ΝΟΣΤΟΣ

Είμαι σε μια πόλη όπου όλα ειναι ξένα,μεγάλοι δρόμοι,ερειπωμένα σπίτια
και μικροί άνθρωποι περπατούν εδώ κι εκεί.
Μέσα σε αυτόν τον παράξενο κύκλο θέλω να βρώ τον εαυτό μου,να μάθω τι είμαι
κι αν πρέπει να προχωρήσω άλλο.Όλα εδώ είναι αόριστα και δεν υπάρχει λογική,όλα φεύγουν
και χάνονται μόνο σε μιά στιγμή.
Παραμένω εκεί..μπορώ να αναπνέω,να περπατώ και να ακούω όμως δε γνωρίζω τι είδους μέρος είναι αυτό.
Βλέπω ότι αλλάζω και χάνω αυτό που κρατούσα στα χέρια μου πρίν,τώρα θέλω να πιάσω κάτι που κρατά κάποιος άλλος.
Δεν βρίσκω το σωστό δρόμο πνίγομαι από τα αμέτρητα δρομάκια και κάθε μου επιλογή είναι ενοχή.
Η καρδιά μου φαίνεται να σταματά,κοιτώ τον ήλιο μα δέν θυμάται πιά.
Τη νύχτα χάνομαι στα όνειρα ψάχνοντας τη φωτεινή αγκαλιά,κοιτάζω τα πρόσωπα που γελούν ενώ εγώ μοιάζω τραγικός.
Οι φίλοι φωνάζουν το όνομά μου όμως ακόμα κι εγώ με ψάχνω.
Θρυμματίζομαι,γίνομαι πολλά μικρά κομματάκια που δέν θα ενωθούν ποτέ και γίνομαι ένα με τον τοίχο του δωματίου μου.
Αγγίζω το παράθυρο και νιώθω να περνά δυνατός άνεμος από έξω,ίσως
με βοηθήσει να ακούσω την αληθινή καρδιά να χτυπά,θέλω
να την κρατήσω μόνο μια φορά..

ΤΟΛΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ