Αφορμή του άρθρου είναι η ταινία «μαριονέτες» που προβάλλεται στους κινηματογράφους.
Την προσέγγιση θα προσπαθήσω να την κάνω καθαρά κοινωνιολογικά, χωρίς ιστορικές αναφορές, γιατί οι αναλύσεις περί του τεκτονισμού είναι γνωστές και πολλάκις διατυπωμένες.
Ο τεκτονισμός ή μασονισμός, είναι μία οργάνωση που δραστηριοποιείται παγκοσμίως και έχει οργανώσεις που είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους με τακτική και άμεση επικοινωνία. Ηπαρέκκλιση εμφανίζεται όταν ένας άνθρωπος παρεκκλίνει από τα κοινωνικά πρότυπα τής εκάστοτε δομής τής κοινωνίας. Ο τέκτονας βρίσκεται με τους άλλους τέκτονες σε μία τοποθεσία, που αυτοί την ονομάζουν στοά, και στην οποία δεν ξέρουμε τι κάνουν (κατά δήλωσή τους κάνουν φιλοσοφικές διαλέξεις – συζητήσεις – ομιλίες), δηλαδή κυριαρχεί ένα σκότος προς τα μη μελή αυτής, που μπορεί και να είναι δημιούργημα επίπλαστου μυστηρίου. Ο τέκτονας δεν αποκαλύπτει ποτέ ότι είναι τέκτονας παρά μόνο στον τέκτονα, με ειδικούς χαιρετισμούς ή και άλλα σημάδια π.χ μια καρφίτσα ή μια κόκκινη κλώστη στο κουστούμι. Ο τέκτονας μπορεί να είναι το άτομο της διπλανής πόρτας, αλλά ποτέ δεν θα το εκδηλώσει. Από εδώ αρχίζει η δομή τής παρέκκλισης γιατί η κοινωνία δομείται από την αλληλεπίδραση μέσω της επικοινωνίας. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό των ανθρώπων είναι το στοιχείο της διαντίδρασης ως προς την γνωσιακή ανθρώπινη φύση. Σε αντίθεση η μη διαντίδραση ως προς την γνωσιακή δομή της ανθρώπινης φύσης δημιουργεί παρεκκλίνουσες συμπεριφορές, η επαναληπτικότητα των οποίων δομεί την κυρίαρχη παρέκκλιση ως προς το δομικό χαρακτηριστικό, που στο τέλος θεωρείται αξιακό μέτρο ως ανώτερο προς την κοινωνία. Με όρους κοινωνιολογίας θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κοινωνικός αυτισμός, δηλαδή εν γνώσει τους αποστρέφονται τους άλλους. Η παρέκκλιση είναι ή φόβος προς την κοινωνία ή φόβος προς τον ίδιο τους τον εαυτό, π.χ όταν ένας τοξικομανής είναι έτοιμος για επανένταξη, μπαίνει σε μια ομάδα και φωνάζει το όνομά του διαρκώς, για να ξανάακούσει το όνομα του. Με αυτό τον τρόπο θα ξαναδομήσει τον αρχικό χαρακτήρα του. Αυτό που του λένε, είναι: «Θα λες το παρελθόν σου, δεν φοβάσαι πια, είσαι καθαρός, όλα στο φως». Το φως πάντα νικά το σκότος εκτός αν το φέρουμε μέσα μας. Ένα άλλο παράδειγμα είναι: μια ομάδα ανθρώπων είναι φίλαθλοι μιας ομάδος και κάνουν ένα σύνδεσμο φίλων της συγκεκριμένης ομάδας, και κάποια μέλη τού συνδέσμου, επειδή θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο, μυστικά κάνουν κινήσεις και πάνε να παρακολουθήσουν την ομάδα τους, που παίζει στο εξωτερικό, χωρίς να πουν τίποτα στα αλλά μέλη. Αυτό είναι παρέκκλιση ως προς το όλον του συνδέσμου. Μπορείτε τώρα να το δείτε αυτό μακροκοινωνικά. Ο τεκτονισμός για να αποστραφεί από το σκότος και το μυστήριο τυλίγεται με το μανδύα των δωρεών, των αγαθοεργιών, με διάφορες οργανώσεις δορυφόρους. Ο άλλος μανδύας είναι η φιλοσοφία. Έχει διαφόρους φιλοσόφους που διεισδύουν σε ανοιχτές φιλοσοφικές ομάδες ή προσεταιρίζουν μέλη κάνοντας εισοδισμό, δηλαδή κυριαρχούν πλειοψηφικά. Εδώ θα πρέπει να δούμε την ψυχοπαθολογία της μυστικοπάθειας ως προς ένα κοινωνικό πρότυπο, ο μυστικοπαθής διακατέχεται από φόβο ότι οι άλλοι είναι κακοί και ως κακοί πρέπει να τους αποφεύγει. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιεί μυστικούς κώδικες, υφαίνει διάφορες ¨ιστορίες¨ φόβου, ή, επειδή θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους, οδηγείται στο να παριστάνει τον δάσκαλο και τον έχοντα το φως. Το φως για αυτόν είναι η ανεστραμμένη εικόνα με το σκότος, που αυτό παραβιάζει την λογική, διότι πώς ένας που επιλέγει τη μυστικοπάθεια ή και διακατέχεται από αυτή να θεωρεί ότι έχει το φως; Η απάντηση από κλινικής άποψης είναι ότι έχει διαταραχή ή ότι το κάνει ενσυνείδητα.
Άλλη μια πλευρά είναι η εικόνα της μυστικής αυτοδιαφήμισης. Διαδίδουν ότι είναι παντού και ελέγχουν τα πάντα, -που έχει βέβαια ψήγματα αληθείας. Αυτό που είναι προσβλητικό είναι ότι διαδίδουν ότι κάποια μεγάλα ονόματα στον εκάστοτε χώρο είναι μασόνοι. Αυτό το κάνουν κατά κόρον με νεκρούς. Διαδίδουν ότι ο τάδε συγγραφέας ήταν μασόνος, κι έτσι ισχυροποιούν τη θέση τους. Μια άλλη τεχνική είναι η σύνδεση με την Ελληνική φιλοσοφία. Έχουν, αν είναι δόκιμος ο όρος, προσαρτήσει ή και προσαρμόσει κατά το δοκούν την Ελληνική φιλοσοφία με στην τεκτονική άποψη, π.χ κάποιοι γνωστοί στον λεγόμενο ελληνοκεντρικό χώρο παριστάνουν τους ιερείς και ότι είναι γνώστες των ελευσίνιων μυστηρίων, το οποίο είναι εκτός δομικής αντιληπτικής ικανότητας, αφού δεν υπάρχει κανένα κείμενο ως πηγή και βέβαια δεν θα υπάρξει, (οποίος αναγνώστης ή αναγνώστρια θέλει, ας ψάξει στον Παυσανία να δει τι αναφέρει).
Άλλη προσάρτηση είναι ο Πυθαγόρας. Στην ουσία δημιούργησαν και προσάρτησαν στοιχεία ώστε να τα ταυτίσουν με την τεκτονική άποψη και να οικειοποιηθούν τη φιλοσοφία των Πυθαγορείων.
Και βέβαια, ο Προμηθέας, που ¨έφερε¨ το φως. Γενικώς με το φως που αυτοί το αναζητούν… Περί Προμηθέα ας δούμε τι αναφέρει ο Ησίοδος και πώς τον αποκαλεί ο Δίας. Γιατί οι ελληνοκεντριστές τιμούν τον Δία δια μέσου του αγκυλομήτη Προμηθέα; Παραλογισμός! Να μην ξεχάσω τα σύμβολα, μια πλήρη αντιγραφή και οικειοποίησή τους.
Ένα μήνυμα προς τον αγαπητό τέκτονα αναγνώστη (δεν λέω και αναγνώστρια γιατί τέκτονες είναι μόνο άνδρες). Ναι, σε σένα μιλώ. Ναι, τώρα που εσύ το διαβάζεις και ίσως, λέω ίσως, να σε δυσαρεστώ, αλλά ο σκοπός του κειμένου είναι να βγεις στο φως της κοινωνίας, να μιλήσεις ανοιχτά με την ιδιότητα του τέκτονα, και όχι μέσα στις κλειστές πόρτες. Να μας πεις την άποψή σου, που οφείλουμε να ακούσουμε, και να μην είσαι σε σκοτεινές αίθουσες. Βγες στο φως!
Μπορεί ίσως με αυτήν τη διαδικασία να δημιουργηθεί ένα κίνημα ανανηψάντων.
Υ.Γ ευχαριστώ την εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα, για την δημοσίευση του κειμένου και να την ευχαριστήσω για τη συνδρομή της στην υλοποίηση των ταινιών για τις οποίες είχα την τιμή και τη χαρά να γράψω τα κείμενα (σενάρια). Οι ταινίες αυτές, με σκηνοθέτη τον Σωτηρόπουλο Αντώνη, είναι: Ιδιότητες του Απόλλωνος (ντοκιμαντέρ), και η κωμωδία Απαγωγή. Οι ταινίες αυτές θα κυκλοφορήσουν από την εφημερίδα.
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην Ελεύθερη Ώρα 7/11/2015
Την προσέγγιση θα προσπαθήσω να την κάνω καθαρά κοινωνιολογικά, χωρίς ιστορικές αναφορές, γιατί οι αναλύσεις περί του τεκτονισμού είναι γνωστές και πολλάκις διατυπωμένες.
Ο τεκτονισμός ή μασονισμός, είναι μία οργάνωση που δραστηριοποιείται παγκοσμίως και έχει οργανώσεις που είναι άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους με τακτική και άμεση επικοινωνία. Ηπαρέκκλιση εμφανίζεται όταν ένας άνθρωπος παρεκκλίνει από τα κοινωνικά πρότυπα τής εκάστοτε δομής τής κοινωνίας. Ο τέκτονας βρίσκεται με τους άλλους τέκτονες σε μία τοποθεσία, που αυτοί την ονομάζουν στοά, και στην οποία δεν ξέρουμε τι κάνουν (κατά δήλωσή τους κάνουν φιλοσοφικές διαλέξεις – συζητήσεις – ομιλίες), δηλαδή κυριαρχεί ένα σκότος προς τα μη μελή αυτής, που μπορεί και να είναι δημιούργημα επίπλαστου μυστηρίου. Ο τέκτονας δεν αποκαλύπτει ποτέ ότι είναι τέκτονας παρά μόνο στον τέκτονα, με ειδικούς χαιρετισμούς ή και άλλα σημάδια π.χ μια καρφίτσα ή μια κόκκινη κλώστη στο κουστούμι. Ο τέκτονας μπορεί να είναι το άτομο της διπλανής πόρτας, αλλά ποτέ δεν θα το εκδηλώσει. Από εδώ αρχίζει η δομή τής παρέκκλισης γιατί η κοινωνία δομείται από την αλληλεπίδραση μέσω της επικοινωνίας. Κυρίαρχο χαρακτηριστικό των ανθρώπων είναι το στοιχείο της διαντίδρασης ως προς την γνωσιακή ανθρώπινη φύση. Σε αντίθεση η μη διαντίδραση ως προς την γνωσιακή δομή της ανθρώπινης φύσης δημιουργεί παρεκκλίνουσες συμπεριφορές, η επαναληπτικότητα των οποίων δομεί την κυρίαρχη παρέκκλιση ως προς το δομικό χαρακτηριστικό, που στο τέλος θεωρείται αξιακό μέτρο ως ανώτερο προς την κοινωνία. Με όρους κοινωνιολογίας θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι κοινωνικός αυτισμός, δηλαδή εν γνώσει τους αποστρέφονται τους άλλους. Η παρέκκλιση είναι ή φόβος προς την κοινωνία ή φόβος προς τον ίδιο τους τον εαυτό, π.χ όταν ένας τοξικομανής είναι έτοιμος για επανένταξη, μπαίνει σε μια ομάδα και φωνάζει το όνομά του διαρκώς, για να ξανάακούσει το όνομα του. Με αυτό τον τρόπο θα ξαναδομήσει τον αρχικό χαρακτήρα του. Αυτό που του λένε, είναι: «Θα λες το παρελθόν σου, δεν φοβάσαι πια, είσαι καθαρός, όλα στο φως». Το φως πάντα νικά το σκότος εκτός αν το φέρουμε μέσα μας. Ένα άλλο παράδειγμα είναι: μια ομάδα ανθρώπων είναι φίλαθλοι μιας ομάδος και κάνουν ένα σύνδεσμο φίλων της συγκεκριμένης ομάδας, και κάποια μέλη τού συνδέσμου, επειδή θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο, μυστικά κάνουν κινήσεις και πάνε να παρακολουθήσουν την ομάδα τους, που παίζει στο εξωτερικό, χωρίς να πουν τίποτα στα αλλά μέλη. Αυτό είναι παρέκκλιση ως προς το όλον του συνδέσμου. Μπορείτε τώρα να το δείτε αυτό μακροκοινωνικά. Ο τεκτονισμός για να αποστραφεί από το σκότος και το μυστήριο τυλίγεται με το μανδύα των δωρεών, των αγαθοεργιών, με διάφορες οργανώσεις δορυφόρους. Ο άλλος μανδύας είναι η φιλοσοφία. Έχει διαφόρους φιλοσόφους που διεισδύουν σε ανοιχτές φιλοσοφικές ομάδες ή προσεταιρίζουν μέλη κάνοντας εισοδισμό, δηλαδή κυριαρχούν πλειοψηφικά. Εδώ θα πρέπει να δούμε την ψυχοπαθολογία της μυστικοπάθειας ως προς ένα κοινωνικό πρότυπο, ο μυστικοπαθής διακατέχεται από φόβο ότι οι άλλοι είναι κακοί και ως κακοί πρέπει να τους αποφεύγει. Για να το πετύχει αυτό, χρησιμοποιεί μυστικούς κώδικες, υφαίνει διάφορες ¨ιστορίες¨ φόβου, ή, επειδή θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο από τους άλλους, οδηγείται στο να παριστάνει τον δάσκαλο και τον έχοντα το φως. Το φως για αυτόν είναι η ανεστραμμένη εικόνα με το σκότος, που αυτό παραβιάζει την λογική, διότι πώς ένας που επιλέγει τη μυστικοπάθεια ή και διακατέχεται από αυτή να θεωρεί ότι έχει το φως; Η απάντηση από κλινικής άποψης είναι ότι έχει διαταραχή ή ότι το κάνει ενσυνείδητα.
Άλλη μια πλευρά είναι η εικόνα της μυστικής αυτοδιαφήμισης. Διαδίδουν ότι είναι παντού και ελέγχουν τα πάντα, -που έχει βέβαια ψήγματα αληθείας. Αυτό που είναι προσβλητικό είναι ότι διαδίδουν ότι κάποια μεγάλα ονόματα στον εκάστοτε χώρο είναι μασόνοι. Αυτό το κάνουν κατά κόρον με νεκρούς. Διαδίδουν ότι ο τάδε συγγραφέας ήταν μασόνος, κι έτσι ισχυροποιούν τη θέση τους. Μια άλλη τεχνική είναι η σύνδεση με την Ελληνική φιλοσοφία. Έχουν, αν είναι δόκιμος ο όρος, προσαρτήσει ή και προσαρμόσει κατά το δοκούν την Ελληνική φιλοσοφία με στην τεκτονική άποψη, π.χ κάποιοι γνωστοί στον λεγόμενο ελληνοκεντρικό χώρο παριστάνουν τους ιερείς και ότι είναι γνώστες των ελευσίνιων μυστηρίων, το οποίο είναι εκτός δομικής αντιληπτικής ικανότητας, αφού δεν υπάρχει κανένα κείμενο ως πηγή και βέβαια δεν θα υπάρξει, (οποίος αναγνώστης ή αναγνώστρια θέλει, ας ψάξει στον Παυσανία να δει τι αναφέρει).
Άλλη προσάρτηση είναι ο Πυθαγόρας. Στην ουσία δημιούργησαν και προσάρτησαν στοιχεία ώστε να τα ταυτίσουν με την τεκτονική άποψη και να οικειοποιηθούν τη φιλοσοφία των Πυθαγορείων.
Και βέβαια, ο Προμηθέας, που ¨έφερε¨ το φως. Γενικώς με το φως που αυτοί το αναζητούν… Περί Προμηθέα ας δούμε τι αναφέρει ο Ησίοδος και πώς τον αποκαλεί ο Δίας. Γιατί οι ελληνοκεντριστές τιμούν τον Δία δια μέσου του αγκυλομήτη Προμηθέα; Παραλογισμός! Να μην ξεχάσω τα σύμβολα, μια πλήρη αντιγραφή και οικειοποίησή τους.
Ένα μήνυμα προς τον αγαπητό τέκτονα αναγνώστη (δεν λέω και αναγνώστρια γιατί τέκτονες είναι μόνο άνδρες). Ναι, σε σένα μιλώ. Ναι, τώρα που εσύ το διαβάζεις και ίσως, λέω ίσως, να σε δυσαρεστώ, αλλά ο σκοπός του κειμένου είναι να βγεις στο φως της κοινωνίας, να μιλήσεις ανοιχτά με την ιδιότητα του τέκτονα, και όχι μέσα στις κλειστές πόρτες. Να μας πεις την άποψή σου, που οφείλουμε να ακούσουμε, και να μην είσαι σε σκοτεινές αίθουσες. Βγες στο φως!
Μπορεί ίσως με αυτήν τη διαδικασία να δημιουργηθεί ένα κίνημα ανανηψάντων.
Υ.Γ ευχαριστώ την εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα, για την δημοσίευση του κειμένου και να την ευχαριστήσω για τη συνδρομή της στην υλοποίηση των ταινιών για τις οποίες είχα την τιμή και τη χαρά να γράψω τα κείμενα (σενάρια). Οι ταινίες αυτές, με σκηνοθέτη τον Σωτηρόπουλο Αντώνη, είναι: Ιδιότητες του Απόλλωνος (ντοκιμαντέρ), και η κωμωδία Απαγωγή. Οι ταινίες αυτές θα κυκλοφορήσουν από την εφημερίδα.
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην Ελεύθερη Ώρα 7/11/2015
Τα γαλόνια όπως έλεγε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης τα παίρνεις στη μάχη.