ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑ/BOARD/Οι Ελληνικές τράπεζες και η κρίση

Οι Ελληνικές τράπεζες και η κρίση

Τ. ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ2 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 1/1
Παρ 09/04/2010 2:0
Η επαναφορά του προγράμματος στήριξης των 28 δισ ευρώ κλονίζει τις ελληνικές τράπεζες
08/04/10 - 11:28 Πέτρος Λεωτσάκος
news@bankingnews.gr

Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει επιδείξει έως τώρα σταθερότητα. Οι διοικήσεις έχουν καταφέρει παρ΄ ότι λειτουργούν σε ένα άκρως αφιλόξενο περιβάλλον να σταθεροποιήσουν τις τράπεζες οι οποίες διαθέτουν ισχυρούς δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας. Ωστόσο ορισμένες κινήσεις που έχουν υπάρξει είτε από το κράτος είτε από τις τράπεζες προκαλούν λανθασμένες εντυπώσεις.
Το τελευταίο παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό.
Πριν μήνες οι ελληνικές τράπεζες υποστήριζαν και ορθά ότι δεν θα χρησιμοποιήσουν το πακέτο οικονομικής στήριξης των 28 δις ευρώ. Χρησιμοποίησαν τελικά 11 δις ευρώ και απέμειναν 17 δις ευρώ.
Από τα 17 δις ευρώ που έχουν απομείνει τα 14 δις ευρώ αφορούν εγγυήσεις που παράσχει το ελληνικό κράτος στις τράπεζες και 3 δις ευρώ ομόλογα που μπορεί να εκδώσει για τις τράπεζες.
Η αίσθηση ήταν ότι επιστρέφουν ρευστότητα οι ελληνικές τράπεζες.
Η τάση αυτή είναι η κρατούσα σε όλη την Ευρώπη.
Ξαφνικά αποφασίσθηκε ότι το πρόγραμμα στήριξης θα ενεργοποιηθεί και οι ελληνικές τράπεζες υποστηρίζουν οι πληροφορίες θα επιδιώξουν να απορροφήσουν μεγάλο μέρος του πακέτου ίσως το 70% με 80% των 17 δις ευρώ.
Είναι προφανές ότι για την αγορά αυτό σημαίνει αδυναμία και μεταφράζεται ως αδυναμία.
Στο πρόσφατο παρελθόν οι ελληνικές τράπεζες ανέφεραν ότι θα επιστρέψουν ρευστότητα στην ΕΚΤ και αποδείχθηκε ότι κατέχουν ρευστότητα πάνω από 55 δις ευρώ την οποία θα πρέπει να επιστρέψουν στην ΕΚΤ.
Αντί να επιστρέψουν άρα και να μειώσουν την εξάρτηση τους από την ΕΚΤ την αύξησαν.

Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι οι ελληνικές τράπεζες αγωνίζονται για την ρευστότητα τους και το θέμα είναι τι ακριβώς συμβαίνει;
Η κρατούσα αίσθηση είναι ότι οι ελληνικές τράπεζες ούσες συνηθισμένες σε αυξημένη ρευστότητα στο παρελθόν υποχρεώνονται να χρησιμοποιούν όλα τα εργαλεία που τους παράσχει το σύστημα ώστε να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Οι τράπεζες δημιουργούν μικρά ή μεγαλύτερα αποθέματα ρευστότητας ωστόσο έχουν περάσει το μήνυμα το λανθασμένο μήνυμα ότι … έχουν πρόβλημα ρευστότητας.

Σε οριακά σημεία η οικονομία στις 425 μ.β. το spread - Ο Τρισέ στέλνει την Ελλάδα στην ΕΕ-ΔΝΤ – Απειλεί η S&P με υποβάθμιση

Εκρηκτικό είναι το μίγμα για την ελληνική οικονομία με το spread να διαμορφώνεται στις 425 μονάδες βάσης έχοντας καταγράψει και υψηλό ημέρας τις 447 μονάδες βάσης.
Ο Τρισέ της ΕΚΤ με διπλωματική γλώσσα ουσιαστικά έστειλε την Ελλάδα στην ΕΕ και στο ΔΝΤ τονίζοντας ότι ο μηχανισμός στήριξης για την Ελλάδα έχει δημιουργηθεί από την ΕΕ και το ΔΝΤ και είναι έτοιμος να ενεργοποιηθεί. Η Ελλάδα θα αποφασίσει το πότε και αν θα τον ενεργοποιήσει τόνισε εμφατικά.
Παράλληλα ανέφερε ότι η ΕΚΤ παρακολουθεί στενά την πορεία των ελληνικών τραπεζών ενώ απέφυγε να σχολιάσει τις μεγάλες διακυμάνσεις στο spread των ομολόγων το οποίο βρίσκεται στις 425 μονάδες βάσης.
Μετά τον Τρισέ ήρθε και η προειδοποίηση της Standard and Poor’s τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι αν δεν μειωθεί το κόστος δανεισμού του ελληνικού δημοσίου το spread δηλαδή είναι πιθανή μια υποβάθμιση της οικονομίας.
Στην αγορά ομολόγων εκτυλίχθηκαν σκηνές απείρου κάλους με την ΗΔΑΤ να ανοιγοκλείνει καθώς απέσυραν πάνω από 4 φορές τις τιμές στα ομόλογα οι τράπεζες.
Μάλιστα χρειάσθηκε να παρέμβει και η ΤτΕ η οποία σε συνεργασία με τους βασικούς διαπραγματευτές αγοράς αποφάσισαν να διευρυνθεί το εύρος τιμής αγοράς και τιμής πώλησης από τις 75 στις 150 μονάδες βάσης στα ομόλογα ώστε να ομαλοποιηθεί η αγορά η οποία ανοιγοκλείνει για να μην καταρρεύσει.
Μετά την κίνηση αυτή άρχισε να μειώνεται το spread στην 10ετία από τις 447 μονάδες βάσης στις 429 μονάδες βάσης ενώ στην 5ετία που είχε εκτροχιασθεί στις 543 μονάδες βάσης υποχώρησε στις 500 μονάδες βάσης.
Το νέο άλμα του spread στα ομόλογα είναι απόρροια της διάχυτης ανησυχίας ότι η Ελλάδα βρίσκεται προ των πυλών χρεοκοπίας και ότι θα υποχρεωθεί να καταφύγει στην στήριξη του ΔΝΤ και της ΕΕ. Το http://www.bankingnews.gr είχε αποκαλύψει ότι στις 450 μονάδες βάσης θα ξεκινήσουν τα ισχυρά stop losses ενώ πάνω από τις 500 μονάδες βάσης spread η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να ζητήσει βοήθεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Σε αυτό το άκρως αρνητικό κλίμα για την αγορά η Citigroup συνεχίζει τις πωλήσεις οποία πουλώντας με μαζικότητα ελληνικά ομόλογα ειδικά τις τελευταίες ημέρες συμβάλλοντας στην εκτόξευση του spread και ταυτόχρονα παρέσυρε και άλλους επενδυτές να πωλήσουν θέσεις τους στα ελληνικά ομόλογα.
Τι πραγματικά συνέβη όμως;
Με βάση διασταυρωμένες πληροφορίες η Citigroup είχε εντολές πελατών της κυρίως ασφαλιστικών ταμείων pension funds από τις ΗΠΑ τα οποία είχαν θέσει συγκεκριμένα σημεία stop losses.
Η διατήρηση του spread τις προηγούμενες ημέρες πάνω από τα 350 μονάδες βάσης είχε ως αποτέλεσμα οι επενδυτικές επιτροπές των πελατών της Citigroup να πάρουν την δύσκολη απόφαση καθώς καταγράφουν τεράστιες ζημίες να πωλήσουν τις θέσεις τους στα ελληνικά ομόλογα.
Μέσω της Citigroup ίσως να πωλήθηκαν μεταξύ 350-450 εκατ ευρώ κατ’ εκτίμηση αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Citigroup πούλησε και ομόλογα που κατείχε στα χαρτοφυλάκια της.
Όμως γιατί προκλήθηκε πανικός;
Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες ημέρες συνέβη ένα αξιοσημείωτο γεγονός που προκάλεσε την πλήρη κινητοποίηση του ελληνικού δημοσίου, κοινώς πανικοβλήθηκαν.
Διαπίστωσαν ότι πουλάνε ελληνικά ομόλογα και μακροπρόθεσμοι επενδυτές αυτοί που υπό άλλες συνθήκες δεν επηρεάζονται από τους short.
Όταν το ελληνικό κράτος διαπίστωσε ότι πουλάνε ομόλογα μακροπρόθεσμοι επενδυτές απλά υπήρξε μια μεγάλη κινητοποίηση ώστε να αναστραφεί η κατάσταση.
Δεν είναι σαφές αν οι θέσεις που θα ρευστοποιηθούν μέσω Citigroup έχουν ολοκληρωθεί ή θα ολοκληρωθούν.
Αυτό που είναι γεγονός είναι ότι πάνω από τις 400 μονάδες βάσης spread μόνο stop losses θα ρευστοποιούνται και η μαζικότητα των πωλήσεων θα αυξηθεί αν το spread οδηγηθεί προς τις 450 μονάδες βάσης.

Τι συμβαίνει με τα collateral- «Το τέλος του φθηνού δανεισμού … πλησιάζει»

Μεγάλες ανησυχίες για τους νέους κανόνες παροχής εγγυήσεων που προωθούνται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εκφράζονται από τους αναλυτές, ενόψει της συνάντησης της ΕΚΤ. Η απόφαση της ΕΚΤ να συνεχίσει να δέχεται ως ενέχυρο ομόλογα με πιστοληπτική αξιολόγηση έως ΒΒΒ- και πέραν του 2010 που ανακοινώθηκε στις 26/3 ίσως αποβεί μοιραία για τον ελληνικό τραπεζικό σύστημα, εκτιμούν οι αναλυτές.
Ωστόσο από 1/1/2011 η ΕΚΤ θα χορηγεί ρευστότητα με κλιμακωτό επιτόκιο ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου που ενέχει το κρατικό ομόλογο που της προσφέρεται ως ενέχυρο, με αποτέλεσμα οι ελληνικές τράπεζες να αντιμετωπίσουν υψηλότερα επιτόκια δανεισμού εξαιτίας της χαμηλής αξιολόγησης της χώρας μας. Αν και τα ελληνικά ομόλογα δεν θα αντιμετωπίσουν την απόρριψη της ΕΚΤ, το κόστος δανεισμού των ελληνικών τραπεζών θα είναι επώδυνο, επισημαίνει ο διευθυντής οικονομολόγος της Fortis Bank Nederland, Nick Kounis, άποψη που συμμερίζεται και ο αναλυτής της Goldman Sachs, Erik Nielsen.
Μάλιστα ο Nielsen θεωρεί ότι η ΕΚΤ άθελα της βάλλει κατά των ελληνικών τραπεζών, καθώς δρα σύμφωνα με την αξιολόγηση των διεθνών οίκων.
Υπενθυμίζεται ότι σήμερα, τα ελληνικά ομόλογα γίνονται δεκτά από την ΕΚΤ με βάση την αξιολόγηση που έχει δώσει ο οίκος Moody's (Α2), καθώς η S&P και η Fitch έχουν υποβαθμίσει τα ελληνικά ομόλογα στην κατηγορία «ΒΒΒ+».



Κρατικοποίηση τραπεζών (Σουηδία 1993) :roll:

Από άρθρο τις Καθημερινής... Μήπως το κείμενο αυτό είναι πιο επίκαιρο σήμερα?? Το κράτος στην Σουηδία τους έδωσε χρήματα αλλά αφού τις κρατικοποίησε και άλλαξε τις διοικήσεις τους.Βέβαια εδώ ποιός να το κάνει και αν ήθελε να το κάνει είναι πλέον αργά... Εδώ τους έδωσαν 28 δις ευρώ και τι έγινε? Το διαβάσατε παραπάνω στο "Η επαναφορά του προγράμματος στήριξης των 28 δισ ευρώ κλονίζει τις ελληνικές τράπεζες".
Ας δούμε την δημοσίευση της Καθημερινής (19/02/09) να δούμε τι έκαναν εκεί που το κράτος είχε θέληση...


Hμερομηνία δημοσίευσης: 19-02-09

Ο κ. Stefan Ingves είναι διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Σουηδίας, της Riksbanken. Το 1993, σε ηλικία 40 ετών, είχε οριστεί γενικός διευθυντής της Αρχής Υποστήριξης των Τραπεζών της Σουηδίας. Τότε, μια οξύτατη κρίση απειλούσε τις σουηδικές τράπεζες με κατάρρευση.
Η σουηδική κυβέρνηση κινήθηκε άμεσα. Σύστησε την Αρχή, με τον κ. Ingves, η οποία κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και, σε λίγα χρόνια, τις μεταπώλησε σε ιδιώτες. Οι τράπεζες σώθηκαν, ο Σουηδός φορολογούμενος πήρε πίσω τα λεφτά του – με το παραπάνω.

Ως γενικός διευθυντής της Αρχής, ο κ. Ingves είχε αλλάξει το μάνατζμεντ των υπό διάσωση τραπεζών. Επικαλούμενος την προσωπική εμπειρία του, σήμερα εξηγεί στους συνομιλητές του ότι η αντικατάσταση των διοικήσεων των τραπεζών που πρέπει να διασωθούν είναι υποχρεωτική διότι, επειδή έχουν ευθύνες για το αδιέξοδο των τραπεζών τους, επιδιώκουν να κρύψουν τα προβλήματα «κάτω από το χαλάκι» – μαζί με τις ευθύνες τους. Ομως, όσο «κουκουλώνουν» τα προβλήματα, τόσο ασφαλέστερα κατρακυλούν στην καταστροφή οι τράπεζες. Ετσι, μια απόπειρα να σωθούν οι τραπεζίτες μπορεί να καταλήξει οι τράπεζες να καταστραφούν και οι φορολογούμενοι να χάσουν τα λεφτά τους.

Ο κ. Ingves και το «σουηδικό μοντέλο» διάσωσης του τραπεζικού συστήματος βρέθηκαν στο επίκεντρο της διεθνούς συζήτησης για τους τρόπους διάσωσης των τραπεζών, το περασμένο φθινόπωρο. Σύντομα, η συζήτηση μετατοπίστηκε, το «σουηδικό μοντέλο» αποσύρθηκε απ’ τις προθήκες στις αποθήκες. Οι μέτοχοι των τραπεζών δεν θα ήθελαν να στερηθούν την ιδιοκτησία τους, το μάνατζμεντ των τραπεζών δεν θα ήθελε να χάσει εξουσία και bonus. Στα «χρυσά κλουβιά» όπου κατοικούσαν, αυτοπροστατευμένοι από τον κίνδυνο να κατανοήσουν το βάθος της κρίσης, αφέθηκαν να απολαύσουν την αβρότητα της μεταχείρισης που τους υποσχόταν το σχέδιο Πόλσον.

Ομως, οι συνέπειες της «φούσκας» που οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει (με βάση το έωλο «νεοκλασικό μοντέλο» και το ιδεολόγημα της «αυτορρυθμιζόμενης ελεύθερης αγοράς»...) αποδεικνύονται πολύ ανθεκτικότερες από τις τράπεζες που διηύθυναν.

Aρχικά, η κρίση ξέσπασε στη μητρόπολη του καπιταλισμού, με τα subprimes, και επεκτάθηκε στην υδρόγειο μετά την αποφράδα 15η Σεπτεμβρίου 2008 – όταν οι αρχές αποφάσισαν να εγκαταλειφθεί η Lehman Brothers. Σήμερα, εξελίσσεται ο δεύτερος γύρος της κρίσης – από την περιφέρεια (Βαλκάνια, Μεξικό, Λατινική Αμερική) εισβάλλει στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Αρχικά, η κρίση των τραπεζών έπληξε την «πραγματική οικονομία», τώρα η ύφεση της οικονομίας επιστρέφει τα βέλη στις τράπεζες. Επειδή το φάντασμα της κατάρρευσης πλανάται πάνω από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, το εκκρεμές της διεθνούς συζήτησης κλίνει πάλι υπέρ της άμεσης κρατικής παρέμβασης, δυναμώνουν οι φωνές υπέρ της προσωρινής κρατικοποίησης, ως το μοναδικό αποτελεσματικό σωσίβιο για τις τράπεζες. Συμφωνεί, με σπαραγμό ψυχής, ακόμα και ο αρχιτέκτονας της «φούσκας», ο κ. Alan Greenspan.

Ανάλογη στροφή παίρνει και η συζήτηση στη χώρα μας, καθώς οι τράπεζες δείχνουν να ζουν «στον κόσμο τους». Διεθνώς τα επιτόκια πέφτουν, στην Ελλάδα ανεπαισθήτως – διότι οι «δικές μας» αυξάνουν τα περιθώρια κέρδους αφενός, ψωνίζουν ακριβές καταθέσεις αφετέρου. Παντού στον κόσμο κάνουν μεγάλες προβλέψεις για δάνεια που θα «σκάσουν», στην Ελλάδα μερικές τράπεζες το αποφεύγουν επιμελώς. Ειρωνικά σχόλια συνοδεύουν όσους κομπορρημονούν «η δική μου τράπεζα δεν έχει πρόβλημα», πικρά σχόλια πυκνώνουν για τις τράπεζες που προσφεύγουν στο πακέτο των 28 δισ. χωρίς να αισθάνονται την υποχρέωση να εξηγήσουν στους φορολογούμενους γιατί τα χρειάζονται, ποιοι, τι δεν έκαναν καλά. Η Τράπεζα της Ελλάδος μονότονα επαναλαμβάνει ότι «δεν θα βγει εκτός συνόρων ούτε ευρώ από τα 28 δισ.». Η κυβέρνηση μετεωρίζεται μεταξύ τραπεζών, Τραπέζης της Ελλάδος και (βεβαίως!..) εκλογών.

Ετσι, η αστάθεια του τραπεζικού συστήματος μεγαλώνει. Μπορεί όλοι να δείχνουν ακλόνητοι, αλλά αν στοιχηματίζατε ότι σύντομα θα προσφύγουμε στην εμπειρία του κ. Ingves και το «σουηδικό μοντέλο», θα είχατε σοβαρές πιθανότητες να κερδίσετε.
Επειδή, όμως, η Ελλάδα δεν είναι (ακόμη…) Σουηδία, ο νέος κίνδυνος είναι να οπισθοχωρήσουμε στην 10ετία του 1970 και, αντί για το «σουηδικό», να επιβληθεί το «μοντέλο της Νομισματικής Επιτροπής»: δηλαδή, η τραπεζική διοίκηση να ασκείται και οι πιστώσεις να εγκρίνονται με κομματικά - πελατειακά κριτήρια.
Συμπερασματικά, οι τράπεζες προκαλούν την τύχη τους – και, μαζί, την τύχη της οικονομίας...
"ΟΙΑ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΙΑΔΕ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ"
Τρί 04/05/2010 1:0
Άντλησαν τις τελευταίες μέρες 7 δις ευρώ από το κράτος οι ελληνικές τράπεζες
04/05/10 - 07:35 news@bankingnews.gr

Στην άμεση ενεργοποίηση του μηχανισμού παροχής ρευστότητας από το πακέτο των 28 δις ευρώ προχώρησαν με στόχο αφενός να ενισχύσουν τα collateral δηλαδή τις εγγυήσεις αφετέρου να έχουν την δυνατότητα να καταφύγουν στην ΕΚΤ και να λάβουν ρευστότητα.
Η Alpha bank άντλησε 2,1 δις ευρώ, η Eurobank 2,55 δισ ευρώ και η Πειραιώς 2,4 δις ευρώ.
Μόνο οι 3 αυτές τράπεζες άντλησαν από τον μηχανισμό στήριξης του νόμου των 28 δις ευρώ περίπου 7 δις ευρώ τις τελευταίες ημέρες κυρίως από το σκέλος των εγγυήσεων.
Με τον μηχανισμό αυτό οι τράπεζες στρέφονται στην ΕΚΤ και αντλούν ρευστότητα.
Είναι γεγονός ότι με τα 80-85 δις ευρώ που έχουν δανεισθεί οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ αποτέλεσε στην κυριολεξία την σωτηρία του τραπεζικού συστήματος.
Με τον μηχανισμό στήριξης των 28 δις ευρώ οι τράπεζες είχαν αντλήσει 11 δις ευρώ και 7 που άντλησαν άμεσα 18 δις ευρώ και απομένουν άλλα 10 δις ευρώ για τις υπόλοιπες τράπεζες.
Στους μηχανισμούς που δημιουργήθηκαν θα πρέπει να συμπεριληφθεί και το ταμείο για την χρηματοπιστωτική σταθερότητα το οποίο προφανώς και αυτό συμβάλλει στην δημιουργία συνθηκών ομαλοποίησης του τεταμένου κλίματος στην αγορά.
Οι τράπεζες μπορεί να επηρεάζονται από την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας αλλά έως τώρα επέδειξαν σταθερότητα και αντοχές.(!!!)
"ΟΙΑ Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΙΑΔΕ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ"