Με αφορμή τις ερωτήσεις του συμπορευτού μας Χατζηδημητρίου Δημήτριου ανοίγω αυτό το νέο θέμα για μελλοντικό διάλογο πάνω στο βιβλίο του κου Γιάννη "ΑΡΧΗ-ΤΕΛΟΥΣ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ".
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία»
ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ἔγραψε:Ευχαριστώ Αλέξαντρε , αρκούντος διαφωτιστηκά όσα παραθέτεις
Έχω την υποψία ότι το φαινόμενο έχει άμεση σχέση με τα ....ΕΣΣΟΜΕΝΑ.
Που είναι αυτη τη στηγμή ο ήλιος ΥΠΕΡΕΊΟΝ;;;;
Και επειδή ίσως θα πρέπει να ακολουθούμε και λίγο τα βήματα (αν είναι δυνατό) του Σεβαστού μας διδασκάλου Κυρίου Γιάννη εις τις...Εις τον Αιθέρα περιδιαβάσεις του,
και επειδή μέχρι σήμερα , παρά το ότι έχουν παρέλθει οκτώ μήνες απο την έκδοση και κυκλοφορία του σημαντικότατου βιβλίου «ΑΡΧΗ – ΤΕΛΟΣ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ», καμιά αναφορά ή έστω σκέψη δεν έχει διατυποθεί περι του περιεχομένου του βιβλίου θα παραπέμψω στην εις το Πεμτο Κεφάλαιο αναφορά
« Περι των Ηλιακών κηλίδων», και εις ολόκληρο το Έκτο Κεφάλαιο.
ΠΕΡΙ: ΤΟΥ ΕΙΔΩΛΟΥ ΗΛΙΟΥ «ΜΑΣ» ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΣΟΜΕΝΟΥ ΑΛΗΘΟΥΣ ΗΛΙΟΥ ΥΠΕΡΙΟΝΟΣ
Α. ΠΕΡΙ: ΤΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ «ΜΑΣ» ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ
Β. ΠΕΡΙ: ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ «ΜΑΣ» , ΑΣΤΡΟ, ΑΣΤΕΡΑΣ ἤ ΕΙΔΩΛΟΝ;
Γ. ΠΕΡΙ: ΤΟΥ ΑΛΗΘΟΥΣ ΗΛΙΟΥ ΥΠΕΡΙΟΝΟΣ.
Δ. ΠΕΡΙ: ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΤΟΥ ΥΠΕΡΙΟΝΟΣ ΑΙΗΤΟΥ.
Ε. ΠΕΡΙ: ΤΩΝ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΕΚΛΕΙΨΕΩΝ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ «ΜΑΣ».
+. ΠΕΡΙ: ΤΗΣ ΕΣΣΟΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ «ΜΑΣ» ΕΚΛΕΙΨΕΩΣ, ἤ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, ἤ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗΣ.
Ίσως η απορία ή και αμηχανία των επιστημόνων θα μπορούσε να ξεπεραστεί εάν προσέγγιζαν το θέμα και απο την πλευρά που ο Κυρ Γιάννης το έχει προσεγγίσει.
Αλλά όπως όλοι καλά γνωρίζουμε Επιστήμων και Αιθεροβάμων δεν πάνε μαζί....τουλάχιστον μέχρι τώρα.
Παρεπιπτόντος κυρ Γιάννη πότε θα έχουμε την χαρά να διαβάσουμε τα επόμενα Εννέα κεφάλαια του Δευτέρου Τόμου;
Δημήτριε, ήσουν ο πρώτος (απ' ότι θυμάμαι) που θέτει σε διάλογο στην Δημοθοινία μας, το νέο βιβλίο του κου Γιάννη, εύγε.
ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΛΟΙΠΟΝ....
«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία»
Στο βιβλίο του κ Ι. Φουράκη με τίτλο "ΑΡΧΗ - ΤΕΛΟΣ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ" διαβάζουμε:
σελίδα 394:
σελίδες 406-407:
Από το παραπάνω χωρίο φαίνεται μια ιδιότητα που έχουν όλοι οι αριθμοί που είναι πολλαπλάσια του 9. Η ιδιότητα αυτή είναι πως αν προσθέσουμε τα ψηφία τους, και στον αριθμό που βρούμε προσθέσουμε εκ νέου τα ψηφία του, κ.ο.κ. θα καταλήξουμε στον αριθμό 9.
Προσθέτοντας τα ψηφία ενός οποιουδήποτε αριθμού παίρνουμε έναν άλλο, ο οποίος έχει μια κοινή ιδιότητα με τον αρχικό. Το κοινό είναι ότι είναι ισοϋπόλοιποι ώς προς το 9. Ισοϋπόλοιποι ως προς το 9 σημαίνει ότι αν διαιρεθουν με το 9 θα αφήσουν και οι δυο το ίδιο υπόλοιπο. Για παράδειγμα αν πάρουμε τον αριθμό 856 και προσθέσουμε τα ψηφία του θα παρουμε 8+5+6=19. Αν διαιρέσουμε τους δυο αυτούς αριθμούς με το 9 θα παρουμε υπόλοιπο 1. Πράγματι 856=95*9+1 και 19=2*9+1.
Από την απλή αριθμητική γνωρίζουμε ότι οποιοσδήποτε αριθμός διαιρεθεί με το 9 θα δώσει υπόλοιπο μικρότερο από το 9, δηλαδή 0 ή 1 ή 2 ή... ή 8. Άρα όλοι οι αριθμοί που υπάρχουν μπορουν να χωριστούν σε 9 κλάσεις (ομάδες), ανάλογα με το υπόλοιπο που αφήνουν όταν διαιρεθουν με το 9. Για ένα αριθμό, όσο μεγάλος και να είναι, μπορούμε έυκολα να βρούμε την κλάση στην οποία ανήκει, γιατί προσθέτοντας τα ψηφία του παίρνουμε έναν αριθμό της ίδιας κλάσης. Για το νέο αυτό αριθμό προσθέτουμε και πάλι τα ψηφία του και παίρνουμε έναν ακόμα μικρότερο αριθμό της ίδιας όμως κλάσης. Συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο μέχρι να φτάσουμε σε έναν αριθμό μικρότερο από το 9, ο οποίος μας δείχνει το υπόλοιπο που θα άφηνε ο αρχικός αριθμός σε διαίρεση με το 9.
Την μέθοδο αυτή μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε μόνο για τη διαίρεση με το 9 και όχι για άλλους αριθμούς. Για παράδειγμα 856=77*11+9 και 19=1*11+8, που σημαίνει ότι ο ένας αριθμός αφήνει υπόλοιπο 9 και ο άλλος 8, όταν και οι δυο διαιρεθούν με το 11. Έτσι το να προσθέτουμε τα ψηφία και να παίρνουμε ισοϋπόλοιπο αριθμό (να πέφτουμε πάλι στην ίδια κλάση) δεν γίνεται με άλλους αριθμούς, παρά μόνο με το 9.
Την παραπάνω μέθοδο μας την μαθαιναν ήδη από το δημοτικό σχολείο, σαν κριτήριο για να δούμε αν ο αριθμός διαιρείται με το 9 ή όχι. Ποτέ βέβαια δεν έμαθαν οι περισσότεροι για την απόδειξη, ούτε ότι πίσω από αυτό το μαγικό τέχνασμα κρύβεται ο αριθμός 10 και όχι το 9. Το μυστικό είναι ο τρόπος με τον οποίο γράφουμε τους αριθμούς, και τους γράφουμε με βάση το 10. Γράφοντας τον αριθμό 856 εννοούμε 8 εκατοντάδες, 5 δεκάδες και 6 μονάδες. Οι μονάδες, δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες κλπ είναι όλα δυνάμεις του 10. Με ένα πλήθος 856 από οτιδήποτε μπορούμε να φτιάξουμε 8 εκατοντάδες (όχι παραπάνω) και με τα 56 που περισσεύουν μπορούμε να φτιάξουμε 5 δεκάδες (όχι περισσότερες) και περισσεύουν και 6 μονάδες. Η κάθε εκατοντάδα αφήνει υπόλοιπο με το 9 τον αριθμό 1 αφού 100=11*9+1. Άρα οι 8 εκατοντάδες αφήνουν οκτώ μονάδες υπόλοιπο (1 η κάθε εκατοντάδα). η κάθε δεκάδα αφήνει υπόλοιπο στη διαίρεση με το 9 επίσης τον αριθμό 1 αφου 10=1*9+1. Αρα οι 5 δεκάδες αφήνουν 5 μονάδες σαν υπόλοιπα. Με λίγα λόγια, προσθέτοντας τα ψηφία του αριθμού μας είναι σαν να προσθέτουμε τις μονάδες που περισσεύουν και να ξεχνάμε τελείως τις 9αδες που σχηματίζονται. Για αυτό και με την πρόσθεση των ψηφίων ενός αριθμού παίρνουμε πάλι έναν ισοϋπόλοιπο ως προς το 9.
Γιατί δεν μπορώ να κάνω το ίδιο τέχνασμα για τη διαίρεση με αλλον αριθμό, πχ το 8; Αν έχω 8 εκατοντάδες, η κάθε εκατοντάδα δίνει υπόλοιπο 4 γιατί 100=12*8+4 άρα έχω 4x8=24 μονάδες που περίσεψαν. Από τις 5 δεκάδες όμως έχω 10 υπόλοιπο γιατί 10=1*8+2 (υπόλοιπο 2). Βλέπω λοιπόν ότι οι δεκάδες με τις εκατοντάδες δεν αφήνουν το ίδιο υπόλοιπο ως προς το 8, οπότε προσθέτοντας τα ψηφία ενός αριθμού, δεν μετράω τα υπολοιπα όπως έκανα με τη διαίρεση με το 9. Το τέχνασμα αυτό λοιπόν φαίνεται ότι το έχει μόνο η διαίρεση με το 9 και με κανένα άλλο αριθμό.
Γιατί όμως αναφέρθηκε ότι από πίσω κρύβεται το 10; Μήπως αν γράφαμε τους αριθμούς με διαφορετικό τρόπο και όχι με βάση το δέκα δεν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο τέχνασμα; Η απάντηση είναι πως το ίδιο τέχνασμα θα μπορούσαμε να το χρησιμοποιήσουμε, αλλά όχι για το 9. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθει για τον αμέσως μικρότερο αριθμό. Ας δούμε πώς.
Έστω ότι γράφουμε τον αριθμό μας με άλλη βάση, έστω το 8. Αυτό σημαίνει ότι τα ψηφία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι τα 0,1,2,3,4,5,6,7 και όχι άλλα. Για όποιον είναι λίγο δύσκολο να το καταλάβει, όταν γραφουμε ένα αριθμό με βάση το δέκα, χρησιμοποιούμε δέκα ψηφία, από το 0 έως το 9, άρα τώρα θα χρησιμοποιήσουμε 8 ψηφία, από το 0 έως το 7. Για να μην μπερδευόμαστε θα βάζουμε τους άριθμούς του 8δικόυ συστήματος σε αγκύλες, πχ [1530]. Άρα με βάση το 8, ο αριθμός [1530], θα σημαίνει 1 512άδα (512=8*8*8) και 5 64άδες (64=8*8) και 3 8δες, και 0 μονάδες. Αν τα προσθέσουμε όλα αυτά θα πάρουμε 1*512+5*64+3*8+0=856. Άρα ο γνωστός αριθμός 856 στο 8δικό σύστημα αρίθμησης θα γράφονταν [1530].
Ας δούμε τώρα αν το τέχνασμα που περιγράψαμε για το 9 παραπάνω το έχει τώρα ο αριθμός 7 στο οκταδικό σύστημα. Στον αριθμό [1530] έχουμε 1 512άδα, και το 512 αφήνει με το 7 υπόλοιπο 1 γιατί 512=73*7+1, άρα το πρώτο ψηφίο του αριθμού μας δηλώνει 1 512άδα ή τη μια μονάδα υπόλοιπο που προκύπτει από τη διαίρεση με το 7. Το δευτερο ψηφίο, το 5, δείχνει ότι έχουμε 5 64άδες, αλλά 64=9*7+1 άρα έχουμε πάλι 5 64άδες ή 5 μονάδες υπόλοιπο. Ομοίως το τρίτο ψηφίο, το 3, δείχνει 3 8άδες αλλά 8=1*7+1 οπότε πάλι το 3 δείχνει ότι έχουμε 3 μονάδες υπόλοιπο, μια από κάθε 8άδα. Βλέπουμε δηλαδή ότι προσθέτοντας τα ψηφία του αριθμού μας στο οκταδικό σύστημα αρίθμησης, είναι σαν να προσθέτουμε τα υπόλοιπα των κομματιών του αριθμού με το 7. Την ιδιότητα, λοιπόν, που είχε στο δεκαδικό σύστημα αρίθμησης το 9, εδώ την έχει το 7. Κάποιες ιδιότητες των αριθμών, δεν έχουν να κάνουν με τους ίδιους τους αριθμούς, αλλά με τον τρόπο που τους γράφουμε.
Η σηματοδοτούμενη θεία ουσία λοιπόν φαίνεται όχι από τη φύση των ίδιων των αριθμών, αλλά από τον τρόπο που τους γράφουμε (το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης). Η αίγλη του αριθμού 9 οφείλεται στο φως του αριθμού 10, με όμοιο τρόπο όπως το φως της Σελήνης οφείλεται στο φως του Ηλίου.
Μήπως κατά την επόμενη μελέτη του βιβλίου του κ Γιάννη πρέπει να εξετάσουμε το κείμενο και τις πηγές υπό το φως του κρυφού Ηλίου, τού αριθμού 10;
σελίδα 394:
Δια να αντιληφθούμε, εάν όχι να εννοήσουμε κι ούτε φυσικά να κατανοήσωμε, την των ανωτέρω αριθμών σηματοδοτουμένη, αλλά αποκρυπτομένη τριαδική, θεία ΟΥΣΙΑ δυνάμεθα να προσθέσωμε τις συγκροτούσες αυτούς μονάδες δια να διαπιστώσωμε πώς όλοι συγκροτούν τον αριθμό εννέα. π.χ. ο 36 - 3+6=9, ο 27 - 2+7=9, ο 216 - 2+1+6=9
σελίδες 406-407:
[18] 1+8=9
[27] 2+7=9
[36] 3+6=9
[54] 5+4=9
[72] 7+2=9
[108] 1+0+8=9
[144] 1+4+4=9
[162] 1+6+2=9
[216] 2+1+6=9
...
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ:Από τις "ψυλλιασμένες" Αναγνώστριες και τους "ψυλλιασμένους" Αναγνώστες, αλλά και τις και τους μαθηματικά και δη αστροφυσική γνωρίζοντας είναι, ή θα πρέπει να είναι αυτονόητοι οι λόγοι και οι στόχοι τής και η:Από τον Γράφοντα ενσυνείδητης αποφυγής, μίας πιο συγκεκριμένης και κάπως ενοητής αναλύσεως και ερμηνείας και των υποτιθέμενων ανωτέρω μαθηματικών πράξεων.
Από το παραπάνω χωρίο φαίνεται μια ιδιότητα που έχουν όλοι οι αριθμοί που είναι πολλαπλάσια του 9. Η ιδιότητα αυτή είναι πως αν προσθέσουμε τα ψηφία τους, και στον αριθμό που βρούμε προσθέσουμε εκ νέου τα ψηφία του, κ.ο.κ. θα καταλήξουμε στον αριθμό 9.
Προσθέτοντας τα ψηφία ενός οποιουδήποτε αριθμού παίρνουμε έναν άλλο, ο οποίος έχει μια κοινή ιδιότητα με τον αρχικό. Το κοινό είναι ότι είναι ισοϋπόλοιποι ώς προς το 9. Ισοϋπόλοιποι ως προς το 9 σημαίνει ότι αν διαιρεθουν με το 9 θα αφήσουν και οι δυο το ίδιο υπόλοιπο. Για παράδειγμα αν πάρουμε τον αριθμό 856 και προσθέσουμε τα ψηφία του θα παρουμε 8+5+6=19. Αν διαιρέσουμε τους δυο αυτούς αριθμούς με το 9 θα παρουμε υπόλοιπο 1. Πράγματι 856=95*9+1 και 19=2*9+1.
Από την απλή αριθμητική γνωρίζουμε ότι οποιοσδήποτε αριθμός διαιρεθεί με το 9 θα δώσει υπόλοιπο μικρότερο από το 9, δηλαδή 0 ή 1 ή 2 ή... ή 8. Άρα όλοι οι αριθμοί που υπάρχουν μπορουν να χωριστούν σε 9 κλάσεις (ομάδες), ανάλογα με το υπόλοιπο που αφήνουν όταν διαιρεθουν με το 9. Για ένα αριθμό, όσο μεγάλος και να είναι, μπορούμε έυκολα να βρούμε την κλάση στην οποία ανήκει, γιατί προσθέτοντας τα ψηφία του παίρνουμε έναν αριθμό της ίδιας κλάσης. Για το νέο αυτό αριθμό προσθέτουμε και πάλι τα ψηφία του και παίρνουμε έναν ακόμα μικρότερο αριθμό της ίδιας όμως κλάσης. Συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο μέχρι να φτάσουμε σε έναν αριθμό μικρότερο από το 9, ο οποίος μας δείχνει το υπόλοιπο που θα άφηνε ο αρχικός αριθμός σε διαίρεση με το 9.
Την μέθοδο αυτή μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε μόνο για τη διαίρεση με το 9 και όχι για άλλους αριθμούς. Για παράδειγμα 856=77*11+9 και 19=1*11+8, που σημαίνει ότι ο ένας αριθμός αφήνει υπόλοιπο 9 και ο άλλος 8, όταν και οι δυο διαιρεθούν με το 11. Έτσι το να προσθέτουμε τα ψηφία και να παίρνουμε ισοϋπόλοιπο αριθμό (να πέφτουμε πάλι στην ίδια κλάση) δεν γίνεται με άλλους αριθμούς, παρά μόνο με το 9.
Την παραπάνω μέθοδο μας την μαθαιναν ήδη από το δημοτικό σχολείο, σαν κριτήριο για να δούμε αν ο αριθμός διαιρείται με το 9 ή όχι. Ποτέ βέβαια δεν έμαθαν οι περισσότεροι για την απόδειξη, ούτε ότι πίσω από αυτό το μαγικό τέχνασμα κρύβεται ο αριθμός 10 και όχι το 9. Το μυστικό είναι ο τρόπος με τον οποίο γράφουμε τους αριθμούς, και τους γράφουμε με βάση το 10. Γράφοντας τον αριθμό 856 εννοούμε 8 εκατοντάδες, 5 δεκάδες και 6 μονάδες. Οι μονάδες, δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες κλπ είναι όλα δυνάμεις του 10. Με ένα πλήθος 856 από οτιδήποτε μπορούμε να φτιάξουμε 8 εκατοντάδες (όχι παραπάνω) και με τα 56 που περισσεύουν μπορούμε να φτιάξουμε 5 δεκάδες (όχι περισσότερες) και περισσεύουν και 6 μονάδες. Η κάθε εκατοντάδα αφήνει υπόλοιπο με το 9 τον αριθμό 1 αφού 100=11*9+1. Άρα οι 8 εκατοντάδες αφήνουν οκτώ μονάδες υπόλοιπο (1 η κάθε εκατοντάδα). η κάθε δεκάδα αφήνει υπόλοιπο στη διαίρεση με το 9 επίσης τον αριθμό 1 αφου 10=1*9+1. Αρα οι 5 δεκάδες αφήνουν 5 μονάδες σαν υπόλοιπα. Με λίγα λόγια, προσθέτοντας τα ψηφία του αριθμού μας είναι σαν να προσθέτουμε τις μονάδες που περισσεύουν και να ξεχνάμε τελείως τις 9αδες που σχηματίζονται. Για αυτό και με την πρόσθεση των ψηφίων ενός αριθμού παίρνουμε πάλι έναν ισοϋπόλοιπο ως προς το 9.
Γιατί δεν μπορώ να κάνω το ίδιο τέχνασμα για τη διαίρεση με αλλον αριθμό, πχ το 8; Αν έχω 8 εκατοντάδες, η κάθε εκατοντάδα δίνει υπόλοιπο 4 γιατί 100=12*8+4 άρα έχω 4x8=24 μονάδες που περίσεψαν. Από τις 5 δεκάδες όμως έχω 10 υπόλοιπο γιατί 10=1*8+2 (υπόλοιπο 2). Βλέπω λοιπόν ότι οι δεκάδες με τις εκατοντάδες δεν αφήνουν το ίδιο υπόλοιπο ως προς το 8, οπότε προσθέτοντας τα ψηφία ενός αριθμού, δεν μετράω τα υπολοιπα όπως έκανα με τη διαίρεση με το 9. Το τέχνασμα αυτό λοιπόν φαίνεται ότι το έχει μόνο η διαίρεση με το 9 και με κανένα άλλο αριθμό.
Γιατί όμως αναφέρθηκε ότι από πίσω κρύβεται το 10; Μήπως αν γράφαμε τους αριθμούς με διαφορετικό τρόπο και όχι με βάση το δέκα δεν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε το ίδιο τέχνασμα; Η απάντηση είναι πως το ίδιο τέχνασμα θα μπορούσαμε να το χρησιμοποιήσουμε, αλλά όχι για το 9. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθει για τον αμέσως μικρότερο αριθμό. Ας δούμε πώς.
Έστω ότι γράφουμε τον αριθμό μας με άλλη βάση, έστω το 8. Αυτό σημαίνει ότι τα ψηφία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είναι τα 0,1,2,3,4,5,6,7 και όχι άλλα. Για όποιον είναι λίγο δύσκολο να το καταλάβει, όταν γραφουμε ένα αριθμό με βάση το δέκα, χρησιμοποιούμε δέκα ψηφία, από το 0 έως το 9, άρα τώρα θα χρησιμοποιήσουμε 8 ψηφία, από το 0 έως το 7. Για να μην μπερδευόμαστε θα βάζουμε τους άριθμούς του 8δικόυ συστήματος σε αγκύλες, πχ [1530]. Άρα με βάση το 8, ο αριθμός [1530], θα σημαίνει 1 512άδα (512=8*8*8) και 5 64άδες (64=8*8) και 3 8δες, και 0 μονάδες. Αν τα προσθέσουμε όλα αυτά θα πάρουμε 1*512+5*64+3*8+0=856. Άρα ο γνωστός αριθμός 856 στο 8δικό σύστημα αρίθμησης θα γράφονταν [1530].
Ας δούμε τώρα αν το τέχνασμα που περιγράψαμε για το 9 παραπάνω το έχει τώρα ο αριθμός 7 στο οκταδικό σύστημα. Στον αριθμό [1530] έχουμε 1 512άδα, και το 512 αφήνει με το 7 υπόλοιπο 1 γιατί 512=73*7+1, άρα το πρώτο ψηφίο του αριθμού μας δηλώνει 1 512άδα ή τη μια μονάδα υπόλοιπο που προκύπτει από τη διαίρεση με το 7. Το δευτερο ψηφίο, το 5, δείχνει ότι έχουμε 5 64άδες, αλλά 64=9*7+1 άρα έχουμε πάλι 5 64άδες ή 5 μονάδες υπόλοιπο. Ομοίως το τρίτο ψηφίο, το 3, δείχνει 3 8άδες αλλά 8=1*7+1 οπότε πάλι το 3 δείχνει ότι έχουμε 3 μονάδες υπόλοιπο, μια από κάθε 8άδα. Βλέπουμε δηλαδή ότι προσθέτοντας τα ψηφία του αριθμού μας στο οκταδικό σύστημα αρίθμησης, είναι σαν να προσθέτουμε τα υπόλοιπα των κομματιών του αριθμού με το 7. Την ιδιότητα, λοιπόν, που είχε στο δεκαδικό σύστημα αρίθμησης το 9, εδώ την έχει το 7. Κάποιες ιδιότητες των αριθμών, δεν έχουν να κάνουν με τους ίδιους τους αριθμούς, αλλά με τον τρόπο που τους γράφουμε.
Δια να αντιληφθούμε, εάν όχι να εννοήσουμε κι ούτε φυσικά να κατανοήσωμε, την των ανωτέρω αριθμών σηματοδοτουμένη, αλλά αποκρυπτομένη τριαδική, θεία ΟΥΣΙΑ δυνάμεθα να προσθέσωμε τις συγκροτούσες αυτούς μονάδες δια να διαπιστώσωμε πώς όλοι συγκροτούν τον αριθμό εννέα. π.χ. ο 36 - 3+6=9, ο 27 - 2+7=9, ο 216 - 2+1+6=9
Η σηματοδοτούμενη θεία ουσία λοιπόν φαίνεται όχι από τη φύση των ίδιων των αριθμών, αλλά από τον τρόπο που τους γράφουμε (το δεκαδικό σύστημα αρίθμησης). Η αίγλη του αριθμού 9 οφείλεται στο φως του αριθμού 10, με όμοιο τρόπο όπως το φως της Σελήνης οφείλεται στο φως του Ηλίου.
Μήπως κατά την επόμενη μελέτη του βιβλίου του κ Γιάννη πρέπει να εξετάσουμε το κείμενο και τις πηγές υπό το φως του κρυφού Ηλίου, τού αριθμού 10;
Νομίζω πως έφθασε η ώρα να πούμε κάποια πράγματα για τον ..ΥΠΕΡΙΟΝΑ.
Ακολουθώντας τα βήματα του αγαπητού και αξέχαστου μας Δασκάλου εις το
Έκτο Κεφάλαιο του βιβλίου του «Αρχή – Τέλος Σύμπαντος Κόσμου και Ανθρωπίνου Γένους» γίνετε αναφορά στον ΗΛΙΟ ΥΠΕΡΙΟΝΑ.
Αυτά τα οποία ο Κυρ Γιάννης μας αναφέρει με έχουν απασχολήσει αρκετό καιρό τώρα
και νομίζω ότι τώρα αρχίζω να κατανοώ ποιος είναι τελικά ο ΥΠΕΡΙΟΝ .
(Ιονίζω – Ιονισμός , Υπέρ-Ιονισμός – ΥΠΕΡΙΟΝΑΣ.)
Θα τολμήσω να διαφωνήσω με τον Δάσκαλο στο εξής σημείο.
Δεν έχουμε να κάνουμε με δύο Ήλιους δηλαδή με τον Ήλιο όπως τον βλέπουμε κάθε πρωί και με τον Υπερίονα ο οποίος βρίσκεται κάπου κριμένος και επηρεάζει έμμεσα
και δια του «ειδώλου» του την ζωή μας.
Παράθεση:σελ.317 Αρχή-Τέλος...
«ων ο ήλιος επιστάτης ων και σκοπός ορίζειν και βραβεύειν και αναδεικνύναι και
αναφαίνειν μεταβολάς και ώρας αι πάντα φαίρουσι»
«Ο Ήλιος , κύριος και φύλακας των περιόδων, ορίζει, κατανέμει, φανερώνει και αποκαλύπτει τις μεταβολές και τις εποχές οι οποίες φέρνουν τα πάντα.»
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ.
Κατά την γνώμη μου ο Ήλιος είναι μόνο ένας αλλά με δύο όψεις ή φάσεις αν θέλετε.
Η μια είναι αυτή που όλοι μας γνωρίζουμε και η άλλη αυτή που θα έρθει , απ’ότι φαίνεται , πολύ σύντομα. Είναι η φάση κατά την οποία θα παρατηρηθεί έξαρση της δραστηριότητας του Ήλιου ( Υπεριονισμός ) και η οποία θα φέρει πολλές αλλαγές στη ζωή πάνω στη Γη. Όπως φαίνεται και στο viewtopic.php?f=28&t=4660
οι επιστήμονες είναι πλέον πεπεισμένοι ότι πλησιάζουμε στη φάση του «Υπεριονισμού»
και η οποία θα φέρει τα «ΕΣΣΟΜΕΝΑ» κατά τον Δάσκαλό μας.
Ακολουθώντας τα βήματα του αγαπητού και αξέχαστου μας Δασκάλου εις το
Έκτο Κεφάλαιο του βιβλίου του «Αρχή – Τέλος Σύμπαντος Κόσμου και Ανθρωπίνου Γένους» γίνετε αναφορά στον ΗΛΙΟ ΥΠΕΡΙΟΝΑ.
Αυτά τα οποία ο Κυρ Γιάννης μας αναφέρει με έχουν απασχολήσει αρκετό καιρό τώρα
και νομίζω ότι τώρα αρχίζω να κατανοώ ποιος είναι τελικά ο ΥΠΕΡΙΟΝ .
(Ιονίζω – Ιονισμός , Υπέρ-Ιονισμός – ΥΠΕΡΙΟΝΑΣ.)
Θα τολμήσω να διαφωνήσω με τον Δάσκαλο στο εξής σημείο.
Δεν έχουμε να κάνουμε με δύο Ήλιους δηλαδή με τον Ήλιο όπως τον βλέπουμε κάθε πρωί και με τον Υπερίονα ο οποίος βρίσκεται κάπου κριμένος και επηρεάζει έμμεσα
και δια του «ειδώλου» του την ζωή μας.
Παράθεση:σελ.317 Αρχή-Τέλος...
«ων ο ήλιος επιστάτης ων και σκοπός ορίζειν και βραβεύειν και αναδεικνύναι και
αναφαίνειν μεταβολάς και ώρας αι πάντα φαίρουσι»
«Ο Ήλιος , κύριος και φύλακας των περιόδων, ορίζει, κατανέμει, φανερώνει και αποκαλύπτει τις μεταβολές και τις εποχές οι οποίες φέρνουν τα πάντα.»
ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ.
Κατά την γνώμη μου ο Ήλιος είναι μόνο ένας αλλά με δύο όψεις ή φάσεις αν θέλετε.
Η μια είναι αυτή που όλοι μας γνωρίζουμε και η άλλη αυτή που θα έρθει , απ’ότι φαίνεται , πολύ σύντομα. Είναι η φάση κατά την οποία θα παρατηρηθεί έξαρση της δραστηριότητας του Ήλιου ( Υπεριονισμός ) και η οποία θα φέρει πολλές αλλαγές στη ζωή πάνω στη Γη. Όπως φαίνεται και στο viewtopic.php?f=28&t=4660
οι επιστήμονες είναι πλέον πεπεισμένοι ότι πλησιάζουμε στη φάση του «Υπεριονισμού»
και η οποία θα φέρει τα «ΕΣΣΟΜΕΝΑ» κατά τον Δάσκαλό μας.
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μήπως κάνω λάθος για τον δεύτερο Ήλιο;
Τι γίνετε τελικά εκεί πάνω;
http://www.youtube.com/watch?v=DxtYkjd4 ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=cQ0Am0rc7TU
http://www.youtube.com/watch?v=vYorEJLo ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=haJhgQGw ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=RWC3t1Wy ... re=related
Τι γίνετε τελικά εκεί πάνω;
http://www.youtube.com/watch?v=DxtYkjd4 ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=cQ0Am0rc7TU
http://www.youtube.com/watch?v=vYorEJLo ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=haJhgQGw ... re=related
http://www.youtube.com/watch?v=RWC3t1Wy ... re=related
Πολλοί θέλουν το καλό μας
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!
Μην τους αφήσετε να μας το πάρουν !!!!!!!