Γεια σας και πάλι. Αυτή τη φορά θα ασχοληθώ με ένα καίριο ζήτημα που απασχολεί την κοινωνική και πολιτική μας ζωή. Σχετίζεται με τον πραγματικό και ουσιαστικό ρόλο των νόμων στη διαμόρφωση μιας ευνομούμενης κοινωνίας. Για το σκοπό αυτό επικαλούμαι ένα απόσπασμα από τον Δημοσθένη. Αρχικά, στο πρώτο μισό του κειμένου ο ρήτορας με έντεχνο τρόπο εξωτερικεύει την αγωνία του για την ασφάλεια τις τιμής και της ζωής, όχι μόνο της δικής του αλλά όλων των πολιτών. Στη συνέχεια, επισημαίνει εύστοχα τη διαλεκτική σχέση ανάμεσα στους νόμους και σ' αυτούς που είναι φορείς τους, εν προκειμένω τους δικαστές. Οι νόμοι ισχυροποιούν τη θέση των δικαστών και οι διακστές κατοχυρώνουν με τις αποφάσεις τους την ισχύ των νόμων. Ο συνειδητός εκπρόσωπος του νόμου, ως και ο ίδιος πολίτης, οφείλει να ταυτίζει το ιδιωτικό με το δημόσιο συμφέρον, να κρίνει αμερόληπτα, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς επηρεασμούς από μεθοδεύσεις που στοχεύουν στην ατιμωρησία εκείνων οι οποίοι παραβιάζουν τους νόμους. Εν τέλει, η φρἀση κλειδί που συνοψίζει την αμφίδρομη σχέση νόμων-δικαστών είναι:"Οι νόμοι, λοιπόν, είναι έγκυροι με τη δική σας δραστηριότητα κι εσείς είστε δυνατοί, επειδή υπάρχουν οι νόμοι". Πιστεύω πως περαιτέρω σχόλια είναι πλεονασμός, όταν μελετήσουμε το κομμάτι αυτό, όσον αφορά τις αλήθειες που αναδύει. Την άλλη φορά θα παρουσιάσω κι άλλα αποσπάσματα απο την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία για τη σημασία των νόμων.