Αυτός (ο Διδάσκαλος Σέραπις) ανήκει στην τέταρτη ακτίνα, τα δε μεγάλα κινήματα τέχνης σε όλο τον κόσμο, η εξέλιξη της μουσικής, της ζωγραφικής και του δράματος, παίρνουν από Αυτόν τη ζωογόνο τους παρόρμηση.
( ΙΙ, σελ. 73/60 )
Ο Διδάσκαλος Αυτός (ο Π.) χρησιμοποιεί σώμα Ιρλανδού, ανήκει στην τέταρτη ακτίνα, και ο τόπος διαμονής Του δεν επιτρέπεται να αποκαλυφθεί.
( ΙΙ, σελ. 73/60 )
Η ακτίς στην οποία ευρίσκεται το αιτιατό σώμα του ανθρώπου, η ακτίς του εγώ, πρέπει να προσδιορίζει τον τύπο του διαλογισμού. Κάθε Ακτίς απαιτεί ιδιαιτέρα μέθοδο προσεγγίσεως, διότι σκοπός παντός διαλογισμού είναι η ένωσις με το θείο...
Οταν η Ακτίς του Εγώ είναι η προσδιοριστική Ακτίς της Αρμονίας, η τέταρτη, η μέθοδος τότε θα ακολουθήσει τη γραμμή της εσωτερικής αντιλήψεως του κάλλους και της αρμονίας. επιφέρει τη συντριβή του αιτιατού σώματος, με τη γνώση του Ηχου και του Χρώματος και με το διασπαστικό αποτέλεσμα του Ηχου... Οσοι εκπροσωπούν αυτή την ακτίνα, αναπτύσσονται σύμφωνα με τη γραμμή της μουσικής, του ρυθμού και της ζωγραφικής. Αποσύρονται εις τα εντός για να μπορέσουν να κατανοήσουν την πλευρά ζωή της μορφής...
( III, σελ. 32-6/15-18 )
Τέταρτη Ακτίς: "Η εξωτερική δόξα ας παρέλθει και το κάλλος του εσωτερικού Φωτός ας αποκαλύψει τον Ενα. Η παραφωνία ας παραχωρήσει τη θέση της στην αρμονία, και από το κέντρο του κρυμμένου Φωτός, η ψυχή ας μιλήσει: Η λέξη ας βροντήσει: "Το Κάλλος και η δόξα δε Με συγκαλύπτουν. Εχω αποκαλυφθεί. Εγώ ειμί'".
( VIII, σελ. 316,7/289 )
Μια από τις ακτίνες της θεμελιακής ακτινικής επταδικότητος ενσωματώνει στον εαυτό της το στοιχείο της αρμονίας, και αυτή είναι η τέταρτη Ακτίς της Αρμονίας, που δίνει σ'όλες τις μορφές αυτό που προκαλεί το κάλλος και που εργάζεται προς την εναρμόνιση όλων των αποτελεσμάτων που εκπορεύονται από τον κόσμο των αιτίων, που είναι ο κόσμος των τριών βασικών ακτίνων. Η ακτίς του κάλλους, της τέχνης και της αρμονίας είναι ο δημιουργός της ιδιότητος της διοργανώσεως μέσω της μορφής. Είναι σε τελευταία ανάλυση η ακτίς της μαθηματικής ακρίβειας και δεν είναι η ακτίς του καλλιτέχνη, όπως νομίζουν τόσοι πολλοί.
( IX, σελ. 65/49 )
Ακτίς IV... Ανώτερη έκφραση: Τεκτονική εργασία, που βασίζεται στο σχηματισμό της Ιεραρχίας και σχετίζεται με τη δεύτερη ακτίνα.
Κατώτερη έκφραση: Αρχιτεκτονικά κτίρια. Σύγχρονη πολεοδομία.
( IX, σελ. 66/50 )
Η τέταρτη ακτίς είναι στην ουσία ο ραφιναριστής, ο πρόξενος της τελειότητος μέσα στη μορφή και ο πρωταρχικός χειριστής των ενεργειών του Θεού με τέτοιο τρόπο που ο Ναός του Κυρίου να γίνεται πράγματι γνωστός στην αληθινή του φύση σαν αυτό που "στεγάζει" το Φως... Αυτή η ακτίς εκφράζεται πρωτίστως στο πρώτο από τα άμορφα πεδία, μετρώντας από τα κάτω προς τα πάνω, και ο πραγματικός της σκοπός δεν μπορεί να προβάλει προτού η ψυχή αφυπνιστεί και η συνείδηση αποτυπώσει επαρκώς το γιγνωσκόμενο.
( IX, σελ. 66/50 )
Θα ήθελα να αναφέρω ότι όταν η τέταρτη ακτίς και η έβδομη ακτίς έρθουν μαζί σε ενσάρκωση, θα έχουμε μια εντελώς ιδιάζουσα περίοδο αποκαλύψεως και εκδηλώσεως του φωτός. Γι'αυτή την εποχή λέγεται ότι "ο ναός του Κυρίου θα αποκτήσει επιπρόσθετη δόξα και όλοι μαζί οι Οικοδόμοι θα αναγαλλιάσουν". Αυτό θα είναι το κορύφωμα του Τεκτονικού έργου, υπό πνευματική έποψη. Η Χαμένη Λέξη τότε θα αποκτηθεί ξανά και θα αναπεμφθεί ώστε όλοι να την ακούσουν, και ο Διδάσκαλος θα εγερθεί και θα περπατήσει μεταξύ των οικοδόμων του, μέσα στο πλήρες φως της δόξας που φέγγει στην ανατολή.
( IX, σελ. 68,9/52,3 )
Ακτίς ΙV. Αρμονία, Κάλλος, Τέχνη.
Ο σπουδαστής πρέπει να έχει υπόψη του πως ο άνθρωπος έχει αφήσει πίσω τον προθάλαμο και στέκει (όταν έχει επιτρέψει στην τέταρτη ακτίνα να κάνει το έργο της και όταν συνεπώς μπορεί να λειτουργεί πάνω στο τέταρτο ή βουδδικό πεδίο) μέσα στο ναό του Κυρίου.
Ο Κύριος της τέταρτης ακτίνος έχει πολλά ονόματα που υπαγορεύουν προσεκτική μελέτη και πολύ στοχασμό...Κατά το μάλλον και ήττον βρίσκεται πάντα στην εξουσία σ'ότι αφορά την ανθρώπινη οικογένεια, επειδή υπάρχει μια αριθμητική συγγένεια μεταξύ της τέταρτης ακτίνος, της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας, ή των ανθρώπινων μονάδων, και του τέταρτου βασίλειου της φύσεως. Η δύναμή του είναι κατά συνέπεια πάντα ενεργός.
Ο Διακρίνων πάνω στο Δρόμο
Ο Σύνδεσμος μεταξύ των Τριών και των Τριών
Ο Θείος Μεσάζων
Η Χείρ του Θεού
Το Κρυμμένο Ον
Ο Σπόρος, που είναι το Ανθος
Το Ορος όπου η Μορφή πεθαίνει
Το Φως μέσα στο Φως
Ο Διορθωτής της Μορφής
Αυτός Που επισημαίνει το διχασμό του Δρόμου
Ο Διδάσκαλος
Ο Ενοικών εις τον Ιερόν Τόπον
Ο Κατώτερος από τα Τρία, ο Ανώτατος από τα Τέσσερα
Η Σάλπιγξ του Κυρίου
Οι αφορισμοί που συνδέονται με την τέταρτη αυτή ακτίνα δεν είναι εύκολο να γίνουν κατανοητοί. Χρειάζονται την κινητοποίηση της ενοράσεως και αποδίδονται με έξη σύντομες και εξαιρετικά λακωνικές επιταγές που είχαν προφερθεί, αρκετά περίεργα, αργά στη δημιουργική περίοδο και κατά την εποχή που η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία ήρθε σε ενσάρκωση:
1. Πρόφερε σιγά τη Λέξη. Πρόφερε σιγά.
Ιδιότης... δύναμη διειδύσεως στα βάθη της ύλης
2. Προμάχησε υπέρ της επιθυμίας. Δώσε αυτό που χρειάζεται στον αναζητητή.
Ιδιότης... οι δυαδικές όψεις της επιθυμίας.
3. Χαμήλωσε το νήμα. Ξεδίπλωσε το Δρόμο. Ενωσε τον άνθρωπο με το Θεό. Σήκω.
Ιδιότης... δύναμη του αποκαλύπτειν την ατραπό.
4. Ολα τα άνθη είναι δικά σου. Στερέωσε τις ρίζες στη λάσπη, τα άνθη στον ήλιο. Απόδειξε ότι λάσπη και ήλιος, ρίζες και άνθη, αποτελούν εν.
Ιδιότης... δύναμη του εκδηλώνειν τη θεότητα. Ανάπτυξη
5. Κύλησε και γύρισε, και κύλησε ξανά. Διάνυσε περιοδικά τον κύκλο των ουρανών. Απόδειξε πως όλα είναι ένα.
Ιδιότης... η αρμονία των σφαιρών.
6. Χρωμάτισε τον ήχο. Ηχησε το χρώμα. Φτιάξε τους φθόγγους και δες τους να περνούν στις σκιές, που με τη σειρά τους φτιάχνουν τους ήχους. Ετσι όλα διακρίνονται σαν ένα.
Ιδιότης... η σύνθεση του αληθινού κάλλους.
( IX, σελ. 88-90/70-72 )
Το Ον το Οποίο είναι η έκφραση και η ενεργός δύναμη ολόκληρου του φυτικού βασιλείου συναντάται πάνω στην τέταρτη ακτίνα.
( IX, σελ. 145/121 )
5. Οσμή.... 4η Ακτίς. Τέχνη................Το Κάλλος της Αποκάλυψης
( IX, σελ. 159/133 )
Ο Κύριος της τέταρτης Ακτίνος της Αρμονίας, του Κάλλους και της Τέχνης θα προσθέσει το μερίδιό Του στο μεγάλο δημιουργικό έργο και θα διαπιστωθεί ότι, με την άπιαστη αναζήτηση ως την πηγή της εκείνης της μυστηριώδους αποκαλύψεως που ονομάζουμε κάλλος, θα δοθεί έκφραση στη λεπτή εκείνη ιδιότητα που η "οσμή", με τη ζωώδη έννοια, είναι το σύμβολό της.
( IX, σελ. 160/134 )
Η τέταρτη ακτίς είναι ο κατ'εξοχήν δρόμος του αναζητητή, του ερευνητή και του ευαίσθητου ανταυγαστήρα της ομορφιάς.
( IX, σελ. 160/134 )
Το Ιουδαϊκό έθνος έχει στενή σχέση με την τέταρτη ακτίνα και την τέταρτη ρίζα-φυλή, απ'όπου και η διάκρισή του αυτή την εποχή στον κόσμο της τέχνης και η έκταση της ατελείωτης συμβολικής περιπλανήσεως και αναζητήσεώς του.
( IX, σελ. 160/134 )
Ο γάτος βρίσκεται πάνω στη τέταρτη ακτίνα.
( IX, σελ. 192/164 )
Η Τέταρτη Ακτίς της Αρμονίας μέσω Διαμάχης
Ειδικές αρετές:
Εντονα συναισθήματα, συμπάθεια, φυσικό θάρρος, γενναιοδωρία, αφοσίωση, ετοιμότης πνεύματος και αντιλήψεως.
Ελαττώματα ακτίνος:
Εγωκεντρικότης, ανησυχία, ανακρίβεια, έλλειψη ηθικού θάρρους, έντονα πάθη, ραθυμία, ασυδοσία.
Αρετές προς απόκτηση:
Ηρεμία, εμπιστοσύνη, αυτοέλεγχος, αγνότης, αφιλαυτία, ακρίβεια, νοητική και ηθική ισορροπία.
Η ακτίς αυτή έχει ονομαστεί "ακτίς του αγώνος" γιατί πάνω σ'αυτή οι ιδιότητες του rajas (δραστηριότητος) και tamas (αδράνειας) έχουν τόσο παράξενα ίση αναλογία που η φύση του ανθρώπου της τέταρτης ακτίνος σπαράζεται από τη σύγκρουσή τους, και η έκβαση, όταν είναι ικανοποιητική, περιγράφεται σαν η "Γέννηση του Ωρου",του Χριστού, που γεννιέται από τις ωδίνες του συνεχούς πόνου και της αγωνίας.
Το tamas επιφέρει αγάπη της ανέσεως και της ευχαριστήσεως, αποστροφή της προκλήσεως πόνου που ισοδυναμεί με ηθική δειλία, ραθυμία, αναβλητικότητα, επιθυμία να αφήνονται τα πράγματα ως έχουν, επιθυμία αναπαύσεως και αδιαφορία για το αύριο. Το rajas είναι πύρινο, ανυπόμονο και πάντα εξωθεί προς δράση. Αυτές οι ενάντιες δυνάμεις στη φύση τους κάμνουν τη ζωή του ανθρώπου της τέταρτης ακτίνος ένα συνεχή πόλεμο και αναταραχή. Η τριβή και η εμπειρία που κερδίζεται μέσω αυτής μπορεί να επιφέρουν μια πολύ ταχεία εξέλιξη, αλλά με την ίδια ευκολία ο άνθρωπος θα μπορούσε να γίνει ένας ήρωας που ποτέ δεν καταφέρνει τίποτα.
Είναι η ακτίς του ορμητικού αρχηγού του ιππικού, αδιάφορου μπροστά στους κινδύνους που απειλούν τον ίδιο ή τους οπαδούς του. Είναι η ακτίς του ανθρώπου που ζει μια χαμένη ελπίδα, γιατί σε στιγμές έξαψης ο άνθρωπος της τέταρτης ακτίνος κυριαρχείται ολοκληρωτικά από το rajas. Του παράτολμου διακυβευτή και παίκτη, του γεμάτου από ενθουσιασμό και σχέδια, που καταβάλλεται εύκολα από τη θλίψη ή την αποτυχία, μα που με την ίδια ταχύτητα συνέρχεται από όλες τις αντιξοότητες και συμφορές.
Είναι η κατ'εξοχήν ακτίς του χρώματος, του καλλιτέχνη που το χρώμα του είναι πάντοτε εξαιρετικό, αν και το σχέδιό του συχνά υστερεί. Ο άνθρωπος της τέταρτης ακτίνος πάντα αγαπά το χρώμα, και μπορεί γενικά να το φτιάξει. Αν δεν είναι εκγυμνασμένος σα ζωγράφος, μια αίσθηση χρώματος είναι σίγουρο ότι θα εμφανιστεί με άλλους τρόπου, στην εκλογή ενδυμασίας ή του διάκοσμου.
Στη μουσική, οι συνθέσεις της τέταρτης ακτίνος είναι πάντα γεμάτες μελωδία, ο δε άνθρωπος της τέταρτης ακτίνος αρέσκεται στη μελωδία. Σα συγγραφέας ή ποιητής, το έργο του πολλές φορές θα έχει λαμπρότητα και θα είναι γεμάτο γραφικές εικόνες, με λέξεις, αλλά ανακριβές, γεμάτο υπερβολές και συχνά απαισιόδοξο. Γενικά θα μιλά και θα έχει αίσθηση χιούμορ, αλλά θα ποικίλλει μεταξύ πνευματώδους συνομιλίας και σκυθρωπής σιωπής, ανάλογα με τη διάθεσή του. Είναι ένα πρόσωπο χαριτωμένο και δύσκολο να ζει κανείς μ'αυτό.
Στη θεραπευτική, η καλύτερη μέθοδος της τέταρτης ακτίνος είναι το μασάζ, ο μαγνητισμός, χρησιμοποιούμενα με γνώση.
Η μέθοδος προσεγγίσεως της Ατραπού θα είναι μέσω αυτοελέγχου, για να κερδηθεί μ'αυτό τον τρόπο η ισορροπία μεταξύ των αντιμαχομένων δυνάμεων της φύσεως του ατόμου. Ο κατώτερος και εξαιρετικά επικίνδυνος τρόπος είναι μέσω της Χάθα Γιόγκα.
( IX, σελ. 238,9/205-7 )
Η μόνη ακτίς που ευρίσκεται μόνη και δεν έχει στενή σχέση με οποιαδήποτε από τις άλλες ακτίνες είναι η τέταρτη. Αυτό μας φέρνει στο νου τη μοναδική θέση που κατέχει ο αριθμός τέσσερα στην εξελικτική διαδικασία.
( IX, σελ. 244/211 )
δ. Ο καλλιτεχνικός τύπος... γεμάτος από την αίσθηση του κάλλους και της δημιουργικής εφέσεως.
( IX, σελ. 375/329 )
Ερμής 4η ακτίς
Σελήνη 4η ακτίς
( IX, σελ. 382/335 )
Θα εκφράσουμε την αντίδραση αυτών των επτά ακτινικών τύπων στη διεργασία της Ατομικοποίησης (που είναι η διεργασία της ταύτισης με τη μορφή) με επτά αποκρυφιστικές δηλώσεις που μπορούν αν κατανοηθούν όπως πρέπει, να δώσουν το κλειδί της καινούργιας ψυχολογίας. Διατυπώνουν τη βασικότερη παρόρμηση, την εγγενή ιδιότητα και την τεχνική της ανέλιξης.
Ακτίνα Τέταρτη
«Το Ευλογημένο Ον όρμησε στη μάχη. Εβλεπε την ύπαρξη σαν δύο εμπόλεμες δυνάμεις, και πολεμούσε και τις δύο. Ζωσμένος την πανοπλία του πολέμου, στεκόταν στη μέση του δρόμου, κοιτώντας και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η κλαγγή της μάχης, τα πολλά όπλα που έμαθε να χρησιμοποιεί, ο πόθος να πολεμά, η συγκίνηση της διαπίστωσης πως εκείνοι που πολεμούσε δεν ήταν παρά αδέλφια και ο εαυτός του, η αγωνία της ήττας, ο παιάνας της νίκης του - αυτά τον καθήλωναν.
Το Ευλογημένο Ον σταμάτησε και ρώτησε: "Από πού έρχεται η νίκη και από πού η ήττα; Δεν είμαι Αυτό το Ιδιο το Ευλογημένο Ον; Θα επικαλεστώ σε βοήθεια μου τους αγγέλους".
Ο ήχος της σάλπιγγας αντήχησε: Να σηκωθείς και να πολεμήσεις και να συμφιλιώσεις τις στρατιές του Κυρίου. Δεν υπάρχει μάχη. Ανάγκασε τη διαμάχη να κοπάσει. Στείλε να φέρεις την επίλυση για την ειρήνη όλων. Σχημάτισε από τις δύο, μια στρατιά του Κυρίου. Η νίκη ας στεφανώσει τις προσπάθειες του Ευλογημένου Οντος με την εναρμόνιση των πάντων. Ειρήνη βρίσκεται πίσω από τις εμπόλεμες ενέργειες".»
.....Οι στροφές είναι άχρηστες εκτός αν μεταγγίζουν στους ακτινικούς τύπους μεταξύ των σπουδαστών αυτής της Πραγματείας κάποιο νόημα χρήσιμο, βάσει του οποίου να μπορούν να ζούν πιο αληθινά.
( XΙ, σελ. 37/37 )
Το ατομικοποιημένο Πνεύμα εκφράζεται μέσω των διαφόρων ακτινικών τύπων με τον ακόλουθο τρόπο:
Ακτίνα Τέσσερα
Συγκεχυμένη διαμάχη
Η αντίληψη αυτού που είναι ψηλά και αυτού που είναι χαμηλά.
Το σκοτάδι που προηγείται της έκφρασης της μορφής.
Η κάλυψη της ενόρασης.
Η αίσθηση της δυσαρμονίας και συνεργασία με το τμήμα και το όλο.
Ταύτιση με την ανθρωπότητα, την τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία.
Εσφαλμένη αναγνώριση αυτού που δημιουργείται με το λόγο.
Ανώμαλη ευαισθησία σε εκείνο που είναι ο Μη-εαυτός.
Σταθερά σημεία κρίσης,
που οδηγούν σε:
Ενότητα και αρμονία.
Εφέλκυση της θέλησης.
Ορθή κρίση και αγνό λόγο.
Σοφία που εργάζεται μέσα από τον Αγγελο της Παρουσίας.
( XΙ, σελ. 41,2/41,2 )
Θα ήθελα να υποδείξω εδώ μια σταθερή παρανόηση από τη μεριά των εσωτεριστών.
Αυτή η Τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας, της Ομορφιάς και της Τέχνης δεν είναι η ακτίνα, από μόνη της, του δημιουργικού καλλιτέχνη. Ο δημιουργικός καλλιτέχνης βρίσκεται εξίσου πάνω σε όλες τις ακτίνες, χωρίς καμιά εξαίρεση. Αυτή η ακτίνα είναι η ακτίνα της ενόρασης και της εναρμόνισης όλων όσα έχουν επιτευχθεί μέσα από τη δραστηριότητα της ζωής της μορφής, που αργότερα συντίθεται και απορροφάται από τον ηλιακό άγγελο. Τελικά εκδηλώνει όλα όσα μπορούν να εφελκυστούν και να εξελιχτούν μέσα από τη δύναμη της Μιας Ζωής (τη Μονάδα) που εργάζεται μέσα από την έκφραση της μορφής. Είναι το σημείο της συνάντησης όλων των ενεργειών που ρέουν μέσα από την ανώτερη πνευματική Τριάδα και την κατώτερη τριπλότητα.
( XΙ, σελ. 42/41,2 )
Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε πως αυτή η τέταρτη ακτίνα της διαμάχης είναι η ακτίνα που οι ενέργειές της, όταν εφαρμοστούν και κατανοηθούν ορθά, επιφέρουν την αρμονία και την ενοποίηση. Το αποτέλεσμα αυτής της εναρμονίζουσας δραστηριότητας είναι το κάλλος, αλλά είναι ένα κάλλος που το φτάνουμε μέσω αγώνα. Αυτό επιφέρει μια βίωση μέσω θανάτου, μια αρμονία μέσω πάλης, μια Ενωση μέσω ποικιλίας και αντιξοότητας.
( XΙ, σελ. 92/92 )
Ακτίνα ΙV. Αυτή η ακτίνα δε βρίσκεται σε ενσάρκωση αυτήν την περίοδο και επομένως λίγα εγώ της τέταρτης ακτίνας είναι διαθέσιμα στην παγκόσμια υπηρεσία αυτήν την εποχή. Υπάρχουν όμως αρκετές προσωπικότητες τέταρτης ακτίνας και μπορούν να μάθουν πολλά με τη μελέτη του έργου του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών. Το μεγαλύτερο έργο του υποψήφιου της τέταρτης ακτίνας είναι να εναρμονίσει τις νέες ιδέες με τις παλιές, έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένα επικίνδυνο χάσμα ή ρήγμα. Είναι εκείνοι που επιφέρουν ένα "ορθό συμβιβασμό" και προσαρμόζουν το νέο με το παλιό έτσι ώστε να διατηρηθεί το αληθινό σχέδιο. Είναι απασχολημένοι με τη διαδικασία της γεφύρωσης, γιατί είναι οι αληθινοί ενορατικοί και έχουν μια ικανότητα στην τέχνη της σύνθεσης έτσι ώστε το έργο τους να μπορεί να βοηθήσει οριστικά την προώθηση της γεφύρωσης μιας αληθινής παρουσίασης της θείας εικόνας.
( XΙ, σελ. 143/142,3 )
Μολαταύτα, είναι δυνατό να φανερώσουμε το τέρμα και να υποδείξουμε την ισχύ των δυνάμεων στις οποίες θα υποβαλλόμαστε όλο και περισσότερο καθώς περνάμε - αφού μερικοί από μας μπορούν να περάσουν κατ'αυτόν τον τρόπο - στην Ατραπό της αποδεδεγμένης Μαθητείας. Αυτό θα το κάνουμε υπό τη μορφή επτά στροφών (stanzas) που θα δώσουν μια νύξη (αν κάποιος είναι ζηλωτής) της τεχνικής στην οποία πρόκειται να εκτεθεί. Αν κανείς έχει περάσει παρακάτω πάνω στο Δρόμο, θα του δώσουν μια εντολή που, ως μαθητής με πνευματική διαίσθηση, θα υπακούσει, επειδή είναι αφυπνισμένος. Αν ένας είναι μυημένος, θα προκαλέσουν το σχόλιο: "Αυτό το ξέρω".
Η κατεύθυνση της Τέταρτης Ακτίνας
«"Παίρνω και ανακατεύω και σμίγω. Προσεγγίζω ανάμεσά τους όσο επιθυμώ. Εναρμονίζω το σύνολο".
Ετσι μίλησε ο Μίκτης, καθώς στεκόταν μέσα στο σκοτεινιασμένο του δωμάτιο. "Πραγματώνω την αθέατη ομορφιά του κόσμου. Γνωρίζω το χρώμα και γνωρίζω τον ήχο. Ακούω τη μουσική των σφαιρών, και νότα πάνω σε νότα, και συγχορδία πάνω σε συγχορδία, μου λένε τις σκέψεις τους. Οι φωνές που ακούω με προβληματίζουν και με ελκύουν, και προσπαθώ να δουλέψω με τις πηγές τούτων των ήχων. Προσπαθώ να ζωγραφίσω και να σμίξω τις αποχρώσεις που χρειάζονται. Πρέπει να δημιουργήσω τη μουσική που θα ελκύει κοντά μου αυτούς που τους αρέσουν οι πίνακες που φτιάχνω, τα χρώματα που σμίγω, η μουσική που μπορώ να προκαλέσω. Συνεπώς, εμένα θα συμπαθούν και εμένα θα λατρεύουν..."
Ομως με ένα τράνταγμα ήρθε μια μουσική νότα, μια συγχορδία ήχου που ανάγκασε το Μίκτη των γλυκών ήχων να σωπάσει. Οι ήχοι του έσβησαν μέσα στον Ηχο και μόνο η μεγάλη συγχορδία του Θεού ακουγόταν.
Ενας χείμαρρος φωτός μπήκε. Τα χρώματά του έσβησαν. Γύρω του τίποτ'άλλο εξόν από σκοτάδι διακρινόταν, κι όμως στο βάθος ορθωνόταν το φως του Θεού. Στάθηκε ανάμεσα στο κάτω σκότος του και στο εκτυφλωτικό φως. Σε συντρίμμια απλωνόταν γύρω ο κόσμος του. Οι φίλοι του εξαφανίστηκαν. Αντί για αρμονία, υπήρχε δυσαρμονία. Αντί για ομορφιά, αντάμωσε το σκοτάδι του τάφου...
Η φωνή τότε έψαλε αυτές τις λέξεις: "Δημιούργησε και πάλι, τέκνο μου, και οικοδόμησε και ζωγράφισε και σμίξε τους τόνους της ομορφιάς, όμως αυτή τη φορά για τον κόσμο και όχι για τον εαυτό σου". Ο Μίκτης τότε άρχισε το έργο του ξανά και δούλεψε και πάλι.»
Αυτές είναι μερικές σκέψεις, μεταφρασμένες από μια αρχαία μετρική σύνθεση, που μπορεί να ρίξει λίγο φως πάνω στη δυαδικότητα της προσωπικότητας και το έργο που έχει να γίνει από τα όντα που συναντώνται πάνω στην επταδικότητα των ακτίνων.
( XΙ, σελ. 170/168,9 )
ΤΟ ΝΟΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑ
Αυτό προσφέρει (στην περίπτωση των ανεξέλικτων ή των εξαιρετικά εξελιγμένων) τις ακόλουθες δυνατότητες:
Τέταρτη Ακτίνα
ΣΤΟΝ ΑΝΕΞΕΛΙΚΤΟ ΑΝΘΡΩΠΟ
1. Επιθετικότητα και την απαιτούμενη εκείνη ορμή προς το διακρινόμενο σκοπό που ξεχωρίζει το εξελισσόμενο ανθρώπινο ον. Ο σκοπός αυτός, στα πρώτα στάδια, θα έχει υλική φύση.
2. Το μαχητικό πνεύμα ή το πνεύμα εκείνο της διαμάχης που τελικά φέρνει δύναμη και ισοζύγιο και που επιφέρει με το χρόνο συσσωμάτωση με την πρώτης ακτίνας όψη της θεότητας.
3. Εκείνη τη συνεχόμενη δύναμη που κάνει έναν άνθρωπο μαγνητικό κέντρο, είτε με τη μείζονα δύναμη σε οποιαδήποτε ομαδική ενότητα, όπως είναι ένας γονιός ή ένας ηγεμόνας, ή ένα Διδάσκαλο σε σχέση με τον όμιλό του.
4. Τη δύναμη να δημιουργεί. Στους κατώτερους τύπους αυτό συνδέεται με την παρόρμηση, ή το ένστικτο, για αναπαραγωγή, που οδηγεί κατά συνέπεια στη σεξουαλική σχέση. Ή μπορεί να οδηγήσει στη δόμηση μορφών-σκέψεων ή δημιουργικών μορφών κάποιου είδους, ακόμη κι αν πρόκειται μόνο για την καλύβα ενός άγριου.
ΣΤΟΝ ΕΞΕΛΙΓΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ
1. Το πνεύμα του Αρτζούνα. Αυτό είναι η παρόρμηση για τη νίκη, τη διατήρηση μιας θέσης ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων και η τελική αντίληψη της μεσαίας οδού.
2. Η παρόρμηση για σύνθεση (πάλι μια ώθηση της πρώτης ακτίνας) που αναμιγνύεται με μια τάση της δεύτερης ακτίνας για αγάπη και περιεκτικότητα.
3. Η ελκτική ιδιότητα της ψυχής καθώς εκφράζεται σε σχέση με τον κατώτερο και τον ανώτερο εαυτό. Αυτό καταλήγει στο "γάμο στους Ουρανούς".
4. Η δύναμη να δημιουργεί μορφές, ή καλλιτεχνική ώθηση.
( XΙ, σελ. 298,9/291,2
Θα σημειώσετε εν προκειμένω πόσο ακριβής ήταν η προηγούμενη δήλωση ότι ο καλλιτέχνης συναντάται πάνω σε όλες τις ακτίνες και ότι η λεγομένη Ακτίνα της Αρμονίας ή Ομορφιάς δεν είναι η μόνη ακτίνα όπου συναντάται ο δημιουργικός εργάτης. Το νοητικό σώμα κάθε ανθρώπινου όντος, σε κάποιο χρόνο, συναντάται πάνω στην τέταρτη ακτίνα και συνήθως όταν ο άνθρωπος προσεγγίζει τη δοκιμαστική ατραπό. Αυτό σημαίνει ότι ο νοητικός φορέας διέπεται από ένα στοιχειακό με φύση της τέταρτης ακτίνας ή ιδιότητας και ότι, κατά συνέπεια, η καλλιτεχνική δραστηριότητα είναι η γραμμή της μικρότερης αντίστασης. Τότε έχουμε έναν άνθρωπο με καλλιτεχνική τάση ή έχουμε μια μεγαλοφυϊα σε κάποια κατεύθυνση δημιουργικού έργου. Οταν, ταυτόχρονα, η ψυχή ή η προσωπικότητα βρίσκονται επίσης πάνω στην τέταρτη ακτίνα, τότε θα συναντήσουμε ένα Λεονάρντο ντα Βίντσι ή ένα Σαίξπηρ.
( XΙ, σελ. 299/292
Να έχετε κατά νου ότι αυτές οι ακτινικές τεχνικές επιβάλλονται από τη ψυχή πάνω στην προσωπικότητα αφού θα έχει κάπως ολοκληρωθεί σε μια λειτουργούσα ενότητα και, κατά συνέπεια, αρχίσει ελαφρώς να ανταποκρίνεται στη ψυχή, την καθοδηγούσα Διάνοια.
Ακτίνα Τέταρτη
«Στέκομαι στο ενδιάμεσο σημείο ανάμεσα στις δυνάμεις που είναι αντιπαραταγμένες η μια στην άλλη. Ποθώ την αρμονία και τη γαλήνη, και το κάλλος που πηγάζει από την ενότητα. Βλέπω τούτα τα δύο. Τίποτε άλλο δε βλέπω εκτός από δυνάμεις που αντιπαρατάσσονται, και το εγώ μου, τον ένα, που στέκει μέσα στον κύκλο στο κέντρο. Ζητώ ειρήνη. Σ'αυτή στρέφεται ο νους μου. Ζητώ την ενότητα με τα πάντα, και όμως η μορφή διαιρεί. Συναντώ σε κάθε πλευρά τον πόλεμο και το χωρισμό. Στέκω και είμαι μόνος, γνωρίζοντας πάρα πολλά.
Η αγάπη της ενότητας πρέπει να κυριαρχήσει, και η αγάπη της ειρήνης και της αρμονίας. Ομως όχι εκείνη η αγάπη, που στηρίζεται σε πόθο για ανακούφιση, για γαλήνη του εαυτού, για ενότητα επειδή εμπεριέχει αυτό που είναι μια ευχαρίστηση.
Η λέξη εκπέμπεται από τον ψυχή στο μορφή. Και οι δύο πλευρές είναι ένα. Δεν υπάρχει πόλεμος, ούτε διαφορά ούτε και απομόνωση. Οι εμπόλεμες δυνάμεις φαίνονται να πολεμούν από το σημείο που στέκεις. Προχώρησε ένα βήμα. Δες πραγματικά με το διανοιγμένο οφθαλμό του εσωτερικού οράματος και θα βρεις, όχι δύο αλλά μία. Οχι πόλεμο αλλά ειρήνη. Οχι απομόνωση αλλά μια καρδιά που στηρίζεται πάνω στο κέντρο. Ετσι θα διαλάμψει το κάλλος Του Κυρίου. Η στιγμή είναι τώρα.»
Καλό είναι να θυμόμαστε πως αυτή η τέταρτη ακτίνα είναι κατεξοχήν η ακτίνα της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας, του ανθρώπινου βασίλειου, και κατά συνέπεια έχει μια ιδιάζουσα σχέση με τις λειτουργίες, τις σχέσεις και την υπηρεσία του ανθρώπου, ως μιας ενδιάμεσης ομάδας, μιας γεφυρωματικής ομάδας, πάνω στον πλανήτη μας. Η λειτουργία αυτής της ενδιάμεσης ομάδας είναι να ενσωματώσει έναν τύπο ενέργειας, που είναι εκείνος της ενοποίησης. Η τελευταία είναι στην ουσία μια δύναμη θεραπευτική που οδηγεί όλες τις μορφές σε μια απώτατη τελειότητα μέσα από τη δύναμη της ενοικούσας ζωής, με την οποία αποκτά τέλεια ενοποίηση. Αυτό το επιφέρει η ψυχή ή η όψη συνείδηση που χρωματίζεται από την ακτίνα για την οποία μιλάμε. Η σχέση της ανθρώπινης οικογένειας με το Θείο Σχέδιο, όπως αυτό υφίσταται, είναι να φέρει σε στενή επικοινωνία τα τρία ανώτερα βασίλεια του πλανήτη μας και τα τρία κατώτερα βασίλεια της φύσης, ενεργώντας έτσι σαν χωνευτήρι για τη θεία ενέργεια. Η υπηρεσία που προορίζεται να προσφέρει η ανθρωπότητα είναι να επιφέρει ενότητα, αρμονία, και κάλλος στη φύση, μέσα από τη συγχώνευση της ψυχής μέσα σε όλες τις μορφές, σε μια λειτουργούσα, σχετιζόμενη ενότητα. Αυτό πετυχαίνεται ατομικά στην αρχή, κατόπιν πραγματοποιείται σε ομαδικό σχηματισμό και τελικά καταδεικνύεται μέσω ενός ολόκληρου βασιλείου της φύσης. Οταν συμβεί αυτό, η τέταρτη Δημιουργική ιεραρχία θα ελέγχεται πρωταρχικά από την τέταρτη ακτίνα (εννοώντας μ'αυτό ότι η πλειονότητα των εγώ της θα έχουν προσωπικότητες τέταρτης ακτίνας, διευκολύνοντας έτσι το έργο της συγχώνευσης), και η συνείδηση των προχωρημένων μονάδων της θα λειτουργεί κανονικά πάνω στο τέταρτο πεδίο της βουδδικής ενέργειας ή ενορατικής επίγνωσης.
Η συνειδητοποίηση ακριβώς του ανωτέρω θα προσφέρει επαρκές κέντρισμα για ευθυγράμμιση. Αυτή η ευθυγράμμιση ή αίσθηση της ενότητας κατ'ουδένα λόγο δεν είναι μυστικιστική συνειδητοποίηση, ούτε είναι εκείνη του μυστικιστή που βάζει τον εαυτό του σε επικοινωνία με το θείο. Ο μυστικιστής ακόμα έχει μια αίσθηση δυαδικότητας. Ούτε είναι η αίσθηση της ταύτισης που μπορεί να χαρακτηρίζει τον αποκρυφιστή. Σ'αυτή υπάρχει ακόμα μια επίγνωση της ατομικότητας μολονότι είναι η ατομικότητα ενός ατόμου που μπορεί να σμίξει κατά βούληση με το σύνολο. Είναι μια σχεδόν απροσδιόριστη συνείδηση ομαδικής συγχώνευσης με ένα μεγαλύτερο σύνολο, και όχι τόσο η ατομική συγχώνευση με το σύνολο. Προτού να έχουμε εμπειρία του πράγματος, είναι σχεδόν αδύνατο να κατανοήσουμε, χρησιμοποιώντας λέξεις, τη σημασία και το νόημά του. Είναι η αντανάκλαση, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι, της νιρβανικής συνείδησης. Η αντανάκλαση, σπεύδω να υποδείξω, αλλά όχι αυτή η ίδια η συνείδηση.
Οταν πραγματοποιηθεί αυτή η ευθυγράμμιση της τέταρτης ακτίνας, και ο μαθητής αποκτήσει επίγνωσή της, είναι σημαντική, επειδή δείχνει ότι καταστάσεις συνείδησης μπορεί να υπάρχουν και ο μαθητής να μην έχει επίγνωσή τους. Οπωσδήποτε, μέχρι που να τις φέρει κάτω στην περιοχή του εγκεφάλου και να τις αναγνωρίσει ο μαθητής στην εν γρηγόρσει, φυσική συνείδηση, παραμένουν υποκειμενικές και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Δεν έχουν πρακτική ωφέλεια για τον άνθρωπο πάνω στο φυσικό πεδίο. Η κρίση που έχει προκληθεί κατ'αυτόν τον τρόπο οδηγεί σε καινούργια φώτιση όταν τη χειριστούμε με τον κατάλληλο τρόπο. Οι κρίσεις αυτές προκαλούνται από το ότι έρχονται σε επαφή (συχνά σε σύγκρουση) οι ανώτερες δυνάμεις της προσωπικότητας και η ψυχική ενέργεια. Δεν μπορούν κατά συνέπεια να προκληθούν σε ένα χαμηλό στάδιο εξελικτικής ανάπτυξης, όπου δρούν χαμηλού βαθμού ενέργειες και η προσωπικότητα δεν είναι ούτε ολοκληρωμένη ούτε υψηλού βαθμού και χαρακτήρα. (Μήπως είναι επιτρεπτή μια τέτοια φράση όπως "χαμηλού βαθμού ενέργειες"; Οταν όλες είναι θείες; Ομως δίνει την ιδέα του πράγματος και αυτό επιδιώκουμε). Οι δυνάμεις που παίζουν ρόλο σε τέτοια κρίση είναι οι δυνάμεις της ολοκλήρωσης που δρούν σε μια προσωπικότητα πολύ υψηλής τάξης, και είναι αυτές οι ίδιες κατ'ανάγκη συγκριτικά υψηλής ισχύος. Ακριβώς η ολοκληρωμένη δύναμη της προσωπικότητας, που φέρεται σε σχέση με την ενέργεια της ψυχής, προκαλεί πάντα τον τύπο της κρίσης που εξετάζεται εδώ. Τέτοιες κρίσεις κατά συνέπεια, συνιστούν μια πολύ δύσκολη στιγμή ή στιγμές στη ζωή του μαθητή.
Η τέταρτης ακτίνας κρίση, που προκαλείται από την ορθή κατανόηση και την ορθή χρήση της φόρμουλας της τέταρτης ακτίνας, επιφέρει τα ακόλουθα αποτελέσματα αλληλοδιαδόχως:
1. Μια αίσθηση απομόνωσης. Μεταφράζοντάς το αυτό σε πιο σύγχρονη γλώσσα, προκαλείται ένα σύμπλεγμα της ίδιας φύσης, με αυτό που προσωρινά δοκίμασε ο Ηλίας. Ενιωσε να συντρίβεται από την αίσθηση της διαύγειας του οράματός του σε σχέση με το πρόβλημα που αντιμετώπιζε, της μοναδικής του αντίδρασης σ'αυτό και συνάμα από την αίσθηση της μόνωσης που τον συνέτριβε.
2. Μια αίσθηση απελπιστικής ματαιότητας. Οι δυνάμεις που είναι παραταγμένες εναντίον του μαθητή φαίνονται τόσο μεγάλες και ο μηχανισμός του τόσο ανεπαρκής και ασθενικός!
3. Μια αποφασιστικότητα του μαθητή να σταθεί στο μέσο και, αν όχι νικητής, τουλάχιστο να αρνηθεί να δεχτεί την ήττα, παίρνοντας με αποφασιστικότητα τη θέση που εξέφρασε ο απόστολος Παύλος με τα λόγια: "Εχοντας κάνει τα πάντα, να στέκω".
4. Μια ξαφνική αναγνώριση του Πολεμιστή εντός, που είναι αόρατος και παντοδύναμος μα ο Οποίος τώρα μόλις μπορεί να αρχίσει το πραγματικό του έργο, όταν η προσωπικότητα είναι ευθυγραμμισμένη, η κρίση έχει αναγνωριστεί και υπάρχει η θέληση για νίκη. Καλά θα κάναμε να το συλλογιστούμε αυτό.
Οταν κατά συνέπεια, φτάσουμε σ'αυτή την κατάσταση του νου, και γίνει γνωστό ότι ο μαθητής και ο εσωτερικός Διδάσκαλος, ο στρατιώτης και ο Πολεμιστής, αποτελούν ένα, τότε συντελείται αυτό που ονομάστηκε σε μερικά αρχαία βιβλία "η ανατολή του φωτός της νίκης" - μιας νίκης που δεν επιφέρει ήττα σ'αυτούς που βρίσκονται σε πόλεμο, μα που έχει ως αποτέλεσμα την τριπλή εκείνη νίκη των δύο πλευρών και του Ενός Ο Οποίος βρίσκεται στο κέντρο. Και οι τρεις νικούνται για να προχωρήσουν στην τελείωση. Αυτό είναι χαρακτηριστικό μιας ολοκλήρωσης τέταρτης ακτίνας, και αν αυτή η σκέψη εφαρμοστεί με τον αναγκαίο στοχασμό στο πρόβλημα του τέταρτου βασιλείου της φύσης, της τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας, της ανθρωπότητας της ίδιας, πρέπει αναπόφευκτα να προβάλλει η ομορφιά της φρασεολογίας και η αλήθεια της διακήρυξης.
Μ'αυτή την έκρηξη του φωτός έρχεται η αποκάλυψη που εκφράζεται για μας τόσο ικανοποιητικά στα τελευταία λόγια της φόρμουλας της τέταρτης ακτίνας. Ο άνθρωπος βλέπει και συλλαμβάνει τον τελικό σκοπό της φυλής και τον αντικειμενικό σκοπό που βρίσκεται στο μέλλον αυτού του τέταρτου βασιλείου στη μεγάλη κλίμακα της θείας εκδήλωσης. Είναι εξαιρετικά χρήσιμο επίσης να θυμόμαστε πως αυτή η αποκάλυψη έρχεται στη φυλή σε τρία στάδια:
1. Ατομικά, όταν ο μαθητής "αφήνει τη μάχη για να σταθεί, ανακαλύπτοντας έτσι τη νίκη του μέλλοντος, πετυχαίνοντας την ενοποίηση με τον εχθρό, τον Πολεμιστή και τον Ενα.
2. Σε ομαδικό σχηματισμό. Αυτή η προσέγγιση στην αποκάλυψη συντελείται στον κόσμο σήμερα και δημιουργεί μια στιγμή έσχατης κρίσης σε σχέση με το έργο του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών. Η στιγμή της κρίσης τους βρίσκεται άμεσα στο μέλλον.
3. Στην ανθρώπινη οικογένεια ως σύνολο. Αυτή η αποκάλυψη θα έλθει στη φυλή στο τέλος του αιώνα και κατά συνέπεια, δε χρειάζεται να ασχοληθούμε μ'αυτή για την ώρα. Είναι στην ουσία η αποκάλυψη του Σχεδίου ως συνόλου, που ενσωματώνει τις διάφορες όψεις του Σχεδίου καθώς - από κύκλο σε κύκλο - η φυλή συλλαμβάνει τις μικρότερες όψεις και αποκαλύψεις και πετυχαίνει με το χρόνο να τις φέρει σε συγκεκριμένη έκφραση. Είναι μια αποκάλυψη των σκοπών της Θεότητας - των παρελθόντων, των παρόντων και των μελλοντικών σκοπών - όπως συλλαμβάνονται από εκείνους που έχουν αναπτύξει τις θείες όψεις και είναι, κατά συνέπεια, σε θέση να καταλάβουν.
Η σειρά αυτή των πνευματικών γεγονότων ή ανελίξεων της συνείδησης στη ζωή του ατόμου και του ομίλου επιφέρει μια συγκεκριμένη ολοκλήρωση πάνω στα τρία επίπεδα του έργου της προσωπικότητας (νοητικό, συγκινησιακό και φυσικό). Επίσης προπαρασκευάζει το έδαφος για εκείνες τις διαδικασίες της συγχώνευσης που θα συνενώσουν τις ακτίνες της προσωπικότητας και της ψυχής. Αν μεταφέρετε αυτή την έννοια της ολοκλήρωσης όπου επιτυγχάνεται πάνω στα τρία επίπεδα των τριών κόσμων της ανθρώπινης προσπάθειας) στις δραστηριότητες και σχέσεις των ομίλων, θα βρείτε πολλά πράγματα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και πληροφοριακή αξία σχετικά με το έργο του Νέου Ομίλου των Παγκόσμιων Εξυπηρετητών. Ο όμιλος αυτός είναι, αν μπορώ να το εκφράσω έτσι, μια προσπάθεια για εξωτερίκευση της ομαδικής προσωπικότητας των μαθητών, που συνδέονται με την Ιεραρχία. Αν το συλλογιστούμε αυτό ο ρόλος και η σχέση τους θα γίνουν καταφανή.
Τώρα ας προσθέσουμε στις λέξεις που εκφράζουν τις τρεις ακτινικές φόρμουλες που δώσαμε κιόλας, τη λέξη για αυτή την ακτίνα: Σταθερότητα. Κατά συνέπεια έχουμε:
Ακτίνα Πρώτη Περιεκτικότητα
Ακτίνα Δεύτερη Επικέντρωση
Ακτίνα Τρίτη Ηρεμία
Ακτίνα Τέταρτη Σταθερότητα
Καθώς στοχαζόμαστε αυτές τις λέξεις και τις υπόλοιπες τρεις που αναφέρουμε στα όσα ακολουθούν, θα φέρουμε καθαρά μέσα στη συνείδησή μας το βασικό τόνο για τους μαθητές του κόσμου στην εποχή μας, που είναι σε θέση να ανακαλύψουν πως οι προσωπικότητες ή οι ψυχές τους είναι πάνω στη μια ή στην άλλη απ'αυτές τις ακτίνες. Η χρήση αυτών των λέξεων από όσους δεν είναι δεσμευμένοι μαθητές, σε σχέση με τις ακτίνες της προσωπικότητας και της έκφρασης της προσωπικότητας θα μπορούσε να είναι σαφώς ανεπιθύμητη. Η τρίτης ακτίνας προσωπικότητα, λόγου χάρη, υπογραμμίζοντας την ηρεμία, θα μπορούσε να δει τον εαυτό της να κατέρχεται στους λασπότοπους του ληθάργου. Η πρώτης ακτίνας προσωπικότητα, προσπαθώντας να αναπτύξει την περιεκτικότητα θα μπορούσε να φτάσει στα άκρα, θεωρώντας τον εαυτό της επίκεντρο περιεκτικότητας. Εδώ πρόκειται για Λέξεις Δύναμης, όταν χρησιμοποιούνται από ένα μαθητή, και πρέπει να χρησιμοποιούνται κάτω από το φως της ψυχής, διαφορετικά μπορεί να έχουν ένα αποτέλεσμα έντονα επιζήμιο.
( XΙ, σελ. 370-6/363-8 )
Το νοητικό σου βρίσκεται στην τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης, και σ'αυτό οφείλεται η ευκαμψία σου, η αίσθησή σου της συνάφειας και η γοργή αντίληψή σου των νοητικών αληθειών. Η πλάνη θα είναι πάντα για σένα μια πιο εύκολη παγίδα από τη θυμική αυταπάτη. Αυτή η ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης είναι η γεφυρωτική εκείνη ακτίνα, η οποία, στην περίπτωσή σου και δια μέσω του νου, πραγματοποιεί μια αυξανόμενη γοργή εδραίωση επαφής μεταξύ της ψυχής σου και της προσωπικότητάς σου.
(XII, σελ. 183,4/133 )
Το νοητικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην Τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης. Σ'αυτό οφείλεται η ικανότης σου να εναρμονίζεις, να ενώνεις και να αντιλαμβάνεσαι.
(XII, σελ. 227/168 )
Ο συνδυασμός ενός νοητικού σώματος τέταρτης ακτίνας και ενός συγκινησιακού φορέως της δεύτερης ακτίνας απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση για να διατηρήσει την ισορροπία της πρώτης ακτίνας καθώς γερνάς και οι τάσεις κρυσταλλώνονται σε συνήθειες.
(XII, σελ. 227/168 )
Η ανταπόκριση ολόκληρης της προσωπικότητός σου προς τις εξωτερικές καταστάσεις του περιβάλλοντος δημιουργεί μια εξωτερική δίνη δυνάμεων στην αύρα σου απ'όπου προβάλλει η ευκαιρία για τον τετάρτης ακτίνος νου σου να δημιουργήσει αρμονία δια μέσου διαμάχης, και επιτηδειότητα στην πράξη, αυτή είναι και η αληθινή σημασία των άλλων ονομάτων αυτής της ακτίνος, που συχνά ονομάζεται η Ακτίνα της Τέχνης ή του Κάλλους. Είναι η ακτίνα της δημιουργικής ζωή, και όχι της δημιουργικής τέχνης. Η δημιουργική ζωή δημιουργεί κάλλος και αρμονία στην εξωτερική ζωή, ώστε οι άλλοι να μπορούν να δουν το επίτευγμα.
(XII, σελ. 268,9/201 )
Η τέταρτη ακτίνα κυβερνά την ίδια την ανθρωπότητα, καθώς επίσης και αυτόν τον πλανήτη, τη γη. Ο νους σου της τέταρτης ακτίνος μπορεί, συνεπώς, πάντοτε να σε φέρει σε επαφή με τον κόσμο των ανθρώπων, και να το επιτυγχάνεις με μεγαλύτερη ασφάλεια απ'όσο μπορεί να το επιτύχει η συναισθηματική σου φύση της 6ης ακτίνας.
(XII, σελ. 273/205 )
Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά ενός νοητικού σώματος της τέταρτης ακτίνας; Ας σου απαριθμήσω λίγα από αυτά.
Καταστρεπτικά Εποικοδομητικά
Μια εσωτερική νοητική μάχη.........Η λύση των ζευγών των αντιθέτων
Πολλοί ανταγωνισμοί...................Αμεροληψία. Η μέση οδός
Προκατάληψη..............................Ανεκτική κατανόηση
Προσωπική ενότης και σύνθεση.......Ομαδική ενότης και σύνθεση
Διαφωνία εσωτερική και εξωτερική..Αρμονία μέσα και έξω
Προβλήματα περιβάλλοντος.............Ειρήνη περιβάλλοντος
Επιβολή της προσωπικής θελήσεως..Εκφραση της θελήσεως για αγάπη
(XII, σελ. 339/257,8 )
Η τέταρτη ακτίνα όταν αποτελεί μέρος του δυναμικού εξοπλισμού της προσωπικότητας, είναι η έκφραση της θελήσεως-για-αγάπη (είτε με την υλική είτε με την πνευματική έννοια). Συνδέεται συνεπώς με την πρώτη ακτίνα, δια μέσου της εμφάσεως της της θελήσεως.
(XII, σελ. 339/258 )
Το νοητικό σου σώμα βρίσκεται στην τέταρτη ακτίνα. Σ'αυτό οφείλεται η δύναμή σου να εναρμονίζεις και να αποτρέπεις τη σύγκρουση, ενεργείς έτσι σαν ήρεμο κέντρο στη δίνη της δραστηριότητος που σε περιζώνει.
(XII, σελ. 360/275 )
Το νοητικό σου σώμα υπήρξε κατ'εξοχήν ένα νοητικό σώμα τέταρτης ακτίνας, δίνοντάς σου μια αγάπη της αρμονίας που σε έχει βοηθήσει στην εξουσία της οργανώσεως, μια αγάπη της ομορφιάς που σε κατέστησε ικανό να δεις το πραγματικό, και μια διάκριση που σου επέτρεψε να συγκεντρώνεις γύρω σου αυτό που σου αποκάλυπτε την ομορφιά - βιβλία και όμορφα πράγματα. Σου έδωσε επίσης ένα πνεύμα διαμάχης, σπρώχνοντάς σε προς νέες νίκες στην υπόθεση της αρμονίας.
(XII, σελ. 520,1/402 )
Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σου στο γεγονός ότι πολλοί από τους συμμαθητές σου εργάζονται με νοητικά σώματα της τέταρτης ακτίνας. Αυτό παρέχει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αιτία για το ότι όλοι διαλεχτήκατε για να εργαστείτε πάνω στη διάλυση της γοητείας.
(XII, σελ. 522/403 )
Η σύγκρουση ανάμεσα στα ζεύγη των αντιθέτων είναι εκείνη που δημιουργεί την παγκόσμια θυμική αυταπάτη. Η διάλυση των αντιθέτων αυτών δια της δράσεως ενός νου τέταρτης ακτίνας μπορεί, όταν ενωθεί με άλλους που εργάζονται κατά μήκος αυτών των γραμμών, να βοηθήσει στη διάλυση της θυμαπάτης.
(XII, σελ. 629/488 )
Η προσωπικότης σου βρίσκεται πάνω στην τέταρτη ακτίνα, και έχεις θεωρήσει ότι αυτό αποτελεί για σένα την ακτίνα του καλλιτέχνη, του δημιουργικού εργάτη. Αλλά είναι αναγκαίο να θυμάσαι ότι αυτή είναι επίσης η Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης. Η εσωτερική αυτή διαμάχη, που δίδεται απ'το Θεό και που έχει βαθιά πνευματική σπουδαιότητα, είναι μια υπηρεσία.
(XII, σελ. 694/539 )
Η ακτίνα της προσωπικότητά σου, που είναι η τέταρτη, ανοίγει διάπλατα τη θύρα για ψυχική επαφή και (όταν αυτή η επαφή θα έχει επιτευχθεί και εδραιωθεί) θα εισάγει ενέργεια της δεύτερης ακτίνας.
(XII, σελ. 696/541 )
Το νοητικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην τέταρτη ακτίνα και σ'αυτό οφείλεται η ένταση της μυστικιστικής εσωτερικής σου ζωής. Αυτής της εσωτερικής ζωής πολλοί λίγοι έχουν επίγνωση. Είναι η αρμονική, περιεκτική όψη της ζωής σου. Είναι ο παράγων στη ζωή σου που σε καθιστά μαγνητικό και αγαπημένο.
(XII, σελ. 811/632 )
Το νοητικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην τέταρτη ακτίνα, αυτό σου δίνει την αγάπη σου για τις τέχνες και τις επιστήμες.
(XII, σελ. 820/640 )
Το νοητικό σου σώμα βρίσκεται ορισμένως πάνω στην τέταρτη ακτίνα και μέσω αυτής μπορείς να αποκαταστήσεις μια γοργή επικοινωνία με τους αδελφούς σου. Συντελεί στην κατανόηση, που εφαρμόζεται με νοημοσύνη και στην προβολή της ομορφιάς μέσω αυτής της εγκαθιδρυμένης επικοινωνίας.
(XII, σελ. 829/646 )
Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι η τέταρτη Ακτίς της Αρμονίας ή Τέχνης, που θα αρχίσει προτού περάσει πολύς χρόνος να έρχεται σε ενσάρκωση και πάλι στη μείζονα όψη της, συναντάται ως υπερισχύουσα στα πεπρωμένα των Ινδιών, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Αυστρίας και της Βραζιλίας, και εξαιτίας αυτού ακριβώς παρατηρείται τόση προπαρασκευαστική αναστάτωση στις τρεις Ευρωπαϊκές χώρες.
( IX, σελ. 435/384 )( XV, σελ. 52,3/52 )
Θα εξετάσουμε τώρα τις ακτίνες από την άποψη της εκδηλώσεώς τους στη σημερινή εποχή:
ΑΚΤΙΝΑ IV. Αυτή η ακτίνα, όπως ξέρετε, θα αρχίσει να ενσαρκώνεται στις αρχές του επόμενου αιώνος και - σε συνεργασία με την αυξανόμενη επίδραση του Κρόνου - θα οδηγήσει πολλούς στην ατραπό της μαθητείας. Οταν η ιδιόρρυθμη ενέργεια στην οποία δίνουμε το κάπως μη ικανοποιητικό όνομα της "αρμονίας δια της συγκρούσεως" και οι δυνάμεις αυτού του πλανήτου που προσφέρουν ευκαιρίες για το ζηλωτή εργάζονται συνδυασμένες και σε ταξινομημένη σύνθεση, μπορούμε τότε να περιμένουμε μια ταχύτατη προσαρμογή στις ανθρώπινες υποθέσεις, ιδιαίτερα σε σχέση με την Ατραπό. Αυτή η τέταρτη ακτίνα είναι, σε τελευταία ανάλυση, η ακτίνα που διδάσκει την τέχνη του ζην για να δημιουργήσει μια σύνθεση ομορφιάς. Δεν υπάρχει ομορφιά χωρίς ενότητα, χωρίς ενσωματωμένο ιδεαλισμό και την επακόλουθη συμμετρική ανέλιξη. Αυτή η ακτίνα δεν είναι η ακτίνα της τέχνης, όπως συχνά υποστηρίζεται, αλλά είναι η ενέργεια που δημιουργεί την ομορφιά των ζωντανών εκείνων μορφών που ενσωματώνουν τις ιδέες και τα ιδανικά που ζητούν άμεση έκφραση. Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι ανήκουν στην τέταρτη ακτίνα επειδή ονειρεύονται μια ζωή καλλιτεχνικής εκφράσεως. Οπως σας έχω πει προηγουμένως, η δημιουργική τέχνη εκφράζεται σ'όλες τις ακτίνες.
( XV, σελ. 149,50/142,3 )
Θυμαπάτες που παράγονται από την Ακτίνα ΙV:
Η θυμαπάτη της αρμονίας, που σκοπεί σε προσωπική ικανοποίηση και άνεση.
Η θυμαπάτη του πολέμου.
Η θυμαπάτη της διαμάχης, με αντικειμενικό σκοπό την επιβολή του δικαίου και της ειρήνης.
Η θυμαπάτη της ασαφούς καλλιτεχνικής αντιλήψεως.
Η θυμαπάτη της ψυχικής αντιλήψεως αντί της ενοράσεως.
Η θυμαπάτη της μουσικής αντιλήψεως.
Η θυμαπάτη των ζευγών των αντιθέτων, στην υψηλότερη έννοια.
(XVI, σελ. 120,1/122 )
Το έργο διαλύσεως της θυμαπάτης εκτελείται από εκείνους που εμφανίζονται σε εκδήλωση στη γραμμή της ενέργειας η οποία ενσωματώνει τη δεύτερη, τέταρτη και έκτη ακτίνα.
(XVI, σελ. 199/199 )
Οι άνθρωποι της τέταρτης ακτίνας είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στη θυμαπάτη κι έτσι προκαλούν μια κατάσταση που παρουσιάζει εξαιρετική δυσκολία.
(XVI, σελ. 223/223 )
Ο Ερμής, που ενσωματώνει την ενέργεια της τέταρτης ακτίνας, μεταφέρει τελικά τον άνθρωπο γύρω από τον τροχό της ζωής και, μέσα από τη σύγκρουση, του επιτρέπει να φτάσει στην αρμονία.
( XVIII, σελ. 99/100 )
Ο Ερμής υποδείχνει ότι η γραμμή ελάχιστης αντίσταση για την ανθρωπότητα είναι η αρμονία μέσα από τη σύγκρουση, επειδή ο Ερμής εκφράζει την ενέργεια της τέταρτης ακτίνας που είναι βουδδική, ενορατική και εκφράζει το Χριστό, επειδή ο Ερμής και ο Ηλιος είναι ένα.
( XVIII, σελ. 123/127 )
...ενώ η τέταρτη ακτίνα υποδείχνει τον τομέα υπηρεσίας και τον τρόπο που πετυχαίνεται ο στόχος. Αυτός ο τρόπος δεν είναι άλλος από τη σύγκρουση και την πάλη ώστε να επιτευχθεί η αρμονία, και έτσι να εκφραστούν όλα τα αληθινά ανθρώπινα χαρακτηριστικά, γιατί η τέταρτη ακτίνα και η τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία συνιστούν ουσιαστικά μια ενιαία έκφραση αλήθειας.
( XVIII, σελ. 132/137 )
3. Σελήνη - Τέταρτη Ακτίνα - Ο συνδυασμός της θέλησης για ύπαρξη και γνώση, με τη συγχώνευση της καρδιάς και του νου, είναι το αποτέλεσμα του έργου που προωθείται στην τέταρτη Δημιουργική Ιεραρχία, κάτω από την επιρροή εκείνης της ενέργειας που προκαλεί αρμονία μέσα από τη διαμάχη.
( XVIII, σελ. 134/139 )
Ο Ερμής είναι η έκφραση της ενέργειας της τέταρτης ακτίνας και, όπως ξέρετε, αυτή, σχετίζεται περίεργα με το τέταρτο βασίλειο στη φύση, το ανθρώπινο βασίλειο.
( XVIII, σελ. 503/548,9 )
Σε όλα αυτά (τις τρεις όψεις της θέλησης) βρίσκεται γονιμοποιημένο το σπέρμα του επόμενου ηλιακού συστήματος, του τρίτου, και η εκπλήρωση της Εκδήλωσης της Προσωπικότητος του Λόγου. Επομένως χρειαζόμαστε να διατυπώσουμε την ερμηνεία των εφτά ακτίνων με όρους της θέλησης και όχι με όρους αγάπης ή συνείδησης.
ΑΚΤΙΝΑ IV. - Η Ενέργεια της Αρμονίας μέσα από Διαμάχη. Αυτή είναι βασικά η θέληση που καταστρέφει τους περιορισμούς. Δεν είναι το ίδιο πράγμα όπως η θέληση να καταστρέφει η άρνηση, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Ακτίνας Ι, αλλά είναι μια βοηθητική της όψη. Δεν αναφέρομαι στην όψη της συνείδησης, που αναγνωρίζει και επωφελείται μέσα από τέτοια διαμάχη. Αναφέρομαι στην ενέργεια που είναι έμφυτη σε όλες τις μορφές και είναι ιδιαίτερα ισχυρή στην ανθρωπότητα (επειδή ο άνθρωπος είναι αυτοσυνείδητος), που δημιουργεί αναπόφευκτα και αναγκαστικά τη διαμάχη ανάμεσα στη ζωή και σ'εκείνο που το έχει επιλέξει σαν περιορισμό. Αυτή τελικά καταστρέφει ή καταρρίπτει εκείνον τον περιορισμό τη στιγμή που έχει προσεγγιστεί το σημείο της αληθινής αρμονίας ή ενοποίησης. Εσωτερικά΄θα μπορούσαμε να πούμε ότι τη στιγμή που η μορφή (περιορισμός) και η ζωή ισορροπούν η μια με την άλλη, εμφανίζεται αμέσως ένα ρήγμα, και μέσα απ'αυτό ρέει μια νέα διάχυση της θέλησης. Ο Χριστός έπρεπε να πεθάνει επειδή πέτυχε την αρμονία με τη θέληση του Θεού και τότε "το πέπλο του Ναού σχίστηκε στα δύο από την κορυφή μέχρι τη βάση". Η σημασία αυτής της νέας εισροής Θέλησης θα εμφανιστεί τώρα. Το στάδιο ξανατοποθετείται για μια νέα ανανεωμένη δραστηριότητα της ζωντανής αρχής. Στο μέτρο που σχετίζεται η ανθρωπότητα, "τα σπέρματα του Θανάτου" προβάλλουν με τη μεσολάβηση αυτής της Ακτίνας και ο Φοβερός Θεριστής, ο Θάνατος, δεν είναι παρά μια όψη αυτής της θέλησης, που καθορίζεται από την τέταρτη ακτίνα και προβάλλει από το τέταρτο πεδίο. Αυτή είναι η Θέληση για εναρμόνιση.
Σήμερα η ανώτατη έκφρασή της, όσον αφορά την ανθρωπότητα, είναι η ενόραση, καθώς εργάζεται μέσα από ομαδική δραστηριότητα. Ο θάνατος απελευθερώνει πάντα το άτομο μέσα στον όμιλο.
( XVIII, σελ. 548,9/598,9 )
Μέσα από την Ακτίνα IV, μαθαίνουμε να είμαστε ένα μ'αυτή την αιώνια σύνθεση και θέληση.
( XVIII, σελ. 580/634 )
Για το λόγο αυτό οι μαθητές της τέταρτης ακτίνος μπορεί να αναπτυχθούν συνήθως από τη δύναμη της ενοράσεως μιας κατανοήσεως του ΟΜ. Η ακτίς αυτή της αρμονίας μέσω συγκρούσεως (της συγκρούσεως των ζευγών των αντιθέτων) αφορά αναγκαστικά την έλευση της κραδασμικής εκείνης δραστηριότητος που θα οδηγήσει σε ενότητα, σε αρμονία και ορθές σχέσεις και στην απελευθέρωση της ενοράσεως.
( XX, σελ. 136/132 )
Ακτίς IV
Εχουμε εδώ ισχυρές ενδείξεις των λόγων για τους οποίους η ανθρωπότης (το τέταρτο βασίλειο της φύσεως) υποκύπτει τόσο γρήγορα, και με τόση ευκολία στις ασθένειες. οι συγκρούσεις στις οποίες υποβάλλεται συνεχώς η ανθρωπότης, τόσο ομαδικά όσο και ατομικά, οδηγούν - ωσότου κατανοηθούν και χρησιμοποιηθούν σα μέσα θριάμβου και προόδου - σε κατάσταση σταθερής εξασθενίσεως. Οπου αυτό συμβαίνει, η αντίσταση στις ασθένειες εξαλείφεται και ουσιαστικά όλες οι μορφές της κακής υγείας και των σωματικών κακών γίνονται δυνατές. Η διάχυση της ενέργειας οδηγεί σε μια σταθερή ελάττωση αυτής της αντιστάσεως. και σαν αποτέλεσμα εχουμε εξασθένηση γοργή και κακή αντίδραση στις εγγενείς ασθένειες αυτού τούτου του πλανήτου και εύκολη προσβολή από τις μεταδοτικές ασθένειες. Η ενέργεια αυτή βρίσκεται πίσω από ό,τι ονομάζουμε επιδημίες και η γρίπη είναι η κυριότερη της έκφραση.
( XX, σελ. 309,10/301 )
Η τέταρτη ακτίς η οποία προσωρινώς αυτή την εποχή, είναι έξω από την πλήρη ενσάρκωση, είναι η αιτία για το παρατηρούμενο διάλειμμα στην παραγωγή ανθρώπινης δημιουργικής τέχνης πολύ υψηλής τάξεως. Ο κύκλος του πόνου πλησιάζει στο τέλος του, και βραδύτερα θα δούμε - όταν η τέταρτη ακτίς παρασυρθεί πάλι σε πλήρη αντικειμενική δράση - μια επανάληψη των τεχνών σε μια στροφή του ελικοειδούς πολύ περισσότερο εξυψωμένη απ'ό,τι μπορεί να παρατηρηθεί εσχάτως.
(XXIV, σελ. 288/244 )
Η τέταρτη ακτίνα θα μπορούσε συμβολικά να ονομασθεί "το κυριότερο καλώδιο" για την ανθρωπότητα, επειδή είναι ο επικρατών φθόγγος της Τέταρτης Δημιουργικής Ιεραρχίας.
(XXIV, σελ. 595/506 )
Ο μυημένος της τέταρτης ακτίνος φθάνει στην όψη θέληση, όταν η διαμάχη φθάσει στην ορθή της θέση και δεν προξενεί υπερβολικό ενδιαφέρον.
(XXIV, σελ. 597/507 )
Ακτίς Τετάρτη ... Αρμονία μέσω Διαμάχης
"ΔΥΟ ΣΜΙΓΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ"
(XXIV, σελ. 610/518 )
Η τέταρτη ακτίνα είναι εκτός ενσαρκώσεως, όσον αφορά τα επανενσαρκούμενα εγώ ή ψυχές των ανθρώπων. Ωστόσο, από μια άλλη άποψη, η ακτίνα αυτή είναι πάντοτε σε δράση και πάντοτε παρούσα, επειδή είναι η ακτίνα που κυβερνά το τέταρτο βασίλειο της φύσεως, το ανθρώπινο βασίλειο, στους τρεις κόσμους της αυστηρά ανθρώπινης εξελίξεως.
Είναι η δεσπόζουσα ενέργεια, που ασκεί πάντοτε πίεση πάνω στο τέταρτο βασίλειο... Αυτή οδήγησε στο μεγάλο πόλεμο στην τέταρτη ρίζα φυλή που κορυφώθηκε στον Κατακλυσμό...
(XXIV, σελ. 708/603 )
Παντού η τέταρτη Ακτίνα της Αρμονίας μέσω Διαμάχης είναι ενεργητική στην ανθρώπινη οικογένεια και κυριαρχεί των ανθρώπινων υποθέσεων.
(XXIV, σελ. 720/614 )
Η τέταρτη Ακτίνα Αρμονίας μέσω Διαμάχης λειτουργεί (όσον αφορά τη μυητική διδασκαλία) δια μέσου της καρδιάς ή δια μέσου εκείνου που οι εσωτεριστές ονομάζουν "το κέντρο της καρδιάς" - το εστιακό σημείο δια μέσου του οποίου μπορεί να κυλά η ενέργεια της αγάπης.
(XXIV, σελ. 725/618 )
Αυτή τη στιγμή στον κόσμο οι δύο όψεις της τέταρτης αυτής ακτίνος - η όψη ή Αρχή της Διαμάχης και η όψη ή Αρχή της Αρμονίας - αγωνίζονται για να πραγματοποιήσουν την απελευθέρωση μέσα σε ισορροπία του ανθρώπινου γένους.
(XXIV, σελ. 729/621 )
Η πλατιά έκταση της διαμάχης είναι ενδεικτική του βαθμού, ότι τα "σημεία κρίσεως" που εκφράζουν τη διαμάχη είναι σήμερα πολύ γνωστά σ'όλους τους ανθρώπους, ότι ένα "σημείο εντάσεως" έχει τώρα προσεγγιστεί (του οποίου τα Ηνωμένα Εθνη είναι σύμβολο) που τελικά θα αποδειχτεί ότι είναι ο παράγων που θα πραγματώσει ένα "σημείο προβολής". Θα ήθελα να ζητήσω να διατηρήσετε αυτές τις φράσεις - που είναι παραστατικές της δράσεως της Ακτίνος της Αρμονίας μέσω Διαμάχης - σταθερά στο νου, σε σχέση με τις αναπτύξεις στη δική σας ζωή, στη ζωή του έθνους, και στη ζωή της ανθρωπότητος στο σύνολό της.
(XXIV, σελ. 731/623 )