Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων Τομ. ΙV, Εσωτέρα Θεραπευτική

Πραγματεία επί των Επτά Ακτίνων Τομ. ΙV, Εσωτέρα Θεραπευτική

Στον αστρικό φορέα εκφράσεως υπάρχουν, όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, οι αντιστοιχίες των επτά κέντρων του αιθερικού σώματος. Τα κέντρα αυτά είναι ουσιαστικά τα επτά μεγαλύτερα εστιακά σημεία δυνάμεως, και το κάθε ένα από αυτά εκφράζει ιδιαίτερα μια από τις ενέργειες των επτά ακτίνων. Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα από όλα ποιά κέντρα εκφράζουν αυτούς τους επτά τύπους ακτίνων.

     Κέντρο                                 Ακτίς                     Ιδιότης                                                     Προέλευση        

1. Κέντρο Κεφαλής                 1η                     Η Θεία Θέληση                                              Μοναδικό

2. Κέντρο Αζνα                         7η                    Οργάνωση-Διεύθυνση                                 Ατμικό

3. Κέντρο Καρδιάς                 2η                      Αγάπη-Σοφία, Ομαδική αγάπη                     Βουδδικό

4. Κέντρο Λαιμού                     5η                      Δημιουργικότης                                              Νοητικό

5. Ηλιακό Πλέγμα                     6η                      Συγκίνηση-Επιθυμία                                     Αστρικό

6. Κ. Γεν. Οργάνων                 3η                      Αναπαραγωγή                                               Αιθερικό

7. Βάση Σπον. Στήλης             4η                      Αρμονία, Ενωση μέσω Συγκρούσεως         Φυσικό

( XX, σελ. 50,1/49,50 )

 

Σημείωση: Στο τέταρτο βασίλειο το ανθρώπινο, η τελική σύνθεση επιτυγχάνεται με την ενέργεια της τέταρτης ακτίνος που συνεργάζεται με την πρώτη.

( XX, σελ. 51/50 )

 

Η περιπλοκή του ανθρώπινου εξοπλισμού και η επιπλοκή των ενεργειών των ακτίνων είναι τέτοιας φύσεως, ώστε δεν είναι δυνατόν να τεθούν απόλυτοι και σταθεροί κανόνες. Οι δυνάμεις των ακτίνων εκδηλώνονται κατά διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τον τύπο της ακτίνος και το σημείο εξελίξεως του ανθρώπου.

( XX, σελ. 53/52 )

 

.....έχετε υπόψη ότι κάθε ανθρώπινο πλάσμα είναι βασικά μια έκφραση των δυνάμεων πέντε ακτίνων:

1. Της ακτίνος της ψυχής,

2. Της ακτίνος της προσωπικότητος,

3. Της ακτίνος που κυβερνά το νοητικό σώμα,

4. Της ακτίνος που κυβερνά τον αστρικό εξοπλισμό,

5. Της ακτίνος του φυσικού σώματος,

θα γίνει φανερό ότι για τον κοινό άνθρωπο θα έπρεπε να καταστρωθούν δύο τέτοιου είδους πίνακες.

1. Θα χρειάζονταν η θετική ανάλυση των αστρικών δυνάμεων, καθώς εκφράζουν την προσωπικότητα.

2. Μια ανάλυση των δυνάμεων της ψυχής καθώς αυτές υποδεικνύονται αμυδρά. Μια αρνητική ανάλυση που θα αφορούσε ό,τι δεν συναντάται στον εξοπλισμό, θα είχε εδώ πολύ μικρή αξία.

Θα ήταν επίσης αναγκαίο να έχουμε μια ανάλυση των δυνάμεων, που δρούν μέσα στο φυσικό σώμα από το αστρικό πεδίο, οι οποίες γίνονται δεκτές απ'ευθείας από τη ψυχή, και είναι κατά συνέπεια ένας συνδυασμός ψυχικής δυνάμεως με επί πλέον τον ανώτατο τύπο αστρικής ενέργειας.

( XX, σελ. 53/52 )

 

Ο Ερεθισμός είναι μια βασική ψυχολογική ενόχληση και έχει τις ρίζες της στην υπερένταση του αστρικού σώματος που οριστικά επιφέρει ανώμαλα αποτελέσματα στο νευρικό σύστημα. Είναι μια ασθένεια ιδιοτέλειας, επάρσεως και αυταρέσκειας... Συνεπώς θα πραγματευθούμε τον ερεθισμό "έκθεση σε κίνδυνο", όπως ονομάζεται από τους εκπροσώπους της πρώτης ακτίνος, όπως είναι ο Διδάσκαλος Μ.

( XX, σελ. 69/67,8 )

 

Τα κέντρα αυτά (τα αιθερικά), με τη σειρά τους, ρυθμίζονται από το σημείο εξελίξεως και την εμπειρία που έχει αποκτήσει η ενσαρκωμένη ψυχή, από την ειδική πόλωση της ενσαρκωμένης ψυχής και από τις ακτίνες (προσωπικότητος και ψυχής) του ανθρώπου. Μη ξεχνάτε ότι οι πέντε όψεις του ανθρώπου (καθώς δρα στους τρεις κόσμους) καθορίζονται από ορισμένες δυνάμεις ακτίνων. Εχουμε την ακτίνα της ψυχής, την ακτίνα της προσωπικότητος και τις ακτίνες του νοητικού, του αστρικού και του φυσικού σώματος. Ολες αυτές, στην ερχόμενη Νέα Εποχή, θα εξεταστούν οριστικώς και θα ανακαλυφθούν και η γνώση αυτή θα αποκαλύψει στον θεραπευτή την πιθανή κατάσταση των κέντρων, το βαθμό αφυπνίσεώς τους και τον ατομικό τους και βασικό  φθόγγο ή φθόγγους. 

( XX, σελ. 79/77 )

 

Ξεχάστε τώρα τις λεπτομέρειες του έργου, τόσο του ομίλου, όσο και τις δικές σας και τη δυσχέρεια του πάσχοντος και συγκεντρωθείτε πάνω στον τύπο δυνάμεως που πρόκειται να χειριστείτε, και η οποία είναι στην περίπτωση αυτή και προς το παρόν, δύναμη της δευτέρας ακτίνος, η δύναμη της αγάπης. Ο,τι σας δίνω εδώ, είναι μια προσαρμογή της μεθόδου θεραπείας της δευτέρας ακτίνος που έχει καταρτιστεί για αρχαρίους.

( XX, σελ. 107,8/104 )

 

Οι δυσχέρειες αυτές είναι ενός πολύ γενικού τύπου αλλά προσβάλλουν κυρίως τους μαθητές της δεύτερης και της έκτης ακτίνος. Η πρώτη δυσχέρεια οφείλεται στο ότι η δεύτερη ακτίς είναι η δημιουργική ακτίς και αφορά συνεπώς κυριαρχικά την εξωτερική εκδήλωση και την χρησιμοποίηση όλων των κέντρων, και η άλλη επειδή είναι κυρίως η ακτίς της εντάσεως - μιας εντάσεως που μπορεί να εκδηλωθεί με τη μορφή του χειρίστου φανατισμού ή της πιο αλτρουϊστικής ευλάβειας. Περιττό να προσθέσω, ότι όλες οι ακτίνες παρουσιάζουν τα ίδια προβλήματα, αλλά η δεύτερη ακτίς έχει να κάνει κυρίως με τη δραστηριότητα της ψυχής μέσω όλων των κέντρων (των πάνω του διαφράγματος) αλλά με την καρδιά σαν το κύριο κέντρο της προσοχής.

( XX, σελ. 134/130 )

 

Τα προβλήματα αυτά (που κληρονομεί η ανθρωπότης) είναι έλλειψη αγάπης, έλλειψη ζωής, αδυναμία ορθής εκπομπής του φθόγγου της ψυχής και της ακτίνος και αποτυχία μεταβιβάσεως.

( XX, σελ. 135/131 )

 

Η τρίτη αυτή ομάς δυσχερειών προβλημάτων και ασθενειών, αφορά φυσικά εκείνη την ομάδα των ανθρώπων, που βρίσκεται πάνω σε όλες τις ακτίνες, αλλά οι άνθρωποι που ανήκουν στην πρώτη ακτίνα έχουν μια καθορισμένη προδιάθεση στις ειδικές αυτές ενοχλήσεις. Ταυτόχρονα όταν ορθά χρησιμοποιούν τις λανθάνουσες δυνάμεις τους μπορεί να υπερνικήσουν με την ορθή χρήση του ΟΜ και τελικά του ΗΧΟΥ, τα συμπτωματικά προβλήματα και δυσκολίες, ευκολότερα από τους άλλους που βρίσκονται πάνω στις άλλες ακτίνες.

( XX, σελ. 136/132 )

 

Ο Νόμος αυτός (V) μπορεί να αναλυθεί σε ορισμένες βασικές δηλώσεις που μπορούν να ταξινομηθούν ως εξής:

1. Ζούμε σ'ένα κόσμο ενεργειών και είμαστε εμείς οι ίδιοι ένα συστατικό μέρος αυτών των ενεργειών.

2. Ο φυσικός φορέας είναι μια συγχώνευση δύο ενεργειών και επτά δυνάμεων.

3. Η πρώτη ενέργεια είναι η ενέργεια της ψυχής, ή ενέργεια της ακτίνος. Αυτή είναι η δημιουργός συγκρούσεως καθώς η ενέργεια της ψυχής επιζητεί να ελέγξει τις δυνάμεις.

4. Η δεύτερη ενέργεια είναι η ενέργεια της τριπλής προσωπικότητος - η ακτίς της προσωπικότητος - η ακτίς της προσωπικότητος καθώς αυτή ανθίσταται στην υψηλότερη ενέργεια.

5. Οι δυνάμεις είναι οι άλλες ενέργειες ή δυνάμεις των ακτίνων που ελέγχουν τα επτά κέντρα και κυριαρχούνται είτε από την ενέργεια της προσωπικότητος είτε από την ενέργεια της ψυχής.

6. Συνεπώς, συνεχίζονται δύο συγκρούσεις μεταξύ των δύο μεγαλυτέρων ενεργειών και μεταξύ των άλλων ενεργειών που εστιάζονται μέσω των επτά κέντρων.

7. Η αλληλεπίδραση των ενεργειών αυτών δημιουργεί καλή ή κακή υγεία.

 ( XX, σελ. 141/136,7 )

 

1. Ο αντικειμενικός σκοπός μπροστά στο μυημένο. Ολα τα κέντρα του αιθερικού σώματος πρέπει να έχουν γίνει δεκτικά στην ενέργεια της ακτίνος της ψυχής και σε όλες τις άλλες επτά ενέργειες ακτίνων τις επικουρικές προς αυτή.

( XX, σελ. 142/138 )

 

3. Ο αντικειμενικός σκοπός μπροστά στον ζηλωτή ή τον δόκιμο μαθητή είναι να μεταφέρει τις δυνάμεις από τα κάτω του διαφράγματος κέντρα, μέσω του κέντρου του ηλιακού πλέγματος, στα επάνω του διαφράγματος κέντρα... Αυτό γίνεται σε ανταπόκριση της μαγνητικής "ωθήσεως" της ακτίνος της ψυχής καθώς αρχίζει να δεσπόζει πάνω στην ακτίνα της προσωπικότητος.

( XX, σελ. 143,138/ )

 

Δεν πρέπει να υπερεκτιμάται η σπουδαιότης του αδενικού συστήματος. Είναι ένα αντίγραφο σε μικρογραφία επταπλής συστάσεως σύμπαντος και το μέσο της εκφράσεως και το όργανο επαφής για τις επτά δυνάμεις των ακτίνων, τα επτά Πνεύματα ενώπιον του θρόνου του Θεού.

( XX, σελ. 145/140 )

 

Κάθε μια από τις όψεις αυτές (αιθερικός φορέας, νευρικό σύστημα, ενδοκρινές σύστημα, κυκλοφορία του αίματος) είναι ουσιαστικά διπλή, και κάθε δυαδικότης αντιστοιχεί στην ακτίνα της ψυχής ή της προσωπικότητος. Κάθε μια συνεπώς είναι θετική και αρνητική.

( XX, σελ. 148/143 )

 

στ) Είναι συνεπώς, (το κέντρο άζνα) το όργανο του ιδεαλισμού, και - πράγμα αρκετά περίεργο - συνδέεται στενά με την έκτη ακτίνα, ακριβώς όπως το κέντρο της κεφαλής συνδέεται ουσιαστικά με την πρώτη ακτίνα. Η έκτη ακτίνα συνδέεται ιδιαίτερα με την τρίτη ακτίνα και την τρίτη όψη της θεότητος, καθώς επίσης και με τη δευτέρα ακτίνα και τη δεύτερη όψη. Συγχωνεύει, αγκυροβολεί, και εκφράζει.

( XX, σελ. 153/149 )

 

Υπάρχουν τρία κέντρα στο ανθρώπινο ον που σχετίζονται και είναι η μεγαλύτερη εκδήλωση της τρίτης ακτίνος ή όψεως σε ορισμένα διαφορετικά στάδια αναπτύξεως επί της Ατραπού:

1. το κέντρο των γεννητικών οργάνων για τον μη ανεπτυγμένο και τον κοινό άνθρωπο.

2. το κέντρο του λαιμού για τον ζηλωτή και τον δόκιμο μαθητή.

3. Το κέντρο άζνα για μαθητάς και μυημένους.

Εδώ έχουμε πάλι μια μεγάλη τριαδικότητα ενεργειών, που περιέχουν σήμερα μεγάλες δυνατότητες εξαιτίας του γεγονότος ότι η έκφραση της τρίτης όψεως της ενεργού νοημοσύνης έχει φθάσει σε τέτοια ύψη μέσω της ανθρώπινης αναπτύξεως και συνειδήσεως.

( XX, σελ. 157/152 )

 

ε. Το κέντρο των γεννητικών οργάνων καταγράφει την ενέργεια της τρίτης όψεως της θεότητος, ακριβώς όπως το κέντρο του ηλιακού πλέγματος καταγράφει την ενέργεια της δευτέρας όψεως, τέλος το κέντρο της σπονδυλικής στήλης εκφράζει την ενέργεια της πρώτης όψεως.

( XX, σελ. 183,4/178 )

 

Το τριπλό αυτό νήμα μέσα στη σπονδυλική στήλη αποτελείται, συνεπώς από τρία νήματα ενέργειας, που έχουν δημιουργήσει γι'αυτά αγωγούς στην ουσία του εσωτερικού της σπονδυλικής στήλης ενός "τριπλού δρόμου προσεγγίσεως και αποσύρσεως". Οι δρόμοι ή δίοδοι αυτοί ονομάζονται στην Ινδική ορολογία, ατραποί του ίντα, πιγκάλα και σουσούμνα, αποτελούν την ατραπό της ζωής του ανθρώπου σαν άτομο και αφυπνίζονται σε δραστηριότητα διαδοχικά και σύμφωνα με τον τύπο της ακτίνος και το σημείο εξελίξεως.

( XX, σελ. 188/183 )

 

Οι σπουδαστές θα βρουν ενδιαφέρον να συνδέσουν όλες αυτές τις τριαδικότητες με τις τρεις μεγαλύτερες ακτίνες.

α. Την πρώτη ακτίνα της θελήσεως ή δυνάμεως,

β. Τη δευτέρα ακτίνα της αγάπης-σοφίας,

γ. την τρίτη ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης,

και ακόμη με τις τρεις ανθρώπινες φυλές που έχουν προικιστεί με τη δύναμη να αναπτύσσουν το σπέρμα των θείων αυτών όψεων: Λεμουρία, Ατλάντια, και Αρία φυλή.

( XX, σελ. 193/187,8 )

 

Εχει γίνει μια κοινοτοπία για τους σπουδαστές του αποκρυφισμού ότι οι συνθήκες του αιθερικού σώματος, ελέγχουν και καθορίζουν την έκφραση της ζωής του ενσαρκωμένου ατόμου...Οι δυνάμεις αυτές μεταδίδουν επίσης τη δύναμη της ακτίνος της προσωπικότητος ή την ενέργεια της ακτίνος της ψυχής, σύμφωνα με το σημείο της εξελίξεως στο οποίο έχει φθάσει ο άνθρωπος.

( XX, σελ. 195/190 )

 

β)..Η ιδιότης αυτή (της ψυχής) εξαρτάται από την ακτίνα (είτε της προσωπικότητος είτε της ψυχής) που είναι η πηγή της εισερχομένης ενέργειας ή από την ακτίνα που κυβερνά το αστρικό σώμα στην περίπτωση των λίγο εξελιγμένων, εξαρτάται επίσης από το βαθμό εξελίξεως και από την ακτινοβόλο επίδραση των άλλων κέντρων.

( XX, σελ. 199,200/194 )

 

Οσο περισσότερο ο νεόφυτος μελετά το θέμα αυτό της θεραπευτικής τόσο περισσότερο πολύπλοκο θα εμφανίζεται ωσότου έλθει ο καιρός κατά τον οποίο θα μπορεί να εργάζεται σε συνεργασία με κάποιο γιατρό που κατέχει την εσωτερική όραση και μπορεί να βλέπει τα κέντρα, ή με τους ασθενείς που γνωρίζουν μέσα τους τη δική τους μοίρα και μπορούν να συνεργαστούν με κάποιο όμιλο που έχει ορθή αποκρυφιστική γνώση, που μπορεί να διακριβώσει τις ακτίνες του ασθενούς και που γνωρίζει τουλάχιστον τη φύση της διαθέσεώς του ή της "αδιαθεσίας" του, από τη μελέτη του γενεθλίου χάρτου του.

( XX, σελ. 293/285 )

 

Θα γίνει φανερό σε σας ότι αυτά τα ρεύματα δυνάμεως που εκπορεύονται από τους Κυρίους των Επτά Ακτίνων, είναι χρωματισμένα και συνεπώς "μολυσμένα" - αν μπορώ να χρησιμοποιήσω μια τέτοια λέξη - από τους περιορισμούς αυτών των ίδιων των μεγάλων Οντων, τα Οντα αυτά είναι Θεοί από της δικής μας απόψεως, αλλά στην πραγματικότητα, Θεοί εν τω γίγνεσθαι, ακόμα κι αν βρίσκονται πλησιέστερα στην ηλιακή θεότητα από ό,τι τα περισσότερα προχωρημένα ανθρώπινα όντα βρίσκονται κοντά στην πλανητική θεότητα.

( XX, σελ. 300,1/292 )

 

Το "Βιβλίο του Κάρμα" περιέχει τις ακόλουθες στροφές που μπορούν να χρησιμεύσουν σα μια εισαγωγή για εκείνους που μελετούν τις Επτά Ακτίνες και τα αίτια της δυσαρμονίας και ασθένειας..... Οι στροφές που διάλεξα προέρχονται από το Βιβλίο των Ατελειών. Μέρος Δέκατο Τέταρτο:

"Οι επτά ατέλειες απλώθηκαν και μόλυναν την ουσία από την ανώτατη έως την κατώτατη σφαίρα. Ακολούθησαν ευθύς αμέσως οι επτά τελειότητες. Και οι δύο όμιλοι ο ένας ολοκληρωμένος και υγιής και ο άλλος που είναι γνωστός σα ξεχωριστός και ανθυγιεινός με την φρικτή έννοια της λέξεως συναντήθηκαν πάνω στο πεδίο της φυσικής ζωής. (Το αιθερικό πεδίο - Α.Α.Μπ.)

Και εκεί πολέμησαν, παρασύροντας στη σύγκρουση παν ό,τι ήσαν και όλα όσα είχαν, παν το ορατό και παν το αόρατο μέσα στον τριπλό κύκλο. (Τους τρεις κατώτερους κόσμους Α.Α.Μπ.)

Οι επτά ατέλειες μπήκαν στις επτά φυλές των ανθρώπων, η κάθε μια στη θέση της, χρωμάτισαν τα επτά σημεία μέσα σε κάθε φυλή. (Τα επτά πλανητικά κέντρα, που μεταβιβάζουν ατελή ενέργεια. Α.Α.Μπ.)

Οι επτά τελειότητες αιωρήθηκαν πάνω από κάθε φυλή, πάνω από κάθε άνθρωπο. μέσα σε κάθε φυλή και πάνω σε κάθε σημείο μέσα σε κάθε άνθρωπο.

Κι έτσι η σύγκρουση αναπτύχθηκε από το εξώτατο έως το εσώτατο. από το μεγαλύτερο Ον έως τα μικρότατα όντα. Επτά ήταν οι ατέλειες. Επτά τα τέλεια σύνολα, επτά οι δρόμοι που διώχνουν το σκοτάδι της ατέλειας και κάνουν να εκδηλωθεί το διαυγές ψυχρό φως, το λευκό ηλεκτρικό φως της πλήρους ολότητος".

( XX, σελ. 301-3/293,4 )

 

Τα επτά Πνεύματα, όπως μας λένε οι Γραφές του κόσμου είναι "μπροστά στο θρόνο του Θεού". Αυτό σημαίνει, σε συμβολική γλώσσα ότι δεν είναι σε θέση να ανέλθουν στον Θρόνο, γιατί δεν έχουν ακόμα επιτύχει την τελεία θεία έκφραση. Οι Κύριοι αυτοί των Επτά Ακτίνων είναι μεγαλύτεροι και περισσότερο εξελιγμένοι στην πνευματική κλίμακα από τις μεγάλες εκείνες Ζωές που απαρτίζουν το Συμβούλιο του Κυρίου του Κόσμου στην Σαμπάλλα. Είναι οι Αντιπρόσωποι των Ενεργειών των επτά ακτίνων που εμψυχώνουν τους επτά ιερούς πλανήτες, αλλά που δεν έχουν ακόμη φθάσει το θείο τους στάδιο αναπτύξεως. Το πρόβλημα της ατέλειας της ανθρωπότητος περιπλέκεται όχι μόνον από το γεγονός ότι οι επτά Ενέργειες που την εμψυχώνουν και τη ζωογονούν είναι "μολυσμένες με ατέλεια", αλλά ομοίως από το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κύριος του Κόσμου συγκρινόμενος με τον Ηλιακό Λόγο, παραδείγματος χάρη, είναι κάθε άλλο παρά τέλειος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο πλανήτης μας , η Γη, δεν είναι ιερός πλανή της. Μας λένε ότι ο Σανάτ Κουμάρα είναι Θείος αιχμάλωτος αυτού του πλανήτου, που κρατείται εδώ ωσότου ο "έσχατος καταπονημένος προσκυνητής επιστρέψει στον οίκο του". Αυτό είναι το βαρύ Του κάρμα ακόμη και όταν αντιπροσωπεύει την έκφραση της επιθυμίας Του και της χαράς Του: Οι "καταπονημένοι προσκυνηταί" είναι τα άτομα (ανθρώπινα ή άλλα) του Σώματός Του και είναι μολυσμένα με ατέλειες εξαιτίας των ατελειών Του. Η πλήρης "θεραπεία" τους σημαίνει την ώρα της απελευθερώσεώς Του.

( XX, σελ. 306/298 )

 

Συνεπώς πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι στροφές - επτά τον αριθμό - που δίδω τώρα, υποδεικνύουν την ποιότητα των κατερχομένων ενεργειών και τις μολύνσεις που οι ενέργειες αυτές φέρουν και μεταδίδουν σ'όλες τις μορφές που ζωογονούνται από τη ζωή του πλανητικού μας Λόγου.

Τα Αίτια της Δυσαρμονίας και των Ασθενειών που οφείλονται στις Επτά Ακτίνες

Ι. "Το Μεγάλο Ον απεφάσισε να ακολουθήσει από μόνο Του την ατραπό που έχει διαλέξει. Δεν ανέχεται καμιά επέμβαση. σκληρύνεται στην πορεία Του. Η σκλήρυνση αυτή διαδίδεται από πεδίο σε πεδίο, αυξάνει και τραχύνεται. Η θέλησή Του ήταν σταθερή και σαν κρύσταλλο ακτινοβόλος, εύθρυπτη και σκληρή. Η δύναμη για κρυστάλλωση ήταν δική Του. Δεν έφερε τη θέληση-για-ζωή αλλά τη θέληση-για-θάνατο. Ο θάνατος ήταν το δώρο Του στη ζωή. Η έγχυση και η διάχυση δεν Του άρεσαν. Αγάπησε και επεδίωξε αφαίρεση".

Κατά το μέτρο που μπορούμε να κατανοήσουμε τη σημασία της στροφής αυτής σε σχέση με το θέμα μας της ασθένειας, η ατέλεια της θείας αυτής ενέργειας δημιουργεί μια ιδιαίτερη διάθεση που εκφράζεται με τη δύναμη της κρυσταλλώσεως, της σκληρύνσεως, που επιφέρει φθορά δια της τριβής και προκαλεί τη μεγάλη αφαιρετική διαδικασία που ονομάζουμε θάνατο. Αλλα αποτελέσματα είναι οι πολλές αποκρυσταλλωτικές διαδικασίες που συνεχίζονται στη φυσική μορφή, όλες οι ατροφικές διαδικασίες και το γήρας.

ΙΙ. "Το Μεγάλο Ον διέχυσε τη ζωή Του σε όλα τα μέρη της εκδηλώσεως και σε κάθε της όψη. Ορμησε από το κέντρο στην περιφέρεια και από την περιφέρεια στο κέντρο κομίζοντας αφθονία ζωής, ενεργοποιώντας υπερβολική κίνηση, ατελείωτη επέκταση, άφθονη ανάπτυξη και αδικαιολόγητη σπουδή. Δεν γνώριζε τι ήθελε, γιατί τα ήθελε όλα, επιθυμούσε όλα, ήλκυε όλα και έδωσε σε όλα πάρα πολύ".

Η ατέλεια της μεγάλης αυτής ενέργειας, με τη δημιουργική ζωογόνο και συνεχούσα δύναμη, ήταν και είναι η δύναμη της υπερδιεγέρσεως, της συσσωρεύσεως, της δομήσεως τόσο πολλών μορφών, της έλξεως τόσων πολλών ατόμων και της προσκλήσεως των συνθηκών εκείνων που οδηγούν σε ό,τι ονομάστηκε (εσωτερικά) "η ασφυξία της ζωής" - μια άλλη μορφή θανάτου, αλλά αυτή τη φορά θανάτου που είναι αποτέλεσμα υπερβολικής ζωτικότητος που επηρεάζει την κυκλοφορία του αίματος, δημιουργεί δομές μέσα στις ήδη δομημένες μορφές και συχνά φτιάνει ένα αιθερικό φορέα που είναι πολύ ισχυρός για την εξωτερική φυσική μορφή. Αλλα αποτελέσματα είναι, π.χ., η εμφάνιση όγκων, καρκίνων, νεοπλασιών και υπεραναπτύξεων σωματικών όψεων, υπερμεγέθων οργάνων και υπεραρίθμων μερών του σώματος.

ΙΙΙ. "Το Μεγάλο Ον συνέλεξε εδώ και εκεί. Διάλεξε και απέρριψε. Δέχτηκε αυτή τη δύναμη και αρνήθηκε μια άλλη. Δεν είχε κανένα σκοπό που να συνδέεται με τους έξη σκοπούς των έξη Αδελφών Του. Απέκτησε μια μορφή και δεν την αγάπησε. την απέρριψε και διάλεξε μια άλλη. Δεν είχε καθορισμένο θέμα ή σχέδιο, αλλά ζούσε σε θυμική αυταπάτη και πολύ την αγάπησε. Κατέπνιξε τόσο το καλό όσο και το κακό αν και χρησιμοποίησε και τα δυό. Υπεραφθονία εμφανίστηκε προς μια κατεύθυνση και έλλειψη προς μιαν άλλη. Και οι δύο αυτές ακρότητες κυβερνούσαν την εκλογή Του της ζωντανής ουσίας. Ερριψε μαζί εκείνους που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους, έπειτα διεπίστωσε ότι τι τέλος ήταν θλίψη και απάτη. Εκαμε πρότυπα, αλλά δεν ταίριαζαν στο σκοπό, Απελπισμένος τα εγκατέλειψε".

Το κύριο αποτέλεσμα του ατελούς αυτού "χειρισμού" όπως ονομάστηκε, είναι περισσότερο αστρικής φύσεως, και δημιουργεί επακόλουθη κακή φυσική υγεία και τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα που έχουμε ήδη μελετήσει σ'αυτή την πραγματεία. Αυτό συμβαίνει γιατί η ενέργεια της τρίτης ακτίνος είναι η ενέργεια αυτής της ίδιας της ουσίας, ώστε οι ατέλειές της εκδηλώνονται πληρέστατα στην τάση του ανθρώπου προς την ασθένεια. Η θυμική αυταπάτη προκύπτει από την υπερβολική χρήση της ενέργειας αυτής της τρίτης ακτίνος, για ιδιοτελείς και προσωπικούς σκοπούς και εκδηλώνεται κυρίως πάνω στο έκτο ή αστρικό πεδίο. Σαν αποτέλεσμα του χειρισμού αυτού των επιθυμιών και των φρενιτιωδών τρόπων υλικής ικανοποιήσεώς τους, έχουμε ασθένειες όπως τις γαστρικές και εντερικές διαταραχές και τις διάφορες στομαχικές ανωμαλίες που αποδεκατίζουν την πολιτισμένη ανθρωπότητα. - πολύ περισσότερο από τις άγριες φυλές. Ορισμένες εγκεφαλικές διαταραχές είναι επίσης αποτελέσματα και χαμηλή ζωτικότης.

IV. "Το Μεγάλο Ον πάλεψε και αγωνίστηκε. Παν ό,τι συνάντησε του φαίνονταν σαν ευκαιρία για να επιδείξει τη δύναμή Του. Μέσα στο τέταρτο βρήκε ένα πεδίο μάχης και πήρε θέση για να αγωνισθεί. Είδε το ορθό και γνώρισε το κακό και ταλαντεύθηκε μεταξύ των δύο, πολεμώντας πρώτα το ένα και έπειτα το άλλο, αστόχησε όμως πάντα να ανακαλύψει το μεσαίο εκείνο σημείο όπου η μάχη δεν είναι γνωστή. Στο σημείο αυτό βρίσκεται η αρμονία, η άνεση, η ανάπαυση και η ειρηνική σιγή. Εξασθένισε όλες τις μορφές που χρησιμοποιούσαν την ισχύ και δύναμή Του. Ωστόσο πάντοτε αναζήτησε την ομορφιά, επεζήτησε αγάπη και λαχταρούσε την ειρήνη. Η απελπισία η θέληση-για-τη-ζωή δεν μπορούσε να επιζήσει. Ωστόσο, η αγάπη ήταν πάντα εκεί".

Εχουμε εδώ ισχυρές ενδείξεις των λόγων για τους οποίους η ανθρωπότης (το τέταρτο βασίλειο της φύσεως) υποκύπτει τόσο γρήγορα, και με τόση ευκολία στις ασθένειες. Οι συγκρούσεις στις οποίες υποβάλλεται συνεχώς η ανθρωπότης, τόσο ομαδικά όσο και ατομικά, οδηγούν - ωσότου κατανοηθούν και χρησιμοποιηθούν σα μέσα θριάμβου και προόδου - σε κατάσταση σταθερής εξασθενίσεως. Οπου αυτό συμβαίνει, η αντίσταση στις ασθένειες εξαλείφεται και ουσιαστικά όλες οι μορφές της κακής υγείας και των σωματικών κακών γίνονται δυνατές. Η διάχυση της ενέργειας οδηγεί σε μια σταθερή ελάττωση αυτής της αντιστάσεως. και σαν αποτέλεσμα εχουμε εξασθένηση γοργή και κακή αντίδραση στις εγγενείς ασθένειες αυτού τούτου του πλανήτου και εύκολη προσβολή από τις μεταδοτικές ασθένειες. Η ενέργεια αυτή βρίσκεται πίσω από ό,τι ονομάζουμε επιδημίες και η γρίππη είναι η κυριότερη της έκφραση.

V. "Το Μεγάλο Ον σηκώθηκε οργισμένο και χωρίστηκε. Παραμέρισε τις μεγάλες δυαδικότητες και είδε κυρίως το πεδίο της πολλαπλότητος. Προκάλεσε ρήγματα απ'όλες τις πλευρές. Εργάστηκε με ισχυρή σκέψη για τη χωριστική δραστηριότητα. Εγκατέστησε εμπόδια με χαρά. Δεν ανέχτηκε την κατανόηση. Δεν γνώρισε ενότητα, γιατί ήταν ψυχρός, αυστηρός, ασκητικός και παντοτινά σκληρός. Στάθηκε μεταξύ του τρυφερού του γεμάτου αγάπη κέντρου όλων των ζωών και της εξωτερικής αυλής των ζωντανών ανθρώπων που σφαδάζουν από τον πόνο. Ωστόσο δεν στάθηκε στο μεσαίο σημείο και δεν έκαμε τίποτε για να θεραπεύσει το ρήγμα. Διηύρυνε όλα τα ρήγματα, ανήγειρε εμπόδια και επεζήτησε να σκάψει ακόμα πλατύτερα χάσματα".

Είναι πολύ δύσκολο να περιγραφεί η φύση των ατελειών της ενέργειας του Κυρίου της πέμπτης ακτίνος. Στη δραστηριότητα αυτής της ενέργειας η οποία φανερώνεται κυρίως πάνω στο πέμπτο ή νοητικό πεδίο θα βρεθεί τελικά η πηγή πολλών ψυχολογικών και νοητικών διαταραχών. Το σχίσμα είναι το εξέχον χαρακτηριστικό - σχίσμα μέσα στο άτομο ή μεταξύ του ατόμου και του ομίλου του, που το καθιστά αντικοινωνικό. Ασχολήθηκα μ'αυτό στο προηγούμενο μέρος αυτής της πραγματείας και δεν χρειάζεται να επεκταθώ εδώ σ'αυτές τις δυσκολίες (Στην Εσωτέρα Ψυχολογία, τόμος ΙΙ της Πραγματείας επί των Επτά Ακτίνων). Αλλα αποτελέσματα, είναι ορισμένες μορφές φρενοβλάβειας, βλάβες του εγκεφάλου και τα κενά εκείνα στη σχέση του φυσικού σώματος προς τα λεπτότερα σώματα που εμφανίζονται σαν ηλιθιότητες και ψυχολογικές διαταραχές. Αλλη μορφή ασθένειας, που αναφέρεται σαν το αποτέλεσμα της δυνάμεως της πέμπτης αυτής ακτίνος είναι η ημικρανία, που προκαλείται από έλλειψη συναφείας μεταξύ της ενέργειας που περιβάλλει τον κωνοειδή αδένα και εκείνης που περιβάλλει τον μυξαδένα.

VI. "Το Μεγάλο Ον αγάπησε τον εαυτό του στους άλλους και σ'όλες τις μορφές. Εβλεπε πάντα αντικείμενα της αφοσιώσεως Του και πάντα τα αντικείμενα αυτά αποδεικνύονταν ότι ήταν αυτός ο Ιδιος. Μέσα σ'αυτούς τους άλλους διέχυνε πάντοτε τον εαυτό Του επιζητώντας απάντηση που δεν έλαβε ποτέ. Ασφαλώς και μετά βεβαιότητος οι σκιαγραφίες των μορφών που τόσο αγαπήθηκαν, χάθηκαν, έγιναν αμυδρές και εξαφανίστηκαν. Τα αντικείμενα της αγάπης Του έσβησαν βραδέως. Μόνο ένας κόσμος σκιών, ομίχλης και υδρατμών παρέμεινε. Και καθώς παρατηρούσε τον εαυτό Του είπε: Κύριος της Θυμικής αυταπάτης, αυτό είμαι, και Αγγελος της Αμηχανίας. Τίποτε δεν είναι καθαρό για μένα. Αγαπώ κι όμως όλα φαίνονται λανθασμένα. Γνωρίζω ότι η αγάπη είναι ορθή και ότι είναι το πνεύμα του σύμπαντος. Πού βρίσκεται λοιπόν το κακό;".

Πράγμα αρκετά περίεργο το σθένος της δυνάμεως της έκτης αυτής ακτίνος (καθώς εκτρέφει την επιθυμία) είναι υπεύθυνο για τα πολλά κακά και τις ασθένειες της ανθρωπότητος που προέρχονται από την κακή χρήση της αποστολής και της λειτουργίας του σεξ. Οι επιθυμίες, οι αμηχανίες, οι αδυναμίες, οι διαστροφές και η αποκλειστική ανάπτυξη των σεξουαλικών και άλλων ικανοποιήσεων αυξάνονται από την κακή χρήση αυτής της ενέργειας. Η αμηχανία που προέρχεται από την επιθυμία οδηγεί στη βίαιη αναζήτηση ηδονών και τη λήψη των μέτρων εκείνων - μερικών ορθών και άλλων εσφαλμένων - που προκύπτουν καλύπτουν μια πλατιά περιοχή, που εκτείνεται από την σαδιστική σκληρότητα και λαγνεία έως τους γάμους εκείνους που βασίζονται, σε φυσικές επιθυμίες και στις συνθήκες εκείνες που οδηγούν στις πολλές μορφές των σεξουαλικών ασθενειών. Το κλειδί σ'αυτό το πρόβλημα που είναι παγκόσμιο βρίσκεται στις λέξεις μιας αρχαίας γραφής που λέει ότι "η ατέλεια του Κυρίου της Εκτης Ακτίνος άνοιξε τη θύρα για ένα σφαλερό γάμο μεταξύ των πόλων".

VIΙ. "Το Μεγάλο Ον συγκέντρωσε στον Εαυτό Του τις δυνάμεις Του και διεκήρυξε τη πρόθεσή Του να δημιουργήσει. Δημιούργησε ό,τι είναι εξωτερικό και μπορεί να γίνει ορατό. Είδε τις δημιουργίες Του και επειδή δεν του άρεσαν απέσυρε την προσοχή Του. Τότε οι δημιουργίες που έφτιαξε έσβησαν και εξαφανίστηκαν. Δεν είχε διαρκή επιτυχία και δεν είδε παρά αποτυχίες καθώς ταξίδευε στην εξωτερική ατραπό της ζωής. Δεν κατανόησε την ανάγκη των μορφών. Σε μερικές έδωσε περίσσεια ζωή, σε άλλες πολύ ολίγη. Και έτσι και τα δύο είδη απέθαναν και αστόχησαν να δείξουν την ομορφιά του Κυρίου ο Οποίος έδωσε σ'αυτά ζωή, αλλά απέτυχε να τους δώσει κατανόηση. Δεν γνώριζε τότε ότι η αγάπη υποστηρίζει".

Τα αποτελέσματα της δυνάμεως της έβδομης αυτής ακτίνος είναι πολύ ιδιόρρυθμα και θα κυριαρχούν περισσότερο από όσο κυριαρχούσαν έως τώρα, καθώς η ακτίνα αυτή εισέρχεται τώρα σε δραστηριότητα. Η ενέργεια αυτή είναι κυρίως υπεύθυνη για τις μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες. Ο βασικός τόνος του έργου της έβδομης ακτίνος είναι να συνενώσει τη ζωή και την ύλη πάνω στο φυσικό πεδίο. Ωστόσο, όταν αυτό εξετάζεται από τη σκοπιά της ατέλειας, είναι η ένωση (αν μπορείτε να κατανοήσετε το συμπέρασμα) της Ζωής, των ζωών και της γενικής ζωτικότητος της δημιουργικής διαδικασίας. Τούτο συμβολίζεται με τη σύμμιξη και την αέναη κινητήρια αλληλεπίδραση κάθε ζωής μέσα σ'όλες τις ζωές. Το αποτέλεσμα είναι συνεπώς, η δραστηριότης όλων των σπερμάτων και μικροβίων μέσα στο θρεπτικό μέσο που θα τα διαθρέψει καλύτερα.

( XX, σελ. 306-13/298-304 )

 

Κάθε ασθένεια και κακή υγεία είναι το αποτέλεσμα της δράσεως ή αδράνειας του ενός ή του άλλου εκ των επτά τύπων ενέργειας, καθώς οι ενέργειες αυτές επιδρούν πάνω στο ανθρώπινο σώμα. Ολα τα φυσικά δεινά προκύπτουν από την επίδραση των ατελών αυτών ενεργειών πάνω στα κέντρα του σώματος. Οι ενέργειες εισέρχονται σ'αυτά και διέρχονται μέσα από αυτά. Το παν εξαρτάται από την κατάσταση των επτά κέντρων του ανθρώπινου σώματος. Μέσω των κέντρων αυτών οι απρόσωπες ενέργειες δρουν φέρνοντα τη ζωή, την ασθένεια ή τον θάνατο, διεγείροντας τις ατέλειες του σώματος, την ηλικία της ψυχής, και τις καρμικές δυνατότητες.

( XX, σελ. 313/304,5 )

 

Το σύστημα αυτό, (το ηλιακό μας σύστημα) που περιλαμβάνει όλους τους πλανήτες μαζί με τη Γη μας, έχει ένα διαφορετικό σκοπό και η δεύτερη θεία όψη, η όψη της αγάπης, πρέπει να εκδηλωθεί και να εκδηλωθεί μέσω μιας ύλης διαποτισμένης με τις ιδιότητες που αναπτύχθηκαν στο πρώτο σύστημα.

( XX, σελ. 313/305 )

 

Καμιά καθορισμένη δίαιτα δεν μπορεί να είναι τελείως ορθή για έναν όμιλο ανθρώπων που ανήκουν σε διαφορετικές ακτίνες, που έχουν διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες, ποικίλο εξοπλισμό και διαφορετικές ηλικίες.

( XX, σελ. 344/334 )

 

4. Εκτός από ό,τι προσπαθούμε να κάνουμε, υπάρχουν μερικά ειδικά μέσα, δια των οποίων εκείνοι από μας που βρίσκονται στη δεύτερη ακτίνα θα μπορούσαν να μεταγγίσουν αποτελεσματικότερα την ποιότητά τους της αγάπης στους αδελφούς τους της πρώτης ακτίνος και αντιστρόφως;

( XX, σελ. 354/343 )

 

5. Ποιές είναι οι αμοιβαίες σχέσεις και η συνεργασία μεταξύ των ζωών των ακτίνων και ιδιαίτερα μεταξύ των οντοτήτων της πρώτης και δεύτερης ακτίνος;

( XX, σελ. 354/343 )

 

4. Το ερώτημά σου μου δίνει την ευκαιρία να τονίσω ότι ακόμη και μια κατανόηση και ενδιαφέρον, στους τύπους των ακτίνων (όπως αντιπροσωπεύετο π.χ. σε έναν όμιλο) μπορεί καθ'εαυτή να οδηγήσει σε μια λεπτή διάθεση χωριστότητος. Δεν υπάρχει ανάγκη για έναν Υιό του Θεού σε ενσάρκωση πάνω στο φυσικό πεδίο ή στους τρεις κόσμους να "μεταγγίζει" την ποιότητα της ακτίνος του στον αδελφό του. Οι ιδιότητες αυτές της ακτίνος ανήκουν σε όλους κατά τον αυτό τρόπο και η ίδια η ψυχή ενός αδελφού - που δεν διαφέρει διόλου από μια άλλη ψυχή - θα επιτελέσει την αναγκαία μετουσίωση ή μετάγγιση μέσα στη ζωή της προσωπικότητος.... Ο,τι υπάρχει σε σας, υπάρχει σε όλους, και η ιδιότης της αγάπης (πάνω από όλες τις άλλες ιδιότητες) είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό όλων των ακτίνων.

( XX, σελ. 356/345 )

 

6. Η συνάφεια των δύο Διδασκάλων που αναφέρεις (Μορύα, Κουτ Χούμι) μπορεί να μελετηθεί κατά δύο τρόπους:

β. Μέσω μιας μελέτης των ανθρώπων εκείνων (και είναι πολλοί), που έχουν προσωπικότητα πρώτης και εγώ δεύτερης ακτίνος ή αντιστρόφως.

( XX, σελ. 356/345,6 )

 

Οι έρευνες αποκρυφιστικής φύσεως πρέπει να γίνουν από το ιατρικό σώμα προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά αυτό θα γίνει δυνατό μόνο όταν η Επιστήμη των Ακτίνων κατανοηθεί καλύτερα και όταν η απόδειξη που ουσιαστικοποιεί την παρουσία των πέντε βασικών ενεργειών σε κάθε ανθρώπινο ον (των ενεργειών των πέντε ρυθμιστικών του ακτίνων) επαληθευτεί. Οι άνθρωποι θα μάθουν κάποια μέρα να προσδιορίζουν με ευκολία τον τύπο της ακτίνος, και των ακτίνων που διέπουν την τριπλή τους προσωπικότητα.

( XX, σελ. 396,7/383 )

 

Ο Νόμος της Ελξεως διέπει τη διαδικασία του θανάτου, όπως και κάθε άλλο στην εκδήλωση. Είναι το στοιχείο της συνοχής, που, κάτω από την ισορροπημένη ολοκλήρωση ολόκληρου του σώματος, το διατηρεί ανέπαφο, σταθεροποιεί το ρυθμό του και τις διαδικασίες της κυκλικής ζωής και συσχετίζει τα διάφορα μέρη του μεταξύ τους. Είναι η μεγαλύτερη συντονισμένη αρχή μέσα σ'όλες τις μορφές, γιατί είναι η κυριότερη έκφραση (μέσα στη ψυχή) της πρώτης όψεως της θεότητος, της όψεως θέληση. Η δήλωση αυτή μπορεί να σας προκαλεί έκπληξη, επειδή είστε συνηθισμένοι να θεωρείτε το Νόμο της Ελξεως σαν έκφραση της δεύτερης όψεως, αγάπης-σοφίας.

( XX, σελ. 447/433 )

 

Η ζωή της προσωπικότητος του ήδη συντονισμένου ατόμου διαρκεί για ένα μεγάλο αριθμό ενσαρκώσεων και δημιουργείται επίσης σε τρεις φάσεις.

α. Τη φάση μιας προσωπικής ζωής που κυριαρχείται από επιθετικότητα και ρυθμίζεται βασικά από τον τύπο της ακτίνος της, που είναι φύσεως εγωϊστικής και λίαν ατομιστικής.

β. Μια μεταβατική φάση κατά την οποία μαίνεται μια σύγκρουση μεταξύ της προσωπικότητος και της ψυχής. Η ψυχή αρχίζει να ζητεί απελευθέρωση από τη μορφική ζωή και όμως - σε τελική ανάλυση - η προσωπικότης εξαρτάται από το στοιχείο της ζωής που απονέμεται από τη ψυχή. Με άλλες λέξεις, η σύγκρουση μεταξύ της ακτίνος της ψυχής και της ακτίνος της προσωπικότητος αρχίζει και ο πόλεμος διεξάγεται μεταξύ δύο εστιασμένων όψεων ενέργειας. Η σύγκρουση αυτή τερματίζεται κατά την τρίτη μύηση.

( XX, σελ. 523/507 )

 

3. Οταν η προσωπικότης γίνει κυρίαρχος, η ψυχή εισάγει ένα νέο παράγοντα στη ζωή της αντανακλάσεώς της, την ενσαρκωμένη ψυχή. Κινητοποιεί και εστιάζει την ενέργεια της ακτίνος της ψυχής, και με μια ενάσκηση της θελήσεως τη φέρει σε άμεση επαφή με την ακτίνα της προσωπικότητος. Αυτό προκαλεί μια ανακλαστική δράση πάνω στις ακτίνες του τριπλού κατώτερου ανθρώπου. Τις διεγείρει, τις αφυπνίζει και ρυθμίζει το αιθερικό σώμα, σε τρόπο ώστε τα κέντρα μέσω των οποίων διαχύνονται οι ακτίνες της προσωπικότητος και το κέντρο της κεφαλής που ανταποκρίνεται στην ακτίνα της ψυχής, μπορεί να γίνονται πιο δραστήρια.

( XX, σελ. 529,39/513 )

 

4. Η ψυχή βρίσκεται τώρα σε ό,τι οι εσωτεριστές ονομάζουν "διαδικασία αντιστροφής" και αυτό προκαλεί μεγάλο ενδιαφέρον στην αντανάκλασή της στους τρεις κόσμους...

β. Η ενέργειες της ακτίνος της ψυχής διαχύνεται όλο και περισσότερο στην προσωπικότητα, εντείνοντας την πάλη της.

( XX, σελ. 530/514 )

 

Στο ανθρώπινο ον επομένως, έχουμε αγκυροβολημένες δύο μεγαλύτερες ενέργειες, μια ακατανόητη, την οποία ονομάζουμε ΠΑΡΟΥΣΙΑ, και μια άλλη κατανοητή στην οποία δίνουμε το όνομα του Αγγέλου της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ. Αυτές είναι η μονάς και η ψυχή (ο ηλιακός άγγελος). Η μια ενσωματώνει την ακτίνα της μονάδος και η άλλη την ακτίνα της ψυχής, και οι δύο αυτές ενέργειες δραστικά ή λεπτεπίλεπτα ρυθμίζουν την προσωπικότητα.

Οι άλλες πέντε ενέργειες που είναι παρούσες είναι η ακτίνα του νου ή η ρυθμιστική δύναμη του νοητικού σώματος, η ακτίνα της συγκινησιακής φύσεως και η ακτίνα του φυσικού σώματος, υπάρχει ακόμη μια τέταρτη ακτίνα, που είναι η ακτίνα της προσωπικότητος. Η ακτίνα του φυσικού σώματος σύμφωνα με ένα αρχαίο κείμενο και από εσωτερικής απόψεως "ανέρχεται προς την κλείδωση, ενώ όλες οι άλλες κινούνται προς τα κάτω". Η ακτίνα της προσωπικότητος είναι συνέπεια ή αποτέλεσμα του μεγάλου κύκλου των ενσαρκώσεων. Εχουμε συνεπώς:

1. Την ακτίνα της μονάδος.

2. Την ακτίνα της ψυχής.

     3. Την ακτίνα του νου.

     4. Την ακτίνα των συγκινήσεων.

     5. Την ακτίνα του φυσικού σώματος.

6. Την ακτίνα της προσωπικότητος και

7. Την πλανητική ακτίνα.

Η πλανητική ακτίνα είναι πάντοτε η τρίτη Ακτίνα της Ενεργού Νοημοσύνης, επειδή διέπει τη γη μας και είναι μεγάλης δυνάμεως. καθιστά ικανό το ανθρώπινο ον να "διεκπεραιώνει τις υποθέσεις του στον κόσμο της πλανητικής φυσικής ζωής".

Συμπτωματικά μόνο αναφέρθηκα σ'αυτές τις ακτίνες σε άλλα μου κείμενα και είπα πολύ λίγα για την πλανητική ακτίνα. Τόνισα μια άλλη ανάλυση των ρυθμιστικών ακτίνων και στην ανάλυση αυτή ανέφερα πέντε μόνο ακτίνες, που είναι πρακτικά χρήσιμες στον άνθρωπο. Αυτές είναι :

1. Η ακτίνα της ψυχής.

2. Η ακτίνα της προσωπικότητος.

     3. Η νοητική ακτίνα.

     4. Η αστρική ακτίνα.

     5. Η ακτίνα του φυσικού σώματος.

Ωστόσο με τη δημιουργία και ανάπτυξη της ανταχκάρανα, πρέπει επίσης να αναφερθεί η ακτίνα της μονάδος και τότε θα πρέπει να αναγνωριστεί εκείνο που είναι ο αντίθετος πόλος της, η πλανητική "ζωτικότης", η τρίτη ακτίνα. Σας μετέδωσα εδώ ένα σημείο μεγάλης σπουδαιότητος. Ολες αυτές οι ενέργειες διαδραματίζουν ένα ενεργό ρόλο στον κύκλο της ζωής κάθε ανθρώπου και δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν τελείως από τον θεραπευτή, αν και η πληροφορία ενδέχεται να είναι ακόμη σχετικά άχρηστη γι αυτόν αυτή την εποχή.

( XX, σελ. 609,10/590,1 )

 

6. Οι δύο, οι πέντε, και έτσι οι επτά, και ακόμη εκείνο που δημιουργούν, κατέχουν το μυστικό....

 Ο θεραπευτής πρέπει να έχει στο νου του το γεγονός των δύο μεγάλων ενεργειών που συναντώνται σε κάθε προσωπικότητα, της ακτίνος της ψυχής, και της ακτίνος της προσωπικότητος. Πρέπει έπειτα να θυμάται, ότι στις δύο αυτές ακτίνες, πρέπει να προστεθούν τρεις ρυθμιστικές ακτίνες, έτσι φθάνουμε τις πέντε, που αναφέραμε παραπάνω. Οι τρεις αυτές είναι: η ακτίνα του νου, η ακτίνα του αστρικού σώματος και η ακτίνα του φυσικού σώματος.

Αυτή η απαρίθμηση είναι αρκετή γενικά για κάθε κοινό ή μέσο άνθρωπο. Ωστόσο, αν ο ασθενής είναι πολύ εξελιγμένο πρόσωπο, ταιριάζει καλύτερα άλλη μορφή απαριθμήσεως. Θα χρειαστεί να προσθέσουμε στις προηγούμενες, δύο ακόμα ενέργειες των οποίων η δύναμη γίνεται πραγματικά αισθητή: την ακτίνα της μονάδος και την ακτίνα του πλανήτου, που είναι η τρίτη ακτίνα. Η πλανητική αυτή ακτίνα όταν είναι πολύ δραστική (όπως συμβαίνει στην περίπτωση πολύ εξελιγμένων προσώπων ή ανθρώπων που έχουν φθάσει ένα υψηλό σημείο γενικής ολοκληρώσεως) έχει ένα ισχυρό αποτέλεσμα. Το πλανητικό πράνα εισέρχεται με δύναμη δια της πλανητικής ακτίνος, και αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για θεραπεία.

( XX, σελ. 616/596,7 )

 

Ενα από τα κύρια αίτια ασθένειας, όπως καλώς γνωρίζετε, είναι η ευκολία με την οποία οι άνθρωποι συνταυτίζονται με την όψη της μορφής (με τις πολλές εντοπισμένες δυνάμεις - εντοπισμένες μέσα στον αξεπέραστο δακτύλιο της προσωπικότητος). Οι άνθρωποι παραλείπουν να συνταυτιστούν με τον δημιουργό της μορφής, τον αληθινό πνευματικό άνθρωπο, και με τις ενέργειες που επιζητεί να διευθύνει, και τις οποίες - βραδύτερα στον εξελικτικό κύκλο - επιμένει να διευθύνει.

Η φράση περιλαμβάνει, επίσης, μια μυστική έννοια που σχετίζεται με τις επτά ακτίνες, καθώς εκφράζονται στο ανθρώπινο βασίλειο. Η γνώση του μυστικού αυτού επιτρέπει στο Διδάσκαλο να ελέγχει τις επιδημίες και τις πλατιά διαδεδομένες ασθένειες. Αυτό όμως σήμερα δεν σας αφορά.

( XX, σελ. 617/598 )

 

Επίσης (και το αναφέρω απλά για το ενδιαφέρον που παρουσιάζει) υπάρχουν δύο ανώτερα μέλη της Ιεραρχίας, ο Μαχατσόχαν και ο Αντιπρόσωπός Του πάνω στην έβδομη ακτίνα - οι Οποίοι κατέχουν σήμερα αυτό το μυστικό (η αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο μπορεί να διατηρηθεί η καλή υγεία) στην ολότητά του, και Αυτοί βοηθούνται από πέντε άλλους Διδασκάλους στην εφαρμογή της αποκτηθείσης γνώσεως.

( XX, σελ. 618/598,9 )

 

Ο καιρός κατά τον οποίο οποιοδήποτε καλό και πνευματικά προσανατολισμένο άτομο παρουσιαζόταν σαν θεραπευτής πρέπει να παρέλθει, κάθε θεραπευτική πρακτική θα προϋποθέτει πολλών χρόνων προσεκτική μελέτη, για τη φύση της ενέργειας, για τους τύπους των ακτίνων και για τα κέντρα. Τρία τουλάχιστον χρόνια θα έπρεπε να αφιερωθούν για τη μελέτη αυτή.

( XX, σελ. 621/601 )

 

Αυτό (το να εργάζεται ένας Αβατάρ με ενέργειες που μεταβιβάζονται δια του αιθερικού σώματος ενός πλανήτου ή ηλιακού συστήματος) εκδηλώθηκε κατά ένα ιδιαίτερο τρόπο και σε συνάφεια με κοσμική ενέργεια, από τον Χριστό, ο Οποίος για πρώτη φορά στην πλανητική ιστορία, μεταβίβασε την κοσμική ενέργεια της αγάπης κατ'ευθείαν στο φυσικό πεδίο του πλανήτη μας, και έτσι με ένα ιδιαίτερο τρόπο στο τέταρτο βασίλειο της φύσεως, το ανθρώπινο. Αυτό θα σας δείξει ότι αν και η ενέργεια της αγάπης είναι η δεύτερη όψη της θεότητος, ο Χριστός ενσωμάτωσε και μεταβίβασε τέσσερις ιδιότητες αυτής της όψεως στην ανθρωπότητα, και κατά συνέπεια στα άλλα βασίλεια της φύσεως - τις τέσσερις μόνο που η ανθρωπότης μπορούσε να απορροφήσει.

( XX, σελ. 635,6/616 )

 

Τα πέταλα του λωτού, και η περιοχή της ενέργειας που τα περιβάλλει και που αποτελεί τη μορφή του λωτού χαρακτηρίζεται από ένα από τους επτά δευτερύοντες τύπους ενέργειας. Οι ενέργειες αυτές εκπορεύονται από τις Επτά Ακτίνες, οι οποίες προβάλλουν από τη μοναδική πηγή για να αντιπροσωπεύσουν τον πολλαπλό Δημιουργό.

( XX, σελ. 639/619 )

 

Μέσα στο ηλιακό σύστημα, όπως ξέρετε, βρίσκονται οι επτά ιεροί πλανήτες, οι οποίοι είναι οι θεματοφύλακες ή η έκφραση αυτών των επτά ακτίνων, αυτών των επτά ιδιοτήτων της θεότητος, μέσα στον πλανήτη μας, τη Γη, (η οποία δεν είναι ιερός πλανήτης), υπάρχουν επίσης επτά κέντρα που γίνονται κατά την πρόοδο της εξελίξεως, οι δέκτες των επτά ακτινικών ιδιοτήτων από τους επτά ιερούς πλανήτες, παρουσιάζοντας έτσι (μέσα στον αξεπέραστο ηλιακό δακτύλιο) ένα στενά συναρμοσμένο σύστημα ενεργειών. Τρία από αυτά τα κέντρα, που αντιπροσωπεύουν τις τρεις μεγάλες ακτίνες, είναι πολύ γνωστά σε σας:

1. Η Σαμπάλλα                     Η ακτίνα δυνάμεως ή σκοπού.

                                                Η πρώτη όψη.

                                                Η ενέργεια της θελήσεως.

2. Η Ιεραρχία                         Η ακτίνα της αγάπης-σοφίας.

                                                Η δεύτερη όψη.

                                                Η ενέργεια της αγάπης.

3. Η Ανθρωπότης                 Η ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης.

                                                Η τρίτη όψη.

                                                Η ενέργεια του νου ή της σκέψεως.

( XX, σελ. 639/619 )

 

Στον άνθρωπο υπάρχουν επίσης επτά μεγάλα κέντρα και τα κέντρα αυτά είναι δέκτες της ενέργειας που εκπορεύεται από τα επτά πλανητικά κέντρα, τους θεματοφύλακες των επτά όψεων της δυνάμεως των ακτίνων. Αυτές οι επτά ενέργειες - σε διαφορετικά στάδια δυνάμεως - ρυθμίζουν την έκφραση του ανθρώπου στους τρεις κόσμους και τον κάνουν αυτό που είναι σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή της ενσαρκώσεώς του και υποδεικνύουν (με το αποτέλεσμά τους πάνω στα κέντρα ή την έλλειψη αποτελέσματος πάνω σ'αυτά) το σημείο της εξελίξεώς του.

( XX, σελ. 640/620 )

 

Οι θεραπευτές της δεύτερης, τρίτης και πέμπτης ακτίνος χρησιμοποιούν γενικότερα τον τρόπο της επιθέσεως των χεριών ή τη μαγνητική θεραπευτική.

( XX, σελ. 671/650 )

 

Οι θεραπευτές της πρώτης, τέταρτης και έβδομης ακτίνος χρησιμοποιούν τη μέθοδο της "βυθίσεως του χεριού" όπως συχνά ονομάζεται.

( XX, σελ. 671/650 )

 

Οι θεραπευτές της έκτης ακτίνος είναι σπάνιοι και έχουν επιτυχίες μόνο όταν είναι πολύ εξελιγμένοι. Χρησιμοποιούν τότε και τις δύο μεθόδους διαδοχικά (μαγνητική θεραπευτική και βυθίσεως του χεριού).

( XX, σελ. 671/650 )

 

Ολοι οι πνευματικά εξελιγμένοι θεραπευταί χρησιμοποιούν και τα δύο χέρια. Ωστόσο συναστάται στους θεραπευτές να εξακριβώνουν πρώτα από όλα την ακτίνα τους, και μετά να τελειοποιούνται στον τύπο ή τρόπο της θεραπευτικής που ταιριάζει καλύτερα προς αυτή την ακτίνα. Επειτα όταν γίνουν αρκετά επιτήδειοι και ικανοί και είναι σε θέση να εργάζονται με ευκολία και τέχνη, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τρόπους θεραπευτικής που δεν προσαρμόζονται τόσο στον τύπο της ακτίνος τους.

( XX, σελ. 671,2/650 )

 

Συνιστάται στους ανθρώπους της έκτης ακτίνος να απέχουν από την τέχνη της θεραπευτικής ωσότου φθάσουν (συνειδητά) στο στάδιο του μυημένου.

( XX, σελ. 672/650,1 )

 

Θα γίνει φανερό σε σας ότι και αν ακόμη οι μέθοδοι ή οι επτά τρόποι θεραπείας - που έχουν σχέση με τις ενέργειες των επτά ακτίνων - σας μεταδίδοντο επακριβώς, θα ήταν αληθινά σπάνιο να βρεθεί ένας θεραπευτής ικανός να τις χρησιμοποιήσει στην ενδιάμεση αυτή περίοδο των παγκόσμιων υποθέσεων.

( XX, σελ. 715/693 )

 

Για ένα άλλο πράγμα, η ακτίνα της ψυχής του μέσου ζηλωτού σπανίως ελέγχει σε τόση έκταση, ώστε να επιφέρει αρκετή φώτιση και δύναμη της ακτίνος. Εφόσον δεν επιτευχθεί πλήρης έλεγχος, αυτές οι μέθοδοι και τεχνικές των ακτίνων, που καθορίζουν τη χρήση και την κατεύθυνση των ενεργειών των ακτίνων, είναι ανωφελείς.

( XX, σελ. 715/693 )

 

Σημειώθηκαν συχνά θεραπείες (τουλάχιστον προσωρινές) που οφείλονταν κυρίως στην προδιάθεση του πάσχοντος στην υποβολή και στην εμπιστοσύνη του προς τον θεραπευτή. Καμιά από τις θεραπείες αυτές δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί εσωτερικά ως οφειλόμενη στις επιστημονικές μεθόδους του αποκρυφισμού. Παρά την προστασία αυτή ή μάλλον λόγω της προστασίας αυτής, δεν μεταδίδω αυτή την εποχή Λέξεις Ακτίνων, τις οποίες χρησιμοποιεί ο εκπαιδευόμενος μύστης όταν ασχολείται στο θεραπευτικό έργο. Οι Λέξεις αυτές πρέπει να συνοδεύονται από μια εξασκημένη χρήση της πνευματικής θελήσεως, και (όσον αφορά τον συνήθη άνθρωπο και θεραπευτή) ακόμη και η κατώτατη όψη της θελήσεως παραμένει υποανάπτυκτη, και εκφράζεται μόνο η προσωπική θέληση (η οποία αποδεικνύει εγωιστική επιθυμία).

( XX, σελ. 716/694 )

 

Ι. Οι Ενέργειες των Επτά Ακτίνων

Δεκαπέντε Δηλώσεις.

1. Οι επτά ακτίνες ενσωματώνουν και εκφράζουν το σύνολο των ενεργειών που κυκλοφορούν στη μορφή του πλανήτου μας.

2. Αυτές οι ενέργειες των επτά ακτίνων είναι οι επτά δυνάμεις που ενωμένες συνθέτουν την κυρία Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας. Αυτή είναι η δεύτερη ακτίνα του ηλιακού μας συστήματος και, η δεσπόζουσα ακτίνα σε κάθε πλανητική έκφραση μέσα στο ηλιακό σύστημα. Οι επτά ακτίνες στο σύνολό τους, είναι δευτερεύουσες ακτίνες αυτής της μεγαλύτερης κοσμικής ακτίνος.

3. Άσχετα με την ακτίνα στην οποία μπορεί να βρίσκεται ο θεραπευτής, πρέπει πάντοτε να εργάζεται δια μέσου της δεύτερης υποακτίνος της ακτίνος αυτής - της ακτίνος αγάπης σοφίας σε κάθε ακτίνα. Μέσω της ακτίνος αυτής συνδέεται ή σχετίζεται με τις ακτίνες που διέπουν τη ψυχή και την προσωπικότητα. Η δεύτερη ακτίνα έχει την ιδιότητα της περιεκτικότητος του παντός.

4. Η δεύτερη ακτίνα και η δεύτερη υποακτίνα όλων των ακτίνων είναι δυαδικές στην έκφρασή τους. ..

5.Εκείνοι οι φορείς της μορφικής φύσεως που βρίσκονται στη γραμμή του 2-4-6 πρέπει να χρησιμοποιούνται από τον θεραπευτή όταν εφαρμόζει την θεραπευτική τέχνη. Αν ο θεραπευτής δεν έχει φορείς ή σώματα αυτής της γραμμής των ακτίνων βασικής ενέργειας, δεν θα είναι ικανός να θεραπεύει, το γεγονός αυτό σπανίως κατανοείται, είναι όμως πολύ σπάνιο να βρεθεί ένας εξοπλισμός που να στερείται τελείως εξόδου ενέργειας δεύτερης ακτίνος.

6. Οσοι θεραπευτές βρίσκονται στη δεύτερη ακτίνα ή κατέχουν ένα ισχυρό φορέα δευτέρας ακτίνος είναι συνήθως μεγάλοι θεραπευταί. Ο Χριστός, ο οποίος ήταν ο πιο αληθινός εκπρόσωπος της δεύτερης ακτίνος που εμφανίστηκε ποτέ πάνω στη γη, ήταν ο μεγαλύτερος από όλους τους θεραπευτές υιούς του Θεού.

7. Η ακτίνα της ψυχής ρυθμίζει και προσδιορίζει την τεχνική που πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Η ακτίνα των φορέων της προσωπικότητος που συνδέεται πολύ στενά με την δεύτερη ακτίνα (για την οποία όλες οι υποακτίνες ενεργούν σαν αγωγοί) είναι η ακτίνα δια μέσου της οποίας πρέπει να κυκλοφορήσει η θεραπευτική ενέργεια.

8. Η δεύτερη υποακτίνα της ακτίνος της ψυχής καθορίζει την προσέγγιση στο πρόβλημα της θεραπείας, το οποίο άμεσα αντιμετωπίζει ο θεραπευτής. Η ενέργεια αυτή μετουσιώνεται σε θεραπευτική δύναμη, όταν διέρχεται δια μέσου του κατάλληλου φορέως της προσωπικότητος. Για να είναι όμως κατάλληλη πρέπει να βρίσκεται πάνω στη γραμμή 2-4-6.

10. Σχηματίζεται συνεπώς, ένα τρίγωνο ενεργειών: τούτο αποτελείται από

α. την ενέργεια της ψυχής

β. τον κατάλληλο φορέα

γ. το αιθερικό σώμα...

11. Μέσα στο αιθερικό σώμα σχηματίζεται ένα δευτερεύον τρίγωνο για την κυκλοφορία της ενέργειας μεταξύ:

α. του κέντρου της κεφαλής, κέντρου της υποδοχής.

β. του κέντρου άζνα, κέντρου για κατευθυνόμενη διανομή.

γ. του κέντρου που καταγράφει - σα γραμμή της ελάχιστης αντιστάσεως - την ενέργεια της ακτίνος της ψυχής, οποιασδήποτε από τις επτά ακτίνες.

15. Συνεπώς ο τρόπος ενέργειας του θεραπευτού προ της συνειδητής πράξεως της θεραπείας διαιρείται σε τρία μέρη:

Πρώτη Διαδικασία

...β. Επειτα θα καθορίσει ποιόν από τους φορείς της προσωπικότητός του πρέπει να χρησιμοποιήσει. Ο φορεύς θα καθοριστεί σύμφωνα με τις αντιδράσεις του προς τις ενέργειες που διοχετεύονται κατά μήκος της γραμμής 2-4-6.

Δεύτερη Διαδικασία

...γ. Θα προσπαθήσει να συγκεντρώσει μέσα στο κέντρο άζνα την ενέργεια του κέντρου εκείνου μέσα στο αιθερικό του σώμα που σχετίζεται με την ακτίνα της ψυχής του.

ΙΙ Οι Ακτίνες του Θεραπευτού και του Πάσχοντος

Θα γίνει φανερό και στον πιο αστόχαστο αναγνώστη ότι η διαφορά ή ταυτότης μεταξύ των ακτίνων του θεραπευτού και του ασθενούς του αποτελεί σπουδαίο παράγοντα. Θα εφανιστούν πολλοί ρυθμιστικοί παράγοντες. Θα εμφανιστεί επίσης, μια αντίθεση μεταξύ των ακτίνων της ψυχής και των ακτίνων της προσωπικότητος τόσο του θεραπευτού όσο και του πάσχοντος. Συνεπώς μπορεί να έχουμε καταστάσεις κατά τις οποίες:

1. Οι ακτίνες της ψυχής είναι ταυτόσημες και οι ακτίνες της προσωπικότητος διαφορετικές.

2. Οι ακτίνες της προσωπικότητος είναι οι αυτές, αλλά οι ακτίνες της ψυχής διαφέρουν.

3. Οι ακτίνες είναι όμοιες και στις δύο περιπτώσεις.

4. Οι ακτίνες της ψυχής και της προσωπικότητος δεν είναι οι αυτές.

5. Η ακτίνα της ψυχής δεν είναι γνωστή, αλλά η ακτίνα της προσωπικότητος είναι φανερή. Η ακτίνα της προσωπικότητος εύκολα εξακριβώνεται, αλλά συχνά δεν υπάρχει ένδειξη όσον αφορά την ακτίνα της ψυχής. Αυτό μπορεί να ισχύει τόσο για τον θεραπευτή όσο και για τον ασθενή.

6. Τίποτε δεν είναι γνωστό περί των ακτίνων των δύο ενδιαφερομένων μερών.

Δεν αναφέρομαι διόλου στις ακτίνες του νοητικού, αστρικού ή φυσικού φορέως, αν και οι ακτίνες των φορέων αυτών έχουν ένα συγκεκριμένο και συχνά οριστικό αποτέλεσμα και συνεπώς είναι ωφέλιμο να τις γνωρίζουμε... Με μια επιμελή μελέτη και με σύγκριση παρόμοιων γνωστών περιπτώσεων είναι δυνατόν να εξακριβωθεί με αρκετή επιτυχία η φύση των δύο μεγαλύτερων ακτίνων. Χρειάζεται όμως ένας μυημένος κάποιου βαθμού για να αναγνωρίσει και να χρησιμοποιήσει την ακτίνα ενός από τα κατώτερα σώματα και να είναι συνεπώς, σε θέση να διανέμει τη θεραπευτική δύναμη ταυτόχρονα δια μέσου των δύο κέντρων...

Δεν μου είναι δυνατόν να εξετάσω κάθε μια από τις ακτίνες του θεραπευτού και του ασθενούς και να περιγράψω για σας την πρόσφορη τεχνική. Αυτό θα γίνει σαφέστερο, αν εξετάσετε τις πολλές δυσκολίες που παρουσιάζονται όταν και οι δύο ακτίνες των δύο ενδιαφερομένων μερών έλθουν σε συνάφεια. Στη Μαθητεία στη Νέα Εποχή έχω υποδείξει τις ακτίνες μεγάλου αριθμού μαθητών. Θα μπορούσατε, σα μια πειραματική άσκηση, να πάρετε αυτές τις διάφορες ακτίνες, όπως σημειώνονται,  και να τοποθετήσετε κάθε ένα από αυτούς τους μαθητές στη θέση είτε του θεραπευτού είτε του ασθενούς, και να δείτε ποιά κέντρα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην περίπτωση κάποιας ασθένειας, (της κάθε μιας εντοπισμένης σε διαφορετική περιοχή του ανθρώπινου σώματος) και έπειτα να αποφασίσετε ποιά μέθοδο, τρόπο ή διαδικασία, θα ήταν ορθό να ακολουθήσει ο θεραπευτής. Ταυτόχρονα θα μπορούσατε να θυμάστε δύο πράγματα: πρώτον, ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι μέλη ενός Ασραμ δεύτερης ακτίνος. Επίσης, όλοι είναι μαθητές και κατά συνέπεια οι ακτίνες των είναι εμφανείς και ευνόητες για τον θεραπευτή, πράγμα που βοηθεί σημαντικά. Θα μπορούσατε να καθορίσετε επίσης ποιά ενέργεια ακτίνος θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί στη θεραπευτική διαδικασία, μέσω του δικού σας κέντρου ως θεραπευτού και ποιου κέντρου του μαθητού ως πάσχοντος, θα μπορούσατε να ενεργήσετε και αν είσθε σε θέση να χρησιμοποιήσετε μια δευτερεύουσα τεχνική. Τότε αφού εργαστείτε χρησιμοποιώντας τη φαντασία στη φανταστική θεραπεία, αναζητήσετε γύρω σας μεταξύ των φίλων και γνωστών σας εκείνους που πιστεύετε ότι κατέχουν όμοιες καταστάσεις ακτίνων και - αν υποφέρουν ή ασθενούν - επιχειρήσετε να τους βοηθήσετε κατά τον ίδιο τρόπο που προσπαθήσατε να βοηθήσετε ένα φανταστικό άρρωστο. σημειώσατε τα αποτελέσματα.

Για να τελειώνουμε με αυτή τη μελέτη πρέπει ίσως να τη διευκρινήσουμε με μερικές δηλώσεις που θα γίνουν σαφέστερες κατά τις προσεχείς δεκαετηρίδες, καθ'όσον η εσωτέρα ψυχολογία θα εμφανίζεται σα μια συγκεκριμένη εκπαιδευτική επιστήμη. Ιδού οι δώδεκα δηλώσεις:

1. Ο θεραπευτής πρέπει να εξακριβώσει τις ακτίνες του, και έπειτα να προχωρήσει στο έργο του με βάση αυτή τη γνώση. Οταν δεν κατορθώσει να γνωρίσει τις ακτίνες του πρέπει να απέχει από κάθε προσπάθεια θεραπείας.

2. Οταν - λόγω ελλείψεως αυτής της γνώσης - δεν είναι ικανός να αναλάβει το θεραπευτικό έργο, ας περιοριστεί στην προσπάθεια να χρησιμεύει σαν ένας αγωγός της ενέργειας της αγάπης που διευθύνεται προς τον ασθενή.

3. Ο θεραπευτής θα βρει ευκολότερο σε πολλές περιπτώσεις να εξακριβώσει τις ακτίνες του, ή τουλάχιστον μια από αυτές, παρά να γνωρίσει τις ακτίνες του ασθενούς.

Υπάρχουν δύο λόγοι γι αυτό:

α. Το γεγονός ότι επιζητεί να θεραπεύει και να βοηθεί δείχνει ένα ορισμένο βαθμό προόδου πάνω στον πνευματικό δρόμο. Η πρόοδος αυτή είναι αναγκαία για την ακριβή εξακρίβωση της ποιότητος της ακτίνος. Μια μικρή μελέτη του εαυτού του και των ακτίνων των οποίων είναι δυνατή η παρουσία θα μπορούσε με το πέρασμα του χρόνου να του αποκαλύψει τη φύση των ενεργειών που τον ελέγχουν.

β. Αν ο ασθενής είναι εξελιγμένος, μπορεί να μην αναζητήσει τη βοήθεια του θεραπευτού, αλλά να επιχειρήσει να επιλύσει το πρόβλημά του με τη βοήθεια της ψυχής του και του Ασραμ, αν είναι συνδεδεμένος με ένα από αυτά. Αν δεν είναι εξελιγμένος, η ακτίνα της προσωπικότητος θα εξακριβώνεται ευκολότερα από ό,τι η ακτίνα της ψυχής και συνεπώς θα προμηθεύσει το σημείο επαφής.

4. Ο θεραπευτής έχοντας προσδιορίσει ικανοποιητικά την ακτίνα ή τις ακτίνες που τον διέπουν, θα πρέπει να προπαρασκευαστεί για το θεραπευτικό έργο αφιερώνοντας τουλάχιστο πέντε ώρες για την επιμελημένη προπαρασκευή, του οργάνου της σκέψεώς του, του νου του. Δεν εννοώ πέντε ώρες συνεχούς νοητικού ελέγχου της σκέψεως, αλλά μια περίοδο ηρέμου σκέψεως, που συνεχίζεται - όταν είναι δυνατόν - ενώ ο θεραπευτής μελετά τον ασθενή και εξοικειώνεται με:

ζ. Τις ακτίνες του ασθενούς αν είναι δυνατόν. Αν αυτές είναι γνωστές, θα ρυθμίζουν την προσέγγισή του.

5. Ετσι προπαρασκευασμένος ο θεραπευτής εστιάζει την προσοχή του στη δική του ακτίνα. Οταν κατέχει μόνο γενική και όχι ειδική γνώση της δικής του ακτίνος ή των ακτίνων του και εκείνων του ασθενούς, ο θεραπευτής μπορεί να βασιστεί στην υπόθεση ότι μια ή δύο από τις ακτίνες βρίσκονται κατά μήκος της γραμμής 1-3-5-7 ή 2-4-6 και ενεργεί πάνω σ'αυτή τη γενική υπόθεση. Το να κατέχει ειδική και ειδικευμένη γνώση είναι χρήσιμο, στην αντίθετη περίπτωση και όταν οι ιδιαίτερες ακτίνες δεν είναι δυνατόν να διαγνωστούν, είναι συχνά δυνατόν να προσδιορίσει κατά πόσον η γενική τάση του χαρακτήρος είναι πάνω στη γραμμή της αγάπης ή της θελήσεως, και έπειτα να ενεργήσει αναλόγως.

7. Οταν η σχέση είναι της ψυχής του θεραπευτού προς την προσωπικότητα του ασθενούς, ο θεραπευτής θα εργαστεί με την ενέργεια της ακτίνος, διαχύνοντας τη δική του ενέργεια της ακτίνος, μέσω του κέντρου που ελέγχει την ασθενούσα περιοχή. Οταν η ψυχή του θεραπευτή και η ψυχή του ασθενούς συνεργάζονται, μπορεί να επέλθει ένωση δύο ενεργειών ή (όταν υπάρχουν όμοιες ακτίνες) δημιουργείται ενίσχυση μιας ενέργειας και το έργο της θεραπείας ή διαλύσεως μεγάλως επισπεύδεται.

( XX, σελ. 717-27/695-705 )

 

Οι τεχνικές που θα δώσω υπό τη μορφή επτά αρχαίων συμβολικών δηλώσεων ή τύπων, συγκεντρώθηκαν από το Βιβλίο Κανόνων για Μυημένους Μαθητάς. Δεν τολμώ ακόμη να υποδείξω την απλή φυσική εφαρμογή αυτών των τεχνικών των ακτίνων, επειδή θα ήταν πολύ επικίνδυνο. Οταν ορθά χρησιμοποιηθούν και κατανοηθούν, δρούν με τρομακτική δύναμη και - σε κακά χέρια - είναι δυνατόν να προκαλέσουν πραγματική βλάβη. Μπορώ να σας θυμίσω εδώ ότι οι μυημένοι της Μαύρης Στοάς θεραπεύουν επίσης ή προκαλούν θάνατο ή ασθένεια, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες τεχνικές. Η διαφορά βρίσκεται στο γεγονός, ότι μπορούν να εργαστούν μόνο με τις ακτίνες της προσωπικότητος του θεραπευτού και του ασθενούς, και επειδή είναι ισχυρότεροι στο φυσικό πεδίο από τα μέλη της Μεγάλης Λευκής Στοάς το έργο τους συχνά είναι περισσότερο αποτελεσματικό.

( XX, σελ. 727,8/705 )

 

Οι Επτά Δηλώσεις

1. Η τεχνική της πρώτης ακτίνος.

....Αυτή η δυναμική ενέργεια της πρώτης ακτίνος χρησιμοποιείται συνήθως από τον εξησκημένο πνευματικό θεραπευτή, όταν είναι φανερό σ'αυτόν ότι η ώρα του ασθενούς έφθασε και η απελευθέρωση προσεγγίζει. Στις περιπτώσεις όπου η πρώτη ακτίνα είναι η ακτίνα της ψυχής του θεραπευτού ή του ασθενούς, η εφαρμογή αυτή της ενέργειας της πρώτης ακτίνος πρέπει να μεταφέρεται, από το κέντρο της κεφαλής προς το κέντρο της κεφαλής, και από εκεί στην περιοχή της ασθένειας και προς το κέντρο που συνδέεται με τη θέση.... Οταν η ακτίνα της ψυχής του ασθενούς δεν είναι πάνω στην πρώτη ακτίνα, αλλά η πρώτη ακτίνα είναι η ακτίνα της προσωπικότητος, ο θεραπευτής πρέπει να χρησιμοποιήσει μεγάλες προφυλάξεις εφαρμόζοντας ενέργεια της πρώτης ακτίνος, και πρέπει να προχωρεί πολύ βραδέως και βαθμιαία δια μέσου του κέντρου της γραμμής 1-3-5-7 που είναι πλησιέστερο στην έδρα της ασθένειας. ..Αν αυτό το ιδιαίτερο κέντρο συμβεί να είναι στη γραμμή 3-5-7, ο θεραπευτής θα πρέπει να καταβάλει ιδιαίτερη φροντίδα, γιατί η δυναμική ενέργεια της πρώτης ακτίνος θα καταστρέψει αντί να θεραπεύσει.

4. Η τεχνική της τέταρτης ακτίνος

.....Η τέταρτη αυτή τεχνική είναι μια τεχνική που - όταν δεν έχουμε αληθινή γνώση της ακτίνος - μπορεί να είναι γενικής χρησιμότητος, επειδή αυτή η τέταρτη ακτίνα διέπει το τέταρτο βασίλειο της φύσεως, το ανθρώπινο. Οι θεραπευταί που εργάζονται πάνω σ'αυτή τη γραμμή (και τέτοιοι θεραπευταί πρακτικώς δεν υπάρχουν αυτή την εποχή, γιατί η τέταρτη ακτίς δεν βρίσκεται σε εκδήλωση) θεραπεύουν κυρίως μέσω της χρήσεως του κατάλληλου ήχου ή ήχων. Στα αρχικά στάδια εφαρμογής αυτής της τεχνικής, οι θεραπευταί θα χρησιμοποιούν εκτεταμένα, τη μουσική για να προκαλέσουν θεραπείες ή για να διευκολύνουν τις διαδικασίες του θανάτου ή της αποχωρήσεως. Θα είναι ωστόσο, μια μουσική με μια συνεχώς επαναληπτική κλίμακα, που θα ενσωματώνει το φθόγγο της τέταρτης ακτίνος και του ανθρώπινου βασίλειου. Η θεραπεία δια της χρήσεως του ήχου θα είναι μια από τις πρώτες θεραπευτικές επιτεύξεις που θα σημειωθούν κατά το τέλος του προσεχούς αιώνος. Είναι ανώφελο να επεκταθούμε περισσότερο σ'αυτό το θέμα προτού εισέλθει και πάλι σε κυκλική εκδήλωση η τέταρτη ακτίνα.

5.Η τεχνική της πέμπτης ακτίνος

Η φανερή και πιο απλή έννοια του τρόπου θεραπείας της πέμπτης ακτίνος είναι ότι ο θεραπευτής, που εργάζεται επιστημονικά και κυρίως πάνω σε συγκεκριμένα επίπεδα, χρησιμοποιεί κάθε βοήθεια για να επιφέρει μια θεραπεία, ξεκινώντας με κατάλληλες φυσικές φροντίδες και περνώντας έπειτα σε λεπτότερους τρόπους θεραπείας....

Η δυναμική χρήση ενέργειας σε ένα από τα επτά ρεύματά της, όταν προστίθεται στην ορθή κατανόηση και το έργο του σύγχρονου ιατρού, βοηθούμενου από τον θεραπευτή (που εργάζεται σαν ένας καταλύτης) μπορεί να προκαλέσει θαύματα, όταν το επιτάσσει η μοίρα. Ο μεταφυσικός θεραπευτής που εργάζεται μόνο πάνω στα λεπτότερα επίπεδα είναι σαν τον πνευματικό εργάτη που αποτυγχάνει συνεχώς, όταν πρόκειται να "κατακρημνίσει" επί του φυσικού πεδίου τους οικονομικούς πόρους των οποίων έχει ανάγκη. Τούτο προκαλείται συχνά από μια λεπτή - αν και συνήθως δυσαναγνώριστη - αίσθηση ανωτερότητος με την οποία ο κοινός θεραπευτής και ο εσωτεριστής βλέπουν το πρόβλημά τους της υλοποιήσεως είτε της φυσικής υγείας είτε του χρήματος. Συλλογιστείτε πάνω σ'αυτό και κατανοήσετε ότι οι μέθοδοι της πέμπτης ακτίνος οδηγούν στο φυσικό πεδίο. εκεί δημιουργούν σύγκρουση και τελικά προκαλούν μια φυσική κατακρήμνιση της επιθυμητής φύσεως. Με όσα είπα για τις τεχνικές της πέμπτης ακτίνος, σας έδωσα πολλές νύξεις και πληροφορίες αφ'ό,τι για τις άλλες ακτίνες.

6. Η τεχνική της έκτης ακτίνος

Η τεχνική αυτή είναι παραδόξως δυναμική και αιφνίδια, όταν είναι δραστική και πολύ οδυνηρή, αλλά τα αποτελέσματα είναι ασφαλή - θεραπεία ή θάνατος και συχνά θάνατος. Ο θεραπευτής της έκτης ακτίνος σπανίως είναι πειθαρχημένος ή συνετός κατά την εποχή αυτή, επειδή ο κύκλος εκδηλώσεως της έκτης ακτίνος πλησιάζει στο τέρμα του. Οταν και πάλι η έκτη ακτίνα εισέλθει σε εκδήλωση, η ανθρωπότης θα έχει προοδεύσει πολύ πάνω στην Ατραπό και ο σημερινός επιθετικός, πολύ βέβαιος, για τον εαυτό του, και φανατικός θεραπευτής της έκτης ακτίνος δεν θα επανεμφανιστεί...

7. Η τεχνική της έβδομης ακτίνος

Η τεχνική αυτή δίδει το κλειδί για όλες τις άλλες γιατί το έργο του θεραπευτού της έβδομης ακτίνος είναι να ενώσει τη ζωή και την ουσία που προορίζεται να αντικαταστήσει την άρρωστη ουσία και να φέρει νέα ζωή για να βοηθήσει την ανάρρωση. Η δόξα της ζωής βρίσκεται στη συμπλήρωση και στην έκβαση. Αυτό είναι το κύριο έργο και η κύρια ανταμοιβή όλων των αληθινών θεραπευτών. Αυτή η τεχνική της έλξεως και υποκαταστάσεως θα φθάσει σε ένα υψηλό σημείο επιστημονικής εκφράσεως στην ερχόμενη νέα εποχή κατά την οποία η έβδομη ακτίνα θα κυριαρχεί στον πλανήτη μας παράγοντας ό,τι είναι νέο και αναγκαίο και προσδιορίζοντας τη μελλοντική κουλτούρα, πολιτισμό και επιστήμη.

( XX, σελ. 728-35/706-13 )

 

Η ανακάλυψη της απελευθερώσεως του ατόμου δημιουργήθηκε δια της δράσεως της πρώτης ακτίνος σε σχέση με την εισερχόμενη έβδομη ακτίνα.

 ( XX, σελ. 735/713 )

 

Αστρική Δύναμη	Κέντρο	Κακή όψη	Ασθένειες	Καλή όψη
Πρώτη ακτίς Θέληση ή Δύναμη	Κεφαλής	Αυτο-οίκτος Το δραματικό εγώ	Καρκίνος	Θυσία Αφοσίωση του εγώ
Δεύτερη ακτίς Αγάπη-Σοφία	Καρδιάς	Φιλαυτία Προσωπικότης	Καρδιακές ανωμαλίες Στομαχικές ανωμαλίες	Αγάπη ψυχής Ομαδική αγάπη
Τρίτη ακτίς Δραστηριότης	Γεννητικών οργάνων	Σεξουαλικότης Υπερδραστηριότης	Αφροδίσια νοσήματα	Αγάπη στους γονείς Ομαδική ζωή
Τέταρτη ακτίς Αρμονία	Αζνα	Εγωισμός Δογματισμός	Παραφροσύνη	Μυστικισμός
Πέμπτη ακτίς Γνώση	Λαιμού	Κατώτερος ψυχισμός	Κακός μεταβολισμός Ορισμένες μορφές καρκίνου	Δημιουργηκότης, Ευαισθησία, Εμπνευση
Εκτη ακτίς Ευλάβεια	Ηλιακού πλέγματος	Συγκινητικότης	Νευρικές ασθένειες Γαστρίτις Ηπατικές διαταραχές	Εφεση Ορθή κατεύθυνση
Εβδομη ακτίς Οργάνωση	Βάσεως της σπονδυλικής στήλης	Ιδιοτέλεια Καθαρός εγωισμός Μαύρη Μαγεία	Καρδιακές ασθένειες Ογκοι	Λευκή Μαγεία
( ΧΧ, σελ. 52/51 )