Γνωρίζουμε πώς ο ήχος επιδρά πάνω στον ανθρώπινο οργανισμό και κυρίως τον εγκέφαλο και τα ενεργειακά κέντρα.
Εκείνο που ίσως να μην γνωρίζουμε είναι ότι ο ήχος μπορεί να επιδράσει και πάνω στην ύλη.
Πέρα από τα καθιερωμένα των θετικών επιστημών περί της επίδρασης των ηλεκτρομαγνητικών κυμμάτων του φωτός,ότι το φώς διαδίδεται σε εγκάρσια ηλεκτρομαγνητικά κύμματα, και των ηχοφασματικών κυμμάτων του ήχου (βάση της προέκτασης της θεωρίας Maxwell) και των επιδράσεων των αστρικών-γαλαξιακών υπερκυμμάτων (παλσάρ),ο ήχος μπορεί να επιδράσει πάνω στην ύλη με διάφορους τρόπους.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι όταν έχουμε πολύ δυνατά την μουσική (πέρα από το γεγονός ότι ο εκκωφαντικός ήχος πονάει το κεφάλι και σε πολλά ντεσιμπέλ μπορεί και να σκοτώσει...) κάνει τα ποτήρια πάνω στο τραπέζι να τρίζουν,
ακόμη και να σπάσουν...
Πάνω σε αυτή τη θεωρία μία ομάδα φυσικών κατασκεύασε μία συσκευή που επιτρέπει στα αντικείμενα να πετούν με ήχους.
Το μηχάνημα παράγει κατακόρυφα κύμματα με πεδία χαμηλής και υψηλής ηχητικής πίεσης.Κατά τη διάρκεια του πειράματος μυρμήγια αιωρήθηκαν για μισή ώρα περίπου εντός ζώνης χαμηλής πιέσεως (βλ. περιοδικό Geo 9/07 σελ. 18).
Αν θεωρητικά το μήκος κύμματος είναι διπλάσιου μεγέθους από το αντικείμενο,θα μπορούσε να το ανυψώσει,είτε αυτό είναι άνθρωπος είτε είναι σκάφος......
Υπό τις κατάλληλες υποδομές,τόσο ο άνθρωπος,όσο και ένα σκάφος μπορεί να παράγει μεγάλες συχνότητες ήχου...
Και ας μην ξεχνάμε πώς έπεσαν τα "τείχη της Ιεριχούς" υπό τον ήχο σάλπιγγων...
Τα δελφίνια,οι φάλαινες και πολλά είδη του ζωικού βασιλείου επικοινωνούν μεταξύ τους με υπόηχους και υπέρηχους,οι οποίοι δεν είναι αντιληπτοί από τον άνθρωπο δεδομένου του περιορισμένου φάσματος ήχου που μπορούν να συλλάβουν τα τύμπανα και οι σάλπιγγες των αυτιών και να αντιληφθεί ο εγκέφαλος...Οι δε νυχτερίδες πετούν και προσανατολίζονται βάση υπόηχων.
Φυσικά όλα αυτά θα πρέπει να τα δούμε σε ένα ευρύτερο φυσικό επίπεδο,αλλά και αστροφυσικό ειδικά εκεί που συνδέονται με την θεωρία των Υπερχορδών...
Αλλά κυρίως σε επίπεδο εσωτερικό (και έτσι δικαιολογείται το γεγονός ότι το παρόν θέμα βρίσκεται στην θεματική βιολογία...)
όσον αφορά την λειτουργία των ύμνων,τις δονήσεις που προκαλούν και την αρμονία που παράγουν,ειδικά όταν είναι συνοδευόμενοι από τους ήχους άρπας,λύρας και άλλων αρχαίων ελληνικών οργάνων,όπου η πυθαγόρεια αρμονία των μουσικών σφαιρών πιθανόν να συνδέεται με την θεωρία του Πλάτωνα περί Σφαιρών και Σφονδυλίων...
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Απόλλων ήταν ο Θεός της Μουσικής και προστάτης των μουσών οι οποίες ήταν 9,ανάλογες με τον αριθμό των διαστάσεων...ενώ οι χορδές της λύρας του ήταν 7 αριθμός ανάλογος των ενεργειακών κέντρων του ανθρώπου,των πλανητών και των πλειάδων...καθώς και ότι ο Ερμής ήταν ο
Θεός του Λόγου....
Ο άνθρωπος παράγει και δέχεται ήχο περιορισμένο σε συγκεκριμένο μήκος κύμματος (δεδομένου ότι χρησιμοποιεί ώς το 10% των εγκεφαλικών δυνατοτήτων του) και το σώμα του αποτελεί κάποιου είδους όργανο.
Και παραπέμπω στους Θιβετιανούς μοναχούς και τις τεχνικής αιώρησης και τηλεπάθειας...
Υ.Γ.Ευχαριστώ τον Γρηγόρη Δρακόπουλο για κάποιες πληροφορίες περί των αρχαίων ελληνικών οργάνων καθώς και για την βοήθειά του στην "έμπνευση" του τίτλου της παρούσας εργασίας!
Ας δούμε και μία ενδιαφέρουσα φωτογραφία...
ΗΧΟΣ και ΕΙΚΟΝΑ
Εκείνο που ίσως να μην γνωρίζουμε είναι ότι ο ήχος μπορεί να επιδράσει και πάνω στην ύλη.
Πέρα από τα καθιερωμένα των θετικών επιστημών περί της επίδρασης των ηλεκτρομαγνητικών κυμμάτων του φωτός,ότι το φώς διαδίδεται σε εγκάρσια ηλεκτρομαγνητικά κύμματα, και των ηχοφασματικών κυμμάτων του ήχου (βάση της προέκτασης της θεωρίας Maxwell) και των επιδράσεων των αστρικών-γαλαξιακών υπερκυμμάτων (παλσάρ),ο ήχος μπορεί να επιδράσει πάνω στην ύλη με διάφορους τρόπους.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι όταν έχουμε πολύ δυνατά την μουσική (πέρα από το γεγονός ότι ο εκκωφαντικός ήχος πονάει το κεφάλι και σε πολλά ντεσιμπέλ μπορεί και να σκοτώσει...) κάνει τα ποτήρια πάνω στο τραπέζι να τρίζουν,
ακόμη και να σπάσουν...
Πάνω σε αυτή τη θεωρία μία ομάδα φυσικών κατασκεύασε μία συσκευή που επιτρέπει στα αντικείμενα να πετούν με ήχους.
Το μηχάνημα παράγει κατακόρυφα κύμματα με πεδία χαμηλής και υψηλής ηχητικής πίεσης.Κατά τη διάρκεια του πειράματος μυρμήγια αιωρήθηκαν για μισή ώρα περίπου εντός ζώνης χαμηλής πιέσεως (βλ. περιοδικό Geo 9/07 σελ. 18).
Αν θεωρητικά το μήκος κύμματος είναι διπλάσιου μεγέθους από το αντικείμενο,θα μπορούσε να το ανυψώσει,είτε αυτό είναι άνθρωπος είτε είναι σκάφος......
Υπό τις κατάλληλες υποδομές,τόσο ο άνθρωπος,όσο και ένα σκάφος μπορεί να παράγει μεγάλες συχνότητες ήχου...
Και ας μην ξεχνάμε πώς έπεσαν τα "τείχη της Ιεριχούς" υπό τον ήχο σάλπιγγων...
Τα δελφίνια,οι φάλαινες και πολλά είδη του ζωικού βασιλείου επικοινωνούν μεταξύ τους με υπόηχους και υπέρηχους,οι οποίοι δεν είναι αντιληπτοί από τον άνθρωπο δεδομένου του περιορισμένου φάσματος ήχου που μπορούν να συλλάβουν τα τύμπανα και οι σάλπιγγες των αυτιών και να αντιληφθεί ο εγκέφαλος...Οι δε νυχτερίδες πετούν και προσανατολίζονται βάση υπόηχων.
Φυσικά όλα αυτά θα πρέπει να τα δούμε σε ένα ευρύτερο φυσικό επίπεδο,αλλά και αστροφυσικό ειδικά εκεί που συνδέονται με την θεωρία των Υπερχορδών...
Αλλά κυρίως σε επίπεδο εσωτερικό (και έτσι δικαιολογείται το γεγονός ότι το παρόν θέμα βρίσκεται στην θεματική βιολογία...)
όσον αφορά την λειτουργία των ύμνων,τις δονήσεις που προκαλούν και την αρμονία που παράγουν,ειδικά όταν είναι συνοδευόμενοι από τους ήχους άρπας,λύρας και άλλων αρχαίων ελληνικών οργάνων,όπου η πυθαγόρεια αρμονία των μουσικών σφαιρών πιθανόν να συνδέεται με την θεωρία του Πλάτωνα περί Σφαιρών και Σφονδυλίων...
Ας μην ξεχνάμε ότι ο Απόλλων ήταν ο Θεός της Μουσικής και προστάτης των μουσών οι οποίες ήταν 9,ανάλογες με τον αριθμό των διαστάσεων...ενώ οι χορδές της λύρας του ήταν 7 αριθμός ανάλογος των ενεργειακών κέντρων του ανθρώπου,των πλανητών και των πλειάδων...καθώς και ότι ο Ερμής ήταν ο
Θεός του Λόγου....
Ο άνθρωπος παράγει και δέχεται ήχο περιορισμένο σε συγκεκριμένο μήκος κύμματος (δεδομένου ότι χρησιμοποιεί ώς το 10% των εγκεφαλικών δυνατοτήτων του) και το σώμα του αποτελεί κάποιου είδους όργανο.
Και παραπέμπω στους Θιβετιανούς μοναχούς και τις τεχνικής αιώρησης και τηλεπάθειας...
Υ.Γ.Ευχαριστώ τον Γρηγόρη Δρακόπουλο για κάποιες πληροφορίες περί των αρχαίων ελληνικών οργάνων καθώς και για την βοήθειά του στην "έμπνευση" του τίτλου της παρούσας εργασίας!
Ας δούμε και μία ενδιαφέρουσα φωτογραφία...
ΗΧΟΣ και ΕΙΚΟΝΑ
Γνωρίζουμε ότι το Φώς είναι λευκό.
Όταν προσπίπτει πάνω σε κάποιο πρίσμα αναλύεται
το φάσμα των 7 χρωμάτων:
Ερυθρό 700nm
Πορτοκαλί 650nm
Κίτρινο 600nm
Πράσινο 550 nm
Κυανό 500 nm
Ιώδες 400nm
Πρίν τα 700 nm έχουμε το υπεριώδες φώς
και μετά τα 400nm έχουμε το υπέρυθρο,το οποίο και δεν είναι ορατό από τον άνθρωπο.Μετά από το υπέρυθρο και το υπεριώδες υπάρχουν σε πολύ μεγαλύτερα μήκη κύμματος οι ακτινοβολίες α,β,γ κτλ.
Το μαύρο δεν είναι χρώμα,αλλά απουσία φωτός...
Ανάλογα,ο ήχος θα πρέπει να είναι κατά κάποιο είδος "λευκός",ο οποίος δια του μουσικού πρίσματος ή οργάνου αναλύεται στις 7 νότες που συνθέτουν τις 7 αρμονίες.
Το θέμα του προβληματισμού ότι όπως από το λευκό φώς παράγεται το φάσμα των 7 χρωμάτων,έτσι και από το "λευκό ήχο" θα πρέπει να παράγεται το φάσμα των 7 νοτών ανήκει στον συμπορευτή και φίλτατο Γρηγόρη Δρακόπουλο.
7 Αρμονικές κλίμακες:
Μιξολυδική αρμονία στην κλίμακα ΣΙ
Λυδική στην ΝΤΟ
Φρυγική στη ΡΕ
Δωρική στη ΜΙ
Υπολυδική στην ΦΑ
Ιωνική (Υποφρυγική) στη ΣΟΛ
Αιολική (Υποδωρική) στη ΛΑ
Η σιωπή δεν είναι ήχος αλλά απουσία ήχου...
Πέρα από τα όρια των 7 αρμονιών και νοτών όμως τί βρίσκεται;
Συμβαίνει άραγε κάτι ανάλογο στον ήχο όπως συμβαίνει με το φώς (να συμπεριφέρεται άλλωτε ώς σώμα και άλλωτε ώς κύμα,άρα να επιδρά και στην ύλη) όπως και με τα φάσματά του (υπέρυθρη-υπεριώδη ακτινοβολία/υπέρηχος-υπόηχος) και με ποιό τρόπο αλληλεπιδρούν ο ήχος και το φώς;
Το όλο θέμα έγινε σε συνεργασία με τον συμπορευτή
Γρηγόρη Δρακόπουλο (Λυκάωνα).
Όταν προσπίπτει πάνω σε κάποιο πρίσμα αναλύεται
το φάσμα των 7 χρωμάτων:
Ερυθρό 700nm
Πορτοκαλί 650nm
Κίτρινο 600nm
Πράσινο 550 nm
Κυανό 500 nm
Ιώδες 400nm
Πρίν τα 700 nm έχουμε το υπεριώδες φώς
και μετά τα 400nm έχουμε το υπέρυθρο,το οποίο και δεν είναι ορατό από τον άνθρωπο.Μετά από το υπέρυθρο και το υπεριώδες υπάρχουν σε πολύ μεγαλύτερα μήκη κύμματος οι ακτινοβολίες α,β,γ κτλ.
Το μαύρο δεν είναι χρώμα,αλλά απουσία φωτός...
Ανάλογα,ο ήχος θα πρέπει να είναι κατά κάποιο είδος "λευκός",ο οποίος δια του μουσικού πρίσματος ή οργάνου αναλύεται στις 7 νότες που συνθέτουν τις 7 αρμονίες.
Το θέμα του προβληματισμού ότι όπως από το λευκό φώς παράγεται το φάσμα των 7 χρωμάτων,έτσι και από το "λευκό ήχο" θα πρέπει να παράγεται το φάσμα των 7 νοτών ανήκει στον συμπορευτή και φίλτατο Γρηγόρη Δρακόπουλο.
7 Αρμονικές κλίμακες:
Μιξολυδική αρμονία στην κλίμακα ΣΙ
Λυδική στην ΝΤΟ
Φρυγική στη ΡΕ
Δωρική στη ΜΙ
Υπολυδική στην ΦΑ
Ιωνική (Υποφρυγική) στη ΣΟΛ
Αιολική (Υποδωρική) στη ΛΑ
Η σιωπή δεν είναι ήχος αλλά απουσία ήχου...
Πέρα από τα όρια των 7 αρμονιών και νοτών όμως τί βρίσκεται;
Συμβαίνει άραγε κάτι ανάλογο στον ήχο όπως συμβαίνει με το φώς (να συμπεριφέρεται άλλωτε ώς σώμα και άλλωτε ώς κύμα,άρα να επιδρά και στην ύλη) όπως και με τα φάσματά του (υπέρυθρη-υπεριώδη ακτινοβολία/υπέρηχος-υπόηχος) και με ποιό τρόπο αλληλεπιδρούν ο ήχος και το φώς;
Το όλο θέμα έγινε σε συνεργασία με τον συμπορευτή
Γρηγόρη Δρακόπουλο (Λυκάωνα).
Όταν δεν υπάρχει γύρω μας τίποτα αληθινό, πώς να υποψιαστούμε ότι όλα είναι ψεύτικα;
Μυθολογικά παραπέμπουμε στο μύθο του τεμαχισμού του
Ζαγρέως σε 14 κομμάτια και την ανάστασή του σε Διόνυσο 7+7,αφού η Αθηνά διέσωσε την Καρδιά: Κάρα=Κεφαλή Διός την οποία και έραψε στο δεξί μηρό του Διός (*εκ δεξιών του Πατρός).
(*Για περισσότερα βλέπε στην θεματική μυθολογία-ιστορία στο άρθρο των Παναγιώτη Γουλέτα/Γεωργίου Καλαπανίδα με τίτλο
Περί Υφαίνειν
http://www.ellhnismos.org/cgi-bin....;t=1897)
Στον άνθρωπο θα πρέπει να ισχύει το -1 του Διονύσου,
δηλαδή 6+6,καθώς το Έν ανήκει στο νοητόν.
Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί έχουν την ίδια αναλογία
Άνθρακα C 14
6
προς τον
άνθρακα C 12
6
λόγω του ότι όσο ζούν παίρνουν άνθρακα από το φυσικό τους περιβάλλον και αποβάλλουν συνεχώς διοξείδιο του άνθρακα σε αυτό.Η διαδικασία αυτή της καύσεως γίνεται μέσω της αναπνοής.
Πέρα από αυτό γνωρίζουμε ότι οι αστρικοί πυρήνες μετατρέπουν το υδρογόνο τους σε ήλιο,μέσω ενός καταλύτη.Το ρόλο του στοιχείου καταλύτη τον διαδραματίζει ο Άνθρακας.
Οι αντιδράσεις αυτές χρησιμοποιούν ώς καταλύτη το ισότοπο μαζικού αριθμού 12 του άνθρακος.Στον κύκλο κατάλυσης
(κύκλος του Bethe) ακολουθείται η εξής διαδοχή των 12 σταθμών μεταστοιχείωσης:
C12 + H1 -> N13
Ν13 -> C13
C13 -> N14
N14 -> O15
O15 -> N15
N15 -> He4 + C12
Όπου:
C=άνθραξ
H=υδρογόνο
N=άζωτο
O=οξυγόνο
He=ήλιον.
Η ένωσις πολικών αντιθέτων θα μπορούσε να σχετίζεται με την διπλή Έλικα του D.N.A. (Δανάη-Κυρήκειο Ερμή) και την ενεργοποίηση του μνημονικού-εθοϊκού κυττάρου (Ο Μηρος) και ενοποίηση αριστερόστροφου και δεξιόστροφου ημισφαιρίου,όπως και με την ανάσταση του Διονύσου.
Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο Διόνυσος έπεσε στην χθόνα και τεμαχίστηκε από τους Τιτάνες καθώς παρατηρούσε το είδωλό του στη Σελήνη.
Στην σπηλιά που βρέθηκε συνάντησε την Περσεφόνη να υφαίνει.
Αναφορικά κατά την 14η ημέρα μετά την νέα σελήνη έχουμε Πανσέληνο,ενώ την 27η ημέρα έχουμε ολοκλήρωση του κύκλου της.
Ο δέ Ησίοδος στο "Έργα και Ημέραι" αναφέρει ότι η "ενηλικίωση" του ανθρώπου πραγματοποιείται κατά το 14ο έτος της ηλικίας του όπου και μπορεί να τεκνοποιήσει.
Όπως γνωρίζουμε το ανθρώπινο D.N.A. έχει την διπλή έλικα,
όπως ακριβώς χρησιμοποιεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος το 10% των δυνατοτήτων του,εντός του οποίου αντιλαμβάνεται τα 7 φάσματα του ήχου και του φωτός.
Αυτό όμως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είχε κάποτε 12 Έλικες (6+6) ή και να τις έχει ακόμη σε κατάσταση νάρκωσης (οντολογική λήθη).
Γνωρίζουμε ότι μία μουσική Οκτάβα αποτελείται από 7+1 νότες και ότι το φώς αναλύεται σε 7+1 χρώματα δημιουργώντας σε συνουσία μία διπλή Οκτάδα όπου δύο άπειρα (οριζοντίως και καθέτως)
σχηματίζουν μία Έλιξ που κινούμενη δημιουργεί σπείρα ή έναν Λωτό...
Μην ξεχνάμε άλλωστε και την επίδραση του φωτός και του ήχου στα ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου τα οποία είναι 7,όπως και με τα 7 φωνήεντα:
1 ΚΥΡΙΑΚΗ ΗΛΙΟΣ ΕΦΕΣΣΟΣ ΗΛ.ΠΛΕΓΜΑ ΜΕΣΗ ΧΡΥΣΟΣ ΡΟΥΜΠΙΝΙ ΓΕΛΩΤΑΣ
2 ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΕΛΗΝΗ ΣΜΥΡΝΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑ ΝΗΤΗ ΑΡΓΥΡΟΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΣ ΥΠΝΟΣ
3 ΤΡΙΤΗ ΑΡΗΣ ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΩΝΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ ΛΙΧΑΝΟΣ ΣΙΔΗΡΟΣ ΑΔΑΜΑΣ ΘΥΜΟΣ
4 ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΡΜΗΣ ΘΥΑΤΕΙΡΑ ΛΑΙΜΟΣ ΠΑΡΑΜΕΣΗ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ ΑΧΑΤΗΣ ΛΟΓΟΣ
5 ΠΕΜΠΤΗ ΖΕΥΣ ΣΑΡΔΕΙΣ ΓΕΝ. ΟΡΓΑΝΑ ΠΑΡΥΠΑΤΗ ΚΑΣΣΙΤΕΡΟΣ ΣΑΠΦΕΙΡΟΣ ΓΕΝΕΣΙ
6 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΠΑΡΑΝΗΤΗ ΧΑΛΚΟΣ ΣΜΑΡΑΓΔΟΣ ΟΡΕΞΙ
7 ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΡΟΝΟΣ ΛΑΟΔΙΚΙΑ ΚΟΚΚΥΓΑΣ ΥΠΑΤΗ ΜΟΛΥΒΔΟΣ ΟΝΥΞ ΔΑΚΡΥ
ΗΛΙΟΣ Ι
ΣΕΛΗΝΗ Α
ΑΡΗΣ Ο
ΕΡΜΗΣ Ε
ΖΕΥΣ Υ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ Η
ΚΡΟΝΟΣ Ω
(Οι πίνακες συσχετισμών είναι αντιγραμένοι από την δημοσίευση του Γρηγόρη Δρακόπουλου "Σεπτάς" στην θεματική "Μυθολογία-Ιστορία"
http://www.ellhnismos.org/cgi-bin....;t=2234)
Τέλος,στην μυθολογία έχουμε 6 Θεούς και 6 Θέαινες:
ΖΕΥΣ ΗΡΑ
ΑΠΟΛΛΩΝ ΑΡΤΕΜΙΣ
ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΑΡΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΘΗΝΑ
ΕΡΜΗΣ ΕΣΤΙΑ
άλλωτε συγκρουόμενες,άλλωτε σε ένωση,οι οποίες ίσως να σχετίζονται με το Ζωδιακό Κύκλο (ο ζωήν παρέχει) καθώς και με τα 4 στοιχεία,και οι οποίες διέπονται και συνθέτουν τον ΔΙΟΝΥΣΟ ή όπως ανέφερε και ο Εμπεδοκλής :
<<Διπλά θα τα πώ.Το Εν μεγάλωσ μοναδικό για νά'ναι από τα πολλά,τα πολλά χώρισαν ποιο πολλά από το Έν για να'ναι.Διπλή η γέννα των όντων των θνητών,διπλή και η φθορά.Γιατί από τη μία η σύνθεση κάθε υλικού γεννά και καταστρέφει,ενώ από την άλλη με την ανάπτυξη χωρίζεται και φθίρεται.Και αυτά μεταλλάσονται πέρα ώς πέρα και ποτέ δεν τελειώνουν,μά λόγω της φιλότηταςέρχονται κοντά και γίνονται όλα Έν και λόγω του Νείκους απομακρύνονται και χωρίζονται σε πολλαπλά.Από το ΕΝ γίνονται τα πολλά και τα πολλά γίνονται ΕΝ.
Και καθώς μεταλλάσονται πέρα ώς πέρα δεν τελειώνουν αμετακίνητα στην κυκλική τροχιά τους.Δείχνοντας του λόγου το σκοπό,διπλά τα λέω.Το Έν μεγάλωσε μοναδικό να είναι για τα πολλά και τα πολλά χώρισαν πιο πολλά από το Εν να είναι.
Πυρ,ύδωρ,γή και αήρ το αμέτρητο ύψος,το Νείκος τα φέρνει χωριστά σαν σε όλεθρο όμοια βαρύ σε όλα,μα η Φιλότητα ανάμεσά τους ίση στο μήκος και το πλάτος>>.
[Εμπεδοκλής "Περί Φύσεως" απόσπασμα 17]. και συμπληρώνοντας από το απόσπασμα του ΑΕΤΙΟΥ ΙΙ 20, 13:
<<Ο Εμπεδοκλής λέει ότι υπάρχουν Δύο Ήλιοι:
ο Ένας είναι ο αρχέτυπος ο έτερος είναι φαινομενικός>>.
12 Χ 12 = 144
Ζαγρέως σε 14 κομμάτια και την ανάστασή του σε Διόνυσο 7+7,αφού η Αθηνά διέσωσε την Καρδιά: Κάρα=Κεφαλή Διός την οποία και έραψε στο δεξί μηρό του Διός (*εκ δεξιών του Πατρός).
(*Για περισσότερα βλέπε στην θεματική μυθολογία-ιστορία στο άρθρο των Παναγιώτη Γουλέτα/Γεωργίου Καλαπανίδα με τίτλο
Περί Υφαίνειν
http://www.ellhnismos.org/cgi-bin....;t=1897)
Στον άνθρωπο θα πρέπει να ισχύει το -1 του Διονύσου,
δηλαδή 6+6,καθώς το Έν ανήκει στο νοητόν.
Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί έχουν την ίδια αναλογία
Άνθρακα C 14
6
προς τον
άνθρακα C 12
6
λόγω του ότι όσο ζούν παίρνουν άνθρακα από το φυσικό τους περιβάλλον και αποβάλλουν συνεχώς διοξείδιο του άνθρακα σε αυτό.Η διαδικασία αυτή της καύσεως γίνεται μέσω της αναπνοής.
Πέρα από αυτό γνωρίζουμε ότι οι αστρικοί πυρήνες μετατρέπουν το υδρογόνο τους σε ήλιο,μέσω ενός καταλύτη.Το ρόλο του στοιχείου καταλύτη τον διαδραματίζει ο Άνθρακας.
Οι αντιδράσεις αυτές χρησιμοποιούν ώς καταλύτη το ισότοπο μαζικού αριθμού 12 του άνθρακος.Στον κύκλο κατάλυσης
(κύκλος του Bethe) ακολουθείται η εξής διαδοχή των 12 σταθμών μεταστοιχείωσης:
C12 + H1 -> N13
Ν13 -> C13
C13 -> N14
N14 -> O15
O15 -> N15
N15 -> He4 + C12
Όπου:
C=άνθραξ
H=υδρογόνο
N=άζωτο
O=οξυγόνο
He=ήλιον.
Η ένωσις πολικών αντιθέτων θα μπορούσε να σχετίζεται με την διπλή Έλικα του D.N.A. (Δανάη-Κυρήκειο Ερμή) και την ενεργοποίηση του μνημονικού-εθοϊκού κυττάρου (Ο Μηρος) και ενοποίηση αριστερόστροφου και δεξιόστροφου ημισφαιρίου,όπως και με την ανάσταση του Διονύσου.
Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο Διόνυσος έπεσε στην χθόνα και τεμαχίστηκε από τους Τιτάνες καθώς παρατηρούσε το είδωλό του στη Σελήνη.
Στην σπηλιά που βρέθηκε συνάντησε την Περσεφόνη να υφαίνει.
Αναφορικά κατά την 14η ημέρα μετά την νέα σελήνη έχουμε Πανσέληνο,ενώ την 27η ημέρα έχουμε ολοκλήρωση του κύκλου της.
Ο δέ Ησίοδος στο "Έργα και Ημέραι" αναφέρει ότι η "ενηλικίωση" του ανθρώπου πραγματοποιείται κατά το 14ο έτος της ηλικίας του όπου και μπορεί να τεκνοποιήσει.
Όπως γνωρίζουμε το ανθρώπινο D.N.A. έχει την διπλή έλικα,
όπως ακριβώς χρησιμοποιεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος το 10% των δυνατοτήτων του,εντός του οποίου αντιλαμβάνεται τα 7 φάσματα του ήχου και του φωτός.
Αυτό όμως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να είχε κάποτε 12 Έλικες (6+6) ή και να τις έχει ακόμη σε κατάσταση νάρκωσης (οντολογική λήθη).
Γνωρίζουμε ότι μία μουσική Οκτάβα αποτελείται από 7+1 νότες και ότι το φώς αναλύεται σε 7+1 χρώματα δημιουργώντας σε συνουσία μία διπλή Οκτάδα όπου δύο άπειρα (οριζοντίως και καθέτως)
σχηματίζουν μία Έλιξ που κινούμενη δημιουργεί σπείρα ή έναν Λωτό...
Μην ξεχνάμε άλλωστε και την επίδραση του φωτός και του ήχου στα ενεργειακά κέντρα του ανθρώπου τα οποία είναι 7,όπως και με τα 7 φωνήεντα:
1 ΚΥΡΙΑΚΗ ΗΛΙΟΣ ΕΦΕΣΣΟΣ ΗΛ.ΠΛΕΓΜΑ ΜΕΣΗ ΧΡΥΣΟΣ ΡΟΥΜΠΙΝΙ ΓΕΛΩΤΑΣ
2 ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΕΛΗΝΗ ΣΜΥΡΝΗ ΕΓΚΕΦΑΛΙΤΙΔΑ ΝΗΤΗ ΑΡΓΥΡΟΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΣ ΥΠΝΟΣ
3 ΤΡΙΤΗ ΑΡΗΣ ΠΕΡΓΑΜΟΣ ΚΩΝΟΕΙΔΗΣ ΑΔΕΝΑΣ ΛΙΧΑΝΟΣ ΣΙΔΗΡΟΣ ΑΔΑΜΑΣ ΘΥΜΟΣ
4 ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΡΜΗΣ ΘΥΑΤΕΙΡΑ ΛΑΙΜΟΣ ΠΑΡΑΜΕΣΗ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ ΑΧΑΤΗΣ ΛΟΓΟΣ
5 ΠΕΜΠΤΗ ΖΕΥΣ ΣΑΡΔΕΙΣ ΓΕΝ. ΟΡΓΑΝΑ ΠΑΡΥΠΑΤΗ ΚΑΣΣΙΤΕΡΟΣ ΣΑΠΦΕΙΡΟΣ ΓΕΝΕΣΙ
6 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΠΑΡΑΝΗΤΗ ΧΑΛΚΟΣ ΣΜΑΡΑΓΔΟΣ ΟΡΕΞΙ
7 ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΡΟΝΟΣ ΛΑΟΔΙΚΙΑ ΚΟΚΚΥΓΑΣ ΥΠΑΤΗ ΜΟΛΥΒΔΟΣ ΟΝΥΞ ΔΑΚΡΥ
ΗΛΙΟΣ Ι
ΣΕΛΗΝΗ Α
ΑΡΗΣ Ο
ΕΡΜΗΣ Ε
ΖΕΥΣ Υ
ΑΦΡΟΔΙΤΗ Η
ΚΡΟΝΟΣ Ω
(Οι πίνακες συσχετισμών είναι αντιγραμένοι από την δημοσίευση του Γρηγόρη Δρακόπουλου "Σεπτάς" στην θεματική "Μυθολογία-Ιστορία"
http://www.ellhnismos.org/cgi-bin....;t=2234)
Τέλος,στην μυθολογία έχουμε 6 Θεούς και 6 Θέαινες:
ΖΕΥΣ ΗΡΑ
ΑΠΟΛΛΩΝ ΑΡΤΕΜΙΣ
ΗΦΑΙΣΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΑΡΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΑΘΗΝΑ
ΕΡΜΗΣ ΕΣΤΙΑ
άλλωτε συγκρουόμενες,άλλωτε σε ένωση,οι οποίες ίσως να σχετίζονται με το Ζωδιακό Κύκλο (ο ζωήν παρέχει) καθώς και με τα 4 στοιχεία,και οι οποίες διέπονται και συνθέτουν τον ΔΙΟΝΥΣΟ ή όπως ανέφερε και ο Εμπεδοκλής :
<<Διπλά θα τα πώ.Το Εν μεγάλωσ μοναδικό για νά'ναι από τα πολλά,τα πολλά χώρισαν ποιο πολλά από το Έν για να'ναι.Διπλή η γέννα των όντων των θνητών,διπλή και η φθορά.Γιατί από τη μία η σύνθεση κάθε υλικού γεννά και καταστρέφει,ενώ από την άλλη με την ανάπτυξη χωρίζεται και φθίρεται.Και αυτά μεταλλάσονται πέρα ώς πέρα και ποτέ δεν τελειώνουν,μά λόγω της φιλότηταςέρχονται κοντά και γίνονται όλα Έν και λόγω του Νείκους απομακρύνονται και χωρίζονται σε πολλαπλά.Από το ΕΝ γίνονται τα πολλά και τα πολλά γίνονται ΕΝ.
Και καθώς μεταλλάσονται πέρα ώς πέρα δεν τελειώνουν αμετακίνητα στην κυκλική τροχιά τους.Δείχνοντας του λόγου το σκοπό,διπλά τα λέω.Το Έν μεγάλωσε μοναδικό να είναι για τα πολλά και τα πολλά χώρισαν πιο πολλά από το Εν να είναι.
Πυρ,ύδωρ,γή και αήρ το αμέτρητο ύψος,το Νείκος τα φέρνει χωριστά σαν σε όλεθρο όμοια βαρύ σε όλα,μα η Φιλότητα ανάμεσά τους ίση στο μήκος και το πλάτος>>.
[Εμπεδοκλής "Περί Φύσεως" απόσπασμα 17]. και συμπληρώνοντας από το απόσπασμα του ΑΕΤΙΟΥ ΙΙ 20, 13:
<<Ο Εμπεδοκλής λέει ότι υπάρχουν Δύο Ήλιοι:
ο Ένας είναι ο αρχέτυπος ο έτερος είναι φαινομενικός>>.
12 Χ 12 = 144
Οι λέξεις που πρέπει να μελετήσουμε πολύ προσεκτικά και οι οποίες αφορούν στην μεταφορά και επίδραση του ΗΧΟΥ είναι οι εξής : Παλμός , Κύμα , Δόνηση , Ρεύμα , Ροή , Αρμονία , Ισορροπία.
Και ας μην ξεχνάμε το εξής:Η Μουσική νοούμενη ως Ήχος είναι Κίνηση στον Χώρο και στον Χρόνο!
Έπεται συνέχεια...
Και ας μην ξεχνάμε το εξής:Η Μουσική νοούμενη ως Ήχος είναι Κίνηση στον Χώρο και στον Χρόνο!
Έπεται συνέχεια...
"..ανέμισε το ουρανοφλεγόμενο Λοφίο της Θεάς Αθηνάς και η φωτιά της ξεχύθηκε στον Κόσμο ολάκερο..."
Ε-ΤΟΠΙΑ
Ε-ΤΟΠΙΑ