Εις Απήλθε
Δύο Ανέρχονται
Τρεις Κατέρχονται
Εις Έδυσε
Δύο Ανατέλλουν
Τρεις Εγείρονται
Εις Βρυχήθηκε
Δύο Μέλπουν
Τρεις Αναπέμπουν
Εις Θυσίασε
Δύο Ιερουργούν
Τρεις Εποπτεύουν
Εις Κρύπτει
Δύο Παραμονεύουν
Τρεις Φυλάττουν
"..ανέμισε το ουρανοφλεγόμενο Λοφίο της Θεάς Αθηνάς και η φωτιά της ξεχύθηκε στον Κόσμο ολάκερο..."
Ε-ΤΟΠΙΑ
Ε-ΤΟΠΙΑ
Επανεκπεμπόμενη Δελφική Ομφή
Ο Παρνασσός αντήχησε και πάλι:
...στην Σιωπή Αφουγκράσου...
...το πτερούγισμα του Λευκού αετού...
...το Πέρασμα σου δείχνει...
...η Ιαχή αντηχεί...
...Σιγή επικρατεί...
...την υπάτη κρούει ο Απόλλων...
...τραντάζεται ο Νους....
...φλέγεται ο Ουρανός...
...πετά ο φτερωτός Ίππος...
...διαχέεται ο Αιθέρας...
...Βοή εκπέμπει το δελφικό μελίσσι...
...φωτοκύματα Ρέουν...
...σήμαναν οι Ώρες...
...έληξε ο Νήδυμος ύπνος...
...θα παύσει η Ύβρις...
...το Χάος και πάλι θα πάρει μορφή...
...επανεκπέμπεται η δελφική Ομφή...
...το Ίλιον θα αλωθεί...
"..ανέμισε το ουρανοφλεγόμενο Λοφίο της Θεάς Αθηνάς και η φωτιά της ξεχύθηκε στον Κόσμο ολάκερο..."
Ε-ΤΟΠΙΑ
Ε-ΤΟΠΙΑ
«ΚΡΗΤΕΣ ΑΠΟ ΚΝΩΣΟΥ ΜΙΝΩΙΟΥ ΟΙ ΡΑ Τ’ ΑΝΑΚΤΙ
ΙΕΡΑ ΤΕ ΡΕΖΟΥΣΙ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΥΣΙ ΘΕΜΙΣΤΑΣ
ΦΟΙΒΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΧΡΥΣΑΟΡΟΥ ΟΤΤΙ ΚΑΙ ΕΙΠΗ
ΧΡΕΙΩΝ ΕΚ ΔΑΦΝΗΣ ΓΥΑΛΩΝ ΥΠΟ ΠΑΡΝΗΣΟΙΟ»
(Ομηρικός Ύμνος στον Απόλλωνα/στίχοι 393-395).
«Κρήτες από την Κνωσό του Μίνωα, που στον Άνακτα
θυσίες θα προσφέρουν και θα λένε τους χρησμούς
του Φοίβου Απόλλωνα, με το χρυσό τόξο, ό,τι προφητέψει
χρησιμοποιώντας δάφνης από τα φαράγγια του Παρνασσού».
ΙΕΡΑ ΤΕ ΡΕΖΟΥΣΙ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΟΥΣΙ ΘΕΜΙΣΤΑΣ
ΦΟΙΒΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΧΡΥΣΑΟΡΟΥ ΟΤΤΙ ΚΑΙ ΕΙΠΗ
ΧΡΕΙΩΝ ΕΚ ΔΑΦΝΗΣ ΓΥΑΛΩΝ ΥΠΟ ΠΑΡΝΗΣΟΙΟ»
(Ομηρικός Ύμνος στον Απόλλωνα/στίχοι 393-395).
«Κρήτες από την Κνωσό του Μίνωα, που στον Άνακτα
θυσίες θα προσφέρουν και θα λένε τους χρησμούς
του Φοίβου Απόλλωνα, με το χρυσό τόξο, ό,τι προφητέψει
χρησιμοποιώντας δάφνης από τα φαράγγια του Παρνασσού».
Πραγματικα, για χαρη των μετεχοντων, των υποκειμενων της μεθεξης, τα ασωματα φαινονται υπο μορφη σωματικη οταν εμφανιζονται στον αιθερα να εχουν διαστασεις.
Άντε και το ''καπάκι'' του...
«ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΗ ΚΑΤΑ ΘΥΜΟΝ ΕΦΡΑΖΕΤΟ ΦΟΙΒΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ
ΟΥΣ ΤΙΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΡΓΙΟΝΑΣ ΕΙΣΑΓΑΓΟΙΤΟ
ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΣΟΝΤΑΙ ΠΥΘΟΙ ΕΝΙ ΠΕΤΡΗΕΣΣΗ»
(Ομηρικός Ύμνος στον Απόλλωνα/στίχοι:388-390)
«Και τότε σκέφτηκε ο Φοίβος Απόλλωνας
ποιους ανθρώπους, οργιαστές θα μπορούσε να φέρει
για να υπηρετήσουν την πετρόεσσα Πυθώ».
«ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΗ ΚΑΤΑ ΘΥΜΟΝ ΕΦΡΑΖΕΤΟ ΦΟΙΒΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ
ΟΥΣ ΤΙΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΡΓΙΟΝΑΣ ΕΙΣΑΓΑΓΟΙΤΟ
ΟΙ ΘΕΡΑΠΕΥΣΟΝΤΑΙ ΠΥΘΟΙ ΕΝΙ ΠΕΤΡΗΕΣΣΗ»
(Ομηρικός Ύμνος στον Απόλλωνα/στίχοι:388-390)
«Και τότε σκέφτηκε ο Φοίβος Απόλλωνας
ποιους ανθρώπους, οργιαστές θα μπορούσε να φέρει
για να υπηρετήσουν την πετρόεσσα Πυθώ».
Πραγματικα, για χαρη των μετεχοντων, των υποκειμενων της μεθεξης, τα ασωματα φαινονται υπο μορφη σωματικη οταν εμφανιζονται στον αιθερα να εχουν διαστασεις.