ΔΗΜ. ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΕΛΛΗΝΟΣ ΦΩΝΗ

ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ἔγραψε:Ο Δημήτρης Ιατρόπουλος "χτυπάει" στις εκλογές


Μία κάποια προσεκτική μόνο ἀνάγνωσις, τοῦ ἀκολουθούμενου ἄρθρου τοῦ Ε Λ Λ Η Ν Ο Σ ΠΟΙΗΤΟΥ, κατὰ Κόσμῳ Ἰατρόπουλου Δημητρίου, ἴσως προβληματίσει κάποιες καὶ κάποιους ἀπὸ Ἑμᾶς σὲ ποῖες/ους θὰ ἐμπιστευθοῦμε, αὔριο 5η/10ου/2009 τὸ πηδάλιο τοῦ βυθιζόμενου καραβιοῦ ΕΛΛΑΣ.
Ὁ ἀπόγονος, τῶν εἰς τὴν Εὐρώπη ἐχόντων φέρει, καλλιεργήσει καὶ άναπτύξει τὴν ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΝ ΠελασγοΕλλήνων Μεδιολάνων, ΠΟΙΗΤΗΣ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜ., ὄχι μόνο μᾶς ὑπενθυμίζει τὴν φυλετικοπνευματική μας καταγωγὴ καὶ πορεία, ἀλλὰ ὡς ἄμωμος ΕΛΛΗΝ μᾶς ὑποδικνύει τὸ διατὶ καὶ τὸ πὼς πρέπει νὰ συνεχίσωμε αὐτὴν τὴν... πορείαν.

Τό ἄρθρο, μήνυμα ἀγώνιας καὶ ἐλπίδος, αὐτὸ τοῦ ΕΛΛΗΝΟΣ ΠΟΙΗΤΟΥ ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΥ, τὸ ὁποῖο, ὅπως ἐπισημαίνεται εἰς τὸ τέλος του, ἀντιγράφεται ἀπὸ τὴν ΜΠΛΟΓΚ : "Τροκτικό", ἀντιγράφεται καὶ ἀναρτᾶται αὐτούσιο.

"Σήμερα ψηφίζουμε! Παρουσία των «πατροπαράδοτων» καὶ καθόλου υποκείμενων στην χρονική εξέλιξη της ανθρωπότητας, δεδομένων , α λα παλαιά δηλαδή, με κομματάρχες, ρουσφέτια, υποσχέσεις, «θαθαλογία», ρεβανσισμό, με παραμύθια τούμπανα...

βουρδουλομπέρδουλα, κουλουβάχατα και τάμπα-ράπα-τούμπαρα, τουτέστιν άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε και όποιον πάρει ο χάρος..
--------------------

Η ΚΟΥΤΣΗ ΜΑΡΙΩ..
----------------
Σήμερα ψηφίζουμε! Παρουσία όλων των πρακτόρων της Δύσης και αρκετών της Ανατολής, ντυμένων και στολισμένων με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Και, απουσία της ελληνικής γλώσσας και της στοιχειώδους γραμματικής της, της κοινής λογικής και της απλής σκέψης του λέγοντος.
Ψηφίζουμε μέσα σ’ ένα μπέρδεμα κι ένα δαιδαλώδες κομφούζιο, όπου ο κάθε ανάξιος βαφτίζεται άξιος, ο κάθε ανθέλληνας μεταμφιέζεται σε πατριώτη, ο κάθε άχρηστος σε ικανό, ο κάθε δευτεράντζας σε φυσιογνωμία και ο κάθε υστερικός μισότρελος σε προσωπικότητα!
--------------------

ΖΟΜΠΙ…ΕΡΑΣΤΕΣ!
--------------
Ψηφίζουμε την ώρα που οι περισσότεροι τηλεπαραθυράκηδες οργιάζουν ψυχοπαθητικά, πανάγρια ζόμπι που δραπέτευσαν απ το νεκροταφείο της παρακμής.
Και μιλάνε για Πολιτικό Σύστημα δίχως να γνωρίζουν ποιο είναι το Πολιτικό Σύστημα της χώρας, που αποφαίνονται επί παντός του επιστητού, βαυκαλιζόμενοι, ακκιζόμενοι, αρριβιστάκηδες της εσχάτης υποστάθμης που βρήκανε εύκαιρες πουτάνες και μπουκάρανε όλοι στο μπουρδέλο να πηδήξουνε δωρεάν και να την κοπανήσουνε, αφήνοντας μάλιστα και τις πόρνες ακόμα του Συστήματος μολυσμένες, απ’ τη βάρβαρη επιδρομή τους.
----------------------

ΛΑΕ ΜΟΥ
----------
ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΕΥΤΕ..
----------------
Κι ο Λαός; Αυτή η πανάρχαια πέτρινη ράτσα και φυλή και μνήμη; Ξέρετε από βγαίνει ο λαός; Πέταγε πίσω του κι από μια πέτρα ο Δευκαλίωνας ο Έλληνας, και κάθε πέτρα γινόταν κι ένας άνθρωπος, λέει το παλιό μυθολόγημα.
Και επειδή η πέτρα στους αρχαίους εκείνους ελληνικούς χρόνους λεγότανε «λάας», από κει λένε, ο κόσμος αυτός που γεννιότανε απ τις πέτρες εδώ στην Ελλάδα, ονομάστηκε «λαός». Κι ακόμα λέμε «λίθος», «λιθάρι» και τόσα άλλα.
Τι απόγινε λοιπόν αυτός ο περήφανος πέτρινος λαός; Ποιος τον μαστούρωσε; Ποιοι του τρώνε και του ροκανίζουνε καθημερινά τη γλώσσα του ώστε να μην ξέρει την ιστορία του, να μη μπορεί να μοιράσει δυο γαϊδουριών άχυρα, να μην ξέρει ποιο είναι το όμορφο και το άσχημο, το καλό και το κακό, το ωφέλιμο και το άχρηστο;
--------------

«ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ» ΠΡΙΝ ΑΠΟ
--------------------
ΜΑΣ, ΓΙΑ ΜΑΣ!
--------------
Ποιοι, τέλος πάντων, αποφασίσανε πως τους χρωστάμε τη λευτεριά μας από τη ναυμαχία εκείνη στο Ναβαρίνο και δώθε, κι οφείλουμε μια ζωή, να σκύβουμε το κεφάλι στα αφεντικά-συμμάχους;
Ποιοι μας κρατάνε χεροπόδαρα δεμένους αιώνες τώρα, με δολοφονικά δάνεια, με τόκους πάνω στους τόκους για να μας ελέγχουνε ιστορικά, πνευματικά και πολιτικά;
Τι θα ψηφίσει σήμερα αυτός ο λαός λοιπόν, ο λαός μας;
Κατ αρχήν θα πάει στην κάλπη, τιμώντας, το με αίματα κερδισμένο δικαίωμα του να εκλέγει και να εκλέγεται;
Ή θα κάνει το φόβο, γέλιο, όπως γίνεται στις ταινίες θρίλερ, όπου βάζουμε τα γέλια την ώρα που βγάζει ο βρικόλακας τα τεράστια σκυλόδοντα του να ρουφήξει το αίμα της ξανθιάς και γελάμε για να μη φρικάρουμε;
------------------

Η «ΑΠΟΧΗ» ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ…
-----------------------
Γιατί «κάποιοι», με τα χρόνια, περάσανε σ αυτό το λαό το παραμύθι, πώς όταν πρόκειται να ψηφίσει και τρέμει απ την ευθύνη, να την κοπανάει και να αράζει σπίτι του ή στις παραλίες το καλοκαίρι, ή στις καφετέριες και στις χασαποταβέρνες το χειμώνα, παριστάνοντας την «αποχή».
Που επί της ουσίας είναι η αντιδημοκρατική «απόχη» που πιάνει το λαό-μαρίδα και τον στέλνει στο δικό της τηγάνι και δεν τον αφήνει να σεργιανίσει στο πέλαγος της ελεύθερης βούλησης και να ζήσει αυτοδύναμος, ψηφίζοντας και εκλέγοντας αυτούς που θέλει-ή δεν θέλει- να τον εκπροσωπούν..
-------------------

ΟΙ 4 ΣΤΟΥΣ 6,
-------------- «ΜΠΛΟΦΑΡΟΥΝΕ»!
---------------
Μα, για όσες και όσους λοιπόν πάνε για να ψηφίσουν, τι υλικό άραγε υπάρχει; Παραμύθι, παραμύθι, παραμύθι! Οι τέσσερις στους έξη, σας δουλεύουνε!
Βρέστε εσείς τώρα ποιοι είναι αυτοί! Ας δουλέψει κιόλας το μυαλό σας λίγο. Μην τα θέλετε από έναν ποιητή έτοιμα όλα, και στο χέρι! Αυτά, στο δίπλα μαγαζί, στα τηλεπαράθυρα, παρακαλώ!
Εδώ εμείς, πονάμε για τον τόπο, εδώ εμείς, οι Αυτοέλληνες, σκίζουμε το χρόνο για να δούμε τι έρχεται μετά, εδώ δεν χαϊδευόμαστε, εδώ δεν μετράμε το κόστος, μπορεί από αύριο να ξαναβγούμε στο κλαρί, αλλά τα σύκα-σύκα και η σκάφη-σκάφη, «Ελληνίδες-Έλληνες» και «Φίλες-Φίλοι» και «Συντρόφισσες-Σύντροφοι» και «Εκλεκτοί Συμπατριώτες» και ούτω καθ εξής, χριστεπώνυμον και ψηφοφόρον πλήρωμα του ελληνικού έθνους..
------------------

“MA-ROULI?
----------
WHAT IS THIS?”
-----------------
Με βλέπετε προφανώς ολίγον τι εξαγριωμένο! Ε ναι, ρε γαμώτο, γιατί σκέφτομαι για ποιο λόγο έφαγα τη ζωή μου στα βιβλία, στα λεξικά, στις γραφές και στα κείμενα και τελικά προσπαθώ να εννοήσω τι μου λένε κι ακούω βαρβαρικές αναρθροκραυγίες που δεν υπάρχουν σε καμιά ομιλούμενη γλώσσα.
Κι αυτοί οι άνθρωποι αύριο, μεθαύριο ζητάνε από μένα να τους ανοίξω το φτωχικό μου πουγκί να μου αρμέξουνε το χαράτσι και πολύ φοβούμαι μη γίνει και μόδα ετούτη η λεκτική αφασία, αυτή η κρετίνικη αλεξία, και μετά δεν θα μπορώ να βγω στη Λαϊκή να αγοράσω ένα μαρούλι γιατί η λέξη «μαρούλι» θα φαντάζει πλατωνικός όρος και αριστοτελικός ορισμός!
---------------------

ΆΛΛΟ «ΓΟΥΣΤΑΡΩ»
-----------------
ΚΙ ΑΛΛΟ «ΟΦΕΙΛΩ»..
-------------------
Σήμερα ψηφίζουμε λοιπόν! Εγώ πάντως, ξέρω τι θα ψηφίσω γιατί πρωτίστως ξέρω τι πρέπει να ψηφίσω.
Γιατί συχνά αυτά τα δυό μπερδεύονται μέσα μας. Άλλο καμιά φορά, τι γουστάρω να παίζει στη φάση, κι άλλο, τι χρειάζεται ο τόπος μου. Και αρκετές φορές στη ζωή μου, πέρασα απ αυτές τις συμπληγάδες.
΄Όμως το δικό μας γούστο ειδικά στις εκλογές οφείλει να δίνει τη θέση του στο συμφέρον όλων μας κι έτσι μπορεί να μην χρειάζεται να βγει μπροστά, αλλά να πρέπει να ψηφίσουμε, όχι μονάχα «με το χέρι στην καρδιά», ή χαϊδεύοντας το τσουτσούνι μας μέσα απ την τρύπια τσέπη του παντελονιού μας..
Αλλά με τα μάτια της ψυχής μας άγρυπνα, για τον τόπο ετούτο, τον χιλιολατρεμένο αλλά και χιλιοπροδομένο από τις κομπίνες, τα νιτερέσα και τα τερτίπια, τόσων και τόσων αληταράδων, που είτε έξω απ τα σύνορα είτε μέσα απ αυτά, το μόνο που ζητάνε είναι να μας κοιμίσουν, για να μην κοιμηθεί ποτέ, η δικιά τους δύναμη εξουσίας.
-------------

ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ:
--------------
Το μόνο που μας μένει λοιπόν, εδώ που φτάσαμε, είναι μια κραυγαλέα, λαϊκιά, προειδοποίηση: Μαζευτείτε ρε νούμερα, γιατί δεν κοιμόμαστε! Κι όταν ξυπνήσουμε όλες και όλοι μαζί, θα σας φάει η μαρμάγκα! (Και θα ξυπνήσουμε κάποτε!).."