Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ Δ΄ΡΑΪΧ Ή ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ (ΜΕΡΟΣ Γ΄)
Συνεχίζοντας τις επισημάνσεις μου επί της δανειστικής συμβάσεως της Ελλάδας,στέκομαι στο άρθρο 2ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ παρ.3,4,6 απ΄όπου προκύπτει ότι οι δανειστές μας μπορούν να «πουλήσουν» το δάνειο σε οποιονδήποτε πχ. Τουρκία, Αμερική, Ισραήλ, ή και σε ιδιώτες πχ.Σόρος χωρίς να μας ρωτήσουν.,αρκεί να το συμφωνήσουν μεταξύ τους και μας ειδοποιήσουν εκ των υστέρων,
(3)
Οι Δανειστές και ο Δανειολήπτης δεν επιτρέπεται να εκχωρήσουν ή καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο να μεταβιβάσουν οποιοδήποτε από τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τους (ή, όσον αφορά τους Δανειστές, να συνάπτουν συμβάσεις με οποιοδήποτε τρίτο μέρος με σκοπό να μεταβιβάσουν το σύνολο ή μέρος της συμμετοχής τους προς το Δανειολήπτη ή το σύνολο ή μέρος των κινδύνων και των ωφελειών που απορρέουν από την συμμετοχή τους στην παρούσα Σύμβαση) χωρίς την προηγούμενη γραπτή συναίνεση όλων των Δανειστών.
(άρα με συναίνεση εκχωρούν ανετότατα)
(4)
Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του άρθρου 2 (3) ανωτέρω, ένας Δανειστής έχει το δικαίωμα να εκχωρήσει ή/και να μεταβιβάσει:
(α) μέρος (αλλά όχι το σύνολο) των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του που απορρέουν από ένα Δάνειο στο πλαίσιο της ανακατανομής των συμμετοχών των Δανειστών (όπως ορίζεται στο Άρθρο 3 (6) κατωτέρω) μεταξύ τους όπως προβλέπεται στο Άρθρο 6 της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών, ή
(β) οποιοδήποτε από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, τα οποία απορρέουν από ένα Δάνειο, στο Κράτος Μέλος που είναι ο εγγυητής του.
(6)
Μετά από την εκχώρηση και μεταβίβαση οιωνδήποτε δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων, οι συγκεκριμένοι Δανειστές οφείλουν αμελλητί να γνωστοποιούν εγγράφως στο Δανειολήπτη μια τέτοια εκχώρηση και μεταβίβαση.
2)H Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση ασυλίας(κάθε ασυλία που έχει το κράτος και η περιουσία του) απέναντι στους δανειστές της.Πρόκειται περί πρωτοφανούς για το Διεθνές Δίκαιο δήλωσης υποτέλειας.
Το κείμενο του άρθρου 14 παρ. 5 της Σύμβασης, που περιέχει αυτόν τον όρο, ορίζει, επί λέξει, τα εξής:
Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος
.
Η ίδια δήλωση επαναλαμβάνεται και στo κείμενο της Νομικής Γνωμοδότησης που επισυνάπτεται στη Σύμβαση και υπογράφουν, δύο νομικοί σύμβουλοι του κράτους οι οποίοι συνέπραξαν στην κατάλυση του συντάγματος δια της υπογραφής τους .(το κείμενο έχει παρατεθεί στη δημοσίευσή μου Η ΕΠΙΟΡΚΙΑ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ).
3)Το συνολικό του νόημα του άρθρου 4 με τίτλο. ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ, ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ συνοψίζεται στο ότι ορίζει, υπέρ των Δανειστών, την πλήρη δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου είτε αυτή είναι ακίνητη, κινητή, σε χρήμα και κάθε είδους αξιόγραφα και δικαιώματα, ή πήγες του –επίγειου, υπόγειου, θαλάσσιου και υποθαλάσσιου– εθνικού πλούτου, αφού απαγορεύει τη χορήγηση κάθε μορφής προτεραιότητας «σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημόσιου χρέους». Ακόμη και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλισμένων και των εχόντων ομόλογα του Δημοσίου, έρχονται δεύτεροι, σύμφωνα με τους όρους που τίθενται.
(2) Υποχρεώσεις
Ο Δανειολήπτης δεσμεύεται, …………
(i)
να μην εξασφαλίσει με υποθήκη, ενέχυρο ή άλλο βάρος πάνω στην ίδια περιουσία ή στα έσοδα, τυχόν υφιστάμενο ή μελλοντικό Σχετικό Χρέος και οποιαδήποτε εγγύηση ή αποζημίωση δίδονται επί αυτού, εκτός εάν τα Δάνεια την ίδια στιγμή διαμοιράζονται ισότιμα (pari passu) και αναλογικά (pro rata) έχοντας την ίδια διασφάλιση· και
(ii)
να μην χορηγήσει σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο του δημόσιου χρέους, προτεραιότητα σε σχέση με τους Δανειστές.
Η χορήγηση των ακόλουθων βαρών δε θα πρέπει να αποτελεί παράβαση αυτού του Άρθρου:
(1)
εμπράγματα βάρη, σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, που δημιουργήθηκαν για τη διασφάλιση της τιμής αγοράς των περιουσιακών αυτών στοιχείων, καθώς και κάθε ανανέωση ή παράταση των εν λόγω βαρών, η οποία περιορίζεται στην αρχική ιδιοκτησία που καλύπτεται από αυτά και η οποία διασφαλίζει οποιαδήποτε ανανέωση ή παράταση της αρχικής διασφαλισμένης χρηματοδότησης, και
(2)
βάρη επί εμπορικών αγαθών, που προκύπτουν κατά τη διάρκεια των συνήθων εμπορικών συναλλαγών (και λήγουν το αργότερο εντός ενός έτους), για τη χρηματοδότηση της εισαγωγής ή εξαγωγής τέτοιων αγαθών από και προς τη χώρα του Δανειστή, και
(3)
εμπράγματα βάρη ή βάρη τα οποία αποσκοπούν στην πληρωμή του Σχετικού Χρέους, που προέκυψαν αποκλειστικά με σκοπό να παρασχεθεί χρηματοδότηση για ένα ειδικό επενδυτικό έργο, υπό την προϋπόθεση ότι, η περιουσία την οποία οποιοδήποτε από αυτά τα βάρη αφορά, είναι περιουσία που αποτελεί αντικείμενο αυτού του χρηματοδοτούμενου έργου ή είναι πρόσοδοι ή απαιτήσεις που απορρέουν από το έργο αυτό, και
(4)
οποιαδήποτε άλλα βάρη, που υφίστανται κατά την ημερομηνία της υπογραφής αυτής της Σύμβασης, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω βάρη εξακολουθούν να περιορίζονται στην περιουσία που επηρεάζεται από αυτά τα βάρη στο πλαίσιο των ισχυουσών συμβάσεων κατά την ημερομηνία της υπογραφής της παρούσας Σύμβασης και
(5)
όλα τα άλλα θεσμοθετημένα βάρη και προνόμια, που ισχύουν αποκλειστικά λόγω της νομοθεσίας και τα οποία δεν μπορούν εύλογα να αποφευχθούν από τον Δανειολήπτη, και
(6)
βάρη, που αναγνωρίζονται ή για τα οποία συγκατατίθενται σε σχέση με την εξασφάλιση περιουσιακών στοιχείων του Κράτους όπου η συναλλαγή συνεπάγεται (α) (i) την πώληση, μεταβίβαση, ή εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων του Κράτους σε εταιρεία ειδικού σκοπού ή παρόμοιου φορέα ή (ii) τη χορήγηση από τον Δανειολήπτη εξασφαλίσεων σε περιουσιακά στοιχεία του Κράτους, όπου (β) αυτά τα περιουσιακά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση για να ενισχύσουν ή να εξασφαλίσουν μια δημόσια έκδοση ομολόγων από μια τέτοια εταιρεία ειδικού σκοπού ή από παρόμοιο φορέα και όπου το δικαίωμα αναγωγής των επενδυτών σε σχέση με αυτά τα ομόλογα είναι περιορισμένο στα παραγόμενα έσοδα ή στην πραγματοποιήσιμη (εφικτή) αξία των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων του Κράτους και (γ) υπό την προϋπόθεση ότι οι όροι μιας τέτοιας εξασφάλισης και η χρήση των εισπράξεων της εν λόγω συναλλαγής είναι συμβατοί με τους όρους πολιτικής του Μνημονίου Συνεννόησης και υπολογίζονται στους εθνικούς λογαριασμούς σύμφωνα με τις αρχές του ΕΣΟΛ 95 και τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Εurostat) για τις τιτλοποιήσεις που αναλαμβάνονται από τις κυβερνήσεις.
4) Ακόμη και εάν η σύμβαση κριθεί άκυρη πληρώνουμε όπως και νάχει αντιθέτως με τους δανειστές μας που δεν υφίστανται καμμία ζημία σε περίπτωση ακύρωσης της σύμβασης από δικαστική απόφαση αρμοδίου δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 8. στο οποίο προβλέπονται οι ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ
(1) Οι Δανειστές μπορούν με γραπτή ειδοποίηση (που επιδίδεται από την Επιτροπή ενεργώντας εκ μέρους τους) (και ενεργώντας σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών) προς τον Δανειολήπτη, να ακυρώσουν τη Δανειακή Διευκόλυνση και/ή να απαιτήσουν το ανεξόφλητο κεφάλαιο των Δανείων ως άμεσα απαιτητό και πληρωτέο, μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους, σε περίπτωση που:
(α) ο Δανειολήπτης αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό κεφαλαίου ή
(γ) οι υποχρεώσεις του Δανειολήπτη στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης, κρίνονται από οποιοδήποτε καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο ως μη δεσμευτικές ή εκτελεστές έναντι του Δανειολήπτη ή κρίνονται παράνομες από καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο
5) το μνημόνιο συνεννόησης καθώς και τα παραρτήματά του που είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα της Βουλής μαζί με τη σύμβαση και όλα τα παραρτήματα http://www.google.gr/url?sa=t&source=we ... 59WOKzuWKQ περιλαμβάνει όρους περιορισμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων κι αρχών που εγγυώνται στους έλληνες πολίτες το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο.όπως περικοπές ήδη νομοθετικά προσδιορισμένων μισθών και συντάξεων, επιβολή οικονομικών βαρών όλων των κατηγοριών, περικοπές δαπανών και οι κάθε είδους επεμβάσεις στον κρατικό μηχανισμό και, βεβαίως, και τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας από την «τρόικα».
Σημειώνεται ότι σ' αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων του Δημοσίου, τις οποίες επέβαλε ο ν. 3548/2010 όπως επισημαίνει και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ.Κασιμάτης ο οποίος εξηγεί:
αα. Σύμφωνα με τη σαφή διατύπωση του άρθρου 17 •1 και 2, του άρθρου 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της επίσημης «Επεξήγησής» του όσον αφορά στο άρθρο 17 του ΧΘΔ της ΕΕ, καθώς και σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ και με την απόφ. 40/1998 της Ολομ. του Αρείου Πάγου, οι περικοπές νομοθετημένων αποδοχών και παροχών είναι άκυρες γιατί αποτελούν προσβολή του δικαιώματος της περιουσίας και όχι νόμιμο περιορισμό του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, που θα μπορούσε να είναι συμβατός κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.
ββ. Οι περικοπές παραβιάζουν και άλλες εγγυήσεις, όπως τις εγγυήσεις των αντίστοιχων κοινωνικών δικαιωμάτων και της αρχής της αναλογικότητας των βαρών, είναι δε και ανυπόστατες λόγω του ανυπόστατου του ν. 3845/2010.
γγ. Τα συνταγματικά δικαστήρια της Λετονίας και της Ρουμανίας έκριναν ως αντισυνταγματικές τις αντίστοιχες περικοπές συντάξεων στη χώρα τους, με βάση αντίστοιχο όρο δανειοδότησης από το ΔΝΤ, το οποίο και αποδέχτηκε τη δικαστική απόφαση.
Οι δικαστικές αυτές αποφάσεις μας δείχνουν ότι υπάρχουν δικαστές στην Ευρώπη, και μάλιστα σε χώρες που εντάχθηκαν μόλις χθες στη μεταπολεμική νομιμότητα της δυτικής Ευρώπης.”
Και συνοψίζοντας ο κ.Κασιμάτης λέει
αα. Η Ελλάδα χάνει κάθε ελευθερία εξωτερικής πολιτικής, αφού, κάτω από την απειλή της ολοκληρωτικής δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας και της δημόσιας περιουσίας, δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με κανένα τρίτο κράτος, χωρίς την έγκριση των δανειστών της. Η απειλή αυτή στερεί την ελευθερία κινήσεων για την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων, δημιουργεί άλλοθι σε κάθε κυβέρνηση που θα είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τα συμφέροντα των αντιπάλων μας, και ανοίγει εύκολο πολιτικό δρόμο για την αμφισβήτηση από τρίτες χώρες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
ββ. Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και για την αντιμετώπιση παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων και ιδίως της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας (παραμεθόριες περιοχές και παραμεθόρια νησιά και θαλάσσιες ζώνες).
γγ. Δεσμεύονται όλες οι πήγες πλούτου για αξιοποίηση υπέρ των δανειστών, που προστατεύονται ως αγαθά του φυσικού και του ιστορικού μας περιβάλλοντος (όπως εθνικοί δρυμοί, αρχαιολογικοί χώροι με πλούσια πολιτισμική κληρονομιά των Ελλήνων, όπως η Ακρόπολη, η Ολυμπία, οι Δελφοί, η Βεργίνα, η Κνωσός και τόσοι άλλοι).
δδ. Δεσμεύονται υπέρ των δανειστών ο ορυκτός και ο υποθαλάσσιος πλούτος, που τόσο εποφθαλμιά το αδηφάγο υπερεθνικό κεφάλαιο.
εε. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα-θύμα της χιτλερικής θηριωδίας που δεν έλαβε από τη Γερμανία αποζημίωση για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που υπέστη ο λαός της, ούτε της επεστράφη το αναγκαστικό δάνειο που άρπαξε με τη βία στην Κατοχή η χώρα αυτή από την καθημαγμένη και λιμοκτονούσα πατρίδα μας. Με τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης υπεγράφη όρος σύμφωνα με τον οποίο δεν μπορεί η Ελλάδα να συμψηφίσει τις απαιτήσεις προς αντίστοιχο ποσό των υποχρεώσεών της από το δάνειο. Με τον όρο αυτό απεμπόλησε η Ελλάδα το δικαίωμα συμψηφισμού ακόμη και αυτής της αξίωσης – η οποία άλλωστε είναι και η μόνη σημαντική που έχουμε, ασφαλώς, από τρίτη χώρα.......
Τα συμπεράσματα δικά σας.....αλλά δεν τελειώσαμε.Ακολουθεί το μεσοπρόθεσμο βουρ- βουρ "ξεπούλημα". ώστε σε κάθε περίπτωση ,να προλάβουν οι δανειστές μας και οι φίλοι τους να διαμελίσουν το σώμα της χώρας πριν συμβεί κανένα απρόβλεπτο και υπάρξει Ελληνική κυβέρνηση στο μέλλον έχουσα το θράσος να χαρακτηρίσει το χρέος επονείδιστο και επαχθές.Οι δανειστές και οι εξ΄αυτών εκπορευόμενοι κυβερνώντες μας είναι ει μη τί άλλο άνθρωποι προνοητικοί.
Συνεχίζοντας τις επισημάνσεις μου επί της δανειστικής συμβάσεως της Ελλάδας,στέκομαι στο άρθρο 2ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ παρ.3,4,6 απ΄όπου προκύπτει ότι οι δανειστές μας μπορούν να «πουλήσουν» το δάνειο σε οποιονδήποτε πχ. Τουρκία, Αμερική, Ισραήλ, ή και σε ιδιώτες πχ.Σόρος χωρίς να μας ρωτήσουν.,αρκεί να το συμφωνήσουν μεταξύ τους και μας ειδοποιήσουν εκ των υστέρων,
(3)
Οι Δανειστές και ο Δανειολήπτης δεν επιτρέπεται να εκχωρήσουν ή καθ’ οιονδήποτε άλλο τρόπο να μεταβιβάσουν οποιοδήποτε από τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις τους (ή, όσον αφορά τους Δανειστές, να συνάπτουν συμβάσεις με οποιοδήποτε τρίτο μέρος με σκοπό να μεταβιβάσουν το σύνολο ή μέρος της συμμετοχής τους προς το Δανειολήπτη ή το σύνολο ή μέρος των κινδύνων και των ωφελειών που απορρέουν από την συμμετοχή τους στην παρούσα Σύμβαση) χωρίς την προηγούμενη γραπτή συναίνεση όλων των Δανειστών.
(άρα με συναίνεση εκχωρούν ανετότατα)
(4)
Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του άρθρου 2 (3) ανωτέρω, ένας Δανειστής έχει το δικαίωμα να εκχωρήσει ή/και να μεταβιβάσει:
(α) μέρος (αλλά όχι το σύνολο) των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών του που απορρέουν από ένα Δάνειο στο πλαίσιο της ανακατανομής των συμμετοχών των Δανειστών (όπως ορίζεται στο Άρθρο 3 (6) κατωτέρω) μεταξύ τους όπως προβλέπεται στο Άρθρο 6 της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών, ή
(β) οποιοδήποτε από τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, τα οποία απορρέουν από ένα Δάνειο, στο Κράτος Μέλος που είναι ο εγγυητής του.
(6)
Μετά από την εκχώρηση και μεταβίβαση οιωνδήποτε δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων, οι συγκεκριμένοι Δανειστές οφείλουν αμελλητί να γνωστοποιούν εγγράφως στο Δανειολήπτη μια τέτοια εκχώρηση και μεταβίβαση.
2)H Ελλάδα παραιτείται «αμετάκλητα και άνευ όρων» από όλες τις ενστάσεις εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση ασυλίας(κάθε ασυλία που έχει το κράτος και η περιουσία του) απέναντι στους δανειστές της.Πρόκειται περί πρωτοφανούς για το Διεθνές Δίκαιο δήλωσης υποτέλειας.
Το κείμενο του άρθρου 14 παρ. 5 της Σύμβασης, που περιέχει αυτόν τον όρο, ορίζει, επί λέξει, τα εξής:
Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος
.
Η ίδια δήλωση επαναλαμβάνεται και στo κείμενο της Νομικής Γνωμοδότησης που επισυνάπτεται στη Σύμβαση και υπογράφουν, δύο νομικοί σύμβουλοι του κράτους οι οποίοι συνέπραξαν στην κατάλυση του συντάγματος δια της υπογραφής τους .(το κείμενο έχει παρατεθεί στη δημοσίευσή μου Η ΕΠΙΟΡΚΙΑ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ).
3)Το συνολικό του νόημα του άρθρου 4 με τίτλο. ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ, ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ συνοψίζεται στο ότι ορίζει, υπέρ των Δανειστών, την πλήρη δέσμευση ολόκληρης της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου είτε αυτή είναι ακίνητη, κινητή, σε χρήμα και κάθε είδους αξιόγραφα και δικαιώματα, ή πήγες του –επίγειου, υπόγειου, θαλάσσιου και υποθαλάσσιου– εθνικού πλούτου, αφού απαγορεύει τη χορήγηση κάθε μορφής προτεραιότητας «σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο δημόσιου χρέους». Ακόμη και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, των ασφαλισμένων και των εχόντων ομόλογα του Δημοσίου, έρχονται δεύτεροι, σύμφωνα με τους όρους που τίθενται.
(2) Υποχρεώσεις
Ο Δανειολήπτης δεσμεύεται, …………
(i)
να μην εξασφαλίσει με υποθήκη, ενέχυρο ή άλλο βάρος πάνω στην ίδια περιουσία ή στα έσοδα, τυχόν υφιστάμενο ή μελλοντικό Σχετικό Χρέος και οποιαδήποτε εγγύηση ή αποζημίωση δίδονται επί αυτού, εκτός εάν τα Δάνεια την ίδια στιγμή διαμοιράζονται ισότιμα (pari passu) και αναλογικά (pro rata) έχοντας την ίδια διασφάλιση· και
(ii)
να μην χορηγήσει σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο του δημόσιου χρέους, προτεραιότητα σε σχέση με τους Δανειστές.
Η χορήγηση των ακόλουθων βαρών δε θα πρέπει να αποτελεί παράβαση αυτού του Άρθρου:
(1)
εμπράγματα βάρη, σε οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, που δημιουργήθηκαν για τη διασφάλιση της τιμής αγοράς των περιουσιακών αυτών στοιχείων, καθώς και κάθε ανανέωση ή παράταση των εν λόγω βαρών, η οποία περιορίζεται στην αρχική ιδιοκτησία που καλύπτεται από αυτά και η οποία διασφαλίζει οποιαδήποτε ανανέωση ή παράταση της αρχικής διασφαλισμένης χρηματοδότησης, και
(2)
βάρη επί εμπορικών αγαθών, που προκύπτουν κατά τη διάρκεια των συνήθων εμπορικών συναλλαγών (και λήγουν το αργότερο εντός ενός έτους), για τη χρηματοδότηση της εισαγωγής ή εξαγωγής τέτοιων αγαθών από και προς τη χώρα του Δανειστή, και
(3)
εμπράγματα βάρη ή βάρη τα οποία αποσκοπούν στην πληρωμή του Σχετικού Χρέους, που προέκυψαν αποκλειστικά με σκοπό να παρασχεθεί χρηματοδότηση για ένα ειδικό επενδυτικό έργο, υπό την προϋπόθεση ότι, η περιουσία την οποία οποιοδήποτε από αυτά τα βάρη αφορά, είναι περιουσία που αποτελεί αντικείμενο αυτού του χρηματοδοτούμενου έργου ή είναι πρόσοδοι ή απαιτήσεις που απορρέουν από το έργο αυτό, και
(4)
οποιαδήποτε άλλα βάρη, που υφίστανται κατά την ημερομηνία της υπογραφής αυτής της Σύμβασης, υπό τον όρο ότι τα εν λόγω βάρη εξακολουθούν να περιορίζονται στην περιουσία που επηρεάζεται από αυτά τα βάρη στο πλαίσιο των ισχυουσών συμβάσεων κατά την ημερομηνία της υπογραφής της παρούσας Σύμβασης και
(5)
όλα τα άλλα θεσμοθετημένα βάρη και προνόμια, που ισχύουν αποκλειστικά λόγω της νομοθεσίας και τα οποία δεν μπορούν εύλογα να αποφευχθούν από τον Δανειολήπτη, και
(6)
βάρη, που αναγνωρίζονται ή για τα οποία συγκατατίθενται σε σχέση με την εξασφάλιση περιουσιακών στοιχείων του Κράτους όπου η συναλλαγή συνεπάγεται (α) (i) την πώληση, μεταβίβαση, ή εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων του Κράτους σε εταιρεία ειδικού σκοπού ή παρόμοιου φορέα ή (ii) τη χορήγηση από τον Δανειολήπτη εξασφαλίσεων σε περιουσιακά στοιχεία του Κράτους, όπου (β) αυτά τα περιουσιακά στοιχεία χρησιμοποιούνται σε κάθε περίπτωση για να ενισχύσουν ή να εξασφαλίσουν μια δημόσια έκδοση ομολόγων από μια τέτοια εταιρεία ειδικού σκοπού ή από παρόμοιο φορέα και όπου το δικαίωμα αναγωγής των επενδυτών σε σχέση με αυτά τα ομόλογα είναι περιορισμένο στα παραγόμενα έσοδα ή στην πραγματοποιήσιμη (εφικτή) αξία των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων του Κράτους και (γ) υπό την προϋπόθεση ότι οι όροι μιας τέτοιας εξασφάλισης και η χρήση των εισπράξεων της εν λόγω συναλλαγής είναι συμβατοί με τους όρους πολιτικής του Μνημονίου Συνεννόησης και υπολογίζονται στους εθνικούς λογαριασμούς σύμφωνα με τις αρχές του ΕΣΟΛ 95 και τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Εurostat) για τις τιτλοποιήσεις που αναλαμβάνονται από τις κυβερνήσεις.
4) Ακόμη και εάν η σύμβαση κριθεί άκυρη πληρώνουμε όπως και νάχει αντιθέτως με τους δανειστές μας που δεν υφίστανται καμμία ζημία σε περίπτωση ακύρωσης της σύμβασης από δικαστική απόφαση αρμοδίου δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 8. στο οποίο προβλέπονται οι ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ
(1) Οι Δανειστές μπορούν με γραπτή ειδοποίηση (που επιδίδεται από την Επιτροπή ενεργώντας εκ μέρους τους) (και ενεργώντας σύμφωνα με τους όρους της Συμφωνίας μεταξύ των Πιστωτών) προς τον Δανειολήπτη, να ακυρώσουν τη Δανειακή Διευκόλυνση και/ή να απαιτήσουν το ανεξόφλητο κεφάλαιο των Δανείων ως άμεσα απαιτητό και πληρωτέο, μαζί με τους δεδουλευμένους τόκους, σε περίπτωση που:
(α) ο Δανειολήπτης αδυνατεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό κεφαλαίου ή
(γ) οι υποχρεώσεις του Δανειολήπτη στο πλαίσιο της παρούσας Σύμβασης, κρίνονται από οποιοδήποτε καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο ως μη δεσμευτικές ή εκτελεστές έναντι του Δανειολήπτη ή κρίνονται παράνομες από καθ’ ύλην αρμόδιο δικαστήριο
5) το μνημόνιο συνεννόησης καθώς και τα παραρτήματά του που είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα της Βουλής μαζί με τη σύμβαση και όλα τα παραρτήματα http://www.google.gr/url?sa=t&source=we ... 59WOKzuWKQ περιλαμβάνει όρους περιορισμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων κι αρχών που εγγυώνται στους έλληνες πολίτες το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο.όπως περικοπές ήδη νομοθετικά προσδιορισμένων μισθών και συντάξεων, επιβολή οικονομικών βαρών όλων των κατηγοριών, περικοπές δαπανών και οι κάθε είδους επεμβάσεις στον κρατικό μηχανισμό και, βεβαίως, και τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας από την «τρόικα».
Σημειώνεται ότι σ' αυτήν την κατηγορία ανήκουν οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων του Δημοσίου, τις οποίες επέβαλε ο ν. 3548/2010 όπως επισημαίνει και ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ.Κασιμάτης ο οποίος εξηγεί:
αα. Σύμφωνα με τη σαφή διατύπωση του άρθρου 17 •1 και 2, του άρθρου 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, του άρθρου 17 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και της επίσημης «Επεξήγησής» του όσον αφορά στο άρθρο 17 του ΧΘΔ της ΕΕ, καθώς και σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ και με την απόφ. 40/1998 της Ολομ. του Αρείου Πάγου, οι περικοπές νομοθετημένων αποδοχών και παροχών είναι άκυρες γιατί αποτελούν προσβολή του δικαιώματος της περιουσίας και όχι νόμιμο περιορισμό του δικαιώματος της ιδιοκτησίας, που θα μπορούσε να είναι συμβατός κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις.
ββ. Οι περικοπές παραβιάζουν και άλλες εγγυήσεις, όπως τις εγγυήσεις των αντίστοιχων κοινωνικών δικαιωμάτων και της αρχής της αναλογικότητας των βαρών, είναι δε και ανυπόστατες λόγω του ανυπόστατου του ν. 3845/2010.
γγ. Τα συνταγματικά δικαστήρια της Λετονίας και της Ρουμανίας έκριναν ως αντισυνταγματικές τις αντίστοιχες περικοπές συντάξεων στη χώρα τους, με βάση αντίστοιχο όρο δανειοδότησης από το ΔΝΤ, το οποίο και αποδέχτηκε τη δικαστική απόφαση.
Οι δικαστικές αυτές αποφάσεις μας δείχνουν ότι υπάρχουν δικαστές στην Ευρώπη, και μάλιστα σε χώρες που εντάχθηκαν μόλις χθες στη μεταπολεμική νομιμότητα της δυτικής Ευρώπης.”
Και συνοψίζοντας ο κ.Κασιμάτης λέει
αα. Η Ελλάδα χάνει κάθε ελευθερία εξωτερικής πολιτικής, αφού, κάτω από την απειλή της ολοκληρωτικής δέσμευσης της εθνικής κυριαρχίας και της δημόσιας περιουσίας, δεν μπορεί να διαπραγματευθεί με κανένα τρίτο κράτος, χωρίς την έγκριση των δανειστών της. Η απειλή αυτή στερεί την ελευθερία κινήσεων για την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων, δημιουργεί άλλοθι σε κάθε κυβέρνηση που θα είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τα συμφέροντα των αντιπάλων μας, και ανοίγει εύκολο πολιτικό δρόμο για την αμφισβήτηση από τρίτες χώρες των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
ββ. Δεσμεύονται όλες οι περιοχές της ελληνικής επικράτειας που χρησιμεύουν για την άμυνα της χώρας και για την αντιμετώπιση παραβίασης κυριαρχικών δικαιωμάτων και ιδίως της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας (παραμεθόριες περιοχές και παραμεθόρια νησιά και θαλάσσιες ζώνες).
γγ. Δεσμεύονται όλες οι πήγες πλούτου για αξιοποίηση υπέρ των δανειστών, που προστατεύονται ως αγαθά του φυσικού και του ιστορικού μας περιβάλλοντος (όπως εθνικοί δρυμοί, αρχαιολογικοί χώροι με πλούσια πολιτισμική κληρονομιά των Ελλήνων, όπως η Ακρόπολη, η Ολυμπία, οι Δελφοί, η Βεργίνα, η Κνωσός και τόσοι άλλοι).
δδ. Δεσμεύονται υπέρ των δανειστών ο ορυκτός και ο υποθαλάσσιος πλούτος, που τόσο εποφθαλμιά το αδηφάγο υπερεθνικό κεφάλαιο.
εε. Όλοι γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα-θύμα της χιτλερικής θηριωδίας που δεν έλαβε από τη Γερμανία αποζημίωση για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που υπέστη ο λαός της, ούτε της επεστράφη το αναγκαστικό δάνειο που άρπαξε με τη βία στην Κατοχή η χώρα αυτή από την καθημαγμένη και λιμοκτονούσα πατρίδα μας. Με τη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης υπεγράφη όρος σύμφωνα με τον οποίο δεν μπορεί η Ελλάδα να συμψηφίσει τις απαιτήσεις προς αντίστοιχο ποσό των υποχρεώσεών της από το δάνειο. Με τον όρο αυτό απεμπόλησε η Ελλάδα το δικαίωμα συμψηφισμού ακόμη και αυτής της αξίωσης – η οποία άλλωστε είναι και η μόνη σημαντική που έχουμε, ασφαλώς, από τρίτη χώρα.......
Τα συμπεράσματα δικά σας.....αλλά δεν τελειώσαμε.Ακολουθεί το μεσοπρόθεσμο βουρ- βουρ "ξεπούλημα". ώστε σε κάθε περίπτωση ,να προλάβουν οι δανειστές μας και οι φίλοι τους να διαμελίσουν το σώμα της χώρας πριν συμβεί κανένα απρόβλεπτο και υπάρξει Ελληνική κυβέρνηση στο μέλλον έχουσα το θράσος να χαρακτηρίσει το χρέος επονείδιστο και επαχθές.Οι δανειστές και οι εξ΄αυτών εκπορευόμενοι κυβερνώντες μας είναι ει μη τί άλλο άνθρωποι προνοητικοί.