής, στα μεγάλα στάδια της Ατομικοποίησης, της Μύησης και της Ταύτισης.

( XΙ, σελ. 35/35 )

 

Αυτό που ονομάζεται στα ανατολικά κείμενα "Ευλογημένο Ον" αναφέρεται σε Κάποιον που εκφράζει τέλεια κάποια ακτινική ιδιότητα μέσω κάποιας φαινομενικής εμφάνισης που την παίρνει κατά βούληση με σκοπό την υπηρεσία, αλλά που με κανένα τρόπο δεν αποτελεί περιορισμό και με κανένα τρόπο δεν κρατά το Ευλογημένο Ον δέσμιο, επειδή η συνείδησή Του με κανένα τρόπο δεν ταυτίζεται με τη φαινομένη εκδήλωση, ούτε με την ιδιότητα που αυτή εκφράζει.

( XΙ, σελ. 35/35 )

 

β. ΟΙ ΑΚΤΙΝΕΣ ΚΑΙ Η ΜΥΗΣΗ

Δε μου είναι δυνατό να καταστήσω σαφείς τις ακτινικές αντιδράσεις στην τελική εκείνη διαδικασία που εξετάσαμε σύντομα, συγκεκριμένα το στάδιο της λύτρωσης του πνεύματος που ονομάζουμε Ταύτιση.... όταν λάβει χώρα η τρίτη μύηση και μια ευρύτερη ανοιχτή πόρτα ξεπροβάλλει μπροστά στο μυημένο, τότε θα ανακαλύψει τη σημασία του τύπου εκείνου της πραγμάτωσης που ονομάζεται εδώ (ελλείψει καλύτερου ονόματος) Ταύτιση.

 

Ακτίνα Πρώτη

«Ο Αγγελος της Παρουσίας στέκει μέσα στο θείο φως - το κέντρο και τον τόπο συνάντησης πολλών δυνάμεων.

Τούτες οι δυνάμεις συναντιούνται και σμίγουν. Εχουν την εστία τους στο κεφάλι αυτού που στέκει μπροστά στον Αγγελο.

Μάτι με μάτι, και πρόσωπο με πρόσωπο, και χέρι με χέρι, στέκουν. Η μια θέληση δυναμώνει την άλλη θέληση, και η μια αγάπη βρίσκει την άλλη.

Η θέληση-για-δύναμη συγχωνεύεται με τη θέληση-για-αγάπη και τη δύναμη συναντά η σοφία. Αυτές οι δύο είναι ένα. Απ'αυτόν τον ψηλό τόπο της ένωσης, Εκείνος που λυτρώνεται σηκώνεται και λέει:

"Γυρίζω εκεί απ'όπου ήρθα. από το άμορφο στον κόσμο της μορφής παίρνω τα βήματά μου. Θέλω να είμαι. Θέλω να δουλέψω. Θέλω να υπηρετήσω και να σώσω. Θέλω να ανυψώσω τη φυλή. Υπηρετώ το Σχέδιο με θέληση, το Σύνολο με δύναμη".»

 

Ακτίνα Δεύτερη

«Ο Αγγελος της Παρουσίας έλκει τον περιπλανητή κοντά του. Θεία αγάπη τραβά τον αναζητητή πάνω στην Ατραπό. Το σημείο της συγχώνευσης έφτασε.

Στόμα με στόμα, η πνοή προσελκύεται, και η πνοή εισπνέεται. Καρδιά με καρδιά, ο χτύπος των δύο αυτών συγχωνεύεται και γίνεται ένα. Πόδι με πόδι, η δύναμη μεταβιβάζεται από το μεγαλύτερο στο μικρότερο, και έτσι διανύεται η Ατραπός.

Δύναμη εμπνέει τη Λέξη (Λόγο), την Πνοή. Αγάπη εμπνέει την καρδιά, τη ζωή. Δραστηριότητα ελέγχει τη διάνυση της Ατραπού. Τα τρία αυτά επιφέρουν τη συγχώνευση. Τότε όλα χάνονται και κερδίζονται.

Η Λέξη εκπέμπεται: "Βαδίζω την Ατραπό της Αγάπης. Αγαπώ το Σχέδιο. Στο Σχέδιο αυτό παραδίδω όλα όσα έχω. Στο Σύνολο, δίνω της καρδιάς μου τη βαθιά αγάπη. Υπηρετώ το Σχέδιο. υπηρετώ το Σύνολο με αγάπη και κατανόηση".»

 

Ακτίνα Τρίτη

«Ο Αγγελος της Παρουσίας στέκει μέσα στο κέντρο των περιδινούμενων δυνάμεων. Για πολλούς αιώνες, έτσι στεκόταν, το κέντρο όλων των ενεργειών από τα πάνω και από τα κάτω.

Με νοημοσύνη, ο Αγγελος δουλεύει για να κάνει τον Ενα ο Οποίος είναι πάνω και τον ένα που είναι κάτω να σμίξουν και να γίνουν ως ένα. Με δώδεκα καθάριες νότες, η ώρα σημαίνει, και τότε οι δύο είναι ένα. Ο Αγγελος στέκει εκστατικός.

Αυτί με αυτί, στήθος με στήθος, δεξί χέρι με αριστερό, οι δύο (που είναι οι τρεις) πραγματοποιούν τη συγχώνευση των ζωών τους. Η δόξα διαλάμπει. Η αλήθεια αποκαλύπτεται. Το έργο τελείωσε.

Τότε ο άνθρωπος, που είναι η ψυχή, ανακράζει με δύναμη: Κατανοώ την Ατραπό - την εσωτερική Ατραπό, τη σιωπηλή Ατραπό, την εκδηλωμένη Ατραπό, αφού αυτές οι τρεις Ατραποί είναι ένα. Το Σχέδιο προχωρεί πάνω στην εξωτερική Ατραπό. φανερώνεται. Το Ολο θα προβάλει αποκαλυμμένο. Τούτο το Σχέδιο το γνωρίζω. Θέλω, με αγάπη και με το νου, να υπηρετήσω το Σχέδιο αυτό".»

 

Ακτίνα Τέταρτη

«Ο Αγγελος της Παρουσίας στέκει με τη σπάνια ομορφιά του πάνω στη φωτισμένη Ατραπό. Η δόξα της Παρουσίας διαχύνεται σ'ολόκληρο το πεδίο της μάχης και περατώνει, μέσα σε ειρήνη, τη διαμάχη.

Ο πολεμιστής αποκαλύπτεται. Το έργο του τελείωσε. Πλάτη με πλάτη, ο Αγγελος και ο Πολεμιστής στέκουν, καθώς οι αύρες τους συναντιούνται σε μια ακτινοβόλα σφαίρα φωτός. Οι δύο είναι ένα.

Η Φωνή αντηχεί: "Η αρμονία αποκαταστάθηκε και η ομορφιά του Κυρίου της Αγάπης διαλάμπει. Τέτοιο είναι το Σχέδιο. Ετσι αποκαλύπτεται το Ολο. Το ανώτερο και το κατώτερο συναντιούνται. η μορφή και το άμορφο συγχωνεύονται και σμίγουν, και γνωρίζουν πως ο εαυτός τους είναι ένα. Σε αρμονία με όλες τις ενωμένες ψυχές, υπηρετώ το Σχέδιο".»

 

Ακτίνα Πέμπτη

«Ο Αγγελος της Παρουσίας υπηρετεί τους τρεις - τον Ενα που είναι πάνω, τον ένα που είναι κάτω και τον Ενα που παντοτινά είναι. (αυτό αναφέρεται στο γεγονός ότι πάνω στο πέμπτο πεδίο ο Αγγελος συναντιέται οριστικά και γίνεται γνωστός, και οι τρεις όψεις της ανώτερης τριάδας, μπούντι, ο αφηρημένος νους και το πνεύμα, συν το εγώ μέσα στο αιτιατό σώμα και ο κατώτερος νους εδώ συγχωνεύονται και σμίγουν).

Το μεγάλο Τρίγωνο αρχίζει τις περιστροφές του, και οι ακτίνες του εκτείνονται σ'όλες τις κατευθύνσεις και διαποτίζουν το Ολο.

Ο άνθρωπος και ο Αγγελος αντικρίζουν ο ένας τον άλλο, και γνωρίζουν πως είναι το ίδιο. Το φως που ακτινοβολεί απ'την καρδιά, το λαιμό, και από το κέντρο που στέκει στο μέσο συναντιούνται και συγχωνεύονται. Τα δύο είναι ένα.

Η Φωνή που μιλά μέσα στη σιωπή μπορεί να ακουστεί: "Η δύναμη που έρχεται από το ανώτατο σημείο έχει φτάσει στο κατώτατο. Τώρα το Σχέδιο μπορεί να γίνει γνωστό. Το Ολο μπορεί να περάσει στην αποκάλυψη. Η αγάπη που εκτείνεται από την καρδιά, η ζωή που εκπηγάζει από το Θεό, έχουν εξυπηρετήσει το Σχέδιο. Ο νους που όλα τα συγκεντρώνει με σοφία μέσα στα όρια του Σχεδίου έχει φτάσει τα εξωτερικά όρια της σφαίρας της δραστηριότητας του Θεού. Αυτή η δύναμη εμψυχώνει τη ζωή μου. Αυτή η αγάπη εμπνέει την καρδιά μου. Αυτός ο νους φωτίζει όλο μου τον κόσμο. Γι αυτό υπηρετώ το Σχέδιο".»

 

Ακτίνα Εκτη

«Ο Αγγελος της παρουσίας κατεβαίνει, και, στο ενδιάμεσο σημείο, διαπερνά την ομίχλη της θυμαπάτης. Η Ατραπός προβάλλει καθαρή.

Ο Ενας που περπατά στην Ατραπό και σταματά να πολεμήσει, που παλεύει τυφλά με τους δύο που προσπαθούν να παρεμποδίσουν και να τυφλώσουν, βλέπει την Ατραπό ελεύθερη. Αποκαλύπτεται μπροστά του. Σταματά το σάλο και τη μάχη. Βρίσκει το δρόμο του μέσα στην Παρουσία.

Γόνατο με γόνατο, και πόδι με πόδι, στέκουν. Χέρι με χέρι, και στήθος με στήθος, μέτωπο με μέτωπο, τους βλέπεις να στέκουν. Και έτσι συγχωνεύονται και σμίγουν.

Το κάλεσμα της σάλπιγγας αντηχεί: "Επιχειρήσεις δεν υπάρχουν πια. Η μάχη τελειώνει. Η θυμαπάτη και τα σύννεφα έχουν εξαφανιστεί. Το φως και η δόξα της Ημέρας έφτασε. Τούτο το φως αποκαλύπτει το Σχέδιο. Το Ολο έφτασε τώρα κοντά μας. Ο σκοπός αποκαλύπτεται. Με όλα όσα έχω, υπηρετώ τούτο το Σχέδιο".»

 

Ακτίνα Εβδομη

«Ο Αγγελος της Παρουσίας σηκώνει το ένα χέρι μεσ'στο γαλάζιο του ουρανού. Βυθίζει το άλλο μέσα στη θάλασσα των μορφών. Ετσι συνδέει τον κόσμο των μορφών και την άμορφη ζωή. Φέρνει τον ουρανό στη γη. τη γη στον ουρανό. Αυτό ο άνθρωπος, που στέκει μπροστά στον Αγγελο, το ξέρει.

Αδράχνει το νόημα του ζωγραφισμένου συμβόλου που ο Αγγελος κρατά ψηλά. (Στη συνέχεια ακολουθεί μια φράση που είναι αδύνατο να μεταφραστεί στη σύγχρονη γλώσσα. Υποδηλώνει εκείνη την πλήρη συγχώνευση που ο μυστικιστής επιχειρεί να εκφράσει με όρους του "γάμου στους ουρανούς" και που κακώς παραποιήθηκε και μετατράπηκε στην ψευδοδιδασκαλία σχετικά με τη σεξουαλική μαγεία. Η φράση αυτή, που εκφράζεται από ένα ζωγραφισμένο σύμβολο, συμβολίζει την πλήρη ενότητα μεταξύ του εξωτερικού και του εσωτερικού, του αντικειμενικού και του υποκειμενικού, μεταξύ του πνεύματος και της ύλης, και μεταξύ του φυσικού και του ουσιώδους).

Τα δύο είναι ένα. Τίποτε περισσότερο δεν απομένει να κατανοηθεί. Ο Λόγος εκδηλώθηκε. Το έργο φαίνεται ολοκληρωμένο. Το Ολο υποπίπτει στον οραματισμό μας. Το μαγικό έργο συντελέστηκε. Και πάλι τα δύο είναι ένα. Το Σχέδιο υπηρετείται. Και τότε καμιά λέξη δε χρειάζεται να ειπωθεί.»

( XΙ, σελ. 45-9/44-8 )

 

Καθώς έχουμε δει αυτή η διαδικασία της οικειοποίησης είναι μια διπλή υπόθεση ή μάλλον συνεπάγεται μια διπλή δραστηριότητα - να παίρνουμε και να δίνουμε, να αρπάζουμε και να αφήνουμε και να αποσπούμε τον εαυτό μας από αυτό που κατείχαμε. Οι διάφοροι τύποι των ανθρώπινων υπάρξεων που εκδηλώνονται πάνω στη μια ή την άλλη από τις επτά ακτίνες, έχουν ο καθένας τον ξεχωριστό τρόπο με τον οποίο το κάνουν.

( XΙ, σελ. 75,6/76 )

 

Πρέπει να θυμόμαστε, όταν εξετάζουμε τις επτά ακτινικές μεθόδους οικειοποίησης και τα αντίστροφα στάδια, πως έχουμε να κάνουμε με ενέργειες. Οι σπουδαστές του αποκρυφισμού πρέπει να σκέπτονται και να εργάζονται όλο και πιο πολύ με όρους ενέργειας. Οι ενέργειες αυτές αναφέρονται εσωτερικά ότι "έχουν παρορμητικά αποτελέσματα, μαγνητικά θέλγητρα και επικεντρωμένες δραστηριότητες". Τα ρεύματα ή οι εκπορεύσεις της ενέργειας, όπως είναι πολύ γνωστό, υπάρχουν σε επτά κύριες όψεις ή ιδιότητες. Μεταφέρουν τους υιούς των ανθρώπων σε ενσάρκωση και τους αποσύρουν από την ενσάρκωση. Εχουν δικές τους συγκεκριμένες ιδιότητες και χαρακτηριστικά, και αυτά προσδιορίζουν τη φύση των μορφών που δομούνται, την ιδιότητα της ζωής που εκφράζεται σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο χρόνο ή σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη ενσάρκωση, τη διάρκεια του κύκλου της ζωής και την εμφάνιση και εξαφάνιση μιας οποιασδήποτε από τις τρεις μορφικές όψεις.

( XΙ, σελ. 79/79 )

 

Μια υποδιαίρεση ή τύπος αυτής της ουσίας ηλεκτρίζεται δυναμικά και από αυτή όλα τα εγώ της πρώτης ακτίνας εκλέγουν το υλικό που χρειάζεται στους τρεις κόσμους. Ενας άλλος τύπος ουσίας ηλεκτρίζεται μαγνητικά, και από αυτόν όλα τα εγώ της δεύτερης ακτίνας εκλέγουν αυτό που, στο χρόνο και στο χώρο, χρειάζονται για να εκδηλωθούν. Ο τρίτος τύπος ουσίας ηλεκτρίζεται διάχυτα (δε γνωρίζω καλύτερη λέξη για να εκφράσω την πρόθεση εδώ), και όλα τα εγώ της τρίτης ακτίνας παίρνουν απ'αυτόν το απαιτούμενο μερίδιό τους της ουσίας από την οποία να δομήσουν τις μορφές της εκδήλωσης.

Οσον αφορά τις μεθόδους, τις τεχνικές και τους τύπους της ουσίας που χρησιμοποιούν οι ψυχές πάνω στις υπόλοιπες τέσσερις δευτερεύουσες ακτίνες, αυτές αναγκαστικά προσλαμβάνουν ιδιότητα από τα χαρακτηριστικά της τρίτης κύριας ακτίνας, που με το χρόνο τις συνθέτει.

( XΙ, σελ. 82/82 )

 

Οταν ο άνθρωπος φτάσει σε καλύτερη κατανόηση του αιθερικού σώματος και των επτά του κέντρων δύναμης (που όλα τους σχετίζονται με τις επτά ακτίνες, και στην έκφρασή τους δείχνουν τα επτά χαρακτηριστικά και τις τεχνικές που δίνονται εδώ υπό μορφή πίνακα σε σχέση με τις ακτίνες) τότε κάπως περισσότερο φως μπορεί κατανοητά να χυθεί πάνω στη φύση των επτά τύπων ηλεκτρικών φαινομένων που ονομάζουμε επτά ακτίνες.

( XΙ, σελ. 83/83 )

 

Συνεπώς, είναι προφανές γιατί αυτό που σχετίζεται με αυτό το Νόμο της Θυσίας είναι η ενέργεια της τέταρτης ακτίνας, και γιατί σ'αυτό το τέταρτο πλανητικό σχήμα και στην τέταρτη σφαίρα μας (τη γήινη σφαίρα) δίνεται τόση έμφαση σ'αυτόν το Νόμο της Θυσίας "το Νόμο αυτών που προτιμούν να πεθάνουν". Η τέταρτη ακτίνα της διαμάχης (διαμάχης με προοπτική την τελική αρμονία) δεν είναι στο παρόν μια από τις εκδηλωνόμενες ακτίνες, και όμως - κάτω από το φως του μεγαλύτερου κύκλου - η ακτίνα αυτή είναι ένας κύριος παράγοντας που έχει τον έλεγχο στη γήινή μας εξέλιξη και στην εξέλιξη του ηλιακού μας συστήματος, που είναι ένα σύστημα τέταρτης τάξης. Συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος μπορεί να υποδηλώσει γιατί ο μικρός μας πλανήτης, η Γη, έχει τόσο φανερή σημασία στο ηλιακό σύστημα. Δεν είναι απλώς γιατί θέλουμε να νομίζουμε έτσι και τροφοδοτούμε με τον τρόπο αυτό την αλαζονεία μας, αλλά είναι έτσι πρωτίστως επειδή η τέταρτη ακτίνα της διαμάχης και αυτός ο πρώτος νόμος είναι - στο χρόνο και στο χώρο - δεσπόζοντες παράγοντες στο τέταρτο βασίλειο της φύσης, το ανθρώπινο βασίλειο.

( XΙ, σελ. 92/92 )

 

Οι μυημένοι ξέρουν πως τα διαφορετικά ψυχολογικά χαρακτηριστικά των ακτινικών Ζωών ρυθμίζουν με έναν εξαιρετικά ιδιάζοντα τρόπο τη μέθοδο έκφρασης της Θυσίας, στο διάστημα της εκδήλωσης.

( XΙ, σελ. 98/97 )

 

Ωστόσο, ο Κρόνος, ο Αρης και η Γη μας συνιστούν, κατά ένα περίεργο εσωτερικό τρόπο, την προσωπικότητα μιας τρομακτικής ακτινικής Ζωής, της Οποίας η ενέργεια είναι της τρίτης Ακτίνας. Οπως αναφέραμε αλλού, υπάρχουν επτά ιεροί πλανήτες αλλά δέκα πλανητικά σχήματα, και σε τρεις περιπτώσεις (εκείνες των τριών βασικών ακτίνων) τρεις πλανήτες αποτελούν την προσωπικότητα της κάθε ακτινικής Ζωής... Η προσωπικότητα αυτής της Ζωής της τρίτης ακτίνας λειτουργεί μέσω των ακόλουθων πλανητών:

1. Το νοητικό σώμα εκφράζεται μέσω του πλανήτη Κρόνου.

2. Το αστρικό σώμα εκφράζεται μέσω του πλανήτη Αρη.

3. Το φυσικό σώμα εκφράζεται μέσω του πλανήτη Γη.

( XΙ, σελ. 99/99 )

 

Ας μη ξεχνάμε, πάντως, πως η συμβολή των τριών αυτών μεγάλων πλανητικών Ζωών (Κρόνος, Αρης, Γη), καθώς ενσωματώνουν κυρίως το Νόμο της Θυσίας, μέσω του πόνου και της εξέγερσης, είναι μια πολύ μεγάλη συμβολή στο όλο, και εμπλουτίζει σε μεγάλο βαθμό το μεγάλο σύνολο... Μόνο οι ενότητες εκείνες της ζωής που χρωματίζονται πρωταρχικά από την τρίτη ακτίνα της δραστηριότητας περνούν για κάποια χρονική διάρκεια μέσα από αυτά τα τρία σχήματα. Εδώ σας δίνω ένα υπαινιγμό ως προς την επικράτηση των Μονάδων της τρίτης ακτίνας ανάμεσα στους υιούς των ανθρώπων.

( XΙ, σελ. 101/101 )

 

Η ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης, εκφραζόμενη μέσω των επτά ακτινικών τύπων, είναι πριν από καθετί άλλο η ακτίνα πάνω στην οποία βρίσκεται, ιδιαίτερα αυτή την εποχή, η πλειονότητα των ανθρώπινων μονάδων. Συνεπώς, θα διαπιστώσουμε ότι οι ακόλουθοι ψυχολογικοί τύποι χρωματίζουν τη μεγάλη μάζα της ανθρωπότητάς μας και ότι η ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης εκφράζεται μέσα από:

1. Θέληση, που επισύρει το θείο σκοπό.

2. Αγάπη, που εκφράζει τη θεία ιδιότητα.

3. Νοημοσύνη, ως αντανακλαστήρα της Ενόρασης.

4. Διαμάχη, που επιφέρει αρμονία.

5. Γνώση ή επιστήμη. που οδηγεί στην ακτινοβολία.

6. Ιδεαλισμό, που εδραιώνει το θείο πρότυπο.

7. Τελετουργία ή οργάνωση, που εκδηλώνει τη Θεότητα.

( XΙ, σελ. 101/101 )

 

Συνεπώς, μιλώντας ψυχολογικά, και όταν αποκτηθεί μεγαλύτερη γνώση για τις ενέργειες που καθορίζουν τον τύπο κάποιου ανθρώπου, ένα πρόσωπο, λόγου χάρη, που η Μονάδα του ενδεχομένως είναι πάνω στην τρίτη ακτίνα, ενώ το εγώ του είναι πάνω στην τέταρτη ακτίνα και η προσωπικότητά του πάνω στην έβδομη ακτίνα, θα περιγράφεται ως ένα Τρία, ΙV.7. Μέσα σ'αυτή την απλή φόρμουλα θα υπάρχουν μικρότερες υποδιαιρέσεις, και μια προσωπικότητα έβδομης ακτίνας μπορεί να έχει ένα πρώτης ακτίνας νοητικό σώμα, ένα πέμπτης ακτίνας αστρικό σώμα και ένα τρίτης ακτίνας φυσικό σώμα. Η φόρμουλα που θα περιέγραψε τον άνθρωπο αυτόν θα ήταν:

 

                     1

Τρία, ΙV.7.      5

                     3

Αυτό όταν ερμηνευτεί, σημαίνει:

Μονάδα      τρίτη ακτίνα

Εγώ      τέταρτη ακτίνα

Προσωπικότητα     έβδομη ακτίνα

Νοητικό σώμα     πρώτη ακτίνα

Αστρικό σώμα     πέμπτη ακτίνα

Φυσικό σώμα     τρίτη ακτίνα

Οι σπουδαστές μπορεί να διαπιστώσουν ότι αξίζει τον κόπο να μελετήσουν τον εαυτό τους και τους άλλους κατά το παραπάνω πρότυπο, και να εξακριβώσουν τις προσωπικές τους φόρμουλες.

( XΙ, σελ. 101,2/101,2 )

 

Αυτός ο νόμος της Μαγνητικής Παρόρμησης διέπει τη σχέση, την αλληλενέργεια, την επικοινωνία και την αλληλοδιείσδυση ανάμεσα στις επτά ομάδες ψυχών πάνω στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου που απαρτίζουν την πρώτη από τις μείζονες μορφικές διαφοροποιήσεις. Αυτές τις τελευταίες μπορούμε να τις μελετήσουμε με νοημοσύνη μόνο από τη σκοπιά των επτά ακτινικών ομάδων, καθώς συνθέτουν την πνευματική όψη της ανθρώπινης οικογένειας.

( XΙ, σελ. 110/110 )

 

Αυτός ο νόμος (της Μαγνητικής Παρόρμησης) έχει πολύ μεγάλη σημασία εξαιτίας του γεγονότος ότι η ίδια η Θεότητα βρίσκεται πάνω στη δεύτερη ακτίνα. Επειδή το δικό μας είναι ένα ηλιακό σύστημα δεύτερης ακτίνας, και συνεπώς όλες οι ακτίνες και οι ποικίλες καταστάσεις ή συνομοταξίες, καθώς και όλες οι μορφές, είτε βρίσκονται εντός είτε εκτός της φυσικής εκδήλωσης, χρωματίζονται και κυριαρχούνται από αυτή την ακτίνα και κατά συνέπεια πάλι τελικά ελέγχονται από αυτόν το νόμο.

( XΙ, σελ. 111/110,1 )

 

Καθώς περνά ο καιρός αυτό θα αποδειχτεί οριστικά και θα διαπιστωθεί πως κάθε ακτινικός εργάτης και εξυπηρετητής προσφέρει την υπηρεσία του σε ισόμορφες και συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Αυτές του δείχνουν τη γραμμή της μικρότερης αντίστασης και, κατά συνέπεια, της μεγαλύτερης αποδοτικότητας. Αυτές οι μέθοδοι θα αποτελέσουν την εσωτερική δομή της επερχόμενης Επιστήμης της Υπηρεσίας και θα ανακαλυφτούν μέσω της παραδοχής των Ακτίνων ως επιστημονικής υπόθεσης και μέσω της παρατήρησης των μεθόδων που χρησιμοποιούν αυτοί οι σαφώς απομονωμένοι ακτινικοί τύποι και όμιλοι.

( XΙ, σελ. 138,9/138 )

 

Η ακτίνα ή ακτίνες που βρίσκονται σε εκδήλωση σε μια οποιαδήποτε εποχή θα καθορίζουν τη γενική ροπή της παγκόσμιας υπηρεσίας, και οι εξυπηρετητές εκείνοι που η εγωϊκή ακτίνα τους βρίσκεται σε ενσάρκωση και που προσπαθούν να στραφούν σε σωστές δραστηριότητες (ή να αναπτύξουν ορθή δραστηριότητα), θα διαπιστώσουν ότι το έργο τους διευκολύνεται αν κατανοήσουν ότι η ροπή των υποθέσεων είναι με το μέρος τους και ότι ακολουθούν τη γραμμή της μικρότερης αντίστασης για εκείνη την εποχή. Θα δουλεύουν με μεγαλύτερη ευκολία από ό,τι οι μαθητές και ζηλωτές που η εγωϊκή τους ακτίνα βρίσκεται εκτός εκδηλώσεως.

Εξέταση των ακτίνων που βρίσκονται εντός ή εκτός ενσαρκώσεως και αναγνώριση των μαθητών και εξυπηρετητών που είναι διαθέσιμοι στο φυσικό πεδίο μια οποιαδήποτε εποχή, είναι μέρος του έργου των Διδασκάλων στην Ιεραρχία.

Η εμφάνιση του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών σήμερα είναι μια ένδειξη πως υπάρχουν αρκετοί εγωικοί ακτινικοί τύποι σε φυσική ενσάρκωση και πως σημαντικός αριθμός προσωπικοτήτων ανταποκρίνεται στην ψυχική επαφή, σε τρόπο ώστε να μπορεί να σχηματιστεί ένας όμιλος που να μπορεί σαφώς να εντυπώνεται ως όμιλος.

( XΙ, σελ. 139/138,9 )

 

Το κάθε άτομο σ'αυτόν τον Ομιλο (ΝΟΕΚ) θα εργάζεται στο δικό του ιδιαίτερο περιβάλλον σύμφωνα με την ακτίνα και τον τύπο του.

( XΙ, σελ. 140/139 )

 

Οι επτά ακτινικοί τύποι θα εργαστούν με τους παρακάτω τρόπους τους οποίους τους αναφέρω πολύ σύντομα για να κάνω περισσότερα από αυτό που μπορεί να περιορίσει την έκφραση εκείνων που δεν ξέρουν αρκετά για να τους διακρίνουν, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά τους, και θα εξοπλίζουν και θα χρωματίζουν ακατάλληλα την εμπειρία εκείνων των υπηρετητών που αναγνωρίζουν (και μερικοί το κάνουν ήδη) την ακτίνα τους. Πιθανό, με εντελώς καλή πρόθεση, να ζητούν να εξαναγκάσουν τις ακτινικές ποιότητες των ψυχών τους να επικρατήσουν προτού γίνει επαρκώς γνωστή και ελεγχθεί η ακτίνα της προσωπικότητάς τους. Αλλοι εξυπηρετητές συχνά μπερδεύουν τις δύο ακτίνες και νομίζουν ότι η ακτίνα της ψυχής τους είναι κάποιου ιδιαίτερου τύπου, ενώ απλώς είναι η ακτίνα της προσωπικότητας στην οποία συμμορφώνονται κύρια, και από την οποία κατ'εξοχήν κυβερνιώνται.

( XΙ, σελ. 140,1/140 )

 

Ακτίνα Ι. Οι εξυπηρετητές πάνω σ'αυτή την ακτίνα, αν είναι εκπαιδευμένοι μαθητές, εργάζονται μέσα από αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί η επιβολή της Θέλησης του Θεού πάνω στο νου των ανθρώπων. Αυτό το κάνουν μέσα από μια πανίσχυρη κρούση ιδεών πάνω στο νου των ανθρώπων, και την έμφαση των κυβερνωσών αρχών που πρέπει να οικειοποιηθεί η ανθρωπότητα. Αυτές οι ιδέες, όταν κατανοηθούν από τον υποψήφιο επιφέρουν δύο αναπτύξεις. Πρώτον, εγκαινιάζουν μια περίοδο καταστροφής και ενός ξεσπάσματος αυτού που είναι παλιό και εμποδίζει, και αυτό που ακολουθείται αργότερα από μια καθαρή αναλαμπή της νέας ιδέας και της επακόλουθης κατανόησης από το νου των νοημόνων της ανθρωπότητας. Αυτές οι ιδέες ενσωματώνουν μεγάλες αρχές, και αποτελούν τις ιδέες της Νέας Εποχής. Επομένως αυτοί οι εξυπηρετητές εργάζονται ως άγγελοι καταστροφής του Θεού, που καταστρέφουν την παλιά μορφή, αλλά όμως, πίσω από όλα αυτά βρίσκεται το κίνητρο της αγάπης.

Με το μέσο υποψήφιο όμως, ο οποίος είναι πάνω στην πρώτη ακτίνα, η δραστηριότητα δεν είναι τόσο νοήμων. Αντιλαμβάνεται την ιδέα που είναι αναγκαία για τη φυλή, αλλά ζητάει να την επιβάλλει κύρια σαν δική του ιδέα, σαν κάτι που το έχει δει και το έχει κατανοήσει και το οποίο ζητάει ανυπόμονα να το επιβάλει πάνω στους συνανθρώπους του για το δικός τους καλό, όπως αυτός το βλέπει. Πολλοί αξιόλογοι ζηλωτές και μαθητές που εκπαιδεύονται για υπηρεσία τώρα, εργάζονται με αυτόν τον άσχημο τρόπο.

Μερικοί από τους Διδασκάλους της Σοφίας και οι όμιλοι των μαθητών τους είναι δραστήρια απασχολημένοι αυτήν την εποχή σε μια προσπάθεια να επιβάλουν κάποιες βασικές και αναγκαίες ιδέες πάνω στις φυλές των ανθρώπων, και μεγάλο μέρος από το έργο τους προετοιμάζεται από έναν όμιλο Καταστροφέων Μαθητών, καθώς και από έναν όμιλο Εγκαινιαστών Μαθητών, γιατί αυτοί οι δύο τύποι εργασίας προωθούν το έργο τους ως μια μονάδα. Η ιδέα που πρέπει να επικρατεί στο μέλλον διακηρύσσεται στα γραπτά και στους λόγους ενός Ομίλου. Ο όμιλος των Καταστροφέων το αναλαμβάνει και προχωράει στη διάλυση των παλιών μορφών της αλήθειας για να αφήσει έτσι χώρο να προβάλει η νέα ιδέα.

( XΙ, σελ. 141,2/140,1 )

 

Ακτίνα ΙΙ. Οι εξυπηρετητές πάνω σε αυτήν την ακτίνα συλλογίζονται, διαλογίζονται πάνω και οικειοποιούνται τις νέες ιδέες που συνδέονται με το Σχέδιο και με τη δύναμη της ελκτικής τους αγάπης, συγκεντρώνουν μαζί εκείνους που βρίσκονται σε εκείνο το σημείο της εξέλιξης όπου μπορούν να ανταποκριθούν στο μέτρο και στο ρυθμό εκείνου του Σχεδίου. Μπορούν να διαλέξουν και να εκπαιδεύσουν εκείνους που μπορούν να "μεταφέρουν" τις ιδέες βαθύτερα μέσα στη μάζα της ανθρωπότητας. Δε θα έπρεπε να ξεχνάμε ότι το έργο της Ιεραρχίας αυτή τη στιγμή, και το έργο του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του κόσμου σχετίζεται κυρίως με ίδιες. Οι μαθητές και οι εξυπηρετητές πάνω στη δεύτερη Ακτίνα είναι "απασχολημένοι με τη δόμηση συνηθειών για εκείνες τις δυναμικές οντότητες που η λειτουργία τους υπήρξε πάντα το να φορτίζουν το νου των ανθρώπων και με αυτόν τον τρόπο να τους ωθούν σε εκείνη τη νέα και καλύτερη εποχή που θα επιτρέψει την ενθάρρυνση των ψυχών των ανθρώπων". Ετσι το αναφέρει το Αρχαίο Σχόλιο, αν είναι να μεταφράσω σε σύγχρονες λέξεις την αρχαία φρασεολογία. Με τη μαγνητική, ελκτική, συμπαθητική κατανόηση και τη σοφή χρήση της αργής δράσης, που βασίζεται πάνω στην αγάπη, εργάζονται οι εξυπηρετητές πάνω σε αυτήν την ακτίνα. Σήμερα η δύναμη τους γίνεται πανίσχυρη.

( XΙ, σελ. 142/141,2 )

 

Ακτίνα ΙΙΙ. Οι εξυπηρετητές πάνω σε αυτήν την ακτίνα έχουν ένα ειδικό έργο αυτήν την εποχή στο να διεγείρουν τη διάνοια της ανθρωπότητας, οξύνοντάς την και εμπνέοντάς την. Εργάζονται χειριζόμενοι ιδέες έτσι ώστε να τις κάνουν πιο εύκολα κατανοητές για τη μάζα των νοημόνων ανδρών και γυναικών που μπορούν να βρεθούν στον κόσμο αυτήν την εποχή, και των οποίων η ενόραση δεν έχει ακόμη αφυπνιστεί. Πρέπει να σημειωθεί πως το έργο των αληθινών εξυπηρετητών σχετίζεται κυρίως με τις νέες ιδέες και όχι με την εργασία της οργάνωσης και της κριτικής (γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί). Οι ιδέες προσλαμβάνονται από τον υποψήφιο της τρίτης ακτίνας, καθώς προβάλλουν από την ανυψωμένη συνείδηση εκείνων για τους οποίους εργάζεται η πρώτη ακτίνα και γίνονται ελκτικές από τον εργάτη της δεύτερης ακτίνας (ελκτικές με μια εσωτερική έννοια) και προσαρμόζονται στην άμεση ανάγκη και εκφράζονται κάτω από τη δύναμη των διανοουμένων του τύπου της τρίτης ακτίνας. Σε αυτό βρίσκεται ένας υπαινιγμός για πολλές από τις προσωπικότητες της τρίτης ακτίνας που μπορούν να βρεθούν ότι εργάζονται στους διάφορους τομείς της υπηρεσίας αυτήν την εποχή.

( XΙ, σελ. 142,3/142 )

 

Ακτίνα ΙV. Αυτή η ακτίνα δε βρίσκεται σε ενσάρκωση αυτήν την περίοδο και επομένως λίγα εγώ της τέταρτης ακτίνας είναι διαθέσιμα στην παγκόσμια υπηρεσία αυτήν την εποχή. Υπάρχουν όμως αρκετές προσωπικότητες τέταρτης ακτίνας και μπορούν να μάθουν πολλά με τη μελέτη του έργου του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών. Το μεγαλύτερο έργο του υποψήφιου της τέταρτης ακτίνας είναι να εναρμονίσει τις νέες ιδέες με τις παλιές, έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένα επικίνδυνο χάσμα ή ρήγμα. Είναι εκείνοι που επιφέρουν ένα "ορθό συμβιβασμό" και προσαρμόζουν το νέο με το παλιό έτσι ώστε να διατηρηθεί το αληθινό σχέδιο. Είναι απασχολημένοι με τη διαδικασία της γεφύρωσης, γιατί είναι οι αληθινοί ενορατικοί και έχουν μια ικανότητα στην τέχνη της σύνθεσης έτσι ώστε το έργο τους να μπορεί να βοηθήσει οριστικά την προώθηση της γεφύρωσης μιας αληθινής παρουσίασης της θείας εικόνας.

( XΙ, σελ. 143/142,3 )

 

Ακτίνα V. Οι εξυπηρετητές πάνω σε αυτήν την ακτίνα φτάνουν γοργά σε ισχύ. Είναι εκείνοι που ερευνούν τη μορφή σε σκοπό να βρουν το κρυμμένο της μυστικό, την κινητοποιούσα δύναμή της, και εργάζονται γι αυτόν το σκοπό με ιδέες, αποδεικνύοντας αν είναι αληθινές ή ψεύτικες. Συγκεντρώνουν στις τάξεις τους εκείνους των οποίων οι προσωπικότητες βρίσκονται πάνω σε αυτήν την ακτίνα και τους εκπαιδεύουν στην τέχνη της επιστημονικής έρευνας. Από τις αισθητές πνευματικές ιδέες, που βρίσκονται πέρα από τη μορφική πλευρά της εκδήλωσης, από τις πολλές ανακαλύψεις στους τρόπους του Θεού με τον άνθρωπο και τη φύση, από τις εφευρέσεις (που δεν είναι πάρά υλοποιημένες ιδέες) και από τη μαρτυρία για το Σχέδιο που περιγράφει ο νόμος, ετοιμάζουν εκείνο το νέο κόσμο στον οποίο θα εργαστούν οι άνθρωποι και θα ζήσουν μια πιο βαθιά συνειδητή ζωή. Οι μαθητές που εργάζονται σήμερα πάνω σε αυτές τις ακτίνες σε κάθε χώρα, είναι πιο δραστήριοι από οποιαδήποτε άλλη εποχή στην ανθρώπινη ιστορία. Με γνώση ή με άγνοια οδηγούν τους ανθρώπους στον κόσμο της έννοιας, και οι ανακαλύψεις τους θα δώσουν τελικά ένα τέρμα στην τωρινή εποχή της ανεργίας, και οι εφευρέσεις τους και οι βελτιώσεις τους, που προστίθενται στη σταθερά αυξανόμενη ιδέα της ομαδικής αλληλεξάρτησης (που είναι το μεγαλύτερο μήνυμα του Νέου Ομίλου Παγκόσμιων Εξυπηρετητών) θα βελτιώσουν τελικά τις ανθρώπινες συνθήκες έτσι ώστε να μπορέσει να επικρατήσει μια εποχή ειρήνης και ανάπαυλας. Θα σημειώσετε ότι δε λέω "θα επικρατήσει", γιατί ακόμη και ο ίδιος ο Χριστός δεν μπορεί να προείπει ακριβώς το χρονικό όριο μέσα στο οποίο θα γίνουν οι αλλαγές, ούτε την αντίδραση της ανθρωπότητας σε οποιοδήποτε δεδομένο σημείο αποκάλυψης.

( XΙ, σελ. 143,4/143 )

 

Ακτίνα VI. Το αποτέλεσμα της δραστηριότητας αυτής της ακτίνας, κατά τη διάρκεια των περασμένων δύο χιλιάδων ετών, ήταν να εκπαιδεύσει την ανθρωπότητα στην τέχνη της αναγνώρισης των ιδανικών που είναι τα αρχέτυπα των ιδεών. Το κύριο έργο των μαθητών πάνω σε αυτήν την ακτίνα είναι να εκμεταλλευτούν των αναπτυγμένη τάση της ανθρωπότητας να αναγνωρίζει ιδέες, και - αποφεύγοντας τους σκοπέλους του φανατισμού, και τους επικίνδυνους υφάλους της υπεροπτικής επιθυμίας - να εκπαιδεύσει τους παγκόσμιους διανοητές να επιθυμούν τόσο έντονα το καλό, το αληθινό και το όμορφο, έτσι ώστε η ιδέα που θα μπορούσε να υλοποιηθεί με κάποια μορφή πάνω στη γη, να μετατοπιστεί από το επίπεδο του νου και να ντυθεί η ίδια με κάποια μορφή πάνω στη γη. Αυτοί οι μαθητές και εξυπηρετητές εργάζονται επιστημονικά με τη σωστή του εφέλκυση. Η τεχνική τους είναι επιστημονική επειδή βασίζεται πάνω σε μια ορθή κατανόηση του ανθρώπινου υλικού με το οποίο πρέπει να εργαστούν.

Μερικοί άνθρωποι πρέπει να παροτρυνθούν σε δραστηριότητα από μια ιδέα. Με αυτούς ένας μαθητής πρώτης ακτίνας μπορεί να είναι αποτελεσματικός. Αλλοι μπορούν να προσεγγιστούν πιο εύκολα από ένα ιδανικό, και μπορούν να υποτάξουν τότε τις προσωπικές τους ζωές και επιθυμίες σε αυτό το ιδανικό. Με αυτούς ο μαθητής της έκτης ακτίνας εργάζεται με ευκολία, και αυτό θα πρέπει να προσπαθήσει να το κάνει, διδάσκοντας τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν την αλήθεια, να διατηρούνται σταθερά μπροστά από ένα ιδανικό, συγκρατημένοι από το να είναι τόσο ενεργητικοί και φανατικοί στην εμφάνιση της ανάγκης για την μεγάλη έλξη. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η έκτη ακτίνα, όταν αποτελεί την ακτίνα της προσωπικότητας ενός ανθρώπου ή ενός ομίλου, μπορεί να είναι πιο καταστροφική από την πρώτη ακτίνα, γιατί δεν μπορεί να βρεθεί τόση σοφία, και καθώς εργάζεται μέσα από την επιθυμία κάποιου είδους, ακολουθεί τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης για τις μάζες, και επομένως μπορεί να δημιουργήσει πιο εύκολα αποτελέσματα πάνω στο φυσικό πεδίο. Οι άνθρωποι της έκτης ακτίνας χρειάζονται προσεχτικό χειρισμό, γιατί είναι τόσο μονολιθικοί και τόσο γεμάτοι από προσωπική επιθυμία και η πλημμύρα της εξέλιξης γινόταν για πολύ καιρό με αυτούς. Αλλά η μέθοδος της έκτης ακτίνας για εφέλκυση της επιθυμίας για την υλοποίηση ενός ιδανικού είναι αναπόφευκτη, και ευτυχώς υπάρχουν σήμερα αρκετοί υποψήφιοι και μαθητές πάνω σε αυτήν την ακτίνα.

( XΙ, σελ. 144,5/144 )

 

Ακτίνα VIΙ. Αυτή η ακτίνα προσφέρει αυτήν τη στιγμή μια δραστήρια και αναγκαία ομαδοποίηση μαθητών που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν το Σχέδιο. Το έργο τους έχει φυσικά σχέση με το φυσικό πεδίο. Μπορούν να οργανώσουν το εφελκυσμένο ιδανικό το οποίο θα ενσωματώσει τόση από την ιδέα του Θεού όση η περίοδος και η ανθρωπότητα μπορούν να εκδηλώσουν και να δημιουργήσουν σε μορφή πάνω στη γη. Το έργο τους είναι δυναμικό και επομένως απαιτεί αρκετή ικανότητα στη δράση. Αυτή είναι η ακτίνα που έρχεται σε δυναμική έκφραση. Κανένας από αυτούς που συμμετέχουν στην ιεραρχική σταυροφορία δεν μπορεί να εργαστεί στην πραγματικότητα χωρίς τον έναν ή τον άλλον, και κανένας όμιλος δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του. Η διαφορά ανάμεσα στις μεθόδους της παλιάς εποχής και αυτές της νέας μπορεί να εκφραστεί στην ιδέα της αρχηγίας από τον ένα και της αρχηγίας από τους πολλούς. Είναι η διαφορά ανάμεσα στην επιβολή μιας ατομικής ανταπόκρισης σε μια ιδέα, που δημιουργεί ομαδικό ιδεαλισμό και που εστιάζεται σε μια συγκεκριμένη μορφή, προωθώντας την ανάδυση της ιδέας χωρίς την επικράτηση οποιουδήποτε ατόμου. Αυτό σήμερα είναι το μεγάλο έργο του μαθητή της έβδομης ακτίνας, και γι αυτόν το στόχο θα πρέπει να αφιερώνει κάθε ενέργεια. Πρέπει να λέει εκείνες τις Λέξεις της Δύναμης που είναι μια ομαδική Λέξη, και να ενσωματώνει την ομαδική έφεση σε ένα οργανωμένο κίνημα, το οποίο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι εντελώς διαφορετικό από μια οργάνωση. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα της χρήσης μιας τέτοιας Λέξης Δύναμης που ανακοινώθηκε από ένα όμιλο δόθηκε τελευταία με τη Μεγάλη Επίκληση που χρησιμοποιήθηκε με ένα χαρακτηριστικό αποτέλεσμα. Θα έπρεπε να συνεχίζει να χρησιμοποιείται, γιατί είναι το μάντραμ που εγκαινιάζει την είσοδο της έβδομης ακτίνας. Είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο μάντραμ έρχεται στην προσοχή της ανθρωπότητας.

( XΙ, σελ. 145,6/145 )

 

Ολες αυτές οι ακτίνες εργάζονται σήμερα για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης ομαδικής ιδέας των επτά Διδασκάλων οι οποίοι, μέσα από τους εκλεγμένους και επίλεκτους εξυπηρετητές, συμμετέχουν ενεργά στο έργο που είναι το έργο που εγκαινίασε η έβδομη ακτίνα. Συνδέεται επίσης με την εισερχόμενη επιρροή του Υδροχόου.

( XΙ, σελ. 146/145,6 )

 

Ο νόμος αυτός (της Απώθησης) είναι εκείνος που πρωτίστως αρχίζει να εντυπώνει το θείο σκοπό πάνω στη συνείδηση του ζηλωτή και του υπαγορεύει τις ανώτερες εκείνες παρορμήσεις και τις πνευματικές εκείνες αποφάσεις που σημαδεύουν την πρόοδό του πάνω στην Ατραπό. Είναι η εμφάνιση της ποιότητας της πρώτης ακτίνας (μιας υποακτινικής επίδρασης της δεύτερης ακτίνας), γιατί πρέπει να θυμόμαστε πως για να απωθηθεί μια μορφή, μπορεί κάποιες συνθήκες ή μια κατάσταση να είναι η μαρτυρία πνευματικής αγάπης μέσα στον παράγοντα της απώθησης.

( XΙ, σελ. 148,9/148 )

 

Θα ήθελα επίσης να σας υπενθυμίσω πως, επειδή αυτός ο νόμος (της Απώθησης) είναι μια όψη του θεμελιώδους Νόμου της Αγάπης, αφορά την ψυχή και συνεπώς λειτουργία του είναι να προαγάγει τα πνευματικά ενδιαφέροντα του αληθινού ανθρώπου και να καταδείξει τη δύναμη της δεύτερης όψης, της Χρηστικής συνείδησης, και τη δύναμη του Θείου.

( XΙ, σελ. 149/148,9 )

 

"Ο Νόμος της Απώθησης σπρώχνει σε επτά κατευθύνσεις και εξαναγκάζει το καθετί με το οποίο έρχεται σε τέτοια επαφή να γυρίσει στους κόλπους των επτά πνευματικών Πατέρων".

Εχουμε τώρα φτάσει οριστικά στην εξέταση της Ατραπού της Απώθησης, που διέπεται απ'αυτόν το νόμο, που είναι η ατραπός της τεχνικής κάθε ακτινικού τύπου.

( XΙ, σελ. 164/163 )

 

Το αποτέλεσμα αυτού του Νόμου της Απώθησης, καθώς εκδηλώνεται στον κόσμο της μαθητείας και καταστρέφει αυτό που παρεμποδίζει στέλνει βιαστικά τον περιπλανητή πίσω συνειδητά κατά μήκος μιας από τις επτά ακτίνες που οδηγούν στο κέντρο.

( XΙ, σελ. 167/166 )

 

Μέσα στην ομαδική ζωή, το άτομο δεν θα αντιμετωπίζεται ως τέτοιο από εκείνιυς που προσπαθούν να εκπαιδεύσουν, να διδάξουν και να συνενώσουν τον όμιλο κάνοντάς τον ένα όργανο υπηρεσίας. Κάθε πρόσωπο θα θεωρείται πομπός του τύπου ενεργείας που είναι η πρωταρχική ενέργεια οποιουδήποτε ακτινικού τύπου - είτε εγωικής ακτίνας είτε ακτίνας της προσωπικότητας. Καθένας με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μάθει να μεταδίδει την ιδιότητα της ακτίνας της ψυχής του στον όμιλο, κεντρίζοντας τους αδελφούς του για μεγαλύτερο θάρρος, διαυγέστερο όραμα, πιο λεπτή αγνότητα ελατηρίου και βαθύτερη αγάπη, και όμως να αποφεύγει τον κίνδυνο ζωογόνησης των χαρακτηριστικών της προσωπικότητάς του.

( XΙ, σελ. 183/181 )

 

5. Το πολιτικό έργο θα απασχολεί άλλους ομίλους πιο ειδικά απ'ότι τους απασχολεί οποιοσδήποτε άλλος κλάδος έργου. Οι όμιλοι αυτοί μεταδίδουν την "ιδιότητα της επιβολής", καθώς και μια αυθεντία που λείπει από πολλούς άλλους κλάδους αυτής της θείας ομαδικής δραστηριότητας. Το έργο είναι σε μεγάλο βαθμό έργο της πρώτης ακτίνας. Ενσωματώνει τη μέθοδο μέσω της οποίας η θεία Θέληση εκπληρώνεται στη συνείδηση των φυλών και των εθνών. Τα μέλη αυτού του ομίλου θα έχουν αρκετή πρώτη ακτίνα στη σύστασή τους.

6. Μερικοί όμιλοι θα είναι, με έναν αισθητό τρόπο, αγωγοί ανάμεσα στη δραστηριότητα της δεύτερης ακτίνας, εκείνης του Παγκόσμιου Δασκάλου ( την εποχή αυτή ο Χριστός έχει αυτό το αξίωμα) και του κόσμου των ανθρώπων. Η ενέργεια της δεύτερης ακτίνας πρέπει να ρέει μέσα από τέτοιους ομίλους μαθητών και συμπαθούντων και συναφών ομίλων διανοητών και εργατών, και πολλοί τέτοιοι όμιλοι θα υπάρξουν... Το πλαίσιο της νέας παγκόσμιας θρησκείας θα δημιουργηθεί από αυτούς.

( XΙ, σελ. 192,3/190,1 )

 

3. Να αναπτυχθεί ένας σταθμός φωτός, με το διάμεσο του τέταρτου βασιλείου της φύσης, που θα εξυπηρετήσει όχι μόνο τον πλανήτη, και όχι μόνο το ιδιαίτερο ηλιακό μας σύστημα, αλλά τα επτά συστήματα, που ανάμεσά τους ένα είναι το δικό μας. Αυτό το θέμα του φωτός, αλληλένδετο καθώς είναι με τα χρώματα των επτά ακτίνων, είναι για την ώρα μια εμβρυακή επιστήμη, και θα ήταν άσκοπο να επεκταθούμε πάνω σ'αυτό εδώ.

( XΙ, σελ. 222/217 )

 

3. Το ένστικτο να διατυπώνουμε ένα σχέδιο. Το ένστικτο αυτό διέπει κάθε δραστηριότητα που, στη διαδικασία της εξέλιξης, διαιρείται σε ενστικτώδη δραστηριότητα, νοήμονα δραστηριότητα, ενορατική ή δραστηριότητα του σκοπού και φωτισμένη δραστηριότητα, σχετικά με ό,τι αφορά την ανθρωπότητα... Οι ανώτερες φάσεις της σχεδιασμένη δραστηριότητας είναι πολλές και διάφορες και συνθέτονται όλες κάτω από τη δραστηριότητα της τρίτης ακτίνας, που για την ώρα εστιάζεται στην έβδομη ακτίνα.

( XΙ, σελ. 226,7/221,2 )

 

4. Η παρόρμηση για τη δημιουργική ζωή, μέσω της θείας ιδιότητας της φαντασίας. Αυτή η παρόρμηση είναι, όπως εύκολα μπορούμε να το δούμε, στενά συνδεδεμένη με την τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας, προκαλώντας ενότητα και αρμονία, που κερδίζεται μέσω διαμάχης.

( XΙ, σελ. 227/222 )

 

Αυτοί οι κανόνες (για την επίτευξη Ψυχικού Ελέγχου) εκφράζονται με ίση δυναμικότητα και στις επτά ακτίνες και δημιουργούν την εκδήλωση της συνείδησης πάνω στη γη στην οποιαδήποτε και στην κάθε μορφή... Οι επτά ακτίνες, καθώς έχει αναφερθεί συχνά, χρωματίζουν ή προσδίδουν ιδιότητα στα θεία ένστικτα και δυναμικότητες, αλλά αυτό δεν είναι όλο. Αυτές οι ίδιες καθορίζονται και ελέγχονται από τις δυναμικότητες αυτές. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ακτίνες είναι οι επτά βασικές εκφράσεις της θείας ιδιότητας καθώς αυτή περιορίζει (και είναι γεγονός ότι περιορίζει μ'αυτόν τον τρόπο) τους σκοπούς της Θεότητας.

( XΙ, σελ. 233/229,30 )

 

Αυτή η αρχή της συνέχειας αποτελεί την ιδιότητα του Θεού να διαρκεί και να "παραμένει". Είναι μια ιδιότητα της κοσμικής Ακτίνας της Αγάπης όπως είναι όλες οι αρχές που εξετάζουμε αυτή τη στιγμή σε σχέση με αυτούς τους κανόνες ή παράγοντες της ψυχής - τις τάσεις του θείου και τις ροπές αυτές της θείας ζωής. Ας μη λησμονούμε πως και οι επτά ακτίνες είναι υποακτίνες της κοσμικής Ακτίνας της Αγάπης.

( XΙ, σελ. 244,5/240 )

 

Αυτή η χρήση της δημιουργικής φαντασίας και οι καρποί της προσπάθειάς του θα εμφανιστούν στους διάφορους τομείς της ανθρώπινης τέχνης σύμφωνα με την ακτίνα του δημιουργικού καλλιτέχνη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο καλλιτέχνης βρίσκεται πάνω σε όλες τις ακτίνες. Δεν υπάρχει ιδιαίτερη ακτίνα που παράγει περισσότερους καλλιτέχνες από μια άλλη.

( XΙ, σελ. 254/249 )

 

Δείχνει πάλι μια ανώμαλη, ανισόρροπη ανάπτυξη που προκαλείται από το γεγονός ότι, μέσα από την εξειδίκευση ή το έντονο εστιασμένο ενδιαφέρον για μια περίοδο ζωών, έρχεται μια ικανότητα να κάνει μια ψυχική επαφή κατά μήκος της γραμμής της προσπάθειας, αλλά όχι να είναι σε επαφή με τη ψυχή. Αυτό διευκολύνεται από το γεγονός ότι ο καλλιτέχνης βρίσκεται για αρκετές ζωές κάτω από την επιρροή κάποιας ιδιαίτερης ακτίνας της προσωπικότητας.

( XΙ, σελ. 255/250 )

 

Σήμερα, καθώς η έβδομη ακτίνα έρχεται σε εκδήλωση, θα δούμε να διευκολύνονται σε μεγάλο βαθμό οι προσεγγίσεις ανάμεσα στα δύο ανώτερα βασίλεια των ανθρώπων και των ψυχών, καθώς το μαγικό έργο στη δημιουργία και στην υλοποίηση σχέσης αρχίζει να προχωρεί όπως είναι επιθυμητό. Πρόκειται για το έργο της Ακτίνας της Μαζικής Τάξης, που πρόκειται να επιφέρει ευαισθησία σε μια από τις Μείζονες Προσεγγίσεις που επιχειρείται τώρα.

( XΙ, σελ. 280/273 )

 

Θα ήταν χρήσιμο εδώ να έχουμε στο μυαλό μας αυτό που υποδείξαμε πρωτύτερα:

1. Το νοητικό σώμα διέπεται από τις Ακτίνες 1,4,5.

2. Το αστρικό σώμα διέπεται από τις Ακτίνες 2,6.

3. Το φυσικό σώμα διέπεται από τις Ακτίνες 3,7.

Αυτό συχνά ξεχνιέται και ο κόσμος πρέπει να αναπροσαρμόσει τις ιδέες του πάνω σ'αυτό το θέμα. Ακριβώς με την κατανόηση αυτών των - κυρίαρχων τύπων ενέργειας, καθώς ρυθμίζουν τους διάφορους φορείς, θα προβάλλει η αληθινή φύση του προβλήματος της ψυχολογίας και θα παρουσιαστεί το ορθό κλειδί της λύσης. Η πιο πάνω κατάταξη και η σχετική δήλωση είναι από τις πιο σημαντικές που έγιναν μέχρι τώρα σ'αυτήν την Πραγματεία σε σχέση με τη ψυχολογία.

Βαθμιαία θα προσέξουμε πως ορισμένοι ακτινικοί διαλογισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προκαλέσουν την επίδραση της ψυχής και αυτούς θα τους εξετάσουμε αργότερα.

Θα παρατηρήσετε ότι οι ακτίνες που διέπουν το νου περιλαμβάνουν μια ακτίνα που συνδέει τη νοητική φύση με την ακτίνα του ηλιακού συστήματος, που είναι η κοσμική ακτίνα της αγάπης. Αυτή είναι η Ακτίνα της Αρμονίας, η τέταρτη ακτίνα, αλλά είναι επίσης Αρμονία μέσω Διαμάχης. Είναι μια εξαιρετικά σπουδαία ακτίνα, γιατί μας δίνει το κλειδί του όλου προβλήματος του πόνου και των θλίψεων. Η προσοχή μας πρέπει να κατευθυνθεί σ'αυτή την ακτίνα και στη νοητική φύση που σχετίζεται μ'αυτή. Αν κατανοήσουμε αυτή τη σχέση, τότε μας φανερώνεται η διέξοδος, ή η χρήση εκείνου του τύπου δύναμης που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα έξω. Κάθε άνθρωπος που έχει φτάσει το σημείο εκείνο της ολοκλήρωσης της προσωπικότητας οφείλει τελικά να επιφέρει την επίδραση αυτού του τέταρτου τύπου ενέργειας όταν βρεθεί πάνω στην Ατραπό, με σκοπό να ρυθμίσει σωστά το νου του και μέσω του νου την προσωπικότητά του.

( XΙ, σελ. 294,5/288,9 )

 

Η δεύτερη ακτίνα και η έκτη ακτίνα χρωματίζουν το αστρικό σώμα κάθε ανθρώπινου όντος, ενώ το φυσικό σώμα ελέγχεται από την τρίτη και την έβδομη ακτίνα.

( XΙ, σελ. 300/293 )

 

Μέσω των επτά κέντρων του αιθερικού σώματος, οι επτά ακτινικές ενέργειες κάνουν την εμφάνισή τους και επιφέρουν τα αποτελέσματά τους, αλλά στην ίδια την καρδιά κάθε τσάκρα ή λωτού, υπάρχει μια δίνη δύναμης που απαρτίζεται από καθαρή μανασική ενέργεια και, κατά συνέπεια, είναι καθαρά ενέργεια των πρώτων τριών ακτίνων.

( XΙ, σελ. 300/294 )

 

Μολονότι το αιθερικό σώμα του ανθρώπου είναι έκφραση των επτά ακτινικών ιδιοτήτων σε βαθμούς δύναμης που ποικίλλουν, το αιθερικό σώμα ενός Διδασκάλου είναι έκφραση μοναδικής ενέργειας και αρχίζει πλήρη δραστηριότητα μετά την τρίτη μύηση. Είναι φανερό, κατά συνέπεια, πως όταν ο ψυχολόγος θα λαμβάνει υπόψη τους διάφορους τύπους ενέργειας που συναποτελούν τη σύσταση ενός ανθρώπινου όντος και θα μπορεί να διακρίνει (ύστερα από μελέτη και έρευνα, παράλληλα με μια κατανόηση των ακτίνων) τι είναι οι ενέργειες που ρυθμίζουν έναν ασθενή, τότε μεγάλα άλματα θα πραγματοποιηθούν στο χειρισμό των ανθρώπων.

( XΙ, σελ. 300,1/294 )

 

Εδώ πρέπει να εξετάσουμε ορισμένες ιδέες. Δίνονται υπό μορφή δηλώσεων, αλλά θα τις επεξηγήσουμε, αφήνοντας τες απλώς στο σπουδαστή για να τις συλλογιστεί και να τις σκεφτεί προσεκτικά.

1. Μόνο οι μυημένοι είναι σε θέση να νιώσουν, να προσδιορίσουν ή να ανακαλύψουν τη φύση της μοναδικής ακτίνας τους ή εκείνης των μαθητών τους. Η μοναδική ακτίνα είναι εκείνο το ζωτικό στοιχείο στον άνθρωπο με το οποίο έχουν οριστικά να ασχοληθούν καθώς επιδιώκουν να τον προπαρασκευάσουν για τη μύηση. Είναι η "άγνωστη ποσότητα" στη φύση του ανθρώπου. Ωστόσο, δεν περιπλέκει πολύ το πρόβλημά του στους τρεις κόσμους της κοινής ανθρώπινης προσπάθειας, καθώς παραμένει σχετικά αδρανής μέχρι την τρίτη μύηση και μετά, αν και βασικά ρυθμίζει το ίδιο το αιθερικό σώμα.

2. Οι τρεις ακτίνες (στις οποίες, στο Μυστικό Δόγμα, δίνεται ο ορισμός "οι τρεις περιοδικοί φορείς") είναι κατά συνέπεια οι ακτίνες της μονάδας, το εγώ και της προσωπικότητας και είναι ουσιαστικά τρία ρεύματα ενέργειας, που σχηματίζουν ένα μεγάλο ζωικό ρεύμα. Αυτά σχετίζουν ένα ανθρώπινο ον με τις τρεις όψεις ή εκφράσεις του θείου στην εκδήλωση:

α. Η Μοναδική ακτίνα είναι η ενέργεια που, όταν χρησιμοποιείται συνειδητά, σχετίζει το μυημένο με την όψη Πατήρ ή Πνεύμα και Του δίνει "την ελευθερία του ηλιακού συστήματος".

β. Η εγωϊκή ακτίνα, όταν χρησιμοποιείται συνειδητά, σχετίζει το μαθητή με τη δεύτερη όψη του θείου και του δίνει την "ελευθερία της πλανητικής σφαίρας".

γ. Η ακτίνα της προσωπικότητας, και πάλι όταν κατευθύνεται και χρησιμοποιείται συνειδητά, σχετίζει τον άνθρωπο με την όψη ύλη ή ουσία του θείου και του δίνει την "ελευθερία των τριών κόσμων" και των υπανθρώπινων βασιλείων της φύσης.

3. Παίρνοντας τον υποθετικό χάρτη που δώσαμε πιο πάνω, οι μαθητές θα έπρεπε να σημειώσουν πως οι ακτίνες της προσωπικότητας σχετίζονται, μέσα στη σφαίρα ή την περιφέρεια της δικής τους εκδήλωσης, με τις μεγαλύτερες ακτίνες της μονάδας, του εγώ ή της προσωπικότητας. Αυτή είναι μια αντιστοιχία (μέσα στη μικροκοσμική εκδήλωση) στη μακροσκοσμική κατάσταση. Στην περίπτωση που αναφέρουμε (που είναι μια περίπτωση που συμβαίνει αρκετά συχνά) βρίσκουμε ότι:

α. Η πέμπτη ακτίνα του νοητικού σώματος σχετίζει τον άνθρωπο με την εγωϊκή του ακτίνα, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την ψυχική επαφή. Αν τον σχέτιζε με την Μοναδική του ακτίνα θα προέκυπτε μια πολύ διαφορετική κατάσταση.

Πρέπει πάντα να θυμόμαστε τη σειρά 1.3.5.7.

β. Η έκτη ακτίνα του αστρικού σώματος σχετίζει τον άνθρωπο με τη Μοναδική του ακτίνα και τελικά θα αποτελέσει την αστρική-βουδική του προσέγγιση στη ζωή και θα χρησιμοποιηθεί όταν πάρει την τέταρτη μύηση. Η ακτίνα αυτή τον συνδέει επίσης με την προσωπικότητά του και επιτείνει το φυσικό του πρόβλημα.

Πρέπει επίσης να θυμόσαστε προσεκτικά τη σειρά 2.4.6.

γ. Η ιδιότητα της δεύτερης ακτίνας του φυσικού του σώματος το σχετίζει τόσο με την προσωπικότητα όσο και τελικά με τη Μονάδα. Συνεπώς, γι αυτόν, πρόκειται για ένα μεγάλο πρόβλημα, μια μεγάλη ευκαιρία και μια μεγάλη "συνδετική" ενέργεια. Κάνει τη ζωή της προσωπικότητας εξαιρετικά κυρίαρχη και ελκτική και ταυτόχρονα διευκολύνει τη μελλοντική επαφή (ενώ ο άνθρωπος βρίσκεται στο φυσικό σώμα) με τη μονάδα. Ωστόσο, το πρόβλημά του της ψυχικής συνείδησης δε θα λυθεί και τόσο εύκολα.

Επίσης θα σημειώσετε πως η μονάδα (δεύτερη ακτίνα) , το αστρικό σώμα (έκτη ακτίνα) και το φυσικό σώμα (δεύτερη ακτίνα) βρίσκονται όλα στην ίδια γραμμή δραστηριότητας, ή θείας ενέργειας, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον ψυχολογικό πρόβλημα. Η ψυχή (πρώτη ακτίνα) και το νοητικό σώμα (πέμπτη ακτίνα) βρίσκονται εντελώς σε άλλη γραμμή, και αυτός ο συνδυασμός προσφέρει μεγάλη ευκαιρία καθώς και αρκετή δυσκολία.

4. Στην κατώτερη έκφραση του ανθρώπου του οποίου εξετάζουμε τον ψυχολογικό χάρτη, ο ψυχολόγος θα βρει ένα πρόσωπο που είναι έντονα ευαίσθητο, καθολικά δεκτικό και αυτόβουλο. Εξαιτίας του γεγονότος ότι η δεύτερης ακτίνας προσωπικότητα και το φυσικό του σώμα σχετίζονται λόγω της ομοιότητας της ακτίνας, θα παρατηρείται επίσης μια καθαρά τονισμένη τάση να δίνει ο άνθρωπος έμφαση πάνω στην υλική περιεκτικότητα και τα χειροπιαστά αποκτήματα και, κατά συνέπεια, θα συναντήσουμε (σ'αυτό το πρόσωπο) έναν εξαιρετικά εγωιστικό και εγωκεντρικό άνθρωπο. Δεν θα είναι ιδιαίτερα νοήμων, επειδή μόνο το πέμπτης ακτίνας νοητικό του σώμα τον σχετίζει συγκεκριμένα και άμεσα με τη νοητική όψη της θεότητας, ενώ η πρώτης ακτίνας εγωϊκή του δύναμη επιτρέπει να χρησιμοποιεί όλα τα μέσα για να καταστρώνει σχέδια για λογαριασμό του και να έλκει τα υλικά αγαθά που επιθυμεί ή νομίζει πως χρειάζεται. Ωστόσο, ο υπερισχύων δεύτερης ακτίνας μηχανισμός του θα προκαλέσει με το χρόνο την επενέργεια των ανώτερων αξιών.

( XΙ, σελ. 302-4/295-8 )

 

Οι σπουδαστές θα το έβρισκαν ενδιαφέρον να μελετήσουν τον εαυτό τους κατ'αυτόν τον τρόπο και, κάτω από το φως των πληροφοριών που δίνονται σ'αυτήν την Πραγματεία επί των επτά Ακτίνων, θα μπορούσαν να διατυπώσουν οι ίδιοι τους χάρτες τους, να μελετήσουν αυτό που νομίζουν πως μπορεί να είναι οι δικές τους ακτίνες και το επακόλουθο ακτινικό αποτέλεσμα στη ζωή τους, και έτσι να καταστρώσουν εξαιρετικά ενδιαφέροντες χάρτες της δικής τους φύσης, των ιδιοτήτων και χαρακτηριστικών τους.

( XΙ, σελ. 305/298 )

 

Θα μπορούσε να είχε ενδιαφέρον αν αναφέραμε το γεγονός πως τη στιγμή που ένας άνθρωπος γίνεται αποδεδεγμένος μαθητής, ένας τέτοιος χάρτης οπωσδήποτε ετοιμάζεται και παραδίνεται στα χέρια του Διδασκάλου του. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν διαθέσιμοι τέσσερις τέτοιοι χάρτες, αφού οι ακτίνες της προσωπικότητας ποικίλλουν από τον ένα κύκλο έκφρασης στον άλλο και καθιστούν αναγκαία τη διόρθωση του χάρτη της προσωπικότητας. Οι τέσσερις αυτοί βασικοί χάρτες είναι:

1. Ο χάρτης της έκφρασης ενός ανθρώπου τη χρονική στιγμή της ατομικοποίησής του. Αυτός φυσικά είναι πολύ αρχαίος χάρτης. Σ'αυτόν, οι ακτίνες του νοητικού σώματος και του συγκινησιακού σώματος είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξακριβωθούν επειδή υπάρχει τόση λίγη νοητική έκφραση ή συγκινησιακή εμπειρία. Μόνο η ακτίνα της ψυχής και του φυσικού σώματος διαγράφονται σαφώς. Οι άλλες ακτίνες θεωρούνται απλώς ενδεικτικές.

Αυτός είναι ο χάρτης του ανθρώπου που βρίσκεται σε ύπνο.

2. Ο χάρτης  της έκφρασης του ανθρώπου όταν η προσωπικότητα φτάσει στο ύψιστο ανεξάρτητο σημείο ανάπτυξης - δηλαδή, προτού η ψυχή αναλάβει συνειδητό έλεγχο και λειτουργήσει καθ'όλα σαν κυρίαρχη.

Αυτός είναι ο χάρτης του ανθρώπου που ονειρεύεται.

3. Ο χάρτης της έκφρασης του ανθρώπου στην ιδιόμορφη εκείνη στιγμή της καθοριστικής κρίσης όταν η ψυχή και η προσωπικότητα βρίσκονται σε πόλεμο, όταν η μάχη του αναπροσανατολισμού είναι στο κορύφωμά της και ο ζηλωτής γνωρίζει. Γνωρίζει ότι από την έκβαση της μάχης αυτής εξαρτώνται πολλά. Είναι ο Αρτζούνα πάνω στο πεδίο της Κουρουξέτρα.

Αυτός είναι ο χάρτης του ανθρώπου που αφυπνίζεται.

4. Ο χάρτης της έκφρασης του ανθρώπου στο διάστημα της ζωής όπου ο προσανατολισμός έχει μεταβληθεί, η έμφαση των δυνάμεων της ζωής έχει αλλάξει και ο άνθρωπος γίνεται αποδεδεγμένος μαθητής.

Αυτοί οι τέσσερις χάρτες που απεικονίζονται ή σχεδιάζονται με χρώμα σύμφωνα με τις ακτίνες, αποτελούν το φάκελο ενός μαθητή, γιατί ο Διδάσκαλος ασχολείται μόνο με τις γενικές τάσεις και ποτέ με την λεπτομέρεια.

( XΙ, σελ. 305,6/298,9 )

 

Θα ήταν ενδιαφέρον αν αργότερα δινόταν στους σπουδαστές ένα ανάλογο έργο όπως ο σχεδιασμός μια ανάλυσης των εαυτών τους που να μπορούσε να ενσωματωθεί σε ένα χάρτη που να δίνει τις ακτίνες που πιστεύουν ότι διέπουν τον εξοπλισμό τους και που να αναφέρει τους λόγους για την απόδοση αυτών των ακτινικών ιδιοτήτων.

( XΙ, σελ. 307/300 )

 

Πρέπει να αρχίσει (ο μαθητής) πριν απ'όλα, αποδεχόμενος την υπόθεση των ακτίνων, και αυτό δεν μπορεί να το αποδείξει, μολονότι, μπορεί να κάνει δύο πράγματα:

1. Να συσχετίσει την ιδέα αυτών των ακτινικών ενεργειών με τη σύγχρονη διδασκαλία της εξωτερικής επιστήμης πως δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από ενέργεια ως η υποκείμενη ουσία όλης της φαινόμενης εκδήλωσης.

2. Να θεωρήσει τη θεωρία αυτή ως μια θεωρία που, αν και για τον ίδιο δεν είναι για την ώρα παρά μια υπόθεση, συνταιριάζει με τα γεγονότα όπως τα γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα. Με τον καιρό πρόκειται, κι αυτό μπορούμε να το προβλέψουμε στα σίγουρα, να αλλάξει την υπόθεσή του σε ένα ζωντανό γεγονός, αν μελετήσει τον εαυτό του με προσοχή.

( XΙ, σελ. 309,10/303 )

 

Στο στάδιο της Ατομικοποίησης, οι ακτίνες που διέπουν το φυσικό και το συγκινησιακό σώμα δεσπόζουν. Η ακτίνα της ψυχής μόλις  που γίνεται αισθητή και απλώς τρεμοσβήνει με ένα αμυδρό φως στην καρδιά κάθε λωτού.

Στο στάδιο της Νόησης, η ακτίνα του νοητικού σώματος αρχίζει δραστηριότητα. Η δεύτερη αυτή διεργασία υποδιαιρείται με τη σειρά της σε δύο στάδια:

1. Το στάδιο κατά το οποίο ο κατώτερος συγκεκριμένος νους αρχίζει να αναπτύσσεται.

2. Το στάδιο κατά το οποίο ο άνθρωπος γίνεται ένα ολοκληρωμένο, συντονισμένο πρόσωπο.

Στο καθένα από τα δύο τελευταία αυτά στάδια οι ακτίνες της κατώτερης φύσης γίνονται όλο και περισσότερο ισχυρές. Αναπτύσσεται η αυτοσυνείδηση και τότε η προσωπικότητα γίνεται διαυγέστερη, και τα τρία στοιχειακά της κατώτερης φύσης, η δύναμη των λεγομένων "τριών σεληνιακών Κυρίων" (οι τριαδικές ενέργειες της ολοκληρωμένης προσωπικότητας), υπάγονται σταθερά κάτω από τον έλεγχο της ακτίνας της προσωπικότητας. Σ'αυτό το στάδιο, κατά συνέπεια, τέσσερις ακτίνες βρίσκονται σε ενεργό κατάσταση μέσα στον άνθρωπο, τέσσερα ρεύματα ενέργειας τον κάνουν αυτό που είναι και η ακτίνα της ψυχής αρχίζει, μολονότι πολύ εξασθενημένα, να κάνει αισθητή την παρουσία της επιφέροντας τη διαμάχη που αναγνωρίζουν όλοι οι διανοητές.

Στο στάδιο της Μαθητείας, η ακτίνα της ψυχής έρχεται σε όλο και μεγαλύτερη διαμάχη με την ακτίνα της προσωπικότητας και αρχίζει η μεγάλη μάχη των ζευγών των αντιθέτων. Η ψυχική ακτίνα ή ενέργεια αργά κυριαρχεί στην προσωπικότητα, όπως η τελευταία με τη σειρά της δέσποζε στις ακτίνες των τριών κατωτέρων σωμάτων.

( XΙ, σελ. 314,5/307,8 )

 

Υπάρχει μια τρίτη τάξη προβλημάτων που αφορούν όσους βρίσκονται στην Ατραπό της Μαθητείας... Στις τελευταίες αυτές περιπτώσεις υπάρχει μια αφύσικη υπερευαισθησία στους φορείς, καθώς η εισροή δύναμης από τη ψυχή μέσα από αυτούς, μέσω των κέντρων, παρουσιάζει πραγματικό πρόβλημα, και η ανταπόκριση στο περιβάλλον είναι υπεραναπτυγμένη σε πολλές περιπτώσεις.

Αυτές οι συνθήκες διέπονται, όπως θα αναγνωρίσουμε, από το στάδιο της εξέλιξης, από τον ακτινικό τύπο, την ποιότητα του παλαιού κάρμα και τη σημερινή οικογένεια, τα εθνικά και τα φυλετικά κληρονομημένα χαρακτηριστικά.

( XΙ, σελ. 322/316 )

 

Εδώ ακριβώς η ακτινική φύση μιας συγκεκριμένης ψυχής καθίσταται ενεργή, γιατί ο χρωματισμός, ο τόνος, η ποιότητα και ο βασικός της κραδασμός προσδιορίζουν ψυχολογικά το χρώμα, τον τόνο, την ποιότητα και το βασικό κραδασμό της νοητικής ενέργειας που παρουσιάζεται.

( XΙ, σελ. 327/321 )

 

Ετσι έχουμε να διαδέχονται το ένα το άλλο τα στάδια από την αρχική οικειοποίηση πάνω στο νοητικό πεδίο μέχρι που ο άνθρωπος, ως συνείδηση, να διανύσει το δρόμο του προς τα κάτω μέσα από τα πεδία και να γυρήσει και πάλι πίσω στο νοητικό πεδίο, πράγμα που φέρνει στο στάδιο του συντονισμού της προσωπικότητας, και στην ανάδυση σε πλήρη έκφραση αυτού που ονομάζουμε ακτίνα της προσωπικότητας.

( XΙ, σελ. 337/331 )

 

Σ'αυτήν την Πραγματεία εξετάζουμε τους περισσότερο προχωρημένους εκείνους ανθρώπους που αποτελούν τους διανοουμένους του κόσμου, που αρχίζουν να χρησιμοποιούν το νου, που βρίσκονται πάνω στην ατραπό της δοκιμασίας ή που προσεγγίζουν την Ατραπό της Μαθητείας. Οταν έχουμε αυτήν την περίπτωση (και σπάνια συμβαίνει πριν, παρά μόνο στα μάτια του μυημένου) οι προσωπικότητες είναι τόσο εκλεπτυσμένες που η ακτίνα της προσωπικότητας και η εγωϊκή ακτίνα επιτρέπουν την ανάλυση και τον ορισμό. Προτού υπάρξει αρκετή έκδηλη ανάπτυξη που να επιτρέπει πραγματική διάγνωση, δεν είναι δυνατό να πούμε οριστικά ποιά είναι η ακτίνα της προσωπικότητας. Ο ορισμός της εγωικής ακτίνας έρχεται ακόμα πιο ύστερα από τη φύση της διαμάχης που επίγνωσή της έχει η προσωπικότητα, και που συνήθως βασίζεται σε μια αυξανόμενη αίσθηση δυαδικότητας. Θα μπορούμε επίσης να κάνουμε εξειδικευμένη διάγνωσή της από ορισμένα φυσικά και ψυχικά χαρακτηριστικά που δείχνουν την ποιότητα της ανώτερης φύσης του επηρεαζόμενου προσώπου, και επίσης μέσω μελέτης του τύπου των ομαδικών σχέσεων ενός ανθρώπου καθώς αρχίζουν να προβάλλουν πάνω στο φυσικό πεδίο. Ενας άνθρωπος που - όντας, από κλίση της προσωπικότητας, δημιουργικός καλλιτέχνης - ξαφνικά δείχνει ένα βαθύ και εμβριθές ενδιαφέρον στα μαθηματικά, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι υπάγεται στην επίδραση μιας δεύτερης ακτίνας ψυχής. Η ένας άνθρωπος που ολόκληρη η προσωπικότητά του ήταν οριστικά πάνω στην έκτη ακτίνα του φανατικού ιδεαλισμού ή της αφοσίωσης σ'ένα αντικείμενο του ιδεαλισμού του, και που λειτουργούσε στη διάρκεια της ζωής του σαν ένας φανατικός της θρησκείας, και που κατόπιν μετατόπισε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος της ζωής του στην επιστημονική έρευνα, θα μπορούσε κατά συνέπεια, να ανταποκρίνεται σε μια εντύπωση πέμπτης ακτίνας ψυχής.

( XΙ, σελ. 340,1/334,5 )

 

Καθώς   τελειοποιείται αυτή η διαδικασία του ψυχικού ελέγχου (και ο χρόνος που αναλώνεται είναι, από τη σκοπιά της περιοριστικής συνείδησης της προσωπικότητας, απεριόριστης διάρκειας), προβάλλουν σταδιακά οι ακτινικοί τύποι των φορέων, η ακτίνα της προσωπικότητας αρχίζει να ελέγχει τη ζωή και τελικά η ψυχική ακτίνα αρχίζει να δεσπόζει στην ακτίνα της προσωπικότητας και να υποτάσσει τη δραστηριότητά της. Τελικά η ακτίνα της Μονάδας αναλαμβάνει τον έλεγχο, απορροφώντας στον εαυτό της τις ακτίνες της προσωπικότητας και της ψυχής (στην τρίτη και στην πέμπτη μύηση) και μ'αυτόν τον τρόπο η δυαδικότητα υπερνικάται τελικά και οριστικά και "μόνο Αυτός Που Είναι απομένει".

( XΙ, σελ. 347/341 )

 

ε. Μια περίοδο που η ακτίνα της προσωπικότητας και η ακτίνα της ψυχής σμίγουν σε μια συνδυασμένη ενέργεια και η ακτίνα της προσωπικότητας γίνεται μια ιδιότητα της ψυχής και αποτελεί συμπλήρωμά της, καθιστώντας το σκοπό στους τρεις κόσμους δυνατό.

( XΙ, σελ. 351/343 )

 

Οπως είναι φυσικό να υποθέσετε, υπάρχει μια τεχνική για την καθεμιά από τις επτά ακτίνες. Αυτή που εφαρμόζει με αποκρυφιστική έννοια αυτούς τους τρόπους ολοκλήρωσης, είναι η ακτίνα του εγώ ή ψυχής, που υπνώττει στα αρχικά στάδια μέσα στη μορφή.

( XΙ, σελ. 353/346 )

 

Ολα όσα μπορούμε να κάνουμε είναι να υποδείξουμε τις επτά ακτινικές τεχνικές καθώς αυτές εφαρμόζονται στα γοργά ευθυγραμιζόμενα σώματα του κατώτερου ανθρώπου. Θα υποδιαιρέσουμε το θέμα μας, χάριν διαύγειας και για την κατανόηση της σημασίας, σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι αυτό στο οποίο η πρώτη ακτίνας όψη της τεχνικής εφαρμόζεται στην μορφική φύση, επιφέροντας καταστροφή μέσω αποκρυστάλλωσης. Αυτό επιφέρει το "θάνατο της μορφής" για να μπορέσει "και πάλι να σηκωθεί και να ζήσει". Το άλλο είναι της δεύτερης ακτίνας όψη της τεχνικής, όπου η δόμηση, επαναπορρόφηση και αναγνώριση της μορφής συντελείται μέσα στο φως που ρίχνεται ολόγυρα, υπεράνω και πάνω στην προσωπικότητα.

( XΙ, σελ. 354/347 )

 

Η τεχνική της Συγχώνευσης... Αυτή η συγχώνευση προκαλεί:

1. Εμφάνιση δραστηριότητας της προσωπικότητας όταν σε ανταπόκριση στην Τεχνική της Ολοκλήρωσης, έχουμε:

α. Ανταπόκριση και αλληλενέργεια ανάμεσα στον τριαδικό κατώτερο άνθρωπο.

β. Σταδιακή αναπήδηση της δεσπόζουσας νότας του κατώτερου ανθρώπου που, με τον καιρό, θα δείξει τη φύση της ακτίνας της προσωπικότητας.

γ. Την ποιότητα της ακτίνας της προσωπικότητας στις ανώτερες της όψεις, που προβάλλει σε ζωντανή έκφραση. Μεγάλη ομορφιά χαρακτήρος ή μεγάλη βιαιότητα θα εκφραστεί τότε.

2. Βαθμιαία, οι ιδιότητες της ενέργειας της προσωπικότητας μετουσιώνονται στις ιδιότητες του εγώ ή της ψυχής και η συγχώνευση των δύο ενεργειών - ψυχής και σώματος - είναι τότε πλήρης.

Αυτή η τεχνική της Συγχώνευσης θα μπορούσε να γινόταν περισσότερο κατανοητή από όλους σας αν ονομαζόταν της Μετουσίωσης, αλλά πρέπει να θυμόμαστε πως η μετουσίωση στην οποία αναφερόμαστε δεν είναι εκείνη των κακών ιδιοτήτων σε καλές ή των κακών χαρακτηριστικών σε καλά (αφού αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί πάνω στην Ατραπό της Δοκιμασίας) αλλά η μετουσίωση των κατωτέρων όψεων της ακτίνας της προσωπικότητας σε εκείνες της ψυχής.

( XΙ, σελ. 388,9/380,1 )

 

Διάφορες διαδικασίες συντελούνται ταυτόχρονα (στην Τεχνική της Συγχώνευσης):

1. Ο παράγων νους γίνεται σταθερά πιο κυρίαρχος, και όλο και πιο καθαρός και χρησιμοποιήσιμος.

2. Οι τρεις όψεις της κατώτερης φύσης δουλεύουν με μεγαλύτερη ενότητα όλη την ώρα, ενώ κάθε μια αυξάνει ταυτόχρονα την ατομική ισχύ.

3. Η ακτίνα της προσωπικότητας αρχίζει να κάνει την παρουσία της αισθητή και η εκφραζόμενη δύναμη του ανθρώπου (μέσα στο περιβάλλον του) αυξάνει κι αυτή.

4. Η ακτίνα της ψυχής, μερικές φορές, προβάλλεται, και αυτό δημιουργεί στα πρώτα στάδια τις δύσκολες εκείνες αναστατώσεις και αναταραχές που συνήθως έχουν τη φύση απόγνωσης.

( XΙ, σελ. 390/382 )

 

Είναι τριαδική τεχνική (της Συγχώνευσης) και βασίζεται στο γεγονός πως όλες οι ψυχές τελικά διαιρούνται (και πάλι μια παράδοξη φράση όταν ασχολούμαστε με ψυχές, αλλά τι μπορεί να γίνει όταν η σύγχρονη γλώσσα αποδείχνεται ανεπαρκής στις απαιτήσεις της ψυχικής γνώσης) σε τρεις μείζονες ομάδες, ή μάλλον διακρίνονται από τρεις μείζονες ιδιότητες, τις ιδιότητες της πρώτης, της δεύτερης και της τρίτης ακτίνας.

( XΙ, σελ. 391/383 )

 

Οι μαθητές που είναι πάνω στις μικρότερες ακτίνες χρησιμοποιούν κι αυτοί την μια ή την άλλη από τις τρεις αυτές μεγαλύτερες τεχνικές. Οι τέταρτης ακτίνας μαθητές χρησιμοποιούν την τεχνική της δεύτερης ακτίνας, όπως κάνουν και οι έκτης ακτίνας μαθητές. Οι μαθητές πάνω στην πέμπτη ακτίνα χρησιμοποιούν την τεχνική της πρώτης ακτίνας. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως (πριν από την πρώτη μύηση) οι προσωπικότητες όλων των ζηλωτών αυτής της μεγάλης διεύρυνσης της συνείδησης συναντιούνται πάνω στην τρίτη ακτίνα, η οποία είναι - όπως το κέντρο του ηλιακού πλέγματος - ένα μεγάλο χωνευτήρι ενεργειών και ένας μεγάλος σταθμός μετουσίωσης, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο.

( XΙ, σελ. 393/386 )

 

Η τεχνική της πρώτης ακτίνας πρέπει, κατά συνέπεια, να κάνει τα ακόλουθα πράγματα και να επιφέρει τα ακόλουθα αποτελέσματα.

1. πρέπει να εφελκυστεί η θεία θέληση, που αντανάκλασή της είναι η όψη νους, και ο εγκέφαλος (ή η φαινόμενη όψη) η σκιά. Αυτό φέρνει σε λειτουργική δραστηριότητα πάνω στο φυσικό πεδίο αυτό που ονομάζεται στα θεοσοφικά βιβλία, Ατμα, ή η πρώτη χρωματισμένη με ιδιότητα διαφοροποίηση της Μοναδικής Ζωής. Η ιδιότητα ονομάζεται συχνά πνευματική θέληση.

2. Ο εφελκυσμός αυτής της θέλησης επιφέρει φώτιση του νου, που διαφέρει από τη φώτιση που πετυχαίνεται μέσω του συνήθους διαλογισμού και για την οποία πολλά έχουν γραφεί στα μυστικιστικά βιβλία. Η τελευταία αυτή φώτιση είναι ουσιαστικά ο εφελκυσμός της ενόρασης, που φέρνει τη φώτιση της άμεσης γνώσης στο νου. Ενώ η φώτιση στην οποία αναφέρομαι, συμβολικά μιλώντας, σχετίζεται με την κατάσταση συνείδησης του Δημιουργού όταν Αυτός εξαπέστειλε το προκαλούν τα φαινόμενα παράγγελμα: "Γεννηθήτω Φως".

3. Αυτή η φώτιση, καθώς έρχεται από την πιο ψηλή όψη που μπορεί να συλλάβει ο άνθρωπος ακολουθεί μια άμεση κατεύθυνση προσέγγισης, ή επιχέεται μέσ'από ένα από ευθείας αγωγό:

α. Από το επίπεδο της Ατμα, ή εκείνο το κέντρο της πνευματικής θέλησης που είναι δυναμικό και αποτελεσματικό αλλά που σπάνια καλείται να επενεργήσει, στα πέταλα θέλησης του εγωικού λωτού, τα οποία έθιξα στην Πραγματεία επί του Κοσμικού Πυρός. Τα πέταλα αυτά είναι η αντανάκλαση μέσα στη ψυχή αυτής της συγκεκριμένης όψης της ενέργειας.

β. Από το στρώμα αυτό των πετάλων στο νοητικό σώμα.

γ. Από το νοητικό σώμα στον εγκέφαλο.

δ. Από τον εγκέφαλο, στον κατάλληλο και καθορισμένο χρόνο στο κέντρο της βάσης της σπονδυλικής στήλης, διεγείροντας έτσι το πυρ του κουνταλίνι.

Αυτή η τεχνική της Συγχώνευσης θα μπορούσε να γινόταν περισσότερο κατανοητή από όλους σας αν ονομαζόταν της Μετουσίωσης, αλλά πρέπει να θυμόμαστε πως η μετουσίωση στην οποία αναφερόμαστε δεν είναι εκείνη των κακών ιδιοτήτων σε καλές ή των κακών χαρακτηριστικών σε καλά (αφού αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να πραγματοποιηθεί πάνω στην Ατραπό της Δοκιμασίας) αλλά η μετουσίωση των κατωτέρων όψεων της ακτίνας της προσωπικότητας σε εκείνες της ψυχής.

( XΙ, σελ. 394,5/386,7 )

 

Θα ενδιέφερε τους σπουδαστές να σημειώσουν τον τρόπο που ο μαθητής της πρώτης ακτίνας, όταν χρησιμοποιεί αυτή την πρώτης ακτίνας τεχνική της συγχώνευσης, καταλήγει στο να επιφέρει χαρακτηριστικά δεύτερης ακτίνας, που η φώτιση, προκαλώντας μια πλήρους κατανόησης αγάπη και μια όλο συμπάθεια συνεργασία, είναι η υπερισχύουσα νότα της. Ο μαθητής της δεύτερης ακτίνας, μέσω ορθά εφαρμοζόμενης τεχνικής, επιφέρει αρκετά περίεργα, αποτελέσματα τρίτης ακτίνας, που η χρήση της δημιουργικής φαντασίας είναι το προέχον χαρακτηριστικό της. Ο μαθητής της τρίτης ακτίνας μέσω ανάπτυξης της "δύναμης να εμπνέει" προσθέτει στις ενδόμυχες ιδιότητές του ορισμένες δυνάμεις σαφώς πρώτης ακτίνας. Ολα, ωστόσο, υποτάσσονται στη δεύτερης ακτίνας φύση της θείας έκφρασης σ'αυτό το ηλιακό σύστημα.

( XΙ, σελ. 395/387 )

 

Η τεχνική της Συγχώνευσης, όταν χρησιμοποιείται από το μαθητή της δεύτερης ακτίνας, θα επιφέρει τα ακόλουθα αποτελέσματα:

1. Θα επιτυγχάνεται όλο και περισσότερο η αύξηση της αισθαντικής ανταπόκρισης στην παγκόσμια ψυχή και στο περιβάλλον στο οποίο ο μαθητής συμβαίνει να βρίσκεται.

2. Αυτό γίνεται κυρίως μέσα από την καλλιέργεια της δημιουργικής φαντασίας. Η τελευταία είναι μια από τις μεγάλες δομικές ιδιότητες της Θεότητας. Προκαλείται από την εφέλκυση της φύσης της αγάπης και καθώς επισημάναμε και προηγουμένως, εισάγει την ψυχική δύναμη σε ένα ρεύμα πλήρες. Στον κόσμο της φαινομένης εκδήλωσης η ψυχή είναι ο δημιουργών παράγοντας, ο μεγαλύτερος δομικός συντελεστής, ο οικοδόμος των μορφών και, μέσω της Τεχνικής της Συγχώνευσης, η δύναμη να φανταζόμαστε ή να χρησιμοποιούμε τη δύναμη της σκέψης στη φαντασία (σε συνάρτηση με την ιδιότητα να οραματιζόμαστε, να ευχόμαστε, να ονειρευόμαστε να γίνει κάτι) αναπτύσσεται συγκεκριμένα και επιστημονικά.

3. Αυτή η δημιουργική ένταση ή αμέριστη συγκέντρωση του ονειροπολήματος της φαντασίας παρασύρει το αστρικό σώμα σε πλήρη υποταγή στην ψυχή. Το γεγονός αυτό υπαινίσσεται η Μπαγκαβάντ Γκιτά όταν, στο πεδίο μάχης της κουραξέτρα, ο Αρτζούνα ξαφνικά βλέπει τη μορφή του Θεού όπου όλες οι μορφές απαρτίζουν την Ενιαία Μορφή. Τότε η μάχη τελειώνει. Η ψυχή έχει τον πλήρη έλεγχο. Καμιά αίσθηση χωριστικότητας δεν είναι πια δυνατή.

4. Ο αγωγός του οποίου μέσω του επιχέεται αυτή η συνθέτουσα και δημιουργική ενέργεια είναι όπως έπεται:

α. Από τη Μονάδα στα πέταλα αγάπης του εγωικού λωτού.

β. Από αυτά τα πέταλα αγάπης στον αστρικό φορέα, ενεργοποιώντας όλη την αστρική ύλη που βρίσκεται στον εξοπλισμό του φαινόμενου ανθρώπου. "Το πνεύμα του Θεού πλανάται επάνω στο πρόσωπο των υδάτων".

γ. Από εκεί στο κέντρο του ηλιακού πλέγματος.

δ. Από το κέντρο αυτό στο κέντρο της καρδιάς. Ετσι εμφανίζεται η αναγκαία δυαδικότητα που συνδέεται με το αστρικό σώμα. Εχουμε επίσης εδώ μια αντιστοιχία της καθόδου του πυρός της θέλησης στη βάση της σπονδυλικής στήλης με την επακόλουθη ανύψωσή του, κατά μήκος της σπονδυλικής, στο κεφάλι.

( XΙ, σελ. 395,6/387,8 )

 

Ο μαθητής της τρίτης ακτίνας που χρησιμοποιεί την Τεχνική της Συγχώνευσης, διαπιστώνει ότι:

1. Αυτή προκαλεί πλήρη λειτουργία της θείας δημιουργικής ιδιότητας. Σε αυτό το σημείο θα είναι φανερό πόσο σπουδαίο είναι το ελατήριο, γιατί προσδιορίζει την κατεύθυνση της δραστηριότητας και διαφοροποιεί τη δραστηριότητα του ανθρώπου σ'αυτό που ονομάζεται (από τους εσωτεριστές) μαύρη και λευκή μαγεία. Είναι επίσης ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως είναι πολύ σπάνια περίπτωση ενός ανθρώπου που παρασύρεται στην περιοχή της λεγόμενης μαύρης μαγείας. Αυτό φανερώνει, έτσι δεν είναι, αδελφέ μου, τον αξιοθαύμαστο θρίαμβο του έργου της Μεγάλης Λευκής Στοάς.

2. Το παράγγελμα που ξεκίνησε αυτή η δημιουργική δραστηριότητα, ως το βαθμό που σχετίζεται με τον άνθρωπο, έχει ανεπαρκώς συγκαλυφθεί με τις λέξεις: "Ας γεννήσει η γη σε αφθονία", εγκαινιάζοντας έτσι τον αιώνα της δημιουργικότητας. Αυτή η δημιουργική γονιμότητα έχει μετατοπιστεί σταθερά τις τελευταίες μερικές χιλιάδες χρόνια στη δημιουργία εκείνων των αποτελεσμάτων που αιτία τους είναι οι ιδέες, δημιουργώντας μέσα στην ακτίνα της δημιουργίας του ανθρώπινου νου:

α. Ο,τι είναι χρήσιμο και έτσι συμβάλλει στον τωρινό πολιτισμό του ανθρώπου.

β. Ο,τι είναι ωραίο, αναπτύσσοντας έτσι βαθμιαία την αισθητική συνείδηση, την αίσθηση του χρώματος και την αναγνώριση της χρήσης των συμβολικών μορφών έτσι που να εκφράζουν την ιδιότητα και την έννοια.

3. Ως αποτέλεσμα της χρήσης αυτής της τεχνικής από το μαθητή, υλοποιείται μια αυξημένη ζωική βίωση, και μια δυναμική εισροή πνευματικής ζωής στην εμπειρία του φυσικού πεδίου. Ο μαθητής γίνεται "εμπνευσμένος" από το πυρ της αγάπης και αυτό προκαλεί την "υπηρεσία της δημιουργίας" ως έκφραση αυτής της αγάπης.

4. Η δυναμική που το εμπνέει και που τον κάνει δυναμικό και δημιουργικό στο περιβάλλον του προέρχεται κι αυτή από την όψη θέληση της Μονάδος, παρασύροντας σε δραστηριότητα το ανώτερο νου πάνω στο ανώτερο νοητικό επίπεδο, που είναι το επίπεδο στο οποίο προβάλλουν οι δημιουργικές ιδέες του Θεού σε μορφή, για να αναγνωριστούν από την ανθρώπινη συνείδηση.

5. Ο αγωγός της προσέγγισης ή της επίχυσης είναι ως εξής:

α. Από την όψη θέληση της μοναδικής ζωής στο επίπεδο εκείνο της συνείδησης και της ενέργειας που ονομάζουμε επίπεδο του ανώτερου νου.

β. Από τον ανώτερο νου στα πέταλα γνώσης του εγωικού λωτού.

γ. Από τις δίνες αυτές της δύναμης στον κατώτερο ή συγκεκριμένο νου - αυτόν στον οποίο ο μέσος νοήμων άνθρωπος εργάζεται με οικειότητα - στο κέντρο του λαιμού και από εκεί αμέσως στο κέντρο των γεννητικών οργάνων (το κέντρο της δημιουργίας ή αναπαραγωγής τύπου φυσικού πεδίου). Από εκεί ανυψώνεται και πάλι στο κέντρο του λαιμού όπου η δημιουργική φυσική ορμή μεταμορφώνεται σε καλλιτεχνική ή λογοτεχνική δημιουργία της μιας ή της άλλης μορφής, και υστερότερα ακόμα στη δύναμη να δημιουργούμε ομίλους ή οργανώσεις που να εκφράζουν κάποια ιδέα ή κάποια σκέψη που εκπορεύεται από τη Διάνοια του Θεού, και που ζητά άμεσο καταστάλαγμα πάνω στη γη.

( XΙ, σελ. 396-8/389,90 )

 

Το αποτέλεσμα αυτής της εισροής εξόχως υψηλών ενεργειών είναι ότι οι διεργασίες που τίθεται σε κίνηση από την Τεχνική της Ολοκλήρωσης συμπληρώνονται και οι ακτίνες του κατώτερου ανθρώπου συντήκονται ή συγχωνεύονται μέσα στην Ακτίνα της Προσωπικότητας. Η τελευταία αργότερα σμίγει με την εγωϊκή ακτίνα, επιτρέποντας στην πνευματική αυτή ταυτότητα, που αναγνωρίζουμε ότι βρίσκεται πίσω από το φαινόμενο άνθρωπο, να εργάζεται μέσω και των δύο αυτών ακτίνων, επιφέροντας έτσι μια αντιστοιχία στην ομαδοποίηση εκείνη μέσα στη θεία έκφραση που ονομάζουμε μεγαλύτερες και μικρότερες ακτίνες. Οι ακτίνες της τριαδικής κατώτερης φύσης τότε σχηματίζουν μία και μόνη οδό μέσα από την οποία η ψυχή, και αργότερα η ενέργεια του πνεύματος, μπορούν να έρθουν σε επαφή με το ευρύτερο Σύνολο που βρίσκεται σε εκδήλωση πάνω στο φυσικό, το αστρικό και το νοητικό πεδίο.

( XΙ, σελ. 398/390 )

 

Οι βασικοί τόνοι της καθεμιάς από τις τρεις τεχνικές είναι οι εξής:

Πρώτη Ακτίνα     Απομονωμένη Ενότητα

Δεύτερη Ακτίνα     Περιεκτικό Λογικό

Τρίτη Ακτίνα     Παρουσιαζόμενα Γνωρίσματα

Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεται ο μαθητής που επιδιώκει να χρησιμοποιήσει αυτές τις τεχνικές είναι να φτάσει στην κατανόηση (πρακτική, πειραματική και υποκειμενική) της κατάλληλης φράσης για την ακτίνα του.

( XΙ, σελ. 399/391 )

 

Περιεκτικό Λογικό, που είναι το θέμα του μυητικού διαλογισμού δεύτερης ακτίνας μαθητή δημιουργεί την ενδόμυχη εκείνη θεία ικανότητα που επιτρέπει την ενδόμυχη εκείνη θεία ικανότητα που επιτρέπει στη λεπτομέρεια του αισθητού Ολου να συλληφθεί με λεπτολόγα πληρότητα.... Η δεύτερη ακτίνα έχει ονομαστεί η Ακτίνα της Λεπτομερειακής Γνώσης και στις περιπτώσεις που έχει χρησιμοποιηθεί αυτός ο όρος, ο αρχάριος κατ'ανάγκη έδωσε την έμφαση στη λέξη "λεπτομέρεια". Θα μπορούσε μάλλον να ονομαστεί η Ακτίνα της Λεπτομερειακής Ενότητας ή η Ακτίνα του Θείου Πρότυπου, ή του κάλλους στις σχέσεις.

( XΙ, σελ. 401/393,4 )

 

Αυτός ο διαλογισμός της τρίτης ακτίνας ασχολείται στην ουσία με ενδόμυχες δυνάμεις και οι μελετητές καλά θα έκαναν να αναγνωρίσουν το γεγονός πως υπάρχουν ενδόμυχες ή εγγενείς ιδιότητες και γνωρίσματα στο θείο Ολο που παραμένουν μέχρι τη στιγμή αυτή αναποκάλυπτες και παραμένουν ανέκφραστες στον ίδιο βαθμό που αυτό συμβαίνει με τις θείες τάσεις στην πλειονότητα των ανθρώπινων όντων.

( XΙ, σελ. 404/396,7 )

 

Οι τέσσερις μικρότερες ενέργειες, ή οι ακτίνες ιδιότητας, ασχολούνται με τις ιδιότητες που αυτή τη στιγμή σαφώς και αργά φτάνουν στην έκφραση και στην καρποφορία τους - γνώση, σύνθεση, κάλλος, επιστήμη, ιδεαλισμός και τάξη.

( XΙ, σελ. 404,5/397 )

 

Η κυριότερη επιστήμη σήμερα είναι η Ψυχολογία. Είναι μια επιστήμη που ακόμα βρίσκεται στο νηπιακό στάδιο αλλά κρατά στα χέρια της το πεπρωμένο της ανθρωπότητας και έχει τη δύναμη (όταν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί σωστά) να σώσει το γένος. Ο λόγος του μεγαλείου και της χρησιμότητάς της βρίσκεται στο γεγονός πως δίνει την έμφαση στη σχέση της μονάδας και του συνόλου, του περιβάλλοντος των επαφών. Μελετά τον εξοπλισμό και το μηχανισμό του ανθρώπου για τις τέτοιες επαφές και επιδιώκει να δημιουργήσει σωστή προσαρμογή, ορθή ολοκλήρωση και συντονισμό, και την αποδέσμευση του ατόμου για μια ζωή χρησιμότητας, πληρότητας και υπηρεσίας.

( XΙ, σελ. 412/402,3 )

 

Μόνο όταν οι σύγχρονοι ψυχολόγοι προσθέσουν στην καταπληκτικά ενδιαφέρουσα γνώση του κατώτερου ανθρώπου που έχουν, μια δυτική ερμηνεία της ανατολικής διδασκαλίας σχετικά με τα κέντρα δύναμης, μέσω των οποίων πρόκειται να εκφραστούν οι υποκειμενικές όψεις του ανθρώπου - του κατώτερου, του προσωπικού και του θείου - θα λύσουν το ανθρώπινο πρόβλημα και θα φτάσουν στην κατανόηση της τεχνικής της ανέλιξης και της ολοκλήρωσης που θα οδηγήσει σε νοήμονα αντίληψη, συνετή λύση των δυσχερειών και σωστή ερμηνεία των ιδιόρρυθμων περιπτώσεων που αντιμετωπίζουν τόσο συχνά. Οταν πλάι στην αποδοχή των ανωτέρω μπορέσουν να προσθέσουν τη μελέτη των επτά βασικών (ακτινικών) τύπων, η επιστήμη της ψυχολογίας θα οδηγηθεί ακόμα ένα βήμα πιο κοντά στη μελλοντική χρησιμότητά της ως βασικό όργανο στην τεχνική της ανθρώπινης τελειοποίησης.

( XΙ, σελ. 423/413 )

 

Το πεδίο της ενέργειας που ονομάζουμε ψυχή απορροφά, κυριαρχεί ή χρησιμοποιεί τη μικρότερη ενέργεια που ονομάζουμε προσωπικότητα. Αυτό είναι ανάγκη να το συνειδητοποιήσουμε. Σύμφωνα με τον ακτινικό μας τύπο, ανάλογη θα είναι και η από μέρους μας χρήση των λέξεων "απορροφά, κυριαρχεί".

( XΙ, σελ. 434/425 )

 

Η ενοποίηση της ανώτερης και της κατώτερης φύσης θα επιφέρει αποτελέσματα που θα καθορίζονται ως προς τον τομέα έκφρασής τους από την ακτίνα του ανθρώπου. Οι ακτινικές αυτές συνθήκες θα έχουν αποτέλεσμα να βρει ο άνθρωπος το σωστό τομέα χρησιμότητάς του και τη σωστή του έκφραση στον πολιτικό, θρησκευτικό ή επιστημονικό τομέα, και σε άλλους τρόπους θείας εκδήλωσης.

( XΙ, σελ. 445,6/436 )

 

Ολες οι ενέργειες που επηρεάζονται απ'αυτή τη συγχώνευση έχουν ιδιότητα, και ο συνδυασμός και η αλληλενέργεια αυτών των ιδιοτήτων (που η κάθε μια τους προσδιορίζεται από κάποια συγκεκριμένη ακτινική ενέργεια) απαρτίζουν τον χαρακτήρα του ανθρώπου.

( XΙ, σελ. 451/442 )

 

Θα είχε αξία εδώ αν έθετα ως πρόταση μια υποθετική περίπτωση, δίνοντάς σας τις ενέργειες των ακτίνων που κυβερνούν και υπενθυμίζοντάς σας πως ο αντικειμενικός σκοπός είναι η συγχώνευσή τους. Στην προκειμένη περίπτωση το υποκείμενο έχει συγχωνεύσει τους φορείς της προσωπικότητας σ'ένα λειτουργικό όλο και είναι σαφώς προσωπικότητα, αλλά η μεγαλύτερη συγχώνευση ψυχής και προσωπικότητας δεν έχει γίνει.

 

Μεγαλύτερες ενέργειες

Εγωϊκή ενέργεια: Ακτίνα 1. Ενέργεια της θέλησης ή δύναμης.

 

Ενέργεια της προσωπικότητας: Ακτίνα 4. Ενέργεια της αρμονίας μέσω διαμάχης.

 

Μικρότερες ενέργειες

Νοητική ενέργεια: Ακτίνα 3. Ενέργεια της νοημοσύνης.

Αστρική ενέργεια: Ακτίνα 6. Ενέργεια της αφοσίωσης. Ιδεαλισμός.

Φυσική ενέργεια: Ακτίνα 1. Ενέργεια της θέλησης ή δύναμης.

 

α. Ενα φυσικό σώμα πρώτης ακτίνας με έναν εγκέφαλο που κυριαρχείται και ελέγχεται από ένα τρίτης ακτίνας νου. Αυτό σημαίνει ικανότητα για διανοητική επίτευξη ενός αρκετά ποικίλου τύπου.

β. Μια συγκινησιακή φύση που, μια και κυβερνάται από την έκτης ακτίνας ενέργεια, μπορεί γρήγορα να παρασύρεται σε φανανατικούς προσανατολισμούς και να γίνεται εύκολα ιδεαλιστική.

γ. Το πρόβλημα περιπλέκεται περαιτέρω από τις γοργά αναφαινόμενες τέταρτης ακτίνας ενέργειες της προσωπικότητας. Αυτό σημαίνει πως ο σκοπός της προσωπικότητας είναι η επίτευξη της αρμονίας, της ενότητας και της επιδεξιότητας στη ζωή, μέσα από έντονη διαμάχη, που διεξάγεται μέσα στο τετραπλό πεδίο ενέργειας που συνιστά τον κατώτερο εαυτό.

Κατά συνέπεια, θα έχετε έναν άνθρωπο με φιλοδοξία για δύναμη, αλλά με ορθό κίνητρο, επειδή είναι αληθινά ιδεαλιστής. Εναν άνθρωπο που θα μάχεται με νοημοσύνη για να την αποκτήσει, μα που θα μάχεται φανατικά για να πραγματοποιήσει αυτές τις επιδιώξεις επειδή η τέταρτης ακτίνας προσωπικότητά του και το έκτης ακτίνας αστρικό του σώμα και ο εγκέφαλός του θα τον καθιστούν ικανό να αντιτάσσει ένα σθεναρό αγώνα. Ταυτόχρονα, η πρώτης ακτίνας ψυχική του ενέργεια επιδιώκει να κυριαρχήσει και τελικά θα το καταφέρει μέσω της τρίτης ακτίνας νοητικής ενέργειας, που επηρεάζει τον πρώτης ακτίνας εγκέφαλο. Το πρώτο αποτέλεσμα της ψυχικής επίδρασης θα είναι η εντατικοποίηση του κάθε στοιχείου μέσα στην προσωπικότητα. Η ανωμαλία θα εντοπίζεται στο νοητικό σώμα ή στον εγκέφαλο και μπορεί να κυμαίνεται σε όλη την έκταση, από μια έμμονη ιδέα και αποκρυστάλλωση μέχρι την παρανοϊκότητα (αν ο ερεθισμός γίνει υπερβολικά ισχυρός ή αν η κληρονομικότητα δεν είναι καλή). Μπορεί να εκφράζει αλαζονική επιτυχία στον τομέα εργασίας της προτίμησής του, που θα τον κάνει ένα κυριαρχικό και αντιπαθητικό πρόσωπο, ή μπορεί να εκφράζει τη ρευστότητα της τρίτης ακτίνας διάνοιάς του, πράγμα που θα τον κάνει ένα δολοπλόκο και παρεμβατικό τύπο ή ένα μαχητή για τεράστια σχέδια που στην πραγματικότητα ποτέ δεν μπορούν να υλοποιηθούν.

( XΙ, σελ. 451-3/442-4 )

 

Σε σας, κατά συνέπεια, θα είναι οφθαλμοφανές πως μια από τις πρώτες μελέτες που πρέπει να γίνουν σ'αυτή την καινούργια προσέγγιση στον ψυχολογικό τομέα θα είναι να ανακαλύψουμε:

1. Ποιές ακτίνες, μείζονες και ελάσσονες, ρυθμίζουν και καθορίζουν τη φύση του ανθρώπου και προκαλούν την ποιότητα της καθημερινής του ζωής.

2. Ποιές από αυτές τις πέντε ενέργειες είναι (τη στιγμή της ανωμαλίας) η κυριαρχούσα, και μέσα από ποιό σώμα ή φορέα επικεντρώνεται.

3. Ποιά από αυτές τις ενέργειες αγωνίζονται εναντίον της επιβαλλόμενης κυριαρχίας, που αναφέρθηκε πιο πάνω. Αυτές μπορεί να είναι:

α. Είτε ποικίλες όψεις της ίδιας ενέργειας μέσα στο δικό τους συγκεκριμένο πεδίο.

β. Είτε ανώτερες ενέργειες που επιχειρούν να ελέγξουν τις κατώτερες ενέργειες και που κατά συνέπεια δείχνουν ένα διχασμό στη φύση του ανθρώπου.

γ. Είτε η ενέργεια της ίδιας της διαδικασίας της συγχώνευσης, που ενοποιεί τις κατώτερες ενέργειες σε μια λειτουργούσα προσωπικότητα.

δ. Είτε η προσαρμογή της γεφυρωτικής διαδικασίας ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες ενέργειες. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να ενοποιηθεί η ψυχή με την προσωπικότητα.

( XΙ, σελ. 454/444,5 )

 

Πρωτίστως ασχολούμαστε με τα προβλήματα εκείνα που προκύπτουν από τη νοητική φύση του ανθρώπου και από τη δύναμή του να πλάθει με νοητική ουσία. Υπάρχει μια πλευρά αυτής της ανωμαλίας που δεν έχω ακόμα αναφέρει, και που είναι η δύναμη της σκέψης σε μια τέτοια περίπτωση και η δυναμική διέγερση του νου, που εξετάζουμε, στο να προκαλεί ανταπόκριση από το επιθυμητικό σώμα και έτσι να παρασύρει ολόκληρη την κατώτερη φύση σε ταύτιση με την αναγνωριζόμενη νοητική παρόρμηση και την κυριαρχούσα νοητική απαίτηση....

Οι άνθρωποι αυτοί υποδιαιρούνται σε τρεις ομάδες και θα ήταν συνετό οι σπουδαστές της ψυχολογίας αν μελετήσουν αυτούς τους τύπους προσεκτικά, γιατί πρόκειται να παρατηρηθεί σταδιακή αύξησή τους, επειδή η ανθρωπότητα μετατοπίζει την εστία της προσοχής της όλο και περισσότερο στο νοητικό πεδίο:

 

1. Εκείνοι που παραμένουν νοητικά ενδοστρεφείς και που είναι υπερβολικά και βαθιά απασχολούμενοι με τις αυτοδημιούργητες μορφές-σκέψεις τους και με τον κόσμο της σκέψης που έχουν δημιουργήσει, που συγκεντρώνεται γύρω από μια δυναμική μορφή-σκέψη που έχουν δομήσει. Αυτοί οι άνθρωποι οδηγούνται πάντως σε μια κρίση και είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως η κρίση αυτή μπορεί να ερμηνευτεί από τον κόσμο:

α. Ως αποκάλυψη μιας μεγαλοφυϊας...

β. Ως προσπάθεια του ανθρώπου να εκφραστεί σε κάποια δημιουργική κατεύθυνση.

γ. Ως οι βίαιες και συχνά επικίνδυνες εκδηλώσεις της απογοήτευσης όπου ο άνθρωπος επιχειρεί να αποδεσμεύσει τα αποτελέσματα στην επιλεγείσα κατεύθυνση.

Ολα τα παραπάνω ποικίλλουν ως προς την έκφραση, εξαιτίας του αρχικού εξοπλισμού με τον οποίο άρχισε τη ζωή της σκέψης ο άνθρωπος πάνω στο νοητικό πεδίο. Στην πρώτη περίπτωση έχετε τη μεγαλοφυϊα. Στην άλλη (αν συνοδεύεται από μια πλούσια συγκινησιακή φύση) θα έχετε μια δημιουργική ευφάνταστη παραγωγή, και στην τρίτη περίπτωση θα έχετε αυτό που θεωρείται από τον κόσμο ως παρανοϊκότητα, που θεραπεύεται με τον καιρό και που είναι χωρίς μόνιμα αποτελέσματα, αρκεί να προσφερθεί κάποιας μορφής δημιουργική ευφάνταστη, συγκινησιακή αποδέσμευση. Αυτό αντιπροσωπεύει συχνά το στάδιο του αγώνα της προσωπικότητας της δεύτερης, της τέταρτης και της έκτης προσωπικότητας.

 

2. Εκείνοι που γίνονται εκπληκτικά αυτοσυνείδητοι και που έχουν επίγνωση του εαυτού τους ως κέντρου της σκέψης. Κατατρέχονται από την ίδια τους τη σοφία, τη δύναμή τους και τη δημιουργική τους ικανότητα. Περνούν σύντομα σε μια κατάσταση πλήρους απομόνωσης ή χωριστικότητας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έντονη μεγαλομανία, σε μια μεγάλη απασχόληση, θαυμασμό και ικανοποίηση με τον εαυτό, τον κατώτερο εαυτό, την προσωπικότητα. Η συγκινησιακή, αισθανόμενη, επιθυμητική φύση είναι πέρα για πέρα κάτω από τον έλεγχο του δυναμικού, εγωκεντρικού σημείου της σκέψης, το οποίο είναι όλο όσο ο άνθρωπος έχει επίγνωσή του τη στιγμή αυτή. Κατά συνέπεια, ο εγκέφαλος και όλες οι δραστηριότητες του φυσικού πεδίου ελέγχονται κι αυτές και κατευθύνονται στο προγραμματισμένο προσωπικό μεγαλείο του ανθρώπου. Η περίπτωση αυτή συναντιέται σε βαθμούς που ποικίλλουν, ανάλογα με το στάδιο της εξέλιξης και τον ακτινικό τύπο, και - στα πρώτα στάδια - θεραπεύεται. Αν όμως ο άνθρωπος επιμείνει, γίνεται με το χρόνο απροσπέλαστος, γιατί περιχαρακώνεται σε ένα οχυρό δικών του μορφών-σκέψεων σχετικά με τον εαυτό του και τις δραστηριότητές του. όταν είναι θεραπεύσιμος, πρέπει να γίνει προσπάθεια αποκέντρωσης του υποκειμένου μέσω ξυπνήματος ενός άλλου και ανώτερου ενδιαφέροντος, μέσω ανάπτυξης της κοινωνικής συνείδησης και - αν είναι δυνατό - μέσα από επαφή με τη ψυχή. Η περίπτωση αυτή αντιπροσωπεύει συχνά το στάδιο του αγώνα προσωπικοτήτων που είναι πάνω στην πρώτη και στην πέμπτη ακτίνα.

 

3. Εκείνοι που γίνονται έντονα εξωστρεφείς από τον πόθο να επιβάλουν τα συμπεράσματα στα οποία έχουν φτάσει (μέσω της αμέριστης νοητικής τους συγκέντρωσης) πάνω στους συνανθρώπους τους. Αυτό συνιστά αρκετά συχνά το κρίσιμο σημείο της ανωμαλίας για τους ανθρώπους της έκτης ακτίνας.

( XΙ, σελ. 469-71/460-2 )

 

Οι τρεις εισηγήσεις που θα έκανα στον ψυχολόγο ή στον νοητικό θεραπευτή είναι:

1. Μελετήστε με προσοχή τη φύση των ακτίνων που υποτίθεται ότι αποτελούν τη φύση του ανθρώπου και προσφέρουν τις δυνάμεις και τις ενέργειες που τον κάνουν αυτό που είναι...

2. Καθορίστε ποιός από τους φορείς επαφής είναι ο πιο ισχυρός, ο καλύτερα οργανωμένος και ο πιο αναπτυγμένος..

3. Ερευνήστε τη φυσική κατάσταση με προσοχή, και όπου χρειάζεται φροντίδα μεριμνήστε να δοθεί η δέουσα προσοχή..

( XΙ, σελ. 488,9/479 )

 

Μολαταύτα, όλη την ώρα ο φυσικός άνθρωπος ανταποκρίνεται στις εντολές και παρορμήσεις της δικής του προσωπικότητας. Αυτό συμβαίνει συχνά σε τρεις τύπους ανθρώπων:

α. Σε όσους τα εγώ ή προσωπικότητές τους ανήκουν στην έκτη ακτίνα.

β. Σε όσους άφησαν τον εαυτό τους ανοικτό στις θυμικές αυταπάτες του αστρικού πεδίου μέσω υπερβολικής διέγερσης του ηλιακού πλέγματος.

γ. Σε όσους είναι δεκτικοί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στην αποχωρούσα ιχθυακή ενέργεια.

( XΙ, σελ. 501/491 )

 

Επιτρέψετέ μου να υποδείξω και πάλι πως τότε μόνο θα εμφανιστεί η πραγματική ψυχολογία και θα χρησιμοποιηθούν οι σωστές τεχνικές όταν οι ψυχολόγοι εξακριβώσουν (ως ένα πρώτο και αναγκαίο βήμα) τις ακτίνες, τις αστρολογικές επιπτώσεις και τον τύπο συνείδησης (άριο ή ατλάντειο) του ασθενούς.

( XΙ, σελ. 503/494 )

 

4. Από το αποτέλεσμα της σχέσης των επτά ακτίνων με τις ζωδιακές δυνάμεις. Πρέπει να θυμόμαστε πως υπάρχει μια στενή αλληλενέργεια ανάμεσα στις επτά ακτίνες και στους δώδεκα αστερισμούς του ζωδιακού.

( XΙ, σελ. 529/519 )

 

Μόνο όπου υπάρχει καθοδήγηση, γνώση των ακτίνων που διέπουν έναν άνθρωπο και κατά βάθος αντίληψη των αστρολογικών ενδείξεων ως προς "το δρόμο της ζωής" του ανθρώπου, μπορούν να δοθούν οι πραγματικοί, αλλά επικίνδυνοι, κανόνες, που θα οδηγήσουν:

1. Στη σωστή κστανομή της ενέργειας.

2. Στην επικέντρωση των δυνάμεων στα κέντρα.

3. Στην καύση των διαχωριστικών τειχών και των διαφορετικών αιθερικών ιστών.

4. Στην ανύψωση των ενεργειών διαρκώς και πιο ψηλά μέσα στο σώμα με τη δύναμη της κατευθυνόμενης θέλησης.

( XΙ, σελ. 608,9/596 )

 

Οι σπουδαστές του εσωτερισμού δεν πρέπει να κάνουν καμιά προσπάθεια να δουν το φως στο κεφάλι, όταν όμως γίνει αισθητό και ορατό - τότε πρέπει να γίνει μια προσεκτική ρύθμιση και αποτύπωσή του. Οι δεύτερης ακτίνας τύποι θα ανταποκρίνονται σ'αυτό το φαινόμενο πιο εύκολα και πιο συχνά από της από της πρώτης ή τρίτης ακτίνας τύπους. Τα άτομα της πρώτης ακτίνας θα αποτυπώνουν την εισροή της δύναμης και της ισχύος με ευχέρεια και θα ανακαλύπτουν πως το πρόβλημα έγκειται στον έλεγχο και στη σωστή κατεύθυνση των τέτοιων ενεργειών.

( XΙ, σελ. 622,3/610 )

 

Κατά συνέπεια, η μελέτη των τριών τύπων ενοχλήσεων, που πηγάζουν από την ανάπτυξη και την ανέλιξη των ψυχικών δυνάμεων, με φέρνει σε μια ευρεία γενίκευση, από την οποία πρέπει να θυμόμαστε πως θα υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις:

1. Η εμφάνιση των κατωτέρων ψυχικών δυνάμεων συνήθως φανερώνει ότι ο άνθρωπος που είναι θύμα τους (αφού εδώ ασχολούμαστε με τις ανωμαλίες της επιστήμης του ψυχισμού) βρίσκεται στην τρίτη ακτίνα ή ότι η τρίτη ακτίνα δεσπόζει στην προσωπικότητά του ή ότι είναι παράγοντας ελέγχου στον εξοπλισμό της προσωπικότητάς του. Συχνά θα συναντήσουμε εδώ ένα αστρικό σώμα που ελέγχεται από την τρίτη ακτίνα.

2. Η αποτύπωση του μυστικιστικού οράματος με τις συνακόλουθες ενοχλήσεις της διευκολύνεται όταν έχει τον έλεγχο και είναι ισχυρή ή δεύτερη ακτίνα, επειδή η δεύτερη ακτίνα συνδέεται κατά ιδιάζοντα τρόπο με το όραμα (όραση) και με το φως.

3. Θα θεωρήσετε προφανές πως η αποκάλυψη της δύναμης είναι εμφανώς μέρος της έκφρασης του πρώτης ακτίνας τύπου.

Με αυτόν τον τρόπο, μολονότι ο μαθητής, με το χρόνο, γνωρίζει όλες τις εμπειρίες, οι τρεις μεγαλύτερες ενοχλήσεις που πραγματευτήκαμε - οι ψυχικές δυνάμεις, τα προβλήματα που συνοδεύουν το μυστικιστικό όραμα και η αποκάλυψη του φωτός και της δύναμης - έχουν μια σχέση και μια σύνδεση με την ακτινική έκφραση.

( XΙ, σελ. 626/615 )

 

Οσο πιο μεγάλης εξέλιξης είναι ο ηγέτης της ομάδας τόσο πιο μεγάλος είναι ο πόνος και η δοκιμασία. Τα άτομα της πρώτης ακτίνας που έχουν από φυσικού τους μια "τεχνική απομόνωσης" υποφέρουν λιγότερο από πολλούς άλλους γιατί ξέρουν πώς να ανακόπτουν αυτά τα κατευθυνόμενα ρεύματα δύναμης και πώς να τα εκτρέπουν και όταν δεν πρόκειται για εξαιρετικά πνευματικούς ανθρώπους - πώς να τα επιστρέψουν στους παράγοντες προέλευσής τους και έτσι να σκορπίζουν τον όλεθρο στη ζωή τους. Τα πρόσωπα της δεύτερης ακτίνας δε δουλεύουν, και δεν μπορούν να δουλέψουν, μ'αυτό τον τρόπο. Είναι από φυσικού τους απορροφητικά και έλκουν μαγνητικά όλα όσα βρίσκονται στο περιβάλλον τους και κατευθύνονται προς αυτούς. Να γιατί ο Χριστός πλήρωσε το τίμημα του θανάτου. Τον σκότωσαν, όχι μόνο οι εχθροί Του, μα και οι λεγόμενοι φίλοι Του.

( XΙ, σελ. 631/618,9 )

 

Αυτό είναι λοιπόν το έργο των Λειτουργών στον τομέα των ανθρώπινων υποθέσεων: να αφυπνίσουν τη δυναμικότητα της ψυχικής ακτίνας στη ζωή κάθε ανθρώπινου όντος, αρχίζοντας με όσους ο νοητικός εξοπλισμός τους και η κερδισμένη ολοκλήρωσή τους θα δικαιολογούσαν την πεποίθηση πως - από τη στιγμή που θα αφυπνιστούν - θα χρησιμοποιήσουν τις καινούργιες δυνάμεις που βρίσκονται στη διάθεσή τους με κάποια δόση σύνεσης και σχεδιασμένης εποικοδομητικής πρόθεσης.

( XΙ, σελ. 721/705 )

 

Ωστόσο, μπορούμε να σημειώσουμε πως η αναγνώριση της ακτίνας της ψυχής (καθώς αυτή κάνει την παρουσία της αισθητή στην προσωπικότητα), συχνά οδηγεί σε συγκεκριμένες ψυχολογικές διαταραχές.

( XΙ, σελ. 724/708  )

 

Μελέτη της εγωικής ακτίνας, όταν νοείται σωστά, θα δώσει το μυστικό κλειδί για όλα όσα συμβαίνουν σήμερα.

( XΙ, σελ. 725/709 )

 

Η ψυχική ακτίνα ενός έθνους, η δύναμη στο χρόνο και στο χώρο μιας εισερχομένης ή μιας εξερχόμενης ακτίνας - όλα αυτά δίνουν νύξεις και κλειδιά για την κατανόηση του προβλήματος και θα έπρεπε με το χρόνο να οδηγήσουν σε μια καλύτερη φροντίδα του ανθρώπινου όντος, τόσο από τον ίδιο όσο και από εκείνους που προσπαθούν να το φροντίσουν.

( XΙ, σελ. 727/710 )

 

Ενας άλλος λόγος της ενδεχόμενης επιτυχίας βρίσκεται στο γεγονός πως μια τέτοια προσπάθεια απλώς θα είναι η κανονική υλοποίηση σε φυσική έκφραση αυτού που οι Διδάσκαλοι της Σοφίας - διαφοροποιημένοι ως προς τους τομείς υπηρεσίας Τους, συγκεκριμένοι ως προς τις μεθόδους Τους και πλατιά διαφορετικοί ως προς την ακτίνα Τους και το φόντο της εξελικτικής ανάπτυξης Τους - έχουν ήδη θεμελιώσει.

 ( XΙ, σελ. 743,4/728 )

 

Το πρόβλημα μπορεί να εκτεθεί και η έκτασή του να διευκρινιστεί από τον ακόλουθο πίνακα που δίνει τις ακτίνες που μπορεί να υποτεθούν ή τις οποίες μπορούμε να φανταστούμε να διέπουν ή να ελέγχουν ένα προβληματικό ή υποθετικό άνθρωπο σε μια συγκεκριμένη ενσάρκωση.
1.	Ακτίνα της Μονάδας (η όψη ζωή)		Δεύτερη Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας
2.	Ακτίνα της Ψυχής ( η όψη συνείδηση)		Πρώτη Ακτίνα της Θέλησης ή Δύναμης
3.	Ακτίνα της Προσωπικότητας ( η όψη ύλη)		Δεύτερη Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας
		α. Ακτίνα του νοητικού σώματος	Πέμπτη Ακτίνα της Θετικής Επιστήμης
		β. Ακτίνα του αστρικού σώματος	Εκτη Ακτίνα της Αφοσίωσης
		γ. Ακτίνα του φυσικού σώματος	Δεύτερη Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας
( ΧΙ, σελ. 301,2/295 )

 

1. Ο Νόμος της Θυσίας
Αρ.	Εξωτερικό όνομα	Εσωτερικό όνομα	Σύμβολο	Ακτινική ενέργεια
1.	Ο Νόμος της Θυσίας	Ο Νόμος εκείνων που προτιμούν να πεθάνουν.	Ενας ροδόχρους Σταυρός με ένα χρυσό πουλί.	Διαχυνόμενη προς τα έξω ενοποιητική ενέργεια της τέταρτης ακτίνας.
( ΧΙ, σελ. 88/87 )

 

2. Ο Νόμος της Μαγνητικής Παρόρμησης
Αρ.	Εξωτερικό όνομα	Εσωτερικό όνομα	Σύμβολο	Ακτινική ενέργεια
2.	Ο Νόμος της Μαγνητικής Παρόρμησης	Ο Νόμος της Πολικής Ενωσης.	Δύο πύρινες σφαίρες και ένα τρίγωνο.	Ακτινοβόλα ενέργεια. Εκδηλούμενη ενέργεια της Δεύτερης Ακτίνας.
( ΧΙ, σελ. 110/109 )

 

3. Ο Νόμος της Υπηρεσίας
Αρ.	Εξωτερικό όνομα	Εσωτερικό όνομα	Σύμβολο	Ακτινική ενέργεια
3.	Ο Νόμος της Υπηρεσίας	Ο Νόμος του νερού και των ψαριών.	Ενας άντρας με ένα δοχείο νερού.	Εκχυνόμενη ενέργεια. Εκτη Ακτίνα. Ενεργοποιούσα Ζωή.
( ΧΙ, σελ. 118/118 )

 

4. Ο Νόμος της Απώθησης
Αρ.	Εξωτερικό όνομα	Εσωτερικό όνομα	Σύμβολο	Ακτινική ενέργεια
4.	Ο Νόμος της Απωθησης	Ο Νόμος των Αγγέλων Καταστροφέων.	Ο Αγγελος με το Πύρινο Σπαθί.	Η Απορριπτική Ενέργεια της Πρώτης Ακτίνας.
( ΧΙ, σελ. 148/147 )

 

1. Οι πέντε Εντολές Το οικουμενικό καθήκον	Δύναμη 2ης ακτίνας	Νόμος της Μαγνητικής Παρόρμησης Περιεκτικότητα. Ελξη
2. Οι Κανόνες για αυτοεξέταση	Δύναμη 4ης ακτίνας	Νόμος της Θυσίας. “Πεθαίνω καθημερινά”.
3. Στάση	Δύναμη 6ης ακτίνας	Νόμος της Υπηρεσίας. Ορθές σχέσεις και ορθά ιδεώδη.
4. Πραναγιάμα. Νόμος της πνευματικής ανάπτυξης.	Δύναμη 7ης ακτίνας	Νόμος της Ομαδικής Προόδου.
5. Αφαίρεση	Δύναμη 1ης ακτίνας	Νόμος της Απώθησης. Απόρριψη της επιθυμίας.
6. Προσοχή	Δύναμη 3ης ακτίνας	Νόμος της Επεκτατικής Ανταπόκρισης.
7. Διαλογισμός	Δύναμη 5ης ακτίνας	Νόμος των Κατώτερων Τεσσάρων. “Η ψυχή βρίσκεται σε βαθύ διαλογισμό”.
8. Αποτέλεσμα	Ενατένιση	Πλήρης πνευματική απόσπαση.
( ΧΙ, σελ. 165,6/164,5 )

 

5. Ο Νόμος της Ομαδικής Προόδου
Αρ.	Εξωτερικό όνομα	Εσωτερικό όνομα	Σύμβολο	Ακτινική ενέργεια
3.	Ο Νόμος της Ομαδικής Προόδου.	Ο Νόμος της Εξύψωσης.	Το Ορος και ο Τράγος.	Προοδευτική ενέργεια. Εβδομη Ακτίνα. Παράγοντας εξέλιξης.
( ΧΙ, 176/174 )

 

Ενα πράγμα που θα ήθελα εδώ να υποδείξω και που θα το διασαφηνίσω αργότερα, είναι η σχέση των διαφόρων κέντρων με τις ακτίνες. Η σχέση αυτή είναι η εξής:
Ακτίνα πρώτη	Δύναμη ή Θέληση	Κέντρο κεφαλής
Ακτίνα δεύτερη	Αγάπη-Σοφία	Κέντρο της καρδιάς
Ακτίνα τρίτη	Ενεργός Νοημοσύνη	Κέντρο λαιμού
Ακτίνα τέταρτη	Αρμονία μέσω Διαμάχης	Κέντρο Ατζνα
Ακτίνα πέμπτη	Θετική Γνώση	Κέντρο των γεννητικών οργάνων
Ακτίνα έκτη	Αφοσίωση	Ηλιακό πλέγμα
Ακτίνα έβδομη	Τελετουργική Τάξη	Βάση της σπονδυλικής στήλης
( ΧΙ, σελ. 532/521 )