Είμαι 21 χρονών,γεννηθείς το 1983 (Ιανουάριο για να μη νομίζουν κάποιοι τίποτε). Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα μου, πιλότος της πολεμικής αεροπορίας έχω, ζήσει συνολικά σε 4 διαφορετικές πόλεις της Ελλάδος. Πάντοτε ήμουνα άνθρωπος που ζούσα για να παρατηρώ. Τους παρατήρησα αρκετά τους Έλληνες της Ελλάδος όλα αυτά τα χρόνια, και μικρούς και μεγάλους. Δυστυχώς πάντα με διέκρινε μια σοβαρότητα με αποτέλεσμα να διαφέρω αρκετά όσον αφορά τη συμπεριφορά μου από τους άλλους και να δείχνω μεγαλύτερος και πιο ώριμος. Αυτό στη τελική με ανήγκασε να το καταστήσο πραγματικό.
Έζησα 1 χρόνο στην Αμερική και 1 χρόνο στη Γερμανία. Γνώρισα και εκεί τους Έλληνες. Ζώ εδώ και 3 χρόνια στην Αγγλία όπου γνώρισα μια άλλη "γκάμα" Ελλήνων, των πλουσίων αλλά και φτωχών Ελλήνων φοιτητών στο εξωτερικό.
Επαναλαμβάνω, ότι το θέμα μου δεν έχει να κάνε ιμε σύγκριση τηςµΕλλάδος με κάποια άλλη χώρα. Κανείς δεν μπορεί να καταστή συγκρίσιμος με το άπειρο. Τα σύνολα όμως του απείρου όταν αρχίζουν να αλλάζουν φορά ωθούν την απειρότητα αυτή στο να λάβει διαφορετικό πρόσημο από αυτό που εγώ σε αυτό το θέμα καθιστώ σαν θετικό.
Ο χαρακτηρισμός Έλληνας λοιπόν, για εμένα δεν μπορεί να δηλώνει μια συγκεκριμένη εθνότητα. ΔΕΝ δηλώνει εθνότητα. Δεν δηλώνει φυλή. Δεν μας συμφέρει να δηλώνει φυλή ούτως η άλλως γιατί απο τα γενικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων εμείς έχουμε μόνο δύο. Τη φάτσα και την βιασμένη πόρνη ονόματτι πλέον νεο-ελληνική γλώσσα. Ο Έλληνας είναι πηγή φωτός. Δεν έχει πατρίδα, δεν έχει σταθερές και όρια. Ζεί ελεύθερος για να μπορέσει να διαφεντέψει τη παγκόσμια περιουσία του: το πνεύμα. Και έχει το δικαίωμα και τη δύναμη να το κάνει αυτό, γιατί γνωρίζει πως το μεγαλύτερο αγαθό δεν είναι η ελευθερία, γατί σήμερα φτάσαμε στο σημείο να έχουμε κατηγοριοποιήσει πολλά πράγματα σαν διαφορετικές ελευθερίες. Γνωρίζει λοιπόν ότι το μεγαλύτερο αγαθό είναι ο σεβασμός, προς εαυτόν και αλλήλους. Γνωρίζει τον εαυτόν του, και σαν αποτέλεσμα νοιώθει ασφαλής με αυτό που είναι και όχι μίζερος. Δεν έχει λόγο να υποβαθμίζει κανέναν και τίποτα για να βγεί αυτός από πάνω γιατί ξέρει πως αυτομάτως θα έχει συμβεί το αντίθετο. Θεωρεί πως ο κόσμος γύρω του έχει ελλατώματα και χρέος του είναι να βοηθήσει στην αλλαγή. Δεν ορίεται σαν ζώο, γιατί είναι ανώτερος από το ζώο και τον ζωόδη σημερινό αλλά πολιτισμένο κατά τα άλλα άνθρωπο. Ξέρει ότι η μαγεία και η ολότητα κρύβονται μέσα στα απλά και ίσως μερικές φορές στα απλοϊκά ακόμα πράγματα. Δεν έχει θεούς και θεό να λατρέψει και να προσκυνήσει γιατί γνωρίζει πως ο υιός ουδέποτε προσκυνά τον πατέρα αλλά ζεί για να συνεχίσει το έργο του και εν τέλει να τον ξεπεράσει.
Δεν με ενδιαφέρει τι είπε ο Πλάτων, ή ο Αριστοτέλης, η ακόμα και ο τρισμέγιστος Ηράκλειτος. Δεν με ενδιαφέρει τι έκανε η Αθήνα ή η Μακεδονία ή η Σπάρτη πριν από 3.000 χρόνια. Με ενδιαφέρει τι θα κάνω τώρα. Με ενδιαφέρει πως είναι σήμερα ο κόσμος και ποιές είναι η σημερινές σταθερές οι οποίες ορίζουν τά στερεότυπα. Και όλα αυτά γιατί γνωρίζω σαν Έλληνας, ότι η γνώση του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Ηράκλειτου και τόσων άλλων ακόμα συμφωνούντων και διαφωνούντων μεταξύ τους, βρίσκεται μέσα μου. Βρίσκεται μέσα στο τρόπο που εγώ θέλω να ζω, που εγώ θέλω και απαιτώ να καταστεί σαν στερεότυπο, σαν πραγματικότητα, σε αντίθεση με τη μίζερη φαντασία που ζουν οι υπόλοιποι. Σαν αδερφός, σαν πατέρας, σαν ίσος προς ίσο, θα τείνω το χέρι προς αυτόν που με υποβαθμίζει για να του δίξω τον δικό μου κόσμο. Το κόσμο του Έλληνα, έτσι όπως εγώ με τις μικρές μου νοητικές δυνάμεις, μπορώ να τον φανταστώ. Δεν είμαι Έλληνας, έχω όμως την πνευματική επιθυμία να γίνω.
Έλληνας είνα ιχαρακτηρισμός. Πως λέμε έξυπνος, βλάκας, κόκκινος, άσπρος, κακός, καλός, μίζερος; Επίθετα όλα τους, έτσι είναι και η λέξη Έλλην. Δεν με ενδιαφέρει τι είπαν και τι κάναν αυτοί που σήμερα είναι νεκροί. Με ενδιαφέρει η ιστορική τους ύπαρξη και γνώση, με απώτερο σκοπό την αποφυγή των λαθών τους και μόνο. Τον παραδειγματισμό.
Δεν με ενδιαφέρουν μεσσίες, γιατί ξέρω ότι ο μόνος μεσσίας σε αυτόν, τον δικό μου κόσμο, στο δικό μου περιβάλλον, σε αυτό το πλαίσιο το οποίο εγώ επέλεξα να ζήσω, όπως και κάθε άλλος άνθρωπος, είμαι εγώ.Δεν με ενδιαφέρουν θεοί και δαίμονες, γιατί αυτοί μου προσάπτουν όρια, και τα μόνα όρια τα οποία δεσμεύουν τον Έλληνα είναι τα ηθικά και αυτά τα έχει χαραγμένα μέσα του μετά από απειρες ωρες συνελευσης και δικαστηρίου με μετεχοντες σαν μάρτυρες και δικαστές τον νου, τη καρδιά, την επιθυμία και τη λογική. Δεν χρειάζομαι κάποιον θεό να μου πει ότι δεν κάνει να κλέβω και να σκοτώνω με την απειλή της κολάσεως ή του ταρτάρου (ή των αχανών πεδίων της λήθης στη χειρότερη). Γνωρίζω και μαθαίνω και από μόνος μου. Θεός είναι ο σεβασμός στην ολότητα, στον εαυτό, στους άλλους και στη προσωπική καλλιτεχνική-πνευματική, και αναλόγως των δυνατοτήτων του καθενός, πρακτική εφαρμογή των ιδεών του. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει σωστό και λάθος από τη στιγμή που θα εγκλοβιστώ σε δίλημμα. Υπάρχουν άπειρες αλήθειες, και άπειρα ψέμματα που θα πλαισιώσουν τις υπάρξεις μας.
Και μετά όταν ζείς με αυτές τις σκέψεις, με αυτές τις ηθικές αρχές και εν τέλει με αυτά τα συμπεράσματα από το παρελόν, καταλαβαίνεις ότι την ιδέα και το όνομα του Έλληνα την εκροσωπείς εσύ εκεί που στέκεσαι και εκεί που μιλάς και πράττεις. Δεν έχει πατρίδα ο Έλληνας, γιατί το πνεύμα του διακατέχει και διέπει τα πάντα σε αυτό το κόσμο.
Σωστά τέθηκε κάπου το ερώτημα
"Σε πλήγωσε τόσο πολύ η Ελλάδα, Αλέξανδρε;"
Η Ελλάδα σαν χώρα δεν μπορεί να με πληγώσει. Δεν μπορώ να νοιώσω ότι εγώ είμαι κομμάτι του σημερινού κατακαθιού, του σημερινού πηθίκου, της σημερινής χώρας που έχει τολμήσει να κλέψει ένα χρυσό επίθετο σαν όνομά της. Η Ελλάδα είναι μια ιδέα και όπως όλες οι ιδέες δύσκολα εφαρμόζονται και ακόμα πιο δύσκολα γίνονται πραγματικότητες. Η Ελλάδα δεν με πλήγωσε. Αυτοί που λέγονται, αυτο αποκαλούνται και καγχάζονται με υπερηφάνια ότι είναι Έλληνες ΣΗΜΕΡΑ και αύριο το ξεχνούν και συμπεριφέρονται σαν ζώα. Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές, αλλά η μόνη που τους "σώζει" είναι το ότι δεν έχουν παιδεία. Δεν έχουν μάθει, δεν έχουν συγκρίνει το παρελθόν με το οραματιζόμενο μέλλον για να δούν ότι είναι χειρότερο. Οι Έλληνες με έχουν πληγώσει. Και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες εκεί έξω, που απλά αρνούνται κατηγορηματικά να ζήσαουν σαν Έλληνες γιατί τους πονάει, και τους υποχρεώνεται μια παθητική και ματαιοκεντρική τάση και στάση ζωής.
Δεν έχω λόγο να συγκρίνω την Ελλάδα με την Αγγλία, η άνθρωποι εδώ ζουν σαν τα ζώα. Θα συγκρίνω όμως τους Έλληνες που ζούν εδώ και την τάση μαιμουδισμού που τους διέπει. Θα συγκρίνω όλους αυτούς τους "πιο Έλληνες από τους Έλληνες" ομογενείς, που δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους Ελληνικά. Ακόμα και αυτή η περιβόητη διατηρούσα αρχήν του Ελληνικού πνεύματος, η καυχάζουσα εκλησσία, οι ίδιοι οι παπάδες δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους Ελληνικά. Θα πάτε στην Αμερική και θα το δείτε, όπως το ειδα εγώ 12 χρονώ παιδί και απόρρησα για να λάβω την απελπιστικά εκωφαντική απάντηση "Αφού τα παιδιά μου δεν θα ζήσουν οτέ στην Ελλάδα". Και ας μην στεκόμαστε στην Εκκλησία. Πρόβλημά της. Και οι υπόλοιποι Έλληνες της ομογένειας και της διασπορράς σαν μαφιόζοι ζουν, σαν καραγκιόζηδες κινούνται. Είδατε την κωμωδία "Γάμος αλα Ελληνικά;" Σωστά χαρακτηρίσζεται σαν κωμωδία γιατί πάντα έχει βάση τραγωδίας. Έτσι είναι οι Έλληνες στο εξωτερικό. Για πάτε Γερμανία, οι μισοί Έλληνες είναι αδερφές. Γυρνάμε στην Ελλάδα και το παίζουμε βαριοί και άσήκωτοι, πάμε πίσω στη χώρα μας, (και στην Αγγλία) και φοράμε τον τρέντυ ρουχισμό μας και κουνιόμαστε σαν σημαιάκια. Υπερβάλω θα μου πείτε. Κοιτώ μόνο την μια πλευρά θα μου πειτε.
Απόδειξη του ότι δεν ισχυει αυτό είναι το ότι κάθομαι κα γράφω αυτά που γράφω. Γιατί υπάρχουν και οι αντιθέτως κινούμενοι και συμπεριφερόμενοι Έλληνες. Χαίρομαι που στα τόσα χρόνια που έζησα σαν περιφερόμενος τσιγγάνος, γνώρισα εξαιρέσεις, γνώρισα Έλληνες πραγματικούς, γνώρισα άτομα που θα τους χαρακτήριζα δικαίως με τα μέτρα και τα σταθμά του δικού μου κόσμου πιό Έλληνες από εμένα. Και είναι πολλοί! Και είμαι ένα τίποτα μπροστά σε αυτούς.
Χαίρομαι που γνώρισα αλλοεθνείς με ιδέες πιο διαφωτιστικές από όλους τους σαπιοκανίβαλους διδασκάλους ανα το κόσμο και την Ελλάδα φυσικά. Χαίρομαι που γνώρισα ζητιάνους και ζάπλουτους με πιστεύω και αξίες ανώτερες της σημερινής εποχής. Χαίρομαι που η λέξη Έλληνας ηχεί όχι σαν κάτι το απίστευτο στα αυτιά τους αλλά σαν οδηγός, σαν φάρος.
Και μετά γυρνάς χαμογελώντας
και κοιτάς το κόσμο που δεν κοιτούσες μέχρι τώρα
και βλέπεις μουστακαλήδες με φουστανέλες
να σπάνε πιάτα και να σφυρίζουνε
χορεύοντας όμως όχι τσιάμηκα και ζεϋμπεκιές
αλλά μπιτ και χαουζ.
Και μετά πιάνεις κουβέντα με δυο "αδέλφια"
και σου μιλάνε πουλώντας πνεύμα για την ομάδα Ε
προειδοπειώντας σε να μην φωνάζεις γιατί μας ακούνε
Και μετά αναρρωτιέσαι, μήπως είμαι για το τρελάδικο
ή μήπως πρέπει να ζήσω μόνος για να γίνω ένα αριστοτελικό τέρας;
Ότι δεν λύνεται, κόβεται...
Ότι δεν κόβεται, ξεχνιέται...
Ότι δεν ξεχνιέται, βελτιώνεται...
Ότι δεν βελτιώνεται, σκοτώνει...
Ότι δεν σκοτώνει, συνεχίζεται....
Έζησα 1 χρόνο στην Αμερική και 1 χρόνο στη Γερμανία. Γνώρισα και εκεί τους Έλληνες. Ζώ εδώ και 3 χρόνια στην Αγγλία όπου γνώρισα μια άλλη "γκάμα" Ελλήνων, των πλουσίων αλλά και φτωχών Ελλήνων φοιτητών στο εξωτερικό.
Επαναλαμβάνω, ότι το θέμα μου δεν έχει να κάνε ιμε σύγκριση τηςµΕλλάδος με κάποια άλλη χώρα. Κανείς δεν μπορεί να καταστή συγκρίσιμος με το άπειρο. Τα σύνολα όμως του απείρου όταν αρχίζουν να αλλάζουν φορά ωθούν την απειρότητα αυτή στο να λάβει διαφορετικό πρόσημο από αυτό που εγώ σε αυτό το θέμα καθιστώ σαν θετικό.
Ο χαρακτηρισμός Έλληνας λοιπόν, για εμένα δεν μπορεί να δηλώνει μια συγκεκριμένη εθνότητα. ΔΕΝ δηλώνει εθνότητα. Δεν δηλώνει φυλή. Δεν μας συμφέρει να δηλώνει φυλή ούτως η άλλως γιατί απο τα γενικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων εμείς έχουμε μόνο δύο. Τη φάτσα και την βιασμένη πόρνη ονόματτι πλέον νεο-ελληνική γλώσσα. Ο Έλληνας είναι πηγή φωτός. Δεν έχει πατρίδα, δεν έχει σταθερές και όρια. Ζεί ελεύθερος για να μπορέσει να διαφεντέψει τη παγκόσμια περιουσία του: το πνεύμα. Και έχει το δικαίωμα και τη δύναμη να το κάνει αυτό, γιατί γνωρίζει πως το μεγαλύτερο αγαθό δεν είναι η ελευθερία, γατί σήμερα φτάσαμε στο σημείο να έχουμε κατηγοριοποιήσει πολλά πράγματα σαν διαφορετικές ελευθερίες. Γνωρίζει λοιπόν ότι το μεγαλύτερο αγαθό είναι ο σεβασμός, προς εαυτόν και αλλήλους. Γνωρίζει τον εαυτόν του, και σαν αποτέλεσμα νοιώθει ασφαλής με αυτό που είναι και όχι μίζερος. Δεν έχει λόγο να υποβαθμίζει κανέναν και τίποτα για να βγεί αυτός από πάνω γιατί ξέρει πως αυτομάτως θα έχει συμβεί το αντίθετο. Θεωρεί πως ο κόσμος γύρω του έχει ελλατώματα και χρέος του είναι να βοηθήσει στην αλλαγή. Δεν ορίεται σαν ζώο, γιατί είναι ανώτερος από το ζώο και τον ζωόδη σημερινό αλλά πολιτισμένο κατά τα άλλα άνθρωπο. Ξέρει ότι η μαγεία και η ολότητα κρύβονται μέσα στα απλά και ίσως μερικές φορές στα απλοϊκά ακόμα πράγματα. Δεν έχει θεούς και θεό να λατρέψει και να προσκυνήσει γιατί γνωρίζει πως ο υιός ουδέποτε προσκυνά τον πατέρα αλλά ζεί για να συνεχίσει το έργο του και εν τέλει να τον ξεπεράσει.
Δεν με ενδιαφέρει τι είπε ο Πλάτων, ή ο Αριστοτέλης, η ακόμα και ο τρισμέγιστος Ηράκλειτος. Δεν με ενδιαφέρει τι έκανε η Αθήνα ή η Μακεδονία ή η Σπάρτη πριν από 3.000 χρόνια. Με ενδιαφέρει τι θα κάνω τώρα. Με ενδιαφέρει πως είναι σήμερα ο κόσμος και ποιές είναι η σημερινές σταθερές οι οποίες ορίζουν τά στερεότυπα. Και όλα αυτά γιατί γνωρίζω σαν Έλληνας, ότι η γνώση του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Ηράκλειτου και τόσων άλλων ακόμα συμφωνούντων και διαφωνούντων μεταξύ τους, βρίσκεται μέσα μου. Βρίσκεται μέσα στο τρόπο που εγώ θέλω να ζω, που εγώ θέλω και απαιτώ να καταστεί σαν στερεότυπο, σαν πραγματικότητα, σε αντίθεση με τη μίζερη φαντασία που ζουν οι υπόλοιποι. Σαν αδερφός, σαν πατέρας, σαν ίσος προς ίσο, θα τείνω το χέρι προς αυτόν που με υποβαθμίζει για να του δίξω τον δικό μου κόσμο. Το κόσμο του Έλληνα, έτσι όπως εγώ με τις μικρές μου νοητικές δυνάμεις, μπορώ να τον φανταστώ. Δεν είμαι Έλληνας, έχω όμως την πνευματική επιθυμία να γίνω.
Έλληνας είνα ιχαρακτηρισμός. Πως λέμε έξυπνος, βλάκας, κόκκινος, άσπρος, κακός, καλός, μίζερος; Επίθετα όλα τους, έτσι είναι και η λέξη Έλλην. Δεν με ενδιαφέρει τι είπαν και τι κάναν αυτοί που σήμερα είναι νεκροί. Με ενδιαφέρει η ιστορική τους ύπαρξη και γνώση, με απώτερο σκοπό την αποφυγή των λαθών τους και μόνο. Τον παραδειγματισμό.
Δεν με ενδιαφέρουν μεσσίες, γιατί ξέρω ότι ο μόνος μεσσίας σε αυτόν, τον δικό μου κόσμο, στο δικό μου περιβάλλον, σε αυτό το πλαίσιο το οποίο εγώ επέλεξα να ζήσω, όπως και κάθε άλλος άνθρωπος, είμαι εγώ.Δεν με ενδιαφέρουν θεοί και δαίμονες, γιατί αυτοί μου προσάπτουν όρια, και τα μόνα όρια τα οποία δεσμεύουν τον Έλληνα είναι τα ηθικά και αυτά τα έχει χαραγμένα μέσα του μετά από απειρες ωρες συνελευσης και δικαστηρίου με μετεχοντες σαν μάρτυρες και δικαστές τον νου, τη καρδιά, την επιθυμία και τη λογική. Δεν χρειάζομαι κάποιον θεό να μου πει ότι δεν κάνει να κλέβω και να σκοτώνω με την απειλή της κολάσεως ή του ταρτάρου (ή των αχανών πεδίων της λήθης στη χειρότερη). Γνωρίζω και μαθαίνω και από μόνος μου. Θεός είναι ο σεβασμός στην ολότητα, στον εαυτό, στους άλλους και στη προσωπική καλλιτεχνική-πνευματική, και αναλόγως των δυνατοτήτων του καθενός, πρακτική εφαρμογή των ιδεών του. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχει σωστό και λάθος από τη στιγμή που θα εγκλοβιστώ σε δίλημμα. Υπάρχουν άπειρες αλήθειες, και άπειρα ψέμματα που θα πλαισιώσουν τις υπάρξεις μας.
Και μετά όταν ζείς με αυτές τις σκέψεις, με αυτές τις ηθικές αρχές και εν τέλει με αυτά τα συμπεράσματα από το παρελόν, καταλαβαίνεις ότι την ιδέα και το όνομα του Έλληνα την εκροσωπείς εσύ εκεί που στέκεσαι και εκεί που μιλάς και πράττεις. Δεν έχει πατρίδα ο Έλληνας, γιατί το πνεύμα του διακατέχει και διέπει τα πάντα σε αυτό το κόσμο.
Σωστά τέθηκε κάπου το ερώτημα
"Σε πλήγωσε τόσο πολύ η Ελλάδα, Αλέξανδρε;"
Η Ελλάδα σαν χώρα δεν μπορεί να με πληγώσει. Δεν μπορώ να νοιώσω ότι εγώ είμαι κομμάτι του σημερινού κατακαθιού, του σημερινού πηθίκου, της σημερινής χώρας που έχει τολμήσει να κλέψει ένα χρυσό επίθετο σαν όνομά της. Η Ελλάδα είναι μια ιδέα και όπως όλες οι ιδέες δύσκολα εφαρμόζονται και ακόμα πιο δύσκολα γίνονται πραγματικότητες. Η Ελλάδα δεν με πλήγωσε. Αυτοί που λέγονται, αυτο αποκαλούνται και καγχάζονται με υπερηφάνια ότι είναι Έλληνες ΣΗΜΕΡΑ και αύριο το ξεχνούν και συμπεριφέρονται σαν ζώα. Δικαιολογίες υπάρχουν πολλές, αλλά η μόνη που τους "σώζει" είναι το ότι δεν έχουν παιδεία. Δεν έχουν μάθει, δεν έχουν συγκρίνει το παρελθόν με το οραματιζόμενο μέλλον για να δούν ότι είναι χειρότερο. Οι Έλληνες με έχουν πληγώσει. Και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί Έλληνες εκεί έξω, που απλά αρνούνται κατηγορηματικά να ζήσαουν σαν Έλληνες γιατί τους πονάει, και τους υποχρεώνεται μια παθητική και ματαιοκεντρική τάση και στάση ζωής.
Δεν έχω λόγο να συγκρίνω την Ελλάδα με την Αγγλία, η άνθρωποι εδώ ζουν σαν τα ζώα. Θα συγκρίνω όμως τους Έλληνες που ζούν εδώ και την τάση μαιμουδισμού που τους διέπει. Θα συγκρίνω όλους αυτούς τους "πιο Έλληνες από τους Έλληνες" ομογενείς, που δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους Ελληνικά. Ακόμα και αυτή η περιβόητη διατηρούσα αρχήν του Ελληνικού πνεύματος, η καυχάζουσα εκλησσία, οι ίδιοι οι παπάδες δεν μαθαίνουν στα παιδιά τους Ελληνικά. Θα πάτε στην Αμερική και θα το δείτε, όπως το ειδα εγώ 12 χρονώ παιδί και απόρρησα για να λάβω την απελπιστικά εκωφαντική απάντηση "Αφού τα παιδιά μου δεν θα ζήσουν οτέ στην Ελλάδα". Και ας μην στεκόμαστε στην Εκκλησία. Πρόβλημά της. Και οι υπόλοιποι Έλληνες της ομογένειας και της διασπορράς σαν μαφιόζοι ζουν, σαν καραγκιόζηδες κινούνται. Είδατε την κωμωδία "Γάμος αλα Ελληνικά;" Σωστά χαρακτηρίσζεται σαν κωμωδία γιατί πάντα έχει βάση τραγωδίας. Έτσι είναι οι Έλληνες στο εξωτερικό. Για πάτε Γερμανία, οι μισοί Έλληνες είναι αδερφές. Γυρνάμε στην Ελλάδα και το παίζουμε βαριοί και άσήκωτοι, πάμε πίσω στη χώρα μας, (και στην Αγγλία) και φοράμε τον τρέντυ ρουχισμό μας και κουνιόμαστε σαν σημαιάκια. Υπερβάλω θα μου πείτε. Κοιτώ μόνο την μια πλευρά θα μου πειτε.
Απόδειξη του ότι δεν ισχυει αυτό είναι το ότι κάθομαι κα γράφω αυτά που γράφω. Γιατί υπάρχουν και οι αντιθέτως κινούμενοι και συμπεριφερόμενοι Έλληνες. Χαίρομαι που στα τόσα χρόνια που έζησα σαν περιφερόμενος τσιγγάνος, γνώρισα εξαιρέσεις, γνώρισα Έλληνες πραγματικούς, γνώρισα άτομα που θα τους χαρακτήριζα δικαίως με τα μέτρα και τα σταθμά του δικού μου κόσμου πιό Έλληνες από εμένα. Και είναι πολλοί! Και είμαι ένα τίποτα μπροστά σε αυτούς.
Χαίρομαι που γνώρισα αλλοεθνείς με ιδέες πιο διαφωτιστικές από όλους τους σαπιοκανίβαλους διδασκάλους ανα το κόσμο και την Ελλάδα φυσικά. Χαίρομαι που γνώρισα ζητιάνους και ζάπλουτους με πιστεύω και αξίες ανώτερες της σημερινής εποχής. Χαίρομαι που η λέξη Έλληνας ηχεί όχι σαν κάτι το απίστευτο στα αυτιά τους αλλά σαν οδηγός, σαν φάρος.
Και μετά γυρνάς χαμογελώντας
και κοιτάς το κόσμο που δεν κοιτούσες μέχρι τώρα
και βλέπεις μουστακαλήδες με φουστανέλες
να σπάνε πιάτα και να σφυρίζουνε
χορεύοντας όμως όχι τσιάμηκα και ζεϋμπεκιές
αλλά μπιτ και χαουζ.
Και μετά πιάνεις κουβέντα με δυο "αδέλφια"
και σου μιλάνε πουλώντας πνεύμα για την ομάδα Ε
προειδοπειώντας σε να μην φωνάζεις γιατί μας ακούνε
Και μετά αναρρωτιέσαι, μήπως είμαι για το τρελάδικο
ή μήπως πρέπει να ζήσω μόνος για να γίνω ένα αριστοτελικό τέρας;
Ότι δεν λύνεται, κόβεται...
Ότι δεν κόβεται, ξεχνιέται...
Ότι δεν ξεχνιέται, βελτιώνεται...
Ότι δεν βελτιώνεται, σκοτώνει...
Ότι δεν σκοτώνει, συνεχίζεται....
Δεν μίλησα για κάτι το διαφορετικό από αυτά που αναφέρεις στην απάντησή σου Δημήτρη.
Δεν ανέχομαι όμως οι Έλληνες εν έτη 2004 να μην εχουν να παρουσιάσουν τίποτα πέραν πραγμάτων, ατνικειμένων και ιδεών που σχηματίστηκαν πρώτη φορά πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια.
Κάτι καινούργιο ρε παιδιά. Το χρωστάμε στους προγόνους μας. Δεν πιστεύω ο Αριστοτέλη ή ο Πλάτωνας που τόσο πολύ τους αναλύεται λες και δεν μπορείτε να τα σκεφτείται από μόνοι σας τα όσα είπανε, να θέλανε μετά από 2000 χρόνια οι απόγονοί τους απλά να παπαγαλίζουν τα ίδια πράγματα με αυτά που έλεγαν αυτοί τότε. Δεν εξελιχθήκαμε καθόλου;
Έλεος δηλαδή. Δεν υπάρχει Έλληνας σήμερα που να μην κατέχει ας πούμε τη στοιχειώδη γνώση μαθηματικών και γλώσσας. Πράγμα που σημαίνει ότι αν ξεκολούσαμε λίγο θα δημιουργούσαμε θαύματα. Αλλά το μόνο που μας αρέσει και το μόνο που επανηλλημένα λέμε και αυτό απλούστατα γιατι δεν έχουμε τα κότσια να κάνουμε διαφορετικά και συνεπώς είναι η ασφαλή οδός είναι να αιτιολογούμε τις απόψεις μας με το να λέμε "Αυτό το είπε ο τάδε" Εσείς τι έχετε να αφήσετε πίσω σας; Ποια θα είναι η δική σας η υστεροφημία; Η καθαρή αναμετάδωση σε φάση αντιγραφή-επικόληση των λόγων των προγώνων μας;
Όόταν θα φτάσετε στους δικαστές και σας ρωτήσουν
"Τι πιστεύεις άνθρωπε, πως έκανες σε αυτη τη ζωή;"
το ύδωρ της αλήθειας αφού θα έχετε πιεί, τότε
θα καταλάβετε πως είσαστε καινοί, αφού τίποτα
καινούργιο δεν δημιουργήσατε, και στο βιβλίο της γνώσεις
νέες λέξεις δεν προσθέσατε, μόνο παραπομπές σε προηγούμενες
σελίδες. Και οι δικαστές πως τάχα τότε να σας κρίνουν;
Δεν ανέχομαι όμως οι Έλληνες εν έτη 2004 να μην εχουν να παρουσιάσουν τίποτα πέραν πραγμάτων, ατνικειμένων και ιδεών που σχηματίστηκαν πρώτη φορά πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια.
Κάτι καινούργιο ρε παιδιά. Το χρωστάμε στους προγόνους μας. Δεν πιστεύω ο Αριστοτέλη ή ο Πλάτωνας που τόσο πολύ τους αναλύεται λες και δεν μπορείτε να τα σκεφτείται από μόνοι σας τα όσα είπανε, να θέλανε μετά από 2000 χρόνια οι απόγονοί τους απλά να παπαγαλίζουν τα ίδια πράγματα με αυτά που έλεγαν αυτοί τότε. Δεν εξελιχθήκαμε καθόλου;
Έλεος δηλαδή. Δεν υπάρχει Έλληνας σήμερα που να μην κατέχει ας πούμε τη στοιχειώδη γνώση μαθηματικών και γλώσσας. Πράγμα που σημαίνει ότι αν ξεκολούσαμε λίγο θα δημιουργούσαμε θαύματα. Αλλά το μόνο που μας αρέσει και το μόνο που επανηλλημένα λέμε και αυτό απλούστατα γιατι δεν έχουμε τα κότσια να κάνουμε διαφορετικά και συνεπώς είναι η ασφαλή οδός είναι να αιτιολογούμε τις απόψεις μας με το να λέμε "Αυτό το είπε ο τάδε" Εσείς τι έχετε να αφήσετε πίσω σας; Ποια θα είναι η δική σας η υστεροφημία; Η καθαρή αναμετάδωση σε φάση αντιγραφή-επικόληση των λόγων των προγώνων μας;
Όόταν θα φτάσετε στους δικαστές και σας ρωτήσουν
"Τι πιστεύεις άνθρωπε, πως έκανες σε αυτη τη ζωή;"
το ύδωρ της αλήθειας αφού θα έχετε πιεί, τότε
θα καταλάβετε πως είσαστε καινοί, αφού τίποτα
καινούργιο δεν δημιουργήσατε, και στο βιβλίο της γνώσεις
νέες λέξεις δεν προσθέσατε, μόνο παραπομπές σε προηγούμενες
σελίδες. Και οι δικαστές πως τάχα τότε να σας κρίνουν;
Αγαπητέ Αλέξανδρε,
Οι νεοέλληνες με πληγώνουν εξίσου. Θεωρώ ότι γύρω μας κυκλοφορούν πολλοί «μεταλλαγμένοι», που με τη συμπεριφορά τους και τη νοοτροπία τους προσβάλλουν το επίθετο Έλληνας που φέρουν.
Για να αξίζει όμως κάποιος τον χαρακτηρισμό «Έλληνας» δεν αρκεί μόνο να μετέχει της ελληνικής παιδείας, από τη στιγμή που δε διαθέτει ταυτόχρονα ελληνική καταγωγή, πράγμα απλό μεν, αλλά όχι και εύκολα αποδεκτό από ορισμένους. Επομένως η ελληνική ταυτότητα προυποθέτει την εθνική και φυλετική συνείδηση. Ο γνήσιος Έλληνας είναι ελεύθερος, ακριβώς γιατί έχει συνειδητοποιήσει κάποια όρια, όρια που αποτελούν ακριβώς εγγύηση για την ελευθερία του. Ένα από αυτά είναι η πίστη σε έναν Θεό, κατά το παράδειγμα των αρχαίων πατέρων μας. Ο υιός, αν δεν αγαπάει τον σοφό πατέρα, δεν μπορεί να συνεχίσει το έργο του και να το ξεπεράσει. Ο Έλληνας λοιπόν, δεν είναι από μόνος του πηγή φωτός. Εκπέμπει φως, όταν έχει ως σταθερό σημείο αναφοράς το θείο φως του πνεύματος, το θείο φως της αλήθειας. Η λήθη, παρεπιπτόντως, δεν αποτελεί απειλή, αλλά δυστυχώς πικρή πραγματικότητα.
Χωρίς τη γόνιμη αξιοποίηση του ιστορικού παρελθόντος, ακόμα και ο Έλληνας με το δυναμικό που χει μέσα του θα ξεκινούσε από το μηδέν για να οικοδομήσει το μέλλον. Πώς μπορεί κανείς να οραματίζεται το μέλλον, όταν αγνοεί τι είπε ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και όλοι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι/πανεπιστήμονες; Το «σήμερα» και το «αύριο» χρειάζονται το υπόβαθρο του «χτες», όχι μόνο από την άποψη της αποφυγής των λαθών και του παραδειγματισμού. (Αλήθεια, Αλέξανδρε, μήπως πέφτεις σε κάποια αντίφαση όταν λες «Δε με ενδιαφέρει τι είπαν και τι κάναν αυτοί που σήμερα είναι νεκροί. Με ενδιαφέρει η ιστορική τους ύπαρξη και γνώση, με απώτερο σκοπό την αποφυγή των λαθών του και μόνο, τον παραδειγματισμό»;).
Είναι ζωτικής σημασίας η ενεργοποίηση της διαχρονικής γνώσης που μας έχει παραδοθεί, γιατί μόνο έτσι θα σωθεί και θα αναγεννηθεί ο Ελληνισμός. Η κατάργηση της έννοιας του ελληνικού έθνους, η απώλεια της ιστορικής μνήμης, των παραδόσεών μας, της χριστιανικής πίστης, της ελληνικής γλώσσας ισοδυναμεί με αυτοχειρία του Ελληνισμού προς μέγιστη ικανοποίηση των συμφερόντων του διεθνούς σιωνισμού.
Κατά τη γνώμη μου, και νομίζω ότι πολλοί θα συμφωνήσουν μαζί μου, τα λόγια σου αποτελούν ατόπημα, αν όχι ύβρη.
Οι νεοέλληνες με πληγώνουν εξίσου. Θεωρώ ότι γύρω μας κυκλοφορούν πολλοί «μεταλλαγμένοι», που με τη συμπεριφορά τους και τη νοοτροπία τους προσβάλλουν το επίθετο Έλληνας που φέρουν.
Για να αξίζει όμως κάποιος τον χαρακτηρισμό «Έλληνας» δεν αρκεί μόνο να μετέχει της ελληνικής παιδείας, από τη στιγμή που δε διαθέτει ταυτόχρονα ελληνική καταγωγή, πράγμα απλό μεν, αλλά όχι και εύκολα αποδεκτό από ορισμένους. Επομένως η ελληνική ταυτότητα προυποθέτει την εθνική και φυλετική συνείδηση. Ο γνήσιος Έλληνας είναι ελεύθερος, ακριβώς γιατί έχει συνειδητοποιήσει κάποια όρια, όρια που αποτελούν ακριβώς εγγύηση για την ελευθερία του. Ένα από αυτά είναι η πίστη σε έναν Θεό, κατά το παράδειγμα των αρχαίων πατέρων μας. Ο υιός, αν δεν αγαπάει τον σοφό πατέρα, δεν μπορεί να συνεχίσει το έργο του και να το ξεπεράσει. Ο Έλληνας λοιπόν, δεν είναι από μόνος του πηγή φωτός. Εκπέμπει φως, όταν έχει ως σταθερό σημείο αναφοράς το θείο φως του πνεύματος, το θείο φως της αλήθειας. Η λήθη, παρεπιπτόντως, δεν αποτελεί απειλή, αλλά δυστυχώς πικρή πραγματικότητα.
Χωρίς τη γόνιμη αξιοποίηση του ιστορικού παρελθόντος, ακόμα και ο Έλληνας με το δυναμικό που χει μέσα του θα ξεκινούσε από το μηδέν για να οικοδομήσει το μέλλον. Πώς μπορεί κανείς να οραματίζεται το μέλλον, όταν αγνοεί τι είπε ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και όλοι οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι/πανεπιστήμονες; Το «σήμερα» και το «αύριο» χρειάζονται το υπόβαθρο του «χτες», όχι μόνο από την άποψη της αποφυγής των λαθών και του παραδειγματισμού. (Αλήθεια, Αλέξανδρε, μήπως πέφτεις σε κάποια αντίφαση όταν λες «Δε με ενδιαφέρει τι είπαν και τι κάναν αυτοί που σήμερα είναι νεκροί. Με ενδιαφέρει η ιστορική τους ύπαρξη και γνώση, με απώτερο σκοπό την αποφυγή των λαθών του και μόνο, τον παραδειγματισμό»;).
Είναι ζωτικής σημασίας η ενεργοποίηση της διαχρονικής γνώσης που μας έχει παραδοθεί, γιατί μόνο έτσι θα σωθεί και θα αναγεννηθεί ο Ελληνισμός. Η κατάργηση της έννοιας του ελληνικού έθνους, η απώλεια της ιστορικής μνήμης, των παραδόσεών μας, της χριστιανικής πίστης, της ελληνικής γλώσσας ισοδυναμεί με αυτοχειρία του Ελληνισμού προς μέγιστη ικανοποίηση των συμφερόντων του διεθνούς σιωνισμού.
Κατά τη γνώμη μου, και νομίζω ότι πολλοί θα συμφωνήσουν μαζί μου, τα λόγια σου αποτελούν ατόπημα, αν όχι ύβρη.
Λυπάμαι που δεν κατάλαβες ότι απάντησα στη δημοσίευσή σου -post- αλλά πραγματικά τη διαβασα προσεκτικά. Τα ελληνικά μου εξάλλου αρκούν για να κατανοήσω το περιεχόμενο των λεγομένων σου. Συγκεκριμένα απάντησα στα εξής σημεία:"Ο χαρακτηρισμός Έλληνας...ΔΕΝ δηλώνει εθνότητα", "Ο Έλληνας είναι πηγή φωτός. Δεν έχει πατρίδα, δεν έχει σταθερές και όρια. Ζει ελεύθερος", "Δε με ενδιαφέρει τι είπε ο Πλάτων ή ο Αριστοτέλης...", "Δε με ενδιαφέρει τι είπαν και τι κάναν αυτοί που σήμερα είναι νεκροί". Οι δηλώσεις αυτές δείχνουν τουλάχιστον μηδενιστική διάθεση και επισήμανα τους κινδύνους που διέπουν μια τέτοια θεώρηση. Δεν είχα βέβαια την πρόθεση να σε προσβάλλω και εξάλλου έχεις απόλυτο δίκιο για το σημερινό πιθηκισμό του Νεοέλληνα.
| Απόσπασμα (ΜΑΚΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ @ Απρ 29 2004,17:36) |
| Μάθε να διαβάζεις ελληνικά πρώτα και μετά απάντησε. Αυτά που γράφεις δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που γράφω..αναρωτιέμαι μήπως απαντάς σε κάποιο άλλο αόρατο ποστ. |
Φίλε Αλέξανδρε καλημέρα.
Θα ήθελα να σου επιστήσω την προσοχή εις τον τρόπο αντιμετώπισης των σχολιασμών της κυρίας Αικατερίνης Γούλα, αλλά και γενικότερα στον τρόπο εκφράσεως σου, καθώς πιστεύω ακράδαντα πως πάνω από όλα ητο και είναι το Ήθος.
Με την των Ελλήνων Ελευθερία Φιλότητα.
Κεφάλας Ευστάθειος.
Γρίπας, άσε τις τυπικούρες με μένα. Οι Έλληνες δεν διακρίνονται για τους ψευτο-τύπυς.
Μίλησα για την έννοια Έλληνες σαν χαρακτηρισμός και επίθετο. Δεν μίλησα για αυτά τα οποία μίλησε η εν λόγω δεσπινοίς ή κύρία ή οτιδήποτε. Αφήστε τους ψευτο-πνευματισμούς και ασχοληθείτε με την ουσία.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι σήμερα άνθρωποι που θέλουν να χαρακτηρίζονται αφυπνιζόμενοι απαιτούν από τους άλλους να εξηγούν τα λόγια τους σε βάθος αντί να μάθουν επιτέλους να ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ.
Πρέπει να σταματήσουμε να πιθηκίζουμε και να είμαστε κολημένοι στο παρελθόν. Δεν αρκούν οι πανάρχαιες δάφνες μας για να είμαστε μεροληπτικοί προς την εξέλιξή μας. Εξ'άλλου οι δάφνες αυτές δεν μας ανήκουν. Δεν είμαστε άξιοθ να τις φοράμε από τη στιγμή που εμείς η σύγχρονοι δεν έχουμε να επιδείξουμε κάτι παρόμοιας αξίας με τα κατορθώματα των προγώνων μας.
Μου θυμίζετε τους Εβραίους από την ταινεία των Μόντυ Πάϊθον "Η ζωη του Μπράιαν" που οι εβραίοι φανατικοί όλο οργανώνονται να επαναστατήσουν κατά των Ρωμαίων κατακτητών τους και αντί να πράξουν όλο σχεδιάζαν και συζήταγαν και το πάλευαν έτσι ενώ τα πράγματα εξελίσσονταν γύρω τους.
Αν δεν μπορείτε να καταλάβετε αυτά τα απλά λόγια τότε δεν έχω εγώ το πρόβλημα αλλά μάλλον κάποιοι άλλοι.
Ευελπιστώ σε παρέμβαση πιο "ισχυρών" προσωπικοτήτων από εμένα επί του θέματος.
Μετα της ειλικρίνειας του εαυτού μου,
Αλέξανδρος Ε'
Μίλησα για την έννοια Έλληνες σαν χαρακτηρισμός και επίθετο. Δεν μίλησα για αυτά τα οποία μίλησε η εν λόγω δεσπινοίς ή κύρία ή οτιδήποτε. Αφήστε τους ψευτο-πνευματισμούς και ασχοληθείτε με την ουσία.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι σήμερα άνθρωποι που θέλουν να χαρακτηρίζονται αφυπνιζόμενοι απαιτούν από τους άλλους να εξηγούν τα λόγια τους σε βάθος αντί να μάθουν επιτέλους να ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ.
Πρέπει να σταματήσουμε να πιθηκίζουμε και να είμαστε κολημένοι στο παρελθόν. Δεν αρκούν οι πανάρχαιες δάφνες μας για να είμαστε μεροληπτικοί προς την εξέλιξή μας. Εξ'άλλου οι δάφνες αυτές δεν μας ανήκουν. Δεν είμαστε άξιοθ να τις φοράμε από τη στιγμή που εμείς η σύγχρονοι δεν έχουμε να επιδείξουμε κάτι παρόμοιας αξίας με τα κατορθώματα των προγώνων μας.
Μου θυμίζετε τους Εβραίους από την ταινεία των Μόντυ Πάϊθον "Η ζωη του Μπράιαν" που οι εβραίοι φανατικοί όλο οργανώνονται να επαναστατήσουν κατά των Ρωμαίων κατακτητών τους και αντί να πράξουν όλο σχεδιάζαν και συζήταγαν και το πάλευαν έτσι ενώ τα πράγματα εξελίσσονταν γύρω τους.
Αν δεν μπορείτε να καταλάβετε αυτά τα απλά λόγια τότε δεν έχω εγώ το πρόβλημα αλλά μάλλον κάποιοι άλλοι.
Ευελπιστώ σε παρέμβαση πιο "ισχυρών" προσωπικοτήτων από εμένα επί του θέματος.
Μετα της ειλικρίνειας του εαυτού μου,
Αλέξανδρος Ε'
...
ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΝΟΗΣΑ ΕΣΤΩ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΙΚΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΝΩΜΑΤΟΥ ΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΤΑΠΕΙΝΗ ΑΠΟΨΗ ΚΑΚΩΣ ΚΑΛΟΥΜΕΘΑ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΠΑΡΑΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΣΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΘΑ ΤΟΛΜΟΥΣΑ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ Ο ΚΑΘΕΙΣ ΕΞ ΗΜΩΝ ΧΩΡΙΣΤΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ ΣΥΝΟΛΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΔΥΝΑΜΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΡΙΝΩ. ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΔΡΟΜΟ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΔΙΑΝΥΣΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΝΟΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΕΞ ΗΜΩΝ ΝΑ ΕΓΓΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΝΩΘΕΙΣΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ. ΟΠΩΣ ΠΟΛΥ ΟΡΘΑ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΣΕΒΑΣΤΟΣ ΜΑΣ ΚΥΡΙΟΣ ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΟΣ, ΕΙΔΟΣ ΙΕΡΑΤΙΚΟ. ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΙΛΟΤΗΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΟΥΜΕ, ΑΝΑ-ΓΝΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΑΕΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΝΤΟΠΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΔΥΣΒΑΤΑ ΜΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑΣ. ΙΣΩΣ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΑΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΡΥΒΟΥΝ...ΠΑΡΌΛΑ ΑΥΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΩ.ΑΙΣΙΟΔΟΞΩ ΓΙΑΤΙ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΠΟΛΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΤΗΝ ΕΝ ΥΠΝΩ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΟΥ. Η ΕΛ-ΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ "ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΤΑΙ" ΑΠΟ ΟΥΡΑΝΙΕΣ ΚΑΙ ΘΕΙΕΣ ΦΩΤΟΧΥΣΙΕΣ. ΤΟ ΦΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΤΗΣ ΑΜΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΩΧΑΔΕΡΦΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΤΡΩΕΙ. ΑΛΛΩΣΤΕ, ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΟΥ-ΠΟΘΟΥ, Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΩΣ ΨΥΧΗ ΔΕΝ ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΕΤΑΙ. ΙΣΩΣ ΩΣ ΨΥΧΗ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΛΛΑ ΑΠΛΑ ΤΟΠΟ ΕΔΡΑΣΗΣ. ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΟΤΗΤΟΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
*
Μέλος
Ομάδα: ΡΥΣΙΒΩΜΟΙ
Δημοσιεύσεις: 104
Μέλος από: Ιαν. 2003 Δημοσιεύθηκε: Ιούν 26 2003,23:37
--------------------------------------------------------------------------------
+++++
ΑΝΑ..ΠΝΟΗ...
ΔΙΑ..ΤΡΟΦΗ...
ΕΠΙ..ΛΟΓΗ...
ΓΝΩΣΗ...
Α Ρ Μ Ο Ν Ι Α...
ΕΡΓΟ...
ΠΡΟΣ..ΦΟΡΑ...
Η Θ Ο Σ . . . !
ΕΛ ΛΗΝ
--------------
ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ
Ο ΚΟΥΡΟΣ Ε Ι Ν Α Ι ΚΟΥΡΟΣ
Ε . . . ?
ΠΑΜΕ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ...
ΠΑΜΕ Α-ΔΕΛΦΟΙ...
ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΛΕΞΕΙ Μ Ε Γ Ι Σ Τ Ο Τ Α..Ξ..Ε Ι..Δ..Ι ! ! !
+
Μέλος
Ομάδα: ΡΥΣΙΒΩΜΟΙ
Δημοσιεύσεις: 104
Μέλος από: Ιαν. 2003 Δημοσιεύθηκε: Ιούν 26 2003,23:37
--------------------------------------------------------------------------------
+++++
ΑΝΑ..ΠΝΟΗ...
ΔΙΑ..ΤΡΟΦΗ...
ΕΠΙ..ΛΟΓΗ...
ΓΝΩΣΗ...
Α Ρ Μ Ο Ν Ι Α...
ΕΡΓΟ...
ΠΡΟΣ..ΦΟΡΑ...
Η Θ Ο Σ . . . !
ΕΛ ΛΗΝ
--------------
ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ
Ο ΚΟΥΡΟΣ Ε Ι Ν Α Ι ΚΟΥΡΟΣ
Ε . . . ?
ΠΑΜΕ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ...
ΠΑΜΕ Α-ΔΕΛΦΟΙ...
ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΛΕΞΕΙ Μ Ε Γ Ι Σ Τ Ο Τ Α..Ξ..Ε Ι..Δ..Ι ! ! !
+
ΕΝ ΕΛ ΕΥ
Η ΟΔΟΣ ΣΤΕΝΗ ΚΑΙ ΤΕΘΛΙΜΜΕΝΗ ΑΛΛΑ ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΤΑΞΕΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΜΑΣ! ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΤΕΣ!