Το σχέδιο Ερντογάν για το Βόσπορο:φαραωνικό έργο με γεωπολιτικές διαστάσεις.Ανάλυση.
Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Διεθνολόγου-Οικονομολόγου,
*Εκδότης του περιοδικού «Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική»
H κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει βαλθεί να μας τρελάνει! Αυτήν τη φορά αποκαλύπτεται το «τρελό σχέδιο», όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός το αποκάλεσε, της δημιουργίας ενός δεύτερου στενού στην Κωνσταντινούπολη το οποίο θα ενώσει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά σε ένα δεύτερο σημείο! Ποιο ακριβώς είναι το σχέδιο, ποιες οι πρώτες αντιδράσεις και φυσικά ποιες είναι οι γεωπολιτικές επιπτώσεις του στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος;
Το «Τρελο σχεδιο»...
Με λίγα λόγια, η κεντρική ιδέα έχει να κάνει με την κατασκευή ουσιαστικά μιας διώρυγας στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης η οποία θα λειτουργεί ως δεύτερη «λεωφόρος» για τη θαλάσσια κίνηση από και προς τη Μαύρη Θάλασσα. Τα δύο σημεία της ένωσης της Θάλασσας του Μαρμαρά με τη Μαύρη Θάλασσα θα είναι η Σηλυβρία στο νότο και η Τσατάλτζα στο βορρά.
O Τούρκος πρωθυπουργός φαίνεται να είχε συλλάβει την ιδέα κατά τη διάρκεια της θητείας του στον δημαρχιακό θώκο της Κωνσταντινούπολης (1994-1998), ενώ η άποψή του για το θέμα οριστικοποιήθηκε το διάστημα 2007-2009 όταν η Πόλη γνώρισε μεγάλες πλημμύρες λόγω έλλει- ψης κατάλληλης υποδομής. Η δικαιολογία για το συγκεκριμένο έργο δεν είναι άλλη από την προσπάθεια αποφυγής ατυχήματος κατά τη μεταφορά πετρελαίου με δεξαμενόπλοια μέσω των Στενών του Βοσπόρου, που πλέον περνούν από το κέντρο της Κωνσταντινούπολης, η οποία εκτείνεται τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε ασιατικό έδαφος και φιλοξενεί 15 εκατομμύρια πληθυσμό.
Το ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση είναι πως οι συζητήσεις για το κόστος και την κατασκευή του έργου βρίσκονται σε αρκετά προχωρημένοστάδιο,ενώ οι κύριοι συνομιλητές είναι εταιρείες από τη Ρωσία και την Ιταλία. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, το κόστος του όλου εγχειρήματος ανέρχεται στα 8 με 10 δισ. δολάρια, ενώ η διαδρομή της διώρυγας θα ακολουθεί το ανάγλυφο της περιοχής.
Το εταιρικό σχήμα που έχει προκριθεί είναι η δημιουργία μίας κοινοπραξίας δημοσίου και ιδιω- τικού τομέα με μία μη κατονομαζόμενη ρωσική εταιρεία να έχει επωμιστεί το κόστος της κατα- σκευής αλλά και τα προσδοκώμενα μελλοντικά έσοδα.
Η κατασκευή του έργου εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ολοκληρωθεί έως το 2023, έτος κατά το οποίο η Δημοκρατία της Τουρκίας θα εορτάζει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Το εντυπωσιακό δε είναι πως το AKP δεν σχεδιάζει μόνο το συγκεκριμένο έργο, αλλά έχει στα σκαριά και τη δημιουργία και τρίτης (!) σύνδεσης της Μαύρης Θάλασσας με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Η συγκεκριμένη σύνδεση προβλέπεται μέσω της μετατροπής του ιστορικού (για τη σύγχρονη Ελλάδα και Τουρκία) ποταμού Σαγγαρίου (Sakarya) στο πλωτό υδάτινο πέρασμα το οποίο θα επιτρέψει πλοία από τη Μαύρη Θάλασσα να μεταφέρονται, χωρίς να περνάνε από τα Στενά, στη Θάλασσα του Μαρμαρά απευθείας!
...και οι αντιδράσεις
Οι θιασώτες του έργου, όπως ο καθηγητής Μουσταφά Οζτούρκ, πρώην υφυπουργός Περιβάλλοντος και Δασών, επισημαίνουν πως μέσω του σχεδίου της δημιουργίας της διώρυγας θα προστατευτεί το περιβάλλον των Στενών. Το δεύτερο επιχείρημα υπέρ του έργου είναι κάπως... μεταφυσικό αφού επισημαίνεται πως ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι «εραστής της Πόλης», κατά συνέπεια δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάτι που θα βλάψει την Κωνσταντινούπολη.
Από την πλευρά τους οι επικριτές του σχεδίου, όπως ο καθηγητής Πολεοδομίας στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Μιμάρ Σινάν της Κωνσταντινούπολης, ο Μουράτ Τζεμάλ Γιαλτσιτάν, τονίζουν πως το σχέδιο δεν αποτελεί τη βέλτιστη λύση για την επίλυση του περιβαλλοντολογικού προβλήματος των Στενών, ούτε και είναι η λύση στις μεγάλες πλημμύρες που παρατηρούνται στην Πόλη. Ο καθηγητής πιστεύει πως η μόνη δικαιολογία για το συγκεκριμένο έργο είναι η προσπάθεια αναβάθμισης της αξίας της γης της εν λόγω περιοχής, η οποία είναι υποβαθμισμένη.
Τέλος,το έργο κρίνεται ως «μη ρεαλιστικό», αφού τα κονδύλια πουθα δαπανηθούν για την υλοποίησή του θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε πιο αποτελεσματικά σχέδια, ενώ θα προκληθεί οικολογική καταστροφή μέσω της εκδάσωσης μεγάλων περιοχών.
Η γεωπολιτική παράμετρος
Εκτιμάται πως το θέμα χρήζει προσεκτικής μελέτης από την Ελλάδα, η οποία είναι πολύ πιθανό να επικροτήσει τη νέα σύλληψη του «φίλου και γείτονα» ως μία μεγαλειώδη προσπάθεια για την... πράσινη ανάπτυξη στην περιοχή μας. Είναι όμως δυνατόν οι Τούρκοι να εμπλακούν σε ένα έργο φαραωνικών διαστάσεων μόνο και μόνο για να μειωθούν οι... πλημμύρες στην πανέμορφη Πόλη; Οι συνέπειες της δυνητικής υλοποίησης του συγκεκριμένου έργου θα είναι κατακλυσμιαίες στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος, με αποτέλεσμα οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή να αλλάξουν άρδην, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ευρύτερη ισορροπία στην Ευρασία.
(1)ΣΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η δημιουργία ενός δεύτερου αλλά και ενός τρίτου «δρόμου» μεταφοράς των υδρογονανθράκων από τη Ρωσία, την Κασπία και την Κεντρική Ασία προς τη Δύση είναι σίγουρο πως θα αναβαθμίσει με γεωμετρική πρόοδο την αξία των Στενών, αλλά και κατ’ επέκταση του Αιγαίου, αφού θα αυξηθεί η κίνηση από και προς τη Μαύρη Θάλασσα, ενώ υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εάν το σχέδιο πραγματικά εξαγγελθεί στο άμεσο μέλλον οι ενεργειακοί σχεδιασμοί, όπως ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, να ριφθούν στις ελληνικές καλένδες. Αυτομάτως, η Τουρκία θα έχει εξου- δετερώσει κάθε δυνητικό αντίπαλο στο ενεργειακό παίγνιο της Ευρασίας, τουλάχιστον αναφορικά με τη διακίνηση του πετρελαίου.
(2) ΣΕ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Εάν και εφόσον ένα τέτοιο σχέδιο υλοποιηθεί, τα αποτελέσματα και οι συστημικές αλλαγές στην Ευρασία και ιδιαιτέρως στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο- Ανατολική Μεσόγειος θα είναι τρομακτικές. Έως σήμερα γνωρίζουμε πως η εν λόγω περιοχή, είτε ονομαζόμενη κατά κάποιους ως «Rimland», είτε ως «Heartland», είτε ως «Ενδιάμεση Περιοχή», είτε ως «Ζωτικός Στρατηγικός Χώρος (Βάθος)», το όλο παίγνιο έχει να κάνει με την έξοδο της Ρωσίας στη Μεσόγειο και με την ταυτόχρονη προσπάθεια της δύσης να αποτρέψει μεν τη ρωσική επέκταση προς Νότο, αλλά και να μπορέσει να επεκταθεί αυτή προς Βορρά. Τα πιόνια στη συγκεκριμένη αιώνια σύγκρουση είναι οι δυνάμεις της περιοχής που ορίζεται από την Αδριατική έως τον Καύκασο και τη Μεσοποταμία. Κέντρο δε όλου του συστήματος είναι το σύμπλοκο Ελλάδα-Τουρκία.
Αυτό λοιπόν που θα πρέπει να αντιληφθεί κάποιος είναι πως εάν η Ρωσία αναλάβει ένα έργο τέτοιων διαστάσεων στα Στενά του Βοσπόρου, το οποίο θα εκμεταλλεύεται και οικονομικά για δεκαετίες, τότε de facto θα βάζει πόδι στα στενά για πρώτη φορά μετά τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Με άλλα λόγια, η Μόσχα θα κερδίσει το status και τα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά οφέλη που απολαμβάνουν οι ΗΠΑ με την εμπλοκή τους στην κατασκευή του καναλιού του Παναμά!
Κατά συνέπεια, εάν η συμφωνία υλοποιηθεί και η Ρωσία εμπλακεί σε ένα τέτοιο έργο, θα υπάρξει μια κορυφαία γεωπολιτική αλλαγή στις ισορροπίες της περιοχής. Ο αγγλοσαξονικός παράγοντας θα γνωρίσει ήττα εφάμιλλη με την καταστροφή της Καλλίπολης (1915), ενώ η Ελλάδα θα πρέπει να αποδεχθεί πως το «ξανθό γένος» πέτυχε το σκοπό του και δεν τη χρειάζεται πλέον.
Ο δε γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός της Τουρκίας προς τη Ρωσία θα είναι στρατηγικής φύσης, και θα δύναται να αλλάξει μόνο με τη λήψη μέτρων «καταναγκασμού». Στην προκειμένη δε περίπτωση η αντίδραση της Ρωσίας εκτιμάται ως βεβαία.
Σε αγγλοσαξονικούς γεωπολιτικούς όρους η «καρδιακή χώρα»/«αξονική περιοχή» (heartland/pivot-area), δηλαδή η Ρωσία, θα έχει κατορθώσει να εκπαραθυρώσει, σχεδόν ολοκληρωτικά, τις χώρες του «εξωτερικού/νησιωτικού Κρηπιδώματος» (outer/ insular crescent), δηλαδή της αγγλοσαξονικές, από το σημαντικότερο ίσως κομμάτι του «εσω- τερικού/περιφεριακού κρηπιδώματος» (inner/ marginal crescent), δηλα- δή από τον υδάτινο άξονα Μαύρη-Θάλασσα-Στενά- Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος. όι επιπτώσεις της συγκεκριμένης εξέλιξης για την ισορροπία στην «παγκόσμια νήσο» (world island), δηλαδή στην Ευρασία-Αφρική, θα είναι κατακλυσμιαίες.
(3) ΣΕ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Είναι σαφές πως η Άγκυρα μέσω του συγκεκριμένου έργου εμπίπτει πλέον σε κατηγορίες χωρών οι οποίες μέσω φαραωνικών διαστάσεων έργων προσπαθούν να προπαγανδίσουν την υλική, πνευματική και οικονομική τους ανωτερότητα. Μέσω τέτοιων πρωτοβουλιών επιτυγχάνεται η υπογράμμιση της ανωτερότητας της «φυλής», του «έθνους», της «θρησκείας» και σίγουρα λειτουργεί ως πόλος έλξης προς τους απανταχού «ομοϊδεάτες».
Με άλλα λόγια, το ΑΚΡ προσπαθεί να δράσει ως πόλος έλξης των απαντα- χού μουσουλμάνων αλλά και των περιφερειακών της Τουρκίας, μίζερων και αδύναμων ορθόδοξων λαών, οι οποίοι στο παρελθόν υπήρξαν υπήκοοι/«ραγιάδες» της Υψηλής Πύλης. Έτσι, η εξαθλιωμένη από τον πόλεμο Σερβία, η αδύναμη και διαρκώς συρρικνούμενη πληθυσμιακά Βουλγαρία, τα αδύνατα και γεμάτα «ψυχολογικά προβλήματα» Σκόπια, η οθωμανολάγνα και εθνικιστική Αλβανία αλλά και η νεόπτωχη και εξευτελισμένη Ελλάδα δεν μπορούν παρά να αποδεχτούν το οθωμανικό «στρατηγικό βάθος» μιας «ανερχόμενης» δύναμης.
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Από τα παραπάνω, γίνεται αντιληπτό πως το ζήτημα αφορά τη χώρα μας τόσο σε γεωπολιτικό όσο και σε γεωπολιτισμικό επίπεδο. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και για τους περιφερειακούς και τους παγκόσμιους γεωπολιτι- κούς δρώντες. Προς επίρρωση όλων των προαναφερθέντων ας σημειω- θούν δύο ακόμα σημεία: Σύμφωνα με τον καθηγητή Γιαλτσιντάν, το συγκε- κριμένο σχέδιο «φαίνεται να έχει δημιουργηθεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τον ανθρώπινο παράγοντα και σίγουρα δεν συνάδει με τις κοινωνικές και τις οικονομικές συνθήκες της Κωνσταντινούπολης».
Είναι σαφές πως η παραπάνω σημείωση επισημαίνει με ακρίβεια την «κρυφή ατζέντα» πίσω από το εν λόγω σχέδιο. Επιπροσθέτως, ο προγραμ- ματισμός από τον Ρ.Τ. Ερντογάν είναι με την ολοκλήρωση του συγκεκρι- μένου έργου να κατασκευάσει μία νέα πέτρινη (!) γέφυρα στα Στενά του Βοσπόρου, με τρεις κολόνες, αφού δεν θα περνούν πλέον από εκεί μεγάλα σκάφη και να την ονομάσει όχι... «Κεμάλ Ατατούρκ», αλλά «Γέφυρα των Πολιτισμών». Εάν το συγκεκριμένο σχέδιο δεν αποτελεί την «αποθέωση» του «Στρατηγικού Βάθους» μιας νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας, ανε- ξάρτητης από τις αγγλοσαξονικές δυνάμεις και δυνάμενης να προχωρήσει σε μία αυτόνομη πορεία με επιλεκτικές συμμαχίες, τότε τι άλλο είναι;
*Η ανάλυση είχε δημοσιευτεί στο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού "Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική".
http://www.onalert.gr/default.php?pname ... rt_id=5251
Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Διεθνολόγου-Οικονομολόγου,
*Εκδότης του περιοδικού «Στρατιωτική Ισορροπία & Γεωπολιτική»
H κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει βαλθεί να μας τρελάνει! Αυτήν τη φορά αποκαλύπτεται το «τρελό σχέδιο», όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός το αποκάλεσε, της δημιουργίας ενός δεύτερου στενού στην Κωνσταντινούπολη το οποίο θα ενώσει τη Μαύρη Θάλασσα με τη Θάλασσα του Μαρμαρά σε ένα δεύτερο σημείο! Ποιο ακριβώς είναι το σχέδιο, ποιες οι πρώτες αντιδράσεις και φυσικά ποιες είναι οι γεωπολιτικές επιπτώσεις του στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος;
Το «Τρελο σχεδιο»...
Με λίγα λόγια, η κεντρική ιδέα έχει να κάνει με την κατασκευή ουσιαστικά μιας διώρυγας στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης η οποία θα λειτουργεί ως δεύτερη «λεωφόρος» για τη θαλάσσια κίνηση από και προς τη Μαύρη Θάλασσα. Τα δύο σημεία της ένωσης της Θάλασσας του Μαρμαρά με τη Μαύρη Θάλασσα θα είναι η Σηλυβρία στο νότο και η Τσατάλτζα στο βορρά.
O Τούρκος πρωθυπουργός φαίνεται να είχε συλλάβει την ιδέα κατά τη διάρκεια της θητείας του στον δημαρχιακό θώκο της Κωνσταντινούπολης (1994-1998), ενώ η άποψή του για το θέμα οριστικοποιήθηκε το διάστημα 2007-2009 όταν η Πόλη γνώρισε μεγάλες πλημμύρες λόγω έλλει- ψης κατάλληλης υποδομής. Η δικαιολογία για το συγκεκριμένο έργο δεν είναι άλλη από την προσπάθεια αποφυγής ατυχήματος κατά τη μεταφορά πετρελαίου με δεξαμενόπλοια μέσω των Στενών του Βοσπόρου, που πλέον περνούν από το κέντρο της Κωνσταντινούπολης, η οποία εκτείνεται τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε ασιατικό έδαφος και φιλοξενεί 15 εκατομμύρια πληθυσμό.
Το ενδιαφέρον στην όλη υπόθεση είναι πως οι συζητήσεις για το κόστος και την κατασκευή του έργου βρίσκονται σε αρκετά προχωρημένοστάδιο,ενώ οι κύριοι συνομιλητές είναι εταιρείες από τη Ρωσία και την Ιταλία. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, το κόστος του όλου εγχειρήματος ανέρχεται στα 8 με 10 δισ. δολάρια, ενώ η διαδρομή της διώρυγας θα ακολουθεί το ανάγλυφο της περιοχής.
Το εταιρικό σχήμα που έχει προκριθεί είναι η δημιουργία μίας κοινοπραξίας δημοσίου και ιδιω- τικού τομέα με μία μη κατονομαζόμενη ρωσική εταιρεία να έχει επωμιστεί το κόστος της κατα- σκευής αλλά και τα προσδοκώμενα μελλοντικά έσοδα.
Η κατασκευή του έργου εκτιμάται ότι θα μπορούσε να ολοκληρωθεί έως το 2023, έτος κατά το οποίο η Δημοκρατία της Τουρκίας θα εορτάζει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Το εντυπωσιακό δε είναι πως το AKP δεν σχεδιάζει μόνο το συγκεκριμένο έργο, αλλά έχει στα σκαριά και τη δημιουργία και τρίτης (!) σύνδεσης της Μαύρης Θάλασσας με τη Θάλασσα του Μαρμαρά. Η συγκεκριμένη σύνδεση προβλέπεται μέσω της μετατροπής του ιστορικού (για τη σύγχρονη Ελλάδα και Τουρκία) ποταμού Σαγγαρίου (Sakarya) στο πλωτό υδάτινο πέρασμα το οποίο θα επιτρέψει πλοία από τη Μαύρη Θάλασσα να μεταφέρονται, χωρίς να περνάνε από τα Στενά, στη Θάλασσα του Μαρμαρά απευθείας!
...και οι αντιδράσεις
Οι θιασώτες του έργου, όπως ο καθηγητής Μουσταφά Οζτούρκ, πρώην υφυπουργός Περιβάλλοντος και Δασών, επισημαίνουν πως μέσω του σχεδίου της δημιουργίας της διώρυγας θα προστατευτεί το περιβάλλον των Στενών. Το δεύτερο επιχείρημα υπέρ του έργου είναι κάπως... μεταφυσικό αφού επισημαίνεται πως ο Τούρκος πρωθυπουργός είναι «εραστής της Πόλης», κατά συνέπεια δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάτι που θα βλάψει την Κωνσταντινούπολη.
Από την πλευρά τους οι επικριτές του σχεδίου, όπως ο καθηγητής Πολεοδομίας στο Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Μιμάρ Σινάν της Κωνσταντινούπολης, ο Μουράτ Τζεμάλ Γιαλτσιτάν, τονίζουν πως το σχέδιο δεν αποτελεί τη βέλτιστη λύση για την επίλυση του περιβαλλοντολογικού προβλήματος των Στενών, ούτε και είναι η λύση στις μεγάλες πλημμύρες που παρατηρούνται στην Πόλη. Ο καθηγητής πιστεύει πως η μόνη δικαιολογία για το συγκεκριμένο έργο είναι η προσπάθεια αναβάθμισης της αξίας της γης της εν λόγω περιοχής, η οποία είναι υποβαθμισμένη.
Τέλος,το έργο κρίνεται ως «μη ρεαλιστικό», αφού τα κονδύλια πουθα δαπανηθούν για την υλοποίησή του θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε πιο αποτελεσματικά σχέδια, ενώ θα προκληθεί οικολογική καταστροφή μέσω της εκδάσωσης μεγάλων περιοχών.
Η γεωπολιτική παράμετρος
Εκτιμάται πως το θέμα χρήζει προσεκτικής μελέτης από την Ελλάδα, η οποία είναι πολύ πιθανό να επικροτήσει τη νέα σύλληψη του «φίλου και γείτονα» ως μία μεγαλειώδη προσπάθεια για την... πράσινη ανάπτυξη στην περιοχή μας. Είναι όμως δυνατόν οι Τούρκοι να εμπλακούν σε ένα έργο φαραωνικών διαστάσεων μόνο και μόνο για να μειωθούν οι... πλημμύρες στην πανέμορφη Πόλη; Οι συνέπειες της δυνητικής υλοποίησης του συγκεκριμένου έργου θα είναι κατακλυσμιαίες στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος, με αποτέλεσμα οι γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή να αλλάξουν άρδην, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ευρύτερη ισορροπία στην Ευρασία.
(1)ΣΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η δημιουργία ενός δεύτερου αλλά και ενός τρίτου «δρόμου» μεταφοράς των υδρογονανθράκων από τη Ρωσία, την Κασπία και την Κεντρική Ασία προς τη Δύση είναι σίγουρο πως θα αναβαθμίσει με γεωμετρική πρόοδο την αξία των Στενών, αλλά και κατ’ επέκταση του Αιγαίου, αφού θα αυξηθεί η κίνηση από και προς τη Μαύρη Θάλασσα, ενώ υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εάν το σχέδιο πραγματικά εξαγγελθεί στο άμεσο μέλλον οι ενεργειακοί σχεδιασμοί, όπως ο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, να ριφθούν στις ελληνικές καλένδες. Αυτομάτως, η Τουρκία θα έχει εξου- δετερώσει κάθε δυνητικό αντίπαλο στο ενεργειακό παίγνιο της Ευρασίας, τουλάχιστον αναφορικά με τη διακίνηση του πετρελαίου.
(2) ΣΕ ΕΥΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Εάν και εφόσον ένα τέτοιο σχέδιο υλοποιηθεί, τα αποτελέσματα και οι συστημικές αλλαγές στην Ευρασία και ιδιαιτέρως στον υδάτινο άξονα Μαύρη Θάλασσα-Στενά-Αιγαίο- Ανατολική Μεσόγειος θα είναι τρομακτικές. Έως σήμερα γνωρίζουμε πως η εν λόγω περιοχή, είτε ονομαζόμενη κατά κάποιους ως «Rimland», είτε ως «Heartland», είτε ως «Ενδιάμεση Περιοχή», είτε ως «Ζωτικός Στρατηγικός Χώρος (Βάθος)», το όλο παίγνιο έχει να κάνει με την έξοδο της Ρωσίας στη Μεσόγειο και με την ταυτόχρονη προσπάθεια της δύσης να αποτρέψει μεν τη ρωσική επέκταση προς Νότο, αλλά και να μπορέσει να επεκταθεί αυτή προς Βορρά. Τα πιόνια στη συγκεκριμένη αιώνια σύγκρουση είναι οι δυνάμεις της περιοχής που ορίζεται από την Αδριατική έως τον Καύκασο και τη Μεσοποταμία. Κέντρο δε όλου του συστήματος είναι το σύμπλοκο Ελλάδα-Τουρκία.
Αυτό λοιπόν που θα πρέπει να αντιληφθεί κάποιος είναι πως εάν η Ρωσία αναλάβει ένα έργο τέτοιων διαστάσεων στα Στενά του Βοσπόρου, το οποίο θα εκμεταλλεύεται και οικονομικά για δεκαετίες, τότε de facto θα βάζει πόδι στα στενά για πρώτη φορά μετά τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Με άλλα λόγια, η Μόσχα θα κερδίσει το status και τα γεωπολιτικά και γεωοικονομικά οφέλη που απολαμβάνουν οι ΗΠΑ με την εμπλοκή τους στην κατασκευή του καναλιού του Παναμά!
Κατά συνέπεια, εάν η συμφωνία υλοποιηθεί και η Ρωσία εμπλακεί σε ένα τέτοιο έργο, θα υπάρξει μια κορυφαία γεωπολιτική αλλαγή στις ισορροπίες της περιοχής. Ο αγγλοσαξονικός παράγοντας θα γνωρίσει ήττα εφάμιλλη με την καταστροφή της Καλλίπολης (1915), ενώ η Ελλάδα θα πρέπει να αποδεχθεί πως το «ξανθό γένος» πέτυχε το σκοπό του και δεν τη χρειάζεται πλέον.
Ο δε γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός της Τουρκίας προς τη Ρωσία θα είναι στρατηγικής φύσης, και θα δύναται να αλλάξει μόνο με τη λήψη μέτρων «καταναγκασμού». Στην προκειμένη δε περίπτωση η αντίδραση της Ρωσίας εκτιμάται ως βεβαία.
Σε αγγλοσαξονικούς γεωπολιτικούς όρους η «καρδιακή χώρα»/«αξονική περιοχή» (heartland/pivot-area), δηλαδή η Ρωσία, θα έχει κατορθώσει να εκπαραθυρώσει, σχεδόν ολοκληρωτικά, τις χώρες του «εξωτερικού/νησιωτικού Κρηπιδώματος» (outer/ insular crescent), δηλαδή της αγγλοσαξονικές, από το σημαντικότερο ίσως κομμάτι του «εσω- τερικού/περιφεριακού κρηπιδώματος» (inner/ marginal crescent), δηλα- δή από τον υδάτινο άξονα Μαύρη-Θάλασσα-Στενά- Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειος. όι επιπτώσεις της συγκεκριμένης εξέλιξης για την ισορροπία στην «παγκόσμια νήσο» (world island), δηλαδή στην Ευρασία-Αφρική, θα είναι κατακλυσμιαίες.
(3) ΣΕ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ
Είναι σαφές πως η Άγκυρα μέσω του συγκεκριμένου έργου εμπίπτει πλέον σε κατηγορίες χωρών οι οποίες μέσω φαραωνικών διαστάσεων έργων προσπαθούν να προπαγανδίσουν την υλική, πνευματική και οικονομική τους ανωτερότητα. Μέσω τέτοιων πρωτοβουλιών επιτυγχάνεται η υπογράμμιση της ανωτερότητας της «φυλής», του «έθνους», της «θρησκείας» και σίγουρα λειτουργεί ως πόλος έλξης προς τους απανταχού «ομοϊδεάτες».
Με άλλα λόγια, το ΑΚΡ προσπαθεί να δράσει ως πόλος έλξης των απαντα- χού μουσουλμάνων αλλά και των περιφερειακών της Τουρκίας, μίζερων και αδύναμων ορθόδοξων λαών, οι οποίοι στο παρελθόν υπήρξαν υπήκοοι/«ραγιάδες» της Υψηλής Πύλης. Έτσι, η εξαθλιωμένη από τον πόλεμο Σερβία, η αδύναμη και διαρκώς συρρικνούμενη πληθυσμιακά Βουλγαρία, τα αδύνατα και γεμάτα «ψυχολογικά προβλήματα» Σκόπια, η οθωμανολάγνα και εθνικιστική Αλβανία αλλά και η νεόπτωχη και εξευτελισμένη Ελλάδα δεν μπορούν παρά να αποδεχτούν το οθωμανικό «στρατηγικό βάθος» μιας «ανερχόμενης» δύναμης.
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Από τα παραπάνω, γίνεται αντιληπτό πως το ζήτημα αφορά τη χώρα μας τόσο σε γεωπολιτικό όσο και σε γεωπολιτισμικό επίπεδο. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και για τους περιφερειακούς και τους παγκόσμιους γεωπολιτι- κούς δρώντες. Προς επίρρωση όλων των προαναφερθέντων ας σημειω- θούν δύο ακόμα σημεία: Σύμφωνα με τον καθηγητή Γιαλτσιντάν, το συγκε- κριμένο σχέδιο «φαίνεται να έχει δημιουργηθεί χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τον ανθρώπινο παράγοντα και σίγουρα δεν συνάδει με τις κοινωνικές και τις οικονομικές συνθήκες της Κωνσταντινούπολης».
Είναι σαφές πως η παραπάνω σημείωση επισημαίνει με ακρίβεια την «κρυφή ατζέντα» πίσω από το εν λόγω σχέδιο. Επιπροσθέτως, ο προγραμ- ματισμός από τον Ρ.Τ. Ερντογάν είναι με την ολοκλήρωση του συγκεκρι- μένου έργου να κατασκευάσει μία νέα πέτρινη (!) γέφυρα στα Στενά του Βοσπόρου, με τρεις κολόνες, αφού δεν θα περνούν πλέον από εκεί μεγάλα σκάφη και να την ονομάσει όχι... «Κεμάλ Ατατούρκ», αλλά «Γέφυρα των Πολιτισμών». Εάν το συγκεκριμένο σχέδιο δεν αποτελεί την «αποθέωση» του «Στρατηγικού Βάθους» μιας νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας, ανε- ξάρτητης από τις αγγλοσαξονικές δυνάμεις και δυνάμενης να προχωρήσει σε μία αυτόνομη πορεία με επιλεκτικές συμμαχίες, τότε τι άλλο είναι;
*Η ανάλυση είχε δημοσιευτεί στο τεύχος Νοεμβρίου του περιοδικού "Στρατιωτική Ισορροπία και Γεωπολιτική".
http://www.onalert.gr/default.php?pname ... rt_id=5251
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Όπως έχω ήδη γράψει εδω
viewtopic.php?f=13&t=4553&start=50
Παράθεση
«Μια παρένθεση
Επιδεί γίνετε αναφορά στη συνθήκη της Λοζάνης και του Μοντρέ
και αυτές τις μέρες ακούσαμε τον Τούρκο πρωθυπουργό να εξαγγέλλει την κατασκευή
διώρυγας στο Βόσπορο, καλό θα ήταν να μελετήσουμε τις πρόνοιες της συνθήκης που
αφορούν την διέλευση σκαφών από τα Δαρδανέλια, και που ενδεχομένως στοχεύει η
Τουρκία , και ποια θα είναι η αντίδραση της Ρωσίας.»
Η Ρωσία αντιδρά και διαψεύδει τα περί συμμετοχής της στη κατασκευή του έργου.
Απο:http://greeknation.blogspot.com/2011/04/blog-post_1206.html
Προειδοποίηση Μόσχας σε Άγκυρα για την φαραωνική διώρυγα
Η Ρωσία εξέφρασε τον "έντονο σκεπτικισμό της για το έργο της σύζευξης της θάλασσας του Μαρμαρά με την Μαύρη Θάλασσα" και προειδοποίησε την Άγκυρα "να σεβαστεί την Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία διέπει τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων". Ο Ρώσος πρεσβευτής στην Τουρκία Βλαντιμίρ Ιβανόφσκι είπε στην Χουριέτ ότι "Η Ρωσία εξακολουθεί να προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς προβλέπει το έργο και στην ουσία διέψευσε τις πληροφορίες που ανέφεραν ότι το έργο θα χρηματοδοτηθεί από ρωσικές εταιρείες. "Για να υπάρξει ένα σχόλιο, θα πρέπει να γνωρίζουμε περισσότερα για το έργο. Αλλά ακόμη και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει πολλές πληροφορίες σχετικά με αυτό.
Βρισκόμαστε στο στάδιο της συλλογής πληροφοριών ", δήλωσε ο Ρώσος πρέσβης,οποίος έθεσε και ένα λογικό ερώτημα. Πως θα αποδόσει οικονομικά ο ισθμός που εξήγγειλε να διανοίξει ο Ρ.Τ.Ερντογάν στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας;
«Περισσότερα πλοία που περνούν σημαίνει περισσότερα έσοδα από τα τέλη διέλευσης. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να είναι κερδοφόρα μία επένδυση. Αλλά αν είναι ελεύθερη διέλευση μέσω του Βοσπόρου, τότε γιατί ο καθένας θα χρησιμοποιήσει αυτό το κανάλι; " είπε ο Ρώσος πρεσβευτής . "Όπως βλέπετε, είμαστε σήμερα αντιμέτωποι με περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις."
Γιατί η Ρωσία έχει πρόβλημα με το φαραωνικών διαστάσεων έργο που εξήγγειλε ο Ρ.Τ.Ερντογάν; Γιατί ενώ βάσει της Συνθήκης του Μοντρέ του 1936 η Τουρκία υποχρεούται να εγγυάται την ελεύθερη διέλευση των πλοίων σε καιρό ειρήνης. Περιορίζει βέβαια σημαντικά το πέρασμα των μη τουρκικών πολεμικών πλοίων. Οι όροι της σύμβασης ήταν η πηγή διαμάχης για χρόνια, κυρίως όσον αφορά τη στρατιωτική πρόσβαση της Σοβιετικής Ένωσης προς τη Μεσόγειο.
Η Ρωσία θεωρεί ότι με τη νέα διώρυγα, η τουρκία αθ απεμπλακεί από τις υποχρεώσεις της της Συνθήκης του Μοντρέ και σταδιακά θα κλείσει τελείως το Βόσπορο για "περιβαλλοντικούς" λόγους και θα αφήσει μόνο την διώρυγα Μαρμαρά-Μαύρης Θάλασσας, ελεύθερη για την ναυσιπλοϊα. Κατ'αυτό τον τρόπο θα είναι πλέον στην διακριτική της ευχέρια το ποιος θα περνάει και ποιος όχι, ενώ θα επιβάλει και δυσβάσταχτα τέλη διέλευσης. Εκτός αυτού μεγάλα σκάφη όπως το εικονιζόμενο καταδρομικό κλάσης "Kirov", το περίφημο "Πιότρ Βελίκιν" θα είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο της Άγκυρας σε ότι αφορά την είσοδο και έξοδο από την Μαύρη Θάλασσα.
defencenet
Και:http://greeknation.blogspot.com/2011/05/blog-post_6430.html
Τι προβλέπει η Συνθήκη για τα Στενά που προκάλεσε την παρέμβαση της Μόσχας
Η προειδοποίηση της Μόσχας προς την Άγκυρα για τα σχέδια Ερντογάν στο Βόσπορο δεν είναι τυχαία. Η Ρωσία δεν πρόκειται ούτε καν να συζητήσει τα όσα προβλέπονται στη Συνθήκη του Μοντρέ. Τι ακριβώς προβλέπει αυτή η Συνθήκη; ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ (ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕ) Hμερομηνία Υπογραφής: 20 Ιουλίου 1936, στο Μοντρέ. Άρχισε να ισχύει στις 9 Νοεμβρίου 1936.Συμβαλλόμενα Μέρη: Κράτη Μαύρης Θάλασσας: Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, άλλα Κράτη: Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Γιουγκοσλαβία.
Σκοπός: Επιιστροφή στην Τουρκία της διαχείρισης των Στενών και διακανονισμός έλευσης των πλοίων διαμέσου των Στενών (Δαρδανέλια, θάλασσα Μαρμαρά και Βόσπορος).Κυριότερα Άρθρα:Προοίμιο: "Επιθυμούντες να ρυθμίσουμε τη διέλευση και ναυσιπλοΐα στα Στενά σε τρόπο που αυτή να εξασφαλίζεται, χωρίς να παραγνωρίζεται η ασφάλεια της Τουρκίας και των άλλων κρατών της Μαύρης Θάλασσας αποφασίσαμε να αντικαταστήσουμε με την παρούσα Συνθήκη, τη συνθήκη που υπογράψαμε στη Λοζάννη στις 24 Ιουλίου 1923".Τμήμα 1 και 2: Ρυθμίζει τα της διέλευσης των εμπορικών και πολεμικώνΆρθρο 10: "Πολεμικά πλοία, εκτός αυτών που εμπίπτουν στην κατηγορία που περιγράφεται στην προηγούμενη παράγραφο (ελαφρά επιφανείας, μικρά πολεμικά ή βοηθητικά πλοία), θα έχουν το δικαίωμα της διέλευσης μόνο υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στο άρθρο 11 και 12".
(Το άρθρο 11 ρυθμίζει τη μεγάλων πλοίων κρατών της Μαύρης Θάλασσας).Άρθρο 12: "Τα κράτη της Μαύρης Θάλασσας θα έχουν το δικαίωμα διέλευσης διαμέσου των Στενών με το σκοπό να αφιχθούν στις βάσεις τους υποβρύχια που κατασκευάσθηκαν ή αγοράσθηκαν εκτός περιοχής Μαύρης Θάλασσας, ή που ήσαν για επισκευή σε ναυπηγεία εκτός Μαύρης Θάλασσας".Άρθρο 13: Επιβάλλει προειδοποίηση στην Τουρκία για διέλευση πολεμικών πλοίων (κανονικά οκτώ (8) ημέρες για κράτη της Μαύρης Θάλασσας και δεκαπέντε (15) ημέρες για τα άλλα κράτη).
Άρθρο 24: "Η Τουρκία θα επιβλέπει την εκτέλεση όλων των προβλέψεων της παρούσας Συνθήκης σχετικά με τη διέλευση πολεμικών πλοίων διαμέσου των Στενών. "Παρατήρηση : Με κοινή συναίνεση και πρακτική, η Συνθήκη εφαρμόζεται και για κράτη που δεν την έχουν υπογράψει, Για τη διέλευση των αεροπλανοφόρων αναφερόμαστε σε ιδιαίτερο κεφάλαιο - Συνθήκες Μεσογείου. Η Ιαπωνία αποκήρυξε τα εκ της Συνθήκης δικαιώματα της με τη Συνθήκη της Ειρήνης το 1951.
onalert
viewtopic.php?f=13&t=4553&start=50
Παράθεση
«Μια παρένθεση
Επιδεί γίνετε αναφορά στη συνθήκη της Λοζάνης και του Μοντρέ
και αυτές τις μέρες ακούσαμε τον Τούρκο πρωθυπουργό να εξαγγέλλει την κατασκευή
διώρυγας στο Βόσπορο, καλό θα ήταν να μελετήσουμε τις πρόνοιες της συνθήκης που
αφορούν την διέλευση σκαφών από τα Δαρδανέλια, και που ενδεχομένως στοχεύει η
Τουρκία , και ποια θα είναι η αντίδραση της Ρωσίας.»
Η Ρωσία αντιδρά και διαψεύδει τα περί συμμετοχής της στη κατασκευή του έργου.
Απο:http://greeknation.blogspot.com/2011/04/blog-post_1206.html
Προειδοποίηση Μόσχας σε Άγκυρα για την φαραωνική διώρυγα
Η Ρωσία εξέφρασε τον "έντονο σκεπτικισμό της για το έργο της σύζευξης της θάλασσας του Μαρμαρά με την Μαύρη Θάλασσα" και προειδοποίησε την Άγκυρα "να σεβαστεί την Συνθήκη του Μοντρέ, η οποία διέπει τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων". Ο Ρώσος πρεσβευτής στην Τουρκία Βλαντιμίρ Ιβανόφσκι είπε στην Χουριέτ ότι "Η Ρωσία εξακολουθεί να προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς προβλέπει το έργο και στην ουσία διέψευσε τις πληροφορίες που ανέφεραν ότι το έργο θα χρηματοδοτηθεί από ρωσικές εταιρείες. "Για να υπάρξει ένα σχόλιο, θα πρέπει να γνωρίζουμε περισσότερα για το έργο. Αλλά ακόμη και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει πολλές πληροφορίες σχετικά με αυτό.
Βρισκόμαστε στο στάδιο της συλλογής πληροφοριών ", δήλωσε ο Ρώσος πρέσβης,οποίος έθεσε και ένα λογικό ερώτημα. Πως θα αποδόσει οικονομικά ο ισθμός που εξήγγειλε να διανοίξει ο Ρ.Τ.Ερντογάν στο πλαίσιο της προεκλογικής εκστρατείας;
«Περισσότερα πλοία που περνούν σημαίνει περισσότερα έσοδα από τα τέλη διέλευσης. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να είναι κερδοφόρα μία επένδυση. Αλλά αν είναι ελεύθερη διέλευση μέσω του Βοσπόρου, τότε γιατί ο καθένας θα χρησιμοποιήσει αυτό το κανάλι; " είπε ο Ρώσος πρεσβευτής . "Όπως βλέπετε, είμαστε σήμερα αντιμέτωποι με περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις."
Γιατί η Ρωσία έχει πρόβλημα με το φαραωνικών διαστάσεων έργο που εξήγγειλε ο Ρ.Τ.Ερντογάν; Γιατί ενώ βάσει της Συνθήκης του Μοντρέ του 1936 η Τουρκία υποχρεούται να εγγυάται την ελεύθερη διέλευση των πλοίων σε καιρό ειρήνης. Περιορίζει βέβαια σημαντικά το πέρασμα των μη τουρκικών πολεμικών πλοίων. Οι όροι της σύμβασης ήταν η πηγή διαμάχης για χρόνια, κυρίως όσον αφορά τη στρατιωτική πρόσβαση της Σοβιετικής Ένωσης προς τη Μεσόγειο.
Η Ρωσία θεωρεί ότι με τη νέα διώρυγα, η τουρκία αθ απεμπλακεί από τις υποχρεώσεις της της Συνθήκης του Μοντρέ και σταδιακά θα κλείσει τελείως το Βόσπορο για "περιβαλλοντικούς" λόγους και θα αφήσει μόνο την διώρυγα Μαρμαρά-Μαύρης Θάλασσας, ελεύθερη για την ναυσιπλοϊα. Κατ'αυτό τον τρόπο θα είναι πλέον στην διακριτική της ευχέρια το ποιος θα περνάει και ποιος όχι, ενώ θα επιβάλει και δυσβάσταχτα τέλη διέλευσης. Εκτός αυτού μεγάλα σκάφη όπως το εικονιζόμενο καταδρομικό κλάσης "Kirov", το περίφημο "Πιότρ Βελίκιν" θα είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο της Άγκυρας σε ότι αφορά την είσοδο και έξοδο από την Μαύρη Θάλασσα.
defencenet
Και:http://greeknation.blogspot.com/2011/05/blog-post_6430.html
Τι προβλέπει η Συνθήκη για τα Στενά που προκάλεσε την παρέμβαση της Μόσχας
Η προειδοποίηση της Μόσχας προς την Άγκυρα για τα σχέδια Ερντογάν στο Βόσπορο δεν είναι τυχαία. Η Ρωσία δεν πρόκειται ούτε καν να συζητήσει τα όσα προβλέπονται στη Συνθήκη του Μοντρέ. Τι ακριβώς προβλέπει αυτή η Συνθήκη; ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ (ΤΟΥ ΜΟΝΤΡΕ) Hμερομηνία Υπογραφής: 20 Ιουλίου 1936, στο Μοντρέ. Άρχισε να ισχύει στις 9 Νοεμβρίου 1936.Συμβαλλόμενα Μέρη: Κράτη Μαύρης Θάλασσας: Βουλγαρία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Τουρκία, άλλα Κράτη: Αυστραλία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Αγγλία, Γιουγκοσλαβία.
Σκοπός: Επιιστροφή στην Τουρκία της διαχείρισης των Στενών και διακανονισμός έλευσης των πλοίων διαμέσου των Στενών (Δαρδανέλια, θάλασσα Μαρμαρά και Βόσπορος).Κυριότερα Άρθρα:Προοίμιο: "Επιθυμούντες να ρυθμίσουμε τη διέλευση και ναυσιπλοΐα στα Στενά σε τρόπο που αυτή να εξασφαλίζεται, χωρίς να παραγνωρίζεται η ασφάλεια της Τουρκίας και των άλλων κρατών της Μαύρης Θάλασσας αποφασίσαμε να αντικαταστήσουμε με την παρούσα Συνθήκη, τη συνθήκη που υπογράψαμε στη Λοζάννη στις 24 Ιουλίου 1923".Τμήμα 1 και 2: Ρυθμίζει τα της διέλευσης των εμπορικών και πολεμικώνΆρθρο 10: "Πολεμικά πλοία, εκτός αυτών που εμπίπτουν στην κατηγορία που περιγράφεται στην προηγούμενη παράγραφο (ελαφρά επιφανείας, μικρά πολεμικά ή βοηθητικά πλοία), θα έχουν το δικαίωμα της διέλευσης μόνο υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στο άρθρο 11 και 12".
(Το άρθρο 11 ρυθμίζει τη μεγάλων πλοίων κρατών της Μαύρης Θάλασσας).Άρθρο 12: "Τα κράτη της Μαύρης Θάλασσας θα έχουν το δικαίωμα διέλευσης διαμέσου των Στενών με το σκοπό να αφιχθούν στις βάσεις τους υποβρύχια που κατασκευάσθηκαν ή αγοράσθηκαν εκτός περιοχής Μαύρης Θάλασσας, ή που ήσαν για επισκευή σε ναυπηγεία εκτός Μαύρης Θάλασσας".Άρθρο 13: Επιβάλλει προειδοποίηση στην Τουρκία για διέλευση πολεμικών πλοίων (κανονικά οκτώ (8) ημέρες για κράτη της Μαύρης Θάλασσας και δεκαπέντε (15) ημέρες για τα άλλα κράτη).
Άρθρο 24: "Η Τουρκία θα επιβλέπει την εκτέλεση όλων των προβλέψεων της παρούσας Συνθήκης σχετικά με τη διέλευση πολεμικών πλοίων διαμέσου των Στενών. "Παρατήρηση : Με κοινή συναίνεση και πρακτική, η Συνθήκη εφαρμόζεται και για κράτη που δεν την έχουν υπογράψει, Για τη διέλευση των αεροπλανοφόρων αναφερόμαστε σε ιδιαίτερο κεφάλαιο - Συνθήκες Μεσογείου. Η Ιαπωνία αποκήρυξε τα εκ της Συνθήκης δικαιώματα της με τη Συνθήκη της Ειρήνης το 1951.
onalert
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Είδηση της τελευταίας στηγμής
Τρίτη, 3 Μαΐου 2011
MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ - Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο Show ΤV, αναφέρθηκε στο σχέδιο της κατασκευής της “διώρυγας της Κων/πολης” και έδωσε τα πρώτα σημάδια πως η Τουρκία σχειάζει την αναθεώρηση της συνθήκης του Μοντρέ , η οποία δίνει τη δνατότητα της ελεύθερης διέλευσης των εμπορικών πλοίων. ”Κανείς δεν μπορεί να επισκιάσει την ανεξαρτησία μας. Η Διώρυγα της Κων/πολης είναι ενα δημιούργημα της ανεξαρτησίας μας. Εμείς θα πραγματοποιήσουμε αυτό το σχέδιο. Απο εκεί και πέρα όλα θα εξακολουθούν να λειτουργούν όλα σύμφωνα με τους διεθνής κανόνες.“Όταν υπογράφηκε η συνθήκη του Μοντρέ δεν υπήρχαν τα τεράστια πετρελαιοφόρα, η συνθήκη έγινε για τα μικρά εμπορικά πλοία ξηρού φόρτου. Πρέπει να λάβουμε μέτρα”.
Όποιος επιθυμεί θα περνά απο τη Διώρυγα όποιος θέλει απο το Βόσπορο. Βέβαια εμείς θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή όλων στην απειλή για το περιβάλλον” δήλωσε ο τούρκος πρωθυπουργός. Ο Ερντογάν στη συνέχεια της συνέντευξης έδειξε τις προθέσεις του και για το καθεστώς των Στενών.
Οι δηλώσεις αυτές δείχνουν οτι στην Άγκυρα υπάρχουν σκέψεις για αλλαγές στη συνθήκη του Μοντρέ που δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα. Η τουρκική κυβέρνηση φαίνεται οτι θέλει να δει το μέγεθος των αντιδράσεων, όπως της Ρωσίας , της Ουκρανίας , της Βουλγαρίας αλλά ακόμη και των ΗΠΑ. Η χώρα μας που διαθέτει απο τους μεγαλύτερους στόλους εμπορικών πλοίων θα εκφράσει την άποψη της;
Από:http://greeknation.blogspot.com/2011/05/man-show-v.html#more
Άλλο ένα λιθαράκι στη ........
Τρίτη, 3 Μαΐου 2011
MANΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ - Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο Show ΤV, αναφέρθηκε στο σχέδιο της κατασκευής της “διώρυγας της Κων/πολης” και έδωσε τα πρώτα σημάδια πως η Τουρκία σχειάζει την αναθεώρηση της συνθήκης του Μοντρέ , η οποία δίνει τη δνατότητα της ελεύθερης διέλευσης των εμπορικών πλοίων. ”Κανείς δεν μπορεί να επισκιάσει την ανεξαρτησία μας. Η Διώρυγα της Κων/πολης είναι ενα δημιούργημα της ανεξαρτησίας μας. Εμείς θα πραγματοποιήσουμε αυτό το σχέδιο. Απο εκεί και πέρα όλα θα εξακολουθούν να λειτουργούν όλα σύμφωνα με τους διεθνής κανόνες.“Όταν υπογράφηκε η συνθήκη του Μοντρέ δεν υπήρχαν τα τεράστια πετρελαιοφόρα, η συνθήκη έγινε για τα μικρά εμπορικά πλοία ξηρού φόρτου. Πρέπει να λάβουμε μέτρα”.
Όποιος επιθυμεί θα περνά απο τη Διώρυγα όποιος θέλει απο το Βόσπορο. Βέβαια εμείς θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή όλων στην απειλή για το περιβάλλον” δήλωσε ο τούρκος πρωθυπουργός. Ο Ερντογάν στη συνέχεια της συνέντευξης έδειξε τις προθέσεις του και για το καθεστώς των Στενών.
Οι δηλώσεις αυτές δείχνουν οτι στην Άγκυρα υπάρχουν σκέψεις για αλλαγές στη συνθήκη του Μοντρέ που δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα. Η τουρκική κυβέρνηση φαίνεται οτι θέλει να δει το μέγεθος των αντιδράσεων, όπως της Ρωσίας , της Ουκρανίας , της Βουλγαρίας αλλά ακόμη και των ΗΠΑ. Η χώρα μας που διαθέτει απο τους μεγαλύτερους στόλους εμπορικών πλοίων θα εκφράσει την άποψη της;
Από:http://greeknation.blogspot.com/2011/05/man-show-v.html#more
Άλλο ένα λιθαράκι στη ........
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Η «Διώρυγα Ερντογάν» είναι… «Διώρυγα Ετσεβίτ»!
Δεν πρόλαβε καλά-καλά να παρουσιάσει το μεγαλεπήβολο σχέδιό του ο Τούρκος πρωθυπουργός, ύψους πενήντα δις ευρώ, για την διώρυγα που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τον Μαρμαρά και άρχισαν οι αποκαλύψεις.
Ο τουρκικός Τύπος έσπευσε να αποδείξει πως πρόκειται για ένα παλιό σχέδιο, αναδημοσιεύοντας ανάλογα ρεπορτάζ που ανάγονται στην… 18η Ιανουαρίου 1994! Από αυτά προκύπτει ότι το συγκεκριμένο σχέδιο είχε ανακοινωθεί τότε για πρώτη φορά από τον Μπουλέντ Ετσεβίτ – άλλον «οραματιστή» και σφαγέα της Κύπρου.
Μπροστά στον ορυμαγδό των δημοσιευμάτων και των ειρωνικών σχολίων ο κ. Ερντογάν αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι το σχέδιο βρέθηκε στα οθωμανικά αρχεία και το είχε εμπνευστεί , όπως χαρακτηριστικά είπε, «ο παππούς μας ο Αμπτουλμετζίτ»!
Από ιστορικές πηγές προκύπτει ότι η ιδέα αυτή ανήκει στον σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ο οποίος ανέθεσε τον σχεδιασμό της διώρυγας στον μεγάλο αρχιτέκτονα της εποχής Σινάν,ο οποίος λέγεται ότι ήταν ελληνικής ή αρμενικής καταγωγής.
Έκτοτε επτά σουλτάνοι προσπάθησαν να υλοποιήσουν το σχέδιο, το οποίος όμως προσέκρουε κάθε φορά σε καινούργια εμπόδια. Ίσως ο νεοθωμανός κ. Ερντογάν να είναι ο όγδοος και τυχερός σουλτάνος που θα το υλοποιήσει!
Η πρώτη αντίδραση για το σχέδιο εκφράστηκε ήδη από τον Πρέσβη της Ρωσίας στην Άγκυρα κ. Βλαντιμίρ Ιβανόφσκι, ο οποίος δήλωσε στον συνεργάτη της εφημερίδας Ραντικάλ κ. Μουράτ Γετκίν, ότι η διώρυγα μπορεί να γίνει υπό την προϋπόθεση του σεβασμού της Συνθήκης του Μοντρέ, που προβλέπει την ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων από τα Στενά και απαγορεύει την έξοδο των πολεμικών στη Μαύρη Θάλασσα, κάτι που συνέβη πρόσφατα όταν οι ΗΠΑ θέλησαν να στείλουν πολεμικά σκάφη τους στην περιοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας - Γεωργίας. Ο Πρέσβης διέψευσε επίσης κατηγορηματικά ότι ρωσικές εταιρίες θα αναλάβουν το κόστος κατασκευής της διώρυγας.
Ανησυχίες για το θέμα εξέφρασαν αρκετοί Τούρκοι διπλωμάτες. Ένας εξ αυτών ο κ. Ονούρ Οϊμέν, τόνισε ότι ο κ. Ερντογάν αναφέρθηκε μόνο στα οικολογικά και οικονομικά ζητήματα και παρέλειψε να μιλήσει για τα νομικά και πολιτικά που είναι και τα πιο σημαντικά.
Εάν επεκταθεί η Συνθήκη του Μοντρέ και στη νέα διώρυγα η Τουρκία δεν θα εισπράττει χρήματα , οπότε δεν θα έχει κανένα οικονομικό όφελος. Το ερώτημα λοιπόν που πλανάται είναι μήπως τη διώρυγα τη ζήτησαν οι ΗΠΑ, για να περνούν ανενόχλητα τα πολεμικά πλοία τους στη Μαύρη Θάλασσα;
http://www.elzoni.gr
http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... _2815.html
Δεν πρόλαβε καλά-καλά να παρουσιάσει το μεγαλεπήβολο σχέδιό του ο Τούρκος πρωθυπουργός, ύψους πενήντα δις ευρώ, για την διώρυγα που θα συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με τον Μαρμαρά και άρχισαν οι αποκαλύψεις.
Ο τουρκικός Τύπος έσπευσε να αποδείξει πως πρόκειται για ένα παλιό σχέδιο, αναδημοσιεύοντας ανάλογα ρεπορτάζ που ανάγονται στην… 18η Ιανουαρίου 1994! Από αυτά προκύπτει ότι το συγκεκριμένο σχέδιο είχε ανακοινωθεί τότε για πρώτη φορά από τον Μπουλέντ Ετσεβίτ – άλλον «οραματιστή» και σφαγέα της Κύπρου.
Μπροστά στον ορυμαγδό των δημοσιευμάτων και των ειρωνικών σχολίων ο κ. Ερντογάν αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι το σχέδιο βρέθηκε στα οθωμανικά αρχεία και το είχε εμπνευστεί , όπως χαρακτηριστικά είπε, «ο παππούς μας ο Αμπτουλμετζίτ»!
Από ιστορικές πηγές προκύπτει ότι η ιδέα αυτή ανήκει στον σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή, ο οποίος ανέθεσε τον σχεδιασμό της διώρυγας στον μεγάλο αρχιτέκτονα της εποχής Σινάν,ο οποίος λέγεται ότι ήταν ελληνικής ή αρμενικής καταγωγής.
Έκτοτε επτά σουλτάνοι προσπάθησαν να υλοποιήσουν το σχέδιο, το οποίος όμως προσέκρουε κάθε φορά σε καινούργια εμπόδια. Ίσως ο νεοθωμανός κ. Ερντογάν να είναι ο όγδοος και τυχερός σουλτάνος που θα το υλοποιήσει!
Η πρώτη αντίδραση για το σχέδιο εκφράστηκε ήδη από τον Πρέσβη της Ρωσίας στην Άγκυρα κ. Βλαντιμίρ Ιβανόφσκι, ο οποίος δήλωσε στον συνεργάτη της εφημερίδας Ραντικάλ κ. Μουράτ Γετκίν, ότι η διώρυγα μπορεί να γίνει υπό την προϋπόθεση του σεβασμού της Συνθήκης του Μοντρέ, που προβλέπει την ελεύθερη διέλευση των εμπορικών πλοίων από τα Στενά και απαγορεύει την έξοδο των πολεμικών στη Μαύρη Θάλασσα, κάτι που συνέβη πρόσφατα όταν οι ΗΠΑ θέλησαν να στείλουν πολεμικά σκάφη τους στην περιοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας - Γεωργίας. Ο Πρέσβης διέψευσε επίσης κατηγορηματικά ότι ρωσικές εταιρίες θα αναλάβουν το κόστος κατασκευής της διώρυγας.
Ανησυχίες για το θέμα εξέφρασαν αρκετοί Τούρκοι διπλωμάτες. Ένας εξ αυτών ο κ. Ονούρ Οϊμέν, τόνισε ότι ο κ. Ερντογάν αναφέρθηκε μόνο στα οικολογικά και οικονομικά ζητήματα και παρέλειψε να μιλήσει για τα νομικά και πολιτικά που είναι και τα πιο σημαντικά.
Εάν επεκταθεί η Συνθήκη του Μοντρέ και στη νέα διώρυγα η Τουρκία δεν θα εισπράττει χρήματα , οπότε δεν θα έχει κανένα οικονομικό όφελος. Το ερώτημα λοιπόν που πλανάται είναι μήπως τη διώρυγα τη ζήτησαν οι ΗΠΑ, για να περνούν ανενόχλητα τα πολεμικά πλοία τους στη Μαύρη Θάλασσα;
http://www.elzoni.gr
http://infognomonpolitics.blogspot.com/ ... _2815.html
"δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα"
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
http://www.youtube.com/watch?v=1KPT7q0s6Vw
Το πρόβλημα του Αιγαίου και τα Στενά
ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ* - Δεν έχουν περάσει παρά λίγες εβδομάδες από τότε που ο Τούρκος πρωθυπουργός ανήγγειλε διθυραμβικά ένα μεγαλόπνοο σχέδιο διάνοιξης ενός τεράστιου διαύλου ο οποίος θα παρακάμπτει τα Στενά και θα αποτελεί μια εναλλακτική λύση εξόδου από τη Μαύρη θάλασσα. Η αναγγελία αυτή συνοδεύτηκε από ένα μπαράζ άρθρων που ήθελαν την Τουρκία, μέσω αυτού του διαύλου, να αναδεικνύεται σε τοπική μεγάλη δύναμη. Βέβαια, η απαισιόδοξη αυτή προοπτική, για τα ελληνικά συμφέροντα, συνοδευόταν στη συνείδηση του μέσου Έλληνα πολίτη από απόψεως περί μιας συνολικής ηττοπαθούς εξωτερικής πολιτικής των ελληνικών ηγεσιών.
Ως παράδειγμα αυτής της «κακής» και «ηττοπαθούς» πολιτικής, η ελληνική αρθρογραφία αναφέρει την αδυναμία μονομερούς εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου και του καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), καθώς και τη μη δυναμική στρατιωτική αντίδραση στις τουρκικές προκλήσεις. Είναι, όμως, αλήθεια όλα τα προηγούμενα;
Επειδή το μεγάλο ζητούμενο, αυτή την περίοδο, είναι η σύμπνοια και όχι ο διχασμός, η κρίση μας σε τόσο σημαντικά εθνικά θέματα δεν πρέπει να είναι επιπόλαιη, αλλά πρέπει να στηρίζεται στη βαθιά γνώση κάποιων γεγονότων που κανένας δεν ενημέρωσε τους πολίτες γι’ αυτά.
Ας υπενθυμίσουμε όμως κάποια θέματα που αφορούν το Αιγαίο και τα προβλήματα του, που ίσως δεν μας αρέσουν καθόλου, αλλά αποτελούν μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε ότι αγνοούμε.
Τα όποια άλυτα προβλήματα στην περιοχή του Αιγαίου (υδρογονάνθρακες, ΑΟΖ κ.λπ.) πάνε «πακέτο» με τα καυτά προβλήματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών, τα Στενά -αυτή η ενεργειακή, εμπορική και στρατηγικής σημασίας δίοδος για όλες τις μεγάλες δυνάμεις- αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα και οι οποιεσδήποτε διευθετήσεις στο Αιγαίο θα είναι «αποτέλεσμα» και θα «έπονται» χρονικά της «τελικής» διευθέτησης του καθεστώτος τους.
Άσχετα με την ύπαρξη διεθνών κανόνων δικαίου, τα ισχυρά κράτη έχουν πάντα την παρασκηνιακή δυνατότητα, μέσω εκβιαστικών εθνικών διλημμάτων, να δρουν όπως επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Η ισχύς της Συμφωνίας της «Γιάλτας» που χώριζε τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής των υπερδυνάμεων, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έληξε τον Δεκέμβριο του 1989. Τότε, στα ανοιχτά της Μάλτας, πραγματοποιήθηκε συνάντηση κορυφής μεταξύ των τότε προέδρων των ΗΠΑ και της πρώην ΕΣΣΔ, Τζορτζ Μπους και Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ξαναμοιράστηκε ο κόσμος σύμφωνα με τα νέα δεδομένα (Συμφωνία της Μάλτας) . Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε τότε, αναφερόταν ότι οι δύο υπερδυνάμεις θα εργαστούν για την επίτευξη μιας «ειρηνικής, δημοκρατικής αλλαγής» στην Ανατολική Ευρώπη. Τη νέα αυτή μοιρασιά του κόσμου κατήγγειλε η μεγάλη Ελληνίδα τραγωδός Άννα Συνοδινού στο κείμενο της παραίτησης της από το βουλευτικό της αξίωμα.
Ας δούμε, όμως, μερικά ουσιαστικά θέματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών.
Η θαλάσσια δίοδος που περιλαμβάνει τα Στενά, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες Νήσους με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης ουδετεροποιείτο, επιτρέποντος έτσι στην τότε Σοβιετική Ένωση να βγαίνει ελεύθερα προς τις «θερμές» θάλασσες χωρίς τον φόβο ενός στρατιωτικού μπλοκαρίσματος.
Το καθεστώς αυτό ανατράπηκε με τη Συνθήκη του Μοντρέ (20 Ιουλίου 1936), η οποία επέτρεπε την επαναστρατικοποίηση όλων των προηγούμενων περιοχών, εγκλωβίζοντας εκ νέου την τότε Σοβιετική Ένωση στη Μαύρη θάλασσα.
Η διάρκεια ισχύος της Συνθήκης του Μοντρέ ήταν 20ετής (έληξε τον Ιούλιο του 19S6) και σήμερα διατηρείται σε ισχύ με βάση το άρθρο 28 που προβλέπει: «…εάν δύο χρόνια μετά την πάροδο της προαναφερθείσης περιόδου (των 20 ετών), καμία από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις δεν καταθέσει μια προειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης στη γαλλική κυβέρνηση, η παρούσα σύμβαση θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι να περάσουν δύο χρόνια μετά το στάλσιμο μιας προειδοποίησης καταγγελίας της σύμβασης από κάποια από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις (Αγγλία, Βουλγαρία, Γαλλία, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Ελλάδα, Τουρκία). Εάν η παρούσα καταγγελθεί σύμφωνα με τις διευθετήσεις του άρθρου αυτού, οι συμβαλλόμενες δυνάμεις υποχρεούνται να παραστούν σε μια νέα σύνοδο με σκοπό να συμφωνήσουν τους όρους μιας νέας συμφωνίας»…
Έπειτα από όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:
- Με βάση τη Συνθήκη του Μοντρέ, η στρατικοποίηση από την Τουρκία των Στενών δεν αποτελεί κυριαρχικό της δικαίωμα, αλλά ανάθεση στρατιωτικής φύλαξης όσο είναι σε ισχύ η συνθήκη.
- Η αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ, με πιθανή αποστρατικοποίηση των Στενών, βασική στρατηγική επιδίωξη της Ρωσίας, δεν είναι δυνατόν να μην απασχόλησε ή να μην περιέχεται στη Συμφωνία της Μάλτας.
- Η αποστρατικοποίηση των Στενών δεν πρόκειται να γίνει στα πλαίσια του άρθρου 28 της Συνθήκης του Μοντρέ, αλλά με άλλες «μεθόδους», εφόσον στα συμβαλλόμενα κράτη δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Γερμανία. Παράλληλα, η σύνθεση της ομάδας των συμβαλλομένων κρατών δεν εγγυάται ότι η σύνοδος του άρθρου 28 θα καταλήξει στα προσυμφωνηθέντα αποτελέσματα.
- Μία αποστρατικοποίηση των Στενών στερεί την Τουρκία από το μεγαλύτερο «ατού» της στο παιχνίδι κυριαρχίας της στην περιοχή και τον βασικό μοχλό πίεσης της απέναντι στους ενδιαφερόμενους «ισχυρούς» παίκτες που καθορίζουν το παιχνίδι της περιοχής. Παράλληλα, αποκόπτει στρατιωτικά την Τουρκία από την Ανατολική Θράκη, καθιστώντας την αποκλειστικά ασιατική χώρα, με ότι άλλο αυτό σημαίνει.
Η γνώση όλων των προηγουμένων θέτει, όμως, κάποια ερωτήματα και λύνει κάποιες απορίες. Η προαναγγελία ανοίγματος ενός διαύλου από την Τουρκία που θα παρακάμπτει τα Στενά καθορίζει την ισχύ της ως κράτους ή τον φόβο της ότι η ώρα της αποστρατικοποίησης των Στενών είναι κοντά; Ένα δεύτερο ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν, αφού δεν έχει διευθετηθεί το τελικό καθεστώς των Στενών, να επιβληθεί μονομερώς από την Ελλάδα μια λύση για τα προβλήματα του Αιγαίου;
Όλα τα προηγούμενα, καθώς και οι δραματικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Ευρώπη και στη Βόρεια Αφρική μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο επαναχάραξης των ζωνών επιρροής σε ολόκληρη την περιοχή. Την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν θα πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη που κάναμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε οι Μεγάλες Δυνάμεις μάς παρέσυραν σε έναν εμφύλιο σπαραγμό, στερώντας μας το δικαίωμα να συμμετάσχουμε στο παιχνίδι της χάραξης των νέων συνόρων της περιοχής. Θα επαναλάβουμε το μεγάλο λάθος μας και σήμερα;
Μην ξεχνάμε ότι ο θεϊκά ηρωικός αλλά θερμοκέφαλος Αχιλλέας ούτε την Τροία εκπόρθησε ούτε γύρισε ζωντανός στην πατρίδα του. Αντίθετα, ο υπομονετικός και πολυμήχανος Οδυσσέας και την Τροία εκπόρθησε και επέστρεψε στην πατρίδα του, ασχέτως των δεινών του, βασιλεύοντας μέχρι το τέλος της ζωής του.
* Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής-Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ
ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ - Geopolitics and Daily News
ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΜΑΝΟΥ ΔΑΝΕΖΗ* - Δεν έχουν περάσει παρά λίγες εβδομάδες από τότε που ο Τούρκος πρωθυπουργός ανήγγειλε διθυραμβικά ένα μεγαλόπνοο σχέδιο διάνοιξης ενός τεράστιου διαύλου ο οποίος θα παρακάμπτει τα Στενά και θα αποτελεί μια εναλλακτική λύση εξόδου από τη Μαύρη θάλασσα. Η αναγγελία αυτή συνοδεύτηκε από ένα μπαράζ άρθρων που ήθελαν την Τουρκία, μέσω αυτού του διαύλου, να αναδεικνύεται σε τοπική μεγάλη δύναμη. Βέβαια, η απαισιόδοξη αυτή προοπτική, για τα ελληνικά συμφέροντα, συνοδευόταν στη συνείδηση του μέσου Έλληνα πολίτη από απόψεως περί μιας συνολικής ηττοπαθούς εξωτερικής πολιτικής των ελληνικών ηγεσιών.
Ως παράδειγμα αυτής της «κακής» και «ηττοπαθούς» πολιτικής, η ελληνική αρθρογραφία αναφέρει την αδυναμία μονομερούς εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του Αιγαίου και του καθορισμού της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), καθώς και τη μη δυναμική στρατιωτική αντίδραση στις τουρκικές προκλήσεις. Είναι, όμως, αλήθεια όλα τα προηγούμενα;
Επειδή το μεγάλο ζητούμενο, αυτή την περίοδο, είναι η σύμπνοια και όχι ο διχασμός, η κρίση μας σε τόσο σημαντικά εθνικά θέματα δεν πρέπει να είναι επιπόλαιη, αλλά πρέπει να στηρίζεται στη βαθιά γνώση κάποιων γεγονότων που κανένας δεν ενημέρωσε τους πολίτες γι’ αυτά.
Ας υπενθυμίσουμε όμως κάποια θέματα που αφορούν το Αιγαίο και τα προβλήματα του, που ίσως δεν μας αρέσουν καθόλου, αλλά αποτελούν μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε ότι αγνοούμε.
Τα όποια άλυτα προβλήματα στην περιοχή του Αιγαίου (υδρογονάνθρακες, ΑΟΖ κ.λπ.) πάνε «πακέτο» με τα καυτά προβλήματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών, τα Στενά -αυτή η ενεργειακή, εμπορική και στρατηγικής σημασίας δίοδος για όλες τις μεγάλες δυνάμεις- αποτελούν το μεγάλο πρόβλημα και οι οποιεσδήποτε διευθετήσεις στο Αιγαίο θα είναι «αποτέλεσμα» και θα «έπονται» χρονικά της «τελικής» διευθέτησης του καθεστώτος τους.
Άσχετα με την ύπαρξη διεθνών κανόνων δικαίου, τα ισχυρά κράτη έχουν πάντα την παρασκηνιακή δυνατότητα, μέσω εκβιαστικών εθνικών διλημμάτων, να δρουν όπως επιτάσσουν τα συμφέροντα τους.
Η ισχύς της Συμφωνίας της «Γιάλτας» που χώριζε τον κόσμο σε σφαίρες επιρροής των υπερδυνάμεων, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έληξε τον Δεκέμβριο του 1989. Τότε, στα ανοιχτά της Μάλτας, πραγματοποιήθηκε συνάντηση κορυφής μεταξύ των τότε προέδρων των ΗΠΑ και της πρώην ΕΣΣΔ, Τζορτζ Μπους και Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ξαναμοιράστηκε ο κόσμος σύμφωνα με τα νέα δεδομένα (Συμφωνία της Μάλτας) . Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε τότε, αναφερόταν ότι οι δύο υπερδυνάμεις θα εργαστούν για την επίτευξη μιας «ειρηνικής, δημοκρατικής αλλαγής» στην Ανατολική Ευρώπη. Τη νέα αυτή μοιρασιά του κόσμου κατήγγειλε η μεγάλη Ελληνίδα τραγωδός Άννα Συνοδινού στο κείμενο της παραίτησης της από το βουλευτικό της αξίωμα.
Ας δούμε, όμως, μερικά ουσιαστικά θέματα που αφορούν το καθεστώς των Στενών.
Η θαλάσσια δίοδος που περιλαμβάνει τα Στενά, τη Σαμοθράκη, τη Λήμνο, την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες Νήσους με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης ουδετεροποιείτο, επιτρέποντος έτσι στην τότε Σοβιετική Ένωση να βγαίνει ελεύθερα προς τις «θερμές» θάλασσες χωρίς τον φόβο ενός στρατιωτικού μπλοκαρίσματος.
Το καθεστώς αυτό ανατράπηκε με τη Συνθήκη του Μοντρέ (20 Ιουλίου 1936), η οποία επέτρεπε την επαναστρατικοποίηση όλων των προηγούμενων περιοχών, εγκλωβίζοντας εκ νέου την τότε Σοβιετική Ένωση στη Μαύρη θάλασσα.
Η διάρκεια ισχύος της Συνθήκης του Μοντρέ ήταν 20ετής (έληξε τον Ιούλιο του 19S6) και σήμερα διατηρείται σε ισχύ με βάση το άρθρο 28 που προβλέπει: «…εάν δύο χρόνια μετά την πάροδο της προαναφερθείσης περιόδου (των 20 ετών), καμία από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις δεν καταθέσει μια προειδοποίηση καταγγελίας της σύμβασης στη γαλλική κυβέρνηση, η παρούσα σύμβαση θα παραμείνει σε ισχύ μέχρι να περάσουν δύο χρόνια μετά το στάλσιμο μιας προειδοποίησης καταγγελίας της σύμβασης από κάποια από τις συμβαλλόμενες δυνάμεις (Αγγλία, Βουλγαρία, Γαλλία, Γιουγκοσλαβία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρουμανία, Σοβιετική Ένωση, Ελλάδα, Τουρκία). Εάν η παρούσα καταγγελθεί σύμφωνα με τις διευθετήσεις του άρθρου αυτού, οι συμβαλλόμενες δυνάμεις υποχρεούνται να παραστούν σε μια νέα σύνοδο με σκοπό να συμφωνήσουν τους όρους μιας νέας συμφωνίας»…
Έπειτα από όλα τα προηγούμενα, μπορούμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις:
- Με βάση τη Συνθήκη του Μοντρέ, η στρατικοποίηση από την Τουρκία των Στενών δεν αποτελεί κυριαρχικό της δικαίωμα, αλλά ανάθεση στρατιωτικής φύλαξης όσο είναι σε ισχύ η συνθήκη.
- Η αναθεώρηση της Συνθήκης του Μοντρέ, με πιθανή αποστρατικοποίηση των Στενών, βασική στρατηγική επιδίωξη της Ρωσίας, δεν είναι δυνατόν να μην απασχόλησε ή να μην περιέχεται στη Συμφωνία της Μάλτας.
- Η αποστρατικοποίηση των Στενών δεν πρόκειται να γίνει στα πλαίσια του άρθρου 28 της Συνθήκης του Μοντρέ, αλλά με άλλες «μεθόδους», εφόσον στα συμβαλλόμενα κράτη δεν περιλαμβάνονται οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Γερμανία. Παράλληλα, η σύνθεση της ομάδας των συμβαλλομένων κρατών δεν εγγυάται ότι η σύνοδος του άρθρου 28 θα καταλήξει στα προσυμφωνηθέντα αποτελέσματα.
- Μία αποστρατικοποίηση των Στενών στερεί την Τουρκία από το μεγαλύτερο «ατού» της στο παιχνίδι κυριαρχίας της στην περιοχή και τον βασικό μοχλό πίεσης της απέναντι στους ενδιαφερόμενους «ισχυρούς» παίκτες που καθορίζουν το παιχνίδι της περιοχής. Παράλληλα, αποκόπτει στρατιωτικά την Τουρκία από την Ανατολική Θράκη, καθιστώντας την αποκλειστικά ασιατική χώρα, με ότι άλλο αυτό σημαίνει.
Η γνώση όλων των προηγουμένων θέτει, όμως, κάποια ερωτήματα και λύνει κάποιες απορίες. Η προαναγγελία ανοίγματος ενός διαύλου από την Τουρκία που θα παρακάμπτει τα Στενά καθορίζει την ισχύ της ως κράτους ή τον φόβο της ότι η ώρα της αποστρατικοποίησης των Στενών είναι κοντά; Ένα δεύτερο ερώτημα είναι το εξής: Είναι δυνατόν, αφού δεν έχει διευθετηθεί το τελικό καθεστώς των Στενών, να επιβληθεί μονομερώς από την Ελλάδα μια λύση για τα προβλήματα του Αιγαίου;
Όλα τα προηγούμενα, καθώς και οι δραματικές ανακατατάξεις στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Ευρώπη και στη Βόρεια Αφρική μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο επαναχάραξης των ζωνών επιρροής σε ολόκληρη την περιοχή. Την κρίσιμη αυτή περίοδο δεν θα πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη που κάναμε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τότε οι Μεγάλες Δυνάμεις μάς παρέσυραν σε έναν εμφύλιο σπαραγμό, στερώντας μας το δικαίωμα να συμμετάσχουμε στο παιχνίδι της χάραξης των νέων συνόρων της περιοχής. Θα επαναλάβουμε το μεγάλο λάθος μας και σήμερα;
Μην ξεχνάμε ότι ο θεϊκά ηρωικός αλλά θερμοκέφαλος Αχιλλέας ούτε την Τροία εκπόρθησε ούτε γύρισε ζωντανός στην πατρίδα του. Αντίθετα, ο υπομονετικός και πολυμήχανος Οδυσσέας και την Τροία εκπόρθησε και επέστρεψε στην πατρίδα του, ασχέτως των δεινών του, βασιλεύοντας μέχρι το τέλος της ζωής του.
* Επίκουρος Καθηγητής Αστροφυσικής-Τμήμα Φυσικής ΕΚΠΑ
ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ - Geopolitics and Daily News
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!