Η συνθετική Ακτίνα που
συγχωνεύει όλες τις άλλες είναι η Μεγάλη Ακτίνα
της Αγάπης-Σοφίας γιατί αληθινά ο "Θεός είναι
Αγάπη". Η Ακτίνα αυτή είναι η ιόχρους Ακτίνα
και αποτελεί την Ακτίνα που συγχωνεύει όλες.
Είναι η Ακτίνα εκείνη που στο τέλος του
μεγαλύτερου κύκλου, θα απορροφήσει όλες τις άλλες και θα
επιφέρει τη συνθετική τελειότητα. Είναι η
εκδήλωση της δεύτερης όψεως της ζωής του Λόγου.
Αυτή η όψη είναι εκείνη που Δημιουργεί Μορφές,
και εκείνη που κάνει το δικό μας ηλιακό σύστημα
να είναι το περισσότερο συγκεκριμένο από τα τρία
μεγαλύτερα συστήματα. Η όψη της Αγάπης ή Σοφίας,
εκφράζεται με τη δόμηση των μορφών, γιατί ο
"Θεός είναι Αγάπη" και μέσα σ'Αυτό το Θεό της
Αγάπης "ζούμε κινούμεθα και υπάρχουμε" και
αυτό θα διαρκέσει έως ότου η περιοδική εκδήλωση
φθάσει στο τέρμα της.
( ΙΙ, σελ. 9,10/3 )
Είναι και Αυτός (ο Κουτ
Χούμι) επίσης μυημένος ανώτερου βαθμού και
βρίσκεται στη δεύτερη Ακτίνα της Αγάπης-Σοφίας.
( ΙΙ, σελ. 68/55 )
Ο Διδάσκαλος Τζβαλ Κουλ
ή Τ.Κ. όπως συχνά τον ονομάζουν, είναι ένας άλλος
μύστης της Δεύτερης Ακτίνος της Αγάπης-Σοφίας.
( ΙΙ, σελ. 70/57 )
Θα ήταν καλό να
θυμόμαστε ότι οι μαθητές που βρίσκονται στην
πρώτη ακτίνα αντιλαμβάνονται την μαθητεία
κυρίως με βάση την ενέργεια, ή δύναμη ή δράση, ενώ
οι μαθητές της δεύτερης ακτίνας την
αντιλαμβάνονται μάλλον με βάση τη συνείδηση ή τη
μύηση.
( ΙΙ, σελ. 95/80 )
Η ακτίς στην οποία
ευρίσκεται το αιτιατό σώμα του ανθρώπου, η ακτίς
του εγώ, πρέπει να προσδιορίζει τον τύπο του
διαλογισμού. Κάθε Ακτίς απαιτεί ιδιαιτέρα μέθοδο
προσεγγίσεως, διότι σκοπός παντός διαλογισμού
είναι η ένωσις με το θείο...
Οταν η Ακτίς του Εγώ
είναι η δεύτερη ή η Ακτίς της Αγάπης-Σοφίας, η
ατραπός της ελάσσονος αντιστάσεως είναι η γραμμή
της διευρύνσεως, της βαθμιαίας περιεκτικότητος.
Δεν είναι τόσο εξώθησις προς τα εμπρός όσο
βαθμιαία διεύρυνσις από ένα εσωτερικό κέντρο,
για να συμπεριλάβει το περιβάλλον, την περιοχή,
τις με αυτόν συνδεόμενες ψυχές και τους ομίλους
των μαθητών, με τους οποίους είμαστε
συνδεδεμένοι, υπό την ηγεσία κάποιου Διδασκάλου,
έως ότου όλα συμπεριληφθούν στη συνείδηση. Οταν
φθάσει στο σημείο της επιτελέσεως, η διεύρυνσις
αυτή καταλήγει στη διάσπαση του Αιτιατού
Σώματος, κατά την Τέταρτη Μύηση. Εις την πρώτη
περίπτωση (την επιτέλεση δια της Ακτίνος της
δυνάμεως), η εξώθησις και η πίεσις προς τα άνω
όμοιον αποτέλεσμα επέφερε...
( III, σελ. 32-6/15-18 )
Ο δεύτερος υπό-τόνος
της τριπλής Λέξεως ενεστάλαξε την δεύτερη όψη
και εκάλεσε εις την εκδήλωση τον παγκόσμιο
ρυθμιστή της συνθετικής ακτίνος. Τούτο εσημείωσε
τη διαδικότητα ή την εξ αντανακλάσεως αγάπη.
( III, σελ. 76/55 )
Περί των Κυρίων του
Φλογός, εν σχέσει με το έργον Των με τον πλανήτη
τούτο, μπορεί κανείς να ομιλήσει με χρήση
τεσσάρων χρωμάτων:
α) Του ινδικού, λόγω του
ότι Αυτοί βρίσκονται στη γραμμή του Βοδισάττβα
και συνδέονται με την ακτίνα της Αγάπης ή της
Σοφίας. Ο Κύριος του Κόσμου αποτελεί άμεσο
ανταύγεια της δεύτερης Οψης...
( III, σελ. 238/207 )
Η αληθής αγάπη ή σοφία,
βλέπει με τέλεια διαύγεια τα μειονεκτήματα μιας
μορφής και καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να
βοηθήσει την ενοικούσα ζωή για να λυτρωθεί από τα
εμπόδια. Αναγνωρίζει καθαρά τους έχοντες ανάγκη
βοήθειας και εκείνους που δεν έχουν ανάγκη της
προσοχής της. Ακούει με ακρίβεια και βλέπει τη
σκέψη της καρδιάς και επιζητεί πάντα να
συγχωνεύσει σε ένα σύνολο τους εργάτες στο πεδίο
του κόσμου...
Αυτή είναι η γραμμή της
δεύτερης ακτίνος και της με αυτήν συνδεομένης
και συμπληρωματικής ακτίνος. Αργότερα θα είναι η
τα πάντα περικλείουσα ακτίς, η διαλύουσα και
απορροφώσα. Επειδή είναι συνθετική, μπορεί
κανείς να την παρακολουθήσει, είτε επί της
γραμμής της Ράτζα-Γιόγκα είτε του Χριστιανικού
Γνωστικισμού, λόγω της συνθετικής της σημασίας...
( III, σελ. 317/285,6 )
Η σχολή αυτή (στην
Ιρλανδία) θα είναι, κατά λίαν ορισμένο τρόπο,
σχολή, στην οποία δυνατόν να γίνεται
προετοιμασία για ανώτερη μύηση, και θα
ευρίσκεται υπό την επίβλεψη του Βοδδισάττβα,
προετοιμάζουσα τον μαθητή προς την μύηση επί της
δεύτερης ακτίνος.
( III, σελ. 340/307 )
Αυτή η μορφή σκέψη (που
εμείς έχουμε δομήσει των δικών μας ατομικών
φόβων και φοβιών) αυξάνεται σε δύναμη όσο της
δίνουμε προσοχή, γιατί "η ενέργεια ακολουθεί
τη σκέψη", ωσότου κυριαρχηθούμε απ'αυτή. Οι
άνθρωποι της δεύτερης ακτίνος είναι κατά τρόπο
ιδιόρρυθμο θύματά της. Για τους πιο πολλούς από
αυτούς τους ανθρώπους συνιστά τον "Ενοικούντα
εις το κατώφλιον", ακριβώς όπως η φιλοδοξία και
η αγάπη για τη δύναμη, που υποστηρίζονται από
έξαλλο πόθο και από ασυνειδησία, αποτελούν τον
Ενοικούντα" για τους τύπους της πρώτης
ακτίνος.
( VIII, σελ. 265/239 )
Ο ζηλωτής της δεύτερης
ακτίνος που δομεί τον Ενοικούντα του και
επιτρέπει το σταθερό και αυξανόμενο έλεγχό του,
γίνεται ένας "παραπλανητής ψυχών". Είναι ο
αληθινός Αντίχριστος, και μέσω ψευδούς
διδασκαλίας και εκτελέσεως δήθεν θαυμάτων, μέσω
του υπνωτισμού και της μαζικής υποβολής, τραβά
ένα πέπλο πάνω από τον κόσμο και εξαναγκάζει τους
ανθρώπους να περπατούν στη μεγάλη πλάνη.
( VIII, σελ. 266/240 )
Η ομάδα της δεύτερης
ακτίνος, που παραπλανεί και εξαπατά, εργάζεται
μέσω θρησκευτικών παραγόντων, μέσω της μαζικής
ψυχολογίας και μέσω της καταχρήσεως και κακής
εφαρμογής και αφοσιώσεως και των τεχνών. Η ομάδα
αυτή αριθμεί τα πιο πολλά μέλη.
( VIII, σελ. 267/241 )
Βασανίζεται (ο
άνθρωπος) από το φόβο - το δικό του φόβο, τους
φόβους της οικογένειά του, τους εθνικούς και
φυλετικούς φόβους, γιατί όλοι μας παρασυρόμαστε
μέσα στο ρυθμό της δεύτερης ακτίνος.
( VIII, σελ. 268/242 )
Δεύτερη Ακτίς: "Ολη η
ζωή ας αποσυρθεί στο Κέντρο και έτσι ας μπεί στην
Καρδιά της Θείας Αγάπης. Τότε από αυτό το σημείο
της αισθαντικής Ζωής, η ψυχή ας αντιληφθεί τη
συνείδηση του Θεού. Η λέξη ας εκπεμφθεί,
αντηχώντας μέσα στη σιωπή: 'Τίποτε δεν υπάρχει
εκτός από Εμέ!'"
( VIII, σελ. 316/288 )
Σε περίπτωση που ο
τύπος της δυνάμεως που χειρίζεται είναι της
δεύτερης ακτίνος, μπορεί να την υποβάλει σε
παρόμοια ανάλυση. Θα διαπιστώσει τότε ότι
βασίζεται στην ομαδική αγάπη, υπηρεσία και
συμπόνια, ή στον εγωιστικό πόθο να γίνει αρεστός,
στο συναίσθημα και στην προσκόλληση. Τα λόγια του
θα του το φανερώσουν, αν τα μελετήσει προσεκτικά.
( VIII, σελ. 629/574 )
Στο φυτικό βασίλειο
είναι ενεργός μ'ένα ιδιάζοντα τρόπο η δεύτερη
ακτίς, προκαλώντας μεταξύ άλλων τη μαγνητική
ελκτικότητα των ανθέων. Το μυστήριο της δεύτερης
ακτίνος βρίσκεται κρυμμένο στη σημασία του
αρώματος των ανθέων. Το ράδιο και το άρωμα
σχετίζονται, αφού είναι εκπορευτικές εκφράσεις
αποτελεσμάτων των ακτίνων που δημιουργούνται
πάνω σε διαφορετικές διατάξεις της υλικής
ουσίας.
( IX, σελ. 59,60/45 )
Η επιθυμία της Θεότητος
εκφράζεται μέσω της δεύτερης Ακτίνος της
Αγάπης-Σοφίας.
( IX, σελ. 60/45 )
Η δεύτερη ακτίς είναι
κατ'εξοχήν η ακτίς της εφηρμοσμένης συνειδήσεως,
και λειτουργεί μέσω της δημιουργίας και
αναπτύξεως των μορφών εκείνων που συναντώνται
παντού στο σύμπαν... Είναι κατ'εξοχήν, η δυαδική
ακτίς του Ιδιου του Λόγου, και κατά συνέπεια
χρωματίζει όλες τις εκδηλωμένες μορφές,
κατευθύνοντας κάθε συνείδηση μέσα σε κάθε μορφή,
σε κάθε βασίλειο της φύσεως και σ'όλους τους
τομείς της αναπτύξεως. Μεταφέρει τη ζωή μέσα από
την ποικιλία των μορφών σ'εκείνη
τη βασική αναζήτηση ή παρόρμηση για την απόκτηση
της ευδαιμονίας μέσω της ικανοποιήσεως της
επιθυμίας.
( IX, σελ. 60,1/45,6 )
Η δεύτερη ακτίς είναι η
ακτίς της Ιδιας της Θεότητος και χρωματίζεται
από σαφείς όψεις της επιθυμίας ή αγάπης.
( IX, σελ. 61/46 )
Ακτίς ΙΙ... Ανώτερη
έκφραση: Η διαδικασία της μυήσεως όπως
διδάσκεται από την Ιεραρχία των μυστών.
Κατώτερη έκφραση: Θρησκεία.
( IX, σελ. 65/50 )
Ακτίς ΙΙ. Αγάπη - Σοφία
Μερικά ονόματα του
Κυρίου αυτής της ακτίνος που αποδίδουν το σκοπό
του είναι τα εξής:
Ο Εμφαίνων τη Δόξα
Ο Κύριος της Αιώνιας
Αγάπης
Ο Κοσμικός Μαγνήτης
Ο Δοτήρ της Σοφίας
Η Ακτινοβολία μέσα στη
Μορφή
Ο Μέγας Κτίστης
Ο Χορηγός των Ονομάτων
Ο Μέγας Γεωμέτρης
Αυτός Που κρύβει τη Ζωή
Το Κοσμικό Μυστήριο
ο Φορεύς του φωτός
Ο Υιός του Ενσαρκωμένου
Θεού
Ο Κοσμικός Χριστός
Ο μύθος μας λέει πως οι
έξη Αδελφοί συνοψίζουν τις ιδιότητές Του με τους
εξής αφορισμούς:
1. Εξαπόστειλε το Λόγο
και εκστόμισε την ακτινοβόλα αγάπη του Θεού. Κάμε
όλους τους ανθρώπους να ακούσουν.
Ιδιότης... θεία αγάπη.
2. Αφησε τη δόξα του
Κυρίου να ακτινοβολήσει. Ας υπάρξει ακτινοβόλο
φως και συνάμα ακτινοβόλα αγάπη.
3. Προσέλκυσε στον εαυτό
σου το αντικείμενο της αναζήτησής σου. Ανάσυρε
στο φως της μέρας μέσα από το σκοτάδι του χρόνου
αυτόν που αγαπάς.
Ιδιότης... έλξη.
4. Οταν το φως κι η αγάπη
διαλαληθούν τότε η εσωτερική δύναμη ας πλάσει το
τέλειο λουλούδι. Ας εκπεμφθεί η λέξη που
θεραπεύει τη μορφή. Η μυστική αυτή λέξη που
πρέπει τότε να αποκαλυφθεί.
Ιδιότης... η δύναμη της σωτηρίας.
5. Σωτηρία, φως και
αγάπη, με τη μαγνητική δύναμη του Θεού,
δημιουργούν τη λέξη της σοφίας. Απόστειλε αυτή τη
λέξη και οδήγησε τους υιούς των ανθρώπων έξω από
την ατραπό της γνώσης στην ατραπό της κατανόησης.
Ιδιότης... σοφία.
6. Μέσα στην ακτίνα της
αγάπης του Θεού, μέσα στον κύκλο του ηλιακού
συστήματος, όλες οι μορφές, όλες οι ψυχές, όλες οι
ζωές περιστρέφονται. Ας εισχωρήσει κάθε υιός του
Θεού σ'αυτή τη σοφία. Αποκάλυψε στον καθένα την
ενιαία υπόσταση των πολλών ζωών.
Ιδιότης... επέκταση ή περιεκτικότης.
( IX, σελ. 83,4/65,7 )
7. Ενόραση. 2η Ακτίς
Αγάπη-Σοφία.... Κατανόηση του Θεού
( IX, σελ. 159/133 )
Ο Κύριος της δεύτερης
ακτίνος θα φέρει σε πέρας την όλη εξελικτική
διεργασία με την ανάπτυξη στην ανθρωπότητα της
τέλειας εκείνης διαισθήσεως που θα κάμει κάθε
ανθρώπινο ον ένα πλήρη και νοήμονα συνεργάτη του
Σχεδίου.
( IX, σελ. 161/134 )
Η Δεύτερη Ακτίς
ασχολείται με τις πρώτες διατυπώσεις του
σχεδίου, πάνω στις οποίες πρέπει να δομηθεί η
μορφή και να υλοποιηθεί η ιδέα, και λαμβάνουν
υπόσταση οι κυανοτυπίες με τη μαθηματική τους
ακρίβεια, τη δομική τους ενότητα και τη
γεωμετρική τους τελειότητα.
( IX, σελ. 186/159 )
Αναφέρεται ότι ο ελέφας
βρίσκεται επί κεφαλής του ζωικού βασιλείου πάνω
στη δεύτερη ακτίνα.
( IX, σελ. 192/164 )
Η Δεύτερη Ακτίς της
Αγάπης-Σοφίας
Ειδικές αρετές:
Γαλήνη, δύναμη, υπομονή
και καρτερικότης, αγάπη για την αλήθεια,
σταθερότης, ενόραση, διαυγής νοημοσύνη και
ήρεμος χαρακτήρας.
Ελαττώματα ακτίνος:
Υπεραπορρόφηση στη
μελέτη, ψυχρότητα, αδιαφορία για τους άλλους,
περιφρόνηση των διανοητικών περιορισμών των
άλλων.
Αρετές προς απόκτηση:
Αγάπη, συμπόνια,
αφιλαυτία, ενεργητικότης.
Η ακτίς αυτή
αποκαλείται της σοφίας λόγω της χαρακτηριστικής
της επιθυμίας για την καθαρή γνώση και την
απόλυτη αλήθεια - ψυχρής και εγωιστικής, αν
λείπει η αγάπη, και αδρανούς και χωρίς δύναμη.
Οταν υπάρχει τόσο η δύναμη όσο και η αγάπη, τότε
έχετε την ακτίνα των Βουδδών και όλων των μεγάλων
εκπαιδευτών της ανθρωπότητος - αυτών που έχοντας
αποκτήσει τη σοφία για χάρη των άλλων, ξοδεύουν
τον εαυτό τους στο να την προσφέρουν. Ο
σπουδαστής που βρίσκεται σ'αυτή την ακτίνα μένει
πάντοτε ανικανοποίητος με τις ανώτατες
επιτεύξεις του. Αδιάφορο πόσο μεγάλη είναι η
γνώση του, ο νους του εξακολουθεί να είναι
προσηλωμένος πάνω στο άγνωστο, στο υπερπέραν και
πάνω στα ύψη που ακόμη δεν έχει κατακτήσει.
Ο άνθρωπος της δεύτερης
ακτίνος θα διαθέτει τακτ και προνοητικότητα.
Μπορεί να γίνει ένας θαυμάσιος πρέσβης και ένας
πρώτης τάξεως δάσκαλος ή διευθυντής κολεγίου. Ως
άνθρωπος των υποθέσεων, θα έχει διαυγή νοημοσύνη
και σύνεση όταν καταπιάνεται με ζητήματα που
έρχονται στην προσοχή του, και θα έχει την
ιδιότητα να εντυπώνει ορθές απόψεις περί
πραγμάτων πάνω στους άλλους και να τους κάνει να
βλέπουν τα πράγματα όπως και ο ίδιος. Θα είναι
καλός επιχειρηματίας, εάν τροποποιείται από την
τέταρτη, την πέμπτη και την έβδομη ακτίνα. Ο
στρατιώτης πάνω στην ακτίνα αυτή θα κατέστρωνε
σχέδια με σύνεση και θα προέβλεπε τις
δυνατότητες. Θα είχε ενορατικότητα ως προς την
καλύτερη οδό που πρέπει να ακολουθήσει, και ποτέ
δεν θα οδηγούσε τους άνδρες του σε κίνδυνο λόγω
απερισκεψίας. Πιθανό να υστερεί σε ταχύτητα
δράσεως και ενέργειας. Ο καλλιτέχνης σ'αυτή την
ακτίνα θα επιζητεί πάντα να διδάξει μέσω της
τέχνης του, και οι πίνακές του θα έχουν μια
σημασία. Το λογοτεχνικό του έργο θα είναι πάντα
διδακτικού χαρακτήρος.
Η θεραπευτική μέθοδος,
για τον άνθρωπο της δεύτερης ακτίνος, θα ήταν να
μάθει διεξοδικά την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς,
και επίσης να είναι πλήρως ενήμερος για τη φύση
της ασθενείας, για να χρησιμοποιήσει έτσι τη
δύναμη της θελήσεώς του για την περίπτωση, με το
μεγαλύτερο δυνατό όφελος.
Η χαρακτηριστική
μέθοδος προσεγγίσεως της Ατραπού θα ήταν μέσω
επισταμένης και αφοσιωμένης μελέτης της
διδασκαλίας μέχρι που να γίνει σε τέτοιο βαθμό
μέρος της συνειδήσεως του ανθρώπου, ώστε να μην
είναι πια απλώς διανοητική γνώση, αλλά ένας
πνευματικός κανόνας ζωής, που να ξυπνά μ'αυτό τον
τρόπο την ενόραση και να φέρνει τη σοφία.
Ενας κακός τύπος
δεύτερης ακτίνος, θα ήταν μανιωδώς αφοσιωμένος
στο ν'αποκτήσει γνώση μόνο για τον εαυτό του,
αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ανάγκες των
άλλων. Η προνοητικότητα ενός τέτοιου ανθρώπου θα
ξέπεφτε στην υποψία, η ηρεμία του στην ψυχρότητα
και στην σκληρότητα.
( IX, σελ. 234-6/202-4 )
β. Ο τύπος της αγάπης...
γεμάτος αγάπη και δύναμη συγχωνεύσεως.
( IX, σελ. 375/329 )
Ζευς 2η ακτίς
Ηλιος 2η ακτίς
( IX, σελ. 382/335 )
Η δεύτερη ακτίς διέπει
την Ατραπό της Μαθητείας και μετουσιώνει τη
γνώση σε σοφία, θρέφοντας παρομοίως τη Χριστική
ζωή μέσα σε κάθε μαθητή.
( IX, σελ. 399/351 )
Θα εκφράσουμε την
αντίδραση αυτών των επτά ακτινικών τύπων στη
διεργασία της Ατομικοποίησης (που είναι η
διεργασία της ταύτισης με τη μορφή) με επτά
αποκρυφιστικές δηλώσεις που μπορούν αν
κατανοηθούν όπως πρέπει, να δώσουν το κλειδί της
καινούργιας ψυχολογίας. Διατυπώνουν τη
βασικότερη παρόρμηση, την εγγενή ιδιότητα και
την τεχνική της ανέλιξης.
Ακτίνα Δεύτερη
«Το Ευλογημένο Ον
έφτιαξε για τον εαυτό του μια κιβωτό. Στάδιο με
στάδιο την έφτιαξε, και επέπλευσε πάνω στα στήθη
των νερών. Εκρυψε βαθιά τον εαυτό του, και το φως
του δε φαινόταν πια - μονάχα η επιπλέουσα κιβωτός.
Η φωνή του ακούστηκε:
"Εχω φτιάξει και έχω φτιάξει στέρεα, μα είμαι
ένας αιχμάλωτος μέσα σ'αυτό που έχω φτιάξει. Το
φως μου είναι κρυμμένο. Μονάχα ο λόγος μου
αναδίδεται. Γύρω μου βρίσκονται τα ύδατα. Μπορώ
μήπως να γυρίσω εκεί απ'όπου ήρθα; Είναι ο λόγος
αρκετά δυνατός για να ανοίξει διάπλατα την πόρτα;
Τι να κάνω;"
Η απάντηση ήρθε:
"Φτιάξε τώρα μια διάφανη κιβωτό, που να μπορεί
να αποκαλύπτει το φως, ω Οικοδόμε της κιβωτού. Και
με αυτό το φως θα αποκαλύψεις το φωτισμένο δρόμο.
Η δύναμη να οικοδομείς ξανά, η σωστή χρήση της
Λέξης και η χρησιμοποίηση του φωτός - αυτά θα
αποδεσμεύσουν το Ευλογημένο Ον, που είναι βαθιά
κρυμμένο μέσα στην κιβωτό".»
.....Οι στροφές είναι
άχρηστες εκτός αν μεταγγίζουν στους ακτινικούς
τύπους μεταξύ των σπουδαστών αυτής της
Πραγματείας κάποιο νόημα χρήσιμο, βάσει του
οποίου να μπορούν να ζούν πιο αληθινά.
( XΙ, σελ. 36/36 )
Το ατομικοποιημένο
Πνεύμα εκφράζεται μέσω των διαφόρων ακτινικών
τύπων με τον ακόλουθο τρόπο:
Ακτίνα Δύο
Η δύναμη να δομεί για
εγωικούς σκοπούς.
Ικανότητα να
αισθάνεται το Ολο και να παραμένει απόμακρα. Η
καλλιέργεια ενός χωριστικού πνεύματος.
Το κρυμμένο φως.
Η πραγμάτωση της
εγωιστικής επιθυμίας.
Επιθυμία για
καλοπέραση.
Εγωισμός και υποταγή
των ψυχικών δυνάμεων σε αυτόν το σκοπό,
που οδηγούν σε:
Σοφή δόμηση, σε σχέση με
το Σχέδιο.
Περιεκτικότητα.
Επιθυμία για σοφία και
αλήθεια.
Ευαισθησία στο Ολο.
Απάρνηση της μεγάλης
αίρεσης της χωριστικότητας.
Αποκάλυψη του φωτός.
Αληθινή φώτιση.
Ορθή ομιλία μέσα από
δημιουργημένη σοφία.
( XΙ, σελ. 40,1/40 )
Ακτίνα Δεύτερη. Η
Ενέργεια της Αγάπης-Σοφίας
Οι ψυχές πάνω σ'αυτή
την ακτίνα χρησιμοποιούν τη μέθοδο της
"συσσώρευσης προς τα μέσα" ή της
"απορρόφησης προς το κέντρο". Η ψυχή
αποκαθιστά έναν κραδασμό (όσο κι αν ελάχιστα
ακόμη συλλαμβάνουμε την πραγματική σημασία
αυτής της λέξης) και ο κραδασμός αυτός επηρεάζει
το περιβάλλον του, και άτομα ουσίας και πάνω στα
τρία πεδία έλκονται στο κεντρικό σημείο
ενέργειας. Η μέθοδος είναι συγκριτικά ήπια, όταν
συγκριθεί με τη μέθοδο της πρώτης ακτίνας, και η
διαδικασία είναι κάπως πιο μακρόχρονη, ενώ η
επισκίαση (που πραγματοποιείται πριν από την
είσοδο στους τρεις κόσμους για σκοπούς
εμφάνισης) είναι πολύ πιο μακρόχρονη. Αυτό
αναφέρεται σ'εκείνη την επισκίαση της ουσίας που
πρόκειται να δομηθεί σε μορφή, και όχι στην
επισκίαση της αποπερατωμένης μορφής, δηλαδή το
παιδί στη μήτρα της μητέρας του. Στην πρώτη
περίπτωση, θα μπορούσε να λεχθεί πως οι ψυχές
πάνω στην πρώτη ακτίνα είναι αιφνιδιαστικές και
γοργές στην επιθυμία τους να ενσαρκωθούν, και
στις μεθόδους που χρησιμοποιούν. Οι ψυχές πάνω
στη δεύτερη ακτίνα είναι πιο βραδείς μέχρι να
φτάσουν σ'εκείνη την "παρορμητική"
δραστηριότητα (με την έννοια της παρόρμησης σε
δράση και όχι της χρονικής παρόρμησης) η οποία
οδηγεί στην αποκρυφιστική κατασκευή μιας
εμφάνισης που μ'αυτή να εκδηλωθούν.
Οι ψυχές που
βρίσκονται πάνω σ'αυτήν την ακτίνα, καθώς
έρχονται στην ενσάρκωση, έλκουν. Είναι
περισσότερο μαγνητικές παρά δυναμικές. είναι εποικοδομητικές, και
εργάζονται στην κατεύθυνση που είναι, για όλες
τις ζωές και τις μορφές, η γραμμή της μικρότερης
αντίστασης μέσα στο σύμπαν μας.
( XΙ, σελ. 80,1/80,1 )
Καλό είναι εν παρόδω,
να υποδείξουμε εδώ πως στη Νέα Εποχή, θα
διευρύνουμε την αντίληψη που έχουμε αυτού του
όρου, Παγκόσμιος Σωτήρας. Για την ώρα τον
εφαρμόζουμε πρωτίστως στις ψυχές εκείνες που
προβάλλουν πάνω στην ακτίνα της διδασκαλίας, τη
δεύτερη ή Χριστική ακτίνα. Αυτές αναπαριστάνουν
το δράμα της σωτηρίας. Ομως αυτό είναι λάθος, που
οφείλεται στην υπερισχύουσα συγκινησιακή
θυμαπάτη της Ιχθυακής Εποχής.
( XΙ, σελ. 95/95 )
Αυτός ο νόμος (της
Μαγνητικής Παρόρμησης) έχει πολύ μεγάλη σημασία
εξαιτίας του γεγονότος ότι η ίδια η Θεότητα
βρίσκεται πάνω στη δεύτερη ακτίνα. Επειδή το δικό
μας είναι ένα ηλιακό σύστημα δεύτερης ακτίνας,
και συνεπώς όλες οι ακτίνες και οι ποικίλες
καταστάσεις ή συνομοταξίες, καθώς και όλες οι
μορφές, είτε βρίσκονται εντός είτε εκτός της
φυσικής εκδήλωσης, χρωματίζονται και
κυριαρχούνται από αυτή την ακτίνα και κατά
συνέπεια πάλι τελικά ελέγχονται από αυτόν το
νόμο.
( XΙ, σελ. 111/110,1 )
Ακτίνα ΙΙ. Οι
εξυπηρετητές πάνω σε αυτήν την ακτίνα
συλλογίζονται, διαλογίζονται πάνω και
οικειοποιούνται τις νέες ιδέες που συνδέονται με
το Σχέδιο και με τη δύναμη της ελκτικής τους
αγάπης, συγκεντρώνουν μαζί εκείνους που
βρίσκονται σε εκείνο το σημείο της εξέλιξης όπου
μπορούν να ανταποκριθούν στο μέτρο και στο ρυθμό
εκείνου του Σχεδίου. Μπορούν να διαλέξουν και να
εκπαιδεύσουν εκείνους που μπορούν να
"μεταφέρουν" τις ιδέες βαθύτερα μέσα στη
μάζα της ανθρωπότητας. Δε θα έπρεπε να ξεχνάμε
ότι το έργο της Ιεραρχίας αυτή τη στιγμή, και το
έργο του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του κόσμου
σχετίζεται κυρίως με ίδιες. Οι μαθητές και οι
εξυπηρετητές πάνω στη δεύτερη Ακτίνα είναι
"απασχολημένοι με τη δόμηση συνηθειών για
εκείνες τις δυναμικές οντότητες που η λειτουργία
τους υπήρξε πάντα το να φορτίζουν το νου των
ανθρώπων και με αυτόν τον τρόπο να τους ωθούν σε
εκείνη τη νέα και καλύτερη εποχή που θα επιτρέψει
την ενθάρρυνση των ψυχών των ανθρώπων". Ετσι το
αναφέρει το Αρχαίο Σχόλιο, αν είναι να μεταφράσω
σε σύγχρονες λέξεις την αρχαία φρασεολογία. Με τη
μαγνητική, ελκτική, συμπαθητική κατανόηση και τη
σοφή χρήση της αργής δράσης, που βασίζεται πάνω
στην αγάπη, εργάζονται οι εξυπηρετητές πάνω σε
αυτήν την ακτίνα. Σήμερα η δύναμη τους γίνεται
πανίσχυρη.
( XΙ, σελ. 142/141,2 )
Μολαταύτα, είναι
δυνατό να φανερώσουμε το τέρμα και να
υποδείξουμε την ισχύ των δυνάμεων στις οποίες θα
υποβαλλόμαστε όλο και περισσότερο καθώς περνάμε
- αφού μερικοί από μας μπορούν να περάσουν
κατ'αυτόν τον τρόπο - στην Ατραπό της
αποδεδεγμένης Μαθητείας. Αυτό θα το κάνουμε υπό
τη μορφή επτά στροφών (stanzas) που θα δώσουν μια νύξη
(αν κάποιος είναι ζηλωτής) της τεχνικής στην
οποία πρόκειται να εκτεθεί. Αν κανείς έχει
περάσει παρακάτω πάνω στο Δρόμο, θα του δώσουν
μια εντολή που, ως μαθητής με πνευματική
διαίσθηση, θα υπακούσει, επειδή είναι
αφυπνισμένος. Αν ένας είναι μυημένος, θα
προκαλέσουν το σχόλιο: "Αυτό το ξέρω".
Η κατεύθυνση της
Δεύτερης Ακτίνας
«Ο Λόγος γνωρίζει την
αλήθεια. Ολα του αποκαλύπτονται. Τριγυρισμένος
απ'τα βιβλία του, και προφυλαγμένος μέσα στον
κόσμο της σκέψης, κρύβεται κάτω από τη γη σαν
τυφλοπόντικας και βρίσκει το δρόμο του στο
σκοτάδι. Φτάνει στη γνώση του κόσμου των φυσικών
πραγμάτων. Το μάτι του είναι κλειστό. Τα μάτια του
είναι ορθάνοιχτα. Κατοικεί μέσα στον κόσμο του με
βαθιά ικανοποίηση.
Λεπτομέρεια πάνω σε
λεπτομέρεια μπαίνουν στο περιεχόμενο του κόσμου
της σκέψης του. Αποθηκεύει τα καρύδια του. Η
αποθήκη τώρα είναι αρκετά γεμάτη... Ξαφνικά
κατεβαίνει η σκαπάνη, γιατί ο στοχαστής
φροντίζει τον κήπο της σκέψης του,
καταστρέφοντας έτσι τα περάσματα του νου. Κι
έρχεται η ερήμωση, καταστρέφοντας γοργά την
αποθήκη του νου, τη σίγουρη ασφάλεια, το σκοτάδι
και τη ζεστασιά μιας ικανοποιημένης αναζήτησης.
Ολα του τα παίρνουν. Το φως του καλοκαιριού
εισχωρεί και οι σκοτεινιασμένες χαραμάδες του
νου βλέπουν το φως... Τίποτα δε μένει εκτός από το
φως, μα κι αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Τα
μάτια τυφλώνονται και το ένα μάτι δε βλέπει
ακόμα...
Αργά πρέπει να ανοιχτεί
το μάτι της σοφίας. Αργά η αγάπη αυτού που είναι
το αληθινό, το ωραίο και το αγαθό πρέπει να
εισχωρήσει στα σκοτεινά περάσματα της εγκόσμιας
σκέψης. Αργά ο πυρσός του φωτός, το πυρ του ορθού
πρέπει να κάψει τους αποθηκευμένους θησαυρούς
του παρελθόντος, κι όμως να δείξει τη βασική
χρησιμότητά τους...
Οι επτά δρόμοι του
φωτός πρέπει να αποκόψουν το ενδιαφέρον του
Λόγου για όλα όσα έχουν ανακαλυφτεί και
αποθηκευτεί και χρησιμοποιηθεί. Αυτά τα απωθεί
και βρίσκει το δρόμο του στην Αίθουσα της Σοφίας
που είναι χτισμένη πάνω σε λόφο και όχι βαθιά
κάτω από το έδαφος. Μόνο το μάτι που έχει ανοιχτεί
μπορεί να βρει αυτόν τον δρόμο.»
Αυτές είναι μερικές
σκέψεις, μεταφρασμένες από μια αρχαία μετρική
σύνθεση, που μπορεί να ρίξει λίγο φως πάνω στη
δυαδικότητα της προσωπικότητας και το έργο που
έχει να γίνει από τα όντα που συναντώνται πάνω
στην επταδικότητα των ακτίνων.
( XΙ, σελ. 168,9/167 )
Να έχετε κατά νου ότι
αυτές οι ακτινικές τεχνικές επιβάλλονται από τη
ψυχή πάνω στην προσωπικότητα αφού θα έχει κάπως
ολοκληρωθεί σε μια λειτουργούσα ενότητα και,
κατά συνέπεια, αρχίσει ελαφρώς να ανταποκρίνεται
στη ψυχή, την καθοδηγούσα Διάνοια.
Ακτίνα Δεύτερη
«Και πάλι στέκω. Ενα
σημείο μέσα σε έναν κύκλο και όμως ο εαυτός μου. Η
αγάπη της αγάπης πρέπει να κυριαρχεί, όχι η αγάπη
του να αγαπιέσαι. Η δύναμη να ελκύουμε στον εαυτό
μας πρέπει να κυριαρχεί, όμως μέσα στους κόσμους
της μορφής κάποια μέρα αυτή η δύναμη πρέπει να
μην τα καταφέρει να εισχωρήσει. Αυτό είναι το
πρώτο βήμα σε μια βαθύτερη αναζήτηση.
Η λέξη εκπέμπεται από
τη ψυχή στη μορφή:"Αποδέσμευσε τον εαυτό σου
από όλα όσα στέκουν γύρω, γιατί για σένα δεν είναι
τίποτα, γι αυτό κοίταξε εμένα. Είμαι ο Ενας που
οικοδομεί, συντηρεί και σε σπρώχνει μπροστά και
πάνω. Κοίταξε προς εμένα με τα μάτια της αγάπης
και αναζήτησε το μονοπάτι που οδηγεί από τον
εξωτερικό κύκλο στο σημείο.
Εγώ (που βρίσκομαι) στο
σημείο, συντηρώ. Εγώ, στο σημείο, έλκω. Εγώ, στο
σημείο, κατευθύνω και επιλέγω και κυριαρχώ. Εγώ,
στο σημείο, αγαπώ όλους, έλκοντάς τους στο κέντρο
και κινούμαι μπρος με τα κινούμενα σημεία προς το
μεγάλο εκείνο Κέντρο όπου στέκει το Ενα Σημείο.
Εσύ τι εννοείς με τη Λέξη αυτή;»
Αναφορικά με τη
δεύτερη αυτή ακτίνα, είναι σκόπιμο να θυμηθούμε
πως όλες οι ακτίνες δεν είναι παρά υποακτίνες της
δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας. Αυτός (ο Ενας)
που βρίσκεται στο κέντρο, ο Οποίος είναι το
"σημείο μέσα στον κύκλο" της εκδήλωσης, έχει
τρεις πολύ μεγάλες ιδιότητες: ζωή ή
δραστηριότητα στη μορφή, αγάπη και τη δύναμη της
αφαίρεσης. Ακριβώς με τις δύο τελευταίες αυτές
ιδιότητες της Θεότητας ασχολούμαστε σ'αυτές τις
φόρμουλες και (σε αναφορά με τη δεύτερη ακτίνα)
προβάλλουν οι δυαδικότητες της έλξης, και της
αφαίρεσης, και οι δύο λανθάνουσες και οι δύο
ικανές για τελειοποιημένη δραστηριότητα στο
δικό τους τομέα.
Πάντοτε
έρχεται η στιγμή στη ζωή του ζηλωτή που αρχίζει
να εξετάζει με απορία τη σημασία της γνώριμης
εκείνης αντίδρασης που δε βρίσκει ικανοποίηση
στα γνώριμα πράγματα. Η παλιά ζωή της επιθυμίας
για τις γνωστές μορφές ύπαρξης και έκφρασης
παύει να ελκύει το ενδιαφέρον του. Το τράβηγμα ή η
ελκτική δύναμη Αυτού (του Ενός) που είναι στο
κέντρο (ο Οποίος είναι ο πραγματικός του εαυτός)
αποτυγχάνουν κι αυτά. Δεν είναι ακόμα γνώριμο
"κάλεσμα". Ο ζηλωτής, ανικανοποίητος και με
μια όλο και πιο βαθιά αίσθηση ματαιότητας και
κενού, αφήνεται "μετέωρος πάνω στην
περιφέρεια" του θείου "αξεπέραστου
δακτυλίου" που ο ίδιος έχει εγκαταστήσει.
Σ'αυτό ακριβώς το σημείο και σ'αυτή την κατάσταση
πρέπει να αναλογιστεί και να χρησιμοποιήσει αυτή
τη φόρμουλα.
Θα μπορούσε να
παρεμβληθεί εδώ η ερώτηση: Ποιά πρέπει να είναι
τώρα η διαδικασία και η ορθή χρήση; Πάνω σ'αυτό
δεν είναι δυνατό να επεκταθούμε εδώ, πέρα από το
να υποδείξουμε πως όλες οι διεργασίες που
συνδέονται με το σύστημα της Ράτζα-Γιόγκα
προορίζονται να φέρουν το ζηλωτή σε ένα σημείο
εσωτερικής εστίασης τέτοιας έντασης και τέτοιας
άγρυπνης νοητικής απόσπασης που θα είναι σε θέση
να χρησιμοποιήσει αυτές τις φόρμουλες με
κατανόηση, σύμφωνα με τον ακτινικό του τύπο, και
να τις χρησιμοποιεί με αποτελεσματικότητα και
δύναμη. Ο διαλογισμός του έχει επιφέρει την
απαιτούμενη ευθυγράμμιση. Υπάρχει κατά συνέπεια
ένας απευθείας δρόμος ή γραμμή (μιλώντας
συμβολικά) ανάμεσα στον σκεπτόμενο,
διαλογιζόμενο, αναλογιζόμενο άνθρωπο πάνω στην
περιφέρεια της επίδρασης της ψυχής και της ίδιας
της ψυχής, του Ενός ο Οποίος είναι στο κέντρο.
Αυτή η κρίση της ανταπόκρισης πετυχαίνει, μια και
η γραμμή αυτής της επαφής, αυτή η ανταχκάρανα,
έχει παγιωθεί και αναγνωριστεί, και τότε
ακολουθεί μια κρίση έντονης δραστηριότητας, όπου
ο άνθρωπος με εσώτερη έννοια "αποσπάται
(αποσπά τον εαυτό του) από το απώτατο σημείο πάνω
στο εξωτερικό χείλος της ζωής και ορμά με
συναίσθηση σκοπού προς το κεντρικό Σημείο".
Αυτά λέει το Αρχαίο Σχόλιο, που τόσο συχνά
παραθέτουμε σ'αυτές τις σελίδες.
Δεν είναι δυνατό να
κάνουμε τίποτε περισσότερο από το να βάλουμε
αυτές τις ιδέες σε συμβολική μορφή, αφήνοντας
αυτά τα μυστήρια της ψυχής να τα συλλάβουν
εκείνοι που η επίδραση της ψυχής τους φτάνει
σ'αυτή την περιφέρεια και εκεί αναγνωρίζεται
όπως είναι. Η κρίση συνήθως διαρκεί για μεγάλο
χρονικό διάστημα, απείρως μεγαλύτερο από ό,τι
συμβαίνει με το ζηλωτή που είναι πάνω στην πρώτης
ακτίνας ευθεία δραστηριότητας. Ωστόσο, όταν ο
δεύτερης ακτίνας ζηλωτής έχει επωφεληθεί από την
ευκαιρία και μπορεί να δει μακριά μπροστά του την
ευθεία ανάμεσα στον εαυτό του και το κέντρο, τότε
το "φως χαράζει".
Σ'αυτήν ακριβώς την
περίοδο της κρίσης παρουσιάζεται μεγαλύτερο
πρόβλημα στους προχωρημένους ζηλωτές της εποχής
μας, και προκαλεί κατά συνέπεια την ανησυχία του
ψυχιάτρου και του ψυχολόγου. Οι τελευταίοι, αντί
να χειρίζονται το πρόβλημα ως σημάδι προόδου και
σαν κάτι που δείχνει ένα σχετικά ανώτερο στάδιο
πάνω στην εξελικτική κλίμακα και συνεπώς ως ένα
λόγο για μια στάση ενθάρρυνσης, το χειρίζονται ως
ασθένεια του νου και της προσωπικότητας. Αντί να
θεωρούν αυτή την κατάσταση μια κατάσταση που
απαιτεί εξήγηση και κατανόηση αλλά όχι
πραγματική ανησυχία, γίνεται απόπειρα να
αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με την εξάλειψή του
και όχι με τη λύση, και μόλο που η προσωπικότητα
μπορεί να ανακουφιστεί προσωρινά, το έργο της
ψυχής αναστέλλεται για το συγκεκριμένο εκείνο
κύκλο ζωής, με επακόλουθη καθυστέρηση...
Το φως αποκαλύπτει,
και τώρα ακολουθεί το στάδιο της αποκάλυψης. Το
φως πάνω στο δρόμο επιφέρει όραμα και το όραμα
παρουσιάζεται σαν:
1. Ενα όραμα, πριν
απ'όλα, μειονεκτημάτων. Το φως αποκαλύπτει τον
άνθρωπο στον εαυτό του, όπως είναι, ή όπως η ψυχή
βλέπει την προσωπικότητα.
2. Ενα όραμα του
επόμενου κατά σειρά βήματος στο μέλλον, που όταν
το κάνουμε φανερώνει τη διαδικασία που πρέπει να
ακολουθήσουμε μετά.
3. Ενα όραμα αυτών που
ταξιδεύουν στον ίδιο δρόμο.
4. Μια αμυδρή ιδέα του
"Φύλακα Αγγέλου", που είναι η αμυδρή
αντανάκλαση του Αγγέλου της Παρουσίας, του
Ηλιακού Αγγέλου, η οποία περπατά μαζί με κάθε
ανθρώπινο ον από την ώρα της γέννησης μέχρι το
θάνατο, ενσωματώνοντας τόσο ακριβώς από το
διαθέσιμο φως όσο ο άνθρωπος - σε οποιαδήποτε
δεδομένη στιγμή πάνω στην ατραπό της εξέλιξης -
μπορεί να χρησιμοποιήσει και να εκφράσει.
5. Μια φευγαλέα ματιά
(σε ανώτερες και σπάνιες στιγμές) του ίδιου του
Αγγέλου της Παρουσίας.
6. Σε ορισμένες στιγμές
και όταν θεωρείται αναγκαίο, μια αμυδρή ιδέα του
Διδασκάλου του ακτινικού ομίλου του ανθρώπου.
Τούτο συνήθως υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες
εμπειρίας αιτίων:
α. Στα πρώτα στάδια και
ενώ ο άνθρωπος βρίσκεται κάτω από την πλάνη και
τη θυμική αυταπάτη, αυτό με το οποίο έρχεται σε
επαφή είναι ένα όραμα της αστρικής, απατηλής
μορφής πάνω στο πεδίο της θυμικής αυταπάτης και
της πλάνης. Δεν πρόκειται, κατά συνέπεια, για μια
αμυδρή ιδέα του Ιδιου του Διδασκάλου, αλλά του
αστρικού Του συμβόλου, ή της μορφής που έχουν
δομήσει οι αφοσιωμένοι μαθητές και οι οπαδοί Του.
β. Γίνεται επαφή με τον
Ιδιο τον Διδάσκαλο. Αυτό μπορεί να
πραγματοποιηθεί όταν ο μαθητής έχει πετύχει την
απαιτούμενη ολοκλήρωση της τρισυπόστατης
κατώτερης φύσης.
Σ'αυτήν ακριβώς τη
στιγμή της "ολοκλήρωσης ως αποτέλεσμα
αποκάλυψης" επέρχεται η συγχώνευση της
ακτίνας της προσωπικότητας με την εγωϊκή ακτίνα.
Αυτό θα το εξετάσουμε αργότερα, αλλά στο σημείο
αυτό θα πρέπει να αναφερθεί ένα γεγονός που μέχρι
τώρα δεν έχει τονιστεί ούτε διευκρινιστεί. Το
σημείο αυτό είναι ότι η ακτίνα της
προσωπικότητας είναι πάντα μια υποακτίνα της
εγωικής ακτίνας, με την ίδια έννοια που οι επτά
μεγαλύτερες ακτίνες του ηλιακού μας συστήματος
είναι οι επτά υποακτίνες της Κοσμικής Ακτίνας
της Αγάπης-Σοφίας, ή που τα επτά πεδία του
συστήματός μας είναι τα επτά υποπεδία του
κοσμικού φυσικού πεδίου. Ας υποθέσουμε, λόγου
χάρη, πως η εγωϊκή ακτίνα ενός ανθρώπου είναι η
τρίτη ακτίνα της ενεργού νοημοσύνης ή
προσαρμοστικότητας και η ακτίνα της
προσωπικότητάς του είναι η δεύτερη ακτίνα της
αγάπης-σοφίας. Αυτή η ακτίνα της προσωπικότητας
είναι η δεύτερη υποακτίνα της τρίτης ακτίνας της
ενεργού νοημοσύνης. Εξάλλου θα μπορούσαμε να
έχουμε τις ακόλουθες ακτίνες να κυβερνούν τους
τρεις φορείς της προσωπικότητας:
Εγωική Ακτίνα - 3η
Ακτίνα της ενεργού Νοημοσύνης
___________________________________________________________________
| |
___________________________________________________________________
1 2 3
4 5 6
7
|
. . .
Προσωπικότητα
. .
.
Νοητικό
σώμα . .
Αστρικό
σώμα .
Φυσικό
σώμα
Αυτό είναι ένα πολύτιμο σημείο για να το
θυμούνται και να το κατανοήσουν όλοι όσοι είναι
πραγματικοί σπουδαστές. Στοχαστείτε το, γιατί
είναι αυτοεπεξηγηματικό και η κατανόησή του θα
κάνει δυνατή τη λύση των προβλημάτων:
1. Της ευθυγράμμισης
2. Των γραμμών της
μικρότερης αντίστασης
3. Των διαδικασιών της
υποκατάστασης
4. Της αλχημείας της
μετουσίωσης
5. Των τομέων
α. Της υπηρεσίας
β. Της αποστολής
γ. Του επαγγέλματος
Η έλλειψη ισορροπίας
επίσης θα προβάλλει αν μελετηθεί ο πίνακας και ο
άνθρωπος τότε μπορεί να οδηγεί στην κατανόηση
του τι οφείλει να κάνει. Μελέτη των δύο τύπων της
πρώτης ακτίνας και της δεύτερης ακτίνας θα
καταστήσει σαφές γιατί στην ανθρωπότητα (και
επίσης στο ηλιακό σύστημα) αυτές οι δύο
μεγαλύτερες ακτίνες σχετίζονται πάντα τόσο
στενά, και γιατί όλες οι εσωτερικές΄σχολές σε
ολόκληρο τον κόσμο είναι κατεξοχήν εκφράσεις
αυτών των δύο ακτίνων. Σε κάποιο στάδιο πάνω στην
Ατραπό όλες οι ακτίνες που διέπουν το νοητικό
σώμα μετατοπίζουν την εστία τους πάνω στις
ακτίνες ένα και δύο, και αυτό το κάνουν μέσω της
τρίτης ακτίνας. Αυτή η ακτίνα επέχει την ίδια
θέση ως προς τις άλλες ακτίνες που επέχει το
κέντρο του ηλιακού πλέγματος στα άλλα έξι κέντρα,
γιατί αποτελεί ένα μεγάλο χωνευτήρι. Η πρώτη
ακτίνα διανοίγει, διαπερνά και δημιουργεί τη
γραμμή που κατά μήκος της έρχεται το Φως. Η
δεύτερη ακτίνα είναι ο "φορέας του φωτός"
και αποτελεί συμπλήρωμα του έργου της πρώτης
ακτίνας...
( XΙ, σελ. 362-7/355-9 )
Η Ιεραρχία εργάζεται
πρωτίστως, στα επόμενα λίγα χρόνια, μέσω των
ομίλων τριών Διδασκάλων που είναι πάνω στην
πρώτη, τη δεύτερη και την τρίτη ακτίνα... Το έργο
των Διδασκάλων δεύτερης ακτίνας αυτή τη στιγμή
εντείνεται, και οι οικοδόμοι του καινούργιου
πολιτισμού - καθώς δουλεύουν μέσω των
θρησκευτικών οργανώσεων, των εκπαιδευτικών
συστημάτων κάθε χώρας και της μεγάλης στρατιάς
των σκεπτομένων αντρών και γυναικών παντού -
μπορούν οριστικά να αρχίσουν να κάνουν την
παρουσία τους αισθητή. Ακριβώς σ'αυτό τον τομέα
πρωτίστως μπορεί να επισημανθεί και να
αναπτυχθεί το έργο του Νέου Ομίλου των
Παγκόσμιων Εξυπηρετητών.
Μπορεί να εγερθεί το
ερώτημα κατά πόσο παραλείπουμε να αναγνωρίσουμε
την παρουσία των αμέτρητων εκατομμυρίων των
αδιαφώτιστων μαζών που κρέμονται σαν βαριά
μυλόπετρα γύρο από το λαιμό των ηγετών της φυλής
και που εμποδίζονται να εκδηλωθούν είτε από φόβο,
είτε μέσω επιβαλλόμενης φτώχειας (ναι, αυτός
είναι ο σωστός όρος) είτε μέσα από κατευθυνόμενη
πειθαρχία. Αυτές οι μάζες αποτελούν (όπως εύκολα
μπορούμε να το αναγνωρίσουμε) μια χαλιναγωγημένη
απειλή, αλλά ο χαλινός αρχίζει γρήγορα να
φθείρεται και όταν τα λουριά γλιστρήσουν ή
κοπούν είναι δύσκολο να προβλέψουμε ποια φρικτά
αποτελέσματα θα ακολουθήσουν. Τα εγκλωβισμένα
άγρια θηρία των αδιαφώτιστων - και κατά συνέπεια
αθώων ανθρώπινων όντων - τα οποία δουλεύουν δίχως
τα μέσα για διασκέδαση και δίχως ελεύθερο χρόνο,
που υποσιτίζονται και είναι αντικείμενο
εκμετάλλευσης, δεν μπορούν επ'αόριστο να
συγκρατούνται. Η μοναδική ελπίδα του κόσμου
είναι πως οι διαφωτισμένοι και οι υπεύθυνοι
άνθρωποι του κόσμου θα αναπροσαρμόσουν τις
παγκόσμιες σχέσεις, τις παγκόσμιες συνθήκες και
την παγκόσμια οικονομική κατάσταση, σε τρόπο
ώστε να προκύψει ικανοποίηση λόγω εξάλειψης των
καταχρήσεων, και έτσι να μην υπάρχει ανάγκη για
την επικρατούσα και ογκούμενη δυστυχία, που
σύντομα φτάνει στο σημείο βρασμού. Ας μην
ξεχνάμε, έστω και αν αυτό φαίνεται υπερβολικά
αισιόδοξο, πως ένα φως, ακόμα και μικρό, μπορεί να
φωτίσει ολόκληρη περιοχή.
Επομένως οι επιρροές
της δεύτερης ακτίνας διαχέονται μέσω του
παράγοντα των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και
ομίλων, μέσω των θρησκευτικών σωμάτων και μέσω
όλων των αντρών και γυναικών που μπορούν να
οραματιστούν τις ανώτερες δυνατότητες και τον
κόσμο των πνευματικών αξιών και εννοιών.
( XΙ, σελ. 746,7/730,1 )
Οι μαθηταί είναι ανάγκη
να εκγυμναστούν στο να διακρίνουν:
1. Τον κραδασμό της
δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας.
2. Τον κραδασμό του
Διδασκάλου Μ. ή του Διδασκάλου Κ.Χ. αν συμβαίνει
να χρησιμοποιούν τον ακτινικό κραδασμό για
σκοπούς διεγέρσεως ενός ομίλου.
3. Τον κραδασμό μου, που
φυσικά είναι δυνατά χρωματισμένος από τη δεύτερη
ακτίνα.
4. Τον κραδασμό ενός
ομίλου δεύτερης ακτίνος που είναι ένα άθροισμα
όλων των ήχων και των τόνων των μαθητών του
ομίλου.
5. Τον κραδασμό των
προχωρημένων μαθητών της δεύτερης ακτίνας. Ο
κραδασμός αυτός μπορεί κατά καιρούς να συγχέεται
με το δικό μου.
6. Τον κραδασμό των
ομίλων της έκτης ακτίνος που ανταποκρίνονται σε
ένα κραδασμό της δεύτερης ακτίνος. Το έργο τους
βρίσκεται πρωταρχικά στο αστρικό πεδίο και
εφάπτεται σχετικώς
εύκολα.
(XII, σελ. 163/117 )
Το αστρικό σου σώμα
βρίσκεται στη δεύτερη ακτίνα και αυτό θα σου
είναι αρκετά φανερό, δίνοντάς σου τις δυσκολίες
και τις ευκαιρίες εκείνες που τελικά οδηγούν σε
διευρύνσεις συνειδήσεως και στην ευαισθησία
εκείνη προς την ψυχή των άλλων που υπήρξε η βάση
της πιο επιτυχημένης εργασίας σου.
(XII, σελ. 184/133 )
Εχεις υποχρεωτικά
σ'αυτό το στάδιο τις ατέλειες των αρετών σου της
δεύτερης ακτίνας. Υποφέρεις από προσκόλληση και
από μια πολύ γοργή ταύτιση με άλλους ανθρώπους.
Αυτό μπορείς να το χειριστείς αν παραμείνεις
σταθερός σα ψυχή και δεν συγκεντρώνεσαι σα
προσωπικότητα όταν καταπιάνεσαι με τους
ανθρώπους. Πρέπει να θυμάσαι ότι η σχέση σου
είναι με ψυχές και όχι με τις πρόσκαιρες μορφές
και έτσι πρέπει να ζεις αποσπασμένος από τις
προσωπικότητες, εξυπηρετώντας τις αλλά ζώντας
πάντα στην ψυχική συνείδηση - τον αληθινό
σανυάσιν.
(XII, σελ. 191/139 )
Εχεις την επιμονή και
τη θέληση (σα σκληρό ατσάλι) της δεύτερης ακτίνας
και μπορεί να διώξεις κάθε φόβο ως προς την
ικανότητά σου για να αντιμετωπίσεις τη θύελλα
και τη δυσκολία και να νικήσεις. Τίποτα δε μπορεί
να σε σταματήσει...
(XII, σελ. 192/140 )
Παράτησε τη στενή
εκείνη προσοχή προς τις ζωές των άλλων γύρω σου
που είναι ο εύκολος τρόπος εργασίας για όλους
τους μαθητές της δεύτερης ακτίνας. Η αίσθησή τους
της ευθύνης είναι τόσο μεγάλη και η επιθυμία τους
να προστατεύσουν και να φυλάξουν τόσο ισχυρά
ώστε αγαπούν υπερβολικά αυτούς που είναι
συνδεδεμένοι μαζί τους με καρμικές υποχρεώσεις
και που οι ζωές τους αγγίζουν τις δικές τους στην
καθημερινή ζωή.
(XII, σελ. 192,3/140 )
Οι μαθηταί της δεύτερης
ακτίνος πρέπει να αποκτήσουν την ικανότητα
χρησιμοποιήσεως της όψεως θελήσεως και αυτό, για
σένα, είναι ένα άμεσο πρόβλημα. Εχεις τη θέληση
της επιμονής. Η δυναμική θέληση που γκρεμίζει τα
εμπόδια και φέρνει μαζί της τα πάντα είναι η
επόμενη επίτευξη και ανέλιξή σου.
(XII, σελ. 194/141 )
Ολα τα προβλήματα
υπόκεινται σε δύο μεθόδους λύσεως, όταν γίνει
αντιληπτή και συνειδητοποιηθεί η φύση του
προβλήματος. Υπάρχει η μέθοδος μιας ξαφνικής και
δραστικής προσαρμογής, με την οποία
τερματίζονται απότομα οι παλιές καταστάσεις και
εγκαινιάζεται μια νέα κατάσταση πραγμάτων. Αυτή
η μέθοδος - αν και συχνά είναι η καλύτερη - δεν
είναι εύκολη για το μαθητή της δεύτερης ακτίνος.
Η άλλη μέθοδος της βαθμιαίας αναπροσαρμογής που
συνοδεύεται από εξωτερική ερμηνεία, έως ότου με
τον καιρό να πραγματοποιηθεί η ίδια κατάσταση
όπως και με την πρώτη μέθοδο. Αυτή είναι η
συνηθισμένη μέθοδος για ένα μαθητή της δεύτερης
ακτίνος.
(XII, σελ. 196/143 )
Πολύ σπάνια είναι ο
μαθητής της δεύτερης ακτίνας καλός εκτελεστής,
εκτός αν τον κάνει ικανό η δευτερεύουσα ακτίνα.
(XII, σελ. 197/144 )
Η ατραπός των Σωτήρων
του Κόσμου είναι σκληρή, εξαιτίας πρωταρχικά της
ικανότητος να υποφέρεις που ενσωματώνει ο
δεύτερος ακτινικός τύπος. Σ'αυτό οφείλεται η
ικανότης του προσώπου πάνω σ'αυτή την ακτίνα να
"αγωνίζεται προς τον προορισμό, σηκώνοντας το
φορτίο του κόσμου, μαθαίνοντας - δια της
ταυτίσεως με τους άλλους - μια απόσπαση που, όσο
περνάει ο καιρός, εξουδετερώνει κάθε πόνο".
(XII, σελ. 203/149 )
Το αστρικό σου σώμα
είναι συγκεκριμένα μια συσσωμάτωση ενεργειών
της δεύτερης ακτίνος ώστε σ'αυτό οφείλεται η
επίδραση της αγάπης που φέρνεις παντού μαζί σου.
(XII, σελ. 207/152 )
Οταν η ψυχή και το
αστρικό σώμα βρίσκονται και τα δύο πάνω στην ίδια
ακτίνα, παρουσιάζεται πάντα ένα πρόβλημα
ισορροπίας.
(XII, σελ. 207/152 )
Το πρόβλημα σου υπήρξε
πάντα το πρόβλημα ενός μαθητή της δεύτερης
ακτίνας. Αυτό συνεπάγεται την ικανότητα να
ταυτίζεσαι με τους άλλους, με τις ιδέες και τις
αντιδράσεις τους, και έτσι περιορίζεις τη δική
σου δράση από την αναποφασιστικότητα που
προέρχεται από υπερβολική κατανόηση και πολύ
μεγάλη συμπάθεια για τα προσωπικά προβλήματα και
τη μορφική πλευρά της έκφρασης.
(XII, σελ. 209/154 )
Το αστρικό σου σώμα της
δεύτερης ακτίνας διευκολύνει πολύ την εργασία
σου, παρέχοντάς σου κατανόηση και αβλάβεια. Ετσι
οι συγκινήσεις σου δεν αναμειγνύονται με την
κρίση και τις αποφάσεις σου.
(XII, σελ. 227/168 )
Ο συνδυασμός ενός
νοητικού σώματος τέταρτης ακτίνας και ενός
συγκινησιακού φορέως της δεύτερης ακτίνας
απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση για να
διατηρήσει την ισορροπία της πρώτης ακτίνας
καθώς γερνάς και οι τάσεις κρυσταλλώνονται σε
συνήθειες.
(XII, σελ. 227/168 )
Αναρωτιέμαι αν έχετε
σημειώσει ότι σχεδόν όλοι σας βρισκόσαστε εγωϊκά
στη δεύτερη ακτίνα... Ο λόγος για την εκλογή αυτή
ψωχών της δεύτερης ακτίνας για να εργαστούν
σ'αυτόν τον όμιλο, είναι επειδή αυτή η ακτίνα
είναι πρωταρχικά η εκπαιδευτική ακτίνα, που
συχνά ονομάζεται ακτίνα της "φωτοδότριας
επιδράσεως" ή η "ακτίνα του φωτοδότη". Το
καθήκον όλων των αληθινών εκπαιδευτών είναι να
φέρουν φως στις διάνοιες αυτών που εκπαιδεύουν,
έτσι ώστε να μπορούν να βαδίσουν με μεγαλύτερη
σιγουριά στο δρόμο που οδηγεί στον προορισμό
οποιασδήποτε ιδιαιτέρας ενσαρκώσεως.
(XII, σελ. 239/177 )
Η διδασκαλία είναι μια
έκφραση της ενέργειας της δεύτερης ακτίνας.
(XII, σελ. 287/216 )
Η ενέργεια της αγάπης
της δεύτερης ακτίνας, στην περίπτωση του Χριστού,
κυριαρχούσε πάνω στην προσωπικότητά Του της
έκτης ακτίνας.
(XII, σελ. 328/249 )
Το νοητικό σου σώμα
βρίσκεται στη δεύτερη ακτίνα. Αυτό, όπως θα
σημειώσεις δεν είναι συνηθισμένο. Καθιστά τη
φώτιση γραμμή ελαχίστης αντιστάσεως.
Διευκολύνει την επαφή με τη ψυχή και δημιουργεί
το κύριο πρόβλημά σου. Το πρόβλημα αυτό είναι το
αίτημα της αγάπης και εκτιμήσεως όσον αφορά την
προσωπικότητά σου... Σημαίνει ότι μπορεί πάντα να
υποχρεώνεσαι να θυσιάζεις το καθετί για να
πραγματοποιηθούν αληθινά οι επιθυμίες, η θέληση
και ο σκοπός της ψυχής - ευθύς μόλις γίνουν
ξεκάθαρα για σένα. Δεν θα επιτρέψεις σε τίποτε να
σταματήσει την πνευματική σου επίτευξη όταν ο
δρόμος σου φαίνεται ανοικτός. Αλλά σημαίνει
επίσης, από την κατώτερη άποψη, ότι θα θυσιάσεις
πολλά για να αγαπηθείς απ'τους ανθρώπους. Αυτό
δεν έχει καμιά σημασία στην περίπτωση του μέσου
ανθρώπου γιατί στον κατάλληλο χρόνο και
αναπόφευκτα θα εμφανιστεί μια αληθινή αίσθηση
αναλογίας. Αλλά έχει σημασία στην περίπτωση
εκείνων που βρίσκονται πάνω στην Ατραπό της
Μαθητείας και που αντιμετωπίζουν σε χρόνο όχι
τόσο μακρινό την προετοιμασία για μύηση.
(XII, σελ. 436/336 )
Στα έξη μέλη που τώρα
εργάζονται μαζί υπάρχουν πέντε εγώ της δεύτερης
ακτίνας. Αυτό είναι ενδιαφέρον γιατί φανερώνει
μια κυριαρχική ικανότητα στον όμιλο να θεραπεύει
και να διδάσκει, και αυτά σε τελευταία ανάλυση,
είναι οι δύο κύριοι αντικειμενικοί σου σκοποί.
(XII, σελ. 446/344 )
Οι μέθοδοι της δεύτερης
ακτίνας αγάπη, επαφή, έλξη, κατανόηση, συμπάθεια
και συμπόνια, δομούνται στη σκέψη.
(XII, σελ. 483/374 )
Το νοητικό σου σώμα δεν
είναι σε μια από τις συνηθισμένες ακτίνες, αλλά
είναι δυναμικά της φύσεως της δεύτερης ακτίνας
και, συνεπώς, ανταποκρίνεται στη δύναμη της ψυχής
σου της δεύτερης ακτίνας. Αυτό είναι ένα προνόμιο
αλλά επίσης και μια ευθύνη, γιατί η όξυνση του νου
που είναι το αποτέλεσμα της επιδράσεως των
συνήθων δυνάμεων της τέταρτης ή πέμπτης ακτίνος
(οι συνήθεις επιδράσεις) δεν υπάρχει. Υπάρχει μια
έλλειψη ακρίβειας, ξεκάθαρης αποφάσεως μέσα σου.
Θεωρητικά, αδελφέ μου, αυτή η κατάσταση σε οδηγεί
- πάλι θεωρητικά να είσαι υπερβολικά καλός,
υπερβολικά ευγενικός, υπερβολικά έντιμος, αλλά
όχι στην πραγματικότητα.
(XII, σελ. 489/378 )
Μια στενή σχέση ανάμεσα
στη δεύτερη και την τρίτη ακτίνα συχνά καταλήγει
σε δυσκολία, γιατί εκφράζουν δύο διαφορετικούς
τρόπους δομήσεως.
(XII, σελ. 522/403 )
Εχεις την επιμονή και
τη θέληση (σα βαμμένο ατσάλι) της δεύτερης
ακτίνας, και μπορείς να διώξεις το φόβο ως προς
την ικανότητά σου να ξεπεράσεις τις δυσκολίες ή
να κάνεις το έργο σου. Τίποτε δεν μπορεί να σε
σταματήσει.
(XII, σελ. 543/419 )
Είσαι όπως και πολλοί
άλλοι μαθηταί που εκπαιδεύονται για τη
μελλοντική σωτηρία του κόσμου πάνω στη δεύτερη
ακτίνα.
(XII, σελ. 567/438 )
Θα ήθελα να σου θυμίσω
ότι η έκφραση της δεύτερης ακτίνας διαιρείται σε
δύο κατηγορίες - σοφία και αγάπη.
(XII, σελ. 572/442 )
Επειδή η εγωϊκή σου
ακτίνα είναι η δεύτερη και η ακτίνα της
προσωπικότητός σου η πέμπτη, θα σημειώσεις πόσο
ολοκληρωτικά είσαι εξοπλισμένος για τις
υποχρεώσεις σου σ'αυτή τη ζωή. Αυτό, σε βοηθά να
γνωρίζεις.
(XII, σελ. 572/442 )
Εχεις μια ισχυρή
ανάπτυξη της έβδομης ακτίνας επειδή αυτή ήταν η
ακτίνα πάνω στην οποία βρισκόταν η προσωπικότης
σου κατά την προηγούμενη ενσάρκωσή σου. Σ'αυτό
οφείλεται η ικανότης σου να οργανώνεις και η
ευκολία με την οποία χειρίζεσαι τις λεπτομέρειες
(που είναι χαρακτηριστικό της δεύτερης ακτίνας).
(XII, σελ. 641/497,8 )
Εχεις ένα νοητικό σώμα
δευτέρας ακτίνας και, συνεπώς, δε συμμορφώνεσαι
προς τον κανόνα που συνήθως κυβερνά την εκλογή
των απομονωμένων δυνάμεων σε οποιοδήποτε
ιδιαίτερο νοητικό σώμα. Εκείνοι που είναι πάνω
στην Ατραπό δεν συμμορφώνονται πάντα στους
κανόνες. Ο τύπος αυτός της νοητικής ενέργειας που
κυβερνά σου επιτρέπει να κάνεις τρία πράγματα:
1. Να ανταποκρίνεσαι με
ευχέρεια - αν το προτιμάς - στις παρορμήσεις της
ψυχής σου της δεύτερης ακτίνας.
2. Να κρατάς το νου
σταθερά στο φως και συνεπώς να διακρίνεις τις
βασικές αρχές που η πρώτης ακτίνας προσωπικότης
σου μπορεί τόσο εύκολα να αναγνωρίζει.
3. Να εργάζεσαι με τάξη,
επιδεξιότητα και ακρίβεια στο διαλεγμένο πεδίο
υπηρεσίας σου.
(XII, σελ. 644/500 )
Η δεύτερη ακτίνα είναι
η ακτίνα της ενορατικής αγάπης γεγονός που
σπάνια το θυμόμαστε ή το γνωρίζουμε.
(XII, σελ. 697/542 )
Μάθε το δρόμο προς το
Ασραμ της δεύτερης ακτίνας δια μέσου της
ανοιχτής (αν και μυστικής) θύρας της ίδιας σου
καρδιάς.
(XII, σελ. 719/559 )
Πολλοί ανάμεσα στους
συμμαθητές σου παρουσιάζουν ιδιαίτερες
δυσκολίες σε μένα -έναν εκπαιδευτή της δεύτερης
ακτίνας - ένεκα της ισχυρής αναπτύξεως της
επικριτικής διαθέσεως μερικών από τα μέλη.
(XII, σελ. 734/572 )
Για σένα ο ομαδικός
διαλογισμός είναι ουσιώδης. Θα συντελέσει στο να
βοηθήσει τη ψυχή σου στο έργο της ζωής της και να
σε ολοκληρώσει μέσα στη σφαίρα επιδράσεως της
δεύτερης ακτίνας.
(XII, σελ. 749/583 )
Αν μπορείς να αρχίσεις
να χρησιμοποιείς τη ψυχική δύναμη της δεύτερης
ακτίνας που έχεις επί τέλους κατορθώσει να
αγγίξεις και αν μπορεί να σταθεροποιήσεις το
έργο που γίνεται μέσα σου, θα ανακαλύψεις ότι
μπαίνεις σε μια περίοδο καρποφόρου υπηρεσίας.
(XII, σελ. 750,1/584 )
Χρειάζεσαι πολύ
οριστικά τον κραδασμό ενός ομίλου της δεύτερης
ακτίνας. Βοηθάς τον εαυτό σου εξαναγκάζοντας την
προβολή των χαρακτηριστικών σου της δεύτερης
ακτίνας.
(XII, σελ. 751/585 )
Το έργο των Οικοδόμων
απαιτείται από κάθε πλευρά σήμερα και οι ζηλωτές
της δεύτερης ακτίνας χρειάζονται για να
διευθύνουν το έργο αυτό και για να δυναμώσουν τα
χέρια των Οικοδόμων.
(XII, σελ. 751/585 )
Δεν είναι εύκολο για το
μαθητή της πρώτης ακτίνας να διδαχθεί την
προσκόλληση (με τη σωστή και πνευματική έννοια)
περισσότερο απ'όσο είναι εύκολο για το μαθητή της
δεύτερης ακτίνας να μάθει την απόσπαση. Οι
μαθητές και των δύο αυτών ακτίνων έχουν να
διδαχθούν ένα υπέρτατο μάθημα σχετικά μ'αυτό.
Πρέπει να πλησιάσουν το πρόβλημα από
διαφορετικές θέσεις, γιατί το πρόβλημα της
προσκολλήσεως και της αποσπάσεως είναι ένα.
Είναι το πρόβλημα των ορθών αξιών.
(XII, σελ. 802/626 )
Ο τύπος της δεύτερης
ακτίνας σφάλλει δια της βαθιάς προσκολλήσεως
προς τους άλλους και δια μέσου μιας υπερβολικά
ρευστής περιεκτικότητος που εκφράζεται προτού ο
μαθητής κατανοήσει την αληθινή φύση της
περιεκτικότητος. Σφάλλει μέσω του φόβου ότι δε θα
κατανοηθεί ή δε θα αγαπηθεί αρκετά, και νοιάζεται
πολύ για το τι μπορεί να σκεφθούν οι άλλοι
γι'αυτόν και να πουν γι αυτόν. Υποφέρει από φόβο.
(XII, σελ. 803/626 )
Αλλοι μαθητές
εμποδίζονται από τη δύναμη προσκολλήσεως τους
και περιεκτικότητος της δεύτερης ακτίνας. Αυτό
πρέπει να εξουδετερωθεί στην περίπτωση της
προσκολλήσεως και απαιτεί μια εστίαση όπου είναι
εποικοδομητικά δυνατή η τάση προς επέκταση.
(XII, σελ. 805/628 )
Η θεραπευτική ακτίνα,
πάνω απ'όλες τις άλλες, είναι η δεύτερη ακτίνα.
(XII, σελ. 822/641 )
Υπάρχουν δύο κύριες
θεραπευτικές ακτίνες ανάμεσα στις επτά. Είναι η
δεύτερη και η έβδομη.
(XII, σελ. 822/641 )
Ολες οι ακτίνες είναι
υπο-ακτίνες της δεύτερης ακτίνας.
(XII, σελ. 912/711 )
Οι τρόποι εργασίας των
μαθητών της δεύτερης ακτίνας σχηματίζουν τη βάση
όλων των άλλων μεθόδων. Οι διαφορές που ίσως να
εμφανιστούν βρίσκονται στην εφαρμογή
διαδικασιών σύμφωνα με τον ακτινικό τύπο και
στην χρησιμοποίηση της εμφάσεως πάνω σε ορισμένα
κέντρα.
(XII, σελ. 913/711 )
Δεύτερο: η δεύτερη
μεγάλη ενέργεια που κάνει τη δυνατή συνεισφορά
της στην τωρινή παγκόσμια κατάσταση είναι της
δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας, της ακτίνας
του Χριστού. Αυτή η ενέργεια διαχύνεται, στον
κόσμο μέσω του δεύτερου μεγάλου πλανητικού
κέντρου που ονομάζουμε Ιεραρχία. Η ενέργεια που
είναι συγκεντρωμένη σ'αυτό το κέντρο και που τη
χειρίζονται οι μύστες και οι Διδάσκαλοι κάνει
αυτή τη στιγμή μια από τις κυκλικές επαφές της με
τη γη - όπως εξήγησα στον Δεύτερο τόμο της
Πραγματείας επί των Επτά Ακτίνων - κάνει επίσης
μια από τις μεγαλύτερες κυκλικές Προσεγγίσεις
της προς την ανθρωπότητα.
Η ενέργεια κυλάει μέσω
της Ιεραρχίας αυτή τη στιγμή - η ενέργεια της
αγάπης - επιδιώκει να αναμειχθεί με ό,τι κυλάει
από τη Σαμπάλλα και χρειάζεται να δημιουργήσει
μια συνετή και επαρκή συγχώνευση της Σαμπάλλα
και των ιεραρχικών ενεργειών και έτσι να
μετριάσει την καταστροφή και να φέρει στο
προσκήνιο το πνεύμα της δομήσεως, κινητοποιώντας
τις επικοδομητικές και παλινορθωτικές δυνάμεις
της ενέργειας της δεύτερης ακτίνας.
( XV, σελ. 16,7/18 )
Η δύναμη της
αγάπης-σοφίας, που μεταδίδεται διά μέσου της
Ιεραρχίας, ενεργεί πάνω στη σύγχρονη ανθρωπότητα
με τρόπο οικειώτερο και στενότερο παρά ποτέ
άλλοτε.
( XV, σελ. 18/20 )
Η δεύτερη Ακτίς της
Αγάπης ή Ελξεως διέπει, εγωϊκά, τη Βρετανική
αυτοκρατορία, υπάρχει δε σχέση μεταξύ του
γεγονότος αυτού και του γεγονότος ότι το σύμβολο
των Διδύμων διέπει τόσο τις Ηνωμένες Πολιτείες
όσο και το Λονδίνο.
( IX, σελ. 435/384 )( XV, σελ.
52/52 )
Από τα μεγάλα έθνη μόνο
η Βραζιλία, η Μεγάλη Βρετανία και οι Ηνωμένες
Πολιτείες Αμερικής βρίσκονται υπό τη
συγκεκριμένη επίδραση της δεύτερης ακτίνος.
( IX, σελ. 438/387 )( XV, σελ. 55/54
)
Η Μεγάλη Βρετανία είναι
ο θεματοφύλακας της όψεως σοφία της δεύτερης
ακτίνος για τη λεγομένη Αρία φυλή.
( IX, σελ. 438/387 )( XV, σελ. 55/54
)
Θα παρατηρήσετε ότι από
τα μεγαλύτερα έθνη μονάχα η Βραζιλία, η Μεγάλη
Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
βρίσκονται θετικά κάτω από την επίδραση της
δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας. Ετσι
προβάλλει ένα ενδιαφέρον γεγονός. Η Μεγάλη
Βρετανία είναι ο φύλακας της όψεως της σοφίας
αυτής της ενέργειας της δεύτερης ακτίνας για την
Αρία φυλή. οι Ηνωμένες
Ποιλιτείες θα εκτελέσουν το ίδιο έργο για τον
κόσμο του αμέσου μέλλοντος, ενώ η Βραζιλία θα
προσπεράσει τελικά και τις δύο - μετά από πολλές
χιλιάδες χρόνια. Αυτές οι τρεις φυλές
ενσωματώνουν την ελκυστική συνεκτική όψη της
δεύτερης ακτίνας και θα το αποδείξουν διά της
σοφίας και της ορθής διακυβερνήσεως, που
βασίζεται στον ορθό ιδεαλισμό και την αγάπη.
( XV, σελ. 55/54 )
Η δύναμη που
εκδηλώνεται από το κέντρο της Γενεύης (η οποία
δεν είναι προς το παρόν αποτελεσματική, αλλά
βραδύτερα θα φθάσει στην πλήρη έκφρασή της) είναι
η δύναμη της δεύτερης Ακτίνας της Αγάπης-Σοφίας,
με τη μεγαλύτερη έμφασή της σήμερα τοποθετημένη
πάνω στην ιδιότητα της περιεκτικότητος.
( XV, σελ. 100/96 )
Θα εξετάσουμε τώρα τις
ακτίνες από την άποψη της εκδηλώσεώς τους στη
σημερινή εποχή:
ΑΚΤΙΝΑ ΙΙ. Αυτή η ακτίνα
βρίσκεται πάντοτε σε υποκειμενική εκδήλωση και
είναι πολύ ισχυρή γιατί είναι η ακτίνα του
ηλιακού μας συστήματος και ιδαίτερα σ'αυτή την
εποχή καθώς η Ιεραρχία πλησιάζει περισσότερο την
ανθρωπότητα και την προετοιμάζει για την
"κρίση της αγάπης", και για μια επικείμενη
μαγαλύτερη πλανητική μύηση. Σήμερα, ωστόσο, η
δεύτερη ακτίνα γίνεται αντικειμενική ως προς
προς την επίδρασή της επί του φυσικού πεδίου και
θα γίνεται όλο και περισσότερο για τα προσεχή δύο
χιλιάδες διακόσια χρόνια, οπότε θα αποσυρθεί
βαθμιαία στο περιθώριο.
( XV, σελ. 149/142 )
Οικοδόμοι, όπως είναι
πάντα οι άνθρωποι της δεύτερης ακτίνας, πρέπει να
μάθουν να καταστρέφουν, όταν παρακινούνται από
ομαδική αγάπη και δρούν κάτω από τη Θέληση, ή την
όψη της πρώτης ακτίνας. Οι καταστροφείς πρέπει να
μάθουν να δομούν δρώντας πάντα κάτω από την
παρότρυνση ομαδικής αγάπης και χρησιμοποιώντας
τη δύναμη προσκολλήσεως κατά αμερόλυπτο
ελεύθερο χρόπο
(XVI, σελ. 6/7 )
Θυμαπάτες που
παράγονται από την Ακτίνα ΙΙ:
Η θυμαπάτη της αγάπης
του να αγαπάται.
Η θυμαπάτη της
δημοτικότητος.
Η θυμαπάτη της
προσωπικής σοφίας.
Η θυμαπάτη εγωιστικής
σοφίας.
Η θυμαπάτη μιας υπέρ
τέλειας κατανοήσεως, η οποία ματαιώνει τη σωστή
δράση.
Η θυμαπάτη της
μεμψιμοιρίας, μια βασική θυμαπάτη αυτής της
ακτίνας.
Η θυμαπάτη του
συμπλέγματος του Μεσσία, στον κόσμο της
θρησκείας και παγκόσμιας ανάγκης.
Η θυμαπάτη της
αυτοθυσίας.
Η θυμαπάτη της
εγωιστικής ανιδιοτέλειας.
Η θυμαπάτη της
αυταρέσκειας.
Η θυμαπάτη της
εγωιστικής υπηρεσίας.
(XVI, σελ. 119,20/121 )
Το έργο διαλύσεως της
θυμαπάτης εκτελείται από εκείνους που
εμφανίζονται σε εκδήλωση στη γραμμή της
ενέργειας η οποία ενσωματώνει τη δεύτερη,
τέταρτη και έκτη ακτίνα.
(XVI, σελ. 199/199 )
Οι ζηλωτές της δεύτερης
ακτίνας έχουν, συνήθως, πλήρη επίγνωση
οποιασδήποτε θυμαπάτης, που μπορεί να επιζητεί
να τους εξουσιάζει επειδή έχουν μια έμφυτη
ικανότητα καθαρής αντιλήψεως.
(XVI, σελ. 222/223 )
Πρέπει να αγαπούν τους
συνανθρώπους τους και αυτό δεν πρέπει να το
κάνουν, όπως το πρόσωπο της έκτης ακτίνας, με μια
αποκλειστική αφοσίωση, αλλά, όπως αγαπά το
πρόσωπο της δεύτερης ακτίνας - με μια
ολοκληρωμένη εκτίμηση της ανθρωπότητας, μια
καρδιά γεμάτη κατανόηση και ακόμα ένα κριτικό
νου που αγαπά σταθερά παρ'όλα τα λάθη που βλέπει,
με μια οξυδερκή αντίληψη του ενεργητικού και
παθητικού ενός ατόμου ή μιας φυλής.
(XVI, σελ. 224-225 )
Κατά συνέπεια, η
δραστηριότητα της δεύτερης ακτινικής δύναμης
είναι εκείνη που συσχετίζει και συναρμόζει την
ψυχή με τη μορφή. Αυτή η μαγνητική ισχύς
χαρακτηρίζει ιδιαίτερα τη δραστηριότητα των
Ιχθύων. Αυτή η μαγνητική ισχύς χαρακτηρίζει
ιδιαίτερα τη δραστηριότητα των Ιχθύων.
( XVIII, σελ. 122/126 )
Ο Δίας και οι επιρροές
του υποδείχνουν ότι η διαδικασία της ενσάρκωσης
είναι η "ευεργετική" μέθοδος της
εξελικτικής ανάπτυξης και ότι η αγάπη-σοφία (2η
ακτίνα) είναι ο μοναδικός δρόμος για την
ανθρωπότητα.
( XVIII, σελ. 123/127 )
Η δεύτερη ακτίνα
εισάγει την ψυχική έκφραση και την πνευματική
συνείδηση καθως και τη δύναμη να διαχύνεται
αγάπη και σοφία πάνω στη γη.
( XVIII, σελ. 132/137 )
2. Δίας - Δεύτερη Ακτίνα -
Η συγχώνευση της καρδιάς και του νου, η οποία
συνιστά τον υποκειμενικό σκοπό της εκδήλωσης.
Επιτυγχάνεται με τη δραστηριότητα της τρίτης και
της έβδομης ακτίνας πάνω στον εξωτερικό τροχό.
( XVIII, σελ. 134/139 )
Οι επιδράσεις και οι
δυναμικότητες της δεύτερης ακτίνας είναι μόνιμα
παρούσες και διαχύνονται στην πλανητική μας
σφαίρα και ζωή μέσα από τον Ηλιο (που συγκαλύπτει
κάποιον πλανήτη) και το Δία.
( XVIII, σελ. 159/167 )
Ο Δίας είναι ο
παράγοντας της δεύτερης ακτίνας που την εκφράζει
ο Ηλιος - κοσμικά και συστημικά.
( XVIII, σελ. 275/297 )
Ο αστερισμός των
Διδύμων και η εγγενής του επίδραση της δεύτερης
ακτίνας ελέγχουν το καθένα από τα ζεύγη των
αντιθέτων του Μεγάλου Τροχού.
( XVIII, σελ. 319/346 )
Επειδή η Ακτίνα της
Αγάπης-Σοφίας, η δεύτερη ακτίνα, ρέει μέσα από
τους Διδύμους, γίνεται προφανής η αλήθεια της
αποκρυφιστικής διδασκαλίας ότι η αγάπη αποτελεί
τη βάση ολόκληρου του σύμπαντος.
( XVIII, σελ. 321/348 )
2. Οι ενέργειες που
έρχονται από τον ήλιο Σείριο, έχουν σχέση με την
όψη αγάπη-σοφία ή την ελκτική δύναμη του ηλιακού
Λόγου, με τη ψυχή εκείνης της Μεγάλης Υπαρξης.
Αυτή η κοσμική ψυχική ενέργεια σχετίζεται με την
Ιεραρχία.
( XVIII, σελ. 383/416 )
Η δύναμη που εκφράζει
το κέντρο της Γενεύης (προς το παρόν
αναποτελεσματικά, αν και αργότερα θα επέρθει
κάποια αλλαγή) είναι εκείνη της δεύτερης Ακτίνας
της Αγάπης-Σοφίας.
( XVIII, σελ. 479/521 )
Η όψη της συνείδησης
του Βρετανικού λαού μετατοπίζεται σταθερά στην
έκφραση της δεύτερης ακτίνας της ψυχής τους.
( XVIII, σελ. 482/524 )
Σε όλα αυτά (τις τρεις
όψεις της θέλησης) βρίσκεται γονιμοποιημένο το
σπέρμα του επόμενου ηλιακού συστήματος, του
τρίτου, και η εκπλήρωση της Εκδήλωσης της
Προσωπικότητος του Λόγου. Επομένως χρειαζόμαστε
να διατυπώσουμε την ερμηνεία των εφτά ακτίνων με
όρους της θέλησης και όχι με όρους αγάπης ή
συνείδησης.
ΑΚΤΙΝΑ ΙΙ. - Η ενέργεια
της Αγάπης-Σοφίας. Αυτή η βασική ενέργεια είναι η
θέληση για ενοποίηση, για σύνθεση, για τη
δημιουργία συνοχής και αμοιβαίας έλξης και την
εδραίωση σχέσεων, αλλά - θυμηθείτε το - σχέσεων
που είναι εξ ολοκλήρου πέρα από τη συνείδηση της
σχέσης ή την αντίληψη της ενότητας. Είναι το
γεγονός της ενοποίησης όπως γίνεται ορατό από
την αρχή και σαν να υπήρχε πάντα και για πάντα στο
Νου του Θεού ο Οποίος αγκαλιάζει το παρελθόν, το
παρόν και το μέλλον και που ο νους Του δε
σκέπτεται με όρους της εξέλιξης ή της
διαδικασίας. Η διαδικασία είναι έμφυτη στο
σπέρμα. Η εξελικτική παρότρυνση είναι η
αναπόφευκτη συνοδεία της ζωής σε εκδήλωση. Είναι
η Θέληση για ενοποίηση.
Σήμερα, όσον αφορά την
ανθρωπότητα, η ανώτατη έκφρασή της είναι το
μυστικιστικό όραμα.
( XVIII, σελ. 547/597 )
2. Η θέληση που επιφέρει
εκπλήρωση επιδείχνεται μέσα από τη δεύτερη
ακτίνα με εκείνη την κατευθυντήρια δύναμη που
επιτρέπει στη δεύτερη ακτίνας ψυχή να επιτύχει
σταθερά στο σκοπό της. Ωθείται αμείλικτα προς τα
εμπρός, δεν επιτρέπει στον εαυτό της κανένα
χαλάρωμα ή καμιά παρέκκλιση μέχρι να
προσεγγιστεί ο επιθυμητός σκοπός. Αυτή είναι μια
διαφορετική έκφραση της θέλησης της πρώτης
ακτίνας η οποία είναι δυναμική και η οποία εξορμά
προς τα εμπρός παρά τα οποιαδήποτε εμπόδια.
( XVIII, σελ. 571,2/624 )
Ο βασικός τόνος της
θυσίας ή η "διαδικασία της δημιουργίας του
όλου" διατρέχει όλα όσα αφορούν την όψη θέληση
καθώς λειτουργεί με τη μεσολάβηση των εφτά
ακτίνων. Αυτό γίνεται πανέμορφα φανερό στη
δραστηριότητα της δεύτερης ακτίνας καθώς είναι
ένας αγωγός για τη θέληση του Θεού.
( XVIII, σελ. 572/625 )
Η δεύτερη ακτίνα
γνωρίζει τον εαυτό της τη μεταδοτική θέληση
επειδή μέσα από τη χρήση της περνά κάτι ανάμεσα
στα ζεύγη των αντιθέτων (πνεύμα-ύλη) το οποίο τα έλκει μαζί μέχρι που τελικά
αποτελούν ένα συγχωνευμένο σύνολο...
Γνωρίζει τον εαυτό της
ως τη μετασχηματιστική θέληση επειδή ολόκληρη η
εξελεκτική διαδικασία (που είναι, σε τελική
ανάλυση, η κατάληξη της αλληλο-συσχέτισης
ανάμεσα στο Θεό και στον κόσμο Του, ανάμεσα στην
αιτία και το αποτέλεσμα, και ανάμεσα στη Ζωή και
τη μορφή) βασίζεται πάνω στο μετασχηματισμό που
επέρχεται από τη θεία έλξη...
Γνωρίζει τελικά τον
εαυτό της ως τη θέληση που μεταμορφώνει.
( XVIII, σελ. 573/625,6 )
Ολόκληρη η διαδικασία
της υπέρβασης που καταλήγει στη μεταμόρφωση,
εκτελείται σε σχέση με τη δεύτερη ακτίνα από τις
συνδυασμένες επιρροές των τριών αστερισμών μέσα
από τους οποίους αυτή η ακτίνα διαλέγει με μια
'"πράξη της επαρκούς θέλησης να δράσει στο
χρόνο και στο διάστημα". (Δίδυμοι, Παρθένος,
Ιχθείς).
( XVIII, σελ. 573/626 )
Επομένως, αυτή η
δεύτερη ακτίνα συνδέεται στενά με την Παρθένο
και η κατώτατή της όψη είναι η μητρική αγάπη με
την ενστικτώδη φροντίδα αυτού που πρέπει να
ανατραφεί και να φυλαχθεί. Η ανώτατή της όψη
είναι ο ενσαρκωμένος εκδηλούμενος Χριστός...
Αυτό το ζώδιο (Παρθένος)
και αυτή η δεύτερη ακτίνα της Θέλησης έχουν μια
μυστήρια σχέση με το Χρόνο, με τη διαδικασία της
συντηρούμενης ζωής της Μητέρας (ύλη) η οποία, σε
όλη την περίοδο της κυοφορίας, ανατρέφει και
φροντίζει το γοργά αναπτυσσόμενο Παιδί Χριστός.
Η Σελήνη έχει επίσης μια περίεργη λειτουργία που
μπορεί να εκφραστεί μόνο στην ιδέα του θανάτου -
του θανάτου των σχέσεων ανάμεσα στη Μητέρα και το
Παιδί, επειδή έρχεται η στιγμή που θα προβάλλει
το Παιδί Χριστός από τη μήτρα του χρόνου και της
ύλης και θα σταθεί ελεύθερο στο φως. Αυτό θα γίνει
αναγκαστικά, εξαιτίας των πολλών έμφυτων
παραγόντων, αλλά κυρίως εξαιτίας της
υποβοηθητικής θέλησης της Μητέρας καθώς και της
δυναμικής θέλησης του Παιδιού Χριστός. Εδώ πάλι
είναι μια όψη της περίεργης και μυστήριας σχέσης
ανάμεσα στην πρώτη και στη δεύτερη ακτίνα.
( XVIII, σελ. 574/627 )
3. ΙΧΘΕΙΣ. Σ'αυτό το
ζώδιο αποκορυφώνεται το έργο και η Θέληση του
Πατέρα μέσα από τη θέληση της δεύτερης ακτίνας ως
τη θέληση για σωτηρία.
( XVIII, σελ. 574/627 )
Συνεπώς, στους Διδύμους
έχετε τους δύο, τα ζεύγη των αντιθέτων και τη
θέληση για σχέση. Στην Παρθένο, έχετε το έργο της
συνεργασίας τους, στην ανάθρεψη της ζωής εκείνου
του φαινόμενου της δεύτερης ακτίνας, ένα Χριστό,
την ολοκλήρωση του έργου της ύλης και την ανύψωσή
της στους ουρανούς. Στους ιχθείς έχετε την
αποκορύφωση του έργου εκείνου που το έκανε
δυνατό η όψη της ύλης, και ο Χριστός αναδύεται ως
παγκόσμιος σωτήρας. Ολα αυτά έχουν συμβεί μέσα
από την όψη θέληση της δεύτερης ακτίνας, που
εστιάζεται στη Σαμπάλλα, που εκφράζεται μέσα από
την ανθρωπότητα και αποκορυφώνεται μέσα στην
Ιεραρχία. Εδώ έχετε όλη την ιστορία της ενότητας,
που επέρχεται από τη ζωή και τη θέληση της
δεύτερης ακτίνας, που δημιουργεί την ανάδυση της
συνείδησης του Χριστού και την αντικειμενική
εμφάνιση της Χριστικής αρχής.
( XVIII, σελ. 574,5/627,8 )
2. Ακτίνα ΙΙ. Ο Ιερός
τόπος. Ιεραρχία.
Ο Μυστικός Τόπος που
κατοικεί το Φως.
Ψυχή. Συνείδηση. Φως.
Αγάπη. Μύηση.
( XVIII, σελ. 580/633 )
Ακτίς ΙΙ
Η ατέλεια της μεγάλης
αυτής ενέργειας, με τη δημιουργική ζωογόνο και
συνεχούσα δύναμη, ήταν και είναι η δύναμη της
υπεδιεργέσεως, της παραγωγής επαυξήσεως, της
συσσωρεύσεως, της δομήσεως τόσο πολλών μορφών,
της έλξεως τόσων πολλών ατόμων και της
προσκλήσεως των συνθηκών εκείνων που οδηγούν σε
ό,τι ονομάστηκε (εσωτερικά) "η ασφυξία της
ζωής" - μια άλλη μορφή θανάτου, αλλά αυτή τη
φορά θανάτου που είναι αποτέλεσμα υπερβολικής
ζωτικότητος που επηρεάζει την κυκλοφορία του
αίματος, δημιουργεί δομές μέσα στις ήδη
δομημένες μορφές και συχνά φτιάνει ένα αιθερικό
φορέα που είναι πολύ ισχυρός για την εξωτερική
φυσική μορφή. Αλλα αποτελέσματα είναι, π.χ., η
εμφάνιση όγκων, καρκίνων, νεοπλασιών και
υπεραναπτύξεων σωματικών όψεων, υπερμεγέθων
οργάνων και υπεραρίθμων μερών του σώματος.
( XX, σελ. 308/299,300 )
2. Η φυματίωση είναι το
αποτέλεσμα της κακής χρήσεως της ενέργειας της
δεύτερης ακτίνος.
( XX, σελ. 396/383 )
6. Οσοι θεραπευτές
βρίσκονται στη δεύτερη ακτίνα ή κατέχουν ένα
ισχυρό φορέα δευτέρας ακτίνος είναι συνήθως
μεγάλοι θεραπευταί. Ο Χριστός, ο οποίος ήταν ο πιο
αληθινός εκπρόσωπος της δεύτερης ακτίνος που
εμφανίστηκε ποτέ πάνω στη γη, ήταν ο μεγαλύτερος
από όλους τους θεραπευτές υιούς του Θεού.
( XX, σελ. 717-27/695-705 )
Εάν ο μυημένος είναι
πάνω στη δεύτερη ακτίνα, και συνεπώς εργάζεται
στο Τμήμα του Χριστού, θα χρησιμοποιήσει τη
θέληση χρησιμοποιώντας σαν μέσο το βούδδι, τη
δεύτερη όψη της Πνευματικής Τριάδος.
(XXIV, σελ. 367/311 )
Η δεύτερη ακτίς έχει
πέντε προσεταιρισμένα Ασραμ και ένα του οποίου
υπάρχει μόνο ο πυρήν, και όλα τα αυτά εργάζονται
κάτω από την έμπνευση της και δια μέσου της
επιδράσεως του κεντρικού πυρός της δεύτερης
ακτίνος. Ολα έχουν στο κέντρο τους ένα μαθητή
δεύτερης ακτίνος.
(XXIV, σελ. 455/388 )
Η Πραγματεία επί των
επτά Ακτίνων (Ακτίνες και Μυήσεις) είναι μια
αυστηρή προσέγγιση δεύτερης ακτίνος.
(XXIV, σελ. 499/423 )
Η επίτευξη θετικότητος
είναι ο σκοπός του μυημένου της δεύτερης ακτίνος.
(XXIV, σελ. 597/507 )
Ακτίς Δεύτερη ...
Αγάπη-Σοφία
Το ζωηρό φως της ψυχής
της δεύτερης ακτίνος (το πιο ζωηρό σ'αυτό το
ηλιακό σύστημα της δεύτερης ακτίνος) κυριαρχεί
του φωτός της μορφής και ακτινοβολεί προς το
τριαδικό φως. Επέρχεται τότε μια στιγμή έντονης
συγκεντρώσεως και προφέρεται η ιδιαίτερη Λέξη
Δύναμης της δεύτερης ακτίνος. Ο διπλός
συμβολισμός αυτής της λέξεως ΣΞΠΟΥΛΞΣ
μορφοποιείται στο νου του μαθητή και σημαίνει τη
βεβαίωση "ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΦΩΣ".
(XXIV, σελ. 607/516 )
Η Αρχή της Αποφάσεως...
βασίζεται στην ενέργεια της δεύτερης Ακτίνος της
Αγάπης-Σοφίας, ακριβώς όπως η Αρχή της Διαμάχης
βασίζεται στην ενέργεια της Τρίτης Ακτίνος της
Ενεργού Νοημοσύνης.
(XXIV, σελ. 714/609 )
Η δεύτερη ακτίνα είναι
κυρίως η ακτίνα των ορθών ανθρώπινων σχέσεων -
καθ'όσον αφορά το τέταρτο βασίλειο της φύσεως. Η
ενέργεια της αγάπης κυβερνά όλες τις σχέσεις
μεταξύ ψυχών και ελέγχει την Ιεραρχία, το
Βασίλειο των Ψυχών. Η ενέργεια της σοφίας θα
έπρεπε να κυβερνά όλες τις σχέσεις μέσα στο
τέταρτο βασίλειο, το ανθρώπινο.
(XXIV, σελ. 718/611 )
Η νέα Αρχή του Μερισμού,
που είναι συνυφασμένη με τη δεύτερη Ακτίνα της
Αγάπης-Σοφίας και η οποία ενδιαφέρεται τόσο
βασικά με τις σχέσεις, κερδίζει έδαφος, και η
δύναμη της αποδεσμεύεται από τη δραστηριότητα
της τέταρτης Ακτίνος της Αρμονίας μέσω Διαμάχης.
(XXIV, σελ. 719/613 )
