Αγαπητοί συμπορευτές,
για τρίτη (ή πολλοστή) φορά μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, παρατηρώ κάτι που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να ήταν εξαιρετικά σπάνιο: στις πρόσφατες γερμανικές εκλογές είχαμε για ακόμη μία φορά ένα εκλογικό "θρίλερ". Για ακόμη μία φορά όπως και στις Η.Π.Α. αλλά και στη χώρα μας, μάθαμε τον νικητή των εκλογών όχι στο 10% των καταμετρημένων ψήφων, αλλά πολύ πολύ αργότερα. Για δεύτερη μάλιστα φορά "σχηματίστηκε" κυβέρνηση λίγων ωρών (Νέα Δημοκρατία στη χώρα μας το 2000, Χριστιανοδημοκράτες στη Γερμανία χθες).
Θα θέσω μία απορία η οποία δέχομαι πως ως σκέψη είναι (παρα)τραβηγμένη από τα μαλλιά αλλά ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας.
Ας υποθέσουμε πως υπάρχει κάποιος ο οποίος θέλει ο νικητής των εκλογών σε χώρες κλειδιά για αυτόν να είναι της αναμφιβόλου υποταγής σε αυτόν. Δεν θα μπορούσε αν είχε βέβαια τα μέσα να δημοπρατεί τις εκλογές;
Παράδειγμα: Είμαστε στη χώρα Χ. Πριν τις εκλογές στη Χ όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ένα "ντέρμπι", μία αμφίρροπη αναμέτρηση. Το βράδυ των εκλογών, οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνονται και με ακόμη και το 10% των καταμετρηθέντων ψήφων να μην μπορούν να αναδείξουν νικητή. Τότε (ή λίγο πριν) ο κάποιος που λέγαμε, επικοινωνεί με τους μονομάχους και τους ζητά ανταλλάγματα για να τους δώσει τη νίκη. Αυτός που πλειοδοτεί ανακηρύσεται νικητής των εκλογών. Έτσι, οι δεύτεροι μπορεί τελικά να γίνονται πρώτοι και το αντίστροφο. Σε χώρες δε όπου ορίζουν το παγκόσμιο παιχνίδι (λέγε με Η.Π.Α.) η δημοπρασία διαρκεί πολύ καιρό έως ότου όλες οι λεπτομέρειες της "συμφωνίας" αποσαφηνισθούν για να μην αφήνουν περιθώρια για καμία αμφιβολία.
Επαναλαμβάνω, πως η υπόθεση/σκέψη/απορία μου αυτή είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά (ακόμη και για μένα τον ίδιο). Όμως το σκεπτόμουν πριν από μερικές μέρες και χθες στη Γερμανία το σκηνικό επαναλήφθηκε βάζοντας με πλέον σε υποψίες.
Βέβαια, απαραίτητη προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν η δυνατότητα αόρατης παρέμβασης στο εκλογικό αποτέλεσμα.
Η ύπαρξη αυτής της δυνατότητας από κάποιο σκοτεινό κέντρο παραεξουσίας μου γεννήθηκε ως σκέψη με ερέθισμα μία συνέντευξη του κυρίου Φουράκη στην εφημερίδα της Λάρισας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ την Τρίτη 7 Μαρτίου 1995 Αρ. Φύλλου 25.645 η οποία και δημοσιεύεται στον κυρίως διαδικτυακό τόπο.
Προσοχή!!! Για την αποφυγή παρερμηνειών ή παρεξηγήσεων, δεν υπαινίσσομαι καθόλου τους Ε.
Περιμένω τις απόψεις σας, ακόμη και τις απόλυτα αρνητικές (άλλωστε αυτό το νόημα έχει ο χώρος τούτος).
Ευχαριστώ.
για τρίτη (ή πολλοστή) φορά μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, παρατηρώ κάτι που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να ήταν εξαιρετικά σπάνιο: στις πρόσφατες γερμανικές εκλογές είχαμε για ακόμη μία φορά ένα εκλογικό "θρίλερ". Για ακόμη μία φορά όπως και στις Η.Π.Α. αλλά και στη χώρα μας, μάθαμε τον νικητή των εκλογών όχι στο 10% των καταμετρημένων ψήφων, αλλά πολύ πολύ αργότερα. Για δεύτερη μάλιστα φορά "σχηματίστηκε" κυβέρνηση λίγων ωρών (Νέα Δημοκρατία στη χώρα μας το 2000, Χριστιανοδημοκράτες στη Γερμανία χθες).
Θα θέσω μία απορία η οποία δέχομαι πως ως σκέψη είναι (παρα)τραβηγμένη από τα μαλλιά αλλά ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας.
Ας υποθέσουμε πως υπάρχει κάποιος ο οποίος θέλει ο νικητής των εκλογών σε χώρες κλειδιά για αυτόν να είναι της αναμφιβόλου υποταγής σε αυτόν. Δεν θα μπορούσε αν είχε βέβαια τα μέσα να δημοπρατεί τις εκλογές;
Παράδειγμα: Είμαστε στη χώρα Χ. Πριν τις εκλογές στη Χ όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ένα "ντέρμπι", μία αμφίρροπη αναμέτρηση. Το βράδυ των εκλογών, οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνονται και με ακόμη και το 10% των καταμετρηθέντων ψήφων να μην μπορούν να αναδείξουν νικητή. Τότε (ή λίγο πριν) ο κάποιος που λέγαμε, επικοινωνεί με τους μονομάχους και τους ζητά ανταλλάγματα για να τους δώσει τη νίκη. Αυτός που πλειοδοτεί ανακηρύσεται νικητής των εκλογών. Έτσι, οι δεύτεροι μπορεί τελικά να γίνονται πρώτοι και το αντίστροφο. Σε χώρες δε όπου ορίζουν το παγκόσμιο παιχνίδι (λέγε με Η.Π.Α.) η δημοπρασία διαρκεί πολύ καιρό έως ότου όλες οι λεπτομέρειες της "συμφωνίας" αποσαφηνισθούν για να μην αφήνουν περιθώρια για καμία αμφιβολία.
Επαναλαμβάνω, πως η υπόθεση/σκέψη/απορία μου αυτή είναι τραβηγμένη από τα μαλλιά (ακόμη και για μένα τον ίδιο). Όμως το σκεπτόμουν πριν από μερικές μέρες και χθες στη Γερμανία το σκηνικό επαναλήφθηκε βάζοντας με πλέον σε υποψίες.
Βέβαια, απαραίτητη προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν η δυνατότητα αόρατης παρέμβασης στο εκλογικό αποτέλεσμα.
Η ύπαρξη αυτής της δυνατότητας από κάποιο σκοτεινό κέντρο παραεξουσίας μου γεννήθηκε ως σκέψη με ερέθισμα μία συνέντευξη του κυρίου Φουράκη στην εφημερίδα της Λάρισας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ την Τρίτη 7 Μαρτίου 1995 Αρ. Φύλλου 25.645 η οποία και δημοσιεύεται στον κυρίως διαδικτυακό τόπο.
Προσοχή!!! Για την αποφυγή παρερμηνειών ή παρεξηγήσεων, δεν υπαινίσσομαι καθόλου τους Ε.
Περιμένω τις απόψεις σας, ακόμη και τις απόλυτα αρνητικές (άλλωστε αυτό το νόημα έχει ο χώρος τούτος).
Ευχαριστώ.
...
Απλο ρουσφετι.. σου κακοφαινεται γιατι εχεις ψηλα στα ματια σου την Γερμανια αλλα για χειροτερα δεν χρειαζεται να το πας μακρια δηλ σε αλλη χωρα πχ οταν ηταν ο Σιμητης στην δευτερη εκλογη (που την ειχε 99 % χαμενη)του εν μια νυχτι Γεωργιανοι Τσετσενοι Ταταροι Καζακαστανοι και αλλες Τουρανικες φυλες ηρθαν με την Ολυμπιακη τους δωθηκη Ελληνικη Υπηκοτητα με Ελληνικες ριζες απο τον Ποντο χωρις καν να εχει εξακριβωθει αυτο ...και επισης ντροπιαστηκα παρα πολυ (γιατι ειμαι και Ποντιος)Οχι γιατι ειμαι Νεοναζι και οποιον θεωρω ξενο και διαφορετικο πρεπει να τον σκοτώσω αλλα οταν ειδα τους λεγομενους Ποντιακους συλλογους να τους καλοζοριζουνε σαν Ποντιους Ελληνικης η Ρωμαικης καταγωγης εαν θελεις αντι να διαμαρτηρηθουνε εντονα γιατι δινουνε το -ιδης που ουσιαστικα ειναι ο τοπος σου η καταγωγη σου και το πνευμα τον προγονων σου να παραδινεται...ετσι για ψηφους ??ειναι σαν Ολοκαυτωμα τον προγονων.. τοσσες γενιες Ποντιων απο τις Αρχαιες Αποκοιες πεταχτηκαν στα μπαζα για τα νεα συγχωροχαρτια που τα λενε ψηφους 