Του Απόλλωνα πως σείστηκε το δάφνινο κλωνάρι
κι όλο το ανάκτορο! Μακριά του κάθε αμαρτωλός.
Και να, τις θύρες με τ ωραίο του πόδι χτυπάει ο Φοίβος.
Δε βλέπεις; Έσκυψε γλυκά ο φοίνικας της Δήλου
ξαφνικά, κι ο κύκνος στον αέρα γλυκοτραγουδεί.
Μόνοι σας τραβηχτείτε σύρτε απ τις πύλες,
κλειδιά γυρίστε μόνα σας μακριά ο θεός δεν είναι
και για τραγούδι και χορό νέοι ας ετοιμαστούνε.
Στον καθένα ο Απόλλωνας δεν φανερώνεται μόνο στον καλό.
κι όλο το ανάκτορο! Μακριά του κάθε αμαρτωλός.
Και να, τις θύρες με τ ωραίο του πόδι χτυπάει ο Φοίβος.
Δε βλέπεις; Έσκυψε γλυκά ο φοίνικας της Δήλου
ξαφνικά, κι ο κύκνος στον αέρα γλυκοτραγουδεί.
Μόνοι σας τραβηχτείτε σύρτε απ τις πύλες,
κλειδιά γυρίστε μόνα σας μακριά ο θεός δεν είναι
και για τραγούδι και χορό νέοι ας ετοιμαστούνε.
Στον καθένα ο Απόλλωνας δεν φανερώνεται μόνο στον καλό.
Τα γαλόνια όπως έλεγε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης τα παίρνεις στη μάχη.