Ο ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΜΑΡΑΘΩΝΟΔΡΟΜΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΚΑΚΟΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΒΟΥΒΟΥΛΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ἔγραψε:Μὲ συγχωρεῖτε πολὺ ἄλλὰ αὐτὸ ποὺ παρουσιὰζεται ὣς ναός, δὲν εἶναι! Ἀπέχει μακρὰν τοῦ μέτρου καὶ τῆς αἰσθητικῆς τῶν Ἑλλήνων! Κατὰ τὴν ταπεινὴ γμώμη τοῦ γράφοντος πρόκειται γιὰ ...!

Πολύ σωστά είναι σαν σκηνή θεάτρου

Και τότε γιατί το δημοσίευσες; Tί σχέση έχει με τους Ναούς των προγόνων μας; Απολύτως καμμία! Νομίζω λέει ότι είναι ο εκπρόσωπος των Έψιλον...Ας μην το σχολιάσω

Ἐκπρόσωπος τοῦ σωματείου «ὁμάδα ἔψιλον». Καμμία σχέση μὲ τὴ «γνωστὴ» ὁμάδα.

Θα έπρεπε τότε κατά τη γνώμη μου να αναφέρεται ως ''σύλλογος ομάδα έψιλον'' και όχι απλά σκέτο ''ομάδα έψιλον'' για να μην υπάρχουν περεξηγήσεις..

ΠΕΡΟΥΚΑΝΕΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ἔγραψε:Και τότε γιατί το δημοσίευσες; Tί σχέση έχει με τους Ναούς των προγόνων μας; Απολύτως καμμία! Νομίζω λέει ότι είναι ο εκπρόσωπος των Έψιλον...Ας μην το σχολιάσω

Το δημοσίευσα προς ενημέρωση σας ,δεν δημοσιεύω μόνο τα πράγματα που συμφωνώ . λογικό δεν είναι ;

Τὸν Ναὸ τὸν ἐπεσκεύθηκα. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἐκφράσω καὶ δὴ νὰ διατυπώσω οὔτε ἄποψι, οὔτε ἀπλῆ γνώμη διὰ τὴν ἀρχιτεκτονική του καὶ τὴν αἰσθητική του. Δέν ἔχω ἀρχιτεκτονικὲς καὶ αἰσθητικὲς γνώσεις. Δὲν ἔχω δεῖ πότε καὶ δὴ μελετήσει Ναὸ τῶν Ἑλλήνων.
Ὁ Πειβάλλοντας χῶρος τοῦ Ναοῦ, πλὴν τὴν ἀρκετά μεγάλη ἔκτασίν του εἶναι ἐντός τῆς φύσις.
Ἀνεξαρτήτως ἐάν μᾶς ἀρέσει, ἤ ὄχι ἡ ἀρχιτεκτονική του καὶ αἰσθητική του τὸ γεγονὸς τῆς τοῦ κατασκευαστοῦ του προσπάθεια εἶναι καὶ πρέπει νὰ ἐπαινεῖται καὶ νά εἶναι ἀξιοζήλευτη.
Τὸ ὅτι, μετὰ ἀπὸ δύο καὶ ἄνω χιλιετίες, ἀπεπειράθει καὶ ἐπραγματοποιήθει, ἔστω καὶ "ἀκαλέσθητη", ἡ ἀνοικοδόμησις
Ἑλλήνων Ναοῦ εἶναι μία πολύ δυνατή καὶ πολυσηματοδοτική πράξις καὶ προσφορά.
Εἶναι ἀκόμα δυνατότερη καὶ πολυσηματοδότερη λαμβάλανοντας ὑπόψιν μας πὼς αὐτὴ ἐπραγματοποιήθει ἀπό ΕΝΑ μόνο Ἕλληνα καὶ μὲ μόνο ἰδικά του οἰκονομικὰ μέσα.
Ὅταν ὅλοι σχεδόν Ἐμεῖς μὲ θράσος καὶ ἀναίδεια καὶ δὴ μὲ ἐνσυνείδητη ὑστεροβουλία καὶ μόνο διὰ τῶν πλήκρων τοῦ Η/Υ ἀπλῶς ἀλαλλάζουμε πώς εἴμεθα Ἕλληνες, ἑνῶ εἰς τὴν πραγματικότητα εἶμεθα ἑλλαδίτες γραικύλοι καὶ οἱ πλεῖστοι εἴμεθα ἀδίστακτοι ἑλλαδέμποροι, ὁ Ἕλληνας Ἀριστοτέλης Καραγεωργίου, διέθεσε τὴν πατρική του περιουσία καὶ τὰ μὲ πολλῶν κόπων καὶ μόχθων καὶ εἰς τὴν ξενιτειὰ ἀποκτηθέτων χρημάτων νὰ ἀνοικοδομήση τὸν ΠΡΩΤΟ, μετὰ δύο χιλιετίες καὶ ἄνω, Ἑλλήνων Ναό.
Μᾶς ἀρέσει, ἤ ὄχι, ἀπὸ ἀρχιτεκτονικῆς καὶ αἰσθητικῆς πλευρᾶς, ὁ ΠΡΩΤΟΣ αὐτὸς Ναός ἡ πρόθεσις, καὶ ἡ ἐώς τώρα πραγματοποίησις αὐτῆς τοῦ ἀνοικοδομήσαντος αὐτὸν εἶναι καὶ πρέπει νὰ θεωρεῖται πράξις πραγματικοῦ ΕΛΛΗΝΟΣ.

Γνώρισα τὸν Κύριο Ἀριστοτέλη Καραγεωργίου καὶ συζήτησα ἀρκετὴ ὥρα μαζί του. Μοῦ ἄφησε ἄριστες ἐντυπώσεις. Εἶναι ταπεινός καὶ αὐθόρμητος. Ὁ ὅλος βίος του εἶναι , ἐπίσης ταπεινὸς καὶ πολὺ μετριμένος. Ζεῖ εἰς τὴν χωριάτικη πατρικὴ οἰκία τοῦ πατρικοῦ του ἐπίσης κτῆμα τος εἰς τὸ Ὠραιόκαστρο τῆς Θεσσαλονίκης εἰς τὸ ὁποῖο ἔχει ἀνοικοδομήσει καὶ τὸν περί ὁ λόγος Ναό.
Ὅπως μοῦ εἶπε, ἐπί πολλά ἔτη ἦτο διευθυντὴς Εὐρώπης, μὲ ἕδρα τὴν Γερμανία, τῆς Κτηματικῆς Τραπέζης καὶ τώρα εἶναι συνταξιοῦχος καὶ Ζωγράφος. Τὰ Ἀγάλματα καὶ τοὺς Ἀνδράντες, μὲ τὰ ὁποία καὶ τοὺς ὁποίους ἔχει διακοσμίσει τὸν Ναό τὰ κατασκεύσε καὶ τοὺς κατασκεύσε, μὲ ἰδία του χρήματα σὲ χυτήρια καὶ ἐργαστήρια τῆς Γερμανίας.

Πράγματι: Διὰ νὰ ἔχει καὶ κάποια νομιμότητα ἵδρυσε καὶ Σωματεῖο βάσει τῆς Νομοθεσίας τῆς Σύγχρονης Ἑλληνικῆς Πολιτείας. Τὸ Σωματεῖο τοῦτο τό ὁνόμασε "ΟΜΑΔΑ ΕΨΙΛΟΝ", δίχως ὅμως νὰ τὸ συνδέει καὶ διασυνδέει μὲ ὁποιανδήποτε τρόπο μὲ τὴν γνωστὴ κατ' ἑμᾶς, καὶ ἀπὸ τὸν Γράφοντα ὁνοματεθῆσα, ἄτυπη ΟΜΑΔΑ ΕΨΙΛΟΝ καὶ οὔτε νὰ παριστάνη τὸν Ἀρχηγό αὐτῆς, οὔτε, φυσικά, τὸν Ἱερέα τοῦ Ναοῦ.
Ἁντί, λοιπόν, νὰ κατακρίνουμε τὸν ΕΛΛΗΝΑ τοῦτον, διὰ τὴν εἰς Ἑμᾶς, τοὺς ἔστω καὶ ἀκρίτως καὶ ἀννοήτως αὐτοκαλούμενους καὶ αὐτοπροσδιοριζόμενους Ἕλληνες, διὰ τὴν προσφορά του, τοὐλάχιστον εἰς τὶς ἐρχόμενες γενεές, οἱ ὁποῖες ἔχοντας ὡς κάποιο πρώτυπο δείγμα τὸν Ναὸ τοῦτον θὰ βελτιώσουν καὶ ἐπαναβελτιώσουν τὴν ἀρχιτεκτονική, τὴν αἰσθητικὴ καὶ τὴν λειτουργικότητα καὶ ἐκείνων ὅπου θὰ οἰκοδομήσουν κι'αὐτὲς θὰ πρέπει, μόνο διὰ τὸν λόγον τοῦτο, νὰ συγχαίρουμε, ἐπαινοῦμε καὶ εὐχαριστοῦμε τὸν ΕΛΛΗΝΑ ἈριστοτέληΚαραγεωργίου.
Αὐτά, τὰ πολὺ ὁλίγα πρὸς τὸ παρὸν καὶ ὅποια καὶ ὁποῖος τὰ ἐννόησε.

ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ἔγραψε:Τὸν Ναὸ τὸν ἐπεσκεύθηκα. Δὲν δύναμαι ὅμως νὰ ἐκφράσω καὶ δὴ νὰ διατυπώσω οὔτε ἄποψι, οὔτε ἀπλῆ γνώμη διὰ τὴν ἀρχιτεκτονική του καὶ τὴν αἰσθητική του. Δέν ἔχω ἀρχιτεκτονικὲς καὶ αἰσθητικὲς γνώσεις. Δὲν ἔχω δεῖ πότε καὶ δὴ μελετήσει Ναὸ τῶν Ἑλλήνων.
Ὁ Πειβάλλοντας χῶρος τοῦ Ναοῦ, πλὴν τὴν ἀρκετά μεγάλη ἔκτασίν του εἶναι ἐντός τῆς φύσις.
Ἀνεξαρτήτως ἐάν μᾶς ἀρέσει, ἤ ὄχι ἡ ἀρχιτεκτονική του καὶ αἰσθητική του τὸ γεγονὸς τῆς τοῦ κατασκευαστοῦ του προσπάθεια εἶναι καὶ πρέπει νὰ ἐπαινεῖται καὶ νά εἶναι ἀξιοζήλευτη.
Τὸ ὅτι, μετὰ ἀπὸ δύο καὶ ἄνω χιλιετίες, ἀπεπειράθει καὶ ἐπραγματοποιήθει, ἔστω καὶ "ἀκαλέσθητη", ἡ ἀνοικοδόμησις
Ἑλλήνων Ναοῦ εἶναι μία πολύ δυνατή καὶ πολυσηματοδοτική πράξις καὶ προσφορά.
Εἶναι ἀκόμα δυνατότερη καὶ πολυσηματοδότερη λαμβάλανοντας ὑπόψιν μας πὼς αὐτὴ ἐπραγματοποιήθει ἀπό ΕΝΑ μόνο Ἕλληνα καὶ μὲ μόνο ἰδικά του οἰκονομικὰ μέσα.
Ὅταν ὅλοι σχεδόν Ἐμεῖς μὲ θράσος καὶ ἀναίδεια καὶ δὴ μὲ ἐνσυνείδητη ὑστεροβουλία καὶ μόνο διὰ τῶν πλήκρων τοῦ Η/Υ ἀπλῶς ἀλαλλάζουμε πώς εἴμεθα Ἕλληνες, ἑνῶ εἰς τὴν πραγματικότητα εἶμεθα ἑλλαδίτες γραικύλοι καὶ οἱ πλεῖστοι εἴμεθα ἀδίστακτοι ἑλλαδέμποροι, ὁ Ἕλληνας Ἀριστοτέλης Καραγεωργίου, διέθεσε τὴν πατρική του περιουσία καὶ τὰ μὲ πολλῶν κόπων καὶ μόχθων καὶ εἰς τὴν ξενιτειὰ ἀποκτηθέτων χρημάτων νὰ ἀνοικοδομήση τὸν ΠΡΩΤΟ, μετὰ δύο χιλιετίες καὶ ἄνω, Ἑλλήνων Ναό.
Μᾶς ἀρέσει, ἤ ὄχι, ἀπὸ ἀρχιτεκτονικῆς καὶ αἰσθητικῆς πλευρᾶς, ὁ ΠΡΩΤΟΣ αὐτὸς Ναός ἡ πρόθεσις, καὶ ἡ ἐώς τώρα πραγματοποίησις αὐτῆς τοῦ ἀνοικοδομήσαντος αὐτὸν εἶναι καὶ πρέπει νὰ θεωρεῖται πράξις πραγματικοῦ ΕΛΛΗΝΟΣ.

Ἁντί, λοιπόν, νὰ κατακρίνουμε τὸν ΕΛΛΗΝΑ τοῦτον, διὰ τὴν εἰς Ἑμᾶς, τοὺς ἔστω καὶ ἀκρίτως καὶ ἀννοήτως αὐτοκαλούμενους καὶ αὐτοπροσδιοριζόμενους Ἕλληνες, διὰ τὴν προσφορά του, τοὐλάχιστον εἰς τὶς ἐρχόμενες γενεές, οἱ ὁποῖες ἔχοντας ὡς κάποιο πρώτυπο δείγμα τὸν Ναὸ τοῦτον θὰ βελτιώσουν καὶ ἐπαναβελτιώσουν τὴν ἀρχιτεκτονική, τὴν αἰσθητικὴ καὶ τὴν λειτουργικότητα καὶ ἐκείνων ὅπου θὰ οἰκοδομήσουν κι'αὐτὲς θὰ πρέπει, μόνο διὰ τὸν λόγον τοῦτο, νὰ συγχαίρουμε, ἐπαινοῦμε καὶ εὐχαριστοῦμε τὸν ΕΛΛΗΝΑ ἈριστοτέληΚαραγεωργίου.
Αὐτά, τὰ πολὺ ὁλίγα πρὸς τὸ παρὸν καὶ ὅποια καὶ ὁποῖος τὰ ἐννόησε.

Μερικές παρατηρήσεις για τον Ναό των Ελλήνων στην Θεσσαλονίκη.

Πρώτον, αν και οι φωτογραφίες δεν είναι ιδιαιτέρως διαφωτιστικές, το οικοδόμημα φαίνεται να βρίσκεται πάνω σε βάθρο. Πράγματι, στη Μικρά Ασία εμφανίζεται ενίοτε ένα βάθρο πάνω στο οποίο διαμορφώνεται το επίπεδο του κυρίως ναού και το οποίο διακόπτεται μόνο στο ανατολικό μέρος για τη δημιουργία μεγάλης κλίμακας ανόδου (Αρτεμίσιο της Εφέσου, ναός Διδυμαίου Απόλλωνα στην Μίλητο).

Δεύτερον, τόσο στους Ιωνικούς όσο και στους Δωρικούς ναούς υπάρχει κρηπίδωμα το οποίο αποτελείται συνήθως από τρεις βαθμίδες. Η ανώτερη βαθμίδα του κρηπιδώματος αποτελεί τον στυλοβάτη. Κρηπίδωμα όπως φαίνεται δεν υπάρχει στον Ναό των Ελλήνων.

Τρίτον, οι κίονες του Ναού των Ελλήνων δεν φέρουν ραβδώσεις. Υπάρχουν και ιωνικοί κορμοί αρράβδωτοι όπως του Ηραίου της Σάμου και των Σάρδεων αλλά δεν αποπερατώθηκαν ποτέ.

Τέταρτον, οι κίονες του Ναού των Ελλήνων δεν έχουν από όσο μπορώ να διακρίνω ούτε μείωση (οι κίονες λεπταίνουν βαθμιαία προς τα πάνω) ούτε ένταση (φούσκωμα στο κάτω μέρος που υποδηλώνει το βάρος που φέρει ο κίονας).

Πέμπτον, ένα πολύ βασικό λάθος είναι ότι ο αριθμός των κιόνων της μακριάς πλευράς ισούται με αυτόν της στενής πλευράς (4). Έπρεπε να είναι τουλάχιστον ο διπλάσιος.

Έκτον, τα κιονόκρανα δεν φαίνονται και τόσο πετυχημένα.

Έβδομον, το επιστύλιο του Ναού των Ελλήνων δεν χωρίζεται από τρεις επάλληλες οριζόντιες ζώνες όπως θα έπρεπε.

Όγδοον, δεν υπάρχει ζωφόρος πάνω από το επιστύλιο και το γείσο εδράζεται απευθείας πάνω σε αυτό. Βέβαια αυτό δεν είναι λάθος διότι κάτι τέτοιο συνηθίζεται σε ιωνικούς ναούς της Μικράς Ασίας.

Ένατον, το σύστημα τοιχοποιίας προσπαθεί να μιμηθεί εκείνο των αρχαίων ναών (ισόδομον, ψευδισόδομον) αλλά δεν τα καταφέρνει. Τα τμήματα του τοίχου όχι μόνο δεν έχουν το ίδιο μέγεθος αλλά και το ίδιο τους το μέγεθος δεν ταιριάζει με το υπόλοιπο οικοδόμημα. Γενικότερα δεν επιτυγχάνονται στο κτίσμα οι σωστές αναλογίες και δίνεται η εντύπωση μιας κάπως πρόχειρης δουλειάς.

Δέκατον, το γείσο (οριζόντιο και καταέτιο) και η σίμη προεξέχουν πάντοτε από το επιστύλιο και τους κίονες. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στον Ναό τον Ελλήνων.

Ενδέκατον, οι πόρτες αλουμινίου δεν χρειάζονται σχολιασμό.

Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον κύριο Φουράκη στο εξής: ΠΡΕΠΕΙ να επαινέσουμε την προσπάθεια του Αξιοτίμου Κυρίου Καραγεωργίου για την επίτευξη της ανέγερσης αυτού του οικοδομήματος πόσο μάλιστα όταν αυτό έγινε με δικά του χρήματα τα οποία απέχτησε με πολύ κόπο στο εξωτερικό. Αναμφίβολα οι αγαθές προθέσεις του κυρίου Καραγεωργίου είναι άξιες επιδοκιμασίας. Θα διαφωνήσω όμως στο γεγονός ότι δεν χρειάζεται να έχει κανείς αρχιτεκτονικές και αισθητικές γνώσεις για να διαπιστώσει αμέσως ότι το οικοδόμημα αυτό δεν έχει καμμία σχέση με τα αριστουργήματα των προγόνων μας. Έδειξα τις εικόνες σε μερικούς φίλους μου χωρίς να τους προϊδεάσω και αμέσως έλαβα αρνητική απάντηση. Εγώ ως φοιτητής κλασσικής αρχαιολογίας πήγα ένα βήμα παραπέρα και εξήγησα τις αστοχίες αυτού του οικοδομήματος οι οποίες δεν είναι και λίγες.
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έφτασαν μονομιάς στον απαύγασμα της αρχιτεκτονικής τα λείψανα της οποίας θαυμάζει σήμερα όλος ο κόσμος αλλά πέρασαν αιώνες εξέλιξης, προσπάθειας και πειραματισμού. Έτσι η Αναγέννηση βρήκε έτοιμο τον τρόπο και στόλισε ολόκληρη την Ευρώπη με νεοκλασσικά κτιρια υψηλής αισθητικής. Αλλά μην πάμε μακριά. Δείτε για παράδειγμα την Βαλλιάνειο Βιβλιοθήκη (Εθνική Βιβλιοθήκη) ή το κτίριο της Ακαδημίας Αθηνών στο κέντρο της Αθήνας. Και τα δύο μιμούνται αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, δωρικό το πρώτο, ιωνικό το δεύτερο. Ο Ναός όμως των Ελλήνων δεν αποτελεί απλά οπισθοδρόμηση αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη ύβρη απέναντι στο μέτρο, το κάλλος και την αισθητική των αρχαίων ναών, ανθρώπων και Θεών.
Θα μου πείτε πως είναι δυνατόν να καταφέρει ένας και μόνο άνθρωπος με τα δικά του και μόνο οικονομικά μέσα την ανέγερση ενός τέλειου ναού. Θα συμφωνήσω γι'αυτό και επαινώ την προσπάθεια του κυρίου Καραγεωργίου αλλά εάν τέτοιες αγαθές προσπάθειες έχουν τέτοιο ακαλαίσθητο αποτέλεσμα τότε καλύτερα να μην γίνονται ποτέ.
Ακολουθεί μια εικόνα με τη σύγκριση ιωνικού και δωρικού ρυθμού.

Ἀπαράιτητο γιὰ τὴν λατρεία κατὰ τὴν ἀρχαιότητα ΔΕΝ ἦταν ὁ Ναός, ἀλλὰ ὁ βωμὸς στὸ ἐξωτερικό. Στὸν βωμὸ λαμβάνουν χῶρο ΟΛΕΣ οἱ ἱεροπραξίες κατὰ τὴν τών Ἑλλήνων θρησκεῖα. Ἐφόσον ὁ λόγος ἦταν οἰκονομικὸς μποροῦσε νὰ ἀπουσιάζει ὁ οἱκος - ναός. Κατ' ἐμὲ καλύτερα νὰ ἀπουσιάζει παρὰ νὰ προσβάλει! Σύμφωνα μὲ τὴν τών προγόνων παράδοση κάθε τὶ ποὺ δημιουτγοῦνταν γιὰ τοὺς Θεοὺς ἔπρεπε νὰ λειτουργεῖ ὡς "ἄγαλμα"(πὰν ἐφ'ᾧ τίς ἀγάλλεται). Μὲ ὅλο τὸ σεβασμό, αὐτὸ ἀπουσιάζει. Καὶ θὰ με συγχωρήσετε ἀλλὰ αὐτὸ ΔΕΝ εἶναι Ναός! Ἀσχέτος πὼς τὸν ὀνομάζει ὁ δημιουργός του....

Μὲ φιλότητα,

ὁ ἐκ Σμύρνης,

Ἀλέξανδρος

ΒΟΥΒΟΥΛΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ἔγραψε:Ἀπαράιτητο γιὰ τὴν λατρεία κατὰ τὴν ἀρχαιότητα ΔΕΝ ἦταν ὁ Ναός, ἀλλὰ ὁ βωμὸς στὸ ἐξωτερικό. Στὸν βωμὸ λαμβάνουν χῶρο ΟΛΕΣ οἱ ἱεροπραξίες κατὰ τὴν τών Ἑλλήνων θρησκεῖα.

Αντιγράφω δύο αποσπάσματα από την εισαγωγή του βιβλίου: G. Gruben, Ιερά και Ναοί των Αρχαίων Ελλήνων, Εκδόσεις Καρδαμήτσα

«Πριν από τρεις σχεδόν χιλιετίες δημιουργήθηκε στην Ελλάδα και εφαρμόστηκε επί αιώνες με ελάχιστες μόνο μεταβολές ένα λιτό δομικό σύστημα από κίονες, δοκούς, τοίχους και στέγη χωρίς ποτέ να επιζητηθεί ο εμπλουτισμός της απλούστατης αυτής μορφής ή μια σχετική ποικιλία μέσα από προσθήκες νέων σχημάτων. Αντίθετα, παρέμενε σταθερό, απλουστευμένο συνεχώς. Ατενίζοντας τους ναούς, ο περαστικός αλλά προσεκτικός ταξιδιώτης, ας πούμε στην Ποσειδωνία, αναρωτιέται ίσως, πώς και γιατί τούτοι οι μέτρια μεγάλοι, ευσύνοπτοι με μια ματιά δομικοί όγκοι έγιναν αυτό που είναι. Στα μάτια του έχει ακόμα εικόνες από τον ως τον ουρανό πλημμυρισμένο από φως τρούλο και την αρμονία των χώρων και των μορφών της εκκλησίας του Αγ. Πέτρου. Έχει ίσως κάποτε σταθεί μπροστά στον καθεδρικό ναό της Reims, μπροστά στα αναρίθμητα ανατεινόμενα προς τον ουρανό τοξωτά αντιστηρίγματα, κορυφώματα και αγάλματα, μπροστά στο σώμα αυτού του κτιρίου που αναλύεται σε λίθινες φλόγες. Πώς άραγε μπορούν να τον γοητεύσουν ανάλογα τα απλοϊκά εκείνα ερείπια των αρχαίων ναών; »

«Ο στενός χώρος του σηκού που φωτίζεται μόνο ελάχιστα από την είσοδο και στενεύει ακόμη περισσότερο εξαιτίας της παρουσίας των εσωτερικών κιόνων, δεν αποτελεί αρχιτεκτονικό χώρο σύμφωνα με τη δική μας έννοια. Δεν είναι χώρος που αιχμαλωτίζει το βλέμμα με το φως και την ευρυχωρία, με τα παιχνιδιαρίσματα ή τις αντιθέσεις των περιορισμένων επιφανειών του, δεν είναι δηλαδή το είδος του εσωτερικού χώρου που ορίζει την μορφή του από μέσα προς τα έξω. Ο σηκός αποτελεί τον απαραίτητο χώρο για την τοποθέτηση του λατρευτικού αγάλματος και ήταν ανοικτός μόνο για λίγους, όσους ήθελαν να δουν αυτό το λατρευτικό άγαλμα. Συγκεντρώσεις, θυσίες και προσευχές, όλα αυτά στα οποία συμμετείχε η κοινότητα διαδραματίζονταν κατά κανόνα γύρω από το βωμό, μπροστά από το ναό στο ύπαιθρο. »

Ὁ ναὸς (νέω = κατοικῶ) προοριζόταν γιὰ τὴν στέγαση τοῦ λατρευτικοῦ ἀγάλματος. Γιὰ νὰ ὑπάρξει λατρεία ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ἦταν ὁ βωμὸς καὶ ὅχι ὅ ναός. Ὁ βωμὸς ΠΡΟΫΠΑΡΧΕΙ τοῦ ναοῦ. Ἐχουμε βωμοὺς χωρὶς ναό, ἀλλὰ ποτὲ τὸ ἀντίθετο! Ὁ Gruben, μέγας μελετητὴς τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀρχιτεκτονικῆς, δὲν λέει κάτι διαφορετικό. Σὲ πολλὲς περιπτώσεις ὁ ναὸς εἶχε τὴν μορφὴ ἀπλοῦ οἴκου (πρβλ. ἀρχικοὺς ναοῦ Ἥρας στὴν Σάμο, Ἀπόλλωνος στὸ Θέρμο Αἰτωλίας, τὸν ἀρχικὸ ναὸ στὴν Ἐρέτρια, ἀλλὰ καὶ ἐπιβιώσεις στὸν χῶρο τῆς Μακεδονίας μέχρι τὰ ὕστερα κλασικὰ, πρώιμα ἑλληνιστικὰ χρόνια, ὅπως ὁ ναὸς τῆς Δήμητρας στὸ Δίον καὶ τοῦ Διὸς στὶς Πέτρες τῆς Φλώρινας).

Εύγε Αλέξανδρε, φαντάζομαι θα συμφωνείς κι εσύ πως το ταξίδι της μελέτης και κατανόησης των αρχαίων ιερών και ναών είναι πραγματικά μοναδικό .
Λοιπόν, αντιγράφω μία παράγραφο από το βιβλίο του Χαράλαμπου Μπούρα (Καθηγητή του Ε.Μ Πολυτεχνείου) με τίτλο Μαθήματα Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής των εκδόσεων Συμμετρία που δείχνει την πλήρη απουσία των Αναλογιών, της Αισθητικής της Ποιότητας και του «Ωραίου» από τον Ναό των Ελλήνων.

Σελίδα 175.

«Οι ελληνικοί ναοί επιβάλλονται όχι με το μέγεθος τους αλλά με την ποιότητά τους. Το ιδεώδες των αρχιτεκτόνων ήταν το ωραίο, μια έννοια αφηρημένη που δεν είχε σχέση με τη σκοπιμότητα που διαφαίνεται πίσω από άλλα αρχιτεκτονικά μνημεία στην ιστορία (θρησκευτικό συναίσθημα ή επιβολή δυνάμεως ή χάρη κτλ.). Για την πραγματοποίηση του αφηρημένου αυτού ιδεώδους έφεραν τα στοιχεία του δωρικού ή του ιωνικού ρυθμού σε τέλεια ισορροπία. Η στατική μορφή της δοκού επί στύλων αφ’ενός πήρε τέλειες αναλογίες (δεν υπερτερούν τα φερόμενα επί των φερόντων ούτε το αντίστροφο) και αφ’ετέρου εκφράσθηκε μέσω των μορφών ως ένας ζωντανός οργανισμός. Κάθε μέλος δείχνει τη λειτουργία του με τρόπους φανερούς και αφανείς, μελετημένους στο έπακρο. Έγινε έτσι ο ναός ένα έργο υψηλής πνευματικότητας που προέκυψε από συνεχή τελειοποίηση. Πράγματι όλα τα στοιχεία των κλασσικών μνημείων είχαν εφαρμοσθεί τουλάχιστον 150 χρόνια πιο πρίν και τώρα, στα μέσα του 5ου αιώνα φθάνουν στο τέλειο».

Ἑλληνικὸς ναὸς ξεκωμένος ἀπὸ τὸ "ὡραῖον" καὶ τὴν συμμετρία ΔΕΝ νοείται. Ἀπλῶς ΔΕΝ εἶναιμ ἑλληνικὸς ναός.