Η ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΧΘΟΝΟΣ (ΓΗΣ)
Πρίν από περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, οι ανακατατάξεις στο ηλιακό μας σύστημα ήταν τρομακτικές. Την αυτή εποχή, η Χθόνα (Γη) σχηματιζόταν με συγκέντρωση μάζας από το πλανητικό μεσοδιάστημα του ηλιακού μας συστήματος, ενώ συγχρόνως βομβαρδιζόταν από μετεωρίτες και κομήτες.
Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία το τεράστιο ποσό θερμότητας που ελευθερωνόταν από τον βομβαρδισμό αυτόν με υψηλής ταχύτητας σώματα, είχε καταστήσει τον πλανήτη μας μία πύρινη μάζα διαφόρων υλικών.
Σύμφωνα με άλλες (νεότερες) επιστημονικές θεωρίες ο πυρήνας του πλανήτη μας είναι ένας τεράστιος πυρηνικός αντιδραστήρας ο οποίος και παράγει αυτή την τεράστια θερμότητα (περίπου 4300 βαθμούς Κελσίου).
Στην συνέχεια, τα πυκνότερα υλικά όπως ο σίδηρος (Fe) , βυθίστηκαν στον πυρήνα της Γης, ενώ άλλα ελαφρύτερα υλικά όπως ενώσεις του πυριτίου (Si) με οξυγόνο (Ο) και νερό (προερχόμενα και από τους κομήτες κλπ) ανυψώθηκαν κοντά στην επιφάνεια.
Σταδιακά ο πλανήτης μας άρχισε να ψύχεται και να αποκτά σιγά - σιγά την δομή που διατηρεί μέχρι σήμερα.
Φωτογραφία 1 – Η δομή του πλανήτη μας.
Η γήϊνη σφαίρα είναι πρώτιστα τρία ευδιάκριτα στρώματα, στην επιφάνεια είναι ο φλοιός που είναι περίπου 30-40 χλμ σε βάθος κάτω από τη στεριά και περίπου 6 χλμ παχύ κάτω από τους ωκεανούς. Ο μανδύας επεκτείνεται περίπου 2.500 χλμ κάτω από τον φλοιό έως το εξωτερικό στρώμα του γήινου πυρήνα και είναι αυτό το στρώμα από το οποίο προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος της θερμικής δραστηριότητας που αντιλαμβανόμαστε εμείς όπως τα ηφαίστεια, οι θερμές πηγές και οι θερμοπίδακες ατμού (γκάιζερ - geysers).
Ο πυρήνας επεκτείνεται από το μανδύα έως το κέντρο της Γης, η οποία έχει περίπου ακτίνα 3.458 χλμ . Ο πυρήνας είναι πραγματικά δύο ευδιάκριτα στρώματα (εσωτερικό και εξωτερικό), ο εσωτερικός πυρήνας έχει περίπου ακτίνα 1.200 χλμ και αποτελείται πρώτιστα από υγρό σίδηρο που θερμαίνεται σε περίπου 4.000 βαθμούς Κελσίου και βρίσκεται κάτω από μία τεράστια πίεση (περίπου 4 εκατομμύρια ατμόσφαιρες).
Φωτογραφία 2 – Σχηματική παράσταση της δομής του πλανήτη μας με αναγραφή βασικών συστατικών και των θερμοκρασιών που επικρατούν στο εσωτερικό του.
Το κύριο μέρος της μάζας της Χθόνας (Γης) βρίσκεται στον μανδύα, ο οποίος αποτελείται από σίδηρο (Fe), Μαγνήσιο (Mg), Αργίλιο (Al), Πυρίτιο (Si), και οξυγόνο (Ο) υπό μορφή ενώσεων του πυριτίου. Σε θερμοκρασία άνω των 1000 βαθμών Κελσίου ο μανδύας είναι μεν στερεός αλλά μπορεί να μετασχηματιστεί αργά με πλαστικό τρόπο.
Ο φλοιός που θα μπορούσαμε να πούμε ότι επιπλέει πάνω στο ρευστό μάγμα του μανδύα, είναι πολύ λεπτότερος από τα άλλα στρώματα, και αποτελείται από τα λιγότερο πυκνά Αργιλικά και Πυριτικά ορυκτά με Ασβέστιο (Ca) και Νάτριο (Να). Επειδή ο φλοιός είναι σχετικά ψυχρός είναι εύθραυστος και με πετρώδη υφή και γι αυτό θρυμματίζεται εύκολα με τους σεισμούς.
(Συνεχίζεται)
Πρίν από περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, οι ανακατατάξεις στο ηλιακό μας σύστημα ήταν τρομακτικές. Την αυτή εποχή, η Χθόνα (Γη) σχηματιζόταν με συγκέντρωση μάζας από το πλανητικό μεσοδιάστημα του ηλιακού μας συστήματος, ενώ συγχρόνως βομβαρδιζόταν από μετεωρίτες και κομήτες.
Σύμφωνα με την επικρατέστερη θεωρία το τεράστιο ποσό θερμότητας που ελευθερωνόταν από τον βομβαρδισμό αυτόν με υψηλής ταχύτητας σώματα, είχε καταστήσει τον πλανήτη μας μία πύρινη μάζα διαφόρων υλικών.
Σύμφωνα με άλλες (νεότερες) επιστημονικές θεωρίες ο πυρήνας του πλανήτη μας είναι ένας τεράστιος πυρηνικός αντιδραστήρας ο οποίος και παράγει αυτή την τεράστια θερμότητα (περίπου 4300 βαθμούς Κελσίου).
Στην συνέχεια, τα πυκνότερα υλικά όπως ο σίδηρος (Fe) , βυθίστηκαν στον πυρήνα της Γης, ενώ άλλα ελαφρύτερα υλικά όπως ενώσεις του πυριτίου (Si) με οξυγόνο (Ο) και νερό (προερχόμενα και από τους κομήτες κλπ) ανυψώθηκαν κοντά στην επιφάνεια.
Σταδιακά ο πλανήτης μας άρχισε να ψύχεται και να αποκτά σιγά - σιγά την δομή που διατηρεί μέχρι σήμερα.
Φωτογραφία 1 – Η δομή του πλανήτη μας.
Η γήϊνη σφαίρα είναι πρώτιστα τρία ευδιάκριτα στρώματα, στην επιφάνεια είναι ο φλοιός που είναι περίπου 30-40 χλμ σε βάθος κάτω από τη στεριά και περίπου 6 χλμ παχύ κάτω από τους ωκεανούς. Ο μανδύας επεκτείνεται περίπου 2.500 χλμ κάτω από τον φλοιό έως το εξωτερικό στρώμα του γήινου πυρήνα και είναι αυτό το στρώμα από το οποίο προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος της θερμικής δραστηριότητας που αντιλαμβανόμαστε εμείς όπως τα ηφαίστεια, οι θερμές πηγές και οι θερμοπίδακες ατμού (γκάιζερ - geysers).
Ο πυρήνας επεκτείνεται από το μανδύα έως το κέντρο της Γης, η οποία έχει περίπου ακτίνα 3.458 χλμ . Ο πυρήνας είναι πραγματικά δύο ευδιάκριτα στρώματα (εσωτερικό και εξωτερικό), ο εσωτερικός πυρήνας έχει περίπου ακτίνα 1.200 χλμ και αποτελείται πρώτιστα από υγρό σίδηρο που θερμαίνεται σε περίπου 4.000 βαθμούς Κελσίου και βρίσκεται κάτω από μία τεράστια πίεση (περίπου 4 εκατομμύρια ατμόσφαιρες).
Φωτογραφία 2 – Σχηματική παράσταση της δομής του πλανήτη μας με αναγραφή βασικών συστατικών και των θερμοκρασιών που επικρατούν στο εσωτερικό του.
Το κύριο μέρος της μάζας της Χθόνας (Γης) βρίσκεται στον μανδύα, ο οποίος αποτελείται από σίδηρο (Fe), Μαγνήσιο (Mg), Αργίλιο (Al), Πυρίτιο (Si), και οξυγόνο (Ο) υπό μορφή ενώσεων του πυριτίου. Σε θερμοκρασία άνω των 1000 βαθμών Κελσίου ο μανδύας είναι μεν στερεός αλλά μπορεί να μετασχηματιστεί αργά με πλαστικό τρόπο.
Ο φλοιός που θα μπορούσαμε να πούμε ότι επιπλέει πάνω στο ρευστό μάγμα του μανδύα, είναι πολύ λεπτότερος από τα άλλα στρώματα, και αποτελείται από τα λιγότερο πυκνά Αργιλικά και Πυριτικά ορυκτά με Ασβέστιο (Ca) και Νάτριο (Να). Επειδή ο φλοιός είναι σχετικά ψυχρός είναι εύθραυστος και με πετρώδη υφή και γι αυτό θρυμματίζεται εύκολα με τους σεισμούς.
(Συνεχίζεται)
BEBAIA ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Ο ΑΡΜΑΓΕΔΩΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ.ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΠΛΗΘΟΣ ΑΣΤΕΡΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΒΛΗΘΟΥΝ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ..
ΠΑΝΤΩΣ ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΟΝ ΗΡΟΔΟΤΟ ΟΤΙ ΣΕ 13000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ 4 ΤΡΟΠΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ.
ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΡΑΦΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ.
ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ "ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ" ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ:
ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ?
ΤΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΦΥΛΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΟΣ?
Ή ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ?
ΠΑΝΤΩΣ ΟΙ ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΟΝ ΗΡΟΔΟΤΟ ΟΤΙ ΣΕ 13000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ 4 ΤΡΟΠΕΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ.
ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΡΑΦΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ.
ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ "ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ" ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΑΡΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΩΝ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΤΩΝ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ Η ΕΡΩΤΗΣΙΣ:
ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ?
ΤΟΥΣ ΑΙΓΥΠΤΙΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΦΥΛΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝ ΚΑΙ ΗΞΕΡΑΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΟΣ?
Ή ΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ?
...στα 2012 είναι κατά πάσα πιθανότητα δυνατόν να τον δούμε από κοντά, καλείται Αρμαγεδών [και Αρμαγγεδών] και θα εισέλθει δε στο πλανητικό μας σύστημα από τον αστερισμό του... Ταύρου [το γιατί είναι προφανές...]
τώρα, το ερώτημα που τίθεται είναι,
τα λάθη και οι ασάφειες στις χρονολογίες που αφορούν την "γέννηση" του Χριστού και τα λάθη που παρατηρήθηκαν στα ημερολόγια μου δημιουργούν το ερώτημα πότε ακριβώς θα έχουμε 2012 ;
κάπου ανάμεσα στο 2003-2012 ;
τώρα, το ερώτημα που τίθεται είναι,
τα λάθη και οι ασάφειες στις χρονολογίες που αφορούν την "γέννηση" του Χριστού και τα λάθη που παρατηρήθηκαν στα ημερολόγια μου δημιουργούν το ερώτημα πότε ακριβώς θα έχουμε 2012 ;
κάπου ανάμεσα στο 2003-2012 ;
Επίσης ενδιαφέρον έχουν και οι εξής ιστοσελίδες
http://www.planetx2003.com/html/biblepx.html
http://www.jmccanneyscience.com/
http://www.planetx2003.com/html/biblepx.html
http://www.jmccanneyscience.com/
1880 = ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΛΟΥ (η αναστροφή του πόλου)
1880 = ΚΥΚΛΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (του κύκλου του χρόνου)
η αναστροφή του πόλου [δεν αναφέρομαι μόνο στον γήινον πόλον], είναι αποτέλεσμα της κινήσεως αλλά και της έλξεως των σωμάτων, κύκλοι χρόνου υπάρχουν ουκ ολίγοι...
60 δευτερόλεπτα [ένα λεπτό]
60 λεπτά [μία ώρα]
1440 λεπτά [μία μέρα]
24 ώρες [μία μέρα]
365 περίπου μέρες [ένα έτος]
9460800 περίπου μέρες [μέγας ενιαυτός]
25920 έτη [μέγας ενιαυτός]
6x6x1x2x3x4x5x6=25920
360x72=25920
180x144=25920
120x216=25920
ζωδιακός κύκλος ,κλπ...
όλα στην φύσιν ακολουθούν ένα μαθηματικό σχέδιο [χρυσή κλίμαξ], κάτι που ισχύει και για τις πλανητικές τροχιές
1487 = ΙΕΡΗΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΝ (την ιερήν γεωμετρίαν)
1488 = ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ (το μαθηματικόν σχέδιον)
1488 = ΑΡΡΗΤΟΣ ΑΡΧΗ (η άρρητος αρχή)
φ=1,618033988749894...
2070 = Ο ΧΡΥΣΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
2070 = ΕΙ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ
162 = ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ
162 = (ΘxΕΙxΟΝ:100)
162 = (ΣΠΕΙΡΑ=396, 3x9x6=162)
162 = (3x6x9)
500 = Φ
500 = Ο ΑΡΙΘΜΟΣ
500 = Ο ΝΟΜΟΣ
το πλανητικό σχέδιο που αποτελεί Πυθαγόρεια σύλληψη [ακριβολογώντας, οι γνώσεις αυτές ανάγονται στους Ορφικούς χρόνους] αναλύει λεπτομερώς ο κ. Ιπποκράτης Δάκογλου στο τετράτομο έργο του "Ο Μυστικός Κώδικας του Πυθαγόρα"
όσον αφορά τον πλανήτη =Χ= είναι πιθανόν να υπάρχει, μπορεί να υπάρχει και άλλος ένας πλανήτης πέραν αυτού, αλλά καλό είναι να αφήσουμε την καταστροφολογία περί αναστροφής των πόλων ένεκα αυτού, στην θεωρία των πιθανοτήτων, υπάρχουν άλλωστε περισσότερες πιθανότητες να μας χτυπήσει ένας μετεωρίτης από το να μας επηρεάσει ο πλανήτης =Χ=
αν θέλετε την γνώμη μου, τίποτα δεν θα συμβεί...
ας στρέψουμε καλύτερα την προσοχή μας στο 2012 και στις ηλιακές κηλίδες...
1880 = ΚΥΚΛΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (του κύκλου του χρόνου)
η αναστροφή του πόλου [δεν αναφέρομαι μόνο στον γήινον πόλον], είναι αποτέλεσμα της κινήσεως αλλά και της έλξεως των σωμάτων, κύκλοι χρόνου υπάρχουν ουκ ολίγοι...
60 δευτερόλεπτα [ένα λεπτό]
60 λεπτά [μία ώρα]
1440 λεπτά [μία μέρα]
24 ώρες [μία μέρα]
365 περίπου μέρες [ένα έτος]
9460800 περίπου μέρες [μέγας ενιαυτός]
25920 έτη [μέγας ενιαυτός]
6x6x1x2x3x4x5x6=25920
360x72=25920
180x144=25920
120x216=25920
ζωδιακός κύκλος ,κλπ...
όλα στην φύσιν ακολουθούν ένα μαθηματικό σχέδιο [χρυσή κλίμαξ], κάτι που ισχύει και για τις πλανητικές τροχιές
1487 = ΙΕΡΗΝ ΓΕΩΜΕΤΡΙΑΝ (την ιερήν γεωμετρίαν)
1488 = ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ (το μαθηματικόν σχέδιον)
1488 = ΑΡΡΗΤΟΣ ΑΡΧΗ (η άρρητος αρχή)
φ=1,618033988749894...
2070 = Ο ΧΡΥΣΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
2070 = ΕΙ ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ
162 = ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ
162 = (ΘxΕΙxΟΝ:100)
162 = (ΣΠΕΙΡΑ=396, 3x9x6=162)
162 = (3x6x9)
500 = Φ
500 = Ο ΑΡΙΘΜΟΣ
500 = Ο ΝΟΜΟΣ
το πλανητικό σχέδιο που αποτελεί Πυθαγόρεια σύλληψη [ακριβολογώντας, οι γνώσεις αυτές ανάγονται στους Ορφικούς χρόνους] αναλύει λεπτομερώς ο κ. Ιπποκράτης Δάκογλου στο τετράτομο έργο του "Ο Μυστικός Κώδικας του Πυθαγόρα"
όσον αφορά τον πλανήτη =Χ= είναι πιθανόν να υπάρχει, μπορεί να υπάρχει και άλλος ένας πλανήτης πέραν αυτού, αλλά καλό είναι να αφήσουμε την καταστροφολογία περί αναστροφής των πόλων ένεκα αυτού, στην θεωρία των πιθανοτήτων, υπάρχουν άλλωστε περισσότερες πιθανότητες να μας χτυπήσει ένας μετεωρίτης από το να μας επηρεάσει ο πλανήτης =Χ=
αν θέλετε την γνώμη μου, τίποτα δεν θα συμβεί...
ας στρέψουμε καλύτερα την προσοχή μας στο 2012 και στις ηλιακές κηλίδες...
Η πυξίδα δείχνει αλλού
Οι μαγνητικοί πόλοι της Γης μετακινούνται, το σέλας πλησιάζει την Ευρώπη
Ο βόρειος μαγνητικός πόλος απομακρύνεται από τη Βόρεια Αμερική προς τη Σιβηρία με τέτοια ταχύτητα, ώστε το σέλας θα εξαφανιστεί από τον ουρανό της Αλάσκα και θα πλησιάσει νοτιότερα στη Σιβηρία και την Ευρώπη τα επόμενα 50 χρόνια, προβλέπουν επιστήμονες.
Οι μαγνητικοί πόλοι του πλανήτη δεν συμπίπτουν ακριβώς με τους γεωγραφικούς πόλους, τα σημεία από τα οποία διέρχεται ο άξονας περιστροφής της Γης. Οι μαγνητικοί πόλοι μετακινούνται, και μάλιστα περιοδικά αντιστρέφονται κάθε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Όσο διάστημα διαρκεί η αντιστροφή, το μαγνητικό πεδίο της Γης, φαίνεται να χάνεται.
Τις τελευταίες δεκαετίες η ταχύτητα μετακίνησης των πόλων έχει αυξηθεί, αν και η πιθανότητα να χαθεί σύντομα το μαγνητικό πεδίο είναι μηδαμινή. Το μαγνητικό πεδίο οφείλεται στην ροή υγρού σιδήρου στο κέντρο της Γης.
Η μετατόπιση που καταγράφεται τώρα ίσως οφείλεται σε φυτική ταλάντωση, και ο βόρειος μαγνητικός πόλος ίσως μετακινηθεί και πάλι πίσω προς τον Καναδά, ανέφερε ο Τζόισεφ Στόνερ, παλαιομαγνητολόγος του Πολιτειακιού Πανεπιστημίου του Όρεγκον, μιλώντας στο συνέδριο της Αμερικής Ένωσης Γεωφυσικής.
Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης έχει μειωθεί κατά 10% στη διάρκεια των τελευταίων 150 ετών. Η ανάλυση του Στόνερ έδειξε ότι στο ίδιο διάστημα ο βόρειος μαγνητικός πόλος έχει μετακινηθεί 1.102 χιλιόμετρα στην Αρκτική.
Στο διάστημα αυτό είναι αναμενόμενο να μετακινήθηκε και το βόρειο σέλας, πολύχρωμα φώτα στον ουρανό που δημιουργούνται όταν φορτισμένα σωματίδια από το Διάστημα παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο της Γης και μετακινούνται προς το βόρειο πόλο, όπου αντιδρούν με σωματίδια στην ατμόσφαιρα και εκπέμπουν λάμψεις.
Ο βόρειος μαγνητικός πόλος ανακαλύφθηκε το 1831 και όταν οι εξερευνητές επέστρεψαν σε αυτόν το 1904, διαπίστωσαν ότι είχε μετακινηθεί κατά 50 χιλιόμετρα -και οι βελόνες των πυξίδων παντού στον πλανήτη είχαν μετατοπιστεί ανεπαίσθητα.
Για τις ανάγκες της μελέτης του, ο Στόνερ εξέτασε το αρχείο των ιζημάτων από αρκετές λίμνες της αρκτικής. Τα ιζήματα, που μπορούν εύκολα να χρονολογηθούν, έχουν αποκρυσταλλώσει τη διεύθυνση του μαγνητικού πεδίου στην πορεία των αιώνων.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετατοπίστηκε σημαντικά τις τελευταίες χιλιάδες χρόνια. Γενικά, μεταναστεύει ανάμεσα στον βόρειο Καναδά και τη Σιβηρία, ενίοτε όμως ξεφεύγει προς άλλες κατευθύνσεις.
news.in.gr, με πληροφορίες από Associated Press
Οι μαγνητικοί πόλοι της Γης μετακινούνται, το σέλας πλησιάζει την Ευρώπη
Ο βόρειος μαγνητικός πόλος απομακρύνεται από τη Βόρεια Αμερική προς τη Σιβηρία με τέτοια ταχύτητα, ώστε το σέλας θα εξαφανιστεί από τον ουρανό της Αλάσκα και θα πλησιάσει νοτιότερα στη Σιβηρία και την Ευρώπη τα επόμενα 50 χρόνια, προβλέπουν επιστήμονες.
Οι μαγνητικοί πόλοι του πλανήτη δεν συμπίπτουν ακριβώς με τους γεωγραφικούς πόλους, τα σημεία από τα οποία διέρχεται ο άξονας περιστροφής της Γης. Οι μαγνητικοί πόλοι μετακινούνται, και μάλιστα περιοδικά αντιστρέφονται κάθε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Όσο διάστημα διαρκεί η αντιστροφή, το μαγνητικό πεδίο της Γης, φαίνεται να χάνεται.
Τις τελευταίες δεκαετίες η ταχύτητα μετακίνησης των πόλων έχει αυξηθεί, αν και η πιθανότητα να χαθεί σύντομα το μαγνητικό πεδίο είναι μηδαμινή. Το μαγνητικό πεδίο οφείλεται στην ροή υγρού σιδήρου στο κέντρο της Γης.
Η μετατόπιση που καταγράφεται τώρα ίσως οφείλεται σε φυτική ταλάντωση, και ο βόρειος μαγνητικός πόλος ίσως μετακινηθεί και πάλι πίσω προς τον Καναδά, ανέφερε ο Τζόισεφ Στόνερ, παλαιομαγνητολόγος του Πολιτειακιού Πανεπιστημίου του Όρεγκον, μιλώντας στο συνέδριο της Αμερικής Ένωσης Γεωφυσικής.
Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η ένταση του μαγνητικού πεδίου της Γης έχει μειωθεί κατά 10% στη διάρκεια των τελευταίων 150 ετών. Η ανάλυση του Στόνερ έδειξε ότι στο ίδιο διάστημα ο βόρειος μαγνητικός πόλος έχει μετακινηθεί 1.102 χιλιόμετρα στην Αρκτική.
Στο διάστημα αυτό είναι αναμενόμενο να μετακινήθηκε και το βόρειο σέλας, πολύχρωμα φώτα στον ουρανό που δημιουργούνται όταν φορτισμένα σωματίδια από το Διάστημα παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο της Γης και μετακινούνται προς το βόρειο πόλο, όπου αντιδρούν με σωματίδια στην ατμόσφαιρα και εκπέμπουν λάμψεις.
Ο βόρειος μαγνητικός πόλος ανακαλύφθηκε το 1831 και όταν οι εξερευνητές επέστρεψαν σε αυτόν το 1904, διαπίστωσαν ότι είχε μετακινηθεί κατά 50 χιλιόμετρα -και οι βελόνες των πυξίδων παντού στον πλανήτη είχαν μετατοπιστεί ανεπαίσθητα.
Για τις ανάγκες της μελέτης του, ο Στόνερ εξέτασε το αρχείο των ιζημάτων από αρκετές λίμνες της αρκτικής. Τα ιζήματα, που μπορούν εύκολα να χρονολογηθούν, έχουν αποκρυσταλλώσει τη διεύθυνση του μαγνητικού πεδίου στην πορεία των αιώνων.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο βόρειος μαγνητικός πόλος μετατοπίστηκε σημαντικά τις τελευταίες χιλιάδες χρόνια. Γενικά, μεταναστεύει ανάμεσα στον βόρειο Καναδά και τη Σιβηρία, ενίοτε όμως ξεφεύγει προς άλλες κατευθύνσεις.
news.in.gr, με πληροφορίες από Associated Press
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Το μαγνητικό πεδίο που τυλίγει τη γη και κάνει τις πυξίδες να δείχνουν το Βορρά έχει εξασθενήσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων 250 ετών, αλλά αυτό εμφανίζεται να ήταν σταθερό τα τελευταία 250 χρόνια πριν από αυτά, αναφέρουν επιστήμονες.
Οι εμπειρογνώμονες ήταν σε θέση να μετρήσουν την ένταση των μαγνητικών πεδίων μόνο από το 1837, όταν ο γερμανός επιστήμονας και μαθηματικός Carl Friedrich Gauss εφηύρε την σχετική τεχνική. Πριν από τότε, οι πυξίδες θα μπορούσαν να παρουσιάσουν μόνο την κατεύθυνση του πεδίου.
Από την εποχή του Gauss, οι μετρήσεις έχουν παρουσιάσει ότι το μαγνητικό πεδίο, το οποίο εκτρέπει τα σωματίδια που μας έρχονται με μεγάλη ταχύτητα από τον ήλιο, αποδυναμώνεται γρήγορα, 5% ανά αιώνα. Με αυτό το ποσοστό, θα εξαφανιστεί σε περίπου 2.000 έτη.
Για να συμπεράνουν την ισχύ του πεδίου στους πρώτους χρόνους, οι επιστήμονες παρατηρούν στις ροές της λάβας και μικρά κεραμικά κομμάτια, τα οποία διατήρησαν ένα στιγμιότυπο του μαγνητικού πεδίου την εποχή που σκλήραιναν. Τα απολιθωμένα δέντρα εξ αιτίας της λάβας σε ένα πάρκο στη Χαβάη, παραδείγματος χάριν, μας περιγράφει την ισχύ του πεδίου εκεί το 1790 μετά από μια ηφαιστειακή έκρηξη. Αλλά αυτά τα στοιχεία δεν είναι ακριβή, με ένα λάθος 10% ή και περισσότερο.
Ο David Gubbins, ένας γεωφυσικός στο πανεπιστήμιο του Λιντς στην Αγγλία, έχει μελετήσει ακόμη και τα κούτσουρα από τα παλιά σκάφη, τα οποία κατέγραψαν την κλίση του πεδίου, τη γωνία του σχετικά με την επιφάνεια της γης. Η κλίση βεβαίως ποικίλλει βασισμένη στη θέση και την ισχύ του πεδίου. Ο στόχος του Gubbins ήταν να διαπιστώσει κατά πόσο η διεύθυνση και η ισχύς του μαγνητικού πεδίου της Γης άλλαξαν μεταξύ του 1590 και την εποχή που ο Κάρολος Δαρβίνος περιπλανιόταν με το πλοίο Beagle σε όλο τον πλανήτη για να συλλέξει στοιχεία για τη Θεωρία των Ειδών (γύρω στα 1840).
Η ομάδα του γεωφυσικού Gubbins, προκειμένου να έχει πολλές πηγές πληροφοριών, συνέλεξε μια πληθώρα ημερολογίων ναυσιπλοας, θεωρώντας ότι πριν από εκατοντάδες χρόνια οι ναυτικοί βασίζονταν σε παρατηρήσεις του Ηλίου και άλλων αστεριών για να προσδιορίσουν τον πραγματικό Βορρά και στη συνέχεια να τον διαχωρίσουν από τον μαγνητικό Βορρά. Επί 20 χρόνια μελετούσαν όλα τα υπάρχοντα ημερολόγια. Όμως, οι πολλές μετρήσεις μας βοηθούν να έχουμε μια ακριβέστερη και σφαιρική εικόνα, γιατί έτσι πολλά από τα λάθη ακυρώνονται.
Πρόσφατα, στο επιστημονικό περιοδικό Science, ο Gubbins και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν 315 δημοσιευμένες εκτιμήσεις από τη λάβα και τα χειροποίητα αντικείμενα για να δείξουν ότι το μαγνητικό πεδίο μεταξύ του 1590 και του 1840 μειώθηκε πιο αργά, κατά 0,75% ανά αιώνα.
Ο γρηγορότερος ρυθμός μείωσης άρχισε περίπου το 1860, λέει ο Gubbins, που συμπίπτει κατά προσέγγιση με την αρχή των επιστημονικών μετρήσεων της έντασης του πεδίου.
Η αποδυνάμωση του πεδίου οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στα τμήματα του μαγνητικού πεδίου που έχουν εμφανιστεί στο νότιο ημισφαίριο. Ο Gubbins ανέφερε ότι τα υπολογιστικά μοντέλα του έδειξαν ότι αυτά τα τμήματα δεν υπήρχαν πριν από 1840 και ότι το μαγνητικό πεδίο ήταν πιθανώς σταθερό πριν από την πρόσφατη πτώση.
Ο John A. Tarduno, ένας καθηγητής της γεωφυσικής στο πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, διαφώνησε με αυτό το συμπέρασμα. "Ίσως αυτό είναι ένα μόνο μέρος της ιστορίας", είπε. "Ίσως υπάρχει μια πολύ πιο μακροχρόνια τάση, και αυτά τα τμήματα της μαγνητικής ροής να είναι μέρος αυτής της μεγαλύτερης τάσης."
Ο Tarduno τόνισε ότι τα στοιχεία τουι Gubbins έδειξαν ότι η πτώση επιταχύνθηκε στα μέσα της 1800.
Άλλα στοιχεία προτείνουν ότι το μαγνητικό πεδίο ήταν ακόμα ισχυρότερο πριν 2.500 έτη και έχει μειωθεί κατά 40 τοις εκατό από τότε.
Το μαγνητικό πεδίο είναι η μόνη άμεση ένδειξη που έχουν οι επιστήμονες για την κατανόηση των ρευμάτων του υγρού σιδήρου που ρέουν στο γήινο εξωτερικό πυρήνα και παράγουν το πεδίο. Η κατάρρευσή του θα άφηνε να διέλθουν μεγαλύτερα ποσά ακτινοβολίας από το διάστημα προς την επιφάνεια.
Το γήινο μαγνητικό πεδίο σποραδικά αντιστρέφεται, περίπου μια φορά κάθε 300.000 χρόνια, με το βόρειο πόλο να γίνεται νότιος Πόλος και αντίστροφα. Μερικοί επιστήμονες σκέφτονται ότι η πρόσφατη μείωση είναι η έναρξη της επόμενης αντιστροφής.
Η τελευταία μεταβολή εμφανίστηκε πριν 780.000 έτη και μάλιστα ορισμένοι θεωρούν τη μείωση ως μια απόδειξη ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα γεωμαγνητική αντιστροφή. Όμως κάτι τέτοιο δεν είναι σωστό. Γιατί πριν από την προηγούμενη μείωση του γεωμαγνητικού πεδίου μεσολάβησε μια εποχή σταθερής έντασης, άρα ήταν ίσως προσωρινή μείωση και επομένως οποιαδήποτε εικασία ότι επίκειται αναστροφή του πεδίου της Γης είναι πρώιμη και αστήρικτη. Αυτά λένε ορισμένοι γεωφυσικοί που μελετούν το μαγνητικό πεδίο της γης, που μας πληροφορούν ότι η διαδικασία εναλλαγής των δύο πόλων κρατά περίπου 5.000 χρόνια.
Όμως, μια άλλη ομάδα Αμερικανών επιστημόνων επιχειρούσε να καταλάβει για ποιό λόγο το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστρέφεται και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάθε 900 χρόνια ο πυρήνας της Γης συμπληρώνει μια επιπλέον πλήρη περιστροφή σε σχέση με τον φλοιό του πλανήτη μας.
Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας της Γης περιστρέφεται γρηγορότερα από τον φλοιό κατά 0,009 δευτερόλεπτα τον χρόνο. Για να ανακαλύψουν αυτή την μετακίνηση επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, χρησιμοποίησαν σεισμογράφους για να μετρήσουν τον χρόνο που χρειάστηκαν ορισμένα σεισμικά κύματα από διάφορους σεισμούς να μεταδοθούν από το ένα σημείο της Γης στο άλλο.
Εν συνεχεία μελέτησαν τα δεδομένα των σεισμογράφων αναφορικά με παρεμφερείς δονήσεις που εκδηλώθηκαν στον ίδιο χώρο αλλά με μεγάλη χρονική υστέρηση. Έτσι, διαπίστωσαν ότι ασθενή σεισμικά κύματα που προκλήθηκαν στον Νότιο Ατλαντικό πέρασαν μέσα από τον πυρήνα της Γης και καταγράφηκαν από σεισμογράφο στην Αλάσκα.
Οι επιστήμονες κατάλαβαν επιπλέον ότι τα κύματα από σεισμούς που συνέβησαν πριν από αρκετά χρόνια χρειάστηκαν λίγο μικρότερο χρονικό διάστημα για να διαπεράσουν τον πυρήνα σε σχέση με δονήσεις ίδιου μεγέθους που σημειώθηκαν στον ίδιο εστιακό χώρο. Έτσι, η μόνη εξήγηση για το φαινόμενο αυτό είναι ότι ο εσώτερος πυρήνας περιστρέφεται ταχύτερα σε σχέση με τα εξώτερα στρώματα.
Με πρόσθετες πληροφορίες από ΝΕΑ και το New Scientist
Οι εμπειρογνώμονες ήταν σε θέση να μετρήσουν την ένταση των μαγνητικών πεδίων μόνο από το 1837, όταν ο γερμανός επιστήμονας και μαθηματικός Carl Friedrich Gauss εφηύρε την σχετική τεχνική. Πριν από τότε, οι πυξίδες θα μπορούσαν να παρουσιάσουν μόνο την κατεύθυνση του πεδίου.
Από την εποχή του Gauss, οι μετρήσεις έχουν παρουσιάσει ότι το μαγνητικό πεδίο, το οποίο εκτρέπει τα σωματίδια που μας έρχονται με μεγάλη ταχύτητα από τον ήλιο, αποδυναμώνεται γρήγορα, 5% ανά αιώνα. Με αυτό το ποσοστό, θα εξαφανιστεί σε περίπου 2.000 έτη.
Για να συμπεράνουν την ισχύ του πεδίου στους πρώτους χρόνους, οι επιστήμονες παρατηρούν στις ροές της λάβας και μικρά κεραμικά κομμάτια, τα οποία διατήρησαν ένα στιγμιότυπο του μαγνητικού πεδίου την εποχή που σκλήραιναν. Τα απολιθωμένα δέντρα εξ αιτίας της λάβας σε ένα πάρκο στη Χαβάη, παραδείγματος χάριν, μας περιγράφει την ισχύ του πεδίου εκεί το 1790 μετά από μια ηφαιστειακή έκρηξη. Αλλά αυτά τα στοιχεία δεν είναι ακριβή, με ένα λάθος 10% ή και περισσότερο.
Ο David Gubbins, ένας γεωφυσικός στο πανεπιστήμιο του Λιντς στην Αγγλία, έχει μελετήσει ακόμη και τα κούτσουρα από τα παλιά σκάφη, τα οποία κατέγραψαν την κλίση του πεδίου, τη γωνία του σχετικά με την επιφάνεια της γης. Η κλίση βεβαίως ποικίλλει βασισμένη στη θέση και την ισχύ του πεδίου. Ο στόχος του Gubbins ήταν να διαπιστώσει κατά πόσο η διεύθυνση και η ισχύς του μαγνητικού πεδίου της Γης άλλαξαν μεταξύ του 1590 και την εποχή που ο Κάρολος Δαρβίνος περιπλανιόταν με το πλοίο Beagle σε όλο τον πλανήτη για να συλλέξει στοιχεία για τη Θεωρία των Ειδών (γύρω στα 1840).
Η ομάδα του γεωφυσικού Gubbins, προκειμένου να έχει πολλές πηγές πληροφοριών, συνέλεξε μια πληθώρα ημερολογίων ναυσιπλοας, θεωρώντας ότι πριν από εκατοντάδες χρόνια οι ναυτικοί βασίζονταν σε παρατηρήσεις του Ηλίου και άλλων αστεριών για να προσδιορίσουν τον πραγματικό Βορρά και στη συνέχεια να τον διαχωρίσουν από τον μαγνητικό Βορρά. Επί 20 χρόνια μελετούσαν όλα τα υπάρχοντα ημερολόγια. Όμως, οι πολλές μετρήσεις μας βοηθούν να έχουμε μια ακριβέστερη και σφαιρική εικόνα, γιατί έτσι πολλά από τα λάθη ακυρώνονται.
Πρόσφατα, στο επιστημονικό περιοδικό Science, ο Gubbins και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν 315 δημοσιευμένες εκτιμήσεις από τη λάβα και τα χειροποίητα αντικείμενα για να δείξουν ότι το μαγνητικό πεδίο μεταξύ του 1590 και του 1840 μειώθηκε πιο αργά, κατά 0,75% ανά αιώνα.
Ο γρηγορότερος ρυθμός μείωσης άρχισε περίπου το 1860, λέει ο Gubbins, που συμπίπτει κατά προσέγγιση με την αρχή των επιστημονικών μετρήσεων της έντασης του πεδίου.
Η αποδυνάμωση του πεδίου οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στα τμήματα του μαγνητικού πεδίου που έχουν εμφανιστεί στο νότιο ημισφαίριο. Ο Gubbins ανέφερε ότι τα υπολογιστικά μοντέλα του έδειξαν ότι αυτά τα τμήματα δεν υπήρχαν πριν από 1840 και ότι το μαγνητικό πεδίο ήταν πιθανώς σταθερό πριν από την πρόσφατη πτώση.
Ο John A. Tarduno, ένας καθηγητής της γεωφυσικής στο πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, διαφώνησε με αυτό το συμπέρασμα. "Ίσως αυτό είναι ένα μόνο μέρος της ιστορίας", είπε. "Ίσως υπάρχει μια πολύ πιο μακροχρόνια τάση, και αυτά τα τμήματα της μαγνητικής ροής να είναι μέρος αυτής της μεγαλύτερης τάσης."
Ο Tarduno τόνισε ότι τα στοιχεία τουι Gubbins έδειξαν ότι η πτώση επιταχύνθηκε στα μέσα της 1800.
Άλλα στοιχεία προτείνουν ότι το μαγνητικό πεδίο ήταν ακόμα ισχυρότερο πριν 2.500 έτη και έχει μειωθεί κατά 40 τοις εκατό από τότε.
Το μαγνητικό πεδίο είναι η μόνη άμεση ένδειξη που έχουν οι επιστήμονες για την κατανόηση των ρευμάτων του υγρού σιδήρου που ρέουν στο γήινο εξωτερικό πυρήνα και παράγουν το πεδίο. Η κατάρρευσή του θα άφηνε να διέλθουν μεγαλύτερα ποσά ακτινοβολίας από το διάστημα προς την επιφάνεια.
Το γήινο μαγνητικό πεδίο σποραδικά αντιστρέφεται, περίπου μια φορά κάθε 300.000 χρόνια, με το βόρειο πόλο να γίνεται νότιος Πόλος και αντίστροφα. Μερικοί επιστήμονες σκέφτονται ότι η πρόσφατη μείωση είναι η έναρξη της επόμενης αντιστροφής.
Η τελευταία μεταβολή εμφανίστηκε πριν 780.000 έτη και μάλιστα ορισμένοι θεωρούν τη μείωση ως μια απόδειξη ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα γεωμαγνητική αντιστροφή. Όμως κάτι τέτοιο δεν είναι σωστό. Γιατί πριν από την προηγούμενη μείωση του γεωμαγνητικού πεδίου μεσολάβησε μια εποχή σταθερής έντασης, άρα ήταν ίσως προσωρινή μείωση και επομένως οποιαδήποτε εικασία ότι επίκειται αναστροφή του πεδίου της Γης είναι πρώιμη και αστήρικτη. Αυτά λένε ορισμένοι γεωφυσικοί που μελετούν το μαγνητικό πεδίο της γης, που μας πληροφορούν ότι η διαδικασία εναλλαγής των δύο πόλων κρατά περίπου 5.000 χρόνια.
Όμως, μια άλλη ομάδα Αμερικανών επιστημόνων επιχειρούσε να καταλάβει για ποιό λόγο το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστρέφεται και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάθε 900 χρόνια ο πυρήνας της Γης συμπληρώνει μια επιπλέον πλήρη περιστροφή σε σχέση με τον φλοιό του πλανήτη μας.
Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας της Γης περιστρέφεται γρηγορότερα από τον φλοιό κατά 0,009 δευτερόλεπτα τον χρόνο. Για να ανακαλύψουν αυτή την μετακίνηση επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, χρησιμοποίησαν σεισμογράφους για να μετρήσουν τον χρόνο που χρειάστηκαν ορισμένα σεισμικά κύματα από διάφορους σεισμούς να μεταδοθούν από το ένα σημείο της Γης στο άλλο.
Εν συνεχεία μελέτησαν τα δεδομένα των σεισμογράφων αναφορικά με παρεμφερείς δονήσεις που εκδηλώθηκαν στον ίδιο χώρο αλλά με μεγάλη χρονική υστέρηση. Έτσι, διαπίστωσαν ότι ασθενή σεισμικά κύματα που προκλήθηκαν στον Νότιο Ατλαντικό πέρασαν μέσα από τον πυρήνα της Γης και καταγράφηκαν από σεισμογράφο στην Αλάσκα.
Οι επιστήμονες κατάλαβαν επιπλέον ότι τα κύματα από σεισμούς που συνέβησαν πριν από αρκετά χρόνια χρειάστηκαν λίγο μικρότερο χρονικό διάστημα για να διαπεράσουν τον πυρήνα σε σχέση με δονήσεις ίδιου μεγέθους που σημειώθηκαν στον ίδιο εστιακό χώρο. Έτσι, η μόνη εξήγηση για το φαινόμενο αυτό είναι ότι ο εσώτερος πυρήνας περιστρέφεται ταχύτερα σε σχέση με τα εξώτερα στρώματα.
Με πρόσθετες πληροφορίες από ΝΕΑ και το New Scientist
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Πέρα απο τον καταστροφικό σεισμό στην Ιαπωνία ο οποίος είναι ο 8ος μεγαλύτερος στην ιστορία της ανθρωπότητας, ξαφνικά άρχισε να τρέχει ο Βόρειος Μαγνητικός Πόλος προς την Ρωσία!
Περίεργα φαινόμενα έχουν αρχίσει να καταγράφονται στη Γη τους τελευταίους μήνες. Όπως αναφέρουν μελέτες Καναδών επιστημόνων ο βόρειος µαγνητικός πόλος της Γης άρχισε να κινείται προς τη Ρωσία µε ταχύτητα 60 χλµ. τον χρόνο!
Το γεγονός αυτό, µόνο συνηθισµένο δεν µπορεί να χαρακτηριστεί, τουλάχιστον τα τελευταία 200 χρόνια. Και οι επιστήµονες ανησυχούν για τους σοβαρούς κινδύνους που εγκυµονεί, όχι µόνο για την ασφάλεια των µεταφορών αλλά και για τις µεταναστευτικές οδούς που ακολουθούν εκατοµµύρια αποδηµητικά πουλιά.
Ο βόρειος µαγνητικός πόλος είναι διαφορετικός από τον πραγµατικό Βόρειο Πόλο του πλανήτη µας, που αποτελεί το ένα άκρο του νοητού κάθετου άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η Γη.
Ο µαγνητικός πόλος µετακινείται εξαιτίας των αλλαγών που συµβαίνουν στον ρευστό πυρήνα της Γης, ο οποίος περιέχει σίδηρο σε υγρή κατάσταση.
Τον τελευταίο καιρό, ο µαγνητικός πόλος µετακινείται προς τη Σιβηρία µε αυξηµένη ταχύτητα. Επειδή µάλιστα η ταχύτητα είναι ιδιαίτερα µεγάλη, ορισµένοι ειδικοί υποπτεύονται µήπως ο πόλος µεταπέσει προς τα νότια (αντιστραφεί, µε άλλα λόγια) και οι πυξίδες αντί για βόρεια δείχνουν νότια. Κάτι τέτοιο, είναι η αλήθεια, συµβαίνει τρεις έως επτά φορές κάθε µερικά εκατοµµύρια χρόνια.
Ηδη τα πρώτα προβλήµατα από την τάση... φυγής του µαγνητικού πόλου άρχισαν να εµφανίζονται. Στο διεθνές αεροδρόµιο Τάµπα της Φλόριντας, οι υπεύθυνοι χρειάστηκαν έναν µήνα για να επαναπροσδιορίσουν το στίγµα των τριών διαδρόµων προσγείωσης - απογείωσης αεροσκαφών, οι οποίοι αναγνωρίζονται από αριθµούς που αντιστοιχούν σε µοίρες στις πυξίδες.
http://logioshermes.blogspot.com/2011/0 ... _8475.html
Περίεργα φαινόμενα έχουν αρχίσει να καταγράφονται στη Γη τους τελευταίους μήνες. Όπως αναφέρουν μελέτες Καναδών επιστημόνων ο βόρειος µαγνητικός πόλος της Γης άρχισε να κινείται προς τη Ρωσία µε ταχύτητα 60 χλµ. τον χρόνο!
Το γεγονός αυτό, µόνο συνηθισµένο δεν µπορεί να χαρακτηριστεί, τουλάχιστον τα τελευταία 200 χρόνια. Και οι επιστήµονες ανησυχούν για τους σοβαρούς κινδύνους που εγκυµονεί, όχι µόνο για την ασφάλεια των µεταφορών αλλά και για τις µεταναστευτικές οδούς που ακολουθούν εκατοµµύρια αποδηµητικά πουλιά.
Ο βόρειος µαγνητικός πόλος είναι διαφορετικός από τον πραγµατικό Βόρειο Πόλο του πλανήτη µας, που αποτελεί το ένα άκρο του νοητού κάθετου άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η Γη.
Ο µαγνητικός πόλος µετακινείται εξαιτίας των αλλαγών που συµβαίνουν στον ρευστό πυρήνα της Γης, ο οποίος περιέχει σίδηρο σε υγρή κατάσταση.
Τον τελευταίο καιρό, ο µαγνητικός πόλος µετακινείται προς τη Σιβηρία µε αυξηµένη ταχύτητα. Επειδή µάλιστα η ταχύτητα είναι ιδιαίτερα µεγάλη, ορισµένοι ειδικοί υποπτεύονται µήπως ο πόλος µεταπέσει προς τα νότια (αντιστραφεί, µε άλλα λόγια) και οι πυξίδες αντί για βόρεια δείχνουν νότια. Κάτι τέτοιο, είναι η αλήθεια, συµβαίνει τρεις έως επτά φορές κάθε µερικά εκατοµµύρια χρόνια.
Ηδη τα πρώτα προβλήµατα από την τάση... φυγής του µαγνητικού πόλου άρχισαν να εµφανίζονται. Στο διεθνές αεροδρόµιο Τάµπα της Φλόριντας, οι υπεύθυνοι χρειάστηκαν έναν µήνα για να επαναπροσδιορίσουν το στίγµα των τριών διαδρόµων προσγείωσης - απογείωσης αεροσκαφών, οι οποίοι αναγνωρίζονται από αριθµούς που αντιστοιχούν σε µοίρες στις πυξίδες.
http://logioshermes.blogspot.com/2011/0 ... _8475.html
"Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν»..
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
ΟΜΗΡΟΣ Ιλιάδα, Ζ 208
Σάκη η αρχική πηγή του άρθρου που παρέθεσες είναι εδώ: http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=18382&Itemid=150
Νομίζω ότι με αυτό σχετίζονται και οι παρακάτω ειδήσεις από την ίδια ιστοσελίδα:
α) Ρωγμές έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη
Περίεργα φαινόμενα διάρρηξης του φλοιού της Γης έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε διάφορα σημεία του πλανήτη: Στο νότιο Περού εμφανίστηκε ξαφνικά μία τεράστια ρωγμή, μήκους 3 χιλιομέτρων και περίπου 100 μέτρα σε πλάτος. Παρόμοιες ρωγμές εμφανίστηκαν και στη γειτονική Βολιβία, ενώ πριν από λίγο καιρό εντοπίστηκε άλλη μία ρωγμή στην Αιθιοπία.
Το ανώμαλο αυτό φαινόμενο συνέβη σε επαρχία που βρίσκεται κοντά στην διάσημη λίμνη Τιτικάκα. Η ρωγμή έγινε εμφανής αμέσως. Η γη άνοιξε σαν να μετακινείτο το υπόστρωμα της, ενώ εκτοξεύτηκαν σε μεγάλη απόσταση και μεγάλα κομμάτια εδάφους από την υπόγεια πίεση που ασκείτο.
Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι η ρωγμή δεν εμφανίστηκε μετά από σεισμό. Γενικά, δεν συνέβη καμία καταστροφή στην περιοχή. Η Γη άνοιξε έτσι απλά. Οι επιστήμονες δηλώνουν ότι το φαινόμενο δεν σχετίζεται με καμία πρόσφατη καταστροφή, εντούτοις παραμένουν σε σύγχυση ως προς τα αίτια.
Οι γεωλόγοι που έχουν επισκεφθεί αυτές τις περιοχές δεν μπορούν να δώσουν εξήγηση για τι ακριβώς συμβαίνει...
Οι ρωγμές στο έδαφος μπορεί να αποτελούν επιφανειακή εκδήλωση ενός σεισμογόνου ρήγματος ή μπορεί να οφείλονται σε δευτερογενείς παράγοντες.
Όταν οι ρωγμές αποτελούν επιφανειακές εκδηλώσεις μετατόπισης ενός σεισμογόνου ρήγματος, τότε έχουν μήκος αρκετών χιλιομέτρων και πλάτος πολλών εκατοστών ή ακόμα και μέτρων.
Όταν οι ρωγμές οφείλονται σε δευτερογενείς παράγοντες, έχουν μικρότερο μήκος της τάξης των μερικών μέτρων και πλάτος λίγων εκατοστών και οφείλονται σε τοπικές ανακατατάξεις του εδάφους.
Πηγή: http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=18375&Itemid=150
β) Κάτι φοβούνται στην Ευρώπη - Τρόμος από την ηλιακή έξαρση
Κάτι φοβούνται στην Ευρώπη και δεν το ομολογούν δημοσίως. Μετά την Μέρκελ και τον Γάλλο υπουργό ενέργειας ο υπουργός Περιβάλλοντος της Αυστρίας, Νικόλαους Μπερλάκοβιτς, δήλωσε σήμερα ότι θα ζητήσει να γίνει πανευρωπαϊκή άσκηση προσομοίωσης κατάστασης κρίσης (stress test), για να διαπιστωθεί αν τα πυρηνικά εργοστάσια της Ευρώπης είναι αντισεισμικά και μπορούν να ανταποκριθούν σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτή της Ιαπωνίας. Στην πιο αντισεισμική περιοχή του πλανήτη! Ποιος μπορεί να αμφιβάλει ότι η ηλιακή έξαρση δεν τρομάζει, πλέον τους πάντες;
Ο Μπερλάκοβιτς είπε στο αυστριακό ραδιόφωνο ότι θα ζητήσει αύριο, στη σύνοδο των υπουργών Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, να γίνει αυτή η άσκηση, ώστε να καταγραφεί πώς συμπεριφέρονται οι πυρηνικές μονάδες σε περίπτωση σεισμού και αν τα συστήματα ψύξης των αντιδραστήρων τους μπορούν να ανταποκριθούν και να μην υπάρξει διαρροή ραδιενέργειας στο περιβάλλον.
Μολονότι το θέμα της πυρηνικής ενέργειας δεν είναι στην ατζέντα της συνόδου, ο ίδιος θα προωθήσει την πρόταση αυτή, τόνισε. Η διαρροή ραδιενέργειας από τον πυρηνικό αντιδραστήρα της Φουκουσίμα στο Τόκιο θα πρέπει να ωθήσει όλη την Ευρώπη να επανεξετάσει το θέμα της πυρηνικής ενέργειας και αν θα πρέπει να εγκαταλειφθεί ή όχι, πρόσθεσε.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Ο σεισμός των 8,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που έπληξε την Ιαπωνία και έφερε σκηνές από την ταινία "Το τέλος του κόσμου" στις οθόνες των τηλεοράσεων μας, ίσως προκλήθηκε από τη θέση της Σελήνης και τις ηλιακές εκρήξεις που συντελούνται αυτό τον καιρό, δήλωσε ο υποδιευθυντής της Ρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών Arcady Tishkov. Μάλιστα κατ'αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να έλθει και ένα πραγματικό "τέλος του κόσμου" όπως τον ξέρουμε, καθώς οι ηλιακές εκρήξεις προβλέπεται να ενταθούν.
Σύμφωνα με τον Ρώσο επιστήμονα η σεισμική δραστηριότητα στη Γη, συνδέεται άμεσα με τις ηλιακές εκρήξεις και τις ηλιακές καταιγίδες οι οποίες στέλνοντας στη Γη ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων όπως πρωτόνια, τα οποία επηρεάζουν πολλές από τις λειτουργίες του πλανήτη.
Εκτός αυτού η θέση της Σελήνης, η οποία είναι στην κοντινότερη απόσταση από τη Γη από το 2005, περίπου στα 350.000 χλμ. επηρεάζει τη συχνότητα της πλημμυρίδας και της άμπωτης στους Ωκεανούς, με αποτέλεσμα όταν αυτή η συχνότητα τείνει να ανατραπεί από την κανονική της δραστηριότητα να επηρεάζει με τη σειρά της την αλυσίδα των ηφαιστείων στο λεγόμενο δαχτυλίδι του Ειρηνικού.
Ο επηρεασμός της γήινης λιθόσφαιρας από τη Σελήνη συμβαίνει, είναι φυσικό, τονίζει ο Ρώσος επιστήμονας, αλλά όταν αυτός συνδυαστεί με την ηλιακή έξαρση η οποία βρίσκεται στο απόγειό της τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά. Η αλληλοεπίδραση των φαινομένων αυτών, δεν ερμηνεύεται πάντα αμέσως, αλλά είναι εδώ και ουσιαστικά αποκαλύπτεται.
Ο ίδιος συμπλήρωσε πως θεωρεί ότι η σεισμική δραστηριότητα και η ηλικιακές καταιγίδες θα συμπέσουν στο διάστημα μεταξύ 2011 και 2015, οπότε θα έχουμε σε πολλές περιοχές του κόσμου, όπως στην Καλιφόρνιαμ την Μεσόγειο, την Κίνα, την Ινδία κλπ. τέτοιες βιβλικές καταστροφές. Λέτε να είχαν δίκιο οι Μάγια για το 2012;
Σήμερα η καγκελάριος της Γερμανίας Α.Μέρκελ αναγκάστηκε να υποσχεθεί ότι θα γίνει ενδελεχής έλεγχος στα γερμανικά πυρηνικά εργοστάσια λέγοντας ότι "αυτό που συνέβη στην Ιαπωνία είναι σημείο καμπής για όλο τον κόσμο"... Από πότε μια φυσική καταστροφή, έστω και τόσο μεγάλου μεγέθους δικαιολογεί τέτοιο χαρακτηρισμό;
Πηγή: http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=18226&Itemid=168
Νομίζω ότι με αυτό σχετίζονται και οι παρακάτω ειδήσεις από την ίδια ιστοσελίδα:
α) Ρωγμές έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε ολόκληρο τον πλανήτη
Περίεργα φαινόμενα διάρρηξης του φλοιού της Γης έχουν αρχίσει να εμφανίζονται σε διάφορα σημεία του πλανήτη: Στο νότιο Περού εμφανίστηκε ξαφνικά μία τεράστια ρωγμή, μήκους 3 χιλιομέτρων και περίπου 100 μέτρα σε πλάτος. Παρόμοιες ρωγμές εμφανίστηκαν και στη γειτονική Βολιβία, ενώ πριν από λίγο καιρό εντοπίστηκε άλλη μία ρωγμή στην Αιθιοπία.
Το ανώμαλο αυτό φαινόμενο συνέβη σε επαρχία που βρίσκεται κοντά στην διάσημη λίμνη Τιτικάκα. Η ρωγμή έγινε εμφανής αμέσως. Η γη άνοιξε σαν να μετακινείτο το υπόστρωμα της, ενώ εκτοξεύτηκαν σε μεγάλη απόσταση και μεγάλα κομμάτια εδάφους από την υπόγεια πίεση που ασκείτο.
Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι η ρωγμή δεν εμφανίστηκε μετά από σεισμό. Γενικά, δεν συνέβη καμία καταστροφή στην περιοχή. Η Γη άνοιξε έτσι απλά. Οι επιστήμονες δηλώνουν ότι το φαινόμενο δεν σχετίζεται με καμία πρόσφατη καταστροφή, εντούτοις παραμένουν σε σύγχυση ως προς τα αίτια.
Οι γεωλόγοι που έχουν επισκεφθεί αυτές τις περιοχές δεν μπορούν να δώσουν εξήγηση για τι ακριβώς συμβαίνει...
Οι ρωγμές στο έδαφος μπορεί να αποτελούν επιφανειακή εκδήλωση ενός σεισμογόνου ρήγματος ή μπορεί να οφείλονται σε δευτερογενείς παράγοντες.
Όταν οι ρωγμές αποτελούν επιφανειακές εκδηλώσεις μετατόπισης ενός σεισμογόνου ρήγματος, τότε έχουν μήκος αρκετών χιλιομέτρων και πλάτος πολλών εκατοστών ή ακόμα και μέτρων.
Όταν οι ρωγμές οφείλονται σε δευτερογενείς παράγοντες, έχουν μικρότερο μήκος της τάξης των μερικών μέτρων και πλάτος λίγων εκατοστών και οφείλονται σε τοπικές ανακατατάξεις του εδάφους.
Πηγή: http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=18375&Itemid=150
β) Κάτι φοβούνται στην Ευρώπη - Τρόμος από την ηλιακή έξαρση
Κάτι φοβούνται στην Ευρώπη και δεν το ομολογούν δημοσίως. Μετά την Μέρκελ και τον Γάλλο υπουργό ενέργειας ο υπουργός Περιβάλλοντος της Αυστρίας, Νικόλαους Μπερλάκοβιτς, δήλωσε σήμερα ότι θα ζητήσει να γίνει πανευρωπαϊκή άσκηση προσομοίωσης κατάστασης κρίσης (stress test), για να διαπιστωθεί αν τα πυρηνικά εργοστάσια της Ευρώπης είναι αντισεισμικά και μπορούν να ανταποκριθούν σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτή της Ιαπωνίας. Στην πιο αντισεισμική περιοχή του πλανήτη! Ποιος μπορεί να αμφιβάλει ότι η ηλιακή έξαρση δεν τρομάζει, πλέον τους πάντες;
Ο Μπερλάκοβιτς είπε στο αυστριακό ραδιόφωνο ότι θα ζητήσει αύριο, στη σύνοδο των υπουργών Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, να γίνει αυτή η άσκηση, ώστε να καταγραφεί πώς συμπεριφέρονται οι πυρηνικές μονάδες σε περίπτωση σεισμού και αν τα συστήματα ψύξης των αντιδραστήρων τους μπορούν να ανταποκριθούν και να μην υπάρξει διαρροή ραδιενέργειας στο περιβάλλον.
Μολονότι το θέμα της πυρηνικής ενέργειας δεν είναι στην ατζέντα της συνόδου, ο ίδιος θα προωθήσει την πρόταση αυτή, τόνισε. Η διαρροή ραδιενέργειας από τον πυρηνικό αντιδραστήρα της Φουκουσίμα στο Τόκιο θα πρέπει να ωθήσει όλη την Ευρώπη να επανεξετάσει το θέμα της πυρηνικής ενέργειας και αν θα πρέπει να εγκαταλειφθεί ή όχι, πρόσθεσε.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Ο σεισμός των 8,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ που έπληξε την Ιαπωνία και έφερε σκηνές από την ταινία "Το τέλος του κόσμου" στις οθόνες των τηλεοράσεων μας, ίσως προκλήθηκε από τη θέση της Σελήνης και τις ηλιακές εκρήξεις που συντελούνται αυτό τον καιρό, δήλωσε ο υποδιευθυντής της Ρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών Arcady Tishkov. Μάλιστα κατ'αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να έλθει και ένα πραγματικό "τέλος του κόσμου" όπως τον ξέρουμε, καθώς οι ηλιακές εκρήξεις προβλέπεται να ενταθούν.
Σύμφωνα με τον Ρώσο επιστήμονα η σεισμική δραστηριότητα στη Γη, συνδέεται άμεσα με τις ηλιακές εκρήξεις και τις ηλιακές καταιγίδες οι οποίες στέλνοντας στη Γη ρεύματα φορτισμένων σωματιδίων όπως πρωτόνια, τα οποία επηρεάζουν πολλές από τις λειτουργίες του πλανήτη.
Εκτός αυτού η θέση της Σελήνης, η οποία είναι στην κοντινότερη απόσταση από τη Γη από το 2005, περίπου στα 350.000 χλμ. επηρεάζει τη συχνότητα της πλημμυρίδας και της άμπωτης στους Ωκεανούς, με αποτέλεσμα όταν αυτή η συχνότητα τείνει να ανατραπεί από την κανονική της δραστηριότητα να επηρεάζει με τη σειρά της την αλυσίδα των ηφαιστείων στο λεγόμενο δαχτυλίδι του Ειρηνικού.
Ο επηρεασμός της γήινης λιθόσφαιρας από τη Σελήνη συμβαίνει, είναι φυσικό, τονίζει ο Ρώσος επιστήμονας, αλλά όταν αυτός συνδυαστεί με την ηλιακή έξαρση η οποία βρίσκεται στο απόγειό της τότε τα αποτελέσματα μπορεί να είναι καταστροφικά. Η αλληλοεπίδραση των φαινομένων αυτών, δεν ερμηνεύεται πάντα αμέσως, αλλά είναι εδώ και ουσιαστικά αποκαλύπτεται.
Ο ίδιος συμπλήρωσε πως θεωρεί ότι η σεισμική δραστηριότητα και η ηλικιακές καταιγίδες θα συμπέσουν στο διάστημα μεταξύ 2011 και 2015, οπότε θα έχουμε σε πολλές περιοχές του κόσμου, όπως στην Καλιφόρνιαμ την Μεσόγειο, την Κίνα, την Ινδία κλπ. τέτοιες βιβλικές καταστροφές. Λέτε να είχαν δίκιο οι Μάγια για το 2012;
Σήμερα η καγκελάριος της Γερμανίας Α.Μέρκελ αναγκάστηκε να υποσχεθεί ότι θα γίνει ενδελεχής έλεγχος στα γερμανικά πυρηνικά εργοστάσια λέγοντας ότι "αυτό που συνέβη στην Ιαπωνία είναι σημείο καμπής για όλο τον κόσμο"... Από πότε μια φυσική καταστροφή, έστω και τόσο μεγάλου μεγέθους δικαιολογεί τέτοιο χαρακτηρισμό;
Πηγή: http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=18226&Itemid=168
Υπομονή Ήλιος θα φανεί με χρυσά φτερά για να μας πει, μες στην ντροπή, πολεμίστε και γκρεμίστε τη Δρακογενιά
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος
Νίκος Γκάτσος - Ο Δράκος