Στο σημείο αυτό πρέπει να θυμόμαστε ότι, αν και ο Διδάσκαλος Ρακότσκυ, λ.χ. ανήκει στην έβδομη ακτίνα και έτσι υπάγεται στη δικαιοδοσία του Μαχατσόχαν, όμως στο Ιεραρχικό έργο είναι δυνατό να έχει - και κατέχει πράγματι - υπούργημα κάτω από τη δικαιοδοσία του Μανού.
( ΙΙ, σελ. 58/46 )
Ο Διδάσκαλος Ρ. ανήκει στην έβδομη Ακτίνα, της Τελετουργικής Μαγείας ή Τάξεως, εργάζεται κατά το πλείστον διά μέσου του εσωτερικού τυπικού και τελετουργίας, και ενδιαφέρεται ζωτικά για τα αδιάγνωστα έως τώρα αποτελέσματα του τελετουργικού των Ελευθεροτεκτόνων, των διαφόρων αδελφοτήτων, καθώς και των Εκκλησιών παντού στον κόσμο.
( ΙΙ, σελ. 71/58,9 )
Δύο άλλοι Διδάσκαλοι, που σχετίζονται ειδικά με την Εβδομη ή την Τελετουργική Ακτίνα, των Οποίων ιδιαίτερο έργο είναι το να παρακολουθήσουν την ανάπτυξη ορισμένων ενεργειών κατά το διάστημα των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων, εργάζονται υπό τον Διδάσκαλο Ρ.
( ΙΙ, σελ. 74/61 )
...θα ήταν σκόπιμο να εμβαθύνει ο σπουδαστής στη σημασία της εισόδου στη δράση της παρούσης ακτίνας του τελετουργικού νόμου ή μαγείας. Είναι η ακτίνα που αφορά τις δομητικές δυνάμεις της φύσεως, που σχετίζεται με τη νοήμονα χρησιμοποίηση της μορφής από την όψη της ζωής. Είναι κυρίως η ακτίνα του εκτελεστικού έργου, και σκοπός της είναι να οικοδομεί, να συντονίζει και να δημιουργεί συνοχή στα τέσσερα κατώτερα βασίλεια της φύσεως. Διακρίνεται κυρίως από την ενέργεια, η οποία εκδηλώνεται διά του τυπικού... Το ενδιαφέρον όμως που παρουσιάζεται για μας, βρίσκεται προ πάντων στο ότι η ακτίνα αυτή είναι που προσφέρει ευκαιρία στις φυλές της Δύσεως, και χάρη σ'αυτή τη δύναμη ζωής της εκτελεστικής οργανώσεως, της διακυβερνήσεως που έχει σα βάση τον κανόνα και την τάξη, με το ρυθμό και τη τελετουργία, θα έλθει εποχή κατά την οποία οι φυλές της Δύσεως, (με τον ενεργό, συγκεκριμένο νου τους και τις τεράστιές τους ικανότητες στις εμπορικές τους υποθέσεις) μπορούν να λάβουν μύηση - μια μύηση όμως, πρέπει να θυμόμαστε πάνω σε μια ακτίνα, η οποία προσωρινά μόνο αναγνωρίζεται σαν μεγαλύτερη ακτίνα.
( ΙΙ, σελ. 208/182 )
Η ακτίς στην οποία ευρίσκεται το αιτιατό σώμα του ανθρώπου, η ακτίς του εγώ, πρέπει να προσδιορίζει τον τύπο του διαλογισμού. Κάθε Ακτίς απαιτεί ιδιαιτέρα μέθοδο προσεγγίσεως, διότι σκοπός παντός διαλογισμού είναι η ένωσις με το θείο...
Οταν η ακτίς του εγώ είναι η έβδομη ή η ακτίς του νόμου της τελετουργίας, δηλαδή της μαγείας, η μέθοδος προσεγγίσεως είναι ο δοξασμός και η κατανόησις της μορφής δια της προσεγγίσεως.
( III, σελ. 32-6/15-18 )
Εις αυτή την ακτίνα (έβδομη) έρχονται τώρα στον κόσμο πολλοί αποκρυφιστές για να συνεχίσουν την εργασία της απολυτρώσεως. Είναι η μέθοδος εκείνη που οδηγεί τον άνθρωπο στην απολύτρωση δια της κατανοήσεως και της νοήμονος εφαρμογής του νόμου στη ζωή του και για τη βελτίωση των συνθηκών στο σώμα της ανθρωπότητος και με τον τρόπο αυτό ο άνθρωπος γίνεται υπηρέτης της φυλής του.
( III, σελ. 36,7/19 )
Κατά την εκφώνηση του έβδομου υπο-τόνου, επήλθε αποκρυστάλλωσις και απόλυτος συμμόρφωσις προς το νόμο της προσεγγίσεως. Τούτο κατέληξε στη στερεά όψη της εκδηλώσεως, το κέντρο της βαθύτατης πείρας. Θα παρατηρήσετε συνεπώς, την συνάφειά του με την ακτίνα του Τελετουργικού Νόμου, μία από τις μεγάλες δημιουργικές ακτίνες - ακτίνα η οποία διευθετεί την ύλη, σύμφωνα προς καθορισμένους τύπους, προς τα επιθυμητά σχήματα.
( III, σελ. 77/56 )
Αργότερα θα σχηματιστούν ομάδες δι ειδικούς σκοπούς, πράγμα το οποίο με φέρει εις το τρίτο θέμα μου, τη χρήση της Λέξεως προς μερικούς υπολογισμένους σκοπούς...
7. Ομάδες, οι οποίες θα εργάζονται με τρόπον οριστικό προς επίτευξη επαφής μετά των Ντέβας και συνεργασίας μαζί των επί τη βάσει του νόμου. Η εργασία αυτή μεγάλως θα διευκολυνθεί κατά το διάστημα της δράσεως της έβδομης ακτίνος.
8. Ομάδες, οι οποίες σαφώς και επιστημονικώς θα εργάζονται επί των νόμων των ακτίνων και εις την μελέτη του χρώματος και του ήχου, και των αποτελεσμάτων των επί των ατόμων και των ομάδων, και εις την συσχέτισή των.
( III, σελ. 89/68 )
Με την επέλευση της έβδομης Ακτίνος, της Ακτίνος της Μορφής ή του Τελετουργικού, η εύρεσις της αποκρυφιστικής ατραπού και η αφομοίωσις της αποκρυφιστικής γνώσεως, μεγάλως διευκολύνεται.
( III, σελ. 178/151 )
Ολόκληρο το μυστήριο των πραγμάτων αυτών (Ντέβας ή Αγγέλων) ευρίσκεται κρυμμένο στην Εβδομη Τελετουργική Ακτίνα, και η ώρα του επόμενου βήματος προς τα εμπρός θα οριστεί από τον έβδομο Πλανητικό Λόγο, που εργάζεται εν συνδυασμώ με τους τρεις Μεγάλους Κυρίους, και ιδίως με τον Προϊστάμενο του τρίτου Τμήματος.
( III, σελ. 183/155,6 )
Ενα άλλο σημείο συνθέσεως βρίσκεται στο γεγονός ότι, δια της επικρατήσεως της έβδομης αυτής ακτίνος, δημιουργείται ένα σημείο συγχωνεύσεως μεταξύ των σωμάτων φυσικού και αιθερικού. Αυτό είναι ύψιστης σπουδαιότητας στον μακρόκοσμο και για τον σπουδαστή του διαλογισμού. Είναι αναγκαίο να επιτύχει αυτή τη συγχώνευση και την ευθυγράμμιση, προτού η μετάδοσις της διδασκαλίας στο στερεό φυσικό εγκέφαλο μπορέσει, κατά κάποιο τρόπο, να θεωρηθεί ως ακριβής.
( III, σελ. 252/221,2 )
Θα ήθελα μάλιστα να παρακινήσω, εσάς, που είστε οι εκπαιδευτές και οι σπουδαστές της επερχόμενης γενεάς, να εμβαθύνετε στο νόημα του ότι, το λευκό εσωτερικά είναι ιόχρουν. Αυτό έχει τώρα ειδική εφαρμογή κατά την είσοδο της ιόχροου ακτίνος, διότι η έβδομη ακτίς είναι μία από τις τρεις Μείζονες Ακτίνες κατά τον παρόντα γύρο. ασκεί δύναμη κατ'αναλογία προς το τέσσερα επί του τέσσερα και υπό το τέσσερα.
( III, σελ. 255/224 )
Εβδομη Ακτίς: "Οι οικοδόμοι ας σταματήσουν το έργο τους. Ο Ναός έχει συμπληρωθεί. Η ψυχή ας εισέλθει στην κληρονομιά της και από τον Ιερό Τόπο ας προστάξει κάθε έργο να σταματήσει. Τότε στην επακόλουθη σιωπή ας ψάλλει τη Λέξη: 'Το δημιουργικό έργο τελείωσε. Εγώ, ο Δημιουργός, Ειμί. Τίποτε άλλο δε μένει εκτός από Εμέ'".
( VIII, σελ. 317/289 )
Με όλα όσα έχω πει αναφορικά με το αιθερικό σώμα των ανθρώπων, αναφορικά με τον πλανήτη, αναφορικά με το πνεύμα της γης, το κρίσιμο σημείο της όλης καταστάσεως βρίσκεται στο γεγονός πως οι πέντε ακτίνες την εποχή αυτή έχουν την έβδομη ακτίνα σαν τη δεσπόζουσα ακτίνα τους. Η έβδομη ακτίς είναι η ακτίς που ελέγχει το αιθερικό και τους ντέβα των αιθέρων. Ελέγχει το έβδομο υποπεδίο όλων των πεδίων αλλά κυριαρχεί αυτή τη στιγμή στο έβδομο υποπεδίο του φυσικού πεδίου.
( VIII, σελ. 410/373 )
Την εποχή αυτή, η έβδομη ακτίς αρχίζει όπως ξέρουμε να δεσπόζει γοργά, και είναι μια από τις ευκολότερες δυνάμεις με τις οποίες έχει να εργαστεί ο άνθρωπος. Κάτω από την επίδραση αυτής της ακτίνος θα είναι δυνατό να κτίσουμε ένα καινούργιο οικοδόμημα στη θέση του πολιτισμού που διαλύεται γοργά, και να οικοδομήσουμε τον καινούργιο ναό που χρειάζεται για τη θρησκευτική παρόρμηση. Με την επίδρασή της το έργο των πολυάριθμων μη συνειδητών μάγων θα διευκολυνθεί εξαιρετικά.
( VIII, σελ. 559,60/511 )
Ακτίς VII... Ανώτερη έκφραση: Ολες οι μορφές της λευκής μαγείας.
Κατώτερη έκφραση: Πνευματισμός των "φαινομένων".
( IX, σελ. 66/50 )
Η έβδομη Ακτίς της Τελετουργικής Τάξεως ή Μαγείας ενσωματώνει μια περίεργη ιδιότητα που είναι το προέχον χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης Ζωής που ενσωματώνει αυτή την ακτίνα. Είναι η ιδιότης ή το χαρακτηριστικό που είναι ο συντονιστικός παράγων που ενοποιεί την εσωτερική ιδιότητα και την εξωτερική απτή μορφή ή εμφάνιση. Αυτό το έργο πραγματοποιείται πρωτίστως στα αιθερικά επίπεδα και προϋποθέτει φυσική ενέργεια. Αυτό είναι το πραγματικό μαγικό έργο.
( IX, σελ. 68/52 )
Θα ήθελα να αναφέρω ότι όταν η τέταρτη ακτίς και η έβδομη ακτίς έρθουν μαζί σε ενσάρκωση, θα έχουμε μια εντελώς ιδιάζουσα περίοδο αποκαλύψεως και εκδηλώσεως του φωτός. Γι'αυτή την εποχή λέγεται ότι "ο ναός του Κυρίου θα αποκτήσει επιπρόσθετη δόξα και όλοι μαζί οι Οικοδόμοι θα αναγαλλιάσουν". Αυτό θα είναι το κορύφωμα του Τεκτονικού έργου, υπό πνευματική έποψη. Η Χαμένη Λέξη τότε θα αποκτηθεί ξανά και θα αναπεμφθεί ώστε όλοι να την ακούσουν, και ο Διδάσκαλος θα εγερθεί και θα περπατήσει μεταξύ των οικοδόμων του, μέσα στο πλήρες φως της δόξας που φέγγει στην ανατολή.
( IX, σελ. 68,9/52,3 )
Η πνευματοποίηση των μορφών θα μπορούσε να θεωρηθεί σα το κύριο έργο της έβδομης ακτίνος, και ακριβώς το στοιχείο αυτής της συχγωνεύσεως, του συντονισμού και του σμιξίματος γίνεται ενεργό ατα αιθερικά επίπεδα κάθε φορά που μια ψυχή έρχεται σε ενσάρκωση και γεννιέται ένα παιδί πάνω στη γη.
( IX, σελ. 69/53 )
Η δύναμη και η επίδραση της έβδομης ακτίνος, πάντως, θα του αποκαλύψουν το μαγικό έργο, και τα επόμενα 2500 χρόνια θα επιφέρουν τόσο μεγάλη αλλαγή και θα καταστήσουν δυνατή την πραγματοποίηση τόσων πολλών λεγομένων "θαυμάτων" που ακόμα και η εξωτερική εμφάνιση του κόσμου θα μεταβληθεί ριζικά. Η χλωρίς και η πανίς θα τροποποιηθούν και θα αναπτυχθούν, και θα δοθεί έκφραση σε μεγάλο βαθμό αυτού που είναι λανθάνον και στα δύο βασίλεια μέσω του πιο ελεύθερου χειρισμού των ενεργειών που δημιουργούν και συνιστούν όλες τις μορφές.
( IX, σελ. 103/83 )
Ακτίς VΙΙ. Τελετουργική Τάξη ή Μαγεία
Τα ονόματα με τα οποία ο Κύριος της ακτίνος είναι γνωστός είναι πολλά και η σημασία τους έχει σήμερα πρωταρχική σπουδαιότητα. Μπορούμε να διακρίνουμε το έργο του μέλλοντος με μια μελέτη αυτών των ονομάτων.
Ο Αποκαλυμμένος Μάγος
Ο Εργάτης της Μαγικής τέχνης
Ο Δημιουργός της Μορφής
Ο Χορηγός του Φωτός από το Δεύτερο Κύριο
Ο Χειριστής της Ράβδου
Ο Φρουρός της Ανατολής
Ο Θεματοφύλακας του Εβδομου Σχεδίου
Ο Επικαλούμενος την Οργή
Ο Φύλακας της Μαγικής Λέξεως
Ο Φρουρός του Ναού
Ο Αντιπρόσωπος του Θεού
Αυτός που ανυψώνει ως τη Ζωή
Ο Κύριος του Θανάτου
Αυτός που Τροφοδοτεί το Ιερόν Πυρ
Η Περιστρεφόμενη Σφαίρα
Το Ξίφος του Πατρομύστη
Ο Θείος Εργάτης του Αλχημισμού
Ο Οικοδόμος του Τετραγώνου
Η Προσανατολίζουσα Δύναμη
Ο Πύρινος Ενοποιός
Το Κλειδί του Μυστηρίου
Η Εκφραση της Θελήσεως
Ο Αποκαλύπτων το Κάλλος
Ο Κύριος αυτής της ακτίνος έχει μια ιδιάζουσα δύναμη πάνω στη γη και πάνω στο φυσικό πεδίο της θείας εκδηλώσεως. Η χρησιμότητά Του στους έξη Αδελφούς Του είναι συνεπώς φανερή. Κάμνει να φανερωθεί το έργο Τους. Είναι η πλέον ενεργός ακτίς σ'αυτή την παγκόσμια περίοδο και ποτέ δεν βρίσκεται εκτός ενσαρκώσεως για περισσότερα από 1500 χρόνια. Είναι σχεδόν σα να στριφογυρίζει μέσα κι έξω από το ενεργό έργο σύμφωνα με ένα πολύ γοργό κύκλο, και οι στενότεροι συγγενείς Του, συμβολικά, είναι οι Αδελφοί Του της δεύτερης και της πέμπτης ακτίνος σ'αυτή τη παγκόσμια περίοδο.
Κτίζει (χρησιμοποιώντας συνεργασία της δεύτερης ακτίνος) μέσω της δυνάμεως της σκέψεως (συμπράττοντας έτσι με τον Κύριο της πέμπτης ακτίνος και πάνω στο φυσικό πεδίο, που είναι η δική Του ουσιαστική και ιδιάζουσα σφαίρα). Σε μια άλλη παγκόσμια περίοδο η σχέση Του με τους άλλους Κυρίους των ακτίνων μπορεί να υποστεί αλλαγή, αλλά τη στιγμή αυτή το έργο Του θα γίνει ευκολότερα κατανοητό αν αναγνωριστεί ότι βοηθά τον πλαστουργό Κύριο της δεύτερης ακτίνος και χρησιμοποιεί τις ενέργειες του Κυρίου της συγκεκριμένης σκέψεως.
Οι αφορισμοί που ενσωματώνουν τις ιδιότητές Του έχουν ως εξής, και είχαν ψιθυριστεί από εσώτερη σκοπιά στο αυτί Του όταν "άφησε τον πανύψηλο τόπο και κατήλθε μέσα στην έβδομη σφαίρα για να διεξαγάγει το ανατεθέν έργο".
1. Πάρε τα σύνεργά σου μαζί σου, αδελφέ του φωτός που οικοδομεί. Σμίλεψε βαθιά. Πλάσε και δώσε σχήμα στη ζωντανή πέτρα.
Ιδιότης... ικανότης για δημιουργία.
2. Διάλεξε καλά τους εργάτες σου. Αγάπησε τους όλους. Να επιλέξεις έξη να κάμουν το θέλημά σου. Να παραμείνεις ο έβδομος στην ανατολή. Ομως κάλεσε τον κόσμο να εισέλθει σ'αυτό που θα κτίσεις. Συγχώνευσε τα πάντα μέσα στη θέληση του Θεού.
Ιδιότης... δύναμη για συνεργασία.
3. Κάθισε στο κέντρο και συνάμα στην ανατολή. Από εκεί μην κινηθείς. Εξαπόστειλε τη δύναμή σου να κάμει το θέλημά σου και ανασύνταξε τις δυνάμεις σου. Χρησιμοποίησε καλά τη δύναμη της σκέψεως. Κάθισε ήρεμος.
Ιδιότης... δύναμη του σκέπτεσθαι.
4. Δες όλα τα μέρη που εισέρχονται στο σκοπό. Κτίσε για την επίτευξη κάλλους, αδελφέ Κύριε. Κάμε όλα τα χρώματα λαμπρά και διαυγή. Φρόντισε για την εσωτερική δόξα. Κτίσε καλά το ιερό. Χρησιμοποίησε προσοχή.
Ιδιότης... αποκάλυψη του κάλλους του Θεού.
5. Φρούρησε καλά τη σκέψη σου. Να εισέλθεις κατά βούληση μέσα στη διάνοια του Θεού. Να μαζέψεις από εκεί τη δύναμη, το σχέδιο, το ρόλο που θα παίξεις. Αποκάλυψε τη διάνοια του Θεού.
Ιδιότης... νοητική δύναμη.
6. Μείνε στην ανατολή. Οι πέντε σου έχουν δώσει ένα φιλικό Λόγο. Εγώ, ο έκτος, σου λέω να τη χρησιμοποιήσεις για τους πεθαμένους. Αναζωογόνησε τους πεθαμένους. Δόμησε και πάλι μορφές. Φύλαττε καλά αυτό το Λόγο. Κάνε όλους τους ανθρώπους να τον αναζητήσουν για λογαριασμό τους.
Ιδιότης... δύναμη ζωογονήσεως.
( IX, σελ. 103,7/83,7 )
Η έβδομη ακτίς και η πρώτη συνδέονται πολύ στενά, και τις συνδέει η τρίτη ακτίς, με τον τρόπο δε αυτόν έχουμε την εξής έκφραση της σχέσεως - 1.3.7.
( IX, σελ. 109/88 )
Τα αραιότερα επίπεδα του φυσικού πεδίου μένουν καλά κριμένα και είναι, για τον άνθρωπο, ο επόμενος τομέας των ανακαλύψεών του. Η τελετουργική ακτίς φέρνει μαζί της τα μέσα δια των οποίων η γνώση αυτή μπορεί να αποκτηθεί και να αποκαλυφθεί σε όλους, και συνεπώς να μην είναι αποκλειστικό κτήμα των σοφών και των αποκρυφιστών.
( IX, σελ. 147/122 )
Τα άτομα που έρχονται σε ενσάρκωση πάνω στην έβδομη ακτίνα θα διαθέτουν τα μάτια που βλέπουν, και οι πορφυροί και μικρότεροι ντέβα του αιθερικού σώματος θα είναι ορατοί σ'αυτά.
( IX, σελ. 148/123 )
1. Ακοή.... 7η Ακτίς.. Μαγεία............ Η Λέξη Δύναμης
( IX, σελ. 159/133 )
Μέσω των Λέξεων Δυνάμεως οι κόσμοι έλαβαν οργανωμένη υπόσταση, ο δε Κύριος της Ακτίνος της Τελετουργικής Μαγείας επιφέρει τη διοργάνωση του θείου οργανισμού.
( IX, σελ. 159/133 )
Η έβδομη υποακτίς κατέστη η τροποποιούσα επίδραση εδώ και 75 χρόνια περίπου (1860), και φυσικά θα συνεχίσει να είναι τέτοια. το πρώτο αποτέλεσμα αυτής της επιδράσεως της έβδομης υποακτίνος ήταν η Οικουμενική Σύνοδος της Ρώμης (1870), και η διακήρυξή της περί του Αλάνθαστου του Πάπα. Το Κίνημα των Τρακταριανιστών στην Αγγλία άρχισε την ίδια εποχή, ενώ η πορεία της επιδράσεως της έβδομης υποακτίνος, που ακόμα εξακολουθεί, χαρακτηρίζεται από σταθερή αύξηση της τελετουργικότητος και ιεροκρατίας στις διάφορες εκκλησίες.
( IX, σελ. 192,3/165 )
Η Εβδομη Ακτίς της Τελετουργικής Τάξεως ή Μαγείας
Ειδικές αρετές:
Δύναμη, εμμονή, θάρρος, ευγένεια, άκρα προσοχή στις λεπτομέρειες, ανεξαρτησία (εμπιστοσύνη στον εαυτό).
Ελαττώματα ακτίνος:
Τυπικότης, φανατισμός, υπερηφάνεια, στενότης, επιπόλαιες κρίσεις, κατάχρησις της ισχυρογνωμοσύνης.
Αρετές προς απόκτηση:
Συνειδητοποίηση της ενότητος, ανοικτομυαλοσύνη, ανεκτικότης, ταπεινότης, λεπτότης και αγάπη.
Αυτή είναι η τελετουργική ακτίς, η ακτίς που κάνει τον άνθρωπο να δοκιμάζει μεγάλη ικανοποίηση για "όλα τα πράγματα που γίνονται με ευπρέπεια και τάξη" και σύμφωνα με τους κανονισμούς και το προηγούμενο. Είναι η ακτίς του πρωθιερέως και του αυλικού αρχιθαλαμηπόλου, του στρατιώτη που είναι μια γεννημένη ιδιοφυϊα στην οργάνωση, του ιδεώδους ανώτατου γενικού επιμελητή που πάντα ενδύει και τρέφει το στράτευμα με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Είναι ακτίς της τέλειας νοσοκόμου που μεριμνά για τους ασθενείς, που προσέχει και την πιο μικρή λεπτομέρεια, αν και έχει υπερβολική τάση μερικές φορές να παραγνωρίζει τις ιδιοσυγκρασίες των ασθενών και να προσπαθεί να τους στριμώξει στο σιδερένιο καλούπι της ρουτίνας.
Είναι ο δρόμος της φόρμας, του τέλειου γλύπτη, που βλέπει και δημιουργεί την ιδανική ομορφιά, του σχεδιαστή ωραίων μορφών και τύπων οποιουδήποτε είδους. Αλλά ο άνθρωπος αυτός δεν θα πετύχαινε σα ζωγράφος εκτός αν η επηρεάζουσα ακτίς του ήταν η τέταρτη. Ο συνδυασμός του τέσσερα και του επτά θα δημιουργούσε τον ανώτατο δυνατό τύπο καλλιτέχνη, η δε μορφή και το χρώμα θα βρίσκονταν και τα δύο in excelsis. Το λογοτεχνικό έργο του ανθρώπου της έβδομης ακτίνος θα ήταν αξιοπρόσεκτο για το εξαιρετικά καλοδουλεμένο του στυλ, και ο τέτοιος συγγραφέας θα μεριμνούσε πολύ περισσότερο για τον τρόπο παρά για το περιεχόμενο του έργου του, όμως θα ήταν πάντα ευφράδης και στο γράψιμο και στην ομιλία. Ο άνθρωπος της έβδομης ακτίνος θα είναι πολλές φορές μισαλλόδοξος. Θα απολαμβάνει τις καθορισμένες τελετουργίες και έθιμα, τις μεγάλες πομπές και επιδείξεις, τις επιθεωρήσεις στρατευμάτων και πολεμικών πλοίων, τα γενεολογικά δέντρα και τους κανονισμούς προτεραιότητος.
Ο καλός τύπος ανθρώπου της έβδομης ακτίνος είναι προληπτικός, ο δε τέτοιος άνθρωπος θα έχει βαθύ ενδιαφέρον για τους οιωνούς, τα όνειρα, για όλες τις αποκρυφιστικές μεθόδους και τα πνευματιστικά φαινόμενα. Ο καλός τύπος της ακτίνος αυτής είναι απόλυτα αποφασισμένος να κάμνει αυτό που είναι σωστό και να λέει τις λέξεις που ταιριάζουν την κατάλληλη στιγμή. Απ'όπου και προκύπτει μεγάλη κοινωνική επιτυχία.
Στη θεραπευτική, ο άνθρωπος της έβδομης ακτίνος θα στηρίζεται σε άκρα ακρίβεια κατά την εφαρμογή της ορθόδοξης θεραπείας των ασθενειών. Πάνω στον ίδιο οι μέθοδοι της γιόγκα δεν θα είχαν άσχημα φυσικά αποτελέσματα.
Θα προσεγγίζει την Ατραπό μέσω της τηρήσεως κανόνων ασκήσεως και τελετουργίας, θα μπορεί δε εύκολα να προκαλεί την ανταπόκριση και να ελέγχει τις στοιχειακές δυνάμεις.
( IX, σελ. 242-4/210,1 )
Η εισβάλλουσα έβδομη ακτίς εκφράζει τη δύναμη της οργανώσεως, την ικανότητα να ολοκληρώνουμε και να φέρνουμε σε συνθετική σχέση τα μεγάλα ζεύγη των αντιθέτων, κι έτσι να δημιουργούμε τις νέες μορφές της πνευματικής εκδηλώσεως. Προκαλεί όμως ταυτόχρονα τις νέες μορφές αυτού που, από τη σκοπιά του πνεύματος, μπορεί να θεωρηθεί σαν υλικό κακό. Πρόκειται για τη μεγάλη παρόρμηση που θα φέρει στο φως της ημέρας όλα όσα συναντούμε περιβεβλημένα με ύλη, και έτσι συν τω χρόνω θα οδηγήσει στην αποκάλυψη του πνεύματος και της κρυμμένης δόξας, όταν αυτό που θα έχει αποκαλυφθεί μέσα από τη μορφή θα έχει εξαγνιστεί και καθαγιαστεί.
( IX, σελ. 322/280,1 )
Σταθερά η αγάπη του Χριστού θα επιχέεται παντού στη γη, αυτή δε η επίδραση θα αυξάνεται και θα γίνεται ισχυρότερη κατά τη διάρκεια των επερχομένων αιώνων ωσότου προς το τέλος του Υδροχοϊκού αιώνος και μέσω του έργου της έβδομης ακτίνος (που θα φέρει τα ζεύγη των αντιθέτων σε στενότερη συνεργασία), θα μπορούμε να αναζητήσουμε να δούμε την "έγερση του Λαζάρου εκ νεκρών" και την έξοδο της ανθρωπότητος από τον τάφο της ύλης.
( IX, σελ. 324/282 )
ζ. Ο επιχειρηματικός τύπος... γεμάτος οργανωτική δύναμη. Προσκολλημένος στην τελετουργική εθιμοτυπία.
( IX, σελ. 375/329 )
Ουρανός 7η ακτίς
( IX, σελ. 382/335 )
Η έβδομη ακτίς θα δώσει έκφραση σ'αυτό που ήταν αντικείμενο οραματισμού και αυτό που συνιστούσε τα ιδεώδη του προηγούμενου κύκλου της δραστηριότητος της έκτης ακτίνος.
( IX, σελ. 407/358 )
Η έβδομη ακτινική επίδραση με τον καιρό θα δημιουργήσει το μάγο, αλλά στον αιώνα αυτό ο μάγος θα ανήκει πρωτίστως στην τάξη της λευκής μαγείας (όχι όπως τον καιρό της Ατλαντίδος, οπόταν η υπεροχή ήταν προς την πλευρά της εγωϊστικής ή μαύρης μαγείας).
( IX, σελ. 407/358 )
α) Η έβδομη ακτίς θα υλοποιήσει αυτό που ήταν αντικείμενο οραματισμού.
β) Η έβδομη ακτίς θα αναπτύξει το μάγο που εργάζεται στον τομέα της λευκής μαγείας.
γ) Η έβδομη ακτίς θα οδηγήσει στη συγχώνευση και στη σύνθεση, εφ'όσον η ενέργειά της είναι του τύπου που σμίγει το πνεύμα με την ύλη.
δ) Η έβδομη ακτίς θα εκγυμνάσει και θα εξαποστείλει ομίλους μυημένων, που θα εργάζονται σε στενή ομοφωνία με το Σχέδιο και μεταξύ τους.
ε) Η έβδομη ακτίς θα εγκαινιάσει την αίσθηση μιας ανώτερης ενότητος. Πρώτα, της ενότητος της ολοκληρωμένης προσωπικότητος για τις μάζες και δεύτερο, της συγχωνεύσεως ψυχής και σώματος για τους παγκόσμιους ζηλωτές.
στ) Η έβδομη ακτίς θα εξοικειώσει τον άνθρωπο με τον τύπο εκείνο των ηλεκτρικών φαινομένων που επιφέρουν το συντονισμό όλων των μορφών.
ζ) Η έβδομη ακτίς θα μεταβάλει τις θεωρίες των προχωρημένων διανοούμενων της φυλής στα γεγονότα των μελλοντικών εκπαιδευτικών συστημάτων...
η) Η έβδομη ακτίς θα φέρει στη συνείδηση των μελλοντικών μυημένων την έννοια της ομαδικής υπηρεσίας και θυσίας. Αυτό θα εγκαινιάσει τον αιώνα της "θείας υπηρεσίας"...
θ) Η έβδομη ακτίς θα γαλουχήσει το ομαδικό πνεύμα, ο δε ρυθμός του ομίλου, οι αντικειμενικοί σκοποί του ομίλου και η τελετουργική λειτουργία του ομίλου θα είναι τα βασικά χαρακτηριστικά.
ι) Η έβδομη ακτίς θα μεταδώσει στον άνθρωπο τη δύναμη να αναγνωρίσει τον Κοσμικό Χριστό και να δημιουργήσει τη μελλοντική εκείνη και επιστημονική θρησκεία του Φωτός...
κ) Η έβδομη ακτίς θα αποδεσμεύσει τις ανεπτυγμένες ψυχές από το νηπιακό στάδιο και θα εγκαινιάσει την επιστημονική εκείνη κατανόηση του θείου σκοπού που θα υποθάλψει την επερχόμενη θρησκευτική συνείδηση.
λ) Η έβδομη ακτίς θα προετοιμάσει το δρόμο για την αναγνώριση των ευρύτερων εκβάσεων που θα υλοποιηθούν ως νέα παγκόσμια θρησκεία, η οποία θα υπογραμμίζει την ενότητα αλλά θα αποκλείει την ομοιομορφία. Θα μας προετοιμάσει για την επιστημονική εκείνη τεχνική που θα καταδείξει το παγκόσμιο φως που συγκαλύπτει και κρύβει κάθε μορφή, και για το διεθνισμό εκείνο που θα εκφράζεται σαν πρακτική αδελφοσύνη, σαν ειρήνη και σαν ευδοκία μεταξύ των λαών.
( IX, σελ. 408-12/539-63 )
Η έβδομη ακτινική επίδραση θα προωθήσει τη νηπιακή αυτή επιστήμη (ψυχολογία) στην ωριμότητα.
( IX, σελ. 414/364 )
Οι εκτελεστικοί και δικτάτορες που προωθούν αυτή την επανευθυγράμμιση και αναπροσαρμογή είναι οι ειδικοί που η ιδιοφυϊα κάθε έθνους έχει γεννήσει για να αντιμετωπίσουν τα μοναδικά προβλήματα που το πιέζουν. Είναι ως επί το πλείστον εκτελεστικοί της έβδομης ακτίνος, που έργο τους είναι να αναδιοργανώσουν τον κόσμο σα σύνολο πάνω σε καινούργιες γραμμές.
( IX, σελ. 416/366 )
Οι νέοι εκτελεστικοί που θα διαδεχτούν τους σημερινούς δικτάτορες και δυνάμεις θα αναλάβουν τον έλεγχο των πραγμάτων προς το έτος 1955, θα είναι δε ζηλωτές της έβδομης ακτίνος και μαθητές στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η ικανότητά τους προς την ολοκλήρωση και τη συγχώνευση προς τις ορθές κατευθύνσεις θα επιφέρει τότε με ταχύ ρυθμό την αναγκαία διεθνή κατανόηση.
( IX, σελ. 416,7/367 )
Αν η κοινή γνώμη εκπαιδευτεί πάνω στα νέα ιδεώδη, η ορμή της ογκούμενης αυτής παλίρροιας θα διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό το έργο των έβδομης ακτίνος αυτών των εκτελεστικών, σε ορισμένες δε περιπτώσεις θα αποτελέσει γι αυτούς τη γραμμή της ελάσσονος αντιστάσεως.
( IX, σελ. 417/368 )
Κάτω από την επίδραση της έβδομης ακτίνος η Τεκτονική Αδελφότης θα εισέλθει σε μια νέα και ζωηρή πνευματική δραστηριότητα και θα αρχίσει να προσεγγίζει τον αληθινό της ρόλο και να εκπληρώνει το από καιρό διαβλεφθέν πεπρωμένο της...
Κατά την περίοδο της δραστηριότητος της έκτης ακτίνος η Αδελφότης περιέπεσε σε μια αποκρυσταλλωμένη και μισαλλόδοξη στάση, από κοινού με άλλους κύκλους που αποτελούν ομάδες.
( IX, σελ. 418/368 )
Ο πρωταρχικός Κοσμικός ρόλος της έβδομης ακτίνος είναι να επιτελέσει το μαγικό έργο της συγχωνεύσεως πνεύματος και ύλης για να παράγει την εκδηλωμένη μορφή μέσω της οποίας η ζωή θα αποκαλύψει τη δόξα του Θεού.
( IX, σελ. 418,9/369 )
Το ορυκτό βασίλειο διέπεται από την έβδομη ακτίνα, στη δυναμικότητα δε της εισροής αυτής της ακτίνος μπορεί να αποδοθεί η ανακάλυψη της ραδιενέργειας της ύλης. Η έβδομη ακτίς εκφράζεται στο ορυκτό βασίλειο μέσω της προκλήσεως ακτινοβολίας, θα διαπιστώσουμε δε ότι διαρκώς και περισσότερο αυτές οι ακτινοβολίες (πολλές από τις οποίες υπολείπεται ακόμη να ανακαλυφθούν) θα σημειώνονται, τα αποτελέσματά τους θα κατανοούνται και οι ιδιότητές τους θα συλλαμβάνονται.
( IX, σελ. 419/369 )
Δυνάμει της επιδράσεως της έβδομης ακτίνος κατέστη δυνατό να ανακαλύψει και να εργαστεί ο άνθρωπος με το ράδιο... Μόνο κάτω από την επίδραση της εισρέουσας έβδομης ακτίνος έγινε δυνατή η εμφάνισή του, επίσης μέσω της ίδιας αυτής επιδράσεως θα ανακαλύψουμε νέες κοσμικές ακτίνες.
( IX, σελ. 419/369,70 )
Είναι τώρα πολλές χιλιάδες χρόνια αφ'ότου αυτό που ερευνάται τώρα ως Κοσμικές Ακτίνες (που ανεκάλυψε ο Μίλλικαν) είχαν συγκεκριμένη επενέργεια στον πλανήτη μας, και την εποχή εκείνη η πέμπτη ακτίς δεν ήταν ενεργός όπως τώρα.
( IX, σελ. 419,20/370 )
Και άλλες κοσμικές ακτίνες θα έχουν επενέργεια στη γη μας καθώς η έβδομη αυτή ακτινική δραστηριότης θα γίνεται όλο και πιο ενεργός.
( IX, σελ. 420/370 )
Θα εκφράσουμε την αντίδραση αυτών των επτά ακτινικών τύπων στη διεργασία της Ατομικοποίησης (που είναι η διεργασία της ταύτισης με τη μορφή) με επτά αποκρυφιστικές δηλώσεις που μπορούν αν κατανοηθούν όπως πρέπει, να δώσουν το κλειδί της καινούργιας ψυχολογίας. Διατυπώνουν τη βασικότερη παρόρμηση, την εγγενή ιδιότητα και την τεχνική της ανέλιξης.
Ακτίνα Εβδομη
«Το Ευλογημένο Ον αναζήτησε το μονοπάτι για τη μορφή, αλλά κρατούσε σφιχτά το χέρι του Μάγου. Προσπάθησε να συμβιβάσει τον Προσκυνητή, που ήταν ο εαυτός του, με τη ζωή στη μορφή. Προσπάθησε να φέρει τον κόσμο της αταξίας στον οποίο βρέθηκε σε κάποιο είδος τάξης. Περιπλανήθηκε μακριά μέσα στα πιο μεγάλα βάθη και βυθίστηκε στο χάος και στην αταξία. Δεν μπορούσε να καταλάβει, και όμως κρατούσε ακόμα το χέρι του Μάγου. Προσπάθησε να φέρει εκείνη την τάξη που ποθούσε η ψυχή του. Μιλούσε με όλους όσους συναντούσε, όμως η σύγχυσή του μεγάλωνε.
Ετσι μίλησε στο Μάγο: "Οι δρόμοι του Δημιουργού πρέπει να είναι καλοί. Πίσω απ'όλα όσα φαίνονται να υπάρχουν, πρέπει να βρίσκεται ένα Σχέδιο. Δίδαξέ με το σκοπό όλων αυτών. Πώς μπορώ να δουλέψω, καταβυθισμένος στην πιο πυκνή ύλη; Πες μου αυτό που πρέπει να κάνω!"
Ο Μάγος είπε: 'Ακουσε, ω Εργάτη του πιο απομακρυσμένου κόσμου, το ρυθμό των καιρών. Σημείωσε το σφυγμό της καρδιάς αυτού που είναι θείο. Να αποσυρθείς στη σιωπή και να συντονίσεις τον εαυτό σου με το σύνολο. Τότε να αποτολμήσεις να βγεις. Θεμελίωσε το σωστό ρυθμό. Φέρε τάξη στις μορφές της ζωής που πρέπει να εκφράσουν το Σχέδιο του Θείου".
Για το Ευλογημένο αυτό Ον η αποδέσμευση βρίσκεται στη δουλειά. Πρέπει να δείξει τη γνώση που έχει, του Σχεδίου, με την ήχηση εκείνων των λέξεων που θα προσελκύσουν τους Οικοδόμους των μορφών και έτσι να δημιουργήσει το καινούργιο.»
.....Οι στροφές είναι άχρηστες εκτός αν μεταγγίζουν στους ακτινικούς τύπους μεταξύ των σπουδαστών αυτής της Πραγματείας κάποιο νόημα χρήσιμο, βάσει του οποίου να μπορούν να ζούν πιο αληθινά.
( XΙ, σελ. 39/39 )
Το ατομικοποιημένο Πνεύμα εκφράζεται μέσω των διαφόρων ακτινικών τύπων με τον ακόλουθο τρόπο:
Ακτίνα Επτά
Μαύρη μαγεία, ή η χρήση των μαγικών δυνάμεων για προσωπικούς σκοπούς.
Η δύναμη να "στέκει στο προσκήνιο" μέχρι να προβάλλουν οι εγωιστικές αξίες.
Αποδιοργάνωση και χάος, μέσα από παρανόηση του Σχεδίου.
Η εσφαλμένη χρήση του λόγου για να επιφέρει τους επιλεγμένους σκοπούς.
Ψεύδος.
Σεξουαλική μαγεία. Η εγωιστική διαστροφή των ψυχικών δυνάμεων,
που οδηγούν σε
Λευκή μαγεία, με χρήση των ψυχικών δυνάμεων για πνευματικούς σκοπούς.
Ταύτιση κάποιου με την πραγματικότητα.
Ορθή τάξη μέσα από ορθή μαγεία.
Δύναμη για συνεργασία με το Ολο.
Κατανόηση του Σχεδίου.
Το μαγικό έργο της ερμηνείας.
Εκδήλωση της θειότητας.
( XΙ, σελ. 43,4/43 )
Ακτίνα VIΙ. Αυτή η ακτίνα προσφέρει αυτήν τη στιγμή μια δραστήρια και αναγκαία ομαδοποίηση μαθητών που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν το Σχέδιο. Το έργο τους έχει φυσικά σχέση με το φυσικό πεδίο. Μπορούν να οργανώσουν το εφελκυσμένο ιδανικό το οποίο θα ενσωματώσει τόση από την ιδέα του Θεού όση η περίοδος και η ανθρωπότητα μπορούν να εκδηλώσουν και να δημιουργήσουν σε μορφή πάνω στη γη. Το έργο τους είναι δυναμικό και επομένως απαιτεί αρκετή ικανότητα στη δράση. Αυτή είναι η ακτίνα που έρχεται σε δυναμική έκφραση. Κανένας από αυτούς που συμμετέχουν στην ιεραρχική σταυροφορία δεν μπορεί να εργαστεί στην πραγματικότητα χωρίς τον έναν ή τον άλλον, και κανένας όμιλος δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του. Η διαφορά ανάμεσα στις μεθόδους της παλιάς εποχής και αυτές της νέας μπορεί να εκφραστεί στην ιδέα της αρχηγίας από τον ένα και της αρχηγίας από τους πολλούς. Είναι η διαφορά ανάμεσα στην επιβολή μιας ατομικής ανταπόκρισης σε μια ιδέα, που δημιουργεί ομαδικό ιδεαλισμό και που εστιάζεται σε μια συγκεκριμένη μορφή, προωθώντας την ανάδυση της ιδέας χωρίς την επικράτηση οποιουδήποτε ατόμου. Αυτό σήμερα είναι το μεγάλο έργο του μαθητή της έβδομης ακτίνας, και γι αυτόν το στόχο θα πρέπει να αφιερώνει κάθε ενέργεια. Πρέπει να λέει εκείνες τις Λέξεις της Δύναμης που είναι μια ομαδική Λέξη, και να ενσωματώνει την ομαδική έφεση σε ένα οργανωμένο κίνημα, το οποίο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι εντελώς διαφορετικό από μια οργάνωση. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα της χρήσης μιας τέτοιας Λέξης Δύναμης που ανακοινώθηκε από ένα όμιλο δόθηκε τελευταία με τη Μεγάλη Επίκληση που χρησιμοποιήθηκε με ένα χαρακτηριστικό αποτέλεσμα. Θα έπρεπε να συνεχίζει να χρησιμοποιείται, γιατί είναι το μάντραμ που εγκαινιάζει την είσοδο της έβδομης ακτίνας. Είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο μάντραμ έρχεται στην προσοχή της ανθρωπότητας.
( XΙ, σελ. 145,6/145 )
Μολαταύτα, είναι δυνατό να φανερώσουμε το τέρμα και να υποδείξουμε την ισχύ των δυνάμεων στις οποίες θα υποβαλλόμαστε όλο και περισσότερο καθώς περνάμε - αφού μερικοί από μας μπορούν να περάσουν κατ'αυτόν τον τρόπο - στην Ατραπό της αποδεδεγμένης Μαθητείας. Αυτό θα το κάνουμε υπό τη μορφή επτά στροφών (stanzas) που θα δώσουν μια νύξη (αν κάποιος είναι ζηλωτής) της τεχνικής στην οποία πρόκειται να εκτεθεί. Αν κανείς έχει περάσει παρακάτω πάνω στο Δρόμο, θα του δώσουν μια εντολή που, ως μαθητής με πνευματική διαίσθηση, θα υπακούσει, επειδή είναι αφυπνισμένος. Αν ένας είναι μυημένος, θα προκαλέσουν το σχόλιο: "Αυτό το ξέρω".
Η κατεύθυνση της Εβδομης Ακτίνας
«Κάτω από την αψίδα, ανάμεσα σε δύο δωμάτια, στεκόταν ο έβδομος Μάγος. Το ένα δωμάτιο ήταν γεμάτο φως και ζωή και δύναμη, γεμάτο ηρεμία που ήταν σκοπός και μια ομορφιά που ήταν ο χώρος. Το άλλο δωμάτιο ήταν γεμάτο κίνηση, γεμάτο μ'έναν ήχο από μεγάλη δραστηριότητα, ένα χάος δίχως μορφή, ένα έργο που δεν είχε αληθινό αντικειμενικό σκοπό. Τα μάτια του Μάγου ήταν καθηλωμένα στο χάος. Αυτό δεν του άρεσε. Η πλάτη του ήταν στραμμένη στο δωμάτιο της ζωτικής ηρεμίας. Δεν το ήξερε. Η αψίδα από πάνω κλονιζόταν...
Μουρμούρισε απελπισμένα: "Για αιώνες στέκομαι και προσπαθώ να λύσω το αίνιγμα αυτού του δωματίου. Να ξαναφτιάξω το χάος για να μπορέσει να διαλάμψει η ομορφιά και ο σκοπός της επιθυμίας μου. Προσπάθησα να υφάνω αυτά τα χρώματα σ'ένα όνειρο ομορφιάς και να εναρμονίσω τους πολλούς ήχους. Επιτυχία δεν υπάρχει. Τίποτε εκτός από την αποτυχία μου δεν φαίνεται. Κι όμως ξέρω πως υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα σ'αυτό που μπορώ να δω μπροστά στα μάτια μου και αυτό που αρχίζω να αισθάνομαι πίσω από την πλάτη μου. Τι να κάνω;"
Πάνω απ'το κεφάλι του Μάγου, και ακριβώς πίσω από την πλάτη του, κι όμως μέσα στο δωμάτιο της εύρυθμης ομορφιάς, ένας τεράστιος μαγνήτης άρχισε να πάλλεται... Προκάλεσε την περιστροφή του ανθρώπου, μέσα στην αψίδα, που ταλαντεύτηκε μέχρι που αντίκρισε τη σκηνή και το δωμάτιο, πριν αθέατα...
Τότε μέσα από το κέντρο της καρδιάς του ο μαγνήτης εξαπέλυσε την ελκτική του δύναμη. Υπέταξε το χάος μέχρι που οι μορφές του δε φαίνονταν πια. Μερικές όψεις ομορφιάς, αναποκάλυπτες πριν, πρόβαλαν. Κι απ'το δωμάτιο ένα φως έλαμψε και, με τις δυνάμεις και τη ζωή του, υποχρέωσε το Μάγο να κινηθεί προς το φως, και ν'αφήσει την αψίδα του κινδύνου.»
Αυτές είναι μερικές σκέψεις, μεταφρασμένες από μια αρχαία μετρική σύνθεση, που μπορεί να ρίξει λίγο φως πάνω στη δυαδικότητα της προσωπικότητας και το έργο που έχει να γίνει από τα όντα που συναντώνται πάνω στην επταδικότητα των ακτίνων.
( XΙ, σελ. 173,4/171,2 )
Να έχετε κατά νου ότι αυτές οι ακτινικές τεχνικές επιβάλλονται από τη ψυχή πάνω στην προσωπικότητα αφού θα έχει κάπως ολοκληρωθεί σε μια λειτουργούσα ενότητα και, κατά συνέπεια, αρχίσει ελαφρώς να ανταποκρίνεται στη ψυχή, την καθοδηγούσα Διάνοια.
Ακτίνα Εβδομη
«Επιζητώ να φέρω σε προσέγγιση τα δύο. Το σχέδιο βρίσκεται στα χέρια μου. Πώς να εργαστώ; Πού να δώσω έμφαση; Μακριά στο βάθος στέκει ο Ενας Ο Οποίος Είναι. Εδώ κοντά στα χέρια μου είναι η μορφή, η δραστηριότητα, η ουσία και η επιθυμία. Μπορώ να τα συνεχίσω αυτά και να φτιάξω μια μορφή του Θεού; Πού να στείλω τη σκέψη μου, τη δύναμή μου και τη λέξη που εκστομίζω;
Εγώ στο κέντρο, στέκω, ο εργάτης στον τομέα της μαγείας. Γνωρίζω κάποιους κανόνες, κάποια μαγικά κουμπιά, κάποιες Λέξεις Δύναμης, κάποιες δυνάμεις που μπορώ να κατευθύνω. Τι να κάνω; Υπάρχει κίνδυνος. Το έργο που έχω αναλάβει δεν κατορθώνεται εύκολα, κι όμως αγαπώ τη δύναμη. Αγαπώ να βλέπω να προβάλλουν οι μορφές, δημιουργημένες από το νου μου, και να κάνουν το έργο τους, να εκπληρώνουν το σχέδιο και να εξαφανίζονται. Μπορώ να δημιουργήσω. Οι τελετουργίες του Ναού του Κυρίου μου είναι γνωστές. Πώς να εργαστώ;
Μην αγαπάς το έργο. Η αγάπη του αιώνιου Σχεδίου του Θεού ας ελέγχει τη ζωή σου, το νου σου, τον οφθαλμό σου. Να δουλεύεις προς την ενότητα του σχεδίου και του σκοπού που πρέπει να πάρουν τη μόνιμη θέση τους πάνω στη γη. Να δουλεύεις με το Σχέδιο. Συγκεντρώσου πάνω στο μερίδιό σου σ'αυτό το μεγάλο έργο.
Η λέξη εκπέμπεται από την ψυχή στη μορφή: "Στάσου στο κέντρο του πεντάκτινου αστέρα, που είναι σχεδιασμένος πάνω στον υψηλό εκείνον τόπο στην Ανατολή μέσα στο φως που λάμπει παντοτινά. Από το φωτισμένο εκείνο κέντρο εργάσου. Μην αφήνεις τον πεντάκτινο αστέρα. Να παραμένεις έτοιμος στο κέντρο. Κατόπιν τράβηξε μια γραμμή από αυτό που είναι έξω σ'αυτό που είναι μέσα και δες το Σχέδιο να παίρνει μορφή".»
Δεν είναι δυνατόν αν είμαι πιο ξεκάθαρη όσον αφορά το πιο πάνω. Η μεγάλη ισχυρή ακτίνα έρχεται τώρα σε εκδήλωση και φέρνει στον άνθρωπο καινούργιες ενέργειες με τόσο δυναμική φύση που οι σημερινοί μαθητές πρέπει να κινούνται και να εργάζονται με προσοχή. Κυριολεκτικά καταπιάνονται με τη φωτιά. Αυτοί που με το χρόνο θα εργαστούν πιο ασφαλισμένα και πιο σωστά με αυτές τις νέες δυνάμεις είναι τα παιδιά που τώρα έρχονται σε ενσάρκωση. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλά που μπορούν να γίνουν στο μεταξύ, και οι μαθητές που βρίσκονται στην έβδομη αυτή ακτίνα μπορούν να στοχαστούν πάνω σ'αυτή τη φόρμουλα και να αναζητήσουν τη δική τους ερμηνεία, προσπαθώντας πριν από όλα να σταθούν στην Ανατολή, μέσα στην προστασία του πεντάκτινου αστέρα. Κάθε μαθητής της έβδομης ακτίνας, καθώς συνειδητοποιεί το έργο που πρέπει να γίνει και τη φύση αυτού που πρέπει να κάνει ο εργάτης της έβδομης ακτίνας και όταν εκτιμήσει το γεγονός ότι πρόκειται για το μαγικό έργο δημιουργίας εκείνων των μορφών πάνω στη γη που θα ενσωματώσουν το πνεύμα του Θεού (και στη συγκεκριμένη εποχή μας αυτό επιβάλλει τη δόμηση νέων μορφών), θα δει τον εαυτό του ως ένα παράγοντα συσχέτισης, ως αυτόν που στέκει στο μέσο των διαδικασιών της δόμησης, φροντίζοντας για το δικό του μερίδιο του έργου. Αυτό, αν πραγματικά το συλλάβει και το εξετάσει βαθιά, θα έχει αποτέλεσμα να επιφέρει την ευθυγράμμιση. Τη στιγμή που θα πετύχει αυτή την ευθυγράμμιση, ο μαθητής ας θυμηθεί κατόπιν πως θα σημαίνει μια τρομακτική εισροή δύναμης, ενέργειας και από τα δύο ευθυγραμμισμένα σημεία, από τις δύο κατευθύνσεις, που θα συγκλίνουν επάνω του, καθώς θα στέκει στον ενδιάμεσο τόπο. Να στοχαστείτε βαθιά αυτή την αλήθεια, γιατί αυτό το γεγονός ακριβώς προκαλεί πάντα μια κρίση έβδομης ακτίνας. Είναι φανερό τι κρίση είναι αυτή. Αν ο επηρεαζόμενος άνθρωπος έχει υλική νοοτροπία, είναι εγωιστικά φιλόδοξος και χωρίς αγάπη, η εισρέουσα ενέργεια θα διεγείρει τη φύση της προσωπικότητας και ο άνθρωπος αμέσως θα πολεμά μανιασμένα με όλα όσα εννοούμε με την ενστικτώδη, ψυχική, διανοητική φύση. Οταν κεντριστούν και τα τρία αυτά, ο μαθητής συχνά παρασύρεται έξω από το κέντρο σε έναν κυκεώνα μαγικού έργου του κατώτερου τύπου - σεξουαλική μαγεία και πολλές μορφές μαύρης μαγείας. Αυταπατάται θυμικά από την ομορφιά του ελατηρίου του και ήδη πλανάται από την κληθείσα δύναμη της προσωπικότητάς του.
Αν, ωστόσο, προειδοποιηθεί για τον κίνδυνο και έχει επίγνωση των δυνατοτήτων, θα μείνει σταθερός στο κέντρο μέσα στο μυστικιστικό πεντάκτινο αστέρα και εκεί θα υποφέρει μέχρι που το φως στην Ανατολή να ανατείλει πάνω στη σκοτεινιά του, βρίσκοντάς τον αν είναι ακόμα στο ενδιάμεσο σημείο. Τότε έρχεται η αποκάλυψη του Σχεδίου, γιατί αυτό πρέπει πάντα να είναι η κινητήρια δύναμη της έβδομης ακτίνας μαθητή. Δουλεύει πάνω στη γη, πάνω στο εξωτερικό πεδίο της εκδήλωσης, με τη δόμηση των μορφών εκείνων που μέσω αυτών θα μπορέσει να εκφραστεί η θεία θέληση. Στον τομέα της θρησκείας, εργάζεται συμπράττοντας με τους μαθητές της δεύτερης και της έκτης ακτίνας. Στον τομέα της διακυβέρνησης μοχθεί, δομώντας τις μορφές εκείνες που θα επιτρέψουν στην πρώτης ακτίνας ενέργεια να εκφραστεί. Στον τομέα των επιχειρήσεων, συνεργάζεται με τις τρίτης ακτίνας ενέργειες και τους εκτελεστικούς παράγοντες του Σχεδίου. Στον τομέα της επιστήμης, βοηθεί και συμπαρίσταται στους πέμπτης ακτίνας εργάτες. Ο ίδιος είναι η έκφραση του οικοδόμου και του δημιουργού, φέροντας σε εξωτερική εκδήλωση το Σχέδιο του Θεού. Αρχίζει, ωστόσο, με τον εαυτό του και επιδιώκει να φέρει σε έκφραση το σχέδιο της ψυχής του στο δικό του πλαίσιο και στις δικές του εγκόσμιες περιστάσεις. Προτού μπορέσει να το κάνει αυτό, είναι ανίκανος να σταθεί στην Ανατολή μέσα στον πεντάκτινο αστέρα.
Λέγεται αποκρυφιστικά πως "ο πεντάκτινος αστέρας είναι ανοικτός και είναι ένας τόπος κινδύνου όταν ο μαθητής δε γνωρίζει την τάξη μέσα στη δική του ζωή και όταν η τελετουργία της ψυχής δεν επιβάλλεται και ο ρυθμός της δεν υπακούεται. Ο πεντάκτινος αστέρας είναι κλειστός όταν η τάξη αποκατασταθεί και επιβληθεί η τελετουργία του Διδασκάλου". Το σχετικό σύγγραμμα συνεχίζει λέγοντας πως "αν ο μαθητής μπεί μέσω του ανοικτού πεντάκτινου αστέρα, ζεί. Αν μετουσιώσει τον πεντάκτινο αστέρα σε ένα δακτύλιο πυρός, υπηρετεί το Σχέδιο".
( XΙ, σελ. 383-6/375-8 )
Η έβδομη ακτίνα, καθώς λειτουργεί αναπόφευκτα μέσω του κέντρου της βάσης της σπονδυλικής στήλης, θα φέρει με τον καιρό ένα ιδιόμορφο αποτέλεσμα πάνω σ'ολόκληρο το κυκλοφοριακό σύστημα, αφού το βασικό κέντρο συνδέεται με τη ζωική δύναμη και, καθώς ξέρετε, "το αίμα είναι η ζωή". Συμπράττει με το ανώτατο κέντρο του σώματος και επομένως σχετίζεται με το όλο πρόβλημα των πολικοτήτων. Κατά συνέπεια είναι ένας από τους παράγοντες που θα αυξήσει τις ενοχλήσεις που συνδέονται με τους διάφορους ψυχολογικούς "διχασμούς" που πραγματευτήκαμε νωρίτερα. Αφορά την ανθρώπινη τριαδικότητα πνεύμα-ψυχή-σώμα, τη δυαδικότητα της ψυχής και προσωπικότητας και τις μεγαλύτερες όψεις της Θεότητας, πνεύμα και ύλη, καθώς και τις πολλές κατηγορίες των ζευγών των εναντίων με τα οποία ο μυστικιστής ασχολείται διαρκώς και τα οποία οφείλει με το χρόνο να συγχωνεύει σε μια ενότητα. Αναγνώριση αυτού του γεγονότος θα καταστήσει σαφές πόσο περίπλοκα είναι τα προβλήματα και οι δυνατότητες που προκύπτουν από το κέντρισμα που θα γίνει αισθητό καθώς η "θέληση να κυκλοφορούμε, η θέληση να σχετίζουμε και η θέληση να εκφράζουμε" θα κάνει την παρουσία της αισθητή με την εκδήλωση της έβδομης ακτίνας. Αυτή η δύναμη, ως το βαθμό που αυτό αφορά το άτομο, θα επενεργεί στο κέντρο της βάσης της σπονδυλικής στήλης, διεγείροντάς το σε μια μέχρι σήμερα άγνωστη δραστηριότητα. Οι όψεις αυτές της ζωής της θέλησης, ευτυχώς για την ανθρωπότητα, πολύ απέχουν από την πλήρη ανάπτυξη, όμως μεγάλο μέρος της σημερινής παγκόσμιας σύγχυσης και η αιώρηση ανάμεσα στα εκδηλωμένα άκρα, πρέπει να αποδίδονται στην επενέργεια των καινούργιων αυτών δυνάμεων. Μεγάλο μέρος της άκαιρης και υπερτονισμένης έκφρασης της όψης Θέληση ορισμένων εθνών και ατόμων συνδέεται με την είσοδο στην εκδήλωση της έβδομης ακτίνας και με την έξοδο της παλαιάς. Το πρόβλημα αυξάνεται σε μεγάλο βαθμό από το γεγονός ότι υπάρχει εμφανώς μια κτυπητή συγγένεια ανάμεσα στη φανατική ιδεαλιστική θέληση της έκτης ακτίνας - που είναι μια απολιθωμένη, κατευθυνόμενη, ασάλευτη, συγκινησιακή έμφαση - και στη δύναμη της θέλησης του αγύμναστου μαγικού λειτουργού που επηρεάζεται από την ενέργεια της έβδομης ακτίνας, που λειτουργεί μέσω του κέντρου της βάσης της σπονδυλικής στήλης.
Η διάκριση ανάμεσα στις δύο αυτές δυνάμεις και στην έκφρασή τους την εποχή αυτή είναι άκρως λεπτή και είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον νεοφώτιστο να τη δει. Η καθεμιά οδηγεί σε δικά της προβλήματα. Το αναφέρω εδώ μόνο και μόνο γιατί οι δύο δυνάμεις συνιστούν ένα πρόβλημα μυστικιστικής φύσης που η Ιεραρχία οφείλει να αντιμετωπίσει αλλά που ο μέσος ζηλωτής δεν χρειάζεται ακόμα να καταπιαστεί μ'αυτό.
( XΙ, σελ. 635,6/622,3 )
Το φυσικό σου σώμα βρίσκεται στην έβδομη ακτίνα, και αυτό σου δίνει μια αίσθηση της σχέσεως μεταξύ του πνεύματος και της ύλης, μεταξύ ψυχής και σώματος και σε κάνει ικανό, αν το θέλεις, να είσαι δημιουργικός παράγων στο μαγικό έργο.
(XII, σελ. 184/133 )
Το φυσικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην έβδομη ακτίνα. Σ'αυτό οφείλεται η Τεκτονική σου ευκαιρία και η ικανότητά σου να οργανώνεις και να κυβερνάς.
(XII, σελ. 227/168 )
Οταν γίνει η δήλωση ότι το φυσικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην έβδομη ακτίνα, τούτο σημαίνει τοι τα άτομα του εγκεφάλου, ιδιατέρως, χρωματίζονται και κινητοποιούνται από την ενέργεια της έβδομης ακτίνας. Το ίδιο συμβαίνει με όλες τις ακτίνες πάνω στις οποίες μπορεί να βρίσκεται ένας φυσικός φορέας. Αυτό προσφέρει μια συγκεκριμένη ευκαιρία σ'εκείνους που είναι φτιαγμένοι κατ'αυτό τον τρόπο σήμερα σε σχέση με την έβδομη ακτίνα, γιατί εισέρχεται σε δράση τόσο γρήγορα. Συγχρόνως παρέχει ένα πρόβλημα - το ατέλειωτο πρόβλημα της ισορροπίας των δυνάμεων που είναι το κυριότερο έργο του μυημένου ή εκείνων που εκπαιδεύονται για μύηση.
(XII, σελ. 227,8/168 )
Οι κυριότερες ακτίνες σου είναι η δεύτερη και η έβδομη. Η τελευταία σου δίνει, αν μπορέσεις μόνο να το καταλάβεις και να προτιμήσεις να τη χρησιμοποιήσεις ορθά, τη δύναμη να παίρνεις το φως που είναι μέσα σου και στον μαθητευόμενο, και να το εφαρμόζεις στη διαφώτιση της ζωής του φυσικού πεδίου, γιατί η έβδομη ακτίνα είναι η ακτίνα ου ελέγχει τις σχέσεις πνεύματος-ύλης.
(XII, σελ. 240/178 )
Η ψυχή σου βρίσκεται στην έβδομη ακτίνα και εργάζεσαι διαμέσου μιας προσωπικότητος πρώτης ακτίνος. Σ'αυτό, αδελφέ μου, οφείλεται το πρόβλημά σου. Ενας μυστικιστής με πλατιά συνείδηση με μια ισχυρή ακτίνα προσωπικότητος και με ένα κραδασμό ψυχής ευθυγραμμισμένη με τη Νέα Εποχή, που προσπαθεί να επιβάλει πάνω στην προσωπικότητα τον ρυθμό μιας "τελετουργικής τάξεως και οργανώσεως".
(XII, σελ. 379/290 )
Αυτή η προσωπικότης της έβδομης ακτίνας σου επιτρέπει να εργάζεσαι δραστήρια κατά πολλούς τρόπους πάνω στο φυσικό πεδίο, ενώνοντας την υποκειμενική πραγματικότητα και την εξωτερική μορφή.
(XII, σελ. 446/344 )
Το φυσικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην έβδομη ακτίνα. Αυτό πρέπει να σου δίνει εύκολη έκφραση του σκοπού της προσωπικότητάς σου πάνω στο φυσικό πεδίο.
(XII, σελ. 454/350 )
Η έβδομη ακτίνα στην προσωπικότητά σου και το φυσικό σου σώμα σου δίνει την επιθυμία να χρησιμοποιείς τα χέρια σου και προσδιορίζει το έργο της ζωής σου γιατί τα χέρια είναι τα μέσα του μάγου και συ βρίσκεσαι πολύ οριστικά πάνω στην Ατραπό του Λευκού Μάγου.
(XII, σελ. 456,7/352 )
Το φυσικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην έβδομη ακτίνα της Τελετουργικής Τάξεως ή Μαγείας. Εδώ βρίσκεται η πηγή ενός μεγάλου μέρους της κακής σου υγείας. Το έβδομο πεδίο είναι το πεδίο πάνω στο οποίο πρέπει να εκφράζεται το πνεύμα.
(XII, σελ. 566/438 )
Εχεις μια ισχυρή ανάπτυξη της έβδομης ακτίνας επειδή αυτή ήταν η ακτίνα πάνω στην οποία βρισκόταν η προσωπικότης σου κατά την προηγούμενη ενσάρκωσή σου. Σ'αυτό οφείλεται η ικανότης σου να οργανώνεις και η ευκολία με την οποία χειρίζεσαι τις λεπτομέρειες (που είναι χαρακτηριστικό της δεύτερης ακτίνας).
(XII, σελ. 641/497,8 )
Το φυσικό σου σώμα είναι πάνω στην έβδομη Ακτίνα της Τελετουργικής Τάξεως ή Μαγείας, και σ'αυτό οφείλεται επίσης το ενδιαφέρον σου για τον πνευματισμό. Σ'αυτό επίσης οφείλεται η ευκολία με την οποία θα μπορούσες να εγκαθιδρύσεις και να διατηρήσεις μια σταθερή επαφή μεταξύ ψυχής-νου-εγκεφάλου.
(XII, σελ. 706/549 )
Το φυσικό σου σώμα είναι στην έβδομη ακτίνα και αυτό συντελεί στην ολοκλήρωση και αποτελεσματικότητα.
(XII, σελ. 748/583 )
Το φυσικό σου σώμα βρίσκεται πάνω στην έβδομη ακτίνα, και αυτό θα γίνει εύκολα φανερό για σένα, γιατί αποτελεί εξήγηση του ενδιαφέροντός σου, για τη μουσική, την τελετουργία, την ψυχανάλυση. Ο σκοπός και των τριών μεθόδων εκφράσεως είναι να συνενώσουν και να συσχετίσουν αρμονικά τη ψυχή και τη μορφή, που είναι ο κύριος σκοπός της έβδομης ακτίνας πάνω στο έβδομο ή φυσικό πεδίο.
(XII, σελ. 821/640 )
Υπάρχουν δύο κύριες θεραπευτικές ακτίνες ανάμεσα στις επτά. Είναι η δεύτερη και η έβδομη.
(XII, σελ. 822/641 )
Η ακτίνα της ψυχής σου είναι η έβδομη, πράγμα που σου επιτρέπει να εργαστείς με ευχέρεια στον νέο κόσμο που προβάλλει με τέτοια ταχύτητα σε εκδήλωση. Θα σε βοηθήσει, επίσης, στη δημιουργία τάξεως και ρυθμού στο περιβάλλον σου. Σ'αυτές τις μέρες της ταραχής και της δυσκολίας, κάθε ρυθμικό κέντρο είναι πολύτιμο για μας.
(XII, σελ. 828/646 )
Η δύναμη της προσωπικότητός σου είναι εστιασμένη στον εγκέφαλό σου της έβδομης ακτίνας. Αυτό σου δίνει τη δύναμη να σχεδιάζεις, να οργανώνεις, και ακόμη τη δύναμη να δίνεις μορφή στις ιδέες.
(XII, σελ. 855,6/668 )
2. Η έβδομη ακτίνα κερδίζει συνεχώς σε ορμή και για πολύ καιρό διεγείρει και επαυξάνει την ενεργητικότητα όλων των εθνών που ανήκουν στην πέμπτη ακτίνα. Αν θυμάστε ότι μία από τις κυριότερες επιδιώξεις της ενέργειας της έβδομης ακτίνας είναι να ενώσει και να συνδέσει το πνεύμα και την ύλη, καθώς επίσης την ουσία και τη μορφή (προσέξτε αυτή τη διάκριση) μπορείτε να αντιληφθείτε μόνοι σας ότι η εργασία της επιστήμης είναι στενά συνδεδεμένη με αυτή την προσπάθεια και ότι η δημιουργία των νέων μορφών θα είναι οπωσδήποτε το αποτέλεσμα μιας λειτουργούσης αλληλεπιδράσεως μεταξύ των κυβερνητών της πέμπτης, της δεύτερης και της έβδομης ακτίνος, βοηθουμένων - κατόπιν ζητήσεως - από τον κυβερνήτη της πρώτης ακτίνος. Ενας μεγάλος αριθμός από "εγώ" και ψυχές της έβδομης ακτίνος και επίσης από άνδρες και γυναίκες με προσωπικότητες της έβδομης ακτίνος ενσαρκώνονται τώρα, και σ'αυτούς ανατίθεται το έργο της οργανώσεως των δραστηριοτήτων της νέας εποχής και του τερματισμού των παλιών μεθόδων της ζωής και των παλαιών αποκρυσταλλωμένων τρόπων στάσεων προς τη ζωή, το θάνατο, την ανάπαυση και τον πληθυσμό.
( XV, σελ. 28-30/29,30 )
Είναι ευκολότερο να διαφοροποιήσουμε την ανώτερη και την κατώτερη έκφραση της έβδομης Ακτίνος της Τελετουργικής Τάξεως, γιατί μόνο αυτή η ακτίνα βρίσκεται στο στάδιο της εκδηλώσεως, και δεν ξέρουμε ακόμη έως τώρα τι θα είναι οι μεγαλύτερες εκφράσεις της είτε ανώτερες είτε κατώτερες... Αν σας πως ότι η ανώτερη έκφραση της έβδομης ακτίνος είναι η λευκή μαγεία, καταλαβαίνετε πραγματικά τι εννοώ;
( XV, σελ. 41,2/41
Υπάρχει πάντοτε πολύ εργασία αυτού του τύπου αλλά ποτέ περισσότερη από όση σήμερα, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή η ακτίνα του μάγου (μαύρου και λευκού), δηλαδή η έβδομη ακτίνα, εισέρχεται σε εκδήλωση. Σ'αυτό οφείλεται η γρήγορη ανάπτυξη της αισθήσεως της πανταχού παρουσίας και η αναγνώριση της ανυπαρξίας του χρόνου σε σχέση με την πραγματικότητα. Αυτό έχει συμβεί διά της ανακαλύψεως και της χρήσεως του ραδιοφώνου και των πολλών μέσων επικοινωνίας και μέσω της σταθερής αναπτύξεως της τηλεπαθητικής αλληλεπιδράσεως. σ'αυτό οφείλεται η συντριβή των παλαιών και περιοριστικών μορφών μέσω της εφελκυωμένης δυνάμεως της πρώτης ακτίνος, που μέχρι σήμερα έχει πάντοτε λειτουργήσει χρησιμοποιώντας σα μέσο την έβδομη ακτίνα, γιατί τα βασίλεια της φύσεως δεν μπορούν ακόμη να ανθέξουν στην αγνή ενέργεια της πρώτης ακτίνος. σ'αυτό οφείλεται επίσης το ζωηρό ενδιαφέρον για την μετά θάνατον ζωή και η εμφάνιση όλων των ομάδων που ερευνούν σήμερα τη φύση της επιβιώσεως και την πιθανότητα της αθανασίας. σ'αυτό πάλι οφείλεται η εμφάνιση της σύγχρονης πνευματιστικής κινήσεως. Αυτό είναι ένα άμεσο αποτέλεσμα της εισόδου σε εκδήλωση της έβδομης ακτίνος. Ο πνευματισμός ήταν η θρησκεία της αρχαίας Ατλαντίδος και η έβδομη ακτίνα κυβερνούσε για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα αυτόν τον αρχαίο πολιτισμό, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του πρώτου ημίσεος της υπάρξεώς του, ακριβώς όπως η πέμπτη ακτίνα έχει τέτοια κυριαρχική δύναμη στη δικής μας Αρία εποχή και φυλή....
Αλλά μπορώ να διασαφηνίσω καλύτερα την κατώτερη έκφραση των επιδράσεων της έβδομης ακτίνας, που τώρα μπαίνουν σε δράση, σε σχέση με τον πνευματισμό. το έργο της έβδομης ακτίνας είναι, όπως ξέρετε, η συσχέτιση της ζωής και της μορφής, αλλά όταν η έμφαση τοποθετείται στην όψη της μορφής, τότε προκύπτει σαν αποτέλεσμα μια εσφαλμένη πορεία και μπορεί να αρχίσει το έργο του μαύρου μάγου, και οι αντικειμενικοί του σκοποί έρχονται ατόπως σε δράση...
Ο πνευματισμός, στην κατώτερη και υλική του όψη, είναι μια κατώτερου βαθμού έκφραση της έβδομης ακτίνας και - για τις μάζες - αποτελεί ορισμένως μια γραμμή μικρότερης αντιστάσεως, και έτσι, δεν έχει καμιά μεγάλη πνευματική σημασία για την εξελικτική τους ανάπτυξη.
( XV, σελ. 43,4/42-4 )
Οι κατώτερες μορφές της εκφράσεως της έβδομης ακτίνας βρίσκονται ακόμη σε εμβρυακή κατάσταση. Αυτό μπορείτε να το δείτε καθαρά αν μελετήσετε εκείνη τη μορφή στην οποία προτίμησα να αναφερθώ - την πνευματιστική κίνηση - που άρχισε να παίρνει σχήμα μόνο κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνος και έχει επιτύχει την παράξενα φαινομενική της ανάπτυξη μόνο και μόνο γιατί άρχισε στην Αμερικανική ήπειρο.
Παρά ταύτα, η ανώτερη και πιο ζωντανή ενέργεια της έβδομης ακτίνας είναι η πιο δραστήρια αυτή την εποχή... Το έργο της Ακτίνας της Τελετουργικής Τάξεως είναι να "προσγειώνει" ή να κάνει φυσικά ορατά τα αποτελέσματα της ενώσεως του πνεύματος και της ύλης. Ο ρόλος της είναι να συνυφαίνει το πνεύμα με την ύλη, δημιουργώντας μορφή.
( XV, σελ. 46,7/46,7 )
Ο Ρώσος ελαύνεται από της έβδομης ακτίνος ψυχής του προς την επιβολή μιας υποχρεωτικής τελετουργίας διατεταγμένων ρυθμών, που οδηγεί σε μια εξιδανικευμένη τάξη και κοινότητα ενδιαφερόντων.
( IX, σελ. 437/386 )( XV, σελ. 54/54 )
Η Ρωσική αντίδραση και στάση στην επιβαλλόμενη εξουσία και τάξη έχει μέσα της κάτι περισσότερο από τη μαγική έβδομη ακτινική επίδραση σε σύγκριση με την περίπτωση άλλων χωρών, όπως η Γερμανία, η οποία επίσης επιβάλλει μια τυποποιημένη τάξη και κανόνα ζωής.
( IX, σελ. 437,8/387 )( XV, σελ. 55/54 )
Η εισερχόμενη Εβδομη Ακτίνα της Τάξεως, επιβάλλει σίγουρα, έστω και αργά, τάξη και έναν καινούργιο ρυθμό ζωής στην ανθρωπότητα.
( XV, σελ. 57/57 )
Η έβδομη ακτίνα κυβερνά κυρίως τα αιθερικά επίπεδα του φυσικού πεδίου. Δεν κυβερνά την παχυλή φυσική μορφή η οποία βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο της τρίτης ακτίνας. Το ζωτικό ή το αιθερικό σώμα ανταποκρίνεται στις επιδράσεις της εισερχόμενης έβδομης ακτίνας και αναπτύσσεται με τη βοήθειά τους.
( XV, σελ. 123/118 )
Η έβδομη ακτίνα είναι μια από τις ευθείες γραμμές που στο μήκος τους μπορεί να κινηθεί αυτή η ενέργεια της πρώτης ακτίνας και εδώ πάλι υπάρχει μια άλλη αιτία της εμφανίσεώς της σ'αυτή την εποχή, γιατί, με την προβολή της ζωής σε νέες βελτιωμένες μορφές, οι παλιοί τρόποι ζωής, κουλτούρας και πολιτισμού πρέπει να καταστραφούν ή να τροποποιηθούν. Ολα αυτά αποτελούν το έργο της πρώτης Ακτίνας της Θελήσεως που εκφράζεται κυριαρχικά σήμερα δια μέσου της έβδομης Ακτίνας της Οργανώσεως και της Συνάφειας.
( XV, σελ. 126,7/121 )
Ενα από τα αναπόφευκτα αποτελέσματα της ενέργειας της έβδομης ακτίνας θα είναι το να συνδέσει και να συνενώσει σε μια στενότερη σύνθεση τα τέσσερα βασίλεια της φύσεως.
( XV, σελ. 130/124 )
Μπορώ, πάντως, να τονίσω εδώ ότι η επίδραση της έβδομης ακτίνας θα έχει τρία συγκεκριμένα αποτελέσματα πάνω στο τέταρτο και το τρίτο βασίλειο της φύσεως. Αυτά τα αποτελέσματα είναι τα ακόλουθα:
1. Ολα τα σώματα των ζώων θα γίνονται συνεχώς λεπτότερα και όσον αφορά στην ανθρωπότητα θα εκλεπτυνθούν συνειδητά, και έτσι θα φθάσουν σε μια ανώτερη και πιο ειδικευμένη κατάσταση αναπτύξεως....
2. Η σχέση μεταξύ του ανθρώπινου και του ζωικού βασιλείου θα γίνεται όλο και πιο στενή...
3. Συνέπεια αυτής της επιταχυνομένης εξελίξεως, θα είναι η γρήγορη καταστροφή ορισμένων τύπων ζωικών σωμάτων..
( XV, σελ. 130,1/124,5 )
Ενα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του μαθητή της έβδομης ακτίνας είναι η έντονη πρακτικότης του... Κατά το τέλος του κύκλου της έβδομης ακτίνας θα εργάζεται το ίδιο σκληρά για να διαιωνίσει ό,τι δημιούργησε. Χειρίζεται τη δύναμη για να δομήσει τις μορφές που θα ανταποκριθούν στις ανάγκες του και το κάνει πιο επιστημονικά από τους μαθητές των άλλων ακτίνων.
( XV, σελ. 132/126 )
Ο μαθητής της έβδομης ακτίνας θα καταβιβάσει την ενέργεια που χειρίζεται μέχρι του φυσικού πεδίου, δημιουργώντας έτσι την ολοκλήρωση. και η δυαδικότητα που χαρακτηρίζει την ολοκλήρωση θα είναι η δυαδικότητα ενός κέντρου ενέργειας πάνω στο νοητικό πεδίο και ενός άλλου πάνω στο φυσικό πεδίο.
( XV, σελ. 134/128,9 )
Ο μαθητής της έβδομης ακτίνας εργάζεται συνειδητά δια μέσου ορισμένων νόμων, που διέπουν τη μορφή και την σχέση της με το πνεύμα ή τη ζωή.
( XV, σελ. 136/130 )
Ενα παράδοξο δείγμα της επιδράσεως του μαγικού έργου της έβδομης ακτίνας πάνω στη μαζική συνείδηση είναι η αυξανόμενη χρήση των εμβλημάτων (slogan) "συνθημάτων" (catch phrases) που χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν αποτελέσματα και για παρασύρουν τα ανθρώπινα όντα σε ορισμένες μορφές μαζικής δράσεως.
( XV, σελ. 137/131 )
Θα γίνει φανερό ότι οι μαθητές της έβδομης ακτίνας χειρίζονται πολύ δύναμη και γι αυτό το λόγο σ'όλη τη διδασκαλία που τους δίνεται τονίζεται η αγνότης του κινήτρου. Στο παρελθόν τονιζόταν η αγνότης του σώματος στην περίπτωση των μαθητών της έκτης ακτίνας.
( XV, σελ. 137/131 )
Η επίδραση της έβδομης ακτίνας είναι εκείνη που θα δημιουργήσει κατά μια παράξενη και απροσδόκητη έννοια τη Δυτική Σχολή του Αποκρυφισμού, ακριβώς όπως η παρόρμηση της έκτης ακτίνας δημιούργησε την Ανατολική Σχολή Αποκρυφισμού - η τελευταία αυτή έφερε το φως μέχρι το αστρικό πεδίο και η εισερχόμενη νέα επίδραση θα το κατεβάσει στο φυσικό.
( XV, σελ. 138/132 )
Ο βασικός τόνος του μαθητού της έβδομης ακτίνος είναι "Ακτινοβολούσα Δραστηριότης". Σ'αυτό οφείλεται η προβολή στον κόσμο της σκέψεως ορισμένων νέων ιδεών - της νοητικής ακτινοβολίας ή τηλεπάθειας, της χρήσεως της θερμότητος δι ακτινοβολίας της ανακαλύψεως του ραδίου. Ολα αυτά υποδηλούν την δραστηριότητα της έβδομης ακτίνας.
( XV, σελ. 139,40/133 )
Η θεία αρχή, με την οποία θα ασχοληθεί κατά κύριο λόγο η ανθρωπότης της έβδομης ακτίνας, είναι η αρχή της ζωής καθώς εκφράζεται δια μέσου του αιθερικού σώματος.
( XV, σελ. 140/133 )
Αυτές (οι μέθοδοι δραστηριότητος) που τελικά θα ελέγχουν τους τύπους της έβδομης ακτίνας θα δημιουργήσουν βαθμιαία αλλαγές στις διαθέσεις προς τη ζωή και θα αλλάξουν αισθητά τις μεθόδους της καθημερινής ζωής. Οι τρεις μέθοδοι είναι: 1. Η ομαδική δραστηριότης για την επιστημονική σχέση της ουσίας και της ενέργειας.
2. Η διέγερση των αιθερικών μορφών δια μέσου της ορθά κατευθυνόμενης δυνάμεως.
3. Η ορθή διανομή, δια μέσου της επιστημονικής μελέτης, της ζωτικής ενέργειας.
( XV, σελ. 140,1/134 )
Θα εξετάσουμε τώρα τις ακτίνες από την άποψη της εκδηλώσεώς τους στη σημερινή εποχή:
ΑΚΤΙΝΑ VII. Αυτή η ακτίνα εισέρχεται τώρα σε πραγματική έκφραση. δεν υπάρχει ανάγκη να προσθέσω εδώ τίποτε περισσότερο στο πλήθος των πληροφοριών που σας έχω δώσει σ'αυτή την πραγματεία και στα άλλα μου βιβλία.
( XV, σελ. 151/144 )
Θυμαπάτες που παράγονται από την Ακτίνα VII:
Η θυμαπάτη του μαγικού έργου.
Η θυμαπάτη της σχέσεως των αντιθέτων.
Η θυμαπάτη των υποχθόνιων δυνάμεων.
Η θυμαπάτη εκείνου που συναθροίζει.
Η θυμαπάτη του φυσικού σώματος.
Η θυμαπάτη του μυστηριώδους και του απόρρητου.
Η θυμαπάτη μαγείας του σεξ.
Η θυμαπάτη της αναδύσεως των εκδηλωμένων δυνάμεων.
(XVI, σελ. 121,2/123 )
Ο άνθρωπος της έβδομης ακτίνας αντιμετωπίζει τη δυσκολία ότι είναι ικανός να δημιουργεί εξαιρετικά ξεκάθαρες μορφές σκέψεις και, συνεπώς, οι θυμαπάτες, οι οποίες τον εξουσιάζουν είναι ακριβείς και συγκεκριμένες και εξαναγκαστικές γι'αυτόν.
(XVI, σελ. 222/222 )
Ο Ουρανός ενσωματώνει την ενέργεια της έβδομης ακτίνας και το έργο του είναι ανάλογο με εκείνο του Ερμή, γιατί η έβδομη ακτίνα είναι η ακτίνα που σχετίζει το πνεύμα και την ύλη και συνδέει το ηλεκτρικό πυρ με το πυρ δια τριβής, προκαλώντας έτσι την εκδήλωση.
( XVIII, σελ. 100/100 )
Η έβδομη ακτίνα προκαλεί την έκφραση πάνω στο φυσικό πεδίο του κύριου ζεύγους των αντιθέτων - του πνεύματος και της ύλης - και τα συσχετίζει μεταξύ τους δημιουργώντας τελικά ένα λειτουργικό σύνολο.
( XVIII, σελ. 132/137 )
1. Ουρανός - Εβδομη Ακτίνα - Η θέληση για ταυτόχρονη ύπαρξη και γνώση σε όλα τα πεδία της εκδήλωσης.
( XVIII, σελ. 134/139 )
Ο Ουρανός είναι ο εσωτερικός κυβερνήτης (στο Ζυγό) και έχει υπέρτατη σπουδαιότητα σ'αυτό το ζώδιο, γιατί η έβδομη ακτίνα εργάζεται μέσα απ'αυτόν τον πλανήτη και είναι η ενσωμάτωση της αρχής της συγκεκριμενοποίησης και της υλοποίησης εκείνου που χρειάζεται στην αντικειμενική εκδήλωση, μέσα από την επαφή του πνεύματος και της ύλης.
( XVIII, σελ. 229,30/247 )
Η έβδομη ακτίνα προκαλεί σταθεροποίηση πάνω στο εξωτερικό πεδίο της εμπειρίας και "αγκυροβολεί" (αν μπορώ να χρησιμοποιήσω έναν τέτοιο όρο) τις ακτινικές δυνάμεις στη μορφή, δημιουργώντας μια συγκεκριμένη έκφραση των υποκειμενικών πραγματικοτήτων ή δυνάμεων.
( XVIII, σελ. 335/364 )
Επομένως, υπάρχουν όλες οι εσωτερικές δυναμικότητες και μόνο η έβδομη ακτίνα παραλείπεται από το ταλέντο του ανθρώπου που γεννήθηκε στους Διδύμους.
( XVIII, σελ. 335/364 )
Αξίζει να σημειώσετε ότι η έβδομη Ακτίνα του Τελετουργικού Νόμου ή Τάξης εργάζεται μέσα από τον Ουρανό που σήμερα μεταβιβάζει τη δύναμη του Σείριου μέσα από τους Ιχθείς στην Ιεραρχία. Από εκείνο το "μεσαίο κέντρο" περνά σε εκείνο το ευαίσθητο τμήμα των μαθητών, των ζηλωτών και των εργατών που οι καρδιές τους και τα χέρια τους είναι αφιερωμένα στο βαρύ έργο που συνεπάγεται η αναδιοργάνωση και αναδόμηση της διαλυμένης παγκόσμιας δομής. Η έβδομη ακτίνα ονομάζεται ορισμένες φορές με ένα περίεργο όνομα από τους Γνώστες. Θεωρείται η "Ακτίνα της Μυσταγωγικής Ευπρέπειας". Βοηθά και εγκαινιάζει μια πνευματική ώθηση και πάνω στην έφεση, στη νοητική απελευθέρωση, τη στοργική κατανόηση και ένα ρυθμό του φυσικού πεδίου που προσφέρει την ευκαιρία για πλήρως δημιουργική έκφραση. Για να γίνει αυτό, η ενέργεια από τη Σαμπάλλα (που ενσωματώνει τη θέληση για το καλό) συγχωνεύεται και αναμειγνύεται με την οργανωτική ενέργεια της έβδομης ακτίνας.
( XVIII, σελ. 409,10/445 )
Ο Τεκτονισμός κυβερνιέται από την έβδομη ακτίνα.
( XVIII, σελ. 411/446 )
Η έβδομη Ακτίνα της Τελετουργικής Τάξης ή Οργάνωσης γίνεται αισθητή στον οίκο των σχέσεων, των οργανώσεων και της αμοιβαίας προσπάθειας και έφεσης (είτε για το καλό, είτε για το κακό). Οι δυνάμεις αυτής της ακτίνας χρησιμοποιούνται πάνω στο έβδομο ή φυσικό πεδίο - το πεδίο στο οποίο γίνονται οι κυριότερες αλλαγές σε όλες τις μορφές και πάνω στο οποίο πρέπει να σταθεί σταθερά ο μαθητής καθώς παίρνει μύηση.
Αυτή η έβδομη ακτίνα παρασύρει σε οργανωμένη και κατευθυνόμενη δραστηριότητα τον κόσμο των δυνάμεων πάνω στην εξωτερική σφαίρα της εκδήλωσης, και δημιουργεί την καταστάλαξη του Κάρμα, που σ'αυτές τις περιπτώσεις οδηγεί:
1. Στο να εκφραστεί όλο το υποκειμενικό κακό της ζωής της ανθρωπότητας, προκαλώντας έτσι τον παγκόσμιο πόλεμο.
2. Στη μύηση του πλανητικού Λόγου και - μαζί μ'Αυτόν - όλων όσοι παίρνουν τη θέση τους από τη μεριά των Δυνάμεων του Φωτός. Αυτή παίρνει διάφορες μορφές στο μέτρο που σχετίζεται η ανθρωπότητα:
α. Της μύησης στη συνείδηση των μαζών των ανθρώπων, στην Υδροχοϊκή Εποχή, που τις φέρνει κάτω από τις νέες επιρροές και δυναμικότητες, και τους επιτρέπει να ανταποκριθούν με έναν τρόπο που διαφορετικά δε θα μπορούσαν.
β. Της μύησης των ζηλωτών του κόσμου πάνω στην Ατραπό της Αποδεδεγμένης Μαθητείας.
γ. Της πρόκλησης κάποιων μεγαλύτερων μυήσεων στην περίπτωση εκείνων των παγκόσμιων μαθητών που είναι αρκετά έτοιμοι και ισχυροί να τις πάρουν.
Σε αντίθεση με την αχανή καταστροφή που υπάρχει παντού, το έργο της έβδομης ακτίνας γίνεται αυξανόμενα αισθητό....
Το υποκείμενο πνεύμα της ελευθερίας θα θριαμβεύσει καθώς θα οργανώνεται και εξεγείρεται ενάντια στη σκλαβιά. Γι αυτόν το σκοπό, η έβδομη ακτίνα θα έχει αυξανόμενη συνεισφορά.
( XVIII, σελ. 496,7/540,1 )
Είναι ιδιαίτερα δραστικός (ο Ουρανός) αυτή την εποχή και εισάγει την ενέργεια της έβδομης ακτίνας...
Αυτή η τριπλή εισροή της έβδομης ακτίνας, που χρωματίζεται από τη δύναμη των τριών μεγάλων αστερισμών (Κριός, Υδροχόος, Ζυγός), είναι δυναμική στο να προκαλέσει μεγαλύτερες αλλαγές στο μικρό μας πλανήτη.
( XVIII, σελ. 503/548 )
Σε όλα αυτά (τις τρεις όψεις της θέλησης) βρίσκεται γονιμοποιημένο το σπέρμα του επόμενου ηλιακού συστήματος, του τρίτου, και η εκπλήρωση της Εκδήλωσης της Προσωπικότητος του Λόγου. Επομένως χρειαζόμαστε να διατυπώσουμε την ερμηνεία των εφτά ακτίνων με όρους της θέλησης και όχι με όρους αγάπης ή συνείδησης.
ΑΚΤΙΝΑ VII. - Αυτή είναι η ενέργεια της Τελετουργικής Τάξης. Είναι μια έκφραση της θέλησης που οδηγεί σε εξωτερική εκδήλωση. Είναι εκείνη που ενσωματώνει τόσο την περιφέρεια όσο και το σημείο στο κέντρο. Είναι η θέληση για "τελετουργική σύνθεση", αν μπορούσα να το εκφράσω έτσι. Είναι Αναγκαιότητα που είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της θείας φύσης - η αναγκαιότητα να εκφραστεί η ίδια. Η αναγκαιότητα να εκδηλωθεί με ένα διατεταγμένα ρυθμικό τρόπο. Η αναγκαιότητα να περιβάλλει αυτό που είναι "πάνω και αυτό που είναι κάτω" και, μέσα απ'αυτή τη δραστηριότητα, να δημιουργήσει ομορφιά, τάξη, τελειοποιημένα σύνολα και ορθές σχέσεις. Είναι η παρωθητική ενέργεια την οποία εκπορεύει η Υπαρξη καθώς εμφανίζεται και παίρνει μορφή και ζεί. Είναι η Θέληση για έκφραση.
Σήμερα, όσον αφορά την ανθρωπότητα, η ανώτατή της έκφραση είναι η οργάνωση.
( XVIII, σελ. 550,1/601 )
...και μέσα από την Ακτίνα VII, επιδείχνουμε πάνω στη Γη τη φύση εκείνης της σύνθεσης με τη μεσολάβηση της εμφανιζόμενης μορφής και το σκοπό εκείνης της υποκείμενης θέλησης.
( XVIII, σελ. 580/634 )
Ολοι οι ανθρώπινοι τύποι ακτίνων υπόκεινται εξ ίσου στα ειδικά αυτά προβλήματα. Ωστόσο, ο τύπος της έβδομης ακτίνος είναι περισσότερο ευαίσθητος στα προβλήματα, στις δυσχέρειες και στις ασθένειες που είναι συγγενείς με την κυκλοφορία του αίματος από οποιοδήποτε άλλο τύπο ακτίνος. Ο λόγος αυτός είναι ότι αυτή η ακτίνα έχει σχέση με την έκφραση και την εκδήλωση της ζωής πάνω στο φυσικό πεδίο και με την οργάνωση των σχέσεων μεταξύ πνεύματος και ύλης σε μορφή. Συνεπώς σήμερα η ακτίνα αυτή ασχολείται καθώς επιζητεί να δημιουργήσει τη νέα τάξη με ελεύθερη κυκλοφορία και την επακόλουθη σκόπιμη απελευθέρωση της ανθρωπότητος από όλα τα δεινά και τα προβλήματα της παρελθόντος. Αυτό ενδιαφέρει να να το θυμόσαστε και οι σπουδαστές θα βοηθηθούν σήμερα αν θέλουν να συνεργαστούν με νοημοσύνη με τα γεγονότα της ημέρας, πρέπει να συγκεντρώσουν και να μελετήσουν όλα όσα έχω γράψει για την έβδομη ακτίνα της τελετουργικής τάξεως και μαγείας.
( XX, σελ. 132,3/128,9 )
Ακτίς VII
Τα αποτελέσματα της δυνάμεως της έβδομης αυτής ακτίνος είναι πολύ ιδιόρρυθμα και θα κυριαρχούν περισσότερο από όσο κυριαρχούσαν έως τώρα, καθώς η ακτίνα αυτή εισέρχεται τώρα σε δραστηριότητα. Η ενέργεια αυτή είναι κυρίως υπεύθυνη για τις μολυσματικές και μεταδοτικές ασθένειες. Ο βασικός τόνος του έργου της έβδομης ακτίνος είναι να συνενώσει τη ζωή και την ύλη πάνω στο φυσικό πεδίο. Ωστόσο, όταν αυτό εξετάζεται από τη σκοπιά της ατέλειας, είναι η ένωση (αν μπορείτε να κατανοήσετε το συμπέρασμα) της Ζωής, των ζωών και της γενικής ζωτικότητος της δημιουργικής διαδικασίας. Τούτο συμβολίζεται με τη σύμμειξη και την αέναη κινητήρια αλληλεπίδραση κάθε ζωής μέσα σ'όλες τις ζωές. Το αποτέλεσμα είναι συνεπώς, η δραστηριότης όλων των σπερμάτων και μικροβίων μέσα στο θρεπτικό μέσο που θα τα διαθρέψει καλύτερα.
( XX, σελ. 312,3/304 )
Υπάρχουν επτά σημεία ενέργειας δια μέσου των οποίων είναι δυνατόν να διαρρέουν διάφορες όψεις της δυνάμεως που χρειάζεται για να δημιουργηθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα μέσα στους πέπλους της μάγια, και τα σημεία αυτά αντιστοιχούν στους επτά ακτινικούς τύπους ή ιδιότητες. Αλλά ο μεγαλύτερος τύπος ενέργειας με τον οποίο εργάζεται ο μυημένος πάνω στο φυσικό πεδίο είναι ο έβδομος, η ακτίς ή ενέργεια του τυπικού, του τελετουργικού, της τάξεως και του νόμου.
(XXIV, σελ. 216/183 )
Η εισροή ενέργειας του Υδροχόου επέτρεψε στο Διδάσκαλο Π. να αναλάβει το μανδύα του Μαχατσόχαν και να γίνει ο Κύριος του Πολιτισμού - ενός πολιτισμού που θα διέπεται από το ρυθμό της έβδομης ακτίνος.
(XXIV, σελ. 274/232 )
Οι επτά Ακτινικές Μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην Διαδικασία της Κατασκευής
Μέχρις ότου προσεγγιστεί το στάδιο της προβολής, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από όλους τους μαθητές πάνω σ'όλες τις ακτίνες είναι ταυτόσημες... Η χρήση της δημιουργικής φαντασίας τώρα εφελκύεται και αυτό αποτελεί το δεύτερο στάδιο. Αυτό παρουσιάζει μια πραγματική δυσκολία για τους ζηλωτές της πρώτης και έβδομης ακτίνος.
(XXIV, σελ. 590,1/501,2 )
Ακτίς Εβδομη ... Τελετουργικός Νόμος ή Τάξη
"ΤΟ ΥΨΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟΤΑΤO ΣΥΝΑΝΤΟΥΝΤΑΙ"
(XXIV, σελ. 610/518 )
Μύηση Ι. Γέννηση στη Βηθλεέμ. Ακτίς VII.
Η Ενέργεια της Τάξεως ή Τελετουργικής Μαγείας.
(XXIV, σελ. 666/567 )
Σ'αυτή την ιδιαίτερη στιγμή της παγκοσμίου ιστορίας, η ενέργεια της έβδομης ακτίνος είναι ηυξημένης ισχύος, επειδή είναι η νέα και εισβάλουσα ακτίνα, που υποσκελίζει την έκτη ακτίνα, η οποία επικρατούσε από πολλού χρόνου..
(XXIV, σελ. 667/568 )
Η ενέργεια και ακτινοβολία του Κυρίου της έβδομης Ακτίνος γίνεται σταθερά ισχυρότερη στους τρεις κόσμους.
(XXIV, σελ. 668/569 )
Η έβδομη ακτίνα είναι, κατ'εξοχήν, το μέσον της συνάφειας. Αυτή συνενώνει τις δύο θεμελιώδεις όψεις πνεύματος και ύλης. Συνδέει τη ψυχή και μορφή και, όσον αφορά την ανθρωπότητα, συνδέει ψυχή και προσωπικότητα.
(XXIV, σελ. 670/571)
Ο μεγαλύτερος ρόλος αυτής της εβδόμης ακτίνος είναι να ενώνει την αρνητική και θετική όψη των φυσικών διαδικασιών. Κυβερνά κατά συνέπεια τις σεξουαλικές σχέσεις όλων των μορφών. Είναι η δύναμη που υποκρύπτεται στη σχέση του γάμου και για τούτο καθώς αυτή η ακτίς έρχεται σε εκδήλωση σ'αυτόν τον κοσμικό κύκλο, έχομε την εμφάνιση των θεμελιωδών προβλημάτων του σεξ - ακολασία, διαταραχή στη σχέση του γάμου, διαζύγια και την κινητοποίηση των δυνάμεων εκείνων που τελικά θα δημιουργήσουν νέα στάση προς το σεξ και την αποκατάσταση των συνθηκών εκείνων, των διαθέσεων και ηθικών αντιλήψεων που θα κυβερνήσουν τις σχέσεις μεταξύ των φύλων κατά τη διάρκεια της ερχομένης Νέας Εποχής.
(XXIV, σελ. 671/572 )
Η έβδομη ακτίς κυβερνά το κέντρο των γεννητικών οργάνων, και την ανύψωση των ενεργειών του μέσα στο λαιμό ή μέσα στο ανώτατο δημιουργικό κέντρο. Η ακτίς αυτή θέτει σε κίνηση μια περίοδο τεραστίας δημιουργικής δραστηριότητος, τόσο στο υλικό πεδίο δια μέσου της τονώσεως της ζωής του σεξ όλων των ανθρώπων όσο και στους τρεις κόσμους δια μέσου της διεγέρσεως που πραγματοποιείται, όταν η ψυχή και μορφή συνδέονται συνειδητά.
(XXIV, σελ. 671/572 )
1. Η ενέργεια της έβδομης ακτίνος είναι ο ισχυρός παράγων μυήσεως, όταν λαμβάνεται στο φυσικό πεδίο δηλ. κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της πρώτης μυήσεως.
2. Τα αποτελέσματά της πάνω στην ανθρωπότητα θα είναι:
α. Να επιφέρει τη γέννηση της Χριστικής συνειδήσεως μεταξύ των μαζών των ανθρώπινων όντων, που διακρίνονται για τη νοήμονα έφεσή τους.
β. Να κινητοποιήσει ορισμένες σχετικά νέες εξελικτικές διαδικασίες που θα μεταμορφώσουν την ανθρωπότητα (τον παγκόσμιο μαθητή) μέσα στην ανθρωπότητα (τον παγκόσμιο μυημένο).
γ. Να εγκαταστήσει κατά ένα νέο και κατανοητό τρόπο την πάντοτε υφιστάμενη έννοια σχέσεως και έτσι να εδραιώσει πάνω στο φυσικό πεδίο ορθές ανθρώπινες σχέσεις. Ο παράγων της εδραιώσεως αυτής είναι καλή θέληση, μια αντανάκλαση της θελήσεως-για-το-καλό της πρώτης θείας όψεως. Η καλή θέληση είναι η αντανάκλαση αυτής της πρώτης Ακτίνος Θελήσεως ή Σκοπού.
δ. Να αναπροσαρμόσει τις αρνητικές και θετικές σχέσεις και - σήμερα - τούτο θα επιτευχθεί κυρίως σε συνάφεια με τη σχέση του σεξ και του γάμου.
ε. Να εντείνει την ανθρώπινη δημιουργικότητα και έτσι να εισαγάγει τη νέα τέχνη σα μια βάση για τη νέα κουλτούρα και σαν ένα ρυθμιστικό παράγοντα στο νέο πολιτισμό.
στ. Να αναδιοργανώσει τις παγκόσμιες υποθέσεις και έτσι να εγκαινιάσει τη νέα παγκόσμια τάξη.
3. Η τόνωση αυτής της έβδομης ακτίνος, σε σχέση με το μυημένο άτομο,
α. Θα δώσει υπόσταση πάνω στο νοητικό πεδίο σε μια πολύ διαδεδομένη και αναγνωρισμένη σχέση μεταξύ της ψυχής και του νου.
β. Θα επιφέρει μια κατάσταση τάξεως στις συγκινησιακές διαδικασίες του μυημένου, βοηθώντας έτσι το προπαρασκευαστικό έργο της δεύτερης μυήσεως.
γ. Θα επιφέρει στο μυημένο - πάνω στο φυσικό πεδίο - να εγκαταστήσει ορισμένη υπηρεσία σχέσεων, να μάθει την άσκηση της στοιχειώδους λευκής μαγείας, και να παρουσιάσει το πρώτο στάδιο της αληθινά δημιουργικής ζωής.
(XXIV, σελ. 673,4/573,4 )
Τελικά, η ενέργεια της έβδομης ακτίνος - στην μυητική διαδικασία μεταξύ της πρώτης και της δευτέρας μυήσεως - καθιστά ικανό τον μυημένο (στη ζωή του του φυσικού πεδίου) να εκδηλώνει μια αναπτυσσόμενη αίσθηση τάξεως και οργανώσεως, να εκφράζει συνειδητά όλο και περισσότερο την επιθυμία να βοηθεί τους συνανθρώπους του, και κατ'αυτό τον τρόπο να αποκαθιστά σχέσεις με αυτούς, και να καθιστά τη ζωή του δημιουργική κατά πολλούς τρόπους.
(XXIV, σελ. 674,5/575,6 )