Γιά όσους ενδιαφέρονται για τα θέματα γλώσσας συνιστώ ανεπιφύλακτα το καταπληκτικό πόνημα του βασίλη Φίλια και Γιάννη Πρινιακάκη , για τα σφάλματα του Λεξικού Μπαμπινιώτη, αντιπαραθέτοντας την ορθή ετυμολογία των λέξεων στην εσφαλμένη του γνωστού γλωσσολόγου, ο οποίος στηρίζει με αντιεπιστημονικό τρόπο την ούτως ή άλλως αντιεπιστημονική ινδοευρωπαική θεωρία.
Αντί άλλων συστάσεων λίγα λόγια που είναι γραμμένα στα εξώφυλλο του βιβλίου. από τους συγγραφείς και θα εννοήσετε.
" Η παρούσα εργασία στηριζόμενη σε ισχυρή τεκμηρίωση και με συγκεκριμένα στοιχεία, καταρρίπτει την ινδοευρωπαική θεωρία. Σκοπός των συγγραφέων είναι να καταδείξουν το ετοιμόρροπο και ασταθές του ινδοευρωπαικού οικοδομήματος, αλλά και το πώς αυτό οδηγεί στην ακατανοησία της ελληνικής γλώσσας, και όχι να προσθέσουν μία ακόμα επίκριση στο έργο του κ. Μπαμπινιώτη. Το λεξικό Μπαμπινιώτη, αποτελεί κατά την γνώμη μας, την χαοτική έκφραση μιάς αντιεπιστημονικότητας, γι΄αυτό και επικρίνεται τόσο για τις αστήρικτες ετυμολογίες του όσο και για το ότι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυθαίρετης εφαρμογής αυτής της αστήρικτης ινδοευρωπαϊκής θεωρίας στην πράξη.
Το ανά χείρας έργο δεν θα είχε λόγο υπάρξεως, εάν το αντικείμενο που πραγματεύεται ο λεξικογράφος δεν το επέβαλλε, αφ΄ενός μεν διότι αφορά την ολομέλεια του έθνους, αφ΄ετέρου δε διότι "το τω σμήνει μη συμφέρον ουδέ τη μελίσση συμφέρει..." κατά την ρήσιν του εστεμμένου φιλοσόφου, Μάρκου Αυρηλίου.
Η συγγραφή μας στέκεται απέναντι στα ατεκμηρίωτα ινδοευρωπαϊκά, που αίρουν τις αμαρτίες και την ημιμάθεια των μετριοτήτων, αλλά και των εν πλήρει συγχύσει τελούντων ινδοευρωπαϊστών.
Για εμάς τους εναπομείναντες πιστούς των γκρεμισμένων Παρθενώνων και των ορφανών Καρυάτιδων, για εμάς τους θαυμαστές των θρυμματισμένων ειδώλων και των αθάνατων ιδεών, η γλώσσα είναι θρησκεία. και της θρησκείας αυτής αρχιεροφάντης , αρχιερέας και αρχιμυσταγωγός είναι ο ΄Ομηρος και ιερείς του οι Αισχύλοι, οι Πλάτωνες, οι Αριστοτέληδες, οι Ηράκλειτοι, οι Επίκουροι, οι Αριστοφάνηδες, οι Πλούταρχοι. πειθόμενοι τοις κείνων ρήμασι πορευόμαστε και όχι τοις των θεραπόντων των ανύπαρκτων Ινδοευρωπαίων.
Απόλυτα μας εκφράζει ο λόγος του Ψυχάρη (Το ταξίδι μου, εισαγωγή).
"Γλώσσα και πατρίδα είναι το ίδιο.
Να πολεμά κανείς για την πατρίδα του ή για
την εθνική του γλώσσας ένας είναι ο αγώνας.
Πάντα αμύνεται περί πάτρης".
Αντί άλλων συστάσεων λίγα λόγια που είναι γραμμένα στα εξώφυλλο του βιβλίου. από τους συγγραφείς και θα εννοήσετε.
" Η παρούσα εργασία στηριζόμενη σε ισχυρή τεκμηρίωση και με συγκεκριμένα στοιχεία, καταρρίπτει την ινδοευρωπαική θεωρία. Σκοπός των συγγραφέων είναι να καταδείξουν το ετοιμόρροπο και ασταθές του ινδοευρωπαικού οικοδομήματος, αλλά και το πώς αυτό οδηγεί στην ακατανοησία της ελληνικής γλώσσας, και όχι να προσθέσουν μία ακόμα επίκριση στο έργο του κ. Μπαμπινιώτη. Το λεξικό Μπαμπινιώτη, αποτελεί κατά την γνώμη μας, την χαοτική έκφραση μιάς αντιεπιστημονικότητας, γι΄αυτό και επικρίνεται τόσο για τις αστήρικτες ετυμολογίες του όσο και για το ότι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυθαίρετης εφαρμογής αυτής της αστήρικτης ινδοευρωπαϊκής θεωρίας στην πράξη.
Το ανά χείρας έργο δεν θα είχε λόγο υπάρξεως, εάν το αντικείμενο που πραγματεύεται ο λεξικογράφος δεν το επέβαλλε, αφ΄ενός μεν διότι αφορά την ολομέλεια του έθνους, αφ΄ετέρου δε διότι "το τω σμήνει μη συμφέρον ουδέ τη μελίσση συμφέρει..." κατά την ρήσιν του εστεμμένου φιλοσόφου, Μάρκου Αυρηλίου.
Η συγγραφή μας στέκεται απέναντι στα ατεκμηρίωτα ινδοευρωπαϊκά, που αίρουν τις αμαρτίες και την ημιμάθεια των μετριοτήτων, αλλά και των εν πλήρει συγχύσει τελούντων ινδοευρωπαϊστών.
Για εμάς τους εναπομείναντες πιστούς των γκρεμισμένων Παρθενώνων και των ορφανών Καρυάτιδων, για εμάς τους θαυμαστές των θρυμματισμένων ειδώλων και των αθάνατων ιδεών, η γλώσσα είναι θρησκεία. και της θρησκείας αυτής αρχιεροφάντης , αρχιερέας και αρχιμυσταγωγός είναι ο ΄Ομηρος και ιερείς του οι Αισχύλοι, οι Πλάτωνες, οι Αριστοτέληδες, οι Ηράκλειτοι, οι Επίκουροι, οι Αριστοφάνηδες, οι Πλούταρχοι. πειθόμενοι τοις κείνων ρήμασι πορευόμαστε και όχι τοις των θεραπόντων των ανύπαρκτων Ινδοευρωπαίων.
Απόλυτα μας εκφράζει ο λόγος του Ψυχάρη (Το ταξίδι μου, εισαγωγή).
"Γλώσσα και πατρίδα είναι το ίδιο.
Να πολεμά κανείς για την πατρίδα του ή για
την εθνική του γλώσσας ένας είναι ο αγώνας.
Πάντα αμύνεται περί πάτρης".
ΤΩΝ ΓΑΡ ΗΛΙΘΙΩΝ ΑΠΕΙΡΑ ΓΕΝΕΘΛΑ