ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΜΑΣ ΣΦΑΓΗ
| Απόσπασμα |
| Αποπειρώμενος να συμβάλλω στον προβληματισμό σας θα προσπαθήσω να είμαι απλός (εώς υπεραπλουστευτικός), αλλά συνάμα ουσιαστικός. Αν μπει ένας κλέφτης στο σπίτι σας και: α) χτυπήσει τον πατέρα σας β) βιάσει την μητέρα σας (και ενδεχομένως τα αδέρφια σας) γ) σας το αδειάσει από οτιδήποτε (υλικά και συναισθηματικά) πολύτιμο δ) κατόπιν το κάψει συθέμελα και ε) χτίσει στη θέση του το δικό του με έξοδα από τα κλοπιμαία ...η στάση σας θα μπορούσε ποτέ να είναι "δεν βαριέσαι, δεν πειράζει, καλύτερα ας τα βρούμε βρε αδερφέ"; |
Ρε Χρήστο μέσα από το στόμα μου πήρες όλες τις φράσεις!
Το παραπάνω μήνυμα σου λέει παρα πολλά.
Συνοψίζει ωμά λίγο αλλα με απόλυτη αληθεια την πραγματικότητα.
Συμφωνώ απολύτως.
Υ.Γ. ΝΑΙ Αλέξανδρε ας ανα-στήσουμε και πάλι την Μεγάλη Ιδέα!
Με μεγαλύτερη προσοχή και επιμονή στο ''στήσουμε''.
Εάν θέλετε το πιστεύετε, έχω κάνει 2-3 αρκετά καλούς φίλους στη ζωή μου οι οποίοι είναι Τούρκοι υπήκοοι (τονίζω το υπήκοοι, γιατί αυθεντικοί μογγολογενείς απόγονοι των Οθωμανών και των Σελτζούκων σίγουρα ποτέ τους δεν υπήρξαν-οι δεύτεροι δεν αποτελούν ούτε το 20% επί του πληθυσμού) και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι:
- Ειδικά το πιο αναπτυγμένο κομμάτι του τουρκικού λαού, το οποίο διαβιεί στις δυτικές ακτές της Μικράς Ασίας, στα παράλια της Καππαδοκίας και στην Ανατολική Θράκη διάκειται αρκετά εώς πολύ φιλικά προς τους Έλληνες, επιθυμεί να παραμερίσει το παρελθόν και να φιλιώσει επιτέλους κάποια στιγμή με τους γείτονές του.
- Οι διαφορές μας με τους Τούρκους και τους γνήσιους Έλληνες (κι εκείνους που διέπονται από την ραγιάδικη νοοτροπία, την καλλιεργημένη κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας) δεν ήταν ποτέ απλά και μόνο θρησκευτικές, ούτε θα είχαμε τόσο σημαντικό πρόβλημα στις διμερείς μας σχέσεις εάν περιορίζονταν μόνο εκεί. Μιλάμε για βαθύτατα συγκρουσιακό πολιτισμικό, ιστορικό και ιδεολογικό χάσμα. Το αν και πόσο αγεφύρωτο μπορεί όντως να είναι, αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής συζήτησης. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι:
- Η Τουρκική δικτατορία (χούντα), που κυβερνά και ελέγχει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς της χώρας, διαθέτει συγκεκριμένη επεκτατική ατζέντα έναντιον της Ελλάδος και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό ώστε να αποκτήσει τον έλεγχο στο Αιγαίο, αλλά και να ροκανίσει εδαφικά από την χώρα μας όσο περισσότερες περιοχές καταφέρει (ή όσες εμείς επιτρέψουμε). Αυτό είναι δυστυχώς ένα αναμφισβήτητο γεγονός που δεν αλλάζει καθόλου εύκολα, όσο αντίθετα αισθήματα κι αν έχει σημαντική μερίδα του τουρκικού λαού. Η κεμαλική στρατηγική έχει γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων της τα κελεύσματα του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και πάντα, όταν έχει να επιλέξει, προκρίνει το ΕΘΝΙΚΟ της συμφέρον. Όποιος έχει μελετήσει τουρκική ιστορία γνωρίζει περίφημα ότι η διοίκηση του οθωμανικού και μετέπειτα του τουρκικού κράτους πάντα είχε απολυταρχικό και στρατοκρατικό χαρακτήρα, ελλείψει άλλων ισχυρών πολιτισμικών αξιών (με εξαίρεση ίσως την μουσουλμανική θρησκεία) που θα μπορούσαν να δράσουν συνεκτικά και να εξασφαλίσουν την επιβίωσή του. Υπενθυμίζω επίσης ότι το κόμμα των σκληρών εθνικιστών Γκρίζων Λύκων στην Τουρκία ανέρχεται στο διόλου ευκαταφρόνητο 11% του συνολικού πληθυσμού, που ισοδυναμεί σχεδόν με το σύνολο του αντίστοιχου Ελληνικού (...). Οι "συμπαθητικοί" αυτοί μαχαιροβγάλτες κύριοι, με την καθαρά εγκληματική δράση, δεν χάνουν ευκαιρία να κραδαίνουν την παλιά οθωμανική σημαία με την τριπλή ημισέληνο (άλλο κλεμμένο ελληνικό σύμβολο από εκεί) και να ορκίζονται ότι δε θα ησυχάσουν μέχρι να δουν και τον τελευταίο "γκιαούρη" νεκρό και την Ελλάδα υποταγμένη σε ένα νέο τουρκικό υπερκράτος, δίνοντας έτσι νέο ορισμό στη λέξη "θράσος". Όλοι οι παραπάνω (που ελέγχουν την κατάσταση και τα κέντρα αποφάσεων) τον πόλεμο εις βάρος μας όχι μόνο δεν τον φοβούνται, αλλά και τον επιδιώκουν. Εμείς θα τους πούμε "περάστε";
- Ακόμη κι αν μάλλον αφελώς δεχθούμε ότι πίσω από την μαγειρευόμενη (ειδικά έπειτα από τους σεισμούς εκατέρωθεν του Αιγαίου) ελληνοτουρκική "φιλία" και "προσέγγιση" δεν κρύβονται επιχειρηματικά, οικονομικά και όχι μόνο συμφέροντα, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι βρισκόμαστε πλέον σε μια ιστορική συγκυρία όπου και να θέλει ο τουρκικός λαός να αγιάσει, οι στρατοκράτορες που τoν κυβερνούν δε θα το επιτρέψουν. Είτε τους (μας) αρέσει, είτε όχι, η χούντα της Άγκυρας έχει άλλα σχέδια και άλλες προτεραιότητες.
- Στις προκλήσεις της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας οι Έλληνες πολιτικοί κρατούν μονίμως αμυντική τακτική, οι οποία αρκετές φορές διολισθαίνει στην ατραπό των υποχωρήσεων και της συγκεκαλυμένης (ή και πολλές φορές απροκάλυπτης) ενδοτικότητας. Σε αυτήν ακριβώς την από εκφοβισμό προερχόμενη οσφυοκαμψία που ενθαρρύνει την τουρκική ασυδοσία ισχυρίζομαι ότι πρέπει αντιπροτείνουμε το "Μολών Λαβέ" (εξού και η εικόνα του Παλαιολόγου - θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και του Βασιλέως Λεωνίδα). Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι φιλοπόλεμο ή πολεμοκάπηλο, αλλά φυσιολογικά θα έπρεπε να αποτελεί και την αυτονόητη πατριωτική μας στάση. Πρέπει επιτέλους να τραβήξουμε μια διαχωριστική γραμμή πέραν της οποίας να μην τους επιτρέψουμε να φθάσουν. Κι αν ποτέ την περάσουν να ξέρουν ότι θα μας βρουν ενωμένους και ανυποχώρητους όχι μόνο να υπερασπιστούμε τους βωμούς και τις εστίες, αλλά και δι-εκδικητές όσων των δυνατών περισσοτέρων από όσα μας έχουν κατά καιρούς κατακλέψει.
Έχοντας διαβάσει το μήνυμά σου Ηρώ, θα ήθελα, λαμβάνοντας υπόψιν και τα παραπάνω, να μας μιλήσεις για τα μέσα στα οποία αναφέρεσαι και τα οποία θεωρείς ότι θα μπορούσαν να δώσουν κάποιας μορφής εναλλακτική λύση. Σημειώνω ότι και για εμένα ο πόλεμος αποτελεί την έσχατη και τη χειρότερη δυνατή λύση, αλλά μερικές φορές (όπως λέει και ο Νίκος) είναι αναπόφευκτος. Ούτε τον επιδιώκω, ούτε μου αρέσει. Με ενδιαφέρει όμως, αν η περίσταση το απαιτήσει και χρειαστεί να αρθούμε ως λαός στο ύψος των περιστάσεων, να είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε τις εστίες μας και αν ξαναδοκιμάσουν οι Τούρκοι να μας επιβουλευτούν, να είμαστε σε θέση να τους δώσουμε ένα καλό μάθημα και να τους στείλουμε από εκεί που ήρθαν. Μερικές φορές η δημιουργία εσωτερικής ισχύος λειτουργεί από μόνη της ως η καλύτερη αποτρεπτική-προληπτική δύναμη.
Εν πάσει περιπτώσει, προσωπικά θα επιθυμούσα πολύ να δω ποιά είναι η άποψη σου και έχω την αίσθηση ότι θα προήγαγε τον διάλογο. Βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε και θέλω να πιστεύω ότι κανείς μας δεν είναι παράλογα οχυρωμένος πίσω από κάποιες δογματικές θέσεις.
- Ειδικά το πιο αναπτυγμένο κομμάτι του τουρκικού λαού, το οποίο διαβιεί στις δυτικές ακτές της Μικράς Ασίας, στα παράλια της Καππαδοκίας και στην Ανατολική Θράκη διάκειται αρκετά εώς πολύ φιλικά προς τους Έλληνες, επιθυμεί να παραμερίσει το παρελθόν και να φιλιώσει επιτέλους κάποια στιγμή με τους γείτονές του.
- Οι διαφορές μας με τους Τούρκους και τους γνήσιους Έλληνες (κι εκείνους που διέπονται από την ραγιάδικη νοοτροπία, την καλλιεργημένη κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας) δεν ήταν ποτέ απλά και μόνο θρησκευτικές, ούτε θα είχαμε τόσο σημαντικό πρόβλημα στις διμερείς μας σχέσεις εάν περιορίζονταν μόνο εκεί. Μιλάμε για βαθύτατα συγκρουσιακό πολιτισμικό, ιστορικό και ιδεολογικό χάσμα. Το αν και πόσο αγεφύρωτο μπορεί όντως να είναι, αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής συζήτησης. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι:
- Η Τουρκική δικτατορία (χούντα), που κυβερνά και ελέγχει τους πολιτικούς και στρατιωτικούς μηχανισμούς της χώρας, διαθέτει συγκεκριμένη επεκτατική ατζέντα έναντιον της Ελλάδος και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό ώστε να αποκτήσει τον έλεγχο στο Αιγαίο, αλλά και να ροκανίσει εδαφικά από την χώρα μας όσο περισσότερες περιοχές καταφέρει (ή όσες εμείς επιτρέψουμε). Αυτό είναι δυστυχώς ένα αναμφισβήτητο γεγονός που δεν αλλάζει καθόλου εύκολα, όσο αντίθετα αισθήματα κι αν έχει σημαντική μερίδα του τουρκικού λαού. Η κεμαλική στρατηγική έχει γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων της τα κελεύσματα του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και πάντα, όταν έχει να επιλέξει, προκρίνει το ΕΘΝΙΚΟ της συμφέρον. Όποιος έχει μελετήσει τουρκική ιστορία γνωρίζει περίφημα ότι η διοίκηση του οθωμανικού και μετέπειτα του τουρκικού κράτους πάντα είχε απολυταρχικό και στρατοκρατικό χαρακτήρα, ελλείψει άλλων ισχυρών πολιτισμικών αξιών (με εξαίρεση ίσως την μουσουλμανική θρησκεία) που θα μπορούσαν να δράσουν συνεκτικά και να εξασφαλίσουν την επιβίωσή του. Υπενθυμίζω επίσης ότι το κόμμα των σκληρών εθνικιστών Γκρίζων Λύκων στην Τουρκία ανέρχεται στο διόλου ευκαταφρόνητο 11% του συνολικού πληθυσμού, που ισοδυναμεί σχεδόν με το σύνολο του αντίστοιχου Ελληνικού (...). Οι "συμπαθητικοί" αυτοί μαχαιροβγάλτες κύριοι, με την καθαρά εγκληματική δράση, δεν χάνουν ευκαιρία να κραδαίνουν την παλιά οθωμανική σημαία με την τριπλή ημισέληνο (άλλο κλεμμένο ελληνικό σύμβολο από εκεί) και να ορκίζονται ότι δε θα ησυχάσουν μέχρι να δουν και τον τελευταίο "γκιαούρη" νεκρό και την Ελλάδα υποταγμένη σε ένα νέο τουρκικό υπερκράτος, δίνοντας έτσι νέο ορισμό στη λέξη "θράσος". Όλοι οι παραπάνω (που ελέγχουν την κατάσταση και τα κέντρα αποφάσεων) τον πόλεμο εις βάρος μας όχι μόνο δεν τον φοβούνται, αλλά και τον επιδιώκουν. Εμείς θα τους πούμε "περάστε";
- Ακόμη κι αν μάλλον αφελώς δεχθούμε ότι πίσω από την μαγειρευόμενη (ειδικά έπειτα από τους σεισμούς εκατέρωθεν του Αιγαίου) ελληνοτουρκική "φιλία" και "προσέγγιση" δεν κρύβονται επιχειρηματικά, οικονομικά και όχι μόνο συμφέροντα, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι βρισκόμαστε πλέον σε μια ιστορική συγκυρία όπου και να θέλει ο τουρκικός λαός να αγιάσει, οι στρατοκράτορες που τoν κυβερνούν δε θα το επιτρέψουν. Είτε τους (μας) αρέσει, είτε όχι, η χούντα της Άγκυρας έχει άλλα σχέδια και άλλες προτεραιότητες.
- Στις προκλήσεις της τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας οι Έλληνες πολιτικοί κρατούν μονίμως αμυντική τακτική, οι οποία αρκετές φορές διολισθαίνει στην ατραπό των υποχωρήσεων και της συγκεκαλυμένης (ή και πολλές φορές απροκάλυπτης) ενδοτικότητας. Σε αυτήν ακριβώς την από εκφοβισμό προερχόμενη οσφυοκαμψία που ενθαρρύνει την τουρκική ασυδοσία ισχυρίζομαι ότι πρέπει αντιπροτείνουμε το "Μολών Λαβέ" (εξού και η εικόνα του Παλαιολόγου - θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και του Βασιλέως Λεωνίδα). Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι φιλοπόλεμο ή πολεμοκάπηλο, αλλά φυσιολογικά θα έπρεπε να αποτελεί και την αυτονόητη πατριωτική μας στάση. Πρέπει επιτέλους να τραβήξουμε μια διαχωριστική γραμμή πέραν της οποίας να μην τους επιτρέψουμε να φθάσουν. Κι αν ποτέ την περάσουν να ξέρουν ότι θα μας βρουν ενωμένους και ανυποχώρητους όχι μόνο να υπερασπιστούμε τους βωμούς και τις εστίες, αλλά και δι-εκδικητές όσων των δυνατών περισσοτέρων από όσα μας έχουν κατά καιρούς κατακλέψει.
Έχοντας διαβάσει το μήνυμά σου Ηρώ, θα ήθελα, λαμβάνοντας υπόψιν και τα παραπάνω, να μας μιλήσεις για τα μέσα στα οποία αναφέρεσαι και τα οποία θεωρείς ότι θα μπορούσαν να δώσουν κάποιας μορφής εναλλακτική λύση. Σημειώνω ότι και για εμένα ο πόλεμος αποτελεί την έσχατη και τη χειρότερη δυνατή λύση, αλλά μερικές φορές (όπως λέει και ο Νίκος) είναι αναπόφευκτος. Ούτε τον επιδιώκω, ούτε μου αρέσει. Με ενδιαφέρει όμως, αν η περίσταση το απαιτήσει και χρειαστεί να αρθούμε ως λαός στο ύψος των περιστάσεων, να είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε τις εστίες μας και αν ξαναδοκιμάσουν οι Τούρκοι να μας επιβουλευτούν, να είμαστε σε θέση να τους δώσουμε ένα καλό μάθημα και να τους στείλουμε από εκεί που ήρθαν. Μερικές φορές η δημιουργία εσωτερικής ισχύος λειτουργεί από μόνη της ως η καλύτερη αποτρεπτική-προληπτική δύναμη.
Εν πάσει περιπτώσει, προσωπικά θα επιθυμούσα πολύ να δω ποιά είναι η άποψη σου και έχω την αίσθηση ότι θα προήγαγε τον διάλογο. Βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε και θέλω να πιστεύω ότι κανείς μας δεν είναι παράλογα οχυρωμένος πίσω από κάποιες δογματικές θέσεις.
Ένα απλό ερώτημα προς άπαντες της ΔΗΜΟΘΟΙΝΙΑΣ άλλα και στην κ. Ηρώ Παππά: Πότε οι Έλληνες είμασταν στο αποκορύφωμα του πολιτισμού μας διαχρονικά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν είχαμε πολεμική ισχύ (π.χ κλασσική εποχή μετά τους Περσικούς Πολεμούς, Ελληνιστική εποχή μετά τις στρατιωτικές επιτυχίες του Μ. Αλεξάνδρου κλπ.)
Μήπως αγαπητή Ηρώ λέει κάτι γενικότερο αυτό;
Μήπως δεν κατήλθαμε την κλίμακα όταν επί ρωμαικής εποχής χάσαμε την πολεμική μας ισχύ και υπέστημεν ήττες και τελικά κατοχή από τους Ρωμαίους από την οποία δεν λυτρωθήκαμε ποτέ ξανά εως σήμερα, αλλάζοντας απλά δυνάστη; Τι και αν είχαμε συντριπτική πολιτιστική υπεροχή! Στο τέλος δούλοι δεν καταλήξαμε αν και σοφοί;
Μήπως εμείς οι Έλληνες δεν διαδώσαμε τον πολιτισμό μας & δεν βοηθήσαμε την ανθρωπότητα να ανέλθει επίπεδο, μόνο όταν είχαμε και την πολεμική ισχύ εκτός από πολιτισμό, τέχνες και επιστήμες;
Μόνο τέχνες, πολιτισμός και επιστήμες λοιπόν δεν σημαίνει τίποτα! Αυτά διδάσκει η ιστορία και όπως είπε κάποτε και ο Πολύβιος,
''Όλβιος όστις ιστορίας έσχεν μάθησιν΄΄
Με εκτίμηση,
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όταν είχαμε πολεμική ισχύ (π.χ κλασσική εποχή μετά τους Περσικούς Πολεμούς, Ελληνιστική εποχή μετά τις στρατιωτικές επιτυχίες του Μ. Αλεξάνδρου κλπ.)
Μήπως αγαπητή Ηρώ λέει κάτι γενικότερο αυτό;
Μήπως δεν κατήλθαμε την κλίμακα όταν επί ρωμαικής εποχής χάσαμε την πολεμική μας ισχύ και υπέστημεν ήττες και τελικά κατοχή από τους Ρωμαίους από την οποία δεν λυτρωθήκαμε ποτέ ξανά εως σήμερα, αλλάζοντας απλά δυνάστη; Τι και αν είχαμε συντριπτική πολιτιστική υπεροχή! Στο τέλος δούλοι δεν καταλήξαμε αν και σοφοί;
Μήπως εμείς οι Έλληνες δεν διαδώσαμε τον πολιτισμό μας & δεν βοηθήσαμε την ανθρωπότητα να ανέλθει επίπεδο, μόνο όταν είχαμε και την πολεμική ισχύ εκτός από πολιτισμό, τέχνες και επιστήμες;
Μόνο τέχνες, πολιτισμός και επιστήμες λοιπόν δεν σημαίνει τίποτα! Αυτά διδάσκει η ιστορία και όπως είπε κάποτε και ο Πολύβιος,
''Όλβιος όστις ιστορίας έσχεν μάθησιν΄΄
Με εκτίμηση,
Η προηγούμενη δημοσίευσή μου αφορούσε σχόλια πάνω στο ποίημα του κ.Φουράκη Ιωαν.
Όσον αφορά τα υπόλοιπα,
Όντως φίλε Θεοτόκη,σε περιόδους ανάπτυξης πολιτισμικής για τους Έλληνες,ο στρατός τους ήταν ακμαίος και σημείωνε επιτυχίες...
Επίσης,
Ναι!
Ελληνοτουρκική "φιλία" διαδίδουν...
Και ακόμα "θα αλλάξουμε(ή ξαναγράψουμε)την ιστορία" δηλώνουν ...κάποιοι.
Μήπως διότι πιστεύουν πως ο πόλεμος είναι αδύνατον να αποφευχθεί;Διότι οι τούρκοι ήρθαν,σκότωσαν,βίασαν,καταπάτησαν,κατέστρεψαν ...
Και όπως και στην Κύπρο ...(όπου εισβολή στρατιωτική είχαμε)
λύση με "συνθήκες" και "σχέδια" τύπου "Ανάν" δεν θα φέρουν το χαρούμενο τέλος και το νέο αύριο που θέλουμε να ονειρευόμαστε...διότι οι Τούρκοι έφεραν καταστροφή.
Δεν ήρθαν ως φίλοι...
Και όπως το είπες Χρήστο,η Τουρκική πολιτική είναι επιθετική και ...αρνητική απέναντι στην διαμόρφωση καλών σχέσεων με την Ελλάδα...
Μάλλον διότι έτσι ΗΤΑΝ κάποτε οι Τούρκοι...
...και τώρα έτσι είναι...
Πως θα μπορούσαν φίλη μου Ηρώ,να αλλάξουν...;;;;;
Σ΄εμάς τους Έλληνες (,ή Ελλαδίτες...όπως προτιμάτε) επικρατεί σύγχησις τεραστίου μεγέθους...!!
Αδίκως προσπαθούμε να πεισθούμε,κατά την γνώμη μου βέβαια,πως είμαστε πολιτισμένοι ή δίκαιοι ή "καλοί άνθρωποι(χριστιανοί)" όταν είμαστε αρνητικοί στον πόλεμο με κάθε τρόπο και κάθε θυσία.
(Τι γιορτάζουμε στις 28 Οκτωβρίου και στις 25 Μαρτίου;Δεν ήταν ο πόλεμος που μας έκανε ήρωες και άνοιξε τους δρόμους μας για το μέλλον;)
Ελπίζουμε να μην είμαστε όντως τα θύματα...
Όσον αφορά τα υπόλοιπα,
Όντως φίλε Θεοτόκη,σε περιόδους ανάπτυξης πολιτισμικής για τους Έλληνες,ο στρατός τους ήταν ακμαίος και σημείωνε επιτυχίες...
Επίσης,
Ναι!
Ελληνοτουρκική "φιλία" διαδίδουν...
Και ακόμα "θα αλλάξουμε(ή ξαναγράψουμε)την ιστορία" δηλώνουν ...κάποιοι.
Μήπως διότι πιστεύουν πως ο πόλεμος είναι αδύνατον να αποφευχθεί;Διότι οι τούρκοι ήρθαν,σκότωσαν,βίασαν,καταπάτησαν,κατέστρεψαν ...
Και όπως και στην Κύπρο ...(όπου εισβολή στρατιωτική είχαμε)
λύση με "συνθήκες" και "σχέδια" τύπου "Ανάν" δεν θα φέρουν το χαρούμενο τέλος και το νέο αύριο που θέλουμε να ονειρευόμαστε...διότι οι Τούρκοι έφεραν καταστροφή.
Δεν ήρθαν ως φίλοι...
Και όπως το είπες Χρήστο,η Τουρκική πολιτική είναι επιθετική και ...αρνητική απέναντι στην διαμόρφωση καλών σχέσεων με την Ελλάδα...
Μάλλον διότι έτσι ΗΤΑΝ κάποτε οι Τούρκοι...
...και τώρα έτσι είναι...
Πως θα μπορούσαν φίλη μου Ηρώ,να αλλάξουν...;;;;;
Σ΄εμάς τους Έλληνες (,ή Ελλαδίτες...όπως προτιμάτε) επικρατεί σύγχησις τεραστίου μεγέθους...!!
Αδίκως προσπαθούμε να πεισθούμε,κατά την γνώμη μου βέβαια,πως είμαστε πολιτισμένοι ή δίκαιοι ή "καλοί άνθρωποι(χριστιανοί)" όταν είμαστε αρνητικοί στον πόλεμο με κάθε τρόπο και κάθε θυσία.
(Τι γιορτάζουμε στις 28 Οκτωβρίου και στις 25 Μαρτίου;Δεν ήταν ο πόλεμος που μας έκανε ήρωες και άνοιξε τους δρόμους μας για το μέλλον;)
Ελπίζουμε να μην είμαστε όντως τα θύματα...
Αγαπητοί φίλοι της Δημοθοινίας,
αν και είχα πει πως δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω και δεν θα ξαναγράψω σε αυτό το θέμα (ελπίζω βέβαια να μην φάνηκα αγενής και να μην προσέβαλα κανέναν, ζητώ συγνώμη αν εξελίφθη έτσι, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου σε καμία περίπτωση), σπάω την απόφασή μου αυτή για δεύτερη φορά διότι τα 3 τελευταία μέλη που έγραψαν απευθύνθηκαν σε μένα και θεωρώ χρέος μου να τους απαντήσω.
Καταρχήν αγαπητέ Βλάμη Χρήστο, συμφωνώ ότι η εξωτερική πολιτική των Τούρκων ήταν ανέκαθεν κάτι παραπάνω από θρασύς αν και ο τουρκικός λαός επιδεικνύει φιλικές διαθέσεις πρός τους 'Ελληνες. Και γώ έχω 2 Τούρκους φίλους, ο ένας γέννημα-θρέμα Ελλάδος όμως που δηλώνει ότι σε περίπτωση πολέμου Ελλάδος-Τουρκίας θα φύγει διότι δεν μπορεί να υπερασπίσει καμία μεριά και να προδώσει την άλλη. Η άλλη φίλη μου, από Σμύρνη, την γνώρισα στην Ιταλία στην σχολή που φοιτούσα και ήταν εκείνη που ήρθε μόλις έμαθε ότι είμαι Ελληνίδα και μου είπε ότι θέλει να είμαστε φίλες και να μην σκεφτομαι αρνητικά επειδή υπάρχουν προβλήματα μεταξύ των κυβερνήσεών μας. Μου μίλησε για την φιλική τάση των Τούρκων προς τους Έλληνες καθώς και ότι πιστεύει ότι όλοι οι Μικρασιάτες Τούρκοι είναι ελληνικής καταγωγής και αυτό φαίνεται στα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά. Βέβαια το συγκεκριμένο άτομο είχε υψηλό πνευματικό επίπεδο, αρκετά κοσμογυρισμένο και είχε μελετήσει βαθύτερα την ιστορία. Πόσοι τέτοιοι Τούρκοι υπάρχουν όμως; Πόσοι έχουν ανοίξει τα μάτια και βλέπουν πέρα από την στρατιωτική προπαγάνδα εξάπλωσης και μίσους. Συνεχίζω να πιστεύω ότι πέρα από μεμονωμένες περιπτώσεις οι περισσότεροι "απλοί" Τούρκοι επιδεικνύουν φιλική διάθεση με υστερόβουλες και ύπουλες προοπτικές. Αν μιλάμε για ετοιμότητα απέναντι σε έναν πόλεμο άμυνας, αν δηλαδή οι Τούρκοι ή οποιοιδήποτε άλλοι καλόι μας γείτονες μας επιτεθούν τότε αλλάζει τελείως το θέμα. Φυσικά και είμαι υπέρ ενός πολέμου άμυνας και υποστηρίξεως της χώρας μας. Είμαι ενάντια σε έναν πόλεμο επίθεσης και επεκτατικής πολιτικής. Έπειτα από συζήτηση που είχα με τον αδελφό μου Νίκο Παππά, μου εξήγησε ότι οι περισσότεροι μιλάτε για αυτού του είδος τον πόλεμο, της άμυνας και της υπερασπίσεως. Μου μίλησε για την διεκδίκηση των χαμένων πατρίδων μας όμως, όπου σε αυτό το σημείο διαφωνώ, όχι γιατί δεν θα έπρεπε να συζητάμε την ανάκτησή τους αλλά γιατί πιστεύω ότι δεν είμαστε σε κατάλληλη κατάσταση διεκδικήσεώς τους και όπως είπα και πρίν καλό είναι να αποφύγουμε την επεκτατική πολιτική. Φοβάμαι ότι δεν είμαστε αρκετά δυνατόι για κάτι τέτοιο και όπως και να 'χει διαφωνώ με την ιδέα του πολέμου (υπογραμμίζω: του επιθετικού πολέμου και όχι του αμυντικού!) για τους λόγους που έχω εξηγήσει αναλυτικά στα υπόλοιπα μηνύματά μου. Πιστεύω ότι η διπλωματική και έξυπνη συζήτηση θα έπρεπε να μας φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα χωρίς αιματοχυσίες. Μια που οι Τούρκοι όπως αναφέρθηκε σε μήνυμα ζητούν 20 για να πάρουν τα 5, θα έπρεπε και εμέις να σκλυρήνουμε την πολιτική μας και να είμαστε αμείλικτοι σε διεκδικήσεις και "παζαρέματα". Πιστεύω ότι ώς αρκετά συνειδητοποιημένος λαός θα έπρεπε να ασκήσουμε πίεση στους διαφόρους πολιτικούς μας αντιπροσώπους ώστε να μην υποχωρούμε και να εξεφτιλιζόμαστε συνεχώς. Αυτό φυσικά δεν ισχύει μόνο για την περίπτωση της Τουρκίας αλλά και Αλβανίας, Σκοπίων κλπ... Αν όντως ένας επικείμενος πόλεμος (άμυνας πάντα) αποδειχθεί αναπόφευκτος παρ'όλες τις διπλωματικές μας προσπάθεις για αποφυγή του, τότε και εγώ είμαι υπέρ του διότι σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να αδικηθεί η χώρα μου και τα ιδανικά της.
Κατά τη γνώμη μου όμως, πριν να αρχίσουμε να συζητάμε για διεκδήκηση "χαμένων πατρίδων" (Μ. Ασία, Β.Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη κλπ) θα έπρεπε να ασχοληθούμε με κάποια άλλα φλέγοντα ζητήματα. Αυτά είναι η Κύπρος (πρεπει να βρεθεί επιτέλους λύση σε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση), το όνομα των Σκοπίων (δεν πρέπει να χάσουμε το όνομα-ιστορία μας σε καμία περίπτωση) και την μη είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. ( εδώ φοβάμαι ότι είναι αναπόφευκτο κάποια στιγμή αλλά πρέπει να το "παζαρέψουμε" πολύ σκληρά). Πιστέυω ότι θα συμφωνείτε σε αυτές τις προτεραιότητές μας...
Όσον αφορά τον συσχετισμό που κάνεις αγαπητέ Βαλσάμη Θεοτόκη στρατιωτικής υπεροχής-πολιτισμικής ανάπτυξης, δεν διαφωνώ καθόλου μόνο που αυτό αποδεικνύει ότι οι Έλληνες έκαναν πολύ μετρημένη χρήση της στρατιωτικής τους δύναμης και ήταν κυρίως αμυντική. Ιδιαίτερα η υπεροχή τους και η συνένωσή τους ως ελληνικός λαός διαφαινόταν όταν είχαν να αντιμετωπίσουν έναν εισβάλων εχθρό. Αντιθέτως όταν επιτείθετω η μία πόλη-κράτος εναντίον της άλλης υπήρχε παρακμή λόγω της αλαζονείας τους. Οι περισσότερες περιοχές όπου εξαπλώθηκε ο ελληνισμός δεν κατακτήθηκαν με τα όπλα αλλά με το πνεύμα (βλέπε την αποικιοκρατία στην Μεγάλη Ελλάδα και αλλού). Είχαμε στρατιωκή ισχύ για να υπερασπίσουμε εαυτόν και πολιτισμό ημών όχι για να υπερισχύσουμε των άλλων! Αυτό ια έπρεπ να γίνεται και σήμερα κανονικά, από στρατιωτικη οργάνωση καλά πάμε για μικρή χώρα, για ανάπτυξη του πνεύματος εντός χώρας (διότι εκτός οι Έλληνες ανέκαθεν διέπρεπαν) έχω κάποιες αμφιβολίες... Ίδωμεν όμως στο εγγύς μέλλον τι θα κάνουμε πολιτισμικά, ελπίζω η νέα γενιά (εμείς και οι αμέσως επόμενοι) να λάμψει δια του πνεύματός της και ελληνικής αυτο-συνειδητοποιήσεώς της.
Προς τον Ζυγολόπουλο Παναγιώτη: όπως φαίνεται και από αυτά που γράφω παραπάνω, συμφωνώ μαζί σου, δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στους Τούρκους διότι η φύση τους και το πνευματικό επίπεδο των περισσότερων δεν δείχνει ότι είναι είναι ειλικρινά φιλικοί απέναντί μας... Παρ'όλα αυτά δεν θα πρέπει να πέσουμε στο επίπεδό τους και να αρχίσουμε να τους προκαλλούμε έτσι χαζά και παιδικά όπως κάνουν αυτοί. Πρέπει ως Έλληνες να δείξουμε ανωτερότητα η οποία σε καμία περίπτωση δεν μεταφράζεται σε ανοχή και "περάστε πάρτε ό,τι θέλετε" ιδέα. Αντιθέτως πρέπει να είμαστε συζητήσημοι και αυστηροί, έξυπνοι, έτοιμοι και αδιάλλακτοι σε κάποια πράγματα. Δωθείσης ευκαιρίας θα πρέπει να δείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε πολλά πολλά, ότι είμαστε ειρηνικοί μέχρι όμως την στιγμή που θα επέλθει η πρόκληση από μέρους του οπότε και θα πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα και μα πυγμή. Οι ισορροπίες είναι λεπτές γαι να δείξουμε αυστηρή αντίδραση χωρίς να πυροδοτήσουμε πόλεμο, το ξέρω και δεν είμαι το καταλληλότερό άτομο για να σας πω πώς θα μπορούσε να γίνει ακριβώς αυτό (δεν έχω κάνει πολιτικές-στρατιωτικές σπουδές...!).
Επομένως συνεχίζω να πιστεύω ότι :
Ο πόλεμος είναι επικίνδυνος και βλαβερός όπως και να έχει, καλό είναι να τον αποφύγουμε, εάν όμως προκύπτει αναπόφευκτος και αμύνης, τότε ΝΑΙ να λάβουμε μέρος όλοι και να κάνουμε τα πάντα για την περήφανη πατρίδα μας!
ελπίζω να έλυσα οποιαδήποτε παρεξήγηση ως προς τα πιστεύω μου, διότι τελικά θέλουμε και πιστεύουμε τα ίδια πράγματα...[U][/B]
αν και είχα πει πως δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω και δεν θα ξαναγράψω σε αυτό το θέμα (ελπίζω βέβαια να μην φάνηκα αγενής και να μην προσέβαλα κανέναν, ζητώ συγνώμη αν εξελίφθη έτσι, δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου σε καμία περίπτωση), σπάω την απόφασή μου αυτή για δεύτερη φορά διότι τα 3 τελευταία μέλη που έγραψαν απευθύνθηκαν σε μένα και θεωρώ χρέος μου να τους απαντήσω.
Καταρχήν αγαπητέ Βλάμη Χρήστο, συμφωνώ ότι η εξωτερική πολιτική των Τούρκων ήταν ανέκαθεν κάτι παραπάνω από θρασύς αν και ο τουρκικός λαός επιδεικνύει φιλικές διαθέσεις πρός τους 'Ελληνες. Και γώ έχω 2 Τούρκους φίλους, ο ένας γέννημα-θρέμα Ελλάδος όμως που δηλώνει ότι σε περίπτωση πολέμου Ελλάδος-Τουρκίας θα φύγει διότι δεν μπορεί να υπερασπίσει καμία μεριά και να προδώσει την άλλη. Η άλλη φίλη μου, από Σμύρνη, την γνώρισα στην Ιταλία στην σχολή που φοιτούσα και ήταν εκείνη που ήρθε μόλις έμαθε ότι είμαι Ελληνίδα και μου είπε ότι θέλει να είμαστε φίλες και να μην σκεφτομαι αρνητικά επειδή υπάρχουν προβλήματα μεταξύ των κυβερνήσεών μας. Μου μίλησε για την φιλική τάση των Τούρκων προς τους Έλληνες καθώς και ότι πιστεύει ότι όλοι οι Μικρασιάτες Τούρκοι είναι ελληνικής καταγωγής και αυτό φαίνεται στα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά. Βέβαια το συγκεκριμένο άτομο είχε υψηλό πνευματικό επίπεδο, αρκετά κοσμογυρισμένο και είχε μελετήσει βαθύτερα την ιστορία. Πόσοι τέτοιοι Τούρκοι υπάρχουν όμως; Πόσοι έχουν ανοίξει τα μάτια και βλέπουν πέρα από την στρατιωτική προπαγάνδα εξάπλωσης και μίσους. Συνεχίζω να πιστεύω ότι πέρα από μεμονωμένες περιπτώσεις οι περισσότεροι "απλοί" Τούρκοι επιδεικνύουν φιλική διάθεση με υστερόβουλες και ύπουλες προοπτικές. Αν μιλάμε για ετοιμότητα απέναντι σε έναν πόλεμο άμυνας, αν δηλαδή οι Τούρκοι ή οποιοιδήποτε άλλοι καλόι μας γείτονες μας επιτεθούν τότε αλλάζει τελείως το θέμα. Φυσικά και είμαι υπέρ ενός πολέμου άμυνας και υποστηρίξεως της χώρας μας. Είμαι ενάντια σε έναν πόλεμο επίθεσης και επεκτατικής πολιτικής. Έπειτα από συζήτηση που είχα με τον αδελφό μου Νίκο Παππά, μου εξήγησε ότι οι περισσότεροι μιλάτε για αυτού του είδος τον πόλεμο, της άμυνας και της υπερασπίσεως. Μου μίλησε για την διεκδίκηση των χαμένων πατρίδων μας όμως, όπου σε αυτό το σημείο διαφωνώ, όχι γιατί δεν θα έπρεπε να συζητάμε την ανάκτησή τους αλλά γιατί πιστεύω ότι δεν είμαστε σε κατάλληλη κατάσταση διεκδικήσεώς τους και όπως είπα και πρίν καλό είναι να αποφύγουμε την επεκτατική πολιτική. Φοβάμαι ότι δεν είμαστε αρκετά δυνατόι για κάτι τέτοιο και όπως και να 'χει διαφωνώ με την ιδέα του πολέμου (υπογραμμίζω: του επιθετικού πολέμου και όχι του αμυντικού!) για τους λόγους που έχω εξηγήσει αναλυτικά στα υπόλοιπα μηνύματά μου. Πιστεύω ότι η διπλωματική και έξυπνη συζήτηση θα έπρεπε να μας φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα χωρίς αιματοχυσίες. Μια που οι Τούρκοι όπως αναφέρθηκε σε μήνυμα ζητούν 20 για να πάρουν τα 5, θα έπρεπε και εμέις να σκλυρήνουμε την πολιτική μας και να είμαστε αμείλικτοι σε διεκδικήσεις και "παζαρέματα". Πιστεύω ότι ώς αρκετά συνειδητοποιημένος λαός θα έπρεπε να ασκήσουμε πίεση στους διαφόρους πολιτικούς μας αντιπροσώπους ώστε να μην υποχωρούμε και να εξεφτιλιζόμαστε συνεχώς. Αυτό φυσικά δεν ισχύει μόνο για την περίπτωση της Τουρκίας αλλά και Αλβανίας, Σκοπίων κλπ... Αν όντως ένας επικείμενος πόλεμος (άμυνας πάντα) αποδειχθεί αναπόφευκτος παρ'όλες τις διπλωματικές μας προσπάθεις για αποφυγή του, τότε και εγώ είμαι υπέρ του διότι σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να αδικηθεί η χώρα μου και τα ιδανικά της.
Κατά τη γνώμη μου όμως, πριν να αρχίσουμε να συζητάμε για διεκδήκηση "χαμένων πατρίδων" (Μ. Ασία, Β.Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη κλπ) θα έπρεπε να ασχοληθούμε με κάποια άλλα φλέγοντα ζητήματα. Αυτά είναι η Κύπρος (πρεπει να βρεθεί επιτέλους λύση σε αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση), το όνομα των Σκοπίων (δεν πρέπει να χάσουμε το όνομα-ιστορία μας σε καμία περίπτωση) και την μη είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε. ( εδώ φοβάμαι ότι είναι αναπόφευκτο κάποια στιγμή αλλά πρέπει να το "παζαρέψουμε" πολύ σκληρά). Πιστέυω ότι θα συμφωνείτε σε αυτές τις προτεραιότητές μας...
Όσον αφορά τον συσχετισμό που κάνεις αγαπητέ Βαλσάμη Θεοτόκη στρατιωτικής υπεροχής-πολιτισμικής ανάπτυξης, δεν διαφωνώ καθόλου μόνο που αυτό αποδεικνύει ότι οι Έλληνες έκαναν πολύ μετρημένη χρήση της στρατιωτικής τους δύναμης και ήταν κυρίως αμυντική. Ιδιαίτερα η υπεροχή τους και η συνένωσή τους ως ελληνικός λαός διαφαινόταν όταν είχαν να αντιμετωπίσουν έναν εισβάλων εχθρό. Αντιθέτως όταν επιτείθετω η μία πόλη-κράτος εναντίον της άλλης υπήρχε παρακμή λόγω της αλαζονείας τους. Οι περισσότερες περιοχές όπου εξαπλώθηκε ο ελληνισμός δεν κατακτήθηκαν με τα όπλα αλλά με το πνεύμα (βλέπε την αποικιοκρατία στην Μεγάλη Ελλάδα και αλλού). Είχαμε στρατιωκή ισχύ για να υπερασπίσουμε εαυτόν και πολιτισμό ημών όχι για να υπερισχύσουμε των άλλων! Αυτό ια έπρεπ να γίνεται και σήμερα κανονικά, από στρατιωτικη οργάνωση καλά πάμε για μικρή χώρα, για ανάπτυξη του πνεύματος εντός χώρας (διότι εκτός οι Έλληνες ανέκαθεν διέπρεπαν) έχω κάποιες αμφιβολίες... Ίδωμεν όμως στο εγγύς μέλλον τι θα κάνουμε πολιτισμικά, ελπίζω η νέα γενιά (εμείς και οι αμέσως επόμενοι) να λάμψει δια του πνεύματός της και ελληνικής αυτο-συνειδητοποιήσεώς της.
Προς τον Ζυγολόπουλο Παναγιώτη: όπως φαίνεται και από αυτά που γράφω παραπάνω, συμφωνώ μαζί σου, δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη στους Τούρκους διότι η φύση τους και το πνευματικό επίπεδο των περισσότερων δεν δείχνει ότι είναι είναι ειλικρινά φιλικοί απέναντί μας... Παρ'όλα αυτά δεν θα πρέπει να πέσουμε στο επίπεδό τους και να αρχίσουμε να τους προκαλλούμε έτσι χαζά και παιδικά όπως κάνουν αυτοί. Πρέπει ως Έλληνες να δείξουμε ανωτερότητα η οποία σε καμία περίπτωση δεν μεταφράζεται σε ανοχή και "περάστε πάρτε ό,τι θέλετε" ιδέα. Αντιθέτως πρέπει να είμαστε συζητήσημοι και αυστηροί, έξυπνοι, έτοιμοι και αδιάλλακτοι σε κάποια πράγματα. Δωθείσης ευκαιρίας θα πρέπει να δείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε πολλά πολλά, ότι είμαστε ειρηνικοί μέχρι όμως την στιγμή που θα επέλθει η πρόκληση από μέρους του οπότε και θα πρέπει να αντιδράσουμε άμεσα και μα πυγμή. Οι ισορροπίες είναι λεπτές γαι να δείξουμε αυστηρή αντίδραση χωρίς να πυροδοτήσουμε πόλεμο, το ξέρω και δεν είμαι το καταλληλότερό άτομο για να σας πω πώς θα μπορούσε να γίνει ακριβώς αυτό (δεν έχω κάνει πολιτικές-στρατιωτικές σπουδές...!).
Επομένως συνεχίζω να πιστεύω ότι :
Ο πόλεμος είναι επικίνδυνος και βλαβερός όπως και να έχει, καλό είναι να τον αποφύγουμε, εάν όμως προκύπτει αναπόφευκτος και αμύνης, τότε ΝΑΙ να λάβουμε μέρος όλοι και να κάνουμε τα πάντα για την περήφανη πατρίδα μας!
ελπίζω να έλυσα οποιαδήποτε παρεξήγηση ως προς τα πιστεύω μου, διότι τελικά θέλουμε και πιστεύουμε τα ίδια πράγματα...[U][/B]
Αγαπητή Ηρώ,
Τα λες καλά στην τελευταία σου δημοσίευση!
Διαφωνώ μόνο σε ένα-δύο σημεία.
Γράφεις:
''Οι περισσότερες περιοχές όπου εξαπλώθηκε ο ελληνισμός δεν κατακτήθηκαν με τα όπλα αλλά με το πνεύμα (βλέπε την αποικιοκρατία στην Μεγάλη Ελλάδα και αλλού).''
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική εδώ. Ο ελληνισμός εξαπλωνόταν και εξαπλώθηκε όταν υπήρχε κυρίως στρατιωτική ισχύ. Σκέψου μονάχα τι απέγινε η μεγάλη Ελλάδα όταν η στρατιωτική υπεροπλία της Ρώμης και οι ρωμαικές λεγεώνες κατέκτησαν της ελληνίδες πόλεις της;
Την απάντηση δώσε την σε παρακαλώ μόνη σου!
Γράφεις επίσης:
''Αυτό θα έπρεπε να γίνεται και σήμερα κανονικά, από στρατιωτική οργάνωση καλά πάμε για μικρή χώρα.''
Επίσης και εδώ θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω μαζί σου. Δεν πάμε καθόλου καλά από στρατιωτική οργάνωση στην χώρα μας, που δεν είναι καθόλου μικρή, συγκρινόμενη για παράδειγμα με όλες τις άλλες χώρες της Βαλκανικής! (είναι μικρότερη πληθυσμιακά και γεωγραφικά μόνο από την Τουρκία)
Οι συνεχείς μειώσεις της στρατιωτικής θητείας, που μάλιστα θεωρείται και ως αγαθό από τους εκάστοτε κυβερνώντες σε σημείο να αποτελεί και προεκλογική δέσμευση, απογυμνώνουν τις ένοπλες δυνάμεις μας και αδυνατίζουν το πνεύμα μας καλλιεργώντας νοοτροπίες εποχής Βυζαντίου, προ της άλωσης, που την Βασιλεύουσα την υπερασπίζοντας μια χούφτα στρατιωτών ενώ στα μοναστήρια μόναζαν εκαντοντάδες χιλιάδων ρασοφόρων!
Ουδέποτε μην ξεχάσεις ότι ΠΟΛΙΤΗΣ = ΟΠΛΙΤΗΣ και η Ελλάς δεν θα σωθεί με προσευχές και τάματα, άλλα με αγώνα και αίμα όποτε χρειαστεί!
Η διάκρισή σου επίσης σε αμυντικό και επιθετικό αγώνα είναι επίσης λαθεμένη στρατιωτικά! Το μόνο που θα αναφέρω ενδεικτικά για να μην μακρολογήσω είναι, ότι σε δεδομένες συνθήκες η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση!
Με εκτίμηση,
Τα λες καλά στην τελευταία σου δημοσίευση!
Διαφωνώ μόνο σε ένα-δύο σημεία.
Γράφεις:
''Οι περισσότερες περιοχές όπου εξαπλώθηκε ο ελληνισμός δεν κατακτήθηκαν με τα όπλα αλλά με το πνεύμα (βλέπε την αποικιοκρατία στην Μεγάλη Ελλάδα και αλλού).''
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική εδώ. Ο ελληνισμός εξαπλωνόταν και εξαπλώθηκε όταν υπήρχε κυρίως στρατιωτική ισχύ. Σκέψου μονάχα τι απέγινε η μεγάλη Ελλάδα όταν η στρατιωτική υπεροπλία της Ρώμης και οι ρωμαικές λεγεώνες κατέκτησαν της ελληνίδες πόλεις της;
Την απάντηση δώσε την σε παρακαλώ μόνη σου!
Γράφεις επίσης:
''Αυτό θα έπρεπε να γίνεται και σήμερα κανονικά, από στρατιωτική οργάνωση καλά πάμε για μικρή χώρα.''
Επίσης και εδώ θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω μαζί σου. Δεν πάμε καθόλου καλά από στρατιωτική οργάνωση στην χώρα μας, που δεν είναι καθόλου μικρή, συγκρινόμενη για παράδειγμα με όλες τις άλλες χώρες της Βαλκανικής! (είναι μικρότερη πληθυσμιακά και γεωγραφικά μόνο από την Τουρκία)
Οι συνεχείς μειώσεις της στρατιωτικής θητείας, που μάλιστα θεωρείται και ως αγαθό από τους εκάστοτε κυβερνώντες σε σημείο να αποτελεί και προεκλογική δέσμευση, απογυμνώνουν τις ένοπλες δυνάμεις μας και αδυνατίζουν το πνεύμα μας καλλιεργώντας νοοτροπίες εποχής Βυζαντίου, προ της άλωσης, που την Βασιλεύουσα την υπερασπίζοντας μια χούφτα στρατιωτών ενώ στα μοναστήρια μόναζαν εκαντοντάδες χιλιάδων ρασοφόρων!
Ουδέποτε μην ξεχάσεις ότι ΠΟΛΙΤΗΣ = ΟΠΛΙΤΗΣ και η Ελλάς δεν θα σωθεί με προσευχές και τάματα, άλλα με αγώνα και αίμα όποτε χρειαστεί!
Η διάκρισή σου επίσης σε αμυντικό και επιθετικό αγώνα είναι επίσης λαθεμένη στρατιωτικά! Το μόνο που θα αναφέρω ενδεικτικά για να μην μακρολογήσω είναι, ότι σε δεδομένες συνθήκες η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση!
Με εκτίμηση,
Αγαπητή Ηρώ,γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να ομιλούμε για επιθετικό ή αμυντικό πόλεμο καθώς: α)Ιωνία,βόρεια Ήπειρος,βόρεια Μακεδονία,ανατολική Ρωμυλία και ανατολική Θράκη είναι Ελληνικά εδάφη.β)σε επίπεδο κρατών,δε μας συμφέρει και κυρίως δεν είμαστε έτοιμοι να κάνουμε <<επιθετικό>> πόλεμο.Επίσης είναι φανερό από τα δεδομένα ότι η Τουρκία θα επιτεθεί πρώτη.Σε όλους τους πολέμους διαχρονικώς και παγκοσμίως,όταν ο επιτηθέμενος συναντά σθεναρά αντίσταση και τελικά ηττάται,ο αμυνόμενος όχι απλά ανακτά τα χαμένα εδάφη,αλλά είτε αποσπά εδάφη απο τον επιτηθέμενο(βλέπε Μικρασιατική καταστροφή),είτε κερδίζει οινομικα,εμπορικά κ.α. προνόμια.Οπότε το μόνο που εχουμε να κανουμε,είναι να είμαστε ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΑ έτοιμοι και ΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ μπορούμε,να αντεπιτεθούμε και να ανακτήσουμε τα <<χαμένα>> ΕΛΛΗΝΙΚΑ εδάφη.Κλείνω με μια ρήση του Ηρακλείτου.Όσους σκοτώθηκάν στη μάχη τους τιμούν θεοί και άνθρωποι."Αρηιφάτους θεοί τιμώσι και άνθρωποι." Με εκτίμηση,
Φίλτατοι,
όπως έχει αποδείξει η νεώτερη Ιστορία, η ελληνική πολιτεία βρίσκεται συνεχώς σε θέση άμυνας έναντι του τουρκικού επεκτατισμού, ο οποίος εκφράζεται με την χειρότερη και πιο επαίσχυντη μορφή εθνικισμού, τον κεμαλικό εθνικισμό ή νεοτουρκικό παντουρανισμό (πρβλ. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, στο λήμμα σχετικά με την επανάσταση των Νεοτούρκων του 1908 και τις μετά από αυτήν εξελίξεις και επιπτώσεις). Η Ελλάς όχι μόνο δεν αποδεικνύει την διάθεση να υπερασπίσει όσα οι διεθνείς συνθήκες της κατοχυρώνουν, αλλά φαίνεται να συλαμβάνεται εξ απήνης και να προσπαθεί να χαράξει εξωτερική πολιτική ανάλογα με τις περιστάσεις και τις διαθέσεις του εκάστοτε Υπουργού Εξωτερικών. Διπλωματικά, επομένως, δεν γνωρίζω κατά πόσο έχουμε την βούληση να διαφυλάξουμε τα ήδη υπάρχοντα και όχι να διεκδικήσουμε ο,τιδήποτε επιπλέον.
Μεγάλη μερίδα ΄πολιτών της χώρας μας επιθυμεί να κάνει διάκριση μεταξύ της τουρκικής ηγεσίας - στρατιωτικού καθεστώτος και του τουρκικού "λαού", αποδίδοντας, εσφαλμένως κατ' εμέ, την ευθύνη μονομερώς στην πρώτη για τα εγκλήματα που κατά καιρούς διαπράχθησαν εις βάρος του ελληνισμού και της Ελλάδος. Αν δούμε την Ιστορία θα αντιληφθούμε ότι και ο τουρκικός "λαός" δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Το 1922 ποιοί έσφαζαν τους Έλληνες; Το 1955 ποιοί και με ποιανών την παρότρυνση έκαψαν, έσφαξαν και βίασαν (με την αρχαιοελληνική έννοια, τουτέστιν ασκώ βία) τους εναπομείναντες Έλληνες της Πόλης εκδιώκοντάς τους από την Βασιλίδα των Πόλεων; (Εν είδη παρενθέσεως οφείλω να τονίσω ότι οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως είχαν εξαιρεθεί από την ανταλλαγή των πληθυσμών της Συνθήκης της Λωζάνης, όπως και οι μουσουλμανικές μειονότητες της Δυτικής Θράκης με βάση την αρχή της αμοιβαιότητος. Με βάση την ίδια αρχή που διέπει την άνωθι Διεθνή Συνθήκη το 1955 μετά τα Σεπτεμβριανά θα έπρεπε να απελαθούν στην Τουρκία όλοι οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, πράγμα το οποίο δεν έγινε). Το 1974 ποιοί έσφαζαν και βίαζαν ( με την νεοελληνική σημασία του όρου) στην Κύπρο; Ο Ιπεκτσί, γνωστός "αριστεριστής" δημοσιογράφος της γείτονος, στο όνομα του οποίου δίδονται βραβεία "ελληνοτουτκικής φιλίας" και με τα οποία έχουν βραβευθεί πλείστοι όσοι γνωστοί Έλληνες για την συμβολή τους στην "ελληνοτουρκική φιλία", προέτρεπε αρθρογραφώντας τον τουρκικό "λαό" να σφάξει τους Έλληνες, να τους πετάξει στην θάλασσα και να ελευθερώσει την "τουρκική" Κύπρο! Το 1996 στα Ίμια και στην μαρτυρική Δερύνεια δεν είχαμε νεκρούς Έλληνες, για τους οποίους ποτέ δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη; Τί έκανε για όλα αυτά ο τουρκικός "λαός"; Δεν θα είναι ο ίδιος "λαός", ο οποίος ευκαιρίας δοθείσης θα τρέξει να "ελευθερώσει" την γενέτειρα του Καμάλ και τα "αδέλφια"(;) του της Δυτικής Θράκης; Λέμε και προσπαθούμε και οι ίδιοι να το πιστέψουμε ότι μετά τους σεισμούς στην κατεχόμενη Νίκαια της Μ. Ασίας και στην "υπόδουλη" Αθήνα της Στερεάς Ελλάδος τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι σχέσεις μας με τους γείτονες είναι "φιλικές"! Ξεχάσαμε ότι και το 1952 έγινε σεισμός στην Κωνσταντινούπολη και το ίδιο βοήθησε η Ελλάς και πάλι είχαμε "φιλικές" σχέσεις, έως ότου ήρθε και μας διέψευσε έτι μία φορά το τραγικό 1955!
Πόσο μακρυά μας φαίνεται λοιπόν το 1922, το 1955, το 1974 και το 1996 για να διαγράψουμε όλα τα διαπραχθέντα εγκλήματα με την μία και να κάνουμε μία νέα αρχή; Έκαψαν τα σπίτια μας, σκότωσαν τους πατέρες και της μητέρες μας, βίασαν τα αδέλφια μας, γκρέμισαν και έκτισαν πάνω στα δικά μας δικά τους και εμείς είμαστε έτοιμοι να δώσουμε άφεση αμαρτιών; Είμαστε σίγουροι ότι δεν θα κάνουν και πάλι τα ίδια και χειρότερα; Οι πατρίδες χάνονται μόνο όταν της ξεχνάμε! Και αυτές οι Πατρίδες, που εμείς ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ απλά μας περιμένουν!
Μετά της των Ελλήνων φιλότητος,
Αλέξανδρος
όπως έχει αποδείξει η νεώτερη Ιστορία, η ελληνική πολιτεία βρίσκεται συνεχώς σε θέση άμυνας έναντι του τουρκικού επεκτατισμού, ο οποίος εκφράζεται με την χειρότερη και πιο επαίσχυντη μορφή εθνικισμού, τον κεμαλικό εθνικισμό ή νεοτουρκικό παντουρανισμό (πρβλ. Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, στο λήμμα σχετικά με την επανάσταση των Νεοτούρκων του 1908 και τις μετά από αυτήν εξελίξεις και επιπτώσεις). Η Ελλάς όχι μόνο δεν αποδεικνύει την διάθεση να υπερασπίσει όσα οι διεθνείς συνθήκες της κατοχυρώνουν, αλλά φαίνεται να συλαμβάνεται εξ απήνης και να προσπαθεί να χαράξει εξωτερική πολιτική ανάλογα με τις περιστάσεις και τις διαθέσεις του εκάστοτε Υπουργού Εξωτερικών. Διπλωματικά, επομένως, δεν γνωρίζω κατά πόσο έχουμε την βούληση να διαφυλάξουμε τα ήδη υπάρχοντα και όχι να διεκδικήσουμε ο,τιδήποτε επιπλέον.
Μεγάλη μερίδα ΄πολιτών της χώρας μας επιθυμεί να κάνει διάκριση μεταξύ της τουρκικής ηγεσίας - στρατιωτικού καθεστώτος και του τουρκικού "λαού", αποδίδοντας, εσφαλμένως κατ' εμέ, την ευθύνη μονομερώς στην πρώτη για τα εγκλήματα που κατά καιρούς διαπράχθησαν εις βάρος του ελληνισμού και της Ελλάδος. Αν δούμε την Ιστορία θα αντιληφθούμε ότι και ο τουρκικός "λαός" δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Το 1922 ποιοί έσφαζαν τους Έλληνες; Το 1955 ποιοί και με ποιανών την παρότρυνση έκαψαν, έσφαξαν και βίασαν (με την αρχαιοελληνική έννοια, τουτέστιν ασκώ βία) τους εναπομείναντες Έλληνες της Πόλης εκδιώκοντάς τους από την Βασιλίδα των Πόλεων; (Εν είδη παρενθέσεως οφείλω να τονίσω ότι οι Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως είχαν εξαιρεθεί από την ανταλλαγή των πληθυσμών της Συνθήκης της Λωζάνης, όπως και οι μουσουλμανικές μειονότητες της Δυτικής Θράκης με βάση την αρχή της αμοιβαιότητος. Με βάση την ίδια αρχή που διέπει την άνωθι Διεθνή Συνθήκη το 1955 μετά τα Σεπτεμβριανά θα έπρεπε να απελαθούν στην Τουρκία όλοι οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης, πράγμα το οποίο δεν έγινε). Το 1974 ποιοί έσφαζαν και βίαζαν ( με την νεοελληνική σημασία του όρου) στην Κύπρο; Ο Ιπεκτσί, γνωστός "αριστεριστής" δημοσιογράφος της γείτονος, στο όνομα του οποίου δίδονται βραβεία "ελληνοτουτκικής φιλίας" και με τα οποία έχουν βραβευθεί πλείστοι όσοι γνωστοί Έλληνες για την συμβολή τους στην "ελληνοτουρκική φιλία", προέτρεπε αρθρογραφώντας τον τουρκικό "λαό" να σφάξει τους Έλληνες, να τους πετάξει στην θάλασσα και να ελευθερώσει την "τουρκική" Κύπρο! Το 1996 στα Ίμια και στην μαρτυρική Δερύνεια δεν είχαμε νεκρούς Έλληνες, για τους οποίους ποτέ δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη; Τί έκανε για όλα αυτά ο τουρκικός "λαός"; Δεν θα είναι ο ίδιος "λαός", ο οποίος ευκαιρίας δοθείσης θα τρέξει να "ελευθερώσει" την γενέτειρα του Καμάλ και τα "αδέλφια"(;) του της Δυτικής Θράκης; Λέμε και προσπαθούμε και οι ίδιοι να το πιστέψουμε ότι μετά τους σεισμούς στην κατεχόμενη Νίκαια της Μ. Ασίας και στην "υπόδουλη" Αθήνα της Στερεάς Ελλάδος τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι σχέσεις μας με τους γείτονες είναι "φιλικές"! Ξεχάσαμε ότι και το 1952 έγινε σεισμός στην Κωνσταντινούπολη και το ίδιο βοήθησε η Ελλάς και πάλι είχαμε "φιλικές" σχέσεις, έως ότου ήρθε και μας διέψευσε έτι μία φορά το τραγικό 1955!
Πόσο μακρυά μας φαίνεται λοιπόν το 1922, το 1955, το 1974 και το 1996 για να διαγράψουμε όλα τα διαπραχθέντα εγκλήματα με την μία και να κάνουμε μία νέα αρχή; Έκαψαν τα σπίτια μας, σκότωσαν τους πατέρες και της μητέρες μας, βίασαν τα αδέλφια μας, γκρέμισαν και έκτισαν πάνω στα δικά μας δικά τους και εμείς είμαστε έτοιμοι να δώσουμε άφεση αμαρτιών; Είμαστε σίγουροι ότι δεν θα κάνουν και πάλι τα ίδια και χειρότερα; Οι πατρίδες χάνονται μόνο όταν της ξεχνάμε! Και αυτές οι Πατρίδες, που εμείς ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ απλά μας περιμένουν!
Μετά της των Ελλήνων φιλότητος,
Αλέξανδρος
| Απόσπασμα (ΦΟΥΡΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ @ Νοέ. 18 2004,00:12) |
| Έπαναρχίζουν οί καϋγάδες, είς τά Τζαμιά ούρλάζουν οί Χοτζάδες. Πρίν τού πολέμου τά Τύμπανα ν' άκουσθούν καί νά κτυπήσουν οί Καμπάνες. Πρίν τήν νέα «καί τελική μας» σφαγή τό «Ύπερμάχω» νά άκουσθή. Ούτε άλλη σφαγή, ούτε άλλη φυγή είς τήν Οίκουμένη νά διαλαληθή: Πάμε είς τήν Πόλι μας ξανά. Μας όδηγούν ή Παναγιά καί ή Άθηνά. Ό ΠαλαιΛόγος κουράστηκε νά περιμένη. είς τήν Πύλη τήν Ίερά καί πάλι άνεβαίνει Άπό τής Σοφίας τόν Ναό, κι αύτόν τών Βλαχαιρνών, ή τού Όρφέα ή Φόρμιγγα καί τό κηρύκειο τού Έρμή, μας προτρέπουν καί μάς προσκαλούν: Τάχιστα προστρέξατε είς τήν Πόλι τήν Ίερή. |
Ο Ορφέας αγαπητέ Κύριε Ιωάννη όντως μελώδη εν κάποιο σκοπό ...
Τι και αν ξανά γεννηθήκαμε με αιθερική ψυχή,
Το πνεύμα της νεμέσεως μας διεκδικεί,
Τι και αν τα κορμιά μας είναι φθαρτά,
Στο πέρασμα τον χθόνιων των χρόνων,
Με οδηγό μας την αργό, το 888,
Την μέδουσα στα πανιά
Στης στύγας τα κυανά νερά,
Κωπηλατούμε αργά.., αλλά σταθερά,
Και ερχόμαστε όποτε χρειαστεί,
Στο τέλος των αιώνων....
Ο ΚΑΙΡΟΣ είναι πλέον εδώ,... μαζί μας....
Υ.Γ.
Όσο δια τους φίλους μας τους τούρκους, αγαπητέ κύριε Ιωάννη όπως γνωρίζεται και εσείς αυτοί θα μας ελευθερώσουν, από εμάς τους ίδιους καθώς μόνον δια του άπλετου αίματος θα μεταβληθούμε όσοι μεταβληθούμε εις Έλληνες μιας και εμείς είμεθα βρομεροί και τρις άθλιοι γραικύλοι ελλαδίτες.
Άλλωστε οι φίλοι μας οι τούρκοι (;;;) δεν έχουν άλλη λύση οι αμερικανοί πάνε κατευθείαν δια το Ιράν, μια που θα μπουν οι αγγλοσάξονες εις το Ιράν και μια που θα μπουν οι τούρκοι εις το είδη διαλυμένο και υπό αγγλοσαξονική κατοχή ελλαδικό κρατίδιο.
Ο λόγος γνωστός εις εσάς, ..... το όνομα του ;;;
...Μαργαριτάρι του σύμπαντος....
Το παρακάτω μήνυμα δεν είναι του γράφοντος δηλαδή του Ευστάθειου Κεφάλα, αλλά του ομοδέλφιου και ομόνοου πνευματικού του αδελφού, κυρίου Πέτρου Βερικάκη.
Που ως Άγγελος κάποιον ..άλλων, όχι και τόσο υλικών όντων λέγει .....
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑ............ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑ.
ΟΣΩΝ ΤΑ ΟΜΜΑΤΑ ΟΡΟΥΝ ΤΑ ΩΤΑ, ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΤΑ ΩΤΑ ΗΧΟΥΝ,ΕΙΣ ΤΑ ΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΤΥΘΗΣ ΣΤΟΥΣ 13 ΓΑΛΑΞΙΕΣ.
ΝΗ ΜΑ ΤΟ ΘΩ, ΤΑΧΥΠΩΛΗ ΝΥΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ
ΜΕ F.F.F. (κεραυνοί) ΚΑΙ Θ + Θ + Θ (27)
ΩΣ ΔΩΡΑ, ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ΜΕ ΕΦΕΡΕ.
ΟΜΙΛΩΩΣ ΥΣΜΙΝΙΑΣ ΕΞ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣΤΩΝΑΡΓΕΙΩΝ.
Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΑΜΑΞΑ ΟΠΛΙΣΕ ΜΕ
ΤΟΥΣΒΑΣΙΛΕΙΣΤΗΣΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ, ΤΗΣΕΛΕΦΑΝΤΙΝΗΣ ΠΟΛΗΣ.
ΑΜΑΞΑ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΦΤΕΡΩΤΟΥΣ
ΜΩΝΥΧΑΣ ΙΠΠΟΥΣ ΑΓΟΝΗ ΓΑΙΑ ΟΡΓΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ
ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ, ΣΥΝΑΖΟΝΤΑΣ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΑΠΟ ΜΥΡΜΗΓΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΕΣ, ΩΣ ΚΗΡΥΚΑ ΜΕ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΝΑ ΚΡΑΥΓΑΣΩ.
ΑΙΜΑ - ΑΙΜΑ ....... ΑΙΙΙΙΙΙΙΜΑΑΑΑΑΑΑ
ΣΤΗΝ ΛΕΚΑΝΗ ΤΗΣ ΤΥΘΗΣ, ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ.....
ΣΤΟΝ ΑΝΘΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΜΕ ΝΥΚΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΡΤΟ ΕΠΙΟΥΣΙΟ, ΥΠΑΝΔΡΕΥΕΤΑΙ
ΤΗΝ ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΤΥΘΗΟΣ.........
ΣΤΟ ΙΠΩΤΗΡΙΟΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΗΟΥΣ..........
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑ....ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ. ΣΤΗΝ ΚΟΥΦΑ.......
ΣΤΗΝ ΚΟΥΦΑ Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΚΑΤΕΧΟΝΤΑΣ ΘΑ ΥΨΩΣΗ ΤΗ
"ΣΠΑΘΑ"ΤΟΥ ΑΛΗ.
Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΗΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΧΕΙΡΩΝ ΑΥΤΟΥ.......ΓΡΑΦΤΟ ΕΙΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΜΕ ΕΡΙΟΣΤΕΠΤΟ ΝΑ
ΣΤΕΦΑΝΩΣΟΥΝ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ..........................
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑ.............
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΣΑΣ ΗΡΑΚΛΗΣΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ........................
ΣΤΗΝ ΝΑΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΑΚΙΟ ΣΤΗΝ ΛΕΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ
ΤΟΥΛΟΥΖΗ ΘΑ ΓΕΥΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΡΗΝΗ ΤΟ
ΥΔΩΡΤΗΣ ΣΤΥΓΟΣ.
ΝΑΙ! ΩΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ..........
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.
......Ως είπων τάφροιο διήλασε μώνυχας ίππους καγχαλόων, άμα δ' άλλοι ίσαν χαίροντες Αχαιοί. Οι δ' ότε Τυδαϊδεω κλισίην εύτυκτον ίκοντο, ίππους μεν κατέδησαν ευτμήτοισιν ίμασι φάτνη εφ΄ ιππείη, όθι περ Διομήδεος ίπποι έστασαν ωκυπόδες μελιηδέα πυρόν έδοντες.......
(Ομήρου Ιλιάς, κ 564 - 573).
........εκ τοι ερέω και έπι μέγαν όρκον ομούμαι, ναι μα τόδε σκήπτρον, το μεν ου ποτέ φύλλα και όζους φύσει, επειδή πρώτα τομήν εν όρεσσι λέλοιπεν, ουδ΄ αναθηλήσει περί γαρ ρα ε χαλκός έλεψε φύλλα τε και φλοιόν, νυν αύτε μιν υίες Αχαιών εν παλάμης φορέουσι δικασπόλοι, οι τε θέμιστας προς Διός ειρύαται,
ο δε τοι μέγας έσσεται όρκος, η ποτ΄Αχιλλήος ποθή ίξεται υίας Αχαιών σύμπαντας, τότε δ΄ ου τι δυνήσεαι αχνύμενος περ χραισμείν, εύτ' αν πολλοί υφ' Έκτορα ανδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι, συ δ' ένδοθι θυμόν άμυξεις χωόμενος ο τ' άριστον Αχαιών ουδέν έτεισας..................
(Ομήρου Ιλιάς, α 233 - 243).
.......Ως είπων όρνυτο πάρος μεμαίαν Αθήνην, η δ' άρπη είκυια τανυπτέρυγι λιγυφώνω ουρανού εκ κατεπάλτοδι' αιθέρος. ύταρ Αχαιοί άυτικα θωρήσσοντο κατά στρατόν, η δ' Αχηλήϊ νέκταρ ένι στήθεσσι και αμβροσίην
ερατεινήν σταξ..............
(Ομήρου Ιλιάς, τ 349 - 354).
ΕΝ..... 24/11/14004 α.ε.Ε.
Βερικάκης Πέτρος.
Που ως Άγγελος κάποιον ..άλλων, όχι και τόσο υλικών όντων λέγει .....
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑ............ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑ.
ΟΣΩΝ ΤΑ ΟΜΜΑΤΑ ΟΡΟΥΝ ΤΑ ΩΤΑ, ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΤΑ ΩΤΑ ΗΧΟΥΝ,ΕΙΣ ΤΑ ΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΤΥΘΗΣ ΣΤΟΥΣ 13 ΓΑΛΑΞΙΕΣ.
ΝΗ ΜΑ ΤΟ ΘΩ, ΤΑΧΥΠΩΛΗ ΝΥΑ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ
ΜΕ F.F.F. (κεραυνοί) ΚΑΙ Θ + Θ + Θ (27)
ΩΣ ΔΩΡΑ, ΚΟΝΤΑ ΣΑΣ ΜΕ ΕΦΕΡΕ.
ΟΜΙΛΩΩΣ ΥΣΜΙΝΙΑΣ ΕΞ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣΤΩΝΑΡΓΕΙΩΝ.
Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΑΜΑΞΑ ΟΠΛΙΣΕ ΜΕ
ΤΟΥΣΒΑΣΙΛΕΙΣΤΗΣΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ, ΤΗΣΕΛΕΦΑΝΤΙΝΗΣ ΠΟΛΗΣ.
ΑΜΑΞΑ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΦΤΕΡΩΤΟΥΣ
ΜΩΝΥΧΑΣ ΙΠΠΟΥΣ ΑΓΟΝΗ ΓΑΙΑ ΟΡΓΩΣΑΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ
ΤΟΥ ΑΡΓΟΥΣ, ΣΥΝΑΖΟΝΤΑΣ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΑΠΟ ΜΥΡΜΗΓΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟΥΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΕΣ, ΩΣ ΚΗΡΥΚΑ ΜΕ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΝΑ ΚΡΑΥΓΑΣΩ.
ΑΙΜΑ - ΑΙΜΑ ....... ΑΙΙΙΙΙΙΙΜΑΑΑΑΑΑΑ
ΣΤΗΝ ΛΕΚΑΝΗ ΤΗΣ ΤΥΘΗΣ, ΟΡΚΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΩΝ.....
ΣΤΟΝ ΑΝΘΟ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΜΕ ΝΥΚΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΑΡΤΟ ΕΠΙΟΥΣΙΟ, ΥΠΑΝΔΡΕΥΕΤΑΙ
ΤΗΝ ΘΛΙΜΜΕΝΗ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΤΥΘΗΟΣ.........
ΣΤΟ ΙΠΩΤΗΡΙΟΝ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΗΟΥΣ..........
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑ....ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ. ΣΤΗΝ ΚΟΥΦΑ.......
ΣΤΗΝ ΚΟΥΦΑ Ο ΠΕΡΣΕΑΣ ΚΑΤΕΧΟΝΤΑΣ ΘΑ ΥΨΩΣΗ ΤΗ
"ΣΠΑΘΑ"ΤΟΥ ΑΛΗ.
Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΗΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΧΕΙΡΩΝ ΑΥΤΟΥ.......ΓΡΑΦΤΟ ΕΙΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΜΕ ΕΡΙΟΣΤΕΠΤΟ ΝΑ
ΣΤΕΦΑΝΩΣΟΥΝ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ..........................
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑ.............
ΑΔΕΛΦΙΑΑΑΑΑΑΑΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΣΑΣ ΗΡΑΚΛΗΣΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙ, ΖΕΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ........................
ΣΤΗΝ ΝΑΠΟΛΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΙΑΚΙΟ ΣΤΗΝ ΛΕΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ
ΤΟΥΛΟΥΖΗ ΘΑ ΓΕΥΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΡΗΝΗ ΤΟ
ΥΔΩΡΤΗΣ ΣΤΥΓΟΣ.
ΝΑΙ! ΩΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ..........
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.
......Ως είπων τάφροιο διήλασε μώνυχας ίππους καγχαλόων, άμα δ' άλλοι ίσαν χαίροντες Αχαιοί. Οι δ' ότε Τυδαϊδεω κλισίην εύτυκτον ίκοντο, ίππους μεν κατέδησαν ευτμήτοισιν ίμασι φάτνη εφ΄ ιππείη, όθι περ Διομήδεος ίπποι έστασαν ωκυπόδες μελιηδέα πυρόν έδοντες.......
(Ομήρου Ιλιάς, κ 564 - 573).
........εκ τοι ερέω και έπι μέγαν όρκον ομούμαι, ναι μα τόδε σκήπτρον, το μεν ου ποτέ φύλλα και όζους φύσει, επειδή πρώτα τομήν εν όρεσσι λέλοιπεν, ουδ΄ αναθηλήσει περί γαρ ρα ε χαλκός έλεψε φύλλα τε και φλοιόν, νυν αύτε μιν υίες Αχαιών εν παλάμης φορέουσι δικασπόλοι, οι τε θέμιστας προς Διός ειρύαται,
ο δε τοι μέγας έσσεται όρκος, η ποτ΄Αχιλλήος ποθή ίξεται υίας Αχαιών σύμπαντας, τότε δ΄ ου τι δυνήσεαι αχνύμενος περ χραισμείν, εύτ' αν πολλοί υφ' Έκτορα ανδροφόνοιο θνήσκοντες πίπτωσι, συ δ' ένδοθι θυμόν άμυξεις χωόμενος ο τ' άριστον Αχαιών ουδέν έτεισας..................
(Ομήρου Ιλιάς, α 233 - 243).
.......Ως είπων όρνυτο πάρος μεμαίαν Αθήνην, η δ' άρπη είκυια τανυπτέρυγι λιγυφώνω ουρανού εκ κατεπάλτοδι' αιθέρος. ύταρ Αχαιοί άυτικα θωρήσσοντο κατά στρατόν, η δ' Αχηλήϊ νέκταρ ένι στήθεσσι και αμβροσίην
ερατεινήν σταξ..............
(Ομήρου Ιλιάς, τ 349 - 354).
ΕΝ..... 24/11/14004 α.ε.Ε.
Βερικάκης Πέτρος.